ปิดพรี ♠GUNCHA CASINO กัญชาคาสิโน♠

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,176 Views

  • 1,584 Comments

  • 2,487 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    21,668

    Overall
    84,176

ตอนที่ 5 : Begin and Begin again ♦ START 04 [ALREADY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 650 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ไม่ใสเหมือนหน้าจองกุก (?) ขุ่นเทามัวมาก ชนิดเกือบดำเลยก็ว่าได้ 
นิสัยตัวละครค่อนข้างสีเทา คำหยาบเยอะเเละเนื้อเรื่องหรือฉากบางฉากค่อนข้างรุนเเรง
ใครรับเรื่องรุนเเรงไม่ได้กดออกตอนนี้ก็ยังทันค่ะ
#

**นิยายเรื่องนี้มี 2 พาร์ท คือ Begin and Begin again กับ To face and The end.
จะเปลี่ยนพาร์ทเเรกก็ต่อเมื่อครบสามเเสนอักขระค่ะ = นิยายเรื่องนี้เเตะ 6 เเสนอักขระ
CHAPTER 04
♦Begin and Begin again 4♦

          

               05.42 น.

          กึก ติ๊ด!

          ฉันกดปุ่มปิดเครื่องชงนมเมื่อได้นมอุ่นที่ต้องการ ก่อนจะยกแก้วนมอุ่นไปวางไว้บนโต๊ะกับข้าว ไม่นานนักคนร่างสูงที่ฉายสีหน้าเคร่งเครียดก็เดินตรงมาทางนี้ด้วยท่าทางเอื่อยช้าเหมือนคนไม่อยากตื่น

          ไปแค่วันเดียวจริงเหรอ?” ฉันเอ่ยถามในขณะที่มองอย่างอื่น

          เขานั่งลงตรงหน้าแก้วก่อนจะจับแก้วเหมือนต้องการความอุ่นจากมัน อือ วันเดียว ถ้านับรวมชั่วโมงบินก็ปาไปสอง-สามวัน

          จากแคนาดาไปไทยคงไม่ใช่แค่สองหรือสามชั่วโมง หากแต่เป็นสิบกว่าชั่วโมงกว่าจะถึง คาดเดาได้ว่าวันนี้กันต์อาจจะถึงไทยช่วงเย็นๆ

          ฉันพยักหน้ารับแล้วเตรียมจะนั่งลง ทว่าสายตากลับมองเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาที่ถูกปลดกระดุมออกสองเม็ด เผยให้เห็นหน้าอกแกร่งเป็นทรง ทำไมไม่หยิบเสื้อสูทมาด้วย หน้าอกกันต์ไม่ได้ทำให้ฉันสนใจ หากแต่ฉันสนใจเสื้อสูทสีดำของเขามากกว่า เขาไม่ยอมใส่ก่อนออกห้อง

          “…” กันต์ไม่ปริปากพูดอะไร หากแต่ไหวไหล่อย่างไม่แยแสก่อนจะยกแก้วนมอุ่นดื่ม

          ฉันถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นตรงไปยังห้องนอนเพื่อหยิบสูทสีดำตัวนั้น กันต์ไม่ชอบใส่สูทนอกเพราะรู้สึกว่าร้อนทั้งที่อากาศแคนาดาค่อนข้างเย็น

          ฉันหยิบสูทตัวนั้นออกมา เป็นจังหวะเดียวที่เห็นแก้วนมใบนั้นถูกกันต์ดื่มจนหมด เขาหันมามองฉันพร้อมลุกขึ้นยืนเตรียมให้ฉันสวมใส่ให้ เขาอ้าแขนรอและฉันเดินถึงเขาพอดี

          ไม่รอช้าฉันจึงรีบสวมเสื้อสูทให้เขาโดยเร็ว ไม่ลืมที่จะดึงเสื้อให้ตึงเพื่อความเป็นระเบียบพร้อมปัดพวกเศษด้ายที่ฉันเพิ่งตื่นมาเย็บให้เพราะเห็นมีรอยขาดบริเวณระหว่างแขน

          รีบไป จะหกโมงแล้ว ฉันเคลื่อนสายตาไปมองนาฬิกาเมื่อพบว่าอีกสิบห้านาทีจะหกโมง ซึ่งตอนนั้นกันต์ต้องถึงสนามบินแล้ว

          รู้แล้ว กันต์ขมวดคิ้วตอบ แถมยังชักสีหน้าไม่พอใจใส่ฉันอีก ...

          “อะไร ฉันขมวดคิ้วกลับก่อนจะเอ่ยถาม เขาเอาแต่จ้องหน้าฉันไม่พูดอะไร แถมสายตาไม่ใช่คนขี้เซาเหมือนก่อนหน้านี้ มันแปรผันเป็นสายตาจริงจังระดับหนึ่ง...ซึ่งฉันรู้สึกว่าเขากำลังกังวลใจอะไรบางอย่าง

          “…”

          ตกลงมี... ฉันกำลังจะเอ่ยถามซ้ำ แต่เสียงทุ้มกลับแทรกขึ้น

          เขายกมือขึ้นวางแหมะที่ศีรษะฉันอย่างไร้มารยาท อย่าคิดหนี เข้าใจที่พูดใช่ไหม?” ก่อนลมปากของเขาจะกระทบที่หน้าผากฉันอย่างผะแผ่ว

          ฉันกระแทกลมหายใจพร้อมถอยห่างเพื่อเว้นระยะ...ที่แท้ก็เรื่องนี้ เน้นย้ำอยู่ทุกวันจนฉันเบื่อ ไม่หนี ไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ ถ้าไม่เชื่อกันขนาดนี้ก็ไปเอาคนของนายเข้ามาเฝ้าฉันในห้องเลยสิไม่พูดเปล่า หนำซ้ำฉันยังชี้ไปยังหน้าห้องซึ่งมีบอดี้การ์ดสองคนนั้นเฝ้าอยู่

          “เรื่องอะไรจะยอม เขาคว้าเอวฉันเข้าแนบชิดกับหน้าท้องแกร่ง ฉันยกมือขึ้นทาบแผ่นอกเขาด้วยความตกใจกะทันหัน สันจมูกโด่งกดที่แก้มฉันอย่างจัง ไม่เห็นต้องประชด เขาผละออกแล้วเอียงศีรษะถาม

          ฉันผ่อนลมหายใจอย่างยากลำบากเมื่อความใกล้ชิดของเราเป็นศูนย์ กันต์ ฉันอึดอัด ฉันตั้งท่าจะดันเขาออก หากแต่เด็กเอาแต่ใจอย่างกันต์ไม่ยอมให้ฉันหลุดพ้นง่ายๆ หนำซ้ำยังกอดรัดแน่นจนฉันเริ่มหายใจไม่ออกจริงๆ เข้าแล้ว

          ตรงนี้... ฉันสะดุ้งเมื่อปลายนิ้วเรียวยาวของกันต์มาจรดชี้ที่หน้าอกด้านซ้าย เป็นจังหวะเดียวที่ฉันสบตากับเด็กเอาแต่ใจด้วยอาการตกใจ

          “…” ฉันขมวดคิ้วเมื่อเจอรอยยิ้มของเขาที่เริ่มผุดขึ้น พร้อมสายตาที่หลุบมองตรงที่เขาใช้นิ้วชี้จิ้ม...

        “เต้นแรงจังนะ ไม่พูดเปล่า ซ้ำร้ายเขายังใช้ลิ้นตวัดลอบเลียริมฝีปาก...

          เราสองคนสบสายตากันราวกับเปิดสงครามประสาท แววตาเขาฉายความซุกซนเหมือนเด็ก ทั้งที่อายุก็ปาเข้าเทียบกับปีสี่ที่ไทยแล้ว เขายังคงยิ้มล้อเลียน ฉันจึงทำได้แค่มองเขาอย่างไม่เป็นมิตร

          ไม่ยักคิดว่านายจะหลงตัวเองฉันเลิกคิ้วพร้อมเอ่ยออกไปหน้าตาย

          กันต์ฉลาดนะ...แต่ทำไมชอบใช้นิ้วเท้าคิดแทนสมองก็ไม่รู้

          “เหรอครับ?” กันต์ยิ้มแหย่ นั่นทำให้ฉันกำมือแน่นจนอยากจะซัดปากหมอนี่ให้ร่วง เขาผละตัวฉันออกก่อนจะเดินมือล้วงกระเป๋ากางเกงไปทางประตูด้วยสีหน้าอิ่มเอมราวกับการแกล้งฉันเป็นเรื่องสนุกนัก

          รู้ดีว่าหัวใจฉันเต้นแรงแค่ไหนในตอนที่เขากระชากฉันเข้าอ้อมกอด เพราะร่างเราแนบชิดกันมากจนแทบไม่มีอากาศได้ลอดผ่าน หากแต่ฉันเข้าข้างความรู้สึกตัวเองว่าเป็นอาการตกใจมากกว่าอาการเขินอาย

          ไอ้ความคิดที่ว่าใจสั่นเพราะชอบพอกันนั้นตัดทิ้งได้เลย

          ฉันเดินไปคว้ากระเป๋าลากสีดำแล้วเดินตามกันต์จนเข้าลิฟต์ เราตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่ แต่ประตูลิฟต์ที่สะท้อนร่างเราสองคนอยู่...เราสบตากันผ่านมันจนลิฟต์ถูกดิ่งลงไปยังชั้นลานจอดรถ ตอนนั้นเราถึงละสายตาจากกัน

          ฉันและกันต์หยุดอยู่ตรงจุดขึ้นรถเมื่อเห็นรถประจำของกันต์กำลังแล่นมาทางนี้ กระทั่งมาจอดที่หน้าเรา เป็นจังหวะเดียวที่บรูซรีบวิ่งลงมาหากันต์พร้อมกระซิบกระซาบกันโดยบรูซเว้นช่วงอย่างพอเหมาะ กันต์พยักหน้าและบรูซค้อมตัวคำนับก่อนเขาจะเปิดประตูหลังเพื่อให้คนที่มีศักดิ์เป็นเจ้านายสวมตัวเข้านั่ง

          ฉันมองกันต์ที่เข้าไปนั่งเบาะหลัง รังสีแห่งความรวยและยศอันเป็นเจ้านายฉายเด่น ใครมาเห็นก็คงดูออกว่าเขาน่ะเป็นคนเส้นใหญ่ที่น่ากลัว

          กันต์เป็นคนนิ่งกับคนอื่น ฉันไม่รู้นะว่าเขาได้เอานิสัยที่ใช้กับฉัน เคยไปทำกับผู้หญิงคนอื่นหรือเปล่า แต่ก็น่าขัน...อยู่ข้างนอกกันต์ชอบทำตัวกร่าง แต่พอเข้าอ้อมอกฉันกันต์ก็ตายเรียบ

          น่าแปลกจังนะ ว่าไหม?

          ร่างสูงกำยำที่สวมตัวเข้านั่งได้ไม่นานกลับกวักมือเรียกฉัน พร้อมกันนั้นเป็นจังหวะที่บรูซเดินมาเอากระเป๋าของกันต์ไปไว้หลังรถ

          ฉันถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ที่ประตูหลังและก้มหัวเพื่อให้เห็นหน้ากันต์ที่นั่งอยู่ในรถเล็กน้อย

          มีอะไร ฉันส่งเสียงถาม แต่กันต์ยังคงกวักมือเรียกให้ฉันค้อมตัวลงไปใกล้อีกโดยเขาไม่ปริปากพูดอะไร ฉันขมวดคิ้วอย่างงุนงงแต่ก็จำใจยอมโน้มหน้าลงไปใกล้...

          จนกระทั่ง...มือหนาสอดเข้ากลุ่มผมบริเวณท้ายทอย ก่อนจะออกแรงกระชากเข้าหาจนริมฝีปากแนบชิดติดกัน ฉันยกมือขึ้นขยำเสื้อสูทเข้าเต็มอุ้งมืออย่างแน่นหนา ริมฝีปากฉันเผยอออกเมื่อมีลิ้นร้ายลักลอบตวัดชิมน้ำหวานในโพลงปาก ไม่นานนักกันต์ถึงผละออก ปล่อยให้ความร้อนหวิวฉาบเต็มใบปาก...

          ฉันรีบเด้งตัวออกพร้อมยกมือขึ้นถูปากตัวเองแสดงอาการรังเกียจให้เขาเห็นเต็มสองตา ทว่ากันต์กลับยิ้มร้ายอย่างล้อเลียน ก่อนจะยกมือขึ้นลาผสมการปัดไล่ให้ฉันขึ้นห้อง ไม่นานรัศมีสายตาที่ตราตรึงไว้ที่กันต์ก็เลือนหายไปเมื่อประตูรถถูกปิดโดยบรูซ

          ฉันสบตากับบรูซชั่วขณะ เขาไม่ลืมที่จะก้มโค้งให้ฉันอย่างมีมารยาทก่อนจะรีบเดินกึ่งวิ่งไปอีกฝั่ง เพราะรถเมืองนอกคนขับจะอยู่ด้านซ้ายมือเสมอ ผิดกับไทยที่ฝั่งคนขับจะอยู่ด้านขวา

          ฉันยกหลังมือขึ้นถูปากที่เพิ่งผ่านการบดขยี้มาเมื่อครู่อย่างนึกรังเกียจอีกครั้ง ในขณะที่รถยนต์คันหรูสีดำเงาของกันต์กำลังเคลื่อนออกสู่ถนนใหญ่

          ฉันถอนหายใจเหนื่อยหน่ายและทิ้งความรู้สึกไว้ตรงนั้น ก่อนจะตั้งใจจะหมุนหันหลังกลับเพื่อเดินเข้าตัวชั้นลิฟต์ หากทว่า...

          ติ๊ง ติ๊ง!

          เสียงแจ้งเตือนสั่นระริกมาจากวัตถุสี่เหลี่ยมที่เด็กเอาแต่ใจเมื่อครู่ซื้อให้ ฉันหยิบขึ้นมากดดู...สายตาดันสะดุดกับเบอร์โทรซึ่งลงท้ายด้วยเลข 8 นั่นทำให้ฉันมองซ้ายมองขวาก่อนจะรีบก้าวขาเข้าชั้นลิฟต์ซึ่งไร้ผู้คน

          0011.xxxx.xxxxx8 :: ผมรู้ว่าคุณตื่นมาส่งไอ้กันต์ เจอกัน 8 โมงครับ

          0011.xxxx.xxxxx8 :: [Location to Café Coffee]

          ‘เขาคนนี้ บอกกับฉันว่าถ้าฉัน ตกลง ให้ไปเจอกันที่นัดหมาย ซึ่งเขาบอกจะส่งโลเคชันมาให้ตั้งแต่เมื่อคืน แต่ฉันกลับเพิ่งได้วันนี้

          ฉันผ่อนลมหายใจและกำโทรศัพท์แน่น หัวสมองครุ่นคิดอย่างหนัก และสุดท้ายก็ตัดสินใจให้ตัวเองรีบกดตัวลิฟต์ขึ้นห้องเพื่อเตรียมชุดสำหรับการนัดหมายในตอนแปดโมงตรู่

          การที่ฉันไปพบเขา ไม่ได้แปลว่าฉันจะตอบตกลงเสมอไป แค่ต้องการได้ยินข้อเสนอดีๆ เท่านั้นเอง...

 

          08.19 น.

       at Café Coffee

          “…”

          มุมปากเขาถูกยกขึ้นอย่างร้ายกาจ นั่นทำให้ฉันหรี่ตามองอย่างสงสัย

        “ในฐานะที่กันต์มันจัดไว้ให้เขาเอ่ย ทำให้ดีที่สุดก็พอครับ

          ใจฉันกระตุกเล็กน้อย เผลอเม้มปากขึ้นมากะทันหัน สถานะที่กันต์จัดไว้ให้คือปรนนิบัติและดูแลเขาอย่างดี ยิ่งประโยคที่เขาบอกมันก็ชัดเจนแล้วว่าฉันไม่ควรทำอะไรให้กันต์เกรี้ยวโกรธ ง่ายๆ คือการเอาใจใส่กันต์เพิ่มขึ้นกว่าเก่า

          อย่างที่บอกว่ากันต์ไม่ใช่คนที่จะเล่นด้วยง่ายๆ มันจึงทำให้ฉันกลัว...กลัวจนระแวง กังวลใจ คิดมาก ทุกอย่างมันพาหนักหัวไปหมด

          ฉันผ่อนลมหายใจเมื่อความอึดอัดครอบงำทั้งความคิดและความร้อนระอุในอก ทุกอย่างพาฉันคิดหนักว่าจะไปรอดถึงฝั่งได้หรือเปล่า สุดท้ายภวังค์ความคิดฉันก็ถูกทำลายโดยเสียงแหบพร่าของคนตรงหน้า

          “อยากรู้จังว่าถ้ามันถึงไทยแล้วจะเป็นยังไงมุมปากหยักลึกของเขาก็ทำหน้าที่เหยียดยิ้มราวกับมีเรื่องสนุกให้นึกคิด ฉันนิ่งไปชั่วอึดใจเมื่อเห็นนัยน์ตาคู่นั้นเต็มไปด้วยแรงแค้น

          ฉันไม่รู้ว่าเขามีเรื่องบาดหมางอะไรกับกันต์เพราะเขาไม่ได้เล่าเหตุผลให้ฟัง หรือบางทีเขาอาจจะริษยากันต์ก็ได้...มีหลายคนที่เป็นแบบนี้ เพราะกันต์อายุยังน้อยแต่ธุรกิจคาสิโนของเขารุ่งเรืองมากหลังจากกันต์รับช่วงต่อจากคนรุ่นก่อน ซึ่งอาจจะเป็นพ่อของเขา

          แต่ก็นะ... ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น แค่เดาเหตุผลมั่วๆ ที่มันน่าจะเป็นไปได้ หรือบางทีพวกเขาอาจจะเป็นศัตรูกันมาตั้งนานแล้วก็ได้

          เขาคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าฉัน...คือเจ้าของคำพูดที่ว่า คาดว่าไม่กี่วันนี้ ไอ้กันต์น่าจะลงไปไทยนะครับ และไม่น่าเชื่อว่าคำพูดของเขามันจะส่งผลให้กันต์ไปจริงๆ

          เขาชื่อ ชินทร์ เขาสานงานธุรกิจใหญ่ของครอบครัวที่แคนาดา

          ส่วนที่ฉันรู้จักเขาได้ไง...

          เมื่อวานนี้ของช่วงเย็นหลังจากฉันกลับจากคาสิโนได้ไม่นาน ฉันตั้งใจจะไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นล่าง แน่นอนว่าฉันมีบอดี้การ์ดสองคนเดิมที่เฝ้าฉันตามมาด้วย

          ฉันกล่าวให้พวกเขารอที่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ต และเขาก็ทำตามคำสั่งได้ดี

          ยังไม่ทันได้เลือกของเข้าตะกร้า กลับมีผู้ชายหน้าแปลกคนหนึ่งเดินมาคุยกับฉันโดยมีผู้ชายสองคนในชุดสูทยืนคุมหลัง พอเขาเห็นฉันตีตัวออกห่างและมองเขาด้วยสายตาที่ไม่น่าไว้วางใจ เขาจึงสั่งให้ผู้ชายสองคนนั้นออกไป

          ตรงนั้นจึงเหลือแค่ฉันกับเขา...แค่สองคน

          นับว่าเป็นโชคร้ายหรือโชคดีก็ไม่รู้ที่มุมนั้นไม่ค่อยมีคนเดินผ่าน เรียกได้ว่าวันนี้ในซูเปอร์มาร์เก็ตคนน้อยมากด้วย ดังนั้นการคุยจึงสะดวกสำหรับเขา

          ฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร แต่เขาไม่รีรอที่จะให้ฉันถามจุดประสงค์ที่เขาต้องการคุยกับฉัน เขาก็เอ่ยปากถามประวัติฉันราวกับรู้จักฉันอย่างดี ทั้งที่ความเป็นจริงเราไม่รู้จักกัน ไม่เคยเห็นหน้ากันด้วยซ้ำ

          สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจคือเขารู้ชื่อฉัน...

          รู้ว่าฉันพักที่คอนโดไหน

          รู้... ว่าฉันโดนวีหลอกให้มาทำงานเป็นหญิงคาสิโนที่แคนาดา

          และรู้... ว่าฉันเกี่ยวข้องกับกันต์ในฐานะอะไร

          และเช่นเดิม เขาไม่รอเวลาให้ยืดยาวหรือรอให้ฉันตั้งคำถามอะไร เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากด เป็นจังหวะเดียวกับโทรศัพท์ฉันเกิดอาการสั่น พอเปิดดูถึงได้รู้ว่าเบอร์แปลกที่ลงเลขท้ายด้วยเลข ‘8’ นั้นคือเบอร์ของเขาเอง

          และใช่...สายเมื่อคืนที่ฉันคุยด้วยก่อนกันต์เข้ามาคือคุณชินทร์

        อ่านเสร็จให้รีบลบ จะคุยอะไรก็พิมพ์ส่งมา เสร็จแล้วให้ลบเหมือนเดิม

        ‘ทำให้มันเชื่อใจที่สุด ดูแลอย่าให้ขาด เอาให้มันเหลิงได้ยิ่งดี

          นี่คือประโยคจากปากคุณชินทร์ในปลายสายเมื่อคืน เขาบอกให้ฉันลองทำข้อเสนอย่อยๆ นี่ดู ฉันลองทำแล้ว และก็เป็นอย่างที่เห็น...กันต์ไม่ได้จับพิรุธที่ฉันเป็นห่วงเขาเกินปกติ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะกันต์สะลืมสะลือเขาเลยไม่คิดจะใส่ใจการกระทำแปลกๆ ของฉันมากกว่า

          เพราะเมื่อคืนเขาก็ดูจะเหนื่อยมากด้วย...

          “ป่านนี้คงปี๊ดแตกแล้วมั้ง หึคุณชินทร์ก้มหน้าขำ สีหน้าเขาดูพอใจมาก แต่ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้เขาฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุขแบบนี้

          หมายถึง?” ฉันเอียงศีรษะเอ่ยถามเขาอย่างอยากรู้ความนัย

          “หืม?” คุณชินทร์เบิกตากว้าง ในสายตาเขาเหมือนเห็นฉันเป็นคนซื่อที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร คุณเดียร์ไม่รู้เหรอครับ...คาสิโนในไทยมันถูกปิด

          “…” ว่าไงนะ...

          แน่นอนว่าหัวคิ้วฉันขมวดเข้าหากันจนแก้ยาก เป็นไปได้ยากที่คาสิโนของกันต์จะถูกปิด แต่ถ้ามันถูกปิด...คนที่เล่นงานกันต์ต้องไม่ใช่คนธรรมดา

          “แต่คนรวยอ่ะเนอะ มันเลยไปกู้เอากลับมาได้ จ่ายเงินให้ตำรวจอีก

          เพราะกฎหมายที่ไทยกับต่างประเทศมันไม่เหมือนกัน ไทยสั่งห้ามให้การพนันเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ส่วนใหญ่ธุรกิจแนวนี้มักจะใช้เงินฟาดหัวตำรวจ

          ทว่า...แทนที่ฉันจะสงสัยถึงการถูกปิดของคาสิโน มันกลับทำให้ฉันมีความรู้สึกใหม่เข้ามาแทนที่ รอยยิ้มเผลอคลาย...หัวใจเต้นรัวจนหน่วงหน้าอก

          รู้ไหม? การที่ฉันได้ยินว่าคาสิโนในไทยของเขากำลังจะถูกปิด มันทำให้หัวใจฉันเต้นระส่ำและรู้สึกรอคอยวันนี้มานานแสนนาน เขาเรียกว่า สะใจ ได้หรือเปล่า? ไม่รู้สิ ฉันอยู่ให้เขาเอาเปรียบมาตั้งสามเดือน พอเขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบและของรักของเขาถูกกระทำ มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกดีไม่น้อย

        และที่สำคัญ... ฉันรู้ดีว่าเรื่องนี้คุณชินทร์เป็นคนบงการ

          ไม่ปฏิเสธนะถ้าฉันจะบอกว่าอยากให้คาสิโนทุกแห่งทั่วโลกของเขาถูกปิดไปไม่เหลือแม้แต่สาขาเดียว...มันคือความสะใจที่ฉันเพิ่งจะรู้ตัว

          ตายไปพร้อมเจ้าของเลยยิ่งดี!

          ผมอยากพาคุณหนีจากมัน ฉันสบตากับคุณชินทร์ชั่วขณะ แต่คุณต้องช่วยผมจัดการให้คาสิโนในไทยมันปิดให้ได้ก่อน

          มันเป็นเรื่องยากสำหรับฉัน แต่อาจจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับคุณชินทร์ ก็เขาทำให้คาสิโนกันต์ถูกปิดไปชั่วคราวแล้วนี่ มันก็น่าเชื่อถืออยู่ไม่ใช่เหรอว่าครั้งต่อไป...เขาอาจจะทำให้มันปิดถาวร โดยมีฉันคอยช่วยอยู่ห่างๆ

          ที่เหลือเชิญคุณตัดสินใจเลยครับ ผมไม่รีบ ว่าจบ เขาก็เอื้อมตัวไปหยิบแก้วกาแฟที่ยังคงมีควันอุ่นร้อนกรุ่นลอยขึ้นเหนือแก้วยกดื่ม ฉันผ่อนลมหายใจคิดหนักก่อนจะเบนสายตาไปด้านนอกร้าน

          จุดประสงค์หลักของเรื่องทั้งหมดของเขาคือต้องการให้กันต์ล่มจมจนไม่เหลือซาก...ต้องการทำลายธุรกิจของกันต์ให้ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว

          ส่วนเรื่องข้อต่อรองที่ไม่แน่ใจว่าเขาจะสามารถมอบให้ฉันได้หรือเปล่า ก็อย่างที่เน้นย้ำและเอ่ยบอกไปว่ากันต์ไม่ใช่คนที่จะเล่นงานได้ง่ายๆ การจะทำอะไรมันก็ต้องอย่างละเอียดอ่อน... ซึ่งฉันกลัวข้อนี้ที่สุด

          สรุปสั้นๆ...ฉันต้องทำทุกอย่างเพื่อกีดกันไม่ให้กันต์คุยกับลูกค้าทุกราย ไม่ว่าจะรายเล็กหรือรายใหญ่ ฉันเข้าใจว่าคุณชินทร์อาจจะให้ฉันถ่วงเวลาเพื่อให้ฝั่งทางเขาได้ทำอะไรได้สะดวก

          กันต์เป็นคนเห็นแก่เงิน การที่ไม่ได้ลูกค้า ยังไงเขาก็ต้องเกรี้ยวโกรธอยู่ดี

          ซึ่งนี่แหละ คือสิ่งที่ฉันควรจะกังวลมากที่สุด

          ส่วนอีกเรื่อง ฉันต้องปรนนิบัติกันต์อย่างดี ดูแลไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ทำให้กันต์เชื่อใจ ทำให้เขาติดใจฉันและตัวติดกับฉันให้ได้มากที่สุด

          ซึ่งข้อนี้มันก็เป็นหน้าที่หลักของฉันอยู่ แต่แค่... ใส่ใจให้มากกว่าเก่า

          ส่วนข้อต่อรอง

          ฉันวางใจเขาได้ไม่เต็มร้อยในเรื่องนี้ เขาบอกจะปกป้องฉันจากกันต์ทุกอย่าง เรียกได้ว่าเขารักษาความปลอดภัยของฉันโดยที่สายของเขาจะคอยช่วยเหลือ ฉันไม่รู้ว่าสายของคุณชินทร์คือใคร แต่คงอยู่ในคาสิโนไม่ผิดแน่

          อีกอย่าง ถ้าฉันทำให้คาสิโนของเขาถูกปิดอีกรอบ คุณชินทร์จะพาฉันหนีจากกันต์ไปหาแม่ที่ไทย

          ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะพาฉันหนีให้หลุดออกเอื้อมมือกันต์ได้แน่นอนอย่างที่ปากเขาโอ้อวดไว้หรือเปล่า และถ้าฉันถูกกันต์จับได้ คงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าเด็กสารเลวอย่างกันต์จะทำอะไร

        เขาทำได้หมดทุกอย่างนั่นแหละ...

          “ต้องการแค่คาสิโนในไทยถูกปิดใช่ไหมคะ?” ฉันเลิกคิ้วถาม

          ครับ แค่ในไทยก็พอ คุณชินทร์พยักหน้า ก่อนแววตาเขาจะลักลอบสังเกตอาการของฉันที่มีท่าทีคิดอย่างหนัก เพราะแบบนี้คุณถึงต้องทำให้มันเชื่อใจและจับพิรุธคุณไม่ได้ไงครับ

          ฉันผ่อนลมหายใจแล้วช้อนสายตาสบกับเขา ค่ะ…”

           คุณเดียร์อย่ากังวลเลยครับ ผมสามารถปกป้องคุณเดียร์ให้ไปถึงมือแม่คุณได้ มันอยู่ที่ว่าคุณจะเชื่อใจผมหรือเปล่า...นี่ก็อีกเรื่อง

          ฉันกังวลใจที่จะถูกจับได้ก็จริง เพราะกันต์เป็นคนโหดร้ายที่ควรระวัง แต่ทว่านิสัยท้าทายของฉันมันดันกระตุ้นความอยากลองดี

          ยอมเสี่ยงสักครั้ง ฉันมันจะผิดมากไหม?

          แต่...

          “แล้วยังไงครับ คุณชินทร์เม้มปาก ท่าทีของเขาเหมือนอยากจะฟังคำตอบดีๆ จากปากฉันมาก คุณจะยอมตกลงร่วมทำลายมันกับผมไหม?”

          “…”

          “ไหนๆ เราก็เกลียดคนคนเดียวกัน

          ฉันจ้องคุณชินทร์ด้วยสายตาชนิดหนึ่ง ซึ่งเขาก็คงคาดเดาไม่ได้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ เพราะงั้นเขาจึงเลิกคิ้วราวกับเค้นถาม ฉันเบือนการสบสายตาของเราสองคนก่อนจะลุกขึ้นพรวด ขอตัว และสาวเท้าออกมาอย่างไร้มารยาท

          บางทีฉันก็เกลียดตัวเองในเวลาที่ต้องตัดสินใจทำในเรื่องที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำได้หรือเปล่า และการแก้ปัญหาของฉันเหมือนทุกรอบก็คือการเดินเลี่ยงออกมาเพราะความขี้ขลาด

          ใช่ ฉันมันคนขี้ขลาด ไม่กล้ามันซะไปหมด

          เพราะงั้นก็จมอยู่กับไอ้เด็กนั่นไปจนตายซะอีเดียร์...

 

          GUNCHA’s TALK.

          19.12 .

          “ดีจัง... ชีวิตพวกมึงสบายดีจังนะผมสาวเท้าเดินมือล้วงกระเป๋ากางเกง ก้มลงมองพื้นปูนที่เปรอะเปื้อนคาบดิน หรือแม้กระทั่งรอยเลือดยังมีให้เห็นต่างหน้า

          “…” พวกมันไม่ตอบแต่เลือกที่จะยืนก้มหน้างิด ผมกระแทกลมหายใจแล้วหันหลังให้พวกมัน ในรัศมีสายตาข้างหน้าผมคือตึกเก่าแก่ซึ่งอยู่ด้านหลังคาสิโน

          กูควรสั่งสอนพวกมึงยังไงดี หืม?” ผมหันไปมองพวกมันที่มีอยู่ประมาณยี่สิบกว่าคน ล้วนแล้วแต่ละคนมีหน้ามีตาเป็นหลักในการดำเนินธุรกิจของผมเอาแบบนี้ไหม?” ผมใช้เท้าเขี่ยร่างปวกเปียกที่นอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้า ซึ่งพวกมันก็ได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธกันพัลวัน

          ผมปรายตามองศพที่ไม่รู้ว่ายังมีลมหายใจอยู่ไหม อย่างไอ้หมอนี่...ที่มันโดนผมซัดจนสลบ มันคือเลขาของคาสิโนในไทย ซึ่งผมจัดสถานะไว้ให้เพราะมันเหมาะสมและผมเชื่อใจว่ามันจะพาคาสิโนของผมรุ่งเรืองได้โดยที่ผมไม่ต้องลงมาดูบ่อยๆ แต่พอมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า ผมชักไม่แน่ใจกับสิ่งที่เคยคิด

          “ขอโทษครับนาย มีหน่วยกล้าตายซึ่งผมคุ้นหน้ามันดี มันรีบวิ่งออกจากกลุ่มมานั่งขลุกเข่าวอนขอและเอ่ยบอกสำทับ มันมีตำรวจ…”

          แล้วตำรวจเขาเป็นพ่อมึงเหรอไอ้ควาย!!” ผมยกขาแกร่งออกแรงถีบลงบนหน้าอกมันจนร่างใหญ่ถลาออกห่างและแสดงอาการเจ็บปวดจนเพื่อนมันถึงกับต้องช่วยพยุงให้ลุกขึ้นจากพื้น

          ผมหลับตาชั่วครู่ด้วยการสงบอารมณ์ ยิ่งพยายามมันยิ่งปะทุ ดังนั้นผมจึงชี้หน้าด่ากราดพวกมันแทนการยุติอารมณ์ร้าย ต้องให้กูพูดคำเดิมอีกกี่ครั้ง กูมาไทยกูก็พูดย้ำพวกมึงอยู่ตลอด สมองกลวงเหรอวะ?!”

          พวกมันรู้ดีว่าตำรวจไม่ได้มีอิทธิพลกับธุรกิจการพนันของผมถึงเข้าขั้นกลัวจนตัวสั่น แค่โชว์แบงก์สีเทาเป็นปึก พวกมันก็จอมถวายตัวคุกเข่ารับจำนวนเงินนั่นไปแล้ว

          และอีกอย่างคาสิโนในไทยกับต่างประเทศมันไม่เหมือนกันตรงกฎหมาย ต่างประเทศปล่อยชิลล์ แต่ประเทศบ้านเกิดมันไม่ใช่ เพราะงั้นสิ่งที่จะทำให้ธุรกิจการพนันของผมอยู่รอดคือการใช้เงินฟาดหัวพวกตำรวจ

          เพราะการเอาเงินฟาด คาสิโนของพ่อที่สร้างเอาไว้จึงอยู่รอดมานาน กระทั่งมาปีนี้ซึ่งเป็นดวงซวย จะโทษดวงอย่างเดียวก็คงไม่ได้ ในเมื่อจ้างให้มาคุมคาสิโนแล้วยังหน้าด้านใช้เงินค่าจ้างอย่างสบายโดยไม่ดูแลความปลอดภัยให้รอบคอบ

          ผมกระแทกลมหายใจดั่งเดิมเป็นรอบที่ล้าน ใครเป็นคนบอกตำรวจ

          มันต้องไม่ใช่คนธรรมดา แต่ต้องเป็นคนที่มีอิทธิพลในสังคม และศัตรูอันดับต้นๆ ของผมก็คงไม่พ้น มัน ซึ่งผมยังไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่า เพราะอย่างที่บอกว่าในไทยคาสิโนมันผิดกฎหมาย ไม่แปลกเท่าไหร่ที่ตำรวจบางที่ที่ไม่ได้ใช้เงินฟาดหัวจะบุกมา

          หรือบางทีตำรวจพวกนั้นอาจจะเป็นคนของมันก็เป็นได้

          “พวกผมไม่ทราบครับ เสียงหนึ่งดังขึ้น ซึ่งผมมองมันอย่างไม่ให้น่าอภัย จนมันก้มหน้างิดเหมือนเก่า แต่นาย... ผมรู้สึกมั่นใจว่าเป็นฝีมือคุณชินทร์

          ผมกำมือแน่น เมื่อได้ยินชื่อคู่อริซึ่งเป็นศัตรูอันดับต้นๆ

          ผมเจอคนของคุณชินทร์มาด้อมๆ มองๆ ในตอนที่ตำรวจบุก มันแสยะยิ้มให้ผมด้วยครับนาย

          ผมกระแทกลมหายใจ ไอ้กรอยู่ไหน ผมสอดส่องมองกลุ่มตรงหน้า และเงยหน้าขึ้นมองบนหลังคาของตึกซึ่งคาดว่าจะมีมันคอยยืนมองอยู่ แต่ไม่ มันไม่อยู่ซึ่งผมไม่รู้ว่ามันไปไหน แต่ไม่นานนักก็มีเสียงจากคนเดิมเอ่ยขึ้น

          ผมให้มันไปตามไอ้ห่านั่นมาแล้วครับ มันคงหมายถึงคนของไอ้เหี้ยชินทร์ นายจะให้ไอ้กรฆ่าเลยหรือ...เสียงมันแผ่วไปเมื่อผมพูดแทรก

          “ถ้าแน่ใจว่าเป็นคนของไอ้ชินทร์ ผมเดินตรงดิ่งไปยังรถ โดยมีพวกมันคอยเดินตามฝีเท้าที่ผมก้าวอย่างฉับไว ...มึงค่อยฆ่า” ผมยื่นกระบอกปืนซึ่งหนักอึ้งไว้บนอุ้งมือของไอ้คนเดิม มันรีบรับไปแล้วส่งต่อไปให้ไอ้บรูซ

          “ครับนาย มันตอบขณะผมสวมตัวเข้าไปนั่งเบาะหลัง

          “มึงรู้ใช่ไหม ผมเสสายตาไปมองลูกน้องที่เหลือ ถ้าเป็นคนของไอ้ชินทร์...ฆ่าซะอย่าให้เหลือโทนเสียงผมเน้นย้ำหนักแน่นจนพวกมันกลืนน้ำลายไปคนละอึก และอย่าให้กูได้ยินเรื่องแบบนี้อีกครั้งที่สอง ไม่งั้นพวกมึงทุกคนจะไม่เหลือแม้แต่กระดูก

          คำพูดของผมแทงใจพวกมันอย่างมาก สีหน้าแต่ละคนเจ็บปวดที่ได้ยินประโยคนี้จากปากผม เพราะผมพูดจริง...ทำจริง และไม่รอเวลาให้มากความถ้าได้ยินว่าคาสิโนจะถูกปิดอีกเป็นครั้งที่สอง พวกมันจะได้แหลกเหลวกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไร้ญาติเป็นแน่

          จัดการให้เรียบร้อยแล้วโทรมารายงาน สิ้นสุดคำของผม ประตูรถก็ถูกปิดพร้อมขับเคลื่อนไปตามทางซอยแคบของด้านข้างคาสิโน ก่อนจะพุ่งออกสู่ถนนใหญ่ใกล้กับตัวเมือง

          “น้ำครับนาย ไอ้บรูซยื่นขวดน้ำมาให้เมื่อเห็นผมสีหน้าไม่ดี ผมเอื้อมไปรับแต่ไม่ได้เปิดดื่มเพราะอาการที่อยากจะอาเจียน ยาไหมครับนาย

          ผมปัดมือปฏิเสธพร้อมเปิดกระจกรถเพื่อที่จะให้ลมเข้ากระแทกหน้า

          ด้วยความที่ผมนั่งเครื่องมาเกือบสิบชั่วโมงและตรงดิ่งมาหาพวกมันที่คาสิโนทันที ความมึนหัวและหลงลืมบางอย่างเลยเล่นงาน มันยังปรับเวลากับสภาพอากาศของไทยไม่ได้ ผมจึงรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว

          ไอ้กรอยู่ไหนผมเอ่ยถามขณะสายตามองนอกกระจกรถ

          “อยู่แถวโกดังในดอนเมืองครับ ผมถอนหายใจเมื่อได้รับรายงานจากปากไอ้บรูซ พวกนักฆ่าของผมติดตามได้ไม่ยากเพราะมีจีพีเอสติดตัวทุกคน

          ไอ้กรคือนักฆ่าที่อายุเยอะที่สุด มันเป็นเด็กที่พ่อรับเลี้ยงซึ่งอายุห่างจากผมไม่กี่ปี

          นี่เลยเป็นเหตุผลหลักๆ ที่ธุรกิจผมจึงต้องมีนักฆ่าไว้คอยประดับพวกทุจริตอย่างไม่ซื่อ พวกลอบกัดคิดหักหลัง พวกมันต้องกระจุยมากกว่าหลายเท่า ยิ่งเป็นคนของศัตรูคู่อริ...ยิ่งไม่ต้องลังเลเลยที่จะจัดการมัน

          พวกมันบ้าอำนาจและต้องการให้ผมล่มจม แต่กับไอ้ชินทร์...ศัตรูที่เกลียดกันมานาน มันไม่ได้ริษยาในธุรกิจของผม แต่มันแค่จะเอาคืนกับเรื่องในอดีต จะบอกว่ามันไม่ง่ายอย่างที่มันคิด

          กันต์ กวินทร์ ซะอย่าง ไม่มีทางได้แตะต้อง

          “…” ผมยกแขนขึ้นท้าวกับขอบหน้าต่างพร้อมหลับตาเมื่อเริ่มวิงเวียนศีรษะจนต้องพึ่งสายลมที่โกรกเข้ามา

          คล้อยหลังไม่ถึงห้านาที เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นถี่รัว ไม่นานไอ้บรูซจึงเอ่ย

          “นายครับ คุณเจน

          ผมถอนหายใจเหนื่อยก่อนจะขานกลับ ตัดสายไป

 

          Time - 20.18 น.

          “เมื่อไหร่จะมีหลานให้ปู่ล่ะไอ้กันต์

          ผมสะอึกเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ออกอาการอะไรมาก ยังไม่ใช่วัยของผมมั้งครับ อายุผมก็เทียบเท่าเด็กปีสี่ที่ไทย อายุยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ การมีลูกจึงยังไม่ใช่เหตุผลที่เหมาะสมในตอนนี้ เอาจริงก็ไม่เคยคิดมีลูกอยู่แล้ว

          แต่เพราะธุรกิจของผมมันใหญ่และมีมาตั้งแต่รุ่นทวด มันเลยต้องมีคนมาสานต่อ อีกอย่างไม่มีใครรับประกันได้ว่าผมจะมีชีวิตรอดไปถึงตอนไหน

          เหมือนกับพ่อ...ที่เสียกะทันหันจนผมต้องรับช่วงแทนตั้งแต่อายุยังน้อย

          แล้ววัยไหนที่เหมาะล่ะหืม...ปู่ถามเสียงทุ้ม ท่านสูงวัยย่างเข้าเจ็ดสิบตอนต้น หน้าตายังคงคล้ายเมื่อยังหนุ่ม จะมีก็แต่ริ้วรอยที่เพิ่มขึ้นตามกาลเวลา

          “…” ผมยิ้มเจื่อนและวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะด้านหน้า ไม่กล้าแม้แต่จะช้อนขึ้นสบตากับผู้สูงอายุที่นั่งอยู่ตรงกันข้าม

          หลังจากดูงานที่คาสิโนเสร็จ ผมก็ตรงมาที่คฤหาสน์ของปู่ทันทีเพราะมีคำรับสั่งให้ผมรีบมาหาท่าน ท่านอ้างว่านานๆ ทีผมจะลงมาจึงอยากจะคุยเล่นกับหลานอย่างผม แต่ผมรู้ดีว่าคงไม่ใช่ ท่านรู้เรื่องที่คาสิโนถูกปิด ซึ่งคาสิโนนี้ผ่านทายาทมาแล้วหลายคน ตั้งแต่รุ่นพ่อของปู่ รุ่นปู่ รุ่นพ่อ จวบจนมารุ่นผม มีบ้างที่ท่านอาจจะเกรี้ยวโกรธจนอยากจะลงโทษผมก็ได้

          ตามจริงคาสิโนในไทยมันถูกปิดตั้งแต่รุ่นปู่แล้ว แต่พอพ่อมาสานต่อนานเข้าเกือบหลายปี คาสิโนในไทยจึงกลับมาถูกเปิดอีกครั้ง

          ปัจจุบัน...ผมคือคนที่ต้องแบกรับคาสิโนทุกแห่งที่มีในตอนนี้

          เด็กผู้หญิงของแกน่ะ ปู่เอ่ย นั่นทำให้ผมค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมองท่านเมื่อท่านกำลังพูดถึงคนใกล้ตัว...จะเป็นใครไม่ได้นอกจากเดียร์ ตัดขาดตั้งแต่ตอนนี้ก็ยังดี หรือไม่ก็ใช้ประโยชน์อย่างอื่นซะ

          “ปู่รู้?” ผมเผลอเลิกคิ้วถามด้วยเสียงห้วน แต่สุดท้ายก็ก้มหน้ากรายๆ ขอโทษที่ใช้น้ำเสียงไม่เหมาะสม แล้วเจนรู้ไหมครับ?”

          ตามจริงผมก็ไม่น่าถาม บางทีเธออาจจะรู้ก็ได้ ในคาสิโนพูดถึงเรื่องเดียร์กันให้ฟอด

          “แกอย่าเพิ่งมาสนใจตอนนี้เลย ไปเลิกขาดกับเด็กของแกก่อน

          ปู่รู้เรื่องผมทุกอย่าง เพราะปู่คอยให้คนตามเรื่องผมที่เมืองนอกอยู่บ่อยครั้ง จนผมรู้สึกชินและนานเข้าก็เฉยชาไปเอง

          เห็นว่าแกหลงนักหลงหนา เด็กนั่นมันสวยขนาดไหนล่ะ

          “อาจจะสวยกว่าเจนก็ได้ครับ ผมเป็นเด็กขี้เถียงซึ่งปู่ก็รู้ดี ท่านจึงไม่ได้อิดออดหรือปราม ท่านทำเพียงเจือเสียงหัวเราะในลำคอ

          “ปู่ว่าเราควรมีหลานให้ปู่ได้แล้ว ถ้าไม่เอาวัยนี้แล้วจะเอาวัยไหนปู่หันมาเลิกคิ้วถาม วนลูปอยู่แต่กับเรื่องการมีลูกจนผมยิ้มมุมปากเล็กน้อย

          ปู่ไม่กลัวว่าเจนจะเป็นหมั่นเหรอครับ?” ผมเลิกคิ้วถาม แน่นอนว่าสายตาของปู่ที่กำลังมองผมอยู่นั้นกำลังแสดงถึงอาการหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด เหมือนกับภรรยาพ่อ...ผมว่ามันเสียเวลาผมยังคงพูดต่อ

          แน่นอนว่าปู่คลุมถุงชนให้พ่อ แต่เพราะเมียพ่อนั้นเป็นหมั่น พวกท่านจึงมีทายาทให้ไม่ได้ ประจวบกับที่พ่อไปทำหญิงคาสิโนคนหนึ่งตั้งท้อง...จนออกมาเป็นผม ปู่เลยค่อนข้างพอใจกับสิ่งที่เกิด

          ทั้งที่มันคือความผิดพลาดอย่างไม่ทันตั้งตัว

          “แล้วทำไมไม่พาไปตรวจให้รู้เรื่องเลยล่ะ ในน้ำเสียงของท่าน ผมรู้ดีว่าท่านไม่ค่อยพอใจที่ผมพูดเรื่องพ่อ มันคงเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของปู่ที่จับให้พ่อแต่งงานกับผู้หญิงที่มีหลานให้ปู่ไม่ได้

          “…” ผมไม่ได้พูดอะไร หากแต่ไหวไหล่อย่างไม่แยแสก่อนจะหยิบแก้วเหล้ามาดื่มต่อสองสามอึก

          “หรือถ้าแกไม่อยากกับหนูเจนท่านเอี้ยวตัวไปหยิบซองบุหรี่แล้วมาวางบนโต๊ะตรงหน้าผม ก่อนจะค่อยๆ เอนหลังกลับไปพิงพนักโซฟา ก็ทำให้เด็กนั่นอุ้มท้อง หลังคลอดค่อยเขี่ยทิ้ง

          ในรัศมีสายตาที่จดจ้องอยู่ที่ซองบุหรี่ตรงหน้า มันกลับทำให้ผมชะงักจนนิ่งงันเมื่อได้ยินประโยคที่ปู่เอ่ยบอก

          “…” ผมใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม อกผมค่อนข้างร้อนระอุแต่ก็สงบลงได้ภายในไม่กี่วินาทีให้หลัง

          ตระกูลเราค่อนข้างโหดร้าย ผมรู้ข้อนี้ดี

          การที่ปู่บอกแบบนี้ ท่านต้องการให้ผมทำจริง ไม่ใช่เอ่ยแค่เพียงลมปาก

          ผมเด้งตัวขึ้นจากการพิงโซฟาพร้อมช้อนสายตาขึ้นสบกับคนสูงวัยตรงหน้าที่กำลังสบสายตากับผมอยู่เช่นกัน

          มันอาจจะง่ายสำหรับปู่ แต่มันไม่ใช่สำหรับผมไงครับ ผมเอ่ยบอกแค่นั้นพร้อมกระแทกแก้วเหล้าลงโต๊ะด้วยแรงอารมณ์เล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นพนมมือลาตามมารยาท...ปู่มีสีหน้านิ่งเหมือนรู้ล่วงหน้าว่าผมไม่เห็นด้วยตั้งแต่แรก

          ผมไม่สนใจท่าน แต่ตั้งใจสาวเท้าเดินออกจากจุดนั้นมาอย่างไม่รีบร้อนแต่ก็ฉับไวไม่แพ้กัน โดยมุ่งหน้าดิ่งตรงขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบนทันที

          ผมรู้ดีว่าธุรกิจเรามีศัตรูเยอะแค่ไหน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะถูกพวกมันเล่นงานตอนไหน ตายเมื่อไหร่ หรือบางทีอาจจะเป็นเร็วๆ นี้ก็ได้ใครจะรู้

          แต่ผมยังคงสนุกกับการอยู่กับเดียร์ เพราะงั้นผมจึงจะเลือกเส้นทางของผมเองโดยที่ปู่จะต้องไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

        ไม่สิ... จะต้องไม่มีใครมาเกี่ยวข้องต่างหาก


#

มีตัวละครเพิ่มมาอีกเเล้วววววว
ปล.สรุปดราม่าเรื่องนี้ประมาณ 90% 5555555


**มิ้น เจ้เบนซ์ เจ้เพชร ไม่เปิดพรีพร้อมกันเน้อ
เพราะงั้นไม่ต้องกลัวหมุนเงินไม่ทันค่ะ555555
เจ้เบ้นเปิดพรีเดือนพฤศจิฯ นี้นะคะ ไปอุดหนุนโด้ยยย ส่วนของมิ้นคงเป็นปลายเดือนธันวา ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดอ่ะนะ ;_____;
ปล.ซื้อครบสามเล่มมีของพิเศษเเถมนะจ๊ะ
ขอฟีดเเบคหน่อยน้า ฟีดเเบคหาย กำลังใจหดจย้าฮือ TT





FACEBOOK :: MMYCHAYAA
TWITTER :: @mmychayaa1
ทวิตติดเเท็ก #กัญชาคาสิโน
อย่าปล่อยให้เเท็กนี้ว่างคร๊ รออยู่ตั้ลล้อดดดดดดด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 650 ครั้ง

92 ความคิดเห็น

  1. #374 jin_monbebe (@jin_monbebe) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 22:46
    สงสารเดียร์ก็สงสาร แต่กันก็ดูมีปมน่าสงสารอ่ะ
    #374
    0
  2. #317 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 23:46
    อยากรู้ว่าจะรักกันอย่างไงเนี่ยยยยย
    #317
    1
    • #317-1 Beerzziii (@Beerzziii) (จากตอนที่ 5)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 23:46
      รอน้าา รีบมาๆๆๆๆ
      #317-1
  3. #309 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 16:01
    รอฮะะะะ
    #309
    0
  4. #308 Anantakarn Sa-nguanwong (@shell1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 00:20
    รอค่าาาา
    #308
    0
  5. #307 laong54 (@laong54) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:40
    มาต่อออออค้าาา
    #307
    0
  6. #306 followers (@followers) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 19:58
    แล้วเดียร์จะซวยมั้ยเนี่ย
    #306
    0
  7. #305 AmNattapat (@AmNattapat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 11:13
    อย่าทิ้งเดียร์นะกันต์
    #305
    0
  8. #304 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 08:31
    อยากให้​เค้ารรักกัน
    #304
    0
  9. #303 Noon_91 (@Noon_91) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 05:29
    เจน คู่หมั้น? กลัวหน่วงจุมมมม
    #303
    0
  10. #302 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 02:56
    เจนคือคู่หมั้นที่โดนปู่บังคับ(?) อย่าน่ะกันต์ ห้ามเลยยย นี่ว่ายังไงกันต์ก็รักเดียร์อ่ะ คงไม่ปล่อยแน่ๆ ถึงปู่จะไม่โอเคก็เถอะ
    #302
    0
  11. #301 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 01:45
    อย่าทิ้งเดียรร์
    #301
    0
  12. #300 NerunStts (@NerunStts) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 01:28
    รอค่าาาาา
    #300
    0
  13. #299 ` TKook (@iplus701b) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:41
    เข้มข้นไปเรื่อยๆเลยคะ
    #299
    0
  14. #298 moorung1996 (@moorung1996) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:30
    ฮืออออออแ
    #298
    0
  15. #297 Fallen Neko (@snowji) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 22:52
    ปู่คะะ!!!!
    #297
    0
  16. #291 laong54 (@laong54) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:52
    จะฆ่าเดียร์ไม่ได้นะ!
    #291
    0
  17. #290 Nnapat29 (@Nnapat29) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:51
    กันนนนต์
    #290
    0
  18. #289 AmNattapat (@AmNattapat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:44
    กันต์โหดดอ่า น่ากลัว
    #289
    0
  19. #288 followers (@followers) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:06
    อูยยยย โหดดดจังงง
    #288
    0
  20. #287 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 02:46
    นี่ทีมกันต์อ่ะ ถ้ากันต์รู้ว่าเดียร์ร่วมมือกับชินทร์ คิดว่ากันต์คงเสียใจมากน่ะ เพราะดูนางก็รักของนางอยู่อ่ะ แงงง
    #287
    0
  21. #286 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 00:16
    กลัวกันต์รู้ สงสารเดียรร์
    #286
    0
  22. #285 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 22:04
    รอง่าาา มาต่อเร็วๆเด้ออ
    #285
    0
  23. #284 Noon_91 (@Noon_91) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:45
    อ่านทุกๆ ตอนก็ลุ้นตลอด
    #284
    0
  24. #283 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:11
    ถ้ากันต์​รู้ว่าเดียร์จะร่วมมือกับชิน กันต์​มันจะเสียใจ​มั้ยนะ!
    #283
    2
    • #283-1 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 5)
      23 ตุลาคม 2561 / 21:15
      เนอะ มันจะเสียใจไหม!
      #283-1
  25. #282 poly122 (@poly12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:49

    ชอบแนวนี้มากเลย สนุกค่ะ รอนะคะไรท์
    #282
    0