ปิดพรี ♠GUNCHA CASINO กัญชาคาสิโน♠

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 88,087 Views

  • 1,618 Comments

  • 2,539 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    25,579

    Overall
    88,087

ตอนที่ 10 : Begin and Begin again ♦ START 08.1 [ALREADY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 824 ครั้ง
    24 มี.ค. 62

คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ไม่ใสเหมือนหน้าจองกุก (?) ขุ่นเทามัวมาก ชนิดเกือบดำเลยก็ว่าได้ 
นิสัยตัวละครค่อนข้างสีเทา คำหยาบเยอะเเละเนื้อเรื่องหรือฉากบางฉากค่อนข้างรุนเเรง
ใครรับเรื่องรุนเเรงไม่ได้กดออกตอนนี้ก็ยังทันค่ะ
#

**นิยายเรื่องนี้มี 2 พาร์ท คือ Begin and Begin again กับ To face and The end.
จะเปลี่ยนพาร์ทเเรกก็ต่อเมื่อครบสามเเสนอักขระค่ะ = นิยายเรื่องนี้เเตะ 6 เเสนอักขระ
CHAPTER 08.1
♦Begin and Begin again 8.1♦


          A day later. – 1 วันต่อมา

        หายไปไหน?

          นี่คือคำถามที่ฉันตั้งขึ้นมาบนหัว มันหลอกหลอนฉันตั้งแต่ช่วงเจ็ดโมงตรงแล้ว กันต์น่ะหายไปเกือบสิบนาทีแล้วนะ ฉันแค่หายเข้าไปในครัวแป๊ปเดียวเท่านั้นก็ไม่เจอกันต์แล้ว

          ในห้องก็ไม่อยู่

          ห้องน้ำก็ไม่เห็น

          ทุกซอกทุกมุมไร้วี่แววเลย

          คงโดนใครฉุดไปแหละมั้ง

          ฉันยักไหล่ให้กับความคิดตัวเองก่อนจะคว้ากระเป๋าสตางค์กันต์มาหยิบแบงก์เงินแคนาดาไปสองใบเพื่อลงไปซูเปอร์มาเก็ต

          ฉันใช้เวลาในการหาผักเกือบสิบนาทีในซูเปอร์มาร์เก็ต แต่สายตาดันไปสะดุดกับของกินเล่นที่อยู่ฝั่งเปิดใหม่ ฉันรีบเข็นรถเข็นเข้าหาโดยมีบอดี้การ์ดคนที่หนึ่งคอยเดินตาม ส่วนคนที่สองนั้นยืนเฝ้าอยู่บนห้อง

          “I try it? (ฉันขอชิมมันได้ไหม?)ฉันเลิกคิ้วถามเมื่อเดินมาถึง คุณป้าพนักงานขายพยักหน้าให้ฉันพร้อมผายมือไปยังจานขนมปังที่ถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ไว้สำหรับชิมโดยเฉพาะ

          ฉันใช้ไม้จิ้มฟันจิ้มมันเข้าปากพร้อมเคี้ยวรับรสชาติ

          มันหวานนิดหน่อย ขมเล็กๆ น่าจะมีผงโกโก้ผสมอยู่ด้วย

          กันต์น่าจะชอบ

          “You see, not people here. (คุณดูไม่ใช่คนที่นี่เลย) คุณป้าพูด นั่นทำให้ฉันเคลื่อนสายตาขึ้นมอง ถึงได้รู้ว่าเธอสังเกตหน้าตาฉันมานานแล้ว “Where are you come from? (คุณมาจากที่ไหนคะ?)

          “ฮึ่ม!” เสียงกระแอ้มจากบอดี้การ์ดด้านหลังเริ่มมีบทบาท เขาเดินมาเทียบข้างกับฉันพร้อมมองหน้าคุณป้าด้วยการเอาเรื่องเล็กน้อย

          การที่ฉันอยู่ที่นี่ = ต้องไม่เผยข้อมูลให้ใครได้รับรู้

          ดังนั้นจะไม่มีใครได้รู้ลึกว่าฉันพักอยู่ที่ไหน ชื่อจริงชื่ออะไร จะมีแค่ชื่อเล่นกับที่ไปที่มาของการโดนหลอกมาทำงาน ส่วนมากจะมีแค่พวกหญิงคาสิโนที่รู้ถึงประเด็นนี้เท่านั้น ผนวกกับลูกค้าบางรายรู้ว่าฉันเป็นคนของกันต์

          คนของกันต์ในที่นี้ไม่ได้ขยายความมากมาย

          บางคนล้วนแล้วแต่คิดว่าฉันเป็นเด็กเขาหรือเป็นแค่เลขาในส่วนนั้น

          และคิด...ว่าฉันเป็นภรรยาของกันต์เอง

          ซึ่งมันไม่ใช่เลยสักนิด

          คุณป้าเงียบไป ไม่แม้แต่จะมองหน้าฉันอีกด้วย นั่นทำให้ฉันผ่อนลมหายใจเล็กน้อยก่อนหยิบถุงขนมนั่นมาใส่รถเข็นแล้วเดินออกจากจุดตรงนั้นมา

          เดินมาจนจะถึงหน้าแคชเชียร์ บอดี้การ์ดที่เดินตามหลังฉันจึงพูดขึ้น

          “คุณผู้หญิงครับ ตอนนี้เราต้องรีบขึ้นแล้ว

          “เจ้านายตามเหรอ?” เวลาพูดกับลูกน้องของกันต์ ฉันมักจะเรียกกันต์ว่าเจ้านายเสมอ ไม่รู้ทำไม มันเหมือนเป็นคำประชดที่ค่อนข้างติดปาก

          จะว่ายังงั้นก็ได้ครับ ต้องรีบ บอดี้การ์ดยกมือขึ้นจับหูฟังไร้สายของตัวเองราวกับมีคนส่งข้อความเสียงอะไรมาบอก

          ถ้างั้น... ฉันพยักหน้าและทิ้งประโยคที่เหลือไว้แค่นั้น ก่อนจะปล่อยมือจากรถเข็น ส่วนหลังจากนี้คือหน้าที่ของบอดี้การ์ดที่ต้องคอยเอาของไปคิดเงินให้ฉัน ฉันจึงเดินมารออยู่ใกล้กับทางเดินหน้าประตูซูเปอร์ฯ

          คุณเดียร์?” เสียงใสหวานดังขัดขึ้น ฉันดึงตัวเองออกจากภวังค์แล้วเคลื่อนสายตาไปมองผู้มาใหม่ เพิ่งซื้อของเสร็จเหรอคะ?”

          เป็นคุณเจน... วันนี้หน้าเธอสดใส แต่งตัวหรูเหมือนเดิม

          ฉันไม่ได้แสดงอาการตกใจอะไรมากนัก แค่ไม่คิดว่าจะมาเจอเธอที่นี่

          นี่เป็นครั้งที่สองที่ฉันกับเธอเจอกันแล้ว

          ค่ะ เพิ่งซื้อของเสร็จ แล้วคุณเจนมาทำอะไรที่นี่คะ?” ฉันตอบ

          “เราเอาเอกสารงานมาให้พี่กันต์น่ะค่ะ เธอยิ้มหวาน ตอนนั้นถึงเพิ่งสังเกตเห็นรถสีดำสุดหรูที่จอดเทียบข้างฟุตบาทอยู่ นั่นคงเป็นรถของเธอ

          หลังเธอพูดจบ ฉันจึงยิ้มให้เป็นมารยาทเพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อ กระทั่งดวงตาสีน้ำตาลเข้มเคลื่อนลงมองบริเวณแผงอกบางของฉัน แววตาเธอฉายความชะงักและครุ่นคิดพร้อมกัน

          ฉันก้มลงมองตาม...ถึงได้รู้ว่าเธอกำลังมองสร้อยที่คอฉันอยู่

          สร้อย... ที่กันต์ให้ฉันเมื่อคืน

          สร้อย... รูปปีกนกราคาแพงนั่น

          “สร้อยสว...

          “ขอโทษครับ ผมต้องพาคุณหญิงไปแล้ว การปรากฏตัวของผู้มาใหม่ทำให้คำพูดของคุณเจนขาดห้วง ส่วนฉันก็สติหลุดไปชั่วขณะเพราะชะงักกับการปรากฏตัวของเขา ขอตัวครับ เขาพูดพร้อมใช้มือหนาดันแผ่นหลังฉันอย่างแผ่วเบาโดยตัวฉันเคลื่อนไปตามแรงดันของด้านหลัง

          “แต่ฉันยังคุยไม่เสร็จ ฉันพูดเสียงแผ่วขณะโดนดันหลังไปเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เสียมารยาทนะ ฉันจะฟ้องกันต์ ฉันทำถลึงตาใส่เล็กน้อย ซึ่งบอดี้การ์ดก็ดูไม่สนใจกิริยาของฉันเลยสักนิด

          พรึ่บ!

          กระทั่งเราเดินจากจุดที่คุณเจนอยู่มาได้หลายก้าว กลับมีร่างของผู้ชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นขวางการก้าวเดินของพวกฉัน

        ถอย ไม่งั้นกูไม่ไว้หน้าบอดี้การ์ดพูดเสียงหนักแน่น

          “มึงก็ลองดู อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างท้าทาย

          ทำไม กลัวพี่กันต์โกรธเหรอ?” หากแต่คุณเจนดันปรากฏตัวขึ้นพร้อมมองหน้าบอดี้การ์ดคนดังกล่าวราวกับคาดเค้น ทำให้ลูกน้องของคุณเจนถอยหลังไปสองก้าวเพื่อหลบทางให้กับคุณเจนที่เป็นเจ้านายมายืนประจันหน้า

        อะไรกัน นี่ฉันกำลังตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหนกันแน่

          แล้วทำไมบอดี้การ์ดถึงมีท่าทีขัดขวางการพูดคุยของฉันกับคุณเจนด้วย

          ขอโทษครับแต่ผมขอตัว บอดี้การ์ดพูดอีกครั้งพร้อมดันหลังฉันให้เบี่ยงไปอีกทาง

          “โกรธ?” ฉันเอ่ยถามขณะเขากำลังดันหลังให้เดิน โกรธเรื่องอะไร

          หรือโกรธที่ฉันคุยกับคุณเจน?

          มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ

          คงโกรธที่เราคุยกับคุณเดียร์ค่ะ เสียงใสเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลัง คาดว่าเธอคงได้ยินคำถามของฉัน นั่นจึงทำให้ฉันตัดสินใจเบี่ยงตัวออกจากการควบคุมของบอดี้การ์ดแล้วเหลือบมองคุณเจนที่ยิ้มให้ฉันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

          “…”

          “โกรธ...ที่เราเป็นเด็กดีให้พี่กันต์ไม่ได้

          “คุณเจนครับ!” บอดี้การ์ดส่งเสียงกร้าว

          “…”

          เราดื้อเองค่ะ ไม่เคยเชื่อฟังเลย

 

        หมายถึงอะไร... เป็นเด็กดีให้ไม่ได้?

          คำพูดของคุณเจนเล่นงานฉันเกือบสิบนาทีในระหว่างที่เดินขึ้นห้องก็ห้ามไม่ให้คิดไม่ได้ แปลกดีนะ ผ่านมาตั้งสิบนาทีฉันก็ยังเก็บเอามาคิด เกินไปแล้วเดียร์ แต่...

          คุณเจนเป็นอะไรกับกันต์กันแน่

          คู่หมั้นเหรอ... เพราะกันต์จะมาโกรธอะไรกับบทสนทนาของฉันกับคุณเจนกัน แน่นอนว่าเขาคงจะไม่โกรธที่ฉันลงมาซื้อของ อีกทั้งตอนอยู่ในซูเปอร์ฯ บอดี้การ์ดก็เร่งฉันราวกับรู้ว่าใครจะมา

          ...จะใช่หรือเปล่านะ

          อย่าลืมสิว่าบนโลกนี้ยังมีคำโกหกอยู่

          อือ ไม่แน่คุณเจนอาจจะโกหกฉันอยู่ก็ได้

          แต่ช่างเถอะ ถ้าคุณเจนเป็นคู่หมั้นกับกันต์แล้วฉันจะไปคิดมากทำไม ฉันกับกันต์เราไม่ได้มีสถานะที่สำคัญขนาดนั้น ฉันอาจจะแค่รู้สึกผิดเพราะตอนนี้เหมือนฉันเป็นเมียเก็บของกันต์ด้วยซ้ำ

          เอาเถอะ ท่องไว้ว่ามันไม่ได้สำคัญกับชีวิตแกขนาดนั้น

          ฉัน... กับกันต์เราไม่ได้เป็นอะไรกัน

          คุณครับ!” ฉันสะดุ้งพร้อมผลักตัวเองออกจากความคิด ภาพตรงหน้าเป็นมือหนาของผู้ชายที่กำลังใช้มือกั้นประตูลิฟต์อยู่ คุณจะโดนลิฟต์ปิดใส่แล้ว ผมยังไม่อยากตายนะครับ เป็นบอดี้การ์ดที่กำลังทำหน้าซีเรียส

          ฉันต่างหากหรือเปล่าที่ต้องตายฉันพูดเสียงเรียบหากแต่แฝงความขบขันไว้

          “ผมสิครับที่ต้องตาย นายเอาผมตายแน่ถ้าคุณบาดเจ็บ บอดี้การ์ดทำหน้าสลดราวกับนึกภาพเหตุการณ์ล่วงหน้าไว้เป็นอย่างดี ฉันยกยิ้มบางอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะเดินกอดอกออกมาจากลิฟต์เมื่อถึงชั้นที่พัก

          ทว่าขาที่กำลังจะก้าวเดินต่อเพื่อไปยังห้องนอนเป็นต้องชะงัก เมื่อเจอร่างกำยำของผู้ชายคนหนึ่งเดินสวนฉันมา พร้อมกับ...

          ผัวะ!!

          “กูบอกมึงว่าไง เป็นกันต์ที่เดินไปตบหน้าบอดี้การ์ดจนตัวเขาเซเกือบจะล้ม บอดี้การ์ดคนนั้นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ส่วนกันต์ที่อยู่ในชุดสูทก็จ้องอีกฝ่ายอย่างเอาตาย

          กันต์ มีเรื่องอะไร ฉันรีบเดินไปแตะแขนแกร่งที่มีแต่มัดกล้ามของเขาเพื่อห้ามปราม แต่ดูท่าแล้วเขาไม่ได้สนใจการสัมผัสของฉันแม้แต่นิด

          ขอโทษครับนาย ผมผิดไปแล้วจริงๆฉันรีบเขยิบตัวออกห่างเมื่อบอดี้การ์ดคนดังกล่าวฟุ่บนั่งพร้อมถูหน้าตักเป็นการขอโทษ แถมถุงช็อปปิ้งต่างๆ ก็กระจัดกระจายอยู่ที่พื้น ผมไม่ทันระวังเองครับ ผมผิดไปแล้ว

          ฟึ่บ!

          “กะ กันต์!” ฉันส่งเสียงเรียกเมื่อกันต์ยกเท้าที่ถูกสวมรองเท้าสีดำเงาไปไว้หลังมือหนาของบอดี้การ์ดคนดังกล่าว

          “หัวสมองมึงเคยจำคำสั่งสอนกูบ้างไหม

          กึก...

          กันต์เริ่มบิดข้อเท้า มือบอดี้การ์ดเริ่มแดง สีหน้าเขานิ่งงันแต่แววตาไม่อาจซ่อนความเจ็บปวดได้มิด กันต์ใช้รองเท้าคู่นั้นขยี้อย่างไม่สนคนถูกกระทำ

          ต้องโดนถึงจะหลาบจำ?”

          “ขอโทษครับนาย เสียงบอดี้การ์ดเหมือนคนกำลังอดทนอย่างสุดกลั้น คอเขาเริ่มเกร็งจนเห็นเส้นเลือด ผมจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกครับ

          “ง่ายไปกันต์มีท่าทางเรียบนิ่ง ผิดกับฉันที่ในใจมันร้อนรนจนตัวสั่น

          อยากจะช่วยแต่ช่วยไม่ได้ เพราะกันต์มันหมาบ้าแค่ไหน ใครก็รู้

          “ผมจะยอมลาออกครับ

          “ง่าย...

          “คะ ครับ ผมจะยอมตายถ้ามีครั้งต่อไป

          “ถือว่าดี กันต์ยิ้มปากคว่ำราวกับพอใจก่อนจะยกเท้าที่เหยียบมือของบอดี้การ์ดไว้ออก ไม่พอเท่านั้น... กันต์กลับนั่งยองพร้อมเอื้อมมือไปหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋าเสื้อของบอดี้การ์ด

          เป็นผ้าเช็ดหน้า...

          กันต์หยิบมันออกมาพร้อมใช้ผ้าเช็ดรองเท้าที่เงาวับของตัวเองสองสามทีอย่างไม่เร่งรีบ หลังจากนั้นเขาก็เงยหน้าไปยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจพร้อมใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นตบที่หน้าบอดี้การ์ดเบาๆ ราวกับเป็นการสั่งสอน

          “ลุกขึ้นมาคุยกัน ฉันที่ทนเห็นภาพตรงหน้าไม่ได้ จึงก้มตัวไปดึงแขนแกร่งของกันต์ให้ลุกขึ้น ซึ่งเขาก็ลุกขึ้นอย่างง่ายดาย หากแต่หลังจากนั้นเขากลับกระชากแขนตัวเองออก ซึ่งมันเป็นแรงที่ทำให้ฉันตัวเซจนเกือบถลาเข้ากำแพง

          “ส่วนเธอ เขาหันมามองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง แววตาเขาเปลี่ยนไปจากเมื่อคืน...ที่มันทั้งอ้อนและเอาแต่ใจ แต่ตอนนี้มันกลับดุดันและดิบเถื่อนจนอธิบายไม่ถูก อีกอย่างกันต์เปลี่ยนสรรพนามแล้ว... ฉันสั่งให้เธอพูดกับใครได้ตามใจชอบ?” กันต์เริ่มก้าวเท้าขึ้นมาทีละก้าวจนฉันเริ่มไหวตัว

          กันต์กำลังหมายถึงบทสนทนาระหว่างฉันกับคุณเจนงั้นเหรอ?

          แน่นอนเลย...

          ทำไม? ทำไมต้องโกรธด้วย

          แค่ฉันคุยกับคุณเจนก็ถือว่าเป็นความผิดเลยหรือไง

          หรือมันมีอะไรมากกว่านั้น

          เป็นเด็กฉันแล้วทำตามใจชอบได้ด้วย?” กันต์เลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น ในสายตาเขาเหมือนฉันกำลังเป็นศัตรู แววตาแบบเมื่อคืนไม่มีอีกแล้วจริงๆ

          “เพื่อ…” ฉันเชิดหน้าขึ้นถามพร้อมมือที่กำแน่น โกรธทำไม

          “…”

          “ห้ามไม่ให้ฉันคุยกับคุณเจนทำไม

          “…”

          “คุณเจนเป็นคู่หมั้นนายหรือไงกันต์

          กึก...

          “ช่วงนี้ชักรู้ดี ชักปากมาก กันต์ที่ดันกระพุ้งแก้มอยู่เริ่มขยับตัวมาใกล้จนได้ยินเสียงรองเท้าของเขาดังท่ามกลางความเงียบ ฉันตามใจเธอมากไป?”

          เขาเริ่มปรามาสฉันแล้ว ทั้งการเปลี่ยนสรรพนามพร้อมกับกิริยาท่าทางก็บ่งบอกได้ดีว่าเขากำลังโกรธจนเดือดพล่าน

          “ใช่ นายตามใจฉันมากไป ฉันเชิดหน้าพูดกับเขาอย่างมั่นใจ ทั้งที่รู้ดีว่าตัวเองเป็นไฟทั้งคู่ยังจะกล้าฟาดฟันกับเขา แววตากันต์ชะงักเล็กน้อย ใจร้ายกับฉันมากกว่านี้สิ ฉันจะได้ไม่เหลิงจนปากดี

          “…” กันต์ที่อยู่ใกล้ฉันจนเห็นเงาตัวเองในดวงตาของเขาเริ่มใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มพร้อมมองพุ่งตรงมาที่ฉันด้วยแววตาที่ไม่สามารถอธิบายได้

          ทำไม? หรือนายไม่กล้า

          “…”

          ฉันเป็นผู้หญิง เขาเป็นผู้ชาย

          เราอยู่ด้วยกันมาหลายเดือน มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายกับเรา

          กันต์ไม่สามารถใจร้ายกับฉันไปได้มากกว่านี้หรอก เชื่อฉันสิ...

          “อ่อน…” ฉันพึมพำ แต่กันต์ที่อยู่ใกล้ฉันจะเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ได้ยินมัน เอาสร้อยของนายคืนไป แล้วกะ...ประโยคฉันขาดหายเมื่อภาพตรงหน้าเริ่มขยับ นั่นทำให้ฉันที่กำลังจะดึงสร้อยคอออกเป็นต้องหยุดการกระทำแล้วช้อนสายตาขึ้นมองกันต์ที่เพิ่งผละตัวออกไปแล้วหันไปมองบอดี้การ์ดคนที่สอง

          ล็อกประตูขังเดียร์ไว้สองอาทิตย์

          “…”

          “อาหารหมดอย่าซื้อให้

          “นะ นี่

          “มีแค่ไหน... กันต์พูดเว้นช่วงพร้อมเคลื่อนสายมาทางฉัน กินแค่นั้น

          อ่อ กะสั่งสอนให้ฉันไม่เหลิงใช่ไหม

          นี่กำลังรับคำท้าฉันอยู่ใช่หรือเปล่า?

          “เผื่อนายจะไม่รู้ ชีวิตฉันลำบากมามาก กับอีแค่ไม่กินข้าวไม่กี่วัน... ฉันแสยะยิ้มอย่างสมเพชกับคำสั่งอันไร้ประโยชน์ของคนตรงหน้า มันไม่ทำให้ฉันตายหรอก

          “…” กันต์มองฉันนิ่งโดยไร้การเคลื่อนไหว

          “แต่ถ้าเกิดตายขึ้นมาฉันก็คงดีใจจริงๆ ฉันหยุดคำพูดของตัวเองพร้อมใช้สายตาจดจ้องไปที่กันต์ด้วยสายตาแข็งกร้าวอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะรีบตัดสินใจผลักตัวเองออกจากจุดนั้นแล้วเดินเข้าห้องทันที

          ติ๊ด!

          หลังจากปิดประตูจนสนิท เห็นได้ชัดว่ากันต์ไม่ได้ตามมาแต่ยืนอยู่ที่เดิมโดยไม่มองฉันที่วิ่งหนีเข้าห้องเลยสักนิด ฉันฟุ่บตัวลงนั่งยองพร้อมกดปุ่มบางอย่างและใส่รหัสเดิมไปสองรอบ ก่อนจะใส่รหัสใหม่...อีกสองรอบ

          ใช่ ฉันเปลี่ยนรหัสห้องซึ่งเป็นห้องของกันต์

          แล้วไง... ขังฉันไว้สองอาทิตย์

          ถ้าฉันไม่ได้ออก ก็ต้องไม่มีใครได้เข้าเหมือนกัน

          แหมะ...

          ฉันสูดลมหายใจเข้าอย่างหอบแหบ จากที่นั่งยองกลับฟุ่บตัวลงนั่งพิงประตูราวกับเหนื่อยล้า ยกมือขึ้นปาดน้ำตาหน้าแก้มที่มาจากไหนไม่รู้ นี่คงไม่ได้ร้องไห้เพราะทะเลาะกับกันต์หรอกใช่ไหม?

          ไม่... ถึงแม้เมื่อก่อนฉันจะเสียน้ำตาให้กันต์มากเท่าไหร่ นั่นเป็นเพราะฉันกลัว แต่ปัจจุบันคนที่ฉันจะร้องไห้ได้มีแค่แม่คนเดียวเท่านั้น กันต์ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิตฉัน แต่เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่ไร้ค่าเท่านั้นเอง...

        แค่ส่วนหนึ่ง...

        ฮึก แค่ส่วนหนึ่งจริงๆ...

 

          GUNCHA’s TALK.

          TIME – 00.58

          “ตกลงจะให้เหตุผลกูได้ยังว่าทำไมอยู่ๆ เลิกงานแล้วมาหากู

          “…”

          “กูกำลังล่อหญิงเลยไอ้ฉิบหาย คนที่เอ่ยปากบ่นคือไอ้วี

          เจ้าเก่า เจ้าเดิม

          ปัจจุบันผมกำลังนั่งกินเหล้าที่คอนโดมัน

          “เดียร์แม่งดีใจที่ได้ตายผมพูดเสียงเนือยอย่างหมดกำลังแรง

          “…” ผู้ชายข้างผมที่กำลังยกแก้วเหล้าดื่มเป็นต้องสะดุดแล้วเหลือบมามองผมที่นั่งมองไปข้างหน้าด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างเดือดในอก หากแต่ภายนอกกลับสั่งให้นิ่งเป็นปกติ นั่งมาเป็นชั่วโมงถึงจะพูดนะ ไอ้ส้นตีน

          “เพราะเธอจะได้ไม่ต้องอยู่กับกูผมเว้นช่วงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปหาไอ้วีที่ขมวดคิ้วมองอย่างตั้งคำถาม มึงคิดไง?”

          ไอ้วีมองหน้าผมอย่างงุนงงก่อนจะค้อมตัวไปวางแก้วเหล้าแล้วเอ่ยตอบ

          “ไม่รู้ดิ เธอคงเกลียดมึงมั้ง ไอ้วียักไหล่

          ไม่ได้เกลียดแล้ว ผมพึมพำ

          “ไม่ได้เกลียดแล้วจะให้เขารักมึงไงไอ้วีกระตุกขำพร้อมส่ายหน้าเอือม มันทำราวกับคำพูดของผมเป็นสิ่งเพ้อฝัน

          “ไม่ ผมตอบ ยังไม่รัก แต่แค่ไม่เกลียดผมยกเหล้าขึ้นดื่มทันทีที่พูดจบ

          มึงจะไปรู้ดีกว่าเจ้าตัวได้ไง เขาอาจจะเกลียดมึงมากแล้วค่อยหักหลังมึงทีหลังก็ได้ ไอ้วีตอบด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงจังกึ่งคาดคะเน มึงทำไว้เยอะนะ

          ไม่รู้สิ ผมรู้ว่าเดียร์อยากหักหลังผมเพื่อแก้แค้น แต่เธอคงทำไม่ได้หรอก

          เดียร์เริ่มงี่เง่า เริ่มเอาแต่ใจ เริ่มประชดเก่ง

          ใช่... นั่นเป็นเพราะผมหยอดเธอมากไปเลยทำให้เกิดอารมณ์และนิสัยบ้าบอของผู้หญิงขึ้นมา ซึ่งบอกตามตรงว่าผมเลือกที่จะไม่แคร์ก็ได้

          แต่กับเดียร์ผมกลับเอามาคิดจนปวดหัวไปหมด

          ผมรู้ดีว่าตัวเองเริ่มรู้สึกอะไรยังไง เริ่มเข้าใกล้กับคำว่าอะไร แต่มันไม่เหมาะที่ผมจะมีความรู้สึกเชิงนี้กับเดียร์ ผมมีเหตุผลของผมส่วนหนึ่ง แต่ก็ไม่แน่... ผมอาจจะทนไม่ไหวจนแสดงความชัดเจนมากกว่านี้ก็ได้

          หมายถึง... ทำทุกอย่างอย่างเป็นจริงเป็นจัง

          แต่ก็อย่างที่บอกไปตั้งแต่ต้น ผมไม่ควรที่จะรู้สึกแบบนี้กับเธอ

          แต่เอาเถอะ ห้ามกันได้ที่ไหน

          ส่วนที่มันบอกว่าผมทำกับเธอไว้เยอะ ก็ลองย้อนดูว่าผมทำอะไรไว้บ้าง เดียร์อาจจะดูแลผมมากกว่า แต่อย่าลืมนะ ว่าผมเองก็ใจดีกับเธอมากเหมือนกัน

          ผมยังคงยกเหล้าดื่มจนหมดแก้ว กระทั่งจะผละตัวเองออกจากการพิงโซฟาเพื่อชงเหล้า กลับเป็นมือหนาของไอ้วีที่เอื้อมมือดึงไหล่ผมจนกลับไปพิงโซฟาเหมือนเดิม ว่า?”

          “กูไม่รู้ว่ากูพลาดอะไรไปหรือเปล่านะ

          “…”

          “มึงคิดอะไรกับคุณเดียร์ใช่ไหม?”

          ไอ้วีที่คบกับผมด้วยธุรกิจมาตั้งแต่เด็ก มันอ่านผมออกในบางเรื่อง

          เรื่องนี้ก็คงใช่

          “เดียร์มีแฟนแล้ว ผมบอกข้อมูลที่ตัวเองรู้ออกไป ซึ่ง...

          คนเหี้ยๆ อย่างมึงสนเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?” ไอ้วีกลับปรามาส วันแรกที่กูพาคุณเดียร์มาให้มึง มึงแม่งทำให้กูแปลกใจสัสๆ รู้บ้างเปล่า?” ไอ้วีพเยิดหน้ามาหาผม มึงให้คุณเดียร์มาเป็นเด็กเลี้ยงเพราะแค่มึงสัมผัสหน้าเธอเพียงไม่กี่วิ เธอปฏิเสธมึง แต่มึงก็ทำทุกอย่างให้เขามาเป็นเด็กมึงให้ได้

          “หึ ผมกระตุกขำพร้อมค้อมตัวไปชงเหล้าตามที่จะทำในตอนแรก

          “มึงทำให้กูแปลกใจมาจนถึงทุกวันนี้

          “ผ่านมาหลายเดือนแล้วเพิ่งมาถาม?”

          “ถ้ามึงไม่เกริ่น กูก็ไม่ถามหรอกไอ้เวร ไอ้วีเป็นคนแบบนี้ ถ้าเจ้าของเรื่องไม่เกริ่นขึ้นมา น้อยนักที่ไอ้วีจะเกริ่นถาม ผมชอบมันก็ตรงนี้

          เดียร์สวย ผมตอบก่อนจะเคลื่อนสายตาไปมองมัน มึงไม่ชอบ?”

          “มึง... ไอ้วีชะงัก สายตาลังเลของมันทำให้ผมรู้ว่ามันก็คงเล็งเดียร์ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว แต่เพราะผมกลับชิงให้เดียร์มาเป็นเด็กตัวเองก่อน มันเลยอด ผมรู้เพราะมันเป็นเพื่อนผมไง ช่างกู มึงชอบไหม ถ้าชอบก็แค่ตอบ

          “ถ้ากูชอบแล้วมันจะทำไม ผมตอบอย่างคิดไม่อะไร

          กูแค่รู้สึกว่าถ้ามึงชอบคุณเดียร์ มึงควรถอย

          “…”

          “มันไม่ใช่เรื่องดีที่มึงจะรู้สึกกับเธอ มันว่า ดูคนรอบข้างมึงด้วย

          “…”

          อีกอย่าง มึง...

          อืม กูรู้ ผมโพล่งขัดมันเพราะรู้ว่ามันจะพูดถึงอะไร มึงอยากฟังความลับกูไหม?” ในเมื่อมันดูจริงจังกับเรื่องนี้ ได้ ผมจะจริงจังตอบให้ด้วยการบอกความลับให้มันฟัง

          มันรู้ดีว่าถ้าปริปากบอกใครเมื่อไหร่ เป็นเพื่อนผมก็ไม่เว้น

          แต่กับไอ้วีเป็นคนเก็บความลับเก่ง ให้คนที่มีอำนาจมากกว่าหรืออย่างเช่นปู่ของผม มันก็ไม่มีวันบอก มันไม่ใช่คนขายเพื่อน

          นิสัยมันค่อนข้างดีในบางเรื่อง แต่การกระทำบางอย่างก็เหี้ยไป

          คบกับผมได้ก็ไม่แปลกเท่าไหร่...

          “ความลับเหี้ยไรไอ้วีขมวดคิ้ว

          “กูจะเล่าให้ฟังก็ต่อเมื่อมึงสนับสนุนกู

          “สนับสนุนมึง?” คิ้วข้างนึงมันเลิกขึ้น หมายถึงเรื่องคุณเดียร์เหรอวะ?”

          “แค่ตอบ...กูจะเล่าให้ฟัง

 

        4 hours later. – 4 ชั่วโมงต่อมา


#

ว่าจะลงให้ช่วงเย็น เเต่เเบบ...
นั่นเเหละค่ะ5555555555555555555
มิ้นมัวเเต่วุ่นกับหาพวกข้อสอบ Tcas ง่า วันนี้เคียสหนักคัก
เเต่ๆๆ มาเเต่งกันต์เเล้วหายเลย อะหยังวะ555555555555555555
กันต์นี่มีข้อดีอยู่อย่างนะคือถึงนางจะร้าย เเต่สังเกตได้ใช่ไหมว่านางใจดีกับเดียร์คักๆ
ไม่ว่าพรี้เดียร์จะดุจะด่ายังไง น้องกันต์ปั้นหน้ายิ้มตลอด มันน่ารักก็ตรงนี้เเหละ
เอาจริงนี่เป็นครั้งเเรกเลยนะที่ไม่อยากดึงเข้าดราม่า ;__;
ปกติเรื่องอื่นนี่คือเเบบ ดราม่ามึงต้องมาๆๆ สั่งๆๆๆๆ เเต่น้องกันต์คือบับ...
เฮ้อ อ่านเเล้วเมนต์นะ เมนต์เยอะลงเร็วววววว บัยยยย


อีกเรื่องงงงงงง มาคุยกันในเเท็กเถอะ #เดียร์ของกันต์ เอาเเท็กนี้
#กัญชาคาสิโน อันนี้ก็ได้
เเต่มาบุกเบิก #เดียร์ของกันต์ ในทวิตเถอะ เดะคุยด้วย เหงาจริง เเท็กผัวเงียบมากนะ

*มิ้นจะพยายามทำให้ต้นฉบับกันต์เสร็จภายในเดือนหน้านะคะ มิ้นไม่อยากเปิดพรีทั้งที่เเต่งต้นฉบับมะจบ
จะพยายามคลอดน้องกันต์ภายในเดือนเมษานะ <3




FACEBOOK :: MMYCHAYAA
TWITTER :: @mmychayaa1
ทวิตติดเเท็ก #เดียร์ของกันต์
อย่าปล่อยให้เเท็กนี้ว่างคร๊ รออยู่ตั้ลล้อดดดดดดด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 824 ครั้ง

122 ความคิดเห็น

  1. #738 Tandy_ss (@Tandy_ss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 13:23
    มาอัพต่อเร็วววว
    #738
    0
  2. #737 nannapatmqntree (@nannapatmqntree) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 21:56
    จริงจังไปเลยยยย ว่าแต่ความลับอะไร!
    #737
    0
  3. #736 mymymin (@firstsnowem) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 20:32
    ความลับเก่งจริงนะกันต์&#128514;
    #736
    0
  4. #735 Momo_xm (@Momo_xm) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:44
    ขอรู้ความลับบ้างสิ
    #735
    0
  5. #734 eve2345 (@Oopeve2345) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 09:28
    รอค่าาา
    #734
    0
  6. #733 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 21:30
    ความลับเยอะจริงนะกันต์
    #733
    0
  7. #732 xxkjjk (@xxkjjk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:37
    รอนะคะไรท์ สู้ๆ ค่ะ
    #732
    0
  8. #731 M0M0K0 (@princejaza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 16:54

    รอนะค่ะ FC พี่กันต์

    #731
    0
  9. #730 nns95 (@NerunStts) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 14:45
    รอนะคะ
    #730
    0
  10. #729 Anantakarn Sa-nguanwong (@shell1234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:47
    ความลับอารายยยย คืออยากรู้แท้เนาะ
    #729
    0
  11. #728 SomsomChillChill (@SomsomChillChill) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:36
    รู้ว่าพระเอกเลว แต่ทำไมเราชอบอ่ะ ><
    #728
    0
  12. #727 ป้า TIP (@tipjan89) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 10:56

    ความลับไรอ่า
    #727
    0
  13. วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 09:51
    โอ๊ยๆๆๆ ลุ้นไม่ไหวเเล้วววว
    #726
    0
  14. #725 Kanni🍑 (@kankk1011) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 08:17
    รุกหนักๆเลยกันต์
    #725
    0
  15. #724 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 07:59
    เค้ากำลังจะรักกันแล้วว
    #724
    0
  16. #723 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 07:33
    ฟหกด่าสว คือเมื่อคืนฝันดีเลยอะ55555555 เย้ๆๆๆๆๆ
    #723
    0
  17. #722 Rungnapa1998 (@Rungnapa1998) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 07:28
    รอค่าาาาา
    #722
    0
  18. #721 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 06:58
    ยอมรับว่าชอบแล้วสิ แล้วจะทำไงดีนุ้งกันต์ คืนนี้จะได้กลับไปนอนกอดพี่เดียร์มั้ยน้ออ
    #721
    0
  19. #720 PXTRSY (@Pearpattarasaya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 02:14
    กำลังจะนอนเสียงแจ้งเตืิอนดังไม่รอช้าค่ะ5555 รอนะจ๊ะ
    #720
    2
    • #720-1 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 10)
      21 มีนาคม 2562 / 02:15
      รู้สึกผิดที่ชอบมาลงตอนคนจะนอนกัน5555555555555555
      #720-1
  20. #719 gammii17 (@gammii17) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:46
    นี่ใจร้ายยแล้ววหรอออกัญญ &#128525;&#128525;&#128525;
    #719
    0
  21. #717 eve2345 (@Oopeve2345) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 01:27
    รู้สึกรักเขาแล้ววสิ

    รอค่าาาา
    #717
    0
  22. #716 2018pouna (@2018pouna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 17:09
    รักคนแต่งแย้วววววว
    #716
    0
  23. #715 nannapatmqntree (@nannapatmqntree) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 13:27
    รักเขาแล้วก็บอก555555555
    #715
    0
  24. #714 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:59
    อย่าว่สแต่เดียร์เลย เป็นนี่ก็แพ้ กันต์โหมดน่ารักมันก็น่ารัก แต่โหมดเอาแต่ใจก็นะ น่าตบ!!
    #714
    0
  25. #713 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:33
    แท็กเงียบเกิ้นนน แงงงง คิดถึงพี่เดียร์น้องกันต์
    #713
    4
    • #713-1 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 10)
      17 มีนาคม 2562 / 22:53
      จีง นังกันต์นั่งร้องไห้เเล้วนะ
      #713-1