เปิดพรี ♠GUNCHA CASINO กัญชาคาสิโน♠

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 83,567 Views

  • 1,584 Comments

  • 2,478 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    21,059

    Overall
    83,567

ตอนที่ 2 : Begin and Begin again ♦ START 01 [ALREADY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8557
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 393 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ไม่ใสเหมือนหน้าจองกุก (?) ขุ่นเทามัวมาก ชนิดเกือบดำเลยก็ว่าได้ 
นิสัยตัวละครค่อนข้างสีเทา คำหยาบเยอะเเละเนื้อเรื่องหรือฉากบางฉากค่อนข้างรุนเเรง
ใครรับเรื่องรุนเเรงไม่ได้กดออกตอนนี้ก็ยังทันค่ะ
#

**นิยายเรื่องนี้มี 2 พาร์ท คือ Begin and Begin again กับ To face and The end.
จะเปลี่ยนพาร์ทเเรกก็ต่อเมื่อครบสามเเสนอักขระค่ะ = นิยายเรื่องนี้เเตะ 6 เเสนอักขระ
CHAPTER 01
♦Begin and Begin again 1♦


          2 เดือนต่อมา

          เวลา 23.18 น.

          “ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลยคนดี เสียงทุ้มอื้ออึงหลอนอยู่ในโหมดประสาท...ฉันแยกไม่ออกว่านั่นเป็นเสียงที่ฉันมโนขึ้นมาหรือมันกำลังเกิดขึ้นอยู่กันแน่

          สารเลว ฉันก่นด่าในขณะที่เปลือกตาอันหนักอึ้งไม่สามารถลืมขึ้นได้ตามปรารถนาหากแต่ร่างถูกพยุงจนนอนราบกับฟูกเตียง

          ก็เลวมาตั้งแต่ต้น เสียงทุ้มแหบพร่าดังในจังหวะที่ปากกรุ่นร้อนแตะเนื้ออ่อนใต้ซอกคอฉันอย่างดุดันหากแต่เชื่องช้ามันเริ่มจากแนบชิดเนื้ออ่อนก่อนจะกลืนกินมันเข้าโพลงปากซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับย้ำให้เกิดรอย

          ไอ้เดรัจฉาน!!” ฉันตะคอกด่าทั้งที่คอแห้งผาก พยายามดันไหล่แกร่งแต่ร่างกำยำยังคงนิ่งเฉยราวกับกำลังแรงฉันที่ทำไปไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรสักนิด

          ฉันปัดเสียงเขาออกและตั้งสติอยู่แต่กับอาการที่กำลังเป็น...รู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปทั่วตัว รู้สึกสับสน มึนหัว ลืมตาไม่ขึ้น ง่วงนอนและเพลียมากๆ

          และที่สำคัญคืออาการคัน... คันเนื้อคันตัว คันทุกซอกทุกมุมจนหงุดหงิดจะแย่ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเกาตามจุดที่คันแล้วมันก็ไม่หาย ราวกับว่ามันคันในอยู่ร่างกาย...ใต้เนื้อหนังนั่น

          นะ นายหลอกฉัน น้ำตาไหลรินพร้อมกับเสียงสั่นเครือที่พยายามเปล่งไปแค่ไหนก็คงจะเหมือนกำลังกระซิบ

          คนคนนี้เคยมีอะไรที่เป็น ความจริงบ้างไหม

          เลวเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ...

          “ไม่ได้หลอก น้ำเสียงห้วนสั้นกระชับผนวกกับริมฝีปากกรุ่นร้อนที่ยังคงทำหน้าที่ดูดกลืนเนื้ออ่อนใต้ซอกคอไม่ขาดหาย...เนื้ออ่อนถูกดูดกลืนเข้าทางปากร้อนจนปวดแสบ

          เกลียดชะมัด เกลียดที่สุด! ไอ้หน้า... อ๊ะ!” ยังไม่พ้นคำด่า อาการมันแรงขึ้นและดูเหมือนฉันจะเริ่มมีสติขึ้นอีกเท่าตัว เปรียบเสมือนฉันที่กำลังเหม่อลอย พอถูกหยิกเข้าให้ก็รู้สึกตื่นเต็มตา

          ก็ไม่ได้หลอก จะเกลียดทำซากอะไร ฉันกำเข้าที่สาปเสื้อเขาอย่างสุดกำลัง อาการที่ว่าก็หนักขึ้นทุกครั้งที่เขาเอาแต่ขบเม้มที่ซอกคอ...กับอีกอย่างที่ค่อนข้างสากและร้อนระอุกำลังวนเวียนอยู่แถวหน้าอกฉัน

          ไม่ได้หลอก? คิดว่าคำพูดของตัวเองมันน่าเชื่อถือมากหรือไงกัน

          สิ่งหนึ่งที่ต้องรู้คือ คำโกหก และ คำตอแหล จากปากผู้ชายคนนี้ ทุกอย่างที่เขาพูดมาล้วนแล้วแต่เชื่อได้และเชื่อไม่ได้

        และใช่... ส่วนใหญ่คือเชื่อไม่ได้


          วันต่อมา 11.03 น.

          “สารเลว...ไอ้หน้าตัวเมีย ฉันกำมือตัวเองแน่นพร้อมกัดฟันด่าอย่างคลั่งแค้นใจสุดทน

          ฉันอารมณ์ไม่คงที่หลังจากมองสภาพตัวเองผ่านกระจกมานานเกือบนาที...ร่องรอยสีแดงจ้ำอยู่ทั่วเนื้อตัว จุดซอกคอมีน้อยแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี หน้าท้องลายจนน่าเกลียด ซอกต้นขาถึงจะไม่เห็นแต่มีด้วยกันหลายจุด

          เมื่อคืนในช่วงหัวค่ำฉันไปคุยงานเกี่ยวกับการสัญญาเรื่องธุรกิจคาสิโน

          ฉันจำได้ว่าคุยกับลูกค้ารายใหญ่จนถึงการเซ็นสัญญาเสร็จสรรพ ฉันจะขอกลับแต่ลูกค้าท่านนั้นบอกให้ฉันกินเหล้าเป็นเพื่อนอยู่พักใหญ่ กระทั่งมารู้สึกตัวอีกทีคือตอนที่ใครบางคนพยุงฉันขึ้นห้องและลวนลามฉันไม่หยุด

          และแน่นอนว่าฉันรู้ว่า เขา คือใครผู้ชายหน้าตัวเมียที่ฉันเกลียดที่สุด!

          ผู้ชายที่ชื่อ กัญชา อายุอ่อนกว่าฉันถึงสองปี มีใบหน้าที่ดูน่ารักน่าเอ็นดูถ้ามองในมุมผู้หญิงด้วยกัน ดูผู้ใหญ่ในลักษณะนิสัยการพูดหรือแม้กระทั่งความคิดที่คนอื่นอาจคิดไม่ถึง

          เขาฉลาด เล่ห์เหลี่ยม เจ้าเล่ห์ แถมรอยยิ้มที่คอยประดับหน้ายามพูดจาไม่หวังดีและไม่เป็นมิตรนั่น...ฉันเกลียดมันยิ่งกว่าอะไร

          มันก็เหมือน กับดัก ที่คอยแทงใจฉันอยู่ทุกวัน

          ทุกเดือน... จนย่างเข้าเดือนที่สาม

          ฉันคิดว่ามันพอจะทนได้ คิดแง่บวกอยู่เสมอว่ามันจะต้องผ่านไปด้วยดี หากแต่มันย่ำแย่เสียจนคิดอยากจะฆ่าตัวตาย...

          แต่สิ่งสำคัญคือ แม่ ที่อยู่ห่างจากฉันเป็นประเทศ ทำให้ฉันปลอบใจตัวเองว่าสิ่งที่ทำนั้นทำเพื่อท่าน ทุกอย่างในตอนนี้ฉันไม่มีสิทธิ์เลือก...ถึงเลือกได้ก็ย่อมมีบางสิ่งที่ต้องเสียไป ซึ่งสิ่งๆ นั่นก็คงสำคัญกับฉันไม่น้อย

          สิ่งที่ เขา ให้ฉันทำแลกกับเงินเดือนทุกเดือนคือการไปคุยสัญญาเรื่องธุรกิจ ซึ่งถ้าฉันทำพลาดหรือฝ่ายนั้นไม่ยินยอม ฉันเองจะไม่ได้เงินนั้นมาให้แม่สักกะบาท...มิหนำซ้ำอาจจะโดนเขกหัวทิ้งก็เป็นได้

          และอีกสิ่งที่ฉันมักจะบ่ายเบี่ยงและปฏิเสธทุกครั้ง

          ขึ้นชื่อว่า เด็กเลี้ยง แล้ว สิ่งนั้น ที่ว่าก็ต้องมีบ้างเป็นธรรมดา

        ‘แลกกับชีวิตแม่ก็คุ้มอยู่นะเดียร์

          ถ้าฉันไม่ทำตามข้อเสนอที่เขายื่นมา แม่ฉันอาจจะไม่รอดเพราะโรคร้ายที่รักษาให้หายได้ แต่โชคร้ายที่ต้องพึ่งเงินก้อนโต...ซึ่งฉันไม่มีเงินมากพอที่จะส่งเงินเพื่อรักษาแม่ให้หายได้

          ถ้าฉันไม่ใช่ตัวเองในตอนนี้ก็คงจะเชียร์ให้เก็บเงินเพื่อซื้อตั๋วเครื่องบินหนีกลับไทยไปซะ

          อือ ฉันลองทำแล้ว

          ก็ลองเดาดูสิ ว่าฉันทำไมถึงยังอยู่ตรงนี้ ที่นี่... ที่แคนาดา

          ฉันทำทุกอย่างเพื่อหนีชะตากรรมแล้วจริงๆ ทำแล้วจริงๆ...

          ถ้าไม่ใช่เพราะแม่กำลังป่วย พร้อมกับ คำขู่ จากปากผู้ชายอย่างกัญชา ฉันคงไม่ยอมให้ศักดิ์ศรีตัวเองถูกผู้ชายคนนี้เหยียบย่ำมาจนเกือบสามเดือนแบบนี้หรอก

          สัญญา... ถ้าเขาอ่อนแรงลงเมื่อไหร่ เมื่อนั่นฉันจะเป็นเพลิงไฟที่รุกราม ทุกอย่าง ของเขาให้มอดไหม้จนไม่เหลือซาก!

          ฉันถอนหายใจทิ้งครั้งสุดท้ายก่อนจะคว้าผ้าขนหนูมาห่อตัวทันที หมุนตัวหันหลังจะเปิดประตู...เป็นต้องชะงักกลางคันเมื่อเสียงบทสนทนาเล็ดลอด

          กึก

          ไม่ใช่แค่ซ้อม... ริมฝีปากกระจับสีไวน์แดงเอ่ยน้ำเสียงโทนแผ่วเบา ประตูที่ถูกเปิดแง้มไว้เล็กน้อยจึงสามารถทอดมองไปยังผู้ชายในชุดคลุมอาบน้ำที่นั่งสูบบุหรี่คุยโทรศัพท์อยู่ปลายเตียง

          มึงต้องเอาให้แม่งตายพูดด้วยโทนนิ่งหากแต่เย็นเยียบ...เขายกมือข้างที่คีบบุหรี่ขึ้นสูบพร้อมปล่อยควันสีขาวหม่นเทาลอยฟุ้ง

          สีหน้าเขานิ่งเฉย แต่คำสั่งเขามันทารุณและโหดเหี้ยมเกินอายุ

          ชีวิตนี้จะเป็นคนดีได้หรือเปล่า

          ตลอดระยะเวลาที่ฉันกับเขารู้จักกัน...ไม่สิ ไม่เชิงรู้จัก แต่แค่รู้ สันดาน ว่าเขาเป็นคนยังไง ฉันเฝ้าถามเขาในใจมาเป็นล้านครั้งหลังจากได้ยินหรือได้เห็นเหตุการณ์เลวร้ายจากผู้ชายสารเลวคนหนึ่ง

          และคำตอบก็คงพูดได้ไม่ยาก

          ใช่... เขาไม่สามารถเป็นคนดีได้

          ฉันเดินออกจากห้องน้ำทันทีหลังจากรู้ตัวว่ายืนฟังเขาคุยโทรศัพท์ก็เสียเวลาเปล่า เมื่อฉันออกมาแตะพื้นห้องนอน คนที่เคยคุยโทรศัพท์ก็โยนมันไปที่หมอนและมองฉันตั้งแต่อยู่หน้าห้องน้ำจนตอนนี้มาอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า

          แน่นอนว่าฉันไม่สนใจ เปิดตู้เสื้อผ้าควานหาเสื้อยืดสวมใส่ คล้อยหลังไม่ถึงนาที...เสียงทุ้มแหบโหยราวกับออดอ้อนดังขึ้น

          กันต์หิวข้าวอ่ะเดียร์

          “…” ฉันนิ่งเงียบ จัดการเอาไม้แขวนออกจากเสื้อยืดเพื่อเตรียมสวมใส่

          อยากกินต้มจืด ทำให้กินหน่อยสิ

          “…” คราวนี้ฉันไม่เงียบอย่างเดียว แต่ถอนหายใจเหนื่อยหน่าย

          ฉันไม่ได้เข้าครัวทำอาหารมานานแล้ว อย่างมากก็แค่ทำข้าวต้มเป็นมื้อเช้าสำหรับเขา ส่วนช่วงเที่ยงกับบ่ายเขาไม่อยู่ ฉันเองก็ต้องหากินแต่พวกอาหารสำเร็จรูป

        คนแถวนี้ไม่คุยด้วยเลย เสียใจนะเนี้ย

          เสียงเล็กเสียงน้อยตามสไตล์ผู้ชายกวนเบื้องล่างโผล่แทรกขึ้นตอนที่ฉันแต่งตัวเสร็จด้วยเสื้อยืดสีเทาพร้อมกับกางเกงขาสั้นใส่สบาย

          ใครมันจะอยากคุยด้วยกัน เรื่องเมื่อคืนนี้ยังแค้นใจไม่หาย...

          “ว้า... เดือนนี้ยังไม่ได้โอนเงินให้น้าหญิงเลย

          ฉันหยุดชะงักกึกในตอนที่เดินผ่านหน้าเขาพร้อมกลิ่นบุหรี่จางๆ ในบริเวณที่ยืน สัมผัสได้ว่าตัวเองนั้นกำลังยืนเหยียบขี้บุหรี่ตรงพื้น

          “หมายความว่าไงฉันหันไปหากันต์หลังจากได้ฟังประโยคที่พาจี้จุดในใจจนเริ่มร้อนไหม้...เขานั่งท้าวแขนราบกับเตียง พร้อมเงยหน้าคลายยิ้มให้ นายยังไม่โอนเหรอกันต์เสียงฉันสั่นสะท้านพร้อมเดินหน้าขึ้นไปอีกหนึ่งก้าว

          “…” เขาหยักไหล่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ก็ลืม

          “นี่มันเลยมาสองอาทิตย์แล้วนะกันต์ ทำไมยังไม่โอน!”

          “ก็ลืมไง...บอกไปแล้ว ไม่ได้ฟังไง?” เขาเลิกคิ้วถามเสียงสูง พร้อมมุมปากที่ยกขึ้นอย่างยั่วแหย่ เขาตั้งท่าจะจุดบุหรี่ตัวใหม่แต่ความร้อนใจของฉันกลับปัดมันออก

          ทำไมยังไม่โอน ฉันทำให้นายทุกอย่าง!”

          ทั้งแต่งตัวให้ ทำกับข้าวให้ รีดเสื้อผ้าให้ รับใช้อย่างกับทาส

          เขาต้องการอะไรอีก ทำไมถึงไม่ทำตามข้อตกลง!

          ถึงแม้แม่ฉันจะออกโรงบาลมาได้แล้วเกือบเดือน แต่แม่ฉันจะกินอะไร เงินที่อยู่ในบัญชีก็มีไม่พอ ไหนจะค่าจ้างที่จ้างให้น้าดาวมาดูแลแม่ให้ช่วงที่ฉันไม่อยู่นี่อีก... ใจร้ายเกินมนุษย์ไปแล้ว

          “…” กันต์ที่นั่งก้มหน้าเตรียมจุดบุหรี่ที่ฉันเพิ่งปัดไปใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มด้วยใบหน้านิ่งเฉย

          ผ่านมาสองอาทิตย์แล้ว แม่ฉันจะกินอะไรวะ!!!”

          “อย่าแหกปาก เสียงเย็นเยียบนั้นแสดงถึงโทนนิ่งหากแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยคำสั่งระยะสุดท้าย เพราะหลังจากนั้นมันคงไม่ใช่แค่คำพูดแต่จะเป็นการกระทำที่ค่อนข้างทำร้ายจิตใจเกินทน!

          “ดูแลฉันแค่นี้มันจะตายเหรอ รอยยิ้มเขาเริ่มคลาย...ฉันกำมือแน่นขณะเขากำลังเงยหน้าขึ้นมองฉันอย่างตั้งคำถาม

          ข้อตกลงของเรามีอยู่ไม่กี่อย่าง

1.ดูแลทุกอย่างที่เขาพึงพอใจ รวมถึงเรื่องอย่างว่า...

2.คุยเรื่องสัญญาคาสิโนกับพวกฝรั่งที่ต้องการเข้าร่วมธุรกิจ

3.กันต์ต้องโอนเงินให้แม่ฉันทุกเดือน

          ซึ่งข้อตกลงข้อสุดท้าย...เขาไม่ได้ทำมันในเดือนนี้!

          “…” ฉันกำมือแน่นเพิ่มขึ้นเท่ากับความโกรธที่กำลังจะปะทุ หากแต่ต้องเก็บกลั้นเอาไว้เพื่อไม่ให้เรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น ถ้าหากมันเกิดขึ้นจริงๆ ทุกอย่างจะจบแบบไม่เหลือซาก

          เมื่อเขาเห็นฉันไม่ตอบโต้อะไร จึงยัดตัวขึ้นจนความสูงเราต่างระดับ เนื่องจากก่อนหน้านี้ตอนที่เขานั่งและฉันที่ยืน...ขาเราชิดกัน พอเขายัดตัวขึ้นแล้ว ริมฝีปากกรุ่นร้อนจรดอยู่ที่หน้าผากฉันทันทีเมื่อเขาโน้มหน้าเข้าใกล้

          “เดือนแรกก็ทำได้ดีนี่ ทำไมเดือนที่สองเหลวไหลแบบนี้ล่ะครับ? หืม...

          ปลายนิ้วเรียวทำหน้าที่กวาดไล้กรอบใบหน้าฉันอย่างเย้ายวน...

          ฉันแสยะยิ้ม เพราะแบบนี้ใช่ไหม นายถึงให้ฉันกินน้ำนั่น

          น้ำเปล่า... จำได้ดีว่ารสชาตมันขมแค่ไหน แต่เพราะความกระหายจึงดื่มไปเกือบครึ่งขวด และสุดท้ายอาการฉันก็เป็นอย่างที่เห็น

          ขมป่ะ กันต์เลิกคิ้วถามอย่างกวนใจ ยามันยังไม่ละลาย ขมตายเลยไม่พูดเปล่าแต่เขากลับเอาจมูกสันโด่งมาคลอเคลียกับจมูกฉันอย่างยั่วแหย่

          โอเค... ฉันเองก็คงไม่มีทางเลือก ฉันจะเป็นอะไรก็ได้ ฉันโอเค แต่แม่ฉันจะเป็นอะไรไม่ได้

          ฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเคลื่อนตาไปมองเขา อยากกินอะไร

          กันต์ย่นจมูกอย่างชอบใจเมื่อฉันอ่อนใจให้ ทุกอย่างเลยครับ

          “…”

          “พี่เดียร์ทำ ผมก็กินหมดแหละ กันต์ใช้มือหนาลูบศีรษะ ด้วยความที่เป็นแรงผู้ชายตัวฉันจึงโยกเล็กน้อย กระทั่งริมฝีปากกรุ่นร้อนจรดแนบชิดริมฝีปากฉันจนเกิดเสียง รีบทำนะครับ ผมจะอาบน้ำ เตรียมชุดไว้ให้ผมด้วยนะครับคนดี

          ก็เห็นกันอยู่ว่าเขาน่ะกวนยิ่งกว่าอะไร

          ฉันหลับตาผ่อนอารมณ์ที่ไม่คงที่เมื่อเขาเดินเข้าห้องน้ำไป ไม่นานนักเสียงน้ำจากฝักบัวก็กระทบกับพื้น พร้อมประตูห้องน้ำที่ถูกเปิดอ้า

          น้ำเปล่านั่น...ฉันได้รับมันมาจากกันต์ในตอนที่เขามารับฉันหลังคุยกับลูกค้ารายใหญ่นั่นเสร็จ ถ้าฉันไม่กินเหล้าเยอะก็คงไม่เกิดอาการกระหายน้ำ

          คงเดาได้ไม่ยากว่าทำไมเมื่อคืนฉันถึงสติหลุด เกิดอาการคันนั่นอีก

          ยาปลุกเซ็กส์นั่นเมื่อไหร่จะหายสาบสูญหมดโลกไปเสียที...

          ก็คงได้แต่โทษตัวเองที่ประมาท รับของจากคนชั่วอย่างเขา

          ฉันสะบัดความคิดทิ้ง เดินไปเปิดประตูเสื้อผ้าก่อนจะหยิบชุดสูทและเสื้อเชิ้ตสีขาวออกมาแขวนไว้หน้าตู้ หันไปคว้ากระเป๋าสตางค์ของผู้ชายที่อยู่ในห้องน้ำมาครอบครอง

          ฉันสาวเท้าเดินออกจากห้องที่คอนโด...คอนโดนี้มีหลายชั้น และแต่ละชั้นจะมีห้องแค่ห้องเดียว เพราะแบบนี้ห้องคอนโดที่ฉันอยู่จึงกว้างเท่ากับตัวบ้านปกติ เรียกได้ว่าถ้าไม่รวยจริงก็คงไม่มีวันได้มาอยู่

          คงไม่ต้องบอกว่าใครกันที่เป็นเจ้าของห้องนี้...แน่นอนว่าไม่ใช่ฉัน

          นานๆ ทีเขาถึงจะกลับมานอนที่ห้องนี้ เพราะเขามีบ้านหลังใหญ่หลังโตอยู่ใจกลางเมืองกรุงของแคนาดา ห้องนี้มันก็คงเป็นแค่รังหนูสำหรับเขา

          อีกอย่าง...มักจะมีผู้ชายสองคนในชุดสูทยืนเฝ้าหน้าห้องราวกับบอดี้การ์ด ฉันชินและรำคาญพวกเขา ไม่ว่าจะไปไหนก็จะมีพวกเขาคอยตามตลอด

          แน่นอนว่าตอนนี้ที่ฉันไปซื้อของข้างล่าง พวกเขาก็ตามไปเช่นกัน แต่ตามมาแค่คนเดียว ส่วนอีกคนคงเฝ้าเจ้านายสุดที่รักที่กำลังอาบน้ำของเขาอยู่

          หลังจากฉันซื้อวัตถุที่ต้องใช้ทำเรียบร้อย ฉันใช้เวลาทำมันประมาณสิบห้านาทีจึงได้ต้มจืดเกือบล้นหม้อ เป็นจังหวะเดียวกับที่ผู้ชายร่างกำยำในชุดคลุมอาบน้ำพร้อมกับปรอยผมที่เปียกโชกกำลังเดินตรงมานั่งที่โต๊ะกับข้าว

          กันต์ไม่ค่อยกินข้าว ดังนั้นฉันจึงตักแค่ต้มจืดมาวางไว้ข้างหน้าเขา

          ฉันไม่ใส่ยาพิษให้นายกินหรอก ฉันกัดฟันพูดเสียงแข็งพร้อมกอดอกเบือนหน้าไปทางอื่น หลังจากเขานั่งท้าวคางมองฉันด้วยสายตาเย็นที่ค่อนข้างจับผิด

          คนตรงหน้าถอนหายใจพร้อมจับช้อน แย่จัง อดเห็นคนหน้าแตกเลย

          พูดจาแขวะได้แขวะดี สันดาน...

          ครั้งหนึ่งไม่นานมานี้...ฉันเคยใส่ยานอนหลับให้เขากินเพราะหวังว่าจะได้หนีกลับเมืองไทย มันคือเหตุการณ์เดียวกับที่ฉันเก็บเงินเพื่อที่จะซื้อตั๋วเครื่องบินหนีกลับไทยนั่นแหละ

          แต่โชคชะตาช่างใจร้าย... กันต์ไม่กินมัน แต่กลับจับให้ฉันกินซุปนั่นจนหมด สุดท้ายหลังจากตื่นขึ้นมา ร่างกายอันหวงแหนก็ถูกเขาย่ำยีจนไม่เหลือซาก แถมเขายังขู่อีกว่า บอกให้รู้...ฉันไม่เคยให้อภัยใครครั้งที่สอง

          จวบจนถึงตอนนี้ ถ้าฉันจะทำอะไรก็คงต้องระวังอย่างมาก เพราะความฉลาดของเขามันเป็นผลเสียต่อฉัน

          ถึงจะหนีไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ทำอะไรเลย

          ฉันยังมีตัวเลือกอีกตั้งเยอะ คอยดูแล้วกัน...

          กินเวลาไปเกือบห้านาที ต้มจืดในถ้วยก็หมดทันตาเห็น ฉันหยิบมันมาวางไว้ที่อ่างล้างจานก่อนจะเดินไปรินน้ำกับนมใส่แก้วแยกสองใบมาให้เขา

          เช็ดผมให้ด้วย กันต์พูดหลังจากซัดนมและน้ำเปล่าจนหมด เขาเดินนำหน้าฉันเข้าห้องนอนไป ส่วนฉันก็ทำได้แต่ถอนหายใจและเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนที่พับไว้ในตะกร้าก่อนจะเดินเข้าห้องนอนตามเขาไป

          แต่สิ่งแรกที่ก้าวเข้ามาเห็น... ทำฉันหยุดนิ่งและมองบนอย่างเบื่อหน่าย

          ฉันไม่เคยบอกเหรอว่าอย่านอนทั้งที่ผมเปียก ไม่ได้ห่วงว่ากลัวจะไม่สบาย แต่เพราะเขานอนในที่ที่ฉันเองก็นอนด้วยทุกคืน ฉันเกลียดการกระทำที่เอาแต่ใจและมักง่ายของเขาจนข้ามขีดจำกัดแล้ว

          ซักใหม่ก็ได้ไหม เขาเด้งตัวขึ้นนั่งและมองฉันด้วยโทนสีหน้านิ่งงัน

          แต่ฉันเป็นคนซักไง ฉันเถียงเขาตอบ

          ถึงแม้เขาจะรวยล้นฟ้าแค่ไหน ยังไงห้องนี้ทั้งห้องฉันเองก็ต้องเป็นคนดูแล...งานบ้านทุกอย่างฉันมีหน้าที่ต้องทำ ส่วนเขาก็แค่ทำตามใจตัวเอง อยากทำไรก็ทำโดยไม่คำนึงถึงคนร่วมห้องอย่างฉันเลย

          แล้วใช่ว่าตัวเขาเองจะกลับมานอนห้องทุกวัน

          แต่จะว่าไป...คนเห็นแก่ตัวอย่างเขาจะมาแคร์อะไรฉัน ไม่สิ ต้องถามว่าเขาเคยแคร์ใครด้วยเหรอ? แม้แต่คนสนิท เพื่อนสนิท หรือครอบครัว ถ้าพวกเขาทำอะไรให้กันต์ไม่พอใจ เขาก็ไม่ไว้หน้าแม้แต่คนเดียวเหมือนกัน

          ดูสันโดษและโดดเดี่ยวดีเนอะ...

          ไม่สิ ต้องถามว่ายังมีใครคบเป็นเพื่อนอยู่หรือเปล่า

          จะบ่นทำไม แค่ซักแม่งก็ไม่หนักหนาซะหน่อย

          ปากดี ลองมาซักเองดูบ้างไหม?

          ฉันถอนหายใจทิ้งอย่างเอือมระอาก่อนจะตัดสินใจเดินไปขึ้นเตียง คลานเข่าไปยังบริเวณด้านหลังเพื่อเตรียมเช็ดผมให้เขาดั่งความปรารถนาที่เขาสั่ง แต่ไม่ทันที่จะได้เอาผ้าขยำลงกลุ่มผม มือหนากลับจับข้อมือและดึงจนตัวฉันต้องเคลื่อนไหวตามแรง

          ทำอะไรข้างหลังเขาเอ่ยถามเสียงแหบพร่า

          “…”

          “มาทำข้างหน้านี่

          มาข้างหน้าแล้วฉันจะเช็ดให้นายยังไง อย่าประสาท

          ฉันขมวดคิ้วด่า กระชากมือตัวเองกลับแล้วคลานเช่าไปข้างหลังเหมือนเก่า แต่ทว่าคลานเข่าไปไม่ถึงหนึ่งก้าว กันต์ใช้ทั้งแขนแกร่งและมือหนาหยาบกร้านยกตัวฉันขึ้นนั่งกับหน้าตักที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

          ใจกลางระหว่างลำตัวของชายหญิงสัมผัสกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ

          “กันต์!” ใจฉันหายวูบในตอนที่เขาอุ้มฉันมานั่งตัก แถมยังตวัดแขนกอดเอวฉันแน่น ไหนจะนั่งด้วยท่าทางน่าเกลียดอย่างที่ไม่ควร ใบหน้าเราใกล้ชิดกันจนแทบจะรวมเป็นหนึ่งเดียว

          กันต์เอียงคอพร้อมเปล่งเสียงที่ใสแจ๋ว ครับ?”

          จะขอเน้นย้ำคำเดิมว่าผู้ชายที่ชื่อ กัญชา ฉันเกลียดมัน!



#

เนี่ย เด็กมันกวนตีน
มีความสุขจริงๆอ่ะที่ได้เอาจองกุกมาเป็นเมจ5555555
โคตรของโคตรเข้าพล็อตเรื่องนี้ รักส์นะคร๊คลดีย์
เเล้วชื่อก็โคตรจะพาเสพติดเลยงิ555555555555555
ชอบชื่อเเปลกๆ -.,-
ปล. ไม่ต้องตกใจเปอร์เซ็นต์ที่ลงนะ มิ้นใส่เปอร์เซ็นต์ผิดมาตั้งเเต่เปิดตอน ;___;
จะบอกว่าคอมเมนต์กระตุ้นกำลังใจมากเด้อมีความสุขมากที่ได้อ่าน
เรื่องนี้ขอตั้งเป้าสัก 6 เเสนอักขระนะ555555555555

ขอฝากเซ็ตนี้หน่อยข่ะะ เดิมทีมี4เรื่อง เเต่ตอนนี้มีเเค่3เรื่องเด้อ
ส่วนหนังสือ เเยกพรี ไม่มีบล็อก เเต่มีของพิเศษให้ รอเจ้เบ้นประกาศอีกทีค่ะ

ขอเเจ้งซ้ำว่ากันต์จะร้ายเเบบน่ารัก -//-
ปล. คิดมาเเล้วว่าเรื่องนี้จะดาร์กเเค่ไหน คงอยู่ในเปอร์เซ็นต์ที่80เเหละ
เพราะเซ็ตชื่อมหาโฉด เรื่องนี้คือผิดกฎหมายทั้งเรื่องอ่ะค่ะ555555555555
จาน้อยหน้ากว่าพวกเจ้ๆมะล้ายยยยยย







FACEBOOK :: MMYCHAYAA
TWITTER :: @mmychayaa1
ทวิตติดเเท็ก #กัญชาคาสิโน
ฟีดเเบคมากำลังใจเกิดนะข่ะะ -.,-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 393 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #1203 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 13:34
    ยัยเดียร์ไม่อยากซักผ้าห่มหรือเป็นห่วงกลัวไม่สบายค้าาา
    #1203
    0
  2. #1154 Myrice (@mailnarissara) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 20:24
    ไรท์ใช่คำแปลก 55555 โหมดประสาท (โสตประสาท) เขกหัวทิ้ง (เฉดหัวทิ้ง)
    #1154
    4
    • #1154-1 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 2)
      24 เมษายน 2562 / 21:08
      ช่วงเเรกห่างหายจากการเเต่งไปนานค่ะ55555555555 /วิ่งไปรีไรท์
      #1154-1
  3. วันที่ 14 เมษายน 2562 / 07:19
    แหม่มม

    มีความแก้คัน 55
    #974
    0
  4. #931 my-14valentine (@my-14valentine) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 11:32
    เเงงงง พึ่งได้มาอ่าน ชอบบบบบบบบ
    #931
    0
  5. #695 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:59
    ร้ายจริง แบดมาก
    #695
    0
  6. #599 Pha-noi (@princejaza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 17:04

    รอเล่มมมมมม

    #599
    0
  7. #369 jin_monbebe (@jin_monbebe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 21:49
    พระเอกเรานี่ร้ายจริ๊งจริงงงงง
    #369
    0
  8. #316 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 15:12
    พระเอกช้านน สุดยอดดด
    #316
    0
  9. #293 ` TKook (@iplus701b) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 15:56
    เด็กมันร้ายจริงๆเลยค่ะ 5555
    #293
    0
  10. #280 poly122 (@poly12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:07
    เบื่อเด็กขี้อ้อน 555
    #280
    0
  11. #99 HaraHamoney (@HaraHamoney) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 12:53
    กัญชา สมชื่อ มึน หยาบ เ-้ย สุดตีนจริง
    #99
    0
  12. #61 nateekarl_____ (@Babymindd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 00:03
    เนี่ยย มันร้ายแบบน่ารักง่า
    #61
    0
  13. #59 _YT_ (@YT-JP) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 06:50
    อยากได้กันต์กลับบ้าน555
    #59
    0
  14. #58 eve2345 (@Oopeve2345) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 22:15
    กวนจริงเด็กน้อย

    รอค่าา
    #58
    0
  15. #57 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 21:37
    เนี่ย เด็กมันอ้อนอ่ะ งือออ ทำไมเกลียดไม่ลง 555
    #57
    0
  16. #56 aliencutes (@aliencutes) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 21:22
    เอ้าเอ็นดูเฉย 555555
    #56
    0
  17. #55 Noon_91 (@Noon_91) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 20:01
    ติดกัญชาแล้วอ่ะ ทำไงดี
    #55
    2
    • #55-1 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 2)
      18 กันยายน 2561 / 20:16
      ติดคุกน้าาา555555555555
      #55-1
  18. #54 namfang-01 (@namfang-01) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 17:37
    มาต่อเร็วๆน้าา อิกันต์น่าหยิกมากก
    #54
    0
  19. #53 nateekarl_____ (@Babymindd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 10:29
    บทจะน่ารักมันก็น่ารักไงนังกันต์
    #53
    0
  20. #52 Momo_xm (@Momo_xm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 10:29
    สนุกมากกก มาต่อเร็วๆนะคะ
    #52
    0
  21. #51 jaja01 (@jaja010544) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:04
    รอพรีเลยยยยย
    #51
    0
  22. #50 eyt188876 (@eyt188876) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:53
    สนุกอ่่าาา มาต่อบ่อยๆน้าา
    #50
    0
  23. #49 mymymin (@firstsnowem) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:26
    ทั้งขี้อ้อนและร้ายไปพร้อมกันได้ไ

    น่าหยิกอะะะะะ5555555
    #49
    0
  24. #48 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:26
    อ้อนแบบวร้ายๆๆๆ
    #48
    0
  25. #47 eve2345 (@Oopeve2345) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:23
    รอค่าาา
    #47
    0