ตอนที่ 40 : เล่มที1 ตอนที่ 39 ความจริงจอมปลอม (2) (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    4 ก.ย. 61

        ริโอะเอ่ยเสียงเบา

        เซเรียหน้าแดงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เธอหันรีหันขวางมองไปตรงทางเดินก่อนจะพยักหน้าแล้วเชิญริโอะเข้ามาในห้อง

        เข้ามาก่อนจ้ะ

        เสียงปิดประตูดังตามหลังร่างของทั้งสองที่หายเข้าห้องไป

        ในขณะที่ริโอะยังนึกไม่ออกว่าจะเริ่มอธิบายจากตรงไหนดี เซเรียก็ตรงโผเข้ากอดเด็กชายเอาไว้

        “อ...อาจารย์?”

        เขาเปล่งเสียงออกมาอย่างตกใจเมื่อสัมผัสเข้ากับไออุ่นของเซเรียผ่านชั้นผ้าบางๆ

        ร่างของทั้งสองแนบชิดมากจนสัมผัสได้แม้กระทั่งจังหวะหัวใจของหญิงสาว

        เมื่อผ่านไปได้ครู่หนึ่งเซเรียก็ผละออกแล้วหมุนตัวริโอะสำรวจรอบๆ

        บาดเจ็บตรงไหนมั้ยจ๊ะ?”

        มันจั๊กจี้นะครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร

        ริโอะพูดกลั้วหัวเราะ

        ดีจังเลย......

        น้ำตาเซเรียรื้นขึ้น เธอยิ้มอย่างเบาใจ

        อา.....ริโอะตัวจริง เขาปลอดภัย

        เซเรียคลายกังวลจึงเอ่ยออกมาอย่างโล่งอก

        คงได้ยินอะไรมาบ้างแล้วสินะครับ?”

        อือ มีคนบอกว่าเธอผลักสเตรียดไปชนองค์หญิงจนเกือบเป็นอันตราย แล้วเธอก็ฆ่ามิโนทาลอสคนเดียว....

        มีแค่เรื่องสัตว์ประหลาดเท่านั้นที่เป็นจริงครับ

        เด็กชายตอบอย่างระอา

        อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด! อาจารย์รู้ว่าเธอไม่มีทางทำแบบนั้นแน่!

        ขอบคุณที่เชื่อผมนะครับ

        แหงสิ!

        เซเรียตอบทันควัน

        ดีใจจริงๆ ครับ ไม่มีใครเชื่อผมเลย

        พูดแล้วริโอะก็อมยิ้ม เซเรียโอบกอดริโอะโดยที่เด็กชายไม่ทันได้ตั้งตัวอีกครั้ง

        ไม่เป็นไรนะ ใครไม่เชื่อ ข้าเชื่อ อาจารย์รู้จักเธอดีที่สุด

        เจ้าโปรดจงรู้ไว้ ถึงใครไม่เห็น ข้านี่แหละที่มองเห็นคุณค่าของเจ้า

        เซเรียต้องการบอกริโอะแบบนั้น

        อาจารย์....

         อุ่นจัง

        ครั้งสุดท้ายที่เราได้สัมผัสความอบอุ่นแบบนี้มันเมื่อไรกันนะ

        เด็กชายรู้สึกดี เขาจึงปล่อยให้อาจารย์สาวโอบไว้ตามอำเภอใจ

        นี่....เล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น?”

        ในที่สุดเซเรียก็เอ่ยถาม

        ครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า...

        ห้ะ?! ไม่มีส่วนไหนที่เธอผิดเลยนะ! 

        ทันทีที่ริโอะเล่าจบ เซเรียก็โพล่งขึ้นอย่างเหลืออด

        ผมจะผิดหรือไม่ผิด คนที่ตัดสินคงไม่ใช่ผมหรอกครับ

        เด็กชายเอ่ยอย่างปลงตก

        ในสังคมที่พวกเขาอยู่นี้ผู้มีอำนาจมากกว่ามีสิทธิ์ตัดสินความถูกต้อง ความถูกต้องจึงไม่มีความหมายกับคนอ่อนแอ มันมีไว้เพื่อคนที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น

        มันก็จริง... แต่เธอกำลังจะกลายเป็นแพะรับบาปนะ!

        เซเรียตะโกน นัยน์ตาของเธอแฝงความโศก


(ต่อครึ่งหลังนะคะ)

        “ต่อให้ผมเล่าให้พวกเขาฟัง คงไม่มีใครเข้าข้างผมหรอกครับ ต้นเหตุคือลูกของขุนนางใหญ่เสียด้วย”

        ชนชั้นไพร่อย่างริโอะไม่มีอะไรไปต่อกรกับยุคโนผู้เรืองอำนาจที่สุดในเวลานี้ได้เลย

        พวกเขาไม่ปล่อยให้คนในตระกูลด่างพร้อยแน่

        ทุกฝ่ายระแวงตลอดเวลาว่าตระกูลอัลโบที่เสียชื่อเสียงไปเมื่อ 5 ปีก่อนจะกลับมาทวงบัลลังก์คืน

        ช่วงนี้ดยุคยุคโนและดยุคอัลโบกำลังมีเรื่องบาดหมางกันเกี่ยวกับนโยบายการเชื่อมสัมพันธไมตรีกับต่างประเทศ ประเทศโปรกีเซียซึ่งเป็นศัตรูของเบลต์ลัมต์กำลังรุกรานประเทศเล็กๆ หลายแห่ง ทั้ง 2 ประเทศจึงอยู่ในสภาวะตึงเครียด

        ดยุคยุคโนและพระราชาไม่ต้องการมีปัญหากับโปรกีเซีย ส่วนดยุคอัลโบเห็นว่าควรจะเตรียมกองทัพเพื่อรับมือต่อสู้

        หากยุคโนถูกปลดตำแหน่งแล้วอัลโบกลับมาเรืองอำนาจ ถึงตอนนั้นคงได้เห็นภาพสงครามกับโปรกีเซียเป็นแน่ ราชวงศ์ก็คงจะตกที่นั่งลำบากเช่นกัน ริโอะและเซเรียรู้ดีว่าพวกเขาไม่มีทางลงโทษสเตรียดแน่

        “ขอโทษนะ ที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย....”

        เซเรียกัดริมฝีปากงามแน่น เธอเอ่ยขอโทษอย่างเจ็บใจในความไม่เอาไหนของตน

        เธออยากต่อสู้เพื่อความบริสุทธิ์ของริโอะ

        พอรู้ว่าตนทำอะไรไม่ได้นอกจากโมโหก็ยิ่งเจ็บปวดใจมากขึ้น

        “อย่าขอโทษเลยครับ”

        ริโอะกล่าวอย่างอ่อนโยน

        “ต้องขอบคุณอาจารย์มากกว่า เพราะมีอาจารย์เซเรียผมถึงอยู่ที่นี่มาได้จนถึงทุกวันนี้ โชคดีจริงๆ ที่เราได้เจอกัน... ผมคิดแบบนี้จริงๆ นะครับ”

        “ริโอะ...”

        สีหน้าเซเรียบิดเบี้ยวด้วยความเศร้าโศก เธอรู้ว่าริโอะจะพูดอะไรต่อ

        “เพราะฉะนั้น.... ผมเลยจะมาบอกลากับอาจารย์คนเดียว ผมจะออกไปจากประเทศนี้ครับ”

        ช่างเป็นคำลาที่โหดร้ายและน่าเศร้าสำหรับเซเรียจริงๆ

        “เธอมีจุดหมายที่จะไปแล้วหรอ?”

        “ผมจะไปบ้านเกิดของพ่อแม่ตามที่เคยบอกไงครับ”

        “บ้านเกิดพ่อแม่... อย่าบอกนะว่าจะไปเขตยากุโมะ?? จริงหรอไม่เป็นไรแน่นะ?”

        “อืม... น่าจะไหวครับ”

        ริโอะทำเป็นร่าเริงเพื่อให้เซเรียสบายใจ

        เซเรียเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น

        “ให้อาจารย์ไปด้วยมั้ยมีเงินรึเปล่า?”

        “ถ้าอาจารย์หายตัวไปต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ เรื่องเงินไม่ต้องห่วงนะครับ ผมเหลือเงินที่ได้จากการตบรางวัลเยอะเลย อ้อ แล้วก็ผมจะหมั่นเขียนจดหมายมาหานะครับ แต่ขอไม่ลงชื่อจริงของผมดีกว่า”

        “จริงนะถ้าลืมล่ะก็ข้าไม่ยกโทษให้แน่!”

        “ครับ”

        ริโอะตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

        “จะลงชื่อว่าอะไรล่ะ?”

        “เอาเป็นชื่อ...ฮารุโตะแล้วกันครับ”

        มันคือชื่อของเขาในชาติก่อนนั่นเอง

        “ฮารุโตะ ฮารุโตะนะจ๊ะ”

        เซเรียพยายามท่องจำใส่สมอง

        “ผมไปก่อนนะครับ”

        ริโอะพูดทิ้งท้ายตัดเยื่อใยก่อนจะดันตัวเซเรียออกไปอย่างเบามือ

-----------------------------------------

ฝากติดตามเพจ "ตำนานวิญญาณแฟนซี" กันด้วยนะคะ ^_^





อ่านเล่มที่ 4 เร็วกว่าใครและอุดหนุนสนพ. ผู้แปล อย่างถูกลิขสิทธิ์ได้ที่ลิงก์นี้เลย :


160-170 บาท/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 140-150 บาท/เล่มค่ะ) ^_^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

91 ความคิดเห็น

  1. #77 Pitukpong2807 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 22:49

    ฮารุโตะ~55555+มีบทบาทแล้วมั้งนะ

    #77
    0