[ MarkBam ] CEO’s เด็กท่านประธาน {END}

ตอนที่ 4 : Chapter 3 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 586 ครั้ง
    20 เม.ย. 62





          หลังจากที่จัดการธุระของแบมแบมเสร็จเรียบร้อย มาร์คก็ได้พาเด็กในปกครองของตนกลับมาที่เพนท์เฮาส์ทันที

          ร่างบางทิ้งตัวนอนลงบนโซฟาตัวยาว ดวงตากลมโตที่เคยฉายแววสดใส ในตอนนี้บวมเป่งเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เปลือกตาบางค่อย ๆ ปิดลงเพราะความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน เรื่องวันนี้มันหนักมากจริง ๆ  หนักเกินกว่าที่เด็กอายุยี่สิบอย่างแบมแบมจะรับไหว

 



           แรงสะกิดเบา ๆ ที่ต้นแขนปลุกให้คนที่กำลังหลับไหลให้ตื่นจากห้วงนิทรา ค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยอาการสลึมสลือ


          "ค่ำแล้วเหรอครับ" ร่างบางพูดเสียงอู้อี้กับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า มันเป็นคำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบเพราะรู้อยู่แล้วเนื่องจากตอนนี้ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิทเสียขนาดนั้น

          "อืม...รีบไปอาบน้ำ จะได้ทานข้าว" เสียงทุ้มบอกพร้อมกับยัดผ้าขนหนูใส่มือของแบมแบม 

 

 

          หลังจากที่ชำระร่างกายของตนเสร็จเรียบร้อย คนตัวเล็กไม่รอช้ารีบวิ่งปรี่มาที่โต๊ะอาหาร ดวงตากลมโตเป็นประกายทันทีเมื่อมองเห็นอาหารมากมายที่วางอยู่บนโต๊ะ 

 

          "ทำไมไม่แต่งตัวให้มันเรียบร้อย" เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้คนที่ใส่แค่เสื้อคลุมอาบน้ำสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

          "ผมมีชุดเดียวแล้วตอนที่ผมอาบน้ำมันก็..."

          "ช่างมันเถอะ นายคงหิวแล้วมากินข้าวกันดีกว่า" ร่างสูงพูดขัดโดยไม่รอให้อีกคนได้อธิบายจนจบ เด็กนี่ไม่ช่างสังเกตเอาเสียเลย ไม่อย่างนั้นคงจะเห็นแล้วว่ามีเสื้อผ้าวางอยู่ข้างเตียงนอน

 

          แบมแบมรีบวิ่งไปนั่งเก้าอี้ตัวที่อยู่ตรงข้ามกับร่างสูง ตาโตไล่มองอาหารที่อยู่บนโต๊ะทีละจานด้วยความตื่นเต้น 

          


          "ตามสบายเลยนะ" ร่างบางส่งยิ้มให้คนตรงหน้าแทนคำขอบคุณ เพราะความหิวทำให้แบมแบมลืมนึกถึงเรื่องราวอันน่าเจ็บปวดไปเสียสนิท

 

 

           ทั้งคู่ตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารปล่อยให้ความเงียบดำเนินต่อไป ดวงตาคมคู่นั้นเหลือบมองเด็กที่นั่งอยู่ตรงหน้าเป็นพัก ๆ

 

          "อิ่มจัง" มือเรียวยกขึ้นมาลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยของตนเอง ตอนนี้ที่โต๊ะอาหารเหลือแค่แบมแบมคนเดียวเนื่องจากคุณมาร์คขอตัวไปคุยโทรศัพท์ในห้อง ก่อนไปอีกคนก็ไม่ลืมที่จะบอกให้เขาตามไปพบหลังจากทานอาหารเสร็จ





          ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

          มือบางยกขึ้นเคาะประตูสองสามครั้ง เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากด้านในร่างบางจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป ร่างสูงหันกลับมามองแค่ครู่เดียวก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจกับคนคู่สนทนาในสายต่อ


          เมื่อเห็นว่าอีกคนยังคุยธุระไม่เสร็จ แบมแบมจึงเลือกที่จะเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำแทน

 

 



          เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นอีกคนนั่งอยู่ที่ปลายเตียง ก้านนิ้วเรียวหมุนแก้วในมือก่อนจะยกขึ้นจิบ ใบหน้าที่เรียบนิ่งทำให้แบมแบมเริ่มรู้สึกกลัวจนไม่กล้ามองต่อ ตอนนี้คุณมาร์คคงอารมณ์ไม่ดี พยายามจะปลีกตัวออกมาแต่ก็ถูกเสียงทุ้มนั้นเรียกไว้เสียก่อน

                     

          "จะนอนแล้วเหรอ..." แบมแบมหันกลับมามองที่ต้นเสียงก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงแทนคำตอบ

          "มานี่หน่อยสิ" แบมแบมเดินเข้าไปหาอีกคนอย่างว่าง่าย ก่อนจะถูกมือหนาดึงให้ลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นตรงหว่างขาของร่างสูงพอดี

          "เป็นยังไงบ้าง..." 


          ฝ่ายคนที่ถูกถามรู้ดีว่าอีกคนหมายถึงเรื่องอะไร แค่คิดใจดวงน้อยก็รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาราวกับโดนสาดน้ำร้อนลงบนก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจ น้ำตาที่แห้งเหือดไปเริ่มคลออีกครั้ง

 

          "ผมเจ็บ เจ็บไปทั้งใจเลยครับ..." แบมแบมก้มหน้าตอบเพราะเขากำลังจะแสดงความอ่อนแอต่อหน้าคนอื่นอีกแล้ว

           มือหนาค่อย ๆ ประคองใบหน้าสวยให้เงยขึ้น แก้วที่บรรจุไวน์ชั้นดีเกือบครึ่งแก้วจ่อแนบเข้าไปชิดริมฝีปากอิ่มจนคนที่ถูกกระทำต้องช้อนตาขึ้นมองด้วยความสงสัย


          "ดื่มก่อนสิ แล้วฉันจะเล่าอะไรดี ๆ ให้ฟัง" แบมแบมเบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อเครื่องดื่มสีเข้มค่อย ๆ ไหลลงสู่ลำคอทีละนิดจนแก้วใบนั้นเหลือแค่ความว่างเปล่าและถูกปล่อยให้ร่วงลงกับพื้นเมื่อหมดประโยชน์

 

         

          "ต่อไปนี้ที่นี่คือที่ของนาย ทุกอย่างที่อยู่ที่นี่เป็นของนายทั้งหมด...ฉันยกให้" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างนุ่มนวลพร้อมกับมือหนาที่ค่อย ๆ เกลี่ยพวงแก้มใสซึ่งตอนนี้เปียกปอนไปด้วยน้ำตา 

 

          "ผมรับไว้ไม่ได้หรอกครับ ที่คุณช่วยผมกับพ่อก็มากพอแล้ว" 

 

          "พ่องั้นหรอ...ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่านายเป็นคนของฉันแค่คนเดียว คนที่นายควรนึกถึงก็คือฉัน ไอ้แก่นั่นมันไม่มีสิทธิ์ในตัวนายตั้งแต่ที่มันรับเงินจากฉันไปแล้ว" แววตาที่เคยอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวทันทีเมื่อคนตัวเล็กยังเรียกไอ้แก่หน้าเงินคนนั้นว่าพ่อ คนที่แบมแบมควรให้ความสนใจคือเขาที่อยู่ตรงหน้านี่ต่างหาก เขาที่มอบชีวิตใหม่ให้กับคนตัวเล็ก

 

          "คุณ ผมขอโทษนะ ผมจะไม่พูดถึงเขาแล้ว...ผมจะเชื่อฟังแค่คุณคนเดียว ให้อภัยผมนะ" แบมแบมยกมือขึ้นมาลูบที่แขนแกร่งเบา ๆ อย่างรู้สึกผิด คนเคยเรียกจนชินปากหากจะให้เปลี่ยนทันทีในไม่กี่ชั่วโมงคงไม่ใช่เรื่องง่าย

 

          ".................."

 

          "คุณโกรธผมจริง ๆ หรอครับ" ดวงตากลมหม่นแสงลงทันทีเมื่ออีกคนไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าของแบมแบม ใบหน้าเล็กก้มลงปล่อยให้น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงลงที่หน้าตักโดยไม่คิดจะเช็ดออก





          "ฉันชอบตอนที่นายยิ้มมากกว่าร้องไห้นะ" ร่างบางเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มอีกครั้งเมื่ออีกคนยอมหันมาพูดกับตนแล้ว

 

          "รู้อะไรไหมแบมแบม..."


          "...................." คนที่ถูกเอ่ยชื่อนั่งนิ่งเพื่อรอฟังสิ่งที่อีกคนที่จะพูดต่อ

 

          "ฉันถูกใจนายตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเลยนะ..." ใบหน้าเล็กถูกมือหนาทั้งสองข้างประคองไว้ ใบหน้าคมค่อย ๆ โน้มลงมาก่อนที่ริมฝีปากอุ่น ๆ จะแนบเข้ากับอวัยวะเดียวกัน

 

          แบมแบมเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับการกระทำแสนบุ่มบ่ามของร่างสูง มือเล็กพยายามดันให้อีกคนออกห่างแต่กลับไม่เป็นผล 


          เพราะเพิ่งได้รับสัมผัสนี้เป็นครั้งแรก....จากผู้ชาย จึงไม่แปลกหากแบมแบมจะต่อต้าน แต่ก็เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้นเพราะไม่นานแบมแบมก็โอนอ่อนไปกับรสจูบที่อีกคนมอบให้

 

          ลิ้นร้อนค่อย ๆ ละเมียดฉกชิมริมฝีปากอิ่มอย่างใจเย็น พวงแก้มนุ่ม ๆ ที่ตอนนี้กำลังขึ้นสีมันช่างล่อตาล่อใจจนร่างสูงอดไม่ได้ที่จะฝังจมูกโด่งเข้ากับแก้มนิ่มพร้อมกับสูดกลิ่นหอมของคนตัวเล็กเข้าเต็มปอด

 

          "อ๊ะ!" 

 

          มือหนาบีบเข้าที่แก้มนวลจนรู้สึกปวดหนึบ แบมแบมเผลออ้าปากซึ่งนั่นเป็นการเปิดโอกาสให้ร่างสูงได้ส่งลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่กำลังเลี่ยงหลบด้วยความตื่นกลัว


          รสชาติของไวน์ที่ยังเจืออยู่ในโพรงปากของคนตัวเล็กยิ่งดึงดูดให้ลิ้นร้อนเข้าไปช่วงชิมอย่างเอาแต่ใจ มือเล็กกำปกเสื้อเชิ้ตของร่างสูงแน่นจนแทบจะหลุดติดมืออย่างลืมตัว 


          "อื้ออ..." ร่างบางเอ่ยเสียงทักท้วงในลำคอเมื่ออากาศกำลังจะหมด ร่างสูงค่อยผละออกมาเพื่อให้ร่างบางได้พักหายใจหายคอแต่ริมฝีปากนุ่มก็ไม่วายยังคงคลอเคลียอยู่กับริมฝีปากอิ่มและพวงแก้มนิ่มไม่ห่าง


          "ฮือ คุณ! พอแล้ว" มือเรียวรีบดันใบหน้าหล่อให้ออกห่างจากใบหน้าของตนเมื่ออีกคนทำท่าจะเข้ามาจูบอีกรอบ เมื่อครู่ก็ทำเอาเขาแทบสติแตกไปแล้ว 

 

          "ยังไม่คุ้มกับเงินที่ฉันจ่ายไปเลยนะ..

 

 

 

          คนตัวเล็กก้มหน้าคางชิดอก คิดหาทางว่าตนควรจะทำอะไรให้มันคุ้มกับเงินที่คนตรงหน้าเสียไป จะให้ทำงานหรืออะไรก็ได้ทั้งนั้น


          "คุณจะให้ผมทำอะไรบอกผมได้เลยนะครับ ผมจะทำทุกอย่างตามความต้องการของคุณ" นี่ถือเป็นสิ่งเดียวที่แบมแบมพอจะทำให้ได้ 


          "จะทำได้จริงเหรอ..." ร่างสูงเลิกคิ้วถาม 

 

          "ครับ" แบมแบมตอบด้วยความมั่นใจ 

 

          ร่างสูงยกยิ้มอย่างพอใจกับคำตอบของคนตัวเล็กก่อนที่มือหนาจะจับกุมมือเรียวของแบมแบมมาวางไว้ตรงกลางลำตัว    มือเล็กชักกลับทันทีเมื่อสัมผัสกับความคับแน่นที่อยู่ด้านในแต่มือหนากลับฉุดรั้งเอาไว้เสียก่อน

 

          "คุณ...." เสียงเล็กเอ่ยออกมาแผ่วเบา แบมแบมไม่ได้ไร้เดียงสาถึงขนาดที่จะไม่รู้ว่าอีกคนต้องการอะไร

 

          "อย่ากลัวไปเลยเด็กน้อย นี่คือหน้าที่ของนาย แค่ทำให้ฉันพอใจ..."

 

 

          กริ๊ก!

 

          เสียงปลดเข็มขัดตามมาด้วยเสียงรูดซิปนั้นทำให้แบมแบมแทบหัวใจหยุดเต้น ดวงตากลมโตฉายแววหวั่นกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด

 

              ในเมื่อคนที่เป็นเจ้าชีวิตเอ่ยชัดว่ามันคือหนึ่งในหน้าที่ที่ต้องทำ มีหรือที่คนใต้บัญชาอย่างเขาจะสามารถปฏิเสธได้

 




 

 

[CUT!!!!!]


Twitter : Zugarplus






          กว่าพายุอารมณ์แห่งความต้องการของคนทั้งคู่จะจบลงก็จวนจะรุ่งสางแล้ว สองร่างนอนกอดก่ายกันอยู่บนโซฟาภายในห้องทำงานของร่างสูง สถานที่สุดท้ายที่แบมแบมสัมผัสและรับรู้ได้ก่อนที่สติจะดับวูบไป





          ร่างสูงค่อย ๆ วางคนที่กำลังหลับพริ้มลงบนเตียงกว้าง แม้จะยับยู่ยี่จากบทรักอันเร่าร้อนแต่มันคงเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้คนตัวเล็กของเขาหลับสบายที่สุด


          มาร์คจัดการเช็ดตัวและสวมเสื้อผ้าให้แบมแบมจนเสร็จสรรพเรียบร้อยก่อนที่เขาเองจะค่อย ๆ แทรกตัวเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกับร่างบาง  แขนแกร่งคว้าอีกคนเข้าสู่อ้อมกอดอุ่นของตน ริมฝีปากเรียวแนบลงบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบาและปล่อยให้ความเหนื่อยล้าพาเขาเข้าสู่ห้วงนิทราในเวลาต่อมา






          "อือ..." แบมแบมรู้สึกตัวในช่วงบ่ายของอีกวัน ดวงตากลมโตหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อปะทะเข้ากับแสงแดดที่ส่องสว่างเข้ามาภายในห้อง แขนเรียวค้ำยันพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ก็ต้องล้มตัวนอนลงดังเดิมเมื่อความเจ็บปวดแล่นลิ่วไปทั่วสรรพางค์กาย


          "จะเอาอะไร..." ร่างสูงเดินมาหยุดข้างเตียงฝั่งที่คนตัวเล็กนอนอยู่พร้อมกับเอ่ยถามความต้องการของอีกคน


          "แบมแบม....." เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่ออีกคนยังนอนนิ่งไม่ตอบคำถามของเขา


          "นะ...น้ำ ผมขะ..ขอน้ำ" น้ำเสียงที่แหบแห้งบวกกับใบหน้าซีดเซียวไร้ชีวิตชีวากำลังบอกว่าตอนนี้แบมแบมถูกพิษไข้เล่นงานเข้าแล้ว


          ร่างสูงเดินออกไปจากห้องครู่หนึ่งก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับน้ำหนึ่งแก้วและยาลดไข้ ทั้งหมดถูกยื่นไปตรงหน้าคนป่วย แบมแบมทำหน้างอเล็กน้อยแต่ก็ยอมรับไปแต่โดยดี


          "ฉันสั่งรูมเซอร์วิสแล้ว อีกซักพักเขาคงเอาอาหารขึ้นมาส่ง...." ร่างสูงหย่อนสะโพกนั่งลงข้าง ๆ กับคนป่วย


          "แบมแบม...ได้ยินฉันหรือเปล่า" มือหนาสกิดไหล่เล็กเบาๆเพื่อเรียกอีกคนแต่กลับได้รับเพียงความเงียบกลับมา เขาจะไม่กังวลใจเลยสักนิดหากเมื่อครู่ไม่ได้กับสัมผัสอุณหภูมิร่างกายของอีกคนที่ร้อนมากกว่าปกติ



          "ตามหมอให้ฉัน...เดี๋ยวนี้!!" ร่างสูงไม่รอช้ารีบหยิบโทรศัพท์มือถือต่อสายหาลูกน้องของตนพร้อมกับออกคำสั่งทันทีเมื่อปลายสายกดรับ




          นายแพทย์หนุ่มค่อนข้างตกใจกับสภาพของคนที่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีด ริมฝีปากแห้งแตก ไหนจะรอยจ้ำสีแดงตามร่างกายนั้นอีก ใครเห็นก็คงจะคิดไม่ต่างกัน


          "ทำเฉพาะส่วนที่เป็นหน้าที่ของหมอก็พอ ที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเอง" ร่างสูงที่ยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลพูดกับหมอหนุ่มที่กำลังยืนอ้ำอึ้งอยู่ ทำไมมาร์คจะไม่รู้ว่าหมอกำลังจะพูดอะไร





          "ร่างกายของคนไข้ค่อนข้างจะอ่อนเพลียมากสาเหตุน่าจะมาจากการพักผ่อนที่ไม่เพียงพอแล้วก็ เอ่อ...นั่นแหละครับ ผมได้ฉีดยา ให้น้ำเกลือและจัดยาให้คนไข้เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้สิ่งที่คนไข้ต้องการที่สุดก็คือการพักผ่อนครับ หมดธุระของผมแล้ว ขอตัวนะครับ" คุณหมอหนุ่มเอ่ยลาก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับลูกน้องของมาร์คอีกหนึ่งคน ตอนนี้ในห้องจึงเหลือแค่คนป่วย กับมาร์ค และคิมลูกน้องคนสนิท


          "เมื่อวานคุณแพรดาวโทรมาเช็คตารางงานของคุณมาร์คด้วยนะครับ แต่ผมยังไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรกับเธอ" ชายหนุ่มรายงานให้ร่างสูงฟัง 


          "มะรืนนี้แคนเซิลงานช่วงบ่ายให้หมด ฉันจะไปดินเนอร์กับแพร" ชายหนุ่มพยักหน้ารับ


          "แล้วเรื่องของคุณแบมแบมล่ะครับ" เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มาร์คทำแบบนี้ แต่การได้มาแบบนี้ต่างหากที่เป็นครั้งแรก แบมแบมไม่เหมือนคนอื่น ๆ


          "ถ้าแพรไม่ถามก็ไม่ต้องบอก หากเธอสงสัยก็ให้มาคุยกับฉัน" 


          "ผมเกรงว่า...." เกรงว่ามันอาจจะเกิดปัญหาเหมือนครั้งก่อน ๆ


          "มันจะต้องไม่มีอะไร นายมีอะไรก็ไปทำไป" เพราะมาร์คเองก็ไม่อยากพูดอะไรต่อเกี่ยวกับเรื่องนี้จึงได้ออกปากไล่ให้คิมออกไป เขาไม่ควรเอาเรื่องที่ยังไม่เกิดมาคิดให้รกสมอง ถ้าวันนั้นมาถึงจริง ๆ ค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน








 

*******

#ซีอีโอมบ

 

 

 

 

 

 

 














 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 586 ครั้ง

3,901 ความคิดเห็น

  1. #3812 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 11:33
    เฮ้อ!ชีวิตของลูกฉันช่างอาภัพยิ่งนัก
    #3812
    0
  2. #3779 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 15:25

    ระวังตัวจริงของตัวเองจะมาระรานน้องล่ะ แบมนี่น่าสงสารซะจริง ๆ เลย

    #3779
    0
  3. #3326 ปริกา นวลนาง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 17:42

    1. นึกว่าคุณมาร์คจะใจเย็นปลอบใจน้องนานกว่านี้หน่อย จีบก่อนไหมแต่นี่ไม่แล้ว พ่อทำเลย ดุจัม

    2. ดุมาก ฮอตสุดๆ

    3. เดี๋ยวๆๆ คุณมาร์ค พี่ไม่โสดเหรอ!

    4. แต่งสนุกดี มีสตอรี่

    #3326
    0
  4. #3165 cookie_mb (@cookie_g7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 03:12
    ม้าคคคคคคค!!!!
    #3165
    0
  5. #2879 phung25 (@0946438674) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:53
    อ้าว...แบบนี้ก้อได้หรา พี่มาร์ค
    #2879
    0
  6. #2683 XenonFox (@XenonFox) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:52
    พี่มาร์ค!! เลวสุดใจ
    #2683
    0
  7. #2337 keyprince (@patty62442) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 18:05
    พี่มาร์ค!!!!!!
    #2337
    0
  8. #1726 BaMark_ (@BaMark_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:13
    อ่าวมาร์คมีคนของเขาอยู่แล้ว.. แล้งแบมละ ฮืออ
    #1726
    0
  9. #1617 piengnapa9 (@piengnapa9) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 10:39
    อ่านฉากคัทได้ที่ไหนเหรอคะ
    #1617
    0
  10. #1573 noang76 (@noang76) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 18:26
    ช้ำโม้ดดด น้องแบมม
    #1573
    0
  11. #1393 parn122108 (@parn122108) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:21
    อ่านฉากคัทได้ที่ไหนเหรอคะ
    #1393
    0
  12. #1311 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 11:07
    พี่มาร์คมีเมียอยู่แล้วใช่มั่ยใช่ หนูกลายเป็นเด็กเสี่ยซะแล้วแบม สงสาร😢
    #1311
    0
  13. #1310 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 11:07
    พี่มาร์คมีเมียอยู่แล้วใช่มั่ยใช่ หนูกลายเป็นเด็กเสี่ยซะแล้วแบม สงสาร😢
    #1310
    0
  14. #1268 nana-ly (@nana-ly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 13:00
    สงสารแบมจริงๆ
    #1268
    0
  15. #1109 porsrisamran29 (@porsrisamran29) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 17:18
    ฮืิอไรท์
    #1109
    0
  16. #950 Love_bk (@Love_bk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:07
    คุณพี่!!!!! แงงงงงงงงงง
    #950
    0
  17. #941 ออมม่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 13:38
    เป็นเด็กเสี่ยซะงั้น นึกว่ามาร์คโสด
    #941
    0
  18. #929 Nicknameoil2309 (@Nicknameoil2309) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 22:11
    มาม่าอ่ะ สงสารลูก
    #929
    0
  19. #889 mavvimm (@wimmmm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 20:16
    มาร์คคคคค!!!!
    #889
    0
  20. #863 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 10:20
    ต้องมีเรื่องตามมาแน่เลย
    #863
    0
  21. #824 achiraya446 (@achiraya446) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 15:56
    สงสารลูกจัง
    #824
    0
  22. #815 parn122108 (@parn122108) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:12
    ยังไม่ทันไรเลยเป็นของกันและกันซะแหละ แต่รู้สึกได้ถึงความเลวร้ายอะไรบางอย่าง
    #815
    0
  23. #744 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:48
    โดนกินซะแล้วลูก
    #744
    0
  24. #666 PHANAPHAI (@PHANAPHAI) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:51
    ต้อนำ้รอฉีกซองอย่างเดียว TT
    #666
    0
  25. #633 TAnchi (@TAnchi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:12
    อ้าวพี่-!!
    #633
    0