ตอนที่ 31 : เล่มที่1 ตอนที่ 30 การฝึกนอกสถานที่ (1) (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    17 ส.ค. 61


        ใกล้จะถึงวันจริงของการฝึกนอกสถานที่แล้ว

        ริโอะเลือกเรียนวิชา ทฤษฎีเวทมนตร์ ซึ่งสอนโดยอาจารย์สาวคนสนิทของเขาเอง

        ผู้ที่ลงเรียนวิชานี้ได้มีทั้งเด็กนักเรียนชั้น ป.และ ป.6

        เนื้อหาที่เรียนค่อนข้างยากและส่วนมากไม่สามารถนำไปใช้ในชีวิตจริงได้

        แต่ที่มีนักเรียนลงเรียนกันเยอะเป็นเพราะเซเรียเป็นคนสอน

        ตอนนี้เซเรียเป็นสาวเต็มตัว เธออายุได้ 17 ปี แต่กลับมีรูปร่างหน้าตาเยาว์วัยไม่ต่างจากเด็กชั้นม.ต้น

        หน้าตาของอาจารย์สาวยังน่ารักลงตัวไปหมดทุกส่วน แถมยังเป็นคนคุยง่ายไม่ถือตัว

        เซเรียจึงเป็นอาจารย์ที่ได้รับความนิยมในหมู่นักเรียนเป็นอย่างมาก

        นักเรียนส่วนใหญ่ก็เป็นนักเรียนชายตามคาด

        ที่แห่กันมาลงเรียนวิชานี้ไม่ใช่เพราะอยากเรียนอะไรหรอก จะมาส่องอาจารย์คนสวยกันต่างหาก

        นักเรียนในคลาสนี้มีประมาณ 40 คน

        ในบรรดานักเรียนหญิงเพียงไม่กี่คนนั้นมีคริสติน่า โรอาน่า และฟลอร่ารวมอยู่ด้วย

        ”เวทมนตร์คืออะไรช่วยตอบให้เพื่อนๆ ฟังหน่อยได้มั้ยเพคะองค์หญิงคริสติน่า?”

        ”เวทมนตร์คือเทคนิคต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างพลังวิเศษและคาถาค่ะ

        คริสติน่าตอบตามสิ่งที่แล่นเข้ามาในหัวทันที

        ”เก่งมากเพคะ! เราได้คำตอบที่สุดยอดตั้งแต่ถามคนแรกเลย สมกับเป็นองค์หญิงของประเทศเราจริงๆ เพคะ

        ”ขอบคุณค่ะ

        คริสติน่าตอบรับอย่างไร้อารมณ์

        ”จริงๆ แล้ว นิยามของเวทมนตร์นั้นขึ้นอยู่กับแต่ละคนจะมองจ้ะ แต่ที่องค์หญิงตอบมาคือคำนิยามในความหมายกว้างที่สุด  ส่วนขั้นตอนการใช้เวทมนตร์ล่ะนักเรียนคิดว่าเราจะเริ่มใช้เวทมนตร์ได้ยังไงจ๊ะตอบให้ฟังหน่อยได้มั้ยสเตรียดคุง?”

        เมื่อถูกเรียก สเตรียดก็ลุกขึ้นยืนตอบด้วยสีหน้ามั่นใจเต็มร้อย

        ”เวทมนตร์เกิดขึ้นจากการนำพลังเวทย์บรรจุลงในคาถาครับ

        ”เกือบถูกแล้วจ้ะ คะแนนจาก 100 คงได้ประมาณ 80 ....ขาดอะไรไปเอ่ย?”

        ”....ไม่ทราบครับ

        สเตรียดพูดไม่ออก ได้แต่ทำหน้าเจ็บใจ

        ”ถ้างั้น ริโอะล่ะจ้ะ?”

        ”ถ้าไม่ใช้คาถาคุมพลังเวท เราต้องควบคุมพลังเวทด้วยตัวเองครับ หากควบคุมพลังไม่ได้เวทมนตร์ก็จะสลายไปในที่สุด

        ”100 คะแนนเต็มจ้ะ!

        เซเรียเห็นริโอะตอบได้อย่างลื่นไหลก็ยิ้มอย่างพึงใจ

        ใกล้กับนักเรียนคนเก่ง มีสเตรียดทำท่าฮึดฮัดอย่างหัวเสียอยู่

        ”แล้วคาถาล่ะจ๊ะ คืออะไรคุณโรอาน่า

        ”คาถาคือการร่ายเวทบังคับให้สถานการณ์เป็นไปตามที่เราต้องการค่ะ

        ”ดีมากจ้ะ ไม่ผิดหวังจริงๆ

        ”เป็นเกียรติอย่างยิ่งค่ะ

        โรอาน่ายิ้มอย่างดีใจเมื่อได้รับคำชมจากเซเรีย

        ”เวทมนตร์ก็คือการควบคุมพลังในตัวเราแล้วใช้คาถาเป็นสื่อกลางเพื่อบันดาลให้เกิดสิ่งที่เราต้องการ จึงเปรียบเสมือนของขวัญที่เทพเจ้าประทานมาให้ มหาเทพทั้ง 6 ทรงสรรค์สร้างคาถาขึ้นมาให้เหล่านักเวททั่วไปได้ใช้กัน

        นักเรียนทั้งห้องตั้งใจฟังที่เซเรียพูดอย่างขะมักเขม้น

        มหาเทพทั้ง 6 นั้นปรากฏอยู่ในประวัติศาสตร์และอารยธรรมของเขตชู้ตราลมาช้านาน ประชาชนในเขตนี้จึงมีความเชื่อเกี่ยวกับมหาเทพทั้ง 6

        แต่ริโอะกลับแตกต่าง เขาเติบโตมาอย่างเด็กกำพร้าในสลัมที่โหดร้าย เรื่องเทพเจ้าเหล่านี้จึงไม่เคยอยู่ใรสมองของเขาเลย

        ”พวกเธอคงจะรู้อยู่แล้ว การควบคุมพลังนั้นสำคัญมากกับฝึกฝนและการใช้เวทมนตร์ เวทมนตร์ระดับต่ำอาจจะไม่ต้องใช้คาถาที่ซับซ้อนมาก แต่หากจะพัฒนาไปยังระดับสูงก็ควรจะเริ่มจากควบคุมพลังของตัวเองให้ได้ซะก่อนนะจ๊ะ

        ”อาจารย์ครับ!

        สเตรียดยกมือขึ้นกลางห้องเรียน

        ”มีอะไรหรือจ๊ะสเตรียดคุง?”

        ”ถ้าคาถาที่ทำขึ้นเพื่อฝึกเวทเกี่ยวข้องกับการควบคุมพลังเวทมากๆ งั้นก็หมายความว่าคนที่ควบคุมพลังของตัวเองยังไม่ได้ก็ไม่สามารถฝึกการใช้เวทได้ใช่มั้ยครับ?”

        สเตรียดมองไปทางริโอะแล้วยิ้มเยาะอย่างสะใจ

        เห็นแล้วนักเรียนคนอื่นๆ ที่เข้าใจความหมายต่างก็พากันหัวเราะคิกคักตามไปด้วย

        ริโอะปล่อยคำพูดเหล่านั้นผ่านทะลุหูไปด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

        ”ไม่หรอกจ้ะ คาถาแต่ละแบบก็มีความเหมาะสมกับคนแต่ละคน แตกต่างกันไปจ้ะ เวทมนตร์ที่คนควบคุมพลังไม่เก่งก็ใช้ได้มีถมไปนะจ๊ะ

        เซเรียตอบกลับอย่างเคร่งขรึม

        เวทมนตร์คือทักษะที่ดึงคาถาเข้ามาสู่ร่างกายของนักเวท

        หากทำสำเร็จ จากนั้นเพียงแค่เอ่ยชื่อเวทย์ที่เรามีคาถาอยู่ในตัว คาถาก็จะทำงานตามกลไกของมันได้เองอัตโนมัติ

        พันธสัญญาคือพิธีกรรมที่จำเป็นเพื่อที่จะนำคาถาเข้าไปในร่างกาย

        ขั้นตอนนั้นง่ายมาก เพียงวาดรูปวงแหวนแห่งเวทย์ขึ้นมา เข้าไปยืนกลางสัญลักษณ์ที่วาดไว้แล้วเอ่ยชื่อคาถา ตั้งสติแล้วควบคุมพลัง หากทำสัญญากับเวทมนตร์นั้นสำเร็จแล้ว คาถาจะเข้าไปในร่างกายของผู้ทำสัญญาทันที

(ติดตามอ่านต่อครึ่งหลังนะคะ)

        เพียงแค่เอ่ยชื่อคาถาที่อยู่ในร่างของเราออกเสียง เวทมนตร์ก็จะทำงานทันทีโดยไม่ต้องวาดรูปเพื่อทำพิธีกรรมซ้ำอีก 

        ความเข้มข้นของพลังเวทถ่ายทอดจากพ่อแม่สู่ลูกได้ง่าย

        ระหว่างคนที่ใช้เวทมนตร์ได้และไม่ได้นั้นมีความแตกต่างกันมาก

        คนที่ใช้เวทมนตร์ได้จึงมักจะมีฐานะทางสังคมกว่าคนที่ใช้ไม่ได้

        ขุนนางที่ยังอายุน้อยมักจะเข้าใจผิดคิดว่าคนพิเศษเท่านั้นที่จะใช้เวทมนตร์ได้ 

        ในกรณีของริโอะนั้นประหลาดมาก เขาสามารถบังคับให้เกิดสิ่งต่างๆ ได้เพียงแค่เอ่ยชื่อคาถา ซึ่งในเรื่องนี้ไม่มีใครรู้

        แต่เขากลับทำพันธสัญญาไม่สำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียว เขาจึงไม่สามารถใช้เวทมนตร์ผ่านทางคาถาได้เหมือนคนอื่นๆ

        เด็กชายฉลาดรอบด้าน ทั้งเรื่องเรียนและฟันดาบ เพื่อนๆ จึงอิจฉาตาร้อน

        แต่พอเขานำคาถาเข้าร่างเหมืนคนอื่นๆ ไม่ได้ เพื่อนๆ จึงนำจุดนี้มาหาเรื่องโจมตีเด็กชาย 

        ในสายตาเหล่าลูกท่านหลานเธอพวกนี้ เขาคือผู้ที่ไม่ได้รับความรักจากพระเจ้า

        ”เข้าใจแล้วครับ สรุปคือคนที่ใช้เวทมนตร์ได้ก็มีแต่ผู้ที่พระเจ้าเลือกเท่านั้นใช่มั้ยครับขอบคุณครับสำหรับคำตอบนะครับอาจารย์”

        สเตรียดนั่งลงด้วยสีหน้าพอใจ เขาไม่สนใจคำตอบเชิงปฏิเสธของเซเรียเสียด้วยซ้ำ

        เซเรียถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเริ่มสอนอีกครั้ง

        ”กลับมาสู่เนื้อหาของวิชาเรียนกันต่อนะจ๊ะ แต่เดิม...”

        หลังจากนั้นชั่วโมงเรียนก็ดำเนินไปได้อย่างปกติ เวลาผ่านไปไวมากจนคาบเรียนนี้จบลง

        ”สมกับเป็นอาจารย์เซเรียจริงๆ เลยนะครับ  ได้ชื่อว่าเป็นเด็กอัจฉริยะประจำโรงเรียน ผมประทับใจในความรู้ลึกซึ้งของอาจารย์จริงๆ”

        สเตรียดเดินตามหลังเซเรียแล้วบอกความรู้สึกในคาบเรียน

        ”แหะๆ  ขอบใจจ้ะ”

        เซเรียยิ้มเจื่อนก่อนจะกล่าวขอบคุณตามมารยาท

        อีกด้านหนึ่ง ริโอะรีบเก็บอุปกรณ์การเรียนของตนเองแล้วกำลังจะออกจากห้องเรียน แต่

        ”อ้ะ! ริ....”

        ”เฮ้ย! ไอ้ไพร่!  เวทมนตร์ก็ใช้ไม่เป็น แล้วจะลงเรียนวิชานี้ทำไมเก่งแต่เรียนนี่หว่า”

        เซเรียพยายามจะเรียกริโอะ แต่สเตรียดกลับพูดแทรกขึ้นมาอย่างเสียมารยาท

        ริโอะหยุดแล้วหันไปมองนักเลงขุนนางเจ้าประจำ

        ”ถึงผมจะใช้เวทมนตร์ไม่ได้ แต่ผมก็มีพลังเวท”

        เด็กชายถูกต่อว่าเช่นนี้อยู่เป็นประจำ และเขาก็มักจะตอบกลับไปแบบนี้ทุกครั้ง

        ”ผิดเรื่องแล้ว ข้าจะพูดเรื่องที่เจ้าชอบหลอกพวกผู้หญิงต่างหาก”

        สเตรียดโมโห

        ”ผมไม่มีเจตนาแบบนั้นซะหน่อย”

        ริโอะส่ายหน้าตอบ

        ชื่อเสียง เงินทอง ตำแหน่ง วงศ์ตระกูล คือ 4 ปัจจัยสำคัญในการหาคู่ครองสำหรับลูกสาวขุนนาง

        หน้าที่ของพวกเธอคือการแต่งงานกับคนที่มีฐานะทางสังคม เพื่อคงความบริสุทธิ์ของสายเลือด

        แต่เมื่อสาวๆ พวกนี้ยังอยู่ในช่วงก่อนหาคู่ พวกเธอมักจะลืมปัจจัยทั้ง 4 นั้นไปเมื่อพบบุรุษรูปงาม

        ริโอะก็ถือว่าเป็นบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง ยิ่งโตทั้งโครงหน้าและเครื่องหน้าของเขาก็หวานขึ้นเหมือนผู้หญิงวัยแรกแย้มก็ไม่ปาน

        เมื่อเด็กชายอายุก้าวเข้าสู่ชั้นประถมปลาย เด็กผู้หญิงที่พึงใจกับใบหน้าหวานหยดนี้ก็พยายามเข้าใกล้หวังพัฒนาความสัมพันธ์

        แต่เขาก็ปฏิเสธไปทุกครั้ง

        ผู้หญิงที่ถูกปฏิเสธบางคนรับไม่ได้จนปล่อยข่าวลือมั่วๆ เสียๆ หายๆ

        แต่ช่วงนี้ข่าวลือซาลงไปมากแล้ว แต่ดูเหมือนว่าสเตรียดจะเชื่ออย่างสนิทใจ

        ”ตลบตะแลง! ได้ข่าวว่ามาแกล้งจีบผู้หญิงห้องข้าอีกแล้วใช่มั้ยช่วงนี้?”

        ช่วงนี้?

        ริโอะงงกับเรื่องที่เขาพูด

        ”จีบ...หรอครับตอนไหน?”

        หรือว่าจะเป็นเด็กที่เอาจดหมายให้เราวันก่อนนะ?

        เราจีบ?

        ริโอะส่ายหน้าอีกครั้ง

        ”หึ! อย่าลำพองไปหน่อยเลย กะอีแค่สู้ชนะอัศวิน โชคช่วยชัดๆ”

        สเตรียดพูดจาถากถางริโอะ

        แม้แต่ริโอะเองก็ไม่รู้ว่าเขากำลังดังในหมู่เด็กหญิงอายุน้อยกว่า

        ต้นเหตุมาจากการแข่งขันประลองฝีมือกับอัศวินเมื่อวันก่อน

        ”เรื่องนี้ผมทราบดีครับ”

        ”ไปให้พ้นๆ หน้าข้าซะ! เห็นคางคกขึ้นวอแล้วอยากจะอ้วก!”

        ”หรอครับผมจะพยายามไม่ให้ตัวเองเก่งต่อหน้าคุณแล้วกันนะครับ”

        ยิ่งฟังยิ่งเหมือนราดน้ำมันลงในกองไฟ

        ”หึ งั้นก็ไปเรียนวิชาอื่นไป!”

        สิ้นประโยคของสเตรียด ทั้งห้องก็เงียบสงัดราวกับป่าช้า

-----------------------------------------

ฝากติดตามเพจ "ตำนานวิญญาณแฟนซี" กันด้วยนะคะ ^_^





อ่านเล่มที่ 4 เร็วกว่าใครและอุดหนุนสนพ. ผู้แปล อย่างถูกลิขสิทธิ์ได้ที่ลิงก์นี้เลย :


160-170 บาท/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 140-150 บาท/เล่มค่ะ) ^_^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

91 ความคิดเห็น

  1. #45 RazeLosT (@kittipat159) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:10
    รอริโอะโชว์เทพ
    #45
    0
  2. #44 ผู้รักโน๊เน๊ะ (@panda2520) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 23:44
    รอดูตอนริโอะจะไม่ทน จะมาตอนไหนหว่า
    #44
    0
  3. #43 DARKMIRRAGE (@noojorban555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:27
    พวกน่ารำคาญ
    #43
    0
  4. #42 Mijinose (@Ayato_Mijinose) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 21:59
    เกลียดอะ =_= รำคาญจัง รกหูรกตาจริง ริโอะฆ่ามันเลยลูกแสดงให้เห็นถึงพลังที่แท้จริงของหนูไปเลย
    #42
    0