ปิดพรี ♠GUNCHA CASINO กัญชาคาสิโน♠

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 86,050 Views

  • 1,603 Comments

  • 2,501 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23,542

    Overall
    86,050

ตอนที่ 9 : Begin and Begin again ♦ START 07 [ALREADY]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 700 ครั้ง
    11 มี.ค. 62

คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ไม่ใสเหมือนหน้าจองกุก (?) ขุ่นเทามัวมาก ชนิดเกือบดำเลยก็ว่าได้ 
นิสัยตัวละครค่อนข้างสีเทา คำหยาบเยอะเเละเนื้อเรื่องหรือฉากบางฉากค่อนข้างรุนเเรง
ใครรับเรื่องรุนเเรงไม่ได้กดออกตอนนี้ก็ยังทันค่ะ
#

**นิยายเรื่องนี้มี 2 พาร์ท คือ Begin and Begin again กับ To face and The end.
จะเปลี่ยนพาร์ทเเรกก็ต่อเมื่อครบสามเเสนอักขระค่ะ = นิยายเรื่องนี้เเตะ 6 เเสนอักขระ
CHAPTER 07
♦Begin and Begin again 7♦


          “เราไม่ได้เป็นคู่หมั้นพี่กันต์ค่ะ” เธอยิ้มให้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะก้มหัวลาแล้วเดินจากไป ทิ้งให้ฉันใช้สายตาของตัวเองจ้องไปที่เธอจนลับสายตา...

          ถึงแม้มันจะน่าเชื่อยากก็ตามที่กันต์ไม่มีคู่หมั้น

          ฉันเคยคิดมาตลอดนะว่ากันต์ต้องมีคู่หมั้นบ้างอยู่แล้ว ตามหนุ่มธุรกิจที่ต้องมีครอบครัวเอาไว้สานธุรกิจในตอนที่แก่ตัวหรือตอนที่ชีวิตถูกพรากไป

          ยอมรับว่าตอนเจอหน้าคุณเจนครั้งแรก เคยแอบคิดว่าเธอคือคู่หมั้นของกันต์หรือเปล่า ทุกอย่างมันบ่งบอกแบบอ้อมๆ การจับเนื้อตัวกัน การรู้รหัสห้องนี้ การเรียกสรรพนามที่ดูสนิทสนมนั่นอีก

          ไม่รู้สิ แต่คุณเจนยืนยันมาแล้วว่าเธอไม่ใช่คู่หมั้นของกันต์

          ฉันก็คงต้องเชื่อว่ากันต์อาจจะไม่มีคู่หมั้นจริงๆ... ก็นะ อาจจะเป็นคนอื่นที่ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าก็ได้ ฉันว่าภายในอนาคตคู่หมั้นของกันต์คงบุกมาหาฉันที่ห้องแน่ๆ

          ฉันถอนหายใจหนักก่อนจะสะบัดเรื่องนี้ออกจากหัวได้ภายในไม่กี่วินาที ก่อนจะพยายามใช้มือที่ว่างไปปิดประตูจนสำเร็จ

          กันต์ตัวหนักเป็นบ้า แถมยังหลับคาไหล่ฉันอีก

          กันต์ ฉันเรียกพร้อมเขย่าตัวเขาให้มีสติ ฉันเดินแบกเขาไปที่ห้องนอนไม่ไหวหรอกนะ นี่กันต์

          “อือ... อะไร กันต์ตอบงัวเงีย แถมยังยกมือขึ้นรวบกอดฉันอีกต่อหนึ่ง หนำซ้ำยังใช้หน้าถูไถที่ไหล่ฉันอีก จมูกโด่งสันกับความนุ่มหยุ่นของริมฝีปากเสียดสีกับเนื้อไหล่ฉันจนเกิดความห่อร้อน

          มีสติหน่อย ใครให้กินเหล้าเยอะขนาดนี้ เหม็นแค่สูดกลิ่นจากตัวกันต์ฉันก็เริ่มมึนหัวแล้ว เหม็นมากๆ เรียกว่าหึ่งเป็นเท่าตัวเลยแหละ

          “เหม็นแล้วพยุงกันต์ทำไมอ่ะ

          ไอ้เด็กนี่...

          อยากให้ปล่อยไหมล่ะ ถ้าปล่อยแล้วเดินเองให้ไหวก็แล้วกัน

          “ไม่เอา พอฉันพูดขู่ไปแบบนั้น กันต์ที่กอดฉันแน่นเป็นทุนเดิมก็ยิ่งกอดแน่นขึ้นไปอีก ไปกับเดียร์

          “งั้นก็เงยหน้าแล้วเดินดีๆ ฉันขยับไหล่เพื่อผละใบหน้าของกันต์ให้ออกการซบพิงเสียที ซึ่งกันต์ก็ผละออกไปอย่างง่ายดาย เด็กนี่หน้าแดงกว่าเดิม แถมยังหลับตาเหมือนคนหลับในอีก กันต์ ฉันเงยหน้ามองเด็กตัวสูงที่กำลังทำตายีพร้อมสะบัดไล่ความมึน

          หืม... กันต์มึนหัวว่ะเดียร์ กันต์ยกมือขึ้นนวดขมับตัวสองสามที ไม่วายสะบัดหัวไล่ความมึนอีกหน ดูเหมือนเขาพอจะมีสตินิดนึง ย้ำนะว่าแค่นิดเดียว

          ยิ่งสะบัดยิ่งมึนไหมล่ะ ไอ้การคุยกับลูกค้าเนี่ยไม่จำเป็นไม่ต้องกินเลยนะเหล้าอ่ะ อันตรายแถมลำบากคนอื่นอีกฉันบ่นเสียงแข็งพร้อมปัดมือหนาของกันต์ที่กำลังคลึงขมับ

          “หึ กันต์กระตุกยิ้มหวานฉันจึงขมวดคิ้วมอง เป็นห่วงเหรอครับ

          “... รู้ไหมว่ากันต์ทำให้ฉันชะงักและก็ช็อกไปในเวลาเดียวกัน ฉันถอนหายใจเบาก่อนจะเอ่ยตอบ ใช่ เป็นห่วงตัวเองเนี่ยแหละ ต้องตื่นมาแบกคนเมาเข้าห้อง เมาจนใครไม่รู้แบกมาส่ง

          เหมือนฉันกำลังประชดกันต์เลยแฮะ

          บ้าบอ

          ก็เจ... กันต์ตอบเหมือนไม่คิด แต่เขาก็ดันชะงักและไม่เติมคำให้เสร็จ

          “เรื่องของนาย ไม่ได้อยากรู้เพราะฉันรู้แล้วต่างหาก

          อย่าเข้าใจผิด

          “แล้วทำไมฉันต้องเข้าใจผิด? เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะอย่าลืม ฉันส่ายหน้าเอือมระอามองหน้ากันต์เป็นอย่างสุดท้ายก่อนจะหมุนตัวเพื่อเดินเข้าห้องนอนโดยมีเด็กนั่นคอยส่งเสียงตามหลัง

         “แล้วอยากเป็นไหมล่ะ

          “…” กันต์ทำฉันช็อกรอบที่สอง แต่ฉันก็ยังคงเดินในขณะที่หูได้ยินเสียงรองเท้าของกันต์กำลังเดินมาอย่างช้าๆ

          อยากเป็นก็บอก...ฉันรีบเร่งฝีเท้าของตัวเองเดินเข้าห้องนอนพร้อมผลักประตูให้ปิด แต่เพราะประตูที่ถูกผลักนั้นไม่ได้แรงมาก มันจึงไม่ได้ปิดสนิท กันต์ที่ตามทีหลังก็เปิดประตูแล้วยืนเอาหัวพิงขอบประตูพร้อมมองฉันตาไม่กระพริบ

          เดียร์ กันต์เมานะเว้ย เวลากันต์เมาเสียงจะแหบพร่าเหมือนคนไม่สบาย ยิ่งเขาตะโกนเสียงยิ่งทุ้มแหบหนักเข้าไปอีก

          ฉันไม่ได้ส่งเสียงอะไรนอกจากเดินอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อเปิดโคมไฟบนหัวเตียงแทนการเปิดไฟห้อง ก่อนจะวกกลับอีกฝั่งเพื่อดึงผ้าปูที่นอนให้เรียบร้อยกว่าเดิม

          “กันต์กลับห้องมาแล้วเดียร์ยังไม่ทำอะไรให้กินเลย

          ตอนไม่เมาว่าเอาแต่ใจแล้ว พอเมาทีก็ดูเอาแต่ใจหนักกว่าเดิมอีก

          “ปกติเวลานายมีงานไปคุยกับลูกค้า ฉันก็ไม่เคยทำอาหารรอนะกันต์ นอกจากเขาจะบอกฉันล่วงหน้าว่าจะกลับห้อง แบบนั้นฉันถึงทำให้ แต่นี่เขาไม่ได้บอกอะไรสักนิด อีกอย่างนายไม่ค่อยกลับห้องเวลาคุยงานเสร็จ ทั้งหมดไม่ใช่ความผิดฉันนะ

          ฉันได้ยินเสียงกันต์ถอนหายใจหนักอยู่ที่เดิม แต่กันต์ก็กลับห้องนี่ไง ทำให้กินหน่อยไม่ได้เหรอ เลี่ยนเหล้าจนจะอ้วกแล้ว

          “ทีหลังก็จำ ไม่ต้องกินให้มันเยอะ สักวันเครื่องในนายจะเน่าให้

          ฉันพูดใส่อารมณ์เล็กน้อยให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงผลเสียในการกินเหล้า

          ทว่า... ดูเหมือนกันต์จะไม่สนคำสั่งสอนของฉัน แต่เลือกที่จะเดินมาคว้าเอวฉันพร้อมตัวเขาที่ล้มนั่งกับเตียง ทำให้ฉันถลาไปนั่งตักเขาอย่างช่วยไม่ได้

          “นะ นี่กันต์!”

          ฉันร้องทักท้วงในลักษณะที่ไม่สามารถขัดขืนได้

          ในคราแรกการนั่งตักของฉันเป็นในทางที่สามารถลุกออกได้ง่ายๆ แต่เพราะเป็นกันต์ที่ใช้กำลังตัวเองยกฉันให้นั่งตัก...ในท่าล่อแหลม แถมยังใช้ท่อนแขนรวบเอวฉันไว้แน่นอีกด้วย

          รู้ไหม จุดบาดตายของเรามัน...

          ช่างเถอะ ฉันพยายามไม่เอามาใส่หัว

          ถึงแม้มันจะทำให้ฉันตัวแข็งทื่อก็ตาม

          ปึก!

          “เมาแล้วนายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ฉันใช้กำปั้นทุบที่หน้าอกด้วยแรงที่มี แต่กันต์ก็ยังเป็นกันต์ เขายิ้มเจ้าเล่ห์แล้วขยับท่านั่งตัวเองให้ดูสบายกว่าเดิม

          “บ่นต่อสิกันต์เอ่ยพร้อมเอาคางมนมาเกยที่หน้าอกฉัน เหมือนเดิมเลย...ถ้าฉันก้มลงไป ได้จุ๊บหน้าผากเขาเต็มๆ แน่ บ่นเป็นแม่เลย

          “... ฉันถอนหายใจหนักแล้วเบนสายตาไปทางอื่นอย่างเบื่อหน่าย ฉันได้ยินกันต์ว่าฉันขี้บ่นมานับหลายร้อยคำแล้ว ได้ฟังอีกก็เบื่ออีก เขาจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่าว่าตัวเองมันน่าบ่นแค่ไหน

          ตัวเองครึ่งห้าสิบแล้วนะรู้ตัวไหม ไอ้เด็กนี่มัน

          “ทำไม อายุยี่สิบสี่นี่มันแก่มากเลยหรือไงฉันก้มหน้าเตรียมว่ากันต์ แต่ความนุ่มหยุ่นของปากดันเฉียดกับหน้าผากมนของเขาแบบเฉียดฉิว มันทำให้ฉันรีบเกร็งคางตัวเองไว้สุดกำลัง

          “ไม่แก่ครับเสียงเมาของกันต์มันแหบพร่า พอใกล้กันแบบนี้ เสียงแหบที่ว่าก็แหบยิ่งกว่าอะไร กำลังพอดี...

          “นะ นี่... ฉันตัดสินใจทำคอให้ยาวแล้วใช้สายตาหลุบตามองหน้ากันต์แทนการขยับเคลื่อนใบหน้าให้ลงไป ยังไม่ทันที่จะด่าอะไรกันต์ก็ดูเหมือนจะชิงหลับไปต่อหน้าต่อตา ฉันชะงักการด่าแล้วถอนหายใจเหนื่อย

          จังหวะนั้นจึงใช้สายตามองเส้นผมหนาดำทึบของเขาที่ตอนนี้มันเริ่มยาว

          จำได้ว่าเพิ่งตัดให้เขาไปเมื่อปลายเดือน ตอนนี้ยาวอีกแล้ว

          รู้ไหม การที่ฉันมาทำงานในส่วนตรงนี้ ทำให้ฉันรู้ตัวเองดีเลยแหละว่ามีความสามารถมากแค่ไหน อีกหน่อยฉันคงกลายเป็นหุ่นยนต์จริงๆ

          ลวนลาม…” ฉันขมวดคิ้วในขณะที่กันต์เหมือนจะละเมอพูดออกมา ก่อนเขาจะลืมตาอันปรือแดงเพื่อมองฉัน เป็นตัวบ่งบอกว่าเขาไม่ได้หลับ ทางสายตา

          “อย่ามั่วให้มันมาก ฉันแค่ใช้ความคิดหลงตัวเองดีเลิศ คิดว่าใบหน้าของตัวเองเป็นทองคำหรือไง แค่ฉันมองแวบเดียวก็หาว่าลวนลามแล้ว

          “ครับ กันต์ยิ้มกริ่มก่อนจะผละหน้าตัวเองออกไป ดังนั้นระดับสายตาเราจึงเท่ากัน จากนั้นเขากลับหยิบของบางอย่างที่เป็นกล่องสีดำราคาแพงออกจากเสื้อสูทแล้วส่งมาให้ฉัน

          “...ฉันเลิกคิ้วแล้วมองกล่องอันเล็กราคาแพงอันนั้น มันเป็นกล่องสีดำเงาที่ข้างหน้าเป็นกระจก สามารถมองทะลุได้ว่าสิ่งของในนั้นมันคืออะไร

          มันคือสร้อยเงินรูปปีกนก

          ถ้าพูดให้เห็นภาพก็คงเป็นปีกนางฟ้าสองข้าง

        มัน...ดูแพงมากจริงๆ ราคาที่แพงสุดในบรรดาสร้อยของฉันคือห้าร้อยบาทเท่านั้น แต่ดูแล้วเส้นนี้คงเฉียดหมื่น... ไม่ก็แสน

          “ลูกค้าให้มา เขาตอบแทนที่กินเหล้าเป็นเพื่อน

          “…”

          “สวยนะ เป็นหางม้า

          ฉันถอนหายใจพร้อมกรอกตามองบน มันคือปีกนกต่างหาก

          “ล้อเล่นกันต์ฉีกยิ้มจนเห็นฟัน แต่ฉันพอมองออกว่าเขาน่ะเมาจนคิดว่ามันเป็นหางม้าจริงๆ ใส่ให้ดูหน่อยเขาพูดพร้อมหยิบสร้อยออกจากกล่อง

          “ให้ฉันใส่?” ฉันเลิกคิ้วเอ่ยถาม ไม่พอยังใช้นิ้วชี้ชี้เข้าหาตัวเองอีกต่อหนึ่ง

          กันต์จะบ้าหรือเปล่า ลูกค้าให้เขามาแล้วจะมาให้ฉันทำไมกัน ถึงกระนั้นก็เถอะ มันดูราคาแพง เอาเก็บใส่ตู้โชว์ยังจะดีกว่าอีก

          ไม่เอา เก็บไว้ผู้หญิงคนอื่นของนายเถอะ อีกอย่างสร้อยเส้นนี้ดูแพงมากจนไม่กล้าแตะต้อง

          “สร้อยเส้นนี้คิดว่าเท่าไหร่?” กันต์ถาม ซึ่งฉันเงียบ มันแพงเนอะ

          “…” ดูเหมือนกับเด็กนี่นี่มัน...

          เพราะงั้นถ้าเดียร์ดิ้นหรือขัดขืน สร้อยมันจะขาด แล้วทีนี้ต้องทำไง?”

          ชัดเจน หมอนี่หว่านล้อมฉันด้วยราคาของสร้อยเส้นนี้!

          “…” ฉันคิดไม่ตกอยู่ชั่ววินาที ก่อนจะ... อ๊ะ!”

          ในขณะที่ฉันพยายามขยับขาออกด้วยความรวดเร็วเพื่อที่จะออกจากตักแกร่งของกันต์ แต่ไม่ทันที่อะไรจะสำเร็จสักอย่าง เขาก็ใช้มือหนาอีกข้างรวบหลังฉันไว้เพื่อยึดติดให้นั่งเหมือนเดิม ส่วนมืออีกข้างก็เห็นโยนกล่องไปยังเตียง ก่อนมือหนาที่ตรึงไว้ที่แผ่นหลังของฉันจะผละออกแล้วจับสร้อยที่อยู่ในมือมาแยกเส้นเพื่อเตรียมสวมใส่ แต่เพราะสร้อยเส้นนี้มันต้องติดตะขอ เพราะงั้นกันต์จึงค้างมือที่จับสร้อยไว้ตรงท้ายทอยกันต์ทำให้ฉันไม่กล้าแม้แต่ขยับ

          ลักษณะของสร้อยเส้นนี้ไม่ได้ยาว แต่ก็ไม่ได้สั้นจนรัดคอ

          มันอยู่พอดีกับไหปลาร้าฉัน

          ดิ้นนิดเดียวก็เริ่มรู้สึกถึงความบอบบางและแตกขาดได้ง่าย...

          ฉันเม้มปากหยุดนิ่งมองคนเมาที่กำลังเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า จะดิ้นหรือจะยอมสวมดีๆ?’ มันเป็นการข่มขู่ที่วางพันด้วยเงินที่ไม่รู้ว่ากี่บาทของสร้อยเงินเส้นนี้ ถ้ามันขาด ฉันคงซื้อคืนให้ไม่ได้

          เพราะแบบนั้น... เด็กดี กันต์จึงติดตะขอจนสร้อยเส้นนี้อยู่บนคอฉันเป็นอันเรียบร้อย สวยดีออก ขาวเลย กันต์จับตัวสร้อยปีกนกพลิกอีกด้าน เนื่องจากมันคว่ำเป็นปีกหลังอยู่

          ทะ ทะลึ่ง!” ฉันขมวดคิ้วพร้อมยกมือขึ้นปิดอกด้วยความประหม่า

          ลืมไปหรือเปล่าว่าตอนนี้ฉันใส่ส่ายเดี่ยวอยู่นะ

          กันต์กระตุกขำแล้วมองหน้าฉัน อะไร ทะลึ่งอะไร ใส่แล้วก็ขาวไง

          ตีหน้าซื่อจริงๆ เลยนะไอ้หมอนี่

          “ฉันรู้ว่านายกำลังพูดถึงเรื่องลามกฉันชี้หน้าเขาอย่างคาดโทษ ซึ่งกันต์ก็ยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ฉันกำลังจะผละออกจากการนั่งตักเขาเมื่อไม่มีเรื่องอะไรที่จะสานต่อ อีกอย่างกันต์ก็ตัวเหม็นเหล้ามากๆ อีกด้วย

          ฟุ่บ...

          “...” แต่ทว่ากันต์กลับล้มตัวนอนทั้งที่กอดฉันอยู่ ดังนั้นตัวฉันจึงถลานอนฟุ่บไปกับเขาด้วย

          กันต์ไปอาบน้ำก่อน ฉันพูดขณะดันไหล่แกร่งเขาออก ซ้ำร้ายเขายังขยับตัวมุดมานอนที่หน้าอกฉันจนได้ นึกภาพออกไหมว่าเรานอนตะแคงกัน กันต์มุดอยู่ที่หน้าอกฉัน ผนวกกับแขนฉันรองใต้หัวกันต์ไว้

          ท่านอนแบบนี้...มันทำให้ฉันขยับไปไหนแทบไม่ได้ เพราะร่างกันต์ทับตัวฉันเต็มแรง อีกอย่างเขาก็กอดฉันแน่นมากด้วย

          กอดแน่น... จนร่างกายเห่อร้อนไปหมดแล้ว

          ตัวนายมีกลิ่นเหล้า รีบไปอาบน้ำค่อยมานอน

          “มึนหัว อาบไม่ไหว กันต์พึมพำขณะนอนคาหน้าอกฉัน ริมฝีปากอันนุ่มหยุ่นของเขาสัมผัสเฉียดกับไหปลาร้าฉันเต็มรูปแบบ ห้านาที...

          ห้านาทีอะไร นายนอนคาเสื้อสูทด้วยนะ!” ฉันเริ่มส่งเสียงตะคอก กันต์รู้ว่าฉันไม่ชอบเวลาเขากลับมาแล้วค้างอยู่ชุดทำงานแต่ก็ยังรั้นทำอยู่เรื่อย แล้วก็ชอบหาว่าฉันขี้บ่น ดูการกระทำของเด็กนี่ด้วย! “รองเท้าก็ยังไม่ถอด!”

          ให้ตาย ฉันไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยจริงๆ

          รู้สึกหงุดหงิดจนระงับไม่อยู่แล้วด้วย

          “อือ กันต์ครางรับเหมือนปัดความรำคาญแบบขอไปที ทำให้ฉันที่จะทักท้วงเป็นต้องถอนหายใจเบื่อ ทุกวันนี้ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังดูแลผู้ชายคนหนึ่งอยู่หรือเลี้ยงลูกอยู่ก็ไม่รู้ เดียร์ไม่ได้หอมกันต์นานแล้ว

          “…” ฉันนิ่งเงียบ ไม่ส่งเสียงหรือแม้แต่จะขยับอะไร

          วันสองวันที่ผ่านมานี้ฉันมักจะนอนก่อนกันต์เสมอ หลังล้างจานที่กันต์กินข้าวเสร็จนั่นแหละ ฉันก็ชิงมานอนก่อนเขาเลย ไอ้เรื่องหงหอมอะไรพวกนี้ฉันไม่ได้ทำมันและกันต์ก็ไม่ได้ปลุกฉันให้ตื่นมาทำมันด้วย

          หอมกันต์หน่อย นะ... ทำให้หน่อย เสียงทุ้มแหบพร่าระดับใกล้ชิดหน้าอกฉันเอ่ยราวกับกระซิบ ฉันถอนหายใจเบาก่อนจะตัดสินใจใช้มือลูบศีรษะเขาอย่างแผ่วเบาอย่างจำยอม

          ทำแบบนี้ความใกล้ชิดเราติดลบศูนย์เลยแหละ จากที่ชิดกันมากอยู่แล้ว พอต้องลูบศีรษะเขา มันกลับกลายเป็นฉันต้องกอดเขาไปด้วย

          กลิ่นเดียร์หอมติดใจเลยว่ะ…”

          “ลามกฉันบ่น ริมฝีปากอยู่เหนือหน้าผากเขาไม่มาก แต่ก็ใกล้ชิดมากเช่นกัน

          “ขาดกลิ่นนี้ไปกันต์คงรู้สึกแปลกๆประโยคที่เปล่งออกมาจากปากกระจับสีไวน์แดงทำฉันรู้สึกเกร็งทื่อ มือที่ลูบศีรษะผู้ชายในอ้อมกอดก็ดันหยุดไปเสียดื้อๆ

          “…” หมอนี่ทำฉันพูดไม่ออกอีกแล้ว...

          “…”

          เว้นช่วงไว้เกือบนาที ฉันจึงตัดสินใจเคลื่อนสายตาหลุบมองใบหน้าหล่อเคลิ้มที่กำลังหลับพริ้มอยู่คาอกฉันอย่างสนิท และนั่นจึงรู้ว่ากันต์คงจะหลับแล้ว... หลับแบบสนิทจริงๆ ฉันจึงถอนหายใจซ้ำหลายครั้งพร้อมลูบศีรษะต่อไปจนกว่าตัวเองจะเมื่อยมือหรือหลับไปเอง

          ติ๊ก... ต๊อก...

          ความเงียบเริ่มปกคลุมเราเกือบชั่วโมง มีเพียงแค่เสียงนาฬิกาบนหัวโต๊ะกำลังดำเนินกาลเวลาตามรูปแบบของมัน เสียงลมแอร์เด่นชัด แสงสว่างภายในห้องได้มาจากโคมไฟบนโต๊ะหัวเตียงเพียงอย่างเดียว

          มันทำให้ฉันจมอยู่กับความคิดตัวเองนานพอสมควร

          สิ่งที่ฉันคิดได้ในตอนนี้คือสิ่งที่คิดว่าตัวเองไม่น่าจะมาเจอ

          อย่างที่รู้กันว่ากันต์ทำงานอะไร

          มีลักษณะและบุคลิกแบบไหน

          เขาเหมือนมาเฟียแต่ก็ไม่เชิง เขาเป็นเด็กผู้ชายอายุยี่สิบสองที่สามารถประคองธุรกิจมืดของตัวเองได้ แต่ประเด็นสำหรับฉันคือลักษณะการพูดของเขา... เขาไม่น่าจะเป็นคนพูดจาหวานแบบนี้เลยนะ

          อยู่ต่อหน้าคนอื่น กันต์ขรึมและดูน่ากลัว

          แต่อยู่กับฉัน... ก็เป็นอย่างที่เห็น

          บางทีฉันอาจจะคิดเข้าข้างตัวเองมากไป เขามีเด็กเยอะ เขาอาจจะหยอดกับทุกคนก็ได้ ใครจะรู้...

          แต่มันก็ไม่สมควรอยู่ดี เขาทำให้ฉันคิดสับสนกับตัวเองอยู่ตลอด

          และมันทำให้ฉันหน้าโง่ท่องแต่คำว่า ตัวเองมีแฟนแล้ว เกือบทุกนาที ทั้งที่จุดเริ่มต้นมันมาจากการอยากควงฉันเล่นไปงั้น

          เขานี่มันเก่งทำให้ผู้หญิงหวั่นไหวจังนะ


          A day later. – 1 วันต่อมา

        หายไปไหน?

          นี่คือคำถามที่ฉันตั้งขึ้นมาบนหัว มันหลอกหลอนฉันตั้งแต่ช่วงเจ็ดโมงตรงแล้ว กันต์น่ะหายไปเกือบสิบนาทีแล้วนะ ฉันแค่หายเข้าไปในครัวแป๊ปเดียวเท่านั้นก็ไม่เจอกันต์แล้ว

          ในห้องก็ไม่อยู่

          ห้องน้ำก็ไม่เห็น

          ทุกซอกทุกมุมไร้วี่แววเลย

          คงโดนใครฉุดไปแหละมั้ง



มี E-Book นะคะ 

ถ้ายังตัดสินใจไม่ได้ สามารถอ่านในเว็บ (ตอนที่เปิด) 

คร่าวๆ ได้ค่ะ ฝากด้วยนะข่ะะ <3


#
ว่าจะอัพให้วันอื่นเเต่พรุ่งนี้วันเกิดก็เลยอัพหั่ยยย
สิบเจ็ดเเล้วนะ เเต่ยังเด็กเหมือนเดิม ไม่โตขึ้นเลยจ้า5555555

อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ มิ้นเเค่อยากให้เก็บความหวานเอาไว้เยอะๆ
55555555555555555555555555จุ๊บๆ555555555555555555555555
ช่วงนี้มิ้นขอลงเเบบชิลล์ๆ เรื่อยๆ นะ จะพยายามทำให้นิยาย
เรื่องนี้ไม่กลายเป็นนิยายรายอาทิตย์55555555555

ไม่ต้องสนตรงนี้ค่ะ เด็กดีมันไม่เเจ้งเตือน น่าจับทุ่ม
Hey, who dat, who dat, who dat boy
수많은 사람 속 눈에 띈
무심한 그 표정 I like that
내 호기심을 자극하지
Oh 시크한 스타일은 덤
입은 옷은 신경 쓴 듯 안 쓴 듯
관심 없는 말투 I like that
외면해 봐도 끌려
Ooh 달라 도도한 날 웃게 하잖아
알잖아 요즘 내가 hot ah ah
날 보는 시선 너도 느껴봐 ooh
홀린 듯 날 따라와
모두 환호해 너도 곧 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
아닌 척해도 넌 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
한 번 내기를 해볼까
너무 쉽겐 오지 마
재미 없잖아 거기서 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
밀고 당겨볼까 Ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
시작할게 bad boy down
Whoa, whoa
지금부터 bad boy down
Whoa, whoa, whoa
잠깐 이리 와봐 너에게만 할 말이 있어
가까이 좀 와 고갤 숙여 키를 낮춰봐
다른 건 신경 쓰지 마
내 목소리에 집중해
상황은 좀 달라져
주위를 맴도는 내가 궁금해
너도 알게 될 거야 (뭘까?) 알 거야 (말해)
이미 늦어버렸단 걸
맞아 (맞아) 사실 꽤나 자신 있어 난
지는 게임 하진 않아 ha ah ah
벌써 반쯤은 넘어왔잖아
홀린 듯 날 따라와
모두 환호해 너도 곧 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
아닌 척해도 넌 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
한 번 내기를 해볼까
너무 쉽겐 오지 마
재미없잖아 거기서 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
밀고 당겨볼까
Hey, who dat, who dat, who dat boy
수많은 사람 속 눈에 띈
무심한 그 표정 I like that
내 호기심을 자극하지
Oh 시크한 스타일은 덤
입은 옷은 신경 쓴 듯 안 쓴 듯
관심 없는 말투 I like that
외면해 봐도 끌려
Ooh 달라 도도한 날 웃게 하잖아
알잖아 요즘 내가 hot ah ah
날 보는 시선 너도 느껴봐 ooh
홀린 듯 날 따라와
모두 환호해 너도 곧 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
아닌 척해도 넌 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
한 번 내기를 해볼까
너무 쉽겐 오지 마
재미 없잖아 거기서 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
밀고 당겨볼까 Ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
시작할게 bad boy down
Whoa, whoa
지금부터 bad boy down
Whoa, whoa, whoa
잠깐 이리 와봐 너에게만 할 말이 있어
가까이 좀 와 고갤 숙여 키를 낮춰봐
다른 건 신경 쓰지 마
내 목소리에 집중해
상황은 좀 달라져
주위를 맴도는 내가 궁금해
너도 알게 될 거야 (뭘까?) 알 거야 (말해)
이미 늦어버렸단 걸
맞아 (맞아) 사실 꽤나 자신 있어 난
지는 게임 하진 않아 ha ah ah
벌써 반쯤은 넘어왔잖아
홀린 듯 날 따라와
모두 환호해 너도 곧 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
아닌 척해도 넌 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
한 번 내기를 해볼까
너무 쉽겐 오지 마
재미없잖아 거기서 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
밀고 당겨볼까
Hey, who dat, who dat, who dat boy
수많은 사람 속 눈에 띈
무심한 그 표정 I like that
내 호기심을 자극하지
Oh 시크한 스타일은 덤
입은 옷은 신경 쓴 듯 안 쓴 듯
관심 없는 말투 I like that
외면해 봐도 끌려
Ooh 달라 도도한 날 웃게 하잖아
알잖아 요즘 내가 hot ah ah
날 보는 시선 너도 느껴봐 ooh
홀린 듯 날 따라와
모두 환호해 너도 곧 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
아닌 척해도 넌 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
한 번 내기를 해볼까
너무 쉽겐 오지 마
재미 없잖아 거기서 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
밀고 당겨볼까 Ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
시작할게 bad boy down
Whoa, whoa
지금부터 bad boy down
Whoa, whoa, whoa
잠깐 이리 와봐 너에게만 할 말이 있어
가까이 좀 와 고갤 숙여 키를 낮춰봐
다른 건 신경 쓰지 마
내 목소리에 집중해
상황은 좀 달라져
주위를 맴도는 내가 궁금해
너도 알게 될 거야 (뭘까?) 알 거야 (말해)
이미 늦어버렸단 걸
맞아 (맞아) 사실 꽤나 자신 있어 난
지는 게임 하진 않아 ha ah ah
벌써 반쯤은 넘어왔잖아
홀린 듯 날 따라와
모두 환호해 너도 곧 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
아닌 척해도 넌 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
한 번 내기를 해볼까
너무 쉽겐 오지 마
재미없잖아 거기서 ooh ooh (oh-eh-oh-eh-oh)
밀고 당겨볼까
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 700 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #609 Pha-noi (@princejaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:25

    HBD TO U ล่วงหน้าน้าา ❤️

    #609
    0
  2. #608 nannapatmqntree (@nannapatmqntree) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:10

    หวั่นไหวหรอออ
    #608
    0
  3. #607 Anantakarn Sa-nguanwong (@shell1234) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:39
    น้องกันต์&#128149;&#128149;
    #607
    0
  4. #606 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 22:59
    เราชอลคงามหวานนี้ น้องกันต์น่ารัก
    #606
    0
  5. #605 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 22:58
    เด็กน้อยมากก
    #605
    0
  6. #604 Kanni🍑 (@kankk1011) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 22:49
    เรารุ่นเดียวกันเลยไรท์5555
    #604
    1
    • #604-1 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 9)
      31 มกราคม 2562 / 22:54
      จับมืออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
      #604-1
  7. #603 Pha-noi (@princejaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 21:34

    รอน้าาา

    #603
    0
  8. #602 Pha-noi (@princejaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:13

    ไรททท์สู้ๆน้าา เค้ารอพรี พร้อมจ่ายค่าตัว ❤️

    #602
    0
  9. #597 nannapatmqntree (@nannapatmqntree) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 08:49
    น่ารักกก สู้ๆนะคะไรท์
    #597
    0
  10. #596 khymtee (@khymtee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:10
    อ้อนเก่งไปแล้วววว
    // ไม่เป็นไรนะคะ สู้ๆ ถือว่าทำดีที่สุดแล้วน้า
    #596
    0
  11. #595 topknot (@topknot) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:57
    หลงกันต์หนักมากกก
    #595
    0
  12. #594 eeye01 (@eeye01) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:27
    ร้ายการที่สุด!
    #594
    0
  13. #593 KUITAR (@kuitar_witchaya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:07
    หืดหาดมาก เด็กมันร้าย
    #593
    0
  14. #592 Papatzy (@plai8608) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:49
    น้องกันต์จ๋าาาใจพี่จะละลายแล้วว
    #592
    0
  15. #591 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:55
    อ้อนเก่งงงงงงงงงง หมั่นไส้!!
    #591
    0
  16. #590 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:39
    แพ้นุ้งกันต์โหมดนี้มากก
    #590
    0
  17. #589 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:30
    เหมือนกันต์อ้อนอ่ะ งืออ เมาแล้วงุ้งงิ้งมากเลย น่ารักก
    #589
    0
  18. #588 Anantakarn Sa-nguanwong (@shell1234) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 20:00
    รอไม่ไหวแล้วง่าาาาาาาาาาาา
    #588
    0
  19. #587 nannapatmqntree (@nannapatmqntree) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 21:09
    น่ารักที่สุดดดดดเ
    #587
    0
  20. #586 ไวท์ฟอลคอนนนส์ (@AmuayZx) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 15:39
    อ่านแล้วชอบมาก ไม่อยากให้มีดราม่าเลยย
    #586
    1
    • #586-1 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 9)
      29 มกราคม 2562 / 20:28
      ชอบอ่ะฟิน อยากให้เค้าหวานกันเยอะๆ
      #586-1
  21. #585 eeye01 (@eeye01) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 23:33
    อ้อนเก่งงงงงง
    #585
    0
  22. #584 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 19:09
    เรื่องเรียนไรท์ก็อยากให้ตัดสินใจดีๆนะคะ ทำตามในสิ่งที่ชอบสิ่งที่ถนัด ตั้งใจทำให้เต็มที่...แล้วผลมันจะออกมาดีเองแหละค่ะ&#9996;&#65039;#อยากให้ทำให้เต็มที่จริงๆนะ
    #584
    2
    • #584-1 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 9)
      25 มกราคม 2562 / 19:10
      (สู้ๆ) <<ไอ่ตรงภาษาต่างดาวอะค่ะไ
      #584-1
    • #584-2 MMYCHAYAA (@MintChaya) (จากตอนที่ 9)
      26 มกราคม 2562 / 15:17
      ขอบคุณสำหรับคำให้กำลังใจนะคะ ถ้าตัวเชื่อว่าเราทำได้เราก็จะพยายามค่ะ รักส์นะข่ะะ ;___;
      #584-2
  23. #583 _darinn_ (@jsjsjshh63) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 19:05
    เด็กมันขี้อ้อนขี้เอาใจเก่ง ชุ้นอยักดั้ยบับเน้บ้างงงงงงงงงงงง
    #583
    0
  24. #582 youtube2550 (@youtube2550) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 18:48
    ชั้นแพ้ให้เธอทุกทางง
    #582
    0
  25. #581 I_WaNabee (@I_WaNabee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 18:35
    หลงน้องกันต์อ่ะ นางน่านักขี้อ้อนจะตาย
    #581
    0