ปิดพรี ♠GUNCHA CASINO กัญชาคาสิโน♠

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 88,135 Views

  • 1,618 Comments

  • 2,540 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    25,627

    Overall
    88,135

ตอนที่ 11 : Begin and Begin again ♦ START 08.2 [ALREADY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 657 ครั้ง
    2 เม.ย. 62

คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ไม่ใสเหมือนหน้าจองกุก (?) ขุ่นเทามัวมาก ชนิดเกือบดำเลยก็ว่าได้ 
นิสัยตัวละครค่อนข้างสีเทา คำหยาบเยอะเเละเนื้อเรื่องหรือฉากบางฉากค่อนข้างรุนเเรง
ใครรับเรื่องรุนเเรงไม่ได้กดออกตอนนี้ก็ยังทันค่ะ
#

**นิยายเรื่องนี้มี 2 พาร์ท คือ Begin and Begin again กับ To face and The end.
จะเปลี่ยนพาร์ทเเรกก็ต่อเมื่อครบสามเเสนอักขระค่ะ = นิยายเรื่องนี้เเตะ 6 เเสนอักขระ
CHAPTER 08.2
♦Begin and Begin again 8.2♦


          4 hours later. – 4 ชั่วโมงต่อมา

          นายครับ...

          “ไร

          “นายจะล้มครับ

          ผมถอนหายใจพร้อมขมวดคิ้ว มึงไปซะ แวะไปดูพวกเด็กที่บ้านให้กูที

          ตอนนี้ผมกลับคอนโดแล้ว เพิ่งออกจากลิฟต์และสภาพผมตอนนี้ก็พอรู้อยู่ว่าแย่แค่ไหน เสื้อสูทผมถอดทิ้งไว้ไหนไม่รู้ ตอนนี้จึงมีแค่เสื้อในสีขาวที่ถูกพับแขนขึ้นมาถึงศอก

          ติ๊ด!

          ไปเอากุญแจกับไอ้... ไรวะ...

          ผมที่กำลังใส่รหัสห้องเป็นต้องชะงักกึกพร้อมหยุดคำพูดตัวเองไว้ พยายามขมวดคิ้วแล้วยกมือขึ้นตบท้ายทอยตัวเองเพื่อตั้งสติ ก่อนจะกดรหัสผ่านเข้าห้องไปอีกรอบ หากแต่...

          ติ๊ด!

          แม่งก็ไม่ถูกเหมือนเดิม

          มึง ผมหันไปเรียกลูกน้องด้านขวา ก่อนจะก้าวถอยหลังพร้อมพเยิดหน้าไปที่ตัวใส่รหัส มันทำหน้าไม่เข้าใจ ดังนั้นผมจึงไม่อ้อมค้อม รีบบอกรหัสผ่านสี่ตัวให้มันฟังทันที มึงใส่ให้กู อย่าให้ผิด

          ติ๊ด!

          “เหี้ยไรวะ ผมผลักไอ้ลูกน้องที่เพิ่งใส่รหัสจนเครื่องมันไม่ยืนยันรหัสให้ออกแล้วขมวดคิ้วมองไอ้ตัวช่องใส่รหัสอย่างเดือดพล่าน

          เดียร์เปลี่ยนรหัสห้อง?

          หรือผมเมาจนเบลอกันแน่วะ

          ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกดเข้าแอพฯ กล้องวงจรปิดทันที ซึ่งมันปรากฏเป็นภาพขาวดำหากแต่มีแสงรำไรอยู่เล็กน้อย ผมขมวดคิ้วพร้อมกดเล่นวิดีโอก่อนหน้านี้ทันที

          ย้อน...ไปเกือบครึ่งวัน

          ย้อนไปตอนที่เดียร์เพิ่งทะเลาะกับผมเสร็จแล้วเข้าห้อง

          วิดีโอเริ่มเล่นเป็นร่างบางที่กำลังเดินอ้อยอิ่งมาหยุดอยู่หลังโซฟา เธอหยุดนิ่งเกือบนาที หลังจากนั้นเธอถึงยกมือขึ้นปาดแก้ม... คงจะปาดน้ำตา เพราะเธอยืนหันข้างให้กล้อง ผมเลยไม่รู้ว่าเธอมีสีหน้ายังไง สักพักได้เธอถึงนั่งฟุ่บอยู่หลังโซฟาจนเธอไม่มีบทบาทในกล้องวงจร

          ผมผละสายตาออกจากหน้าจอมือถือพร้อมครุ่นคิด

          ผมทำเธอรุนแรงไป?

          ไม่นี่ ผมยังไม่ได้ทำร้ายอะไรเลยเธอ

          หรือพูดแรงเกินไป?

          หึ... ก็เธอท้าผมเอง

          ผมกับเดียร์ศีลเสมอกันในบางเรื่อง เป็นไฟทั้งคู่ จะให้ผมเย็นก็ไม่ได้ มันผิดลักษณะผมเกินไป ผมฝืนไม่เป็น

          ผมถอนหายใจหนักพร้อมดูวิดีโอกล้องวงจรฯ ต่อ มันเล่นเกือบสิบนาทีได้กว่าเดียร์จะลุกขึ้นจากจุดนั้นแล้วเดินเข้าห้อง ระหว่างนั้นไม่มีอะไรเลยสักนิด ผมจึงกดกอไปเกือบชั่วโมงหนึ่งได้ เดียร์ออกจากห้องแล้วมานั่งที่โซฟา คาดว่าเธอกำลังนั่งคิดอะไรบางอย่างที่ผมเดาไม่ออก

          เธอนั่งกอดเข่า... และมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย

          สีหน้าเธอใกล้เคียงกับคำว่า ผิดหวัง เศร้า คิดมาก

          แต่ทันใดนั้นสายตาที่ถูกเคลือบด้วยน้ำตากลับเคลื่อนมามองกล้อง เกือบหลายวินาทีได้ที่เธอตัดสินใจลุกเดินไปหยิบอะไรบางอย่างมา กว่าจะได้คำตอบก็ตอนที่เธอมายืนหน้ากล้องพร้อมเอาผ้าสีดำนั่นปิดกล้องวงจรทันที

        แม่ง... โกรธเป็นฝืนเป็นไฟเลยเหรอวะ

          มึงได้ยินเสียงอะไรแปลกๆ บ้างหรือเปล่า?” ผมเก็บโทรศัพท์แล้วหันไปถามพวกมัน

          “ไม่ครับ ห้องเงียบมาก

          “พรุ่งนี้โทรตาม... ผมชะงักพร้อมครุ่นคิด วันนี้ ตอนนี้ ไปเรียกคนมาถอดรหัสห้องให้กูที ได้แล้วขึ้นไปเรียกกูผมสั่งเสียมันไว้แค่นั้นก่อนจะเดินไปหน้าลิฟต์พร้อมกดไปยังชั้นด้านบนซึ่งเป็นห้องทำงานที่เดียร์ไม่รู้ว่าผมมีมัน

          ผมนั่งไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ลูกน้องก็มากดกริ่งห้องเรียก ผมลงไปห้องนั้นในทันที ไม่ลืมที่จะปิดประตูและเปลี่ยนรหัสเป็นรหัสเดิม หลังทำตรงนั้นเสร็จผมถึงเบนความสนใจมาในห้องทันที

          ไฟกลางถูกเปิดสว่าง โดยปกติเดียร์จะปิดมัน

          เธอเคยให้เหตุผลกับผมว่ามันเปลือง นั่นถือว่าเป็นเรื่องดี

          ผมสาวเท้าเดินเข้าห้องอย่างไม่รีบ กวาดสายตาไปทั่วบริเวณ กระทั่งสายตาไปปะทะกับร่างบางในห้องครัว เธอกำลังยืนหันหลัง ตรงจุดนั้นเป็นเครื่องชงกาแฟ เดียร์ใส่เสื้อสีขาวตัวใหญ่... ความยาวของปลายเสื้อยาวเกือบถึงหัวเข่า เธอปล่อยผมสลวยสีดำขลับจนมันแพร่สยายเต็มหลังบาง

          ผมหยุดเดินพร้อมดันกระพุ้งแก้มครุ่นคิดอยู่หน้าทางเข้าครัว

          ผมใส่รหัสผิดหลายรอบ คนด้านในไม่รู้?

          ผมจ้างคนมาถอดรหัส... คนด้านในก็ยังไม่รู้?

          เธอไม่รู้เรื่องหรือเธอตั้งใจเพิกเฉยวะ

          อีกอย่างตอนนี้จะตีห้าแล้ว เธอเพิ่งตื่นหรือยังไม่ได้นอน?

          พอคิดสงสัยได้ไม่นาน ผมที่ยืนค้างเป็นน้ำแข็งก็ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยของตัวเองที่ตอนนี้ร้อนกรุ่นราวกับอุณหภูมิเกินสี่สิบองศา ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยปากเรียกขานด้วยเสียงเอื่อยช้า

          เดียร์

          “…”

          “เดียร์ อาจจะเบาไปจนไม่ได้ยิน ครั้งนี้ผมถึงเพิ่มน้ำเสียงให้ดังขึ้น

          แต่... “…” เดียร์ก็ยังชงกาแฟราวกับผมไม่มีตัวตน

          ผมรู้ดีว่าถ้ามีแอลกอฮอล์ตกถึงท้อง ผมจะค่อนข้างหงุดหงิดกว่าที่เป็น ดังนั้นผมจึงถอนหายใจพรืดใหญ่แล้วเดินเข้าครัวไปหาเดียร์ กระทั่งหยุดอยู่ด้านหลังของร่างบาง เธอเหมือนสัมผัสได้จากเงาของผมที่เคลื่อนที่มาปกคลุม

          อ๊ะ!” เดียร์หันมาด้วยสีหน้าผวาพร้อมหูฟังข้างซ้ายที่ถูกเธอดึงออก

          เธอตกใจ หอบหายใจแรง...

          ตอนนั้นเองผมถึงค้นพบว่าเธอไม่ได้เพิกเฉยเสียงรอบข้าง แต่เธอกำลังใส่หูฟังและเปิดเพลงค่อนข้างดังจนผมที่อยู่ใกล้ยังได้ยินราวกับเปิดฟังเอง

          เพิ่งตื่นหรือยังไม่ได้นอน?” สายตาที่จดจ่ออยู่กับหูฟังข้างที่เธออยู่ถูกลากมามองหน้าคมสวยที่ตอนนี้เริ่มเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ตามจริงเวลานี้มันก็ไม่น่าถามถึงเรื่องนี้สักเท่าไหร่ ผมควรจะเข้าประเด็น

          แต่เอาเถอะ... เพิ่งรู้ว่าผมก็มีความขี้ขลาดไม่ต่างกัน

          ฉั... เดียร์อ้าปากจะตอบ แต่เธอกลับชะงักราวกับเพิ่งนึกอะไรได้ กระทั่งเธอใช้ดวงตาคู่งามมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าปราดหนึ่ง ก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่นพร้อมกับใส่หูฟังแล้วหันไปทำกับสิ่งนั้นต่อ

          นี่เดียร์จะรู้ไหมว่ากำลังทำเหมือนผมเป็นบุคคลต้องห้ามที่ไม่ควรเสวนา

          ผมเบนหน้าไปทางอื่นพร้อมพ่นลมหายใจจนเกิดเสียง

          ยอมรับว่าหงุดหงิดฉิบหาย แต่แปลกที่แม่งเสือกทำอะไรไม่ได้

          เธอลืมเหรอว่าผมเป็นใคร ผมเป็นเจ้านายเธอไง เธอควรเอาใจใส่และดูแลผม ไม่ใช่เมินเฉยแบบนี้ อีกอย่างคงไม่มีหรอกไหมที่ลูกน้องมาทำตัวแง่งอนเจ้านาย ผิดแผกเสียจริง...

          กันต์หิว ผมเอ่ยท่ามกลางความเงียบ แน่นอนว่าน้ำเสียงผมมันทั้งออดอ้อนและยังปนเปไปด้วยอารมณ์กระชากกระชั้น หิวมากด้วย

          “…” เดียร์ไม่พูดอะไร ทำแค่เพียงเอาพวกกาแฟสองยี่ห้อมามิกซ์กันเหมือนปกติที่เธอชอบทำ

          ได้ยินไหมว่ากันต์หิว เพราะเธอไม่พูดด้วย ผมจึงโน้มตัวลงไปพูดใส่หูจนริมฝีปากสัมผัสเข้ากับกลุ่มผมที่ปกคลุมอยู่บริเวณใบหู แต่ทว่าเดียร์ที่ฟังเพลงดังเป็นทุนเดิม กลับเอื้อมไปกดเพิ่มเสียงที่โฟนจนเสียงเพลงมันดังลั่น ส่งผมให้ผมเด้งตัวกลับมายืนเต็มความสูงพร้อมขมวดคิ้วมองเธออย่างงุนงงไรวะ... ผมพึมพำ

          “…” เดียร์ที่เหมือนจะมิกซ์กาแฟเสร็จแล้วกลับหยิบขนมปังมาทาเนยต่อ

          อีกครั้ง...ที่เธอทำราวกับผมที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอไม่มีตัวตน

          เพราะเป็นแบบนั้นผมถึงหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิม

          หงุดหงิดที่ตัวเองไม่ทำเหี้ยไรสักอย่าง!

          ... ผมลอบเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเองหนึ่งที ก่อนจะยกมือขึ้นขยี้ผมบริเวณท้ายทอยราวกับทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ จนสุดท้ายผมจึงถอนหายใจพร้อมโน้มหน้าเข้าไปใกล้เธอจนคางแทบจะเกยกับไหล่บาง เมื่อเช้าก็ไม่ได้กินข้าว กลางวันก็ไม่ได้กิน ตกเย็นก็กินเหล้า ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนะ

          มันคือเรื่องจริง แต่ผมไม่ได้มีอาการโอดครวญอยากกินข้าว ผมก็แค่พูดเพื่อเรียกร้องความสนใจไปงั้น

          “…” แต่เดียร์ก็เหมือนเดิม ไม่ขยับปากเพื่อพูดกับผมเลยสักคำ

          หนำซ้ำตอนโน้มหน้าไปหาเธอ เสียงเพลงแม่งดังลั่นกกหูเลยฉิบหาย...

          ปวดท้องจะแย่ ผมละความสนใจอุปสรรคนั้นแล้วยกมือขึ้นถูหน้าท้องตัวเองเป็นท่าประกอบ แต่ถึงอย่างนั้นเดียร์ก็คงไม่เห็นเพราะเธอยืนหันหลังให้อยู่ ไส้จะขาดอยู่แล้ว

          พลันเมื่อจบประโยค เป็นผมเองที่ต้องเด้งตัวมายืนที่เดิม เมื่อเดียร์ที่กำลังทาเนยกับขนมปังอยู่ดันเดินเบี่ยงไปยังหน้าไมโครเวฟพร้อมเอื้อมไปหยิบถุงน้ำตาลจากตู้ลอยด้านบน ผมที่ยังยืนอยู่กับที่ก็ดัน ERROR ทำอะไรไม่ถูกจนต้องยกมือขึ้นขยี้ผมท้ายทอยอีกครั้งด้วยความหงุดหงิด

          ไม่รู้แม่งแล้ว... ไม่อยากคุยก็ไม่ต้องคุย

          เธอควรจะรับข้อเสียข้อนี้ของผมได้แล้ว

          เธอก็รู้ว่าผมแม่งบ้า น้อยครั้งที่จะควบคุมอารมณ์ได้

          ช่างแม่ง

          ผมยังคงยืนมองเดียร์ที่เพิ่งแกะถุงน้ำตาล เธอจับมันเทใส่กระปุกใสจนเต็ม หลังจากนั้นเธอถึงใช้ช้อนตักน้ำตาลแล้วโรยไปยังหน้าขนมปังสองแผ่นนั่น เป็นจังหวะที่ผมเบนหน้าไปทางอื่นแล้วตัดสินใจจะเดินออกจากห้องครัวเมื่อเดียร์ไม่สนใจ หากแต่ผมที่กำลังเดินผ่านหลังบางกลับหยุดชะงักกะทันหัน

          ไม่ใช่ว่าฉุกคิดอะไรขึ้นได้

          แต่... ขาแม่งหยุดเอง

          พร้อมกับจิตใต้สำนึกของผมที่มันคอยหลอกหลอนว่า ถ้าวันนี้เดียร์ไม่คุยด้วย มึงไม่ต้องนอน นั่นเลยทำให้ผมหมุนตัวไปหาเธอที่ยืนหันหลังให้อีกครั้งโดยการไม่พูดอะไร แต่... โน้มหน้าลงไปเกยคางกับไหล่บางของเธอแทน

          ร่างเล็กมีอาการสะดุ้งเล็กน้อย แต่เธอก็ยังเป็นปกติ เธอทำเหมือนว่าผมไม่มีตัวตนเหมือนเดิม ส่วนผมก็เป็นคนที่พยายาม อยากจะมีตัวตน

          นี่จะไม่สนใจกันจริงๆ ใช่ป่ะวะ ผมพูดเสียงแผ่ว ไม่รู้ว่าเดียร์จะเงี่ยหูฟังไหมแต่ก็ขอให้ได้พูดก็พอ หิวจริงๆ นะเนี่ยสายตาผมหลุบมองขนมปังในมือเธอที่ถูกโรยด้วยเกล็ดน้ำตาล เดียร์ยังคงตักน้ำตาลโรยขนมปังอีกแผ่นที่เต็มไปด้วยเนยโดยไม่สนใจคนหน้าด้านที่เอาคางเกยไหล่เธออย่างไร้ประโยชน์

          ผมที่เกยไหล่เธออยู่ก็หันเข้าหาซอกคออ่อน กลิ่นหวานหอมละมุนราวกับกลิ่นดอกไม้ชั้นดีลอยแตะจมูกผมจนทำให้คำที่คิดจะพูดดันสลายหายไปเสียดื้อๆ

          ผมจัดการกับสติตัวเองชั่วครู่ก่อนจะขยับหน้าเข้าใกล้ซอกคออ่อนพร้อมฝังริมฝีปากติดคล้ำของตัวเองลงกับเนื้อหวาน เจ้าตัวทำเหมือนถอยห่าง แต่เธอก็ยังคงกิมมิคที่ว่า ผมไม่มีตัวตน เหมือนเดิม ดังนั้นการกระทำที่เธอแสดงออกมาคืออาการเฉยชาที่ทำเหมือนว่าผมไม่ได้หอมซอกคอเธอ

          ตอนนั้นผมถึงขมวดคิ้วหมุ่นอย่างหงุดหงิดจัด ผละศีรษะตัวเองขึ้นก่อนจะเบี่ยงตัวไปท้าวแขนกับเคาท์เตอร์ ซึ่งแม่ง...

          กึก!

          “นะ นี่ เดียร์ร้องเสียงหลงอย่างตกใจพร้อมดึงหูฟังทั้งสองข้างของตัวเองออกเป็นการสำทับ มือบางรีบคว้ามือหนาของผมไปดู ของเหลวเริ่มซึมออกเนื้อผมทีละนิดทีละน้อย จนมันรวมตัวกลายเป็นหยดเลือดที่เต็มอุ้งมือผม

          เมื่อกี้ตอนที่ท้าวมือลงไป ผมไม่ทันสังเกตว่ามันมีมีดอยู่

          ดังนั้นผมจึงท้าวไปเต็มแรง ส่งผลให้มีบาดแผลตามมา

          ถ้าเป็นช่วงเวลาอื่นผมคงจะหงุดหงิดจนทิ้งมีดเล่มนั้นไป แต่ช่วงเวลานี้ต้องยอมรับว่าความโง่เขลาของผมก็มีประโยชน์เหมือนกัน

          เจ็บ ผมพึมพำ ซึ่งเดียร์ที่จับมือผมอยู่ก็ดันนิ่งเงียบ ยืนมองแผลผมอยู่สักพักก่อนจะพาไปยังอ่างล้างจาน เธอเปิดก๊อกน้ำพร้อมดึงมือผมไปอังให้น้ำชโลมพื้นแผล สายน้ำดันให้เลือดที่เกาะอยู่ตามบาดแผลไหลออกจนเห็นชัดว่าบาดแผลมันยาวเป็นแนวเฉียงจนเกือบถึงนิ้วชี้

          บาดแผลนั้นเล็กมากสำหรับผม

          แต่ก็ยังดีที่มันเรียกร้องความสนใจจากใครบางคนได้

          ผมนี่แม่งโง่ได้ถูกเวลาจริงๆ

          ซี๊ดดด... แสบ ผมแกล้งทำเสียงขึ้นสูดปากในตอนที่เธอปิดก๊อกน้ำ

          ไปนั่งรอที่โซฟา เดียร์เอ่ยพูดเสียงแผ่วโดยไม่มีอารมณ์ใดแทรกแซง ไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองหรือสบตาด้วย เธอทำแค่เพียงมองแผลบนมือผมแล้วเดินเบี่ยงตัวออกจากห้องครัวไป

          ถึงจะเรียกร้องความสนใจได้ แต่เดียร์กลับปฏิบัติกับผมด้วยความเฉยชา ผมมองเธอจนลับสายตาถึงหลุบมองแผลบนมือตัวเอง ก่อนจะส่ายหน้าแล้วเดินไปนั่งรอเธอที่โซฟาตามคำสั่งของแม่บ้านเขา

          กินเวลาไม่ถึงห้านาทีเดียร์ก็เดินมาหาผมอย่างไม่รีบที่โซฟา พร้อมกับวางกล่องพยาบาลฉุกเฉินที่ยังไม่ถูกแกะไว้ที่โต๊ะ

          ไม่ทำให้?” ผมมองกล่องพยาบาลนั่นสลับกับเดียร์

          “ทำเองสิ เดียร์ตอบเสียงอ่อนพร้อมขยับตัวลงนั่งกับโซฟา ซึ่งเว้นระยะห่างจากผมไว้เป็นคืบ รีบทำ เธอว่าเสียงอ่อนอีกครั้งโดยไม่มีน้ำเสียงโกรธเคืองเข้าแทรกเลยสักนิด เธอดันกล่องพยาบาลที่โต๊ะให้มาอยู่ตรงหน้าผม

          “แต่กันต์ทำไม่ถนัด ผมเองก็พูดกลับไปด้วยเสียงอ่อนแผ่วเหมือนกัน อีกอย่างผมเพิ่งกินเหล้ามา มึนหัวจะอ้วกอยู่แล้ว ตาลายไปหมด เท่าที่รู้เดียร์ของผมก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นหรือเปล่า เดียร์ไม่ใจร้ายกับกันต์ขนาดนั้น

          ผมพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดออกไป ซึ่งไม่นานเดียร์ที่นั่งเงียบอยู่ก็เอื้อมไปหยิบกล่องพยาบาลนั่นมาแกะ ใจผมเริ่มทำงานอีกครั้ง... แต่ก็กลับแผ่วลงต่ำมากถึงได้รู้ว่าเธอแค่แกะพลาสติกจากกล่องพยาบาลแล้วหยิบพวกสำลี แอลกอฮอล์ พร้อมกับอุปกรณ์ทำแผลอย่างอื่นมาวางไว้ที่หน้าโต๊ะให้แค่นั้น

          นี่... ทำเกินไปหรือเปล่า

          ผมคิดได้แบบนั้นแต่กลับขี้ขลาดถึงขั้นไม่กล้าถามออกไป

          ความเป็นจริงถ้าเดียร์เป็นแบบนี้ผมคงจะโวยวายหรืออาละวาดอย่างงุ่นง่านไปแล้วก็ได้ ทว่าตอนนี้ความขี้ขลาดของผมนับวันมันยิ่งออกลายเป็นระยะ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกว่าศักดิ์ศรีตัวเองหดหายไปเลยสักนิด

        อยู่กับเดียร์... ผมไม่ถือเรื่องศักดิ์ศรี



#

เธอเขินป่ะ เราเขินนะ ตั้งเเต่ตอนเเรกมายังถึงตอนนี้
นี่คิดว่านี่เป็นครั้งเเรกที่กันต์ดูคิดอย่างจริงใจเลย
ถ้าเราเปงเดียร์คือเราเขินนะ อิเวงงง มาเฟียมาทิ้งศักดิ์ศรี
เพราะคนคนเดียวอ่ะเเม่มึ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ปล. นุไปคิดราคาอิกันต์มาเเล้วนะคร๊ อยู่ที่ 489.- 6เเสนอักขระ+ *ตอนแรกจะเอา 499.- 
เเต่เห็นใจนักอ่านดีกว่า อีกอย่างก็เปงเเค่นักเขียนง่องง่อยย
ปล.2 ดูที่อักขระ อย่าสนหน้าค่ะ เพราะนักเขียนบางคนจัดหน้าไม่เท่ากัน
ปล.3 พรีช่วงเมษา มะต้องห่วง มะชั่ยต้นเดือนหรือช่วงสงกานต์บ้านเฮา
ปล.4 อย่าลืมเก็บตังค์น้าา เลาจาจัดพรีเมี่ยมดีย์ๆ หั่ย ถึงเเม้จะยังคิดมะออกก็ตาม /เส้าว่ะพรี้
ปล.5 เธอพลาดเเล้วเเหละ เพราะเราเคยสปอยล์ปกเต็มเเบบเบลอๆลงในเเท็กเเล้ว
วรั้ยยยย มะเชื่อฟังไงง อดเลย! เราลบเเล้วด้วยคิคุ
ปล.6 มีอะไรทักมาถามในทวิตนะ เพราะจะตอบเร็วกว่า 
ฝังงงงงงงงลีย์ค้าบ <3 /ผัวะ! ปอลิงเยอะจริง






FACEBOOK :: MMYCHAYAA
TWITTER :: @mmychayaa1
ทวิตติดเเท็ก #เดียร์ของกันต์
อย่าปล่อยให้เเท็กนี้ว่างคร๊ รออยู่ตั้ลล้อดดดดดดด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 657 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #845 Hellokittys (@Hellokittys) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 23:50

    ฮื่อออออ เขิงงงงงงงงงงงง

    #845
    0
  2. #844 net_suchaya (@net_suchaya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 17:37
    ต่อน้าาาา
    #844
    0
  3. #843 suksiriintawong (@suksiriintawong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:30
    งูยยยยยยยยยยน้องกันนนนนนนต์
    #843
    0
  4. #842 tangkwa_tangkwa (@tangkwa_tangkwa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 00:11

    นุ้เขินนนน แต่นุ้ทันเห็นปกนะคะ เซฟไว้แล้วด้วย!!! คิคิ
    #842
    1
    • #842-1 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 11)
      3 เมษายน 2562 / 02:15
      เนนนนนนนนนนนนนนนน้ หยั่มสปอยล์น้า55555555555555
      #842-1
  5. #841 rjrtoey (@rjrtoey) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:32
    แงงงมันจะเกินไปแล้วน่าร้ากก
    #841
    0
  6. #840 followers (@followers) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:31
    ทำไมจะไม่เขิน แอ๊รรรรร
    #840
    0
  7. #839 GINGTNC (@GINGTNC) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:19
    พี่กันต์โหมดนี้ละลายมากแม่&#8203;
    #839
    0
  8. #838 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:36
    โอ้ยแพ้นุ้งกันต์โหมดนี้มากกก
    #838
    0
  9. #837 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 17:13
    ฟหกเาสวสะำแทิ เขิงงงงง
    #837
    0
  10. #836 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:34
    เดียร์ของกันต์ อร้ายยยบ ยอมแล้ววใจอ่อนนน
    #836
    0
  11. #835 xxkjjk (@xxkjjk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 11:20
    ยาวๆ เลยข่ะน้องเดียร์ของพิ้
    #835
    0
  12. #834 Pinkpii (@Pinkpii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:43
    รูปภาพปลากรอบทำชั้นใจบาง
    #834
    0
  13. #833 Fallen Neko (@snowji) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:30
    กันต์เค้ายอมหนูแล้วนะเดียร์
    #833
    0
  14. #832 KUITAR (@kuitar_witchaya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 07:50
    ง้อยาว 555555
    #832
    0
  15. #831 SomsomChillChill (@SomsomChillChill) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 07:10
    ใจเราละลายกับกันต์ไปแล้ววว แงง น่ารัก
    #831
    0
  16. #829 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:28
    คิสเถิงงงงงง
    #829
    0
  17. #828 parichat_pp (@parichat_pp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:37
    ต่อออน้าาาา
    #828
    0
  18. #827 net_suchaya (@net_suchaya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:41
    ต่อน้าาาา
    #827
    0
  19. #826 Jungkookie9188 (@Jungkookkie9188) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 22:04
    น่ารักอ่ะ5555
    #826
    0
  20. #825 tangkwa_tangkwa (@tangkwa_tangkwa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:27

    น้องกันต์ เขินนนนน
    #825
    0
  21. #824 suksiriintawong (@suksiriintawong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 17:21
    เอาแล้วววววว
    #824
    0
  22. #823 SomsomChillChill (@SomsomChillChill) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 15:40
    ง้อดิว่อยยย
    #823
    0
  23. #822 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 14:31
    ขอรุกหนักๆได้ปร่ะคร๊นุ้งกันนนนน
    #822
    0
  24. #821 FRAN-SUNISA (@FRAN-SUNISA) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 12:15
    555555 สมน้ำหน้าอิเด็กเอาแต่ใจ ฮ้าาาาา ฟินหมอนขาดหมดแล้ว
    #821
    0
  25. #820 Baiteay Taiyaithiang (@baiteaynaka) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 10:46
    อ้อนเก่ง
    #820
    0