[Fic Undertale Sans x Reader]All you need is love

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,200 Views

  • 56 Comments

  • 136 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    2,200

ตอนที่ 4 : All you need is love4:ตกหลุมรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    3 ส.ค. 60

 ร่างบางกอดแขนตัวเองเบาๆเพื่อสร้างความอบอุ่น ขาเรียวก้าวฝ่าหิมะหนาไปเรื่อยๆ คุณอดจะบ่นงึมงำไม่ได้ เดินมาตั้งนานยังไม่เห็นสะพานข้ามไปอีกฝั่งเลย หิมะก็ตกเอาๆ ตอนนี้แทบจะแข็งตายให้รู้แล้วรู้รอดไป คุณขบฟันอย่างหงุดหงิด หิมะบนเนินด้านบนต่างกันพื้นเรียบด้านล่างมากเกินไป ด้านบนนี้คุณต้องเสียเวลาและพลังงานไปกับการยกขาจ้วงเดินตรงไป หิมะที่หนากว่าครึ่งหน้าแข้งทำให้คุณปวดเมื่อยไม่ใช่น้อย

 "โอ๊ย!ปีไหนจะถึงว่ะ!!!"คุณตะโกนเสียงแผ่วกับตัวเองอย่างหมดความอดทน ไอร้อนที่ออกจากริมฝีปากบดบังภาพเบื้องหน้าไปชั่วขณะ

 ภาพที่สะท้นอยู่ในสายตาไปไกลเท่าไหร่ ทำให้คุณมีกำลังใจเพิ่มขึ้นทันที สิ่งประดิษฐ์จากไม้ที่ทอดยาวไปอีกฝั่ง ปรากฏแก่สายตาของคุณ เจอสะพานแล้วเว้ย! คุณเลิกเดินบนเส้นทางสูบพลัง เปลี่ยนมาถไลลงจากเนินสูงวิ่งบนพื้นเส้นทางหิมะเรียบ เออเนอะ น่าจะเดินทางนี้ตั้งแต่แรก

 ทันทีที่รองเท้าผ้าใบพร้อมลุยของคุณเหยียบลงบนแผ่นไม้หนา ทุกสิ่งก็เหมือนหยุดนิ่งลงเหมือนถูกหยุดเวลา ไม่สิ...ถ้าจะเรียกให้ถูกต้องบอกว่าคุณต่างหากละที่ทำให้ถูก'หยุดนิ่ง' เดี๋ยวนะฉากแบบนี้มันคุ้นๆเหมือนเคยเห็--- ไม่ทันที่สมองสติปัญญาของคุณจะได้ใช้งาน เสียงทุ้มต่ำติดแหบนิดๆก็แทรกขึ้นมาจากด้านหลัง

 "ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยรึไง...มนุษย์"น้ำเสียงที่ฟังดูเนิบนาบแต่ก็ไม่ได้ช้าแบบที่คิด ทำเอาคุณใจเต้นตึกตักโดยไม่ทราบสาเหตุ

 ร่างกายของคุณคล้ายถูกดึงด้วยอะไรบางอย่างที่ขัดขืนไม่ได้ให้หันหลังกลับไป ดวงตาสีน้ำเงินที่เหมือนกรอบน้ำทะเลลึกเอาไว้ สะกดสายตาคุณให้จับจ้องจนหายใจติดขัด รอยยิ้มที่ประดับของคน(?)ตรงหน้าทำเอาเลือดในกายสูบฉีด จับกดลงตรงนี้เลยได้มั้ยคะ กรี๊ดดดดด หล่อ!หล่อมาก!! กระดูกอะไรทำไมหล่อแบบนี้

 "นี่รู้มั้ย เธอน่ะจ้องฉันด้วยสีหน้าอย่างกับนักล่าเลยนะ"ร่างที่เตี้ยกว่าคุณไม่มากส่งเสียงเย้าแหย่ด้วยท่าทีสบายๆ อ๊ากกกกก น่ารักโว้ยยยย แม่ค่ะ!หนูอยากได้คนนี้!!!!

 คุณที่พยายามสะกดด้านมืดในใจตัวเองลงไปโดยการสูดลมหายใจเข้าลึกๆและเลี่ยงการสบตาร่างกระดูกตรงหน้า เพราะกลัวจะห้ามใจไม่ไหวตะครุบจับกินไปซะก่อน..

 "ชื่อของฉันคือ(ชื่อคุณ)"คุณเริ่มบทสนทนาก่อนด้วยน้ำเสียงอันเป็นมิตร

 "หืมม (ชื่อคุณ)งั้นเหรอ?"กระดูกร่างท้วมพึมพำก่อนจะมองมาทางคุณที่เบี่ยงสายตาไปทางอื่นแล้วหัวเราะเบาๆ"เป็นชื่อที่ดีนะ ฉันแซนส์ แซนส์ เดอะ สเกลริตัน"มือกระดูกยืนมาตรงหน้าของคุณ

 ถึงนายไม่บอกฉันก็รู้อยู่แล้วละนะ ก็ฉันอ่านสปอยเกมส์มา... คุณได้แต่คิดในหัวเงียบๆและยิ้มตอบการแนะนำตัวของแซนส์ มือขาวของคุณถูกทำให้ล้วงออกจากกระเป๋าเสื้อยื่นมือไปจับมือดระดูกนั้น แหม มีการบังคับด้วย...

 จะว่าไป...ในเนื้อเรื่องเกมส์ตอนหันมาเจอแซนส์ มันต้องจับมือกันแต่ไม่เห็นมีถุงตดเลย ถึงจะไม่ได้ชอบมุกนี้หรืออะไรหรอก แต่มันก็อดแปลกใจไม่ได้ที่บทที่ว่าดันหายไป หรือเพราะไม่ใช่ในเนื้อเรื่องเกมส์ที่กำหนดไว้ เลยไม่มีการเล่นมุก?

 "จริงๆฉันว่าจะพกถุงตดมา แต่ดันลืมซะได้"แซนส์โพล่งคำพูดออกมาเหมือนอ่านใจคุณออก ดวงตาสีทะเลลึกวาววับ เอิ่ม อย่ามองกันแบบนั้นสิ ฉันใจไม่ดีกลัวเลือดกำเดาไหลน่ะ...

 "เอ่อ คือ.."คุณที่เริ่มประหม่ากับการสบตาดูซุกซนนั้นหลุบตาลง มือบางชักตัวออกมาเหมือนต้องของร้อน ขออย่าให้สังเกตุแก้มที่เริ่มแดงนี้ทีเถอะ

 "หืม?จะว่าไปดูๆแล้วเธอต่างจากที่ทอเรียลบอกไว้เยอะเลยนะ...แบบว่า....ดูโต?.."แซนส์เอียงคอและกวาดสายตาพิจารนาคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ซวยแล้ว!ลืมไปเลยว่าแซนส์กับทอเรียลคุยกันผ่านประตู แน่นอนว่าทอเรียลต้องบอกเรื่อง'มนุษย์ที่ตกลงมา'กับเขาด้วยแน่ๆ อากาศที่ว่าเย็นแล้วเย็นเฉียบลงอีก เหงื่อเม็ดเล็กซึมตามไรผมคุณช้าๆทั้งที่อากาศหนาวจัด

 "เธอคงไม่ใช่มนุษย์ที่ตกลงมาล่ะสิ..."ดวงตาสีน้ำเงินทะเลลึกของแซนส์ที่เคยสว่างสไหวหลุบหายไป แปรเปลี่ยนเป็นหลุมสีดำที่หน้ากลัวจ้องมองมาแทน

 "...ฉัน"คุณกลืนน้ำลายก้อนเหนียวลงคออย่างยากลำบาก ในหัวตีกันจนวุ่นวาย ทำไงดี ทำไงดี! รังศีกดดันที่แผ่ออกมาทำเอาคุณกลัวจนขาสั่น

 "ฉันมาจากอีกจักรวาลหนึ่ง!"คุณโพร่งออกไป สีหน้าของแซนส์แปรเปลี่ยนไปทันที อ้ากกก ไอ้บ้า(ชื่อคุณ) มีคำแถเยอะแยะทำไมออกมาเป็นแบบนี้ จบสิ้นแล้วชีวิตน้อยๆของฉัน..ฮือ

 "เธอ..เล่าเรื่องของจักรวาลเธอมากกว่านี้สิ"คุณที่แทบร้องไห้ทั้งยืนตวัดสายตามามองแซนส์แบบโครตแปลกใจ เน้นคำว่าโครต เชื่อจริงดิ!เอาจริงอ่ะ กับคำแถโง่ๆที่ดูไม่มีอะไรเนี่ยนะ!!?

 จากนั้นคุณที่พูดอะไรแปลกๆไปก็เริ่มโกหกเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตซะเลย ส่วนแซนส์ก็กอดอกตั้งใจฟังอย่างดี จนคุณอดแปลกใจไม่ได้จริงๆ โดยเฉพาะตอนที่คุณพูดว่าอีกจักรวาลหนึ่งของคุณไม่มีมอนสเตอร์ คุณเห็นแซนส์ขมวดคิ้วแต่ก็แค่แวบหนึ่งเท่านั้น

 "สรุปคือเธอมาจากอีกจักรวาลหนึ่งที่ไม่มีมอนสเตอร์และถูกพามาที่นี่เพื่อคอยตามดูแลเด็กคนที่ตกลงมาที่นี่ใช่มั้ย?"

 "ใช่แล้ว"คุณพยักหน้ารัวๆให้ดูน่าเชื่อใจ

 "...งั้นทำไมก่อนหน้านี้---"

 "นี่! ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้านายอยากจะถามต่อแต่ฉันจะแข็งตายอยู่แล้ว"คุณขัดคำถามของแซนส์อย่างเหลืออด นายไม่หนาวแต่ฉันหนาวนะเฟ้ย! แซนส์เหมือนจะคิดได้ว่ามนุษย์ไม่เหมือนมอนสเตอร์ที่ทนต่ออากาศประหลาดใต้พื้นพิภพได้ เขายิ้มบางๆแล้วกล่าวขอโทษก่อนจะเล่นมุกแปลกๆสองสามมุก พอเห็นคุณเริ่มหน้ามุ่ยลงไปกว่าเดิมก็ระเบิดเสียงหัวเราะดัง

 จ้า...ขำมากเลยจ้า จะหนาวตายอยู่แล้วจ้า คุณตีแขนแซนส์ไปหนึ่งทีอย่างหมั่นไส้

 "ฮะๆเอาล่ะ ก่อนที่มนุษย์แถวนี้จะแข็งเป็นมนุษย์หิมะไปซะก่อน จับมือฉันนะ"แซนส์ยื่นมือมาทางคุณให้จับไว้ คุณที่ตอนนี้กลายร่างเป็นหมีจอมขี้หงุดหงิดมองมือกระดูกอย่างไม่ไว้ใจ

 "ไม่ต้องกลัวไป ไม่ทำอะไรไม่ดีหรอก"แซนส์หัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ โว๊ะ นี่เคยเป็นหมอดูมาก่อนป่ะเนี่ย อ่านใจคนอื่นเก่งซะเหลือเกิน!

 "ไม่ได้กลัวซะหน่อย..."คุณพูดเสียงค่อยแต่ก็จับมือกระดูกนั้นไว้ อืม มือเย็นจัง...

หวืบ!

 คุณยืนโครงเครงทันทีที่เท้าแตะพื้น กระดูกแย่!นายหลอกฉันเทเลพอต!!! คุณหน้ามืดไปชั่วขณะอย่างห้ามไม่อยู่ อยากอ้วก...

 "ไหวมั้ย ตอนแรกๆก็จะรู้สึกแย่หน่อยนะ แต่พอผ่านไปก็จะดีขึ้นเอง"คุณมองกระดูกร่างเล็กกว่าด้วยสายตาค้อนๆ จงใจแกล้งกันนี่

 "ที่นี่ที่ไหน?...."หลังจากคุณเริ่มหายจากอาการมึน มือขาวคลายออกจากแซนส์ที่เป็นหลักค้ำอยู่นานทันทีจนแอบเซไปด้านข้างหน่อยๆ

 ดวงตาคู่สายกวาดมองไปในห้องไม่เล็กไม่ใหญ่ด้วยแววตาสงสัย ผนังห้องฉาบด้วยสีน้ำเงินอ่อน ที่กลางห้องมีเครื่องออกกำลังกายที่แปะโพตอิทสีเหลืองอยู่ ข้างๆคุณมีกองพายุหรืออะไรสักอย่างที่พัดถุงเท้าจนลอยเป็นพายุทอร์นาโด โห...โครตรกอ่ะ

 "ห้องฉันเอง"คุณหันควับไปมองหน้าแซนส์อย่างทึ้งๆ ไม่ได้ตกใจในสภาพห้องนะเพราะห้องเก่าของคุณที่เคยอยู่สภาพอนาถกว่านี้อีก ที่ตกใจคือพาสาวน้อยที่พึ่งเจอกันเข้าห้อง! ย้ำว่าสาวน้อยเลยนะ อะไรจะใจกล้าปานนี้ ถูกจับกดไม่รู้ด้วยแล้ว---แค่ก--

 "ง..งั้นเหรอ งั้นเดี๋ยวฉันขอทำความสะอาดหน่อยนะ"เขินเลยคะ แม่ค่ะหนูได้เข้าห้องผู้ชาย!แถมเขายังหล่อมากด้วยอ่ะแม่/// แต่ถึงหล่อยังไงถ้าห้องรกมากๆก็ไม่โอเคนะ...

 "อ่า แล้วแต่เลย..."แซนส์เริ่มหน้าฟ้านิดๆ มือกระดูกยกลูบหลังคออย่างประหม่า โอ้ยยย น่ารักกกก

 ระหว่างที่บรรยากาศกำลังชวนขัดเขินและเริ่มไปต่อไม่ถูก เสียงเคาะประตูห้องก็ดังก้องบ่งบอกอารมณ์ของคนที่เคาะเป็นอย่างดี

 "แซนส์!เจ้ากระดูกขี้เกียจ นายแอบหนีเวรอีกแล้วใช่มั้ย!!"พาไพรัสน้องชายของแซนส์ตะโกนเสียงดังมาจากนอกห้อง น้ำเสียงสื่อแววหงุดหงิดเอามากๆ

 คุณและแซนส์สบตากันทันที ถ้าพาไพรัสเข้ามาในห้องและเจอคุณ มันต้องเป็นเรื่องใหญ่มากแน่ๆ

 "(ชื่อคุณ)เข้าไปหลบในตู้เสื้อผ้าก่อนนะ เดี๋ยวถ้าพาไพรัสไปแล้วค่อยออกมา"คุณรีบพยักหน้าก่อนจะเดินเอาตัวไปหลบในตู้เสื้อผ้าที่แน่นหนาไปด้วยเสื้อกันหนาว โอ้ อยู่ในนี้นานๆมีสิทธิ์เป็นลบนะเนี่ย

 "ไงน้องชาย~"แซนส์เอ่ยทักทายน้องชายของเขาด้วยเสียงเนื่อยๆตามปกติ คุณที่นั่งลงกับพื้นตู้เสื้อผ้าแสนแคบเงียบหูฟังบทสนทนาของพี่น้องกระดูอย่างใจจดใจจ่อ ขอให้ผ่านไปด้วยดีทีเถอะ!





-----------------------------------------------------------------------------

สวัสดีคะ รีดเดอร์ผู้น่ารักทุกคนนน ยังจำไรท์ได้รึเปล่าเอ่ย?
ไรท์อยากมาชี้แจงว่าที่ไรท์หายไปไม่ได้ทิ้งนะค่ะ คือหลังจากไรท์สอบเสร็จอาจารย์ทุกคนเหมือนพร้อมใจกันโยนโครงงานกลุ่มและเดี่ยวให้ 
ดังนั้นไรท์อาจได้อัพแค่เดือนละครั้งคะ;_; ขอขอบคุณทุกกำลังใจและคอมเม้นท์มากๆเลยนะค่ะ ถ้าช่วงนี้ฝีมือการแต่งตกลงไปเยอะก็ขอโทษจริงๆ ไรท์ไม่มีเวลาไปลับฝีมือเลยรวมถึงตอบคอมเม้นท์ด้วย(  ;;;;^;;;;;)//ซับน้ำตา
จะพยายามมาตอบนะคะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #37 mrzxx189 (@mrzxx189) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 22:39
    เป็นกำลังไจครับ
    #37
    0
  2. #35 mayajantra (@mayajantra) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 21:50
    มายยยยยยยยยต่อเถอะกำลังมันเลยTT
    #35
    0
  3. #34 mayajantra (@mayajantra) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 21:50
    มายยยยยยยยยต่อเถอะกำลังมันเลยTT
    #34
    0
  4. #33 lukpeach1023 (@lukpeach1023) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 12:10
    โอ้ววว หวังว่าขุ่นแม่จะไม่ให้ฟริกส์ออกมานะ -^- หรือถ้าออกมาอยากให้2คนเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่ก็กลัวฟริกส์จะคาบแซนส์ไปกิ--//โดนฟริกส์ฆ่า
    #33
    0
  5. #27 MewgomiNakigo (@MewgomiNakigo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 02:14
    เเล้วฟริกค์จะผ่านGenocied หรือเปล่าค่า! =[]=(คิด : ผ่านไม่ผ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(พูดซ่ำไปซ่ำมา))
    #27
    0
  6. #26 NAKI-KH-RM (@NAKI-KH-RM) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 15:40
    สู้ๆค่ะ เราเชื่อในตัวท่าน
    #26
    1
    • #26-1 Mizuru_San (@Mizuru_San) (จากตอนที่ 4)
      5 สิงหาคม 2560 / 02:04
      ขอบคุณมากๆเลยคะ ไรท์มีกำลังใจจะสู้ต่อไปแล้ว//ซับน้ตา
      #26-1
  7. #25 room2559 (@room2559) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 04:33
    Sans(ผัว)มาเเล้ว~~~~เเค่กๆ//โดนยิง เเค่กๆ
    #25
    0
  8. #24 room2559 (@room2559) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 04:08
    โอ้ยยยยไรท์ คิดถึง~~~~กอดที(คือ คิดถึงไรท์มากกว่านิยายอีก)
    #24
    1
    • #24-1 Mizuru_San (@Mizuru_San) (จากตอนที่ 4)
      5 สิงหาคม 2560 / 02:02
      โฮ มาคะกอดๆ;;7;;//

      ไรท์รู้สึกผิดนิดๆเลย--
      #24-1