[ Hunter x Hunter ] หญิงสาวและบทบาทคู่หมั้นของนักฆ่า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,768 Views

  • 362 Comments

  • 1,020 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,185

    Overall
    22,768

ตอนที่ 11 : ดวง x พา x ซวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

ดวง x พา x ซวย


ตอนนี้พวกเราทั้ง25คนได้ออกมาจากหอคอยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จะว่าไปฉันเพิ่งเห็นว่าทอมป้ายังเป็น1ใน25คนที่สอบผ่านซะด้วย หมอนี่...สมแล้วที่สอบมา32ครั้ง หนังเหนียวจริงๆ...


รู้สึกเป็นเวลายาวนานมากเลยที่ไม่ได้ออกมารับลมแบบนี้เพราะอยู่แต่ในหอคอยน่ะนะ


"ทุกคน ยินดีด้วยนะที่ออกมาจากทริคทาวเวอร์ได้น่ะ จากนี้ไปก็เหลือแค่การสอบรอบที่4และการสอบรอบสุดท้าย"ผู้คุมสอบที่น่าจะเป็นคนเดียวกับที่เราได้ยินเสียงประกาศจากข้างในหอคอยพูด เขามีผมโมฮ็อกสีม่วงเข้มและแว่นตาหนาเตอะ ไร้รสนิยมชะมัด...


"การสอบรอบที่4จะมีขึ้นที่เกาะเซบริลตรงโน้น..."เขาพูดพลางใช้หัวแม่มือชี้ไปที่เกาะด้านหลังของเขาที่อยู่ไกลๆไปในกลางทะเล"อาจจะกระทันหันไปหน่อยแต่..."เขาดีดนิ้วก่อนจะมีชายคนนึงเดินลากกล่องอะไรบางอย่างมาอยู่ข้างๆกับผู้คุมสอบ


"จากนี้ไป ฉันจะต้องขอให้ทุกคนจับฉลาก..."


ผู้เข้าสอบทุกคนเมื่อได้ยินแบบนั้นก็เริ่มสงสัยว่าจะให้จับฉลากไปเพื่ออะไร


"แยกผู้ล่ากับผู้ถูกล่าไงล่ะ"ผู้คุมสอบตอบ เอ...เขาชื่ออะไรนะ?"ในกล่องนี้จะมีการ์ดหมายเลขอยู่25ใบ...กล่าวคือ หมายเลขของผู้เข้าสอบที่เหลือใส่ไว้ทุกคน25ใบ...และมีการ์ดใบพิเศษอีก1ใบ งั้นก็ขอให้จับฉลากเรียงตามลำดับคนที่ออกมาได้ก่อนแล้วกันนะ เชิญคนที่1"


ฮิโซกะออกไปหยิบคนแรกและทุกคนก็เริ่มทยอยกันมาหยิบตามลำดับจนครบ


บนการ์ดที่เราได้มามีสติ๊กเกอร์แปะอยู่


เอ...เขาบอกว่ามีการ์ดหมายเลข25ใบแล้วก็พิเศษอีก1ใบรวมเป็น26...งั้นมันก็เหลือเศษ1ใบอีกไม่ใช่หรือไง?


"เอาล่ะ จับกันครบทุกคนแล้วสินะ? งั้นก็ลอกสติ๊กเกอร์ที่แปะอยู่บนการ์ดได้เลย..."


ฉันเลิกคิดฟุ้งซ่านก่อนจะลงมือลอกสติ๊กเกอร์บนการ์ดออกพร้อมกับทุกๆคน


ปรากฎว่ามันมีเครื่องหมาย'กากบาท'อยู่บนการ์ด


จริงๆแล้วมันต้องเป็นหมายเลขนี่นา? หรือนี่จะเป็นการ์ดใบพิเศษที่เขาว่า?


"นั่นคือเป้าหมายของพวกคุณ..."


"ตอนนี้การ์ดที่พวกคุณจับไปไดถูกบันทึกไว้ในหน่วยความจำของกล่องนี้แล้ว..."ผู้คุมสอบพูดพลางใช้มือจับไว้บนกล่องที่เราทำการจับฉลากเมื่อครู่"เพราะฉะนั้น ถ้าจะทำลายการ์ดทิ้งก็ถือเป็นสิทธิ์ส่วนตัวเราไม่ว่ากัน สิ่งที่ต้องชิงมาก็คือป้ายหมายเลขของเป้าหมายนั่นเอง"


"อะไรกันเนี่ย นึกว่าต้องสู้แลกชีวิตกันซะอีก?"ชายคนนึงในกลุ่มผู้เข้าสอบพูดขึ้นอย่างโล่งอก


"แน่นอน เพราะว่าจะใช้วิธีไหนชิงป้ายมาก็ได้...ไม่มีข้อห้ามใดๆ จะปลิดชีพเป้าหมายซะก่อนแล้วค่อยชิงป้ายมาก็ไม่ถือว่าผิดกติกา"ผู้คุมสอบอธิบายด้วยท่าทีสบายๆ


"ฟังให้ดีนะทุกคน! ป้ายหมายเลขของผู้เข้าสอบที่ตกเป็นเป้าหมายของท่านมีค่า3แต้มด้วยกัน ส่วนป้ายหมายเลขของตัวท่านเองก็มีค่า3แต้มเช่นกัน แต่...ป้ายคะแนนนอกเหนือจากนี้มีค่าแต้มเดียวและจำนวนแต้มที่จำเป็นสำหรับการไปต่อยังการสอบรอบสุดท้ายก็คือ6แต้ม ระหว่างที่อยู่บนเกาะเซบริลนี้ทุกคนจะต้องสะสมป้ายคะแนนให้ครบ6แต้ม นั่นแหละคือเงื่อนไขในการสอบรอบที่4ล่ะ"


อธิบายเพลินเขียวนะ...แล้วป้ายกากบาทฉันล่ะ?


"จริงสิ ยังมีการ์ดพิเศษอีกใบนึงนี่นา ในพวกคุณมีคนได้การ์ดที่มีรูปกากบาทไปบ้างหรือเปล่า?"ผู้คุมสอบพูด


ทุกคนจึงหันซ้ายหันขวา


"ดิฉันเองค่ะ"ฉันยกมือ


"มีใครได้เป้าหมายเป็นหมายเลข101มั้ย? ถ้ามีให้มาหยิบการ์ดใหม่ด้วย"เมื่อเห็นดังนั้นผู้คุมสอบจึงหันไปถามทุกคนแทน


"..."


ปรากฏว่าไม่มี


"งั้นก็หยิบได้มาพอดีๆกันเลยงั้นสินะ โอเค...ก่อนเริ่มสอบฉันจะขออธิบายเรื่องการ์ดพิเศษนี่เสียก่อน การ์ดนี้จะไม่มีเป้าหมายตายตัวหากคนที่ได้การ์ดนี้ไปอยากผ่านการสอบรอบที่4ไปได้ล่ะก็ต้องล่าใครก็ได้ให้ครบ3คนเท่านั้น ในทางกลับกันเจ้าของการ์ดจะไม่ตกเป็นเป้าหมายของใครแต่สำหรับคนอื่นป้ายของคุณก็มีค่าเท่ากับ3แต้มเหมือนเป้าหมายของทุกคนเช่นกัน เพราะงั้นขอให้ระวังไว้ด้วย...โชคดี"


...


ตอนนี้พวกเราได้ขึ้นมาอยู่บนเรือที่กำลังมุ่งหน้าไปเกาะเซบริลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว บรรยากาศดูอึดอัดมากเพราะทุกคนถอดป้ายหมายเลขของตนออกเพื่อป้องกันการโดนแย่งป้ายหมายเลขไป ก่อนจะถึงเกาะก็ประมาณ2ชั่วโมงกว่าๆนู่น รีบกันเกินไปแล้ว...


แต่ถึงแม้ว่าการ์ดที่ฉันจับได้มาจะทำให้ฉันอยู่ในอันตรายก็ตามแต่ฉันก็ยังคงติดป้ายหมายเลขไว้บนอกของตัวเองเหมือนเดิมอย่างไม่ทุกข์ร้อน


"ไง"คิลล์คุงเดินเข้าไปทักกอนที่นั่งอยู่คนเดียวโดยมีฉันเดินตามมาติดๆ


"นายน่ะจับได้เบอร์อะไรหรอ?"คิลล์คุงถามกอน


"คิรัวร์ล่ะ?"


"ความลับ..."


"อือ"กอนตอบรับในลำคอเบาๆ


ตอนนี้บรรยากาศมาคุมาก...


ซะเมื่อไหร่...


พวกเราหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน3คน


"สบายใจได้เลย เป้าหมายของฉันไม่ใช่กอนหรอก"คิลล์คุงพูดยิ้มๆ


"ของฉันก็ไม่ใช่คิรัวร์เหมือนกันนั่นแหละ"


"แต่ฉันนี่โชคร้ายสุดๆไปเลยนะคะ ที่ได้การ์ดใบพิเศษมาน่ะ...มันไม่ต่างอะไรจากฉันเป็นเป้าหมายของทุกคนเลย"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก


"กอนกับฉันมาแลกกันดูมั้ย?"คิลล์คุงเสนอ


"โอเค"


...


กอนได้หมายเลข 44 ส่วนคิลล์คุงได้หมายเลข 199


หมายเลข 44 ฮิโซกะนี่นา...แล้วหมายเลข 199 นี่ใครกันนะ?


"นายเนี่ยไม่มีดวงพอๆกับยัยนี่เลยแฮะ..."คิลล์คุงพูดพลางเหลามองมาที่ฉัน


"เสียมารยาทนะคะนั่น!"


"นั่นน่ะสินะ"กอนหัวเราะแห้งๆ"หมายเลข199นี่มันใครกันนะ?"


"กะแล้วเชียวกอนเองก็ไม่รู้สินะ แล้วเมย์ล่ะ?"คิลล์คุงหันมาถามความเห็นจากฉัน ฉันส่ายหัวเบาๆ"เฮ้อ เบอร์ของใครที่ไหนก็ไม่รู้ ใครมันจะไปจำใส่หัวกันเล่า"


"พอฟังคำอธิบายจบฉันก็หาตัวมันหลังจากตอนนั้นนั่นแหละ แต่ทุกคนซ่อนป้ายหมายเลขของตัวเองไว้หมดเลย...หัวไวกันจริงๆนะ"คิลล์คุงพูดอย่างเซ็งๆ


"คนที่บ้ายังติดไว้อยู่ให้เห็นกันโต้งๆก็มีพวกเรานี่แหละมั้งคะ"ฉันหัวเราะเบาๆ"กอน?"ฉันหันหน้าไปหากอนที่ตัวสั่นมาตั้งแต่เมื่อกี้ คิลล์คุงก็หันไปมองเขาด้วยความสงสัยเช่นกัน


"มีอะไรกันหรอ?"เมื่อเห็นว่าตัวเองโดนจ้องอยู่กอนจึงหันหน้ามามองพวกเรากลับ


"กำลังดีใจหรือว่ากลัว นายรู้สึกแบบไหนกันแน่"คิลล์คุงยกยิ้ม


"อืม...ทั้งสองอย่างล่ะมั้ง ถ้าหากว่านี่เป็นการต่อสู้ธรรมดาทั่วไปฉันอาจไม่มีโอกาสชนะเลยก็ได้นะ แต่ว่าถ้าเป็นการแย่งป้ายกันล่ะก็ฉันว่าฉันน่าจะทำอะไรได้สักอย่างนั่นแหละ..."กอนตอบ"ถึงตัวฉันตอนนี้จะมีโอกาสแค่น้อยนิดก็เถอะนะ พอคิดแบบนั้น...ก็มีกลัวอยู่เหมือนกัน แต่มันต้องมีวิธีสิน่า!"


"นั่นสิ...งั้นก็สู้เขานะ"คิลล์คุงพูดก่อนจะลุกขึ้นเตรียมจะเดินจากไป


"อ๊า รอก่อนสิคะ!"ฉันรีบลุกขึ้นตาม


"งั้นก็รอดมาให้ได้นะ กอน"คิลล์คุงันหน้ามาให้กำลังใจกอน


"อื้ม! คิรัวร์กับเมย์เดนก็ด้วยนะ!"


"จะว่าไปเธอมาอยู่กับฉันแบบนี้ไม่กลัวโดนฉันแย่งป้ายหรือไง สำหรับฉันป้ายเธอเองก็มีค่า3แต้มนะ?"หลังจากที่เราเดินออกมาจากกอนได้สักพักคิลล์คุงก็พูดขึ้นและหันกลับมายิ้แบบเลศนัยใส่ฉัน


"น่ากลัวจัง...หึ ฉันรู้หรอกค่ะว่าคิลล์คุงไม่มีทางทำแบบนั้นแน่"ฉันแกล้งพูดเสียงสั่นก่อนจะหัวเราะออกมา


"เหอะ แกล้งเธอทีไรไม่เคยสนุกเลยแฮะ...เบื่อพวกรู้ทัน"คิลล์คุงแสดงสีหน้าเบื่อหน่ายออกมา


"รู้แล้วก็ยังจะพยายามอีกนะคะ..."ฉันหัวเราะเบาๆ


"บางทีฉันอาจจะทำก็ได้นะ?"


"อย่าพูดจาเหมือนกับว่าเรื่องไม่ดีๆจะเกิดขึ้นแบบนั้นสิคะ"ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ


"โทษที แค่ล้อเล่นน่ะ..."


...


"ทุกๆท่าน ขออภัยที่ให้รอนานนะคะ เรามาถึงเกาะเซบริลกันแล้วล่ะค่ะ...ถ้าอย่างงั้นก็จะขอให้ลงเรือตามลำดับเวลาที่ใช้ในการสอบผ่านรอบที่3ได้ไวที่สุดก่อนนะคะ"ไกด์สาวบนเรืออธิบาย"หลังจากที่คนแรกออกตัวไปแล้ว2นาทีถัดมาคนต่อไปค่อยออกไปทีหลังนะคะ"


"งั้นแบบนี้วกเราก็รอบ๊วยเลยน่ะสิเนี่ย"คิลล์คุงพูด



"อือ"กอนตอบรับในลำคอเบาๆ


"ทุกท่านมีเวลา1สัปดาห์ค่ะ และในระหว่างนั้นให้ทุกท่านสะสมป้ายให้ครบ6แต้มแล้วค่อยกลับมาที่นี่อีกครั้งนะคะ เช่นนั้นก็...เริ่มจากคนแรกสุดกันเลยค่ะ!"พูดจบฮิโซกะก็เดินลงออกมาจากเรือเป็นคนแรก


และก็ไล่มาเรื่อยๆ


"น่าเสียดายนะ เธอคงต้องแยกกับฉันแล้วล่ะ"คิลล์คุงหันมาพูดกับฉันด้วยรอยยิ้มสะใจ(?)


"จะเป็นแบบนั้นแน่หรือเปล่าก็ไม่รู้นะคะ ไปห่างกันแค่2นาทีแบบนี้ฉันตามคิลล์คุงทันไม่เกิน2วันอยู่แล้วค่ะ"ฉันตอบพลางส่งยิ้มกลับไป


"น-นั่นสินะ"คิลล์คุงหน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะเดินลงไปจากเรือเมื่อถึงคราวตัวเอง


"ลำดับที่22เชิญค่ะ"


เมื่อโดนเรียกแล้วฉันจึงเดินลงมาจากเรือและรีบวิ่งเข้าไปในป่าทันที 


ก่อนอื่นต้องหาคิลล์คุงก่อนแล้วก็ระวังตัวไว้ด้วยเพราะว่าป้ายหมายเลขของฉันสำหรับทุกคนมีค่าเท่ากับ3แต้ม...หวังว่าพวกฮิโซกะกับพี่อิลูมิที่ปลอมตัวมาจะไม่เล็งฉันไว้หรอกนะ?


ลบตัวตนระดับ3กันไว้ก่อนขณะตามหาคิลล์คุงก็แล้วกัน


...


ตกดึกซะแล้วสิ


ระหว่างทางที่เดินก็ไปเห็นมาอยู่เหมือนกันว่าทุกคนเริ่มเคลื่อนไหวแล้วก็แย่งป้ายกันแล้ว


เฮ้อ...ไม่คิดว่ารีบกันไปหน่อยหรือไงเนี่ย?


แต่ก็ช่างเถอะ


คืนนี้ไม่นอนดีกว่า นั่งเล่นอยู่บนต้นไม้เนี่ยแหละจะได้ไม่โดนแย่งป้ายตอนเผลอ


ฉันมีสายตาที่มองเห็นในความมืดได้ฉะนั้นไม่ต้องจุดไฟทั้งคืนก็สบายๆอยู่แล้ว! แต่มันก็แอบน่าเบื่อเหมือนกันนะ?


หวังว่าพรุ่งนี้ฉันจะหาคิลล์คุงเจอก็แล้วกัน 


จริงสิ ฉันเองก็ต้องรวบรวมป้ายตั้ง3หมายเลขด้วยนี่นา...เริ่มวันที่2หรือ3ไปค่อยมาจริงจังกับการหาป้ายก็แล้วกัน


...


3 วันต่อมา


ฉันเริ่มต้นวันที่3โดยการไปดื่มน้ำที่แม่น้ำ


จากนั้นก็แอบเฝ้ามองคนแย่งป้ายกัน


เบื่อเมื่อไหร่ก็เริ่มออกเดินรอบๆเกาะอย่างจริงๆจังๆจนเข้ามาในจุดที่ต้นไม้เยอะและทึบ 


เดินไปเรื่อยๆฉันก็เดินไปเจอกับคิลล์คุงเข้า


"คิลล์คุง!"ฉันกวักมือเรียกอีกฝ่าย


"หาฉันเจอแล้วหรอเนี่ย? นึกว่าจะช้ากว่านี้เสียอีก"คิลล์คุงเดินเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าแปลกใจเล็กน้อย


"นิดหน่อยค่ะ แต่ว่าทุกคนเริ่มแย่งป้ายกันแล้ว...แอบดูมันน่าเบื่อเลยออกมาหาคิลล์คุงนี่แหละค่ะ"


"หรอ"คิลล์คุงตอบรับอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะเดินต่อ


"นี่ก็เพิ่งเย็นแล้วเอง แต่แถวๆนี้มืดมากเลยะคะเนี่ย"ฉันพูดพลางหันไปมองรอบๆ


"นั่นน่ะสิ แต่ก็ไม่ได้เกลียดบรรยากาศแบบนี้ใช่มั้ยล่ะ?"คิลล์คุงที่เดินนำอยู่เอ่ยเสียงเรียบ


"ก็จริงค่ะ...แต่ว่า...แบบนี้มันน่ารำคาญมากเลยนะคะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลงให้เราได้ยินกันแค่2คน


"อืม รู้สึกว่าจะตามฉันมาตั้งแต่เริ่มสอบเลยล่ะ"คิลล์คุงตอบด้วยน้ำเสียงหน่ายใจ


"เป็นสโตล์คเกอร์ที่น่ารำคาญมากค่ะ"


"อย่างเธอมีหน้าไปว่าคนอื่นเขาเรอะ!? แต่ก็...เฮ้อ"เมื่อเห็นว่าคิลล์คุงหยุดเดินฉันเลยหยุดมั่งและรอดูว่าเขาจะทำอะไร"ฉันรู้นะว่าพวกนายตามฉันมาตั้งแต่เริ่มสอบ ซ่อนตัวห่วยเป็นบ้าเลย ออกมาเถอะน่า! มาเล่นกันหน่อย"คิลล์คุงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก


"..."


เมื่อไม่มีเสียงตอบรับคิลล์คุงจึงยักไหล่แล้วเริ่มเดินต่อ


"เป็นคนที่ขี้ขลาดจังค่ะ...ถ้าเป็นฉันล่ะก็ ทันทีที่โดนจับได้ฉันคงกระโจนเข้ามาจับกดคิลล์คุงแล้วล่ะค่ะ!"ฉันนึกภาพตาม


"เห้ยๆ อย่ามาพูดอะไรน่ากลัวๆในที่แบบนี้สิ"คิลล์คุงพูดพลางลูบแขนไปมาด้วยความขนลุกซู่


"ที่ฉันพูดมันน่ากลัวหรอคะ?"


"ก็เออเซ่!"


"งั้นก็ขอโทษทีค่ะ ป่านนี้คนที่ตามคิลล์คุงมาคงได้ใจใหญ่แล้วล่ะมั้งคะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บใจ"ทำไมต้องรอให้มันโผล่หางออกมาเองด้วยล่ะคะ? แว้บไปอยู่หลังมันแล้วหักคอมันซะให้จบๆแล้วแย่งป้ายมาก็สิ้นเรื่อง..."


"แบบนั้นมันก็ไม่สนุกน่ะสิ"คิลล์คุงยกยิ้ม


"...หรอคะ"ฉันตอบรับอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะนำกระป๋องน้ำส้มที่เก็บเอาไว้ในกระเป๋าตั้งแต่แรกขึ้นมาดื่ม


"อ-ไอ้นั่น ได้มาจากที่ไหนน่ะ?"คิลล์คุงชี้มาที่กระป๋องน้ำส้มที่ฉันกระดกอยู่


"อ๋อ ของคุณทอมป้าน่ะค่ะ...ลืมไปซะสนิทเลยว่าไปขอเขามาอีกกระป๋องนึง"ฉันตอบเสียงเรียบ


"เธอเนี่ยนะ..."


...


เช้าวันต่อมา


"เสียเวลาเปล่าน่า ต่อให้พวกนายตามมาอีกนานเท่าไหร่ฉันก็ไม่เปิดช่องว่างให้หรอกนะ"คิลล์คุงหยุดเดินและหันไปมองด้านหลังอีกครั้ง


"นั่นสิคะ ดิฉันเองก็เริ่มเบื่อแล้วด้วย!"ฉันเสริม


"..."


"เฮ้อ ถ้าไม่มาฉันจะเข้าไปหาเองนะ!"คิลล์คุงตะโกนเสียงเรียบพลางเดินเข้าไปหาคนที่แอบตามเรามาอย่างไม่เร่งรีบ"ไม่ชอบเลยจริงจริ๊ง...ต่อให้เก็บนายได้ก็ได้แค่แต้มเดียวเองนี่นา"


ฉันมองคิลล์คุงอยู่ห่างๆและแอบเชียร์เขาในใจ


จู่ๆก็มีชายสองคนเดินเข้ามาหาชายที่แอบตามพวกเราอยู่


"เสียเวลามากกว่าที่คิดนิดหน่อยน่ะ"ชายรูปร่างผอมใส่เสื้อสีแดงพูด


"ทางนายเองก็เรียบร้อยแล้วสินะ?"ชายอีกคนที่ใส่เสื้อสีเหลืองรูปร่างอวบถาม


ก่อนที่ชาย2คนนั้นจะสังเกตเห็นเรา


ชายเสื้อแดงเตะไปที่ท้องของชายเสื้อฟ้าที่แอบตามเรามา


โอ้ 3 คนนี้หน้าตาเหมือนกันคงจะเป็นพี่น้องกันล่ะสิเนี่ย?


"นี่แกจะบ้าหรือเปล่าฟะ!?"ชายเสื้อแดงพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


"กะอีแค่เด็ก2คนนี่จัดการไม่ได้หรือยังไง!?"ชายเสื้อเหลืองเข้ามาซ้ำ


"ม-ไม่ใช่นะพี่อาโม"ชายเสื้อฟ้ารีบแก้ตัว"ถ-ถ-ถ้าเด็กมันเจ็บตัวมากมันก็น่าสงสารแย่เลยน่ะสิ ผมเลยกะว่าจะจิ๊กมาตอนที่มันกำลังหลับน่ะนะ"


ให้มันน้อยๆหน่อย ใครกันแน่ที่ต้องเจ็บตัว?


พี่ชายทั้งสองโกรธมากที่ได้ยินเรื่องแหลไม่เนียนจากน้องชายคนสุดท้อง


"ถ้าพวกพี่ๆพูดกันถึงขนาดนั้นก็ช่วยไม่ได้นะ...ต้องลงมือซะล่ะ"ชายชุดฟ้าพูดกันจะหันมาทางพวกเรา


เขาเดินมาหาคิลล์คุงที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุดก่อน คงคิดจะเก็บฉันทีหลังล่ะมั้ง?


"นี่เจ้าหนู ส่งป้ายมาให้ฉันทีได้ไหม?"อีกฝ่ายขู่


"..."คิลล์คุงมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย


"ถ้าไม่ขัดขืน ฉันก็ไม่ทำอะไรนายหรอกนะ..."


"ให้ก็โง่แล้ว"คิลล์คุงตอบ ชายเสื้อฟ้าจึงเตะเข้าไปที่ท้องของคิลล์คุงซะเต็มแรง จนคิลล์คุงนอนลงไปกระเด็นกับพื้น


"คิลล์คุงเป็นอะไรไหม!?"ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจก่อนจะวิ่งไปหาคิลล์คุงที่นอนอยู่


"เตือนแล้วก็ไม่เชื่อ ฮิๆ"ชายเสื้อฟ้าหัวเราะชอบใจ"จุกจนลุกไม่ขึ้นแล้วล่ะสิท่า ต่อไปก็ตาเธอล่ะ ยัยหนู!"


"เสื้อเป็นรอยเท้าหรือเปล่าคะเนี่ย? โธ่...ทำไมถึงไม่หลบกันนะ(ไอ้ลูกเตะห่วยๆแบบนั้นน่ะ)"ฉันพูดอย่างเป็นห่วงพลางปัดเสื้อที่เปื้อนฝุ่นเล็กน้อยของคิลล์คุง


"นี่มันใช่เวลามาห่วงเรื่องเสื้อเปื้อนเรอะ!?"ชายทั้งสามคนพูดด้วยความหงุดหงิด


"ขอบใจ"คิลล์คุงลุกขึ้นด้วยท่าทีสบายๆ


"อยู่แล้วค่ะ"ฉันพูดด้วยรอยยิ้ม


"!?"ทั้งสามเมื่อเห็นคิลล์คุงลุกขึ้นมาด้วยท่าทีสบายๆแบบนั้นจึงพากันตกใจใหญ่


"อะไรกัน? เห็นเป็นเด็กเลยออมแรงไว้หรือไง?"ชายเสื้อแดงพูดเข้าข้างชายเสื้อฟ้า


"อีโมรี่แกนี่ใจดีจริงๆ"ชายเสื้อเหลืองเสริม


"ค-ครับ"ชายเสื้อฟ้าตอบอย่างตะกุกตะกัก


ดูยังไงไอ้อ่อนนั่นก็ถีบไปเต็มแรงไปชัดๆ


"หมายเลข198หรอ?"คิลล์คุงหยิบป้ายหมายเลขที่ฉกมาได้จากชายเสื้อฟ้าขึ้นมาดู


"!?"


"จริงหรอคะ!? งั้นก็หมายความว่า..."ฉันพูดด้วยน้ำเสียงดีใจ


"ก็น่าจะล่ะนะ..."คิลล์คุงตอบเสียงเรียบ


"ก-ก-โกหกน่า!?"ชายเสื้อฟ้ารีบค้นกระเป๋ากางเกงของตนทันทีแต่ก็ไม่พบป้ายหมายเลขของตัวเอง


"เลขไล่กับหมายเลขที่ฉันต้องการมากสุดเลยนี่? ก็หมายความว่าหมายเลข199คือ1ใน2คนนั้นสินะ?"คิลล์คุงพูดยิ้มๆพลางโยนป้ายหมายเลข198แปดเล่น


"มีความเป็นไปได้เกือบ100%เลยล่ะค่ะ"ฉันคอนเฟิร์มอีกรอบ


ทั้งสองคนเริ่มรู้สึกตัวว่าคิลล์คุงไม่ใช่เด็กธรรมดาเลยเริ่มจะเอาจริงกันขึ้นมา


ชายคนเสื้อเหลืองเดินมาอยู่ด้านซ้ายของคิลล์คุงส่วนชายเสื้อฟ้ามาอยู่ด้านขวา ชายเสื้อแดงอยู่ด้านหน้าคิลล์คุง โอ้...ใช้วิธีล้อมกันเลยหรอเนี่ย


แต่...จะให้คิลล์คุงสู้อยู่คนเดียวไม่ได้ล่ะนะ ฉันเองก็ต้องพยายามด้วย!


คิลล์คุงเปิดก่อนแรก เขากระโดดไปด้านบนด้วยความเร็วสูงก่อนจะลงมาอยู่หลังชายเสื้อแดงโดยที่ชายคนนั้นยังไม่ทันตั้งตัวและใช้เขาเป็นตัวประกัน


"อย่าขยัยเชียวล่ะ นิ้วของฉันน่ะมันคมกว่ามีดซะอีกนะ?"คิลล์คุงพูดขณะที่ใช้นิ้วของตัวเองจ่อไปที่คอของชายเสื้อแดง"หวา เป็นหมายเลข197งั้นหรอ? โธ่เอ้ย...นึกว่าลางสังหรณ์ของฉันเจ๋งสุดๆแล้วซะอีก"


"ลางสังหรณ์ของคิลล์คุงสู้ฉันไม่ได้หรอกค่ะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงภูมิใจ


"อะไรนะ? เธอคิดว่าไอ้หมอนั่นเป็นหมายเลข199หรอ?"คิลล์คุงถามพลางชำเลืองตามองไปที่ชายเสื้อเหลือง


"ค่ะ"


"หืม...นี่! นายคือหมายเลข199ใช่มั้ย?"คิลล์คุงหันไปถามชายเสื้อเหลือง


"ช-ใช่"


"ขอได้ไหม?"


"..."ชายคนนั้นแสดงสีหน้าเจ็บใจออกมาก่อนจะโยนป้ายหมายเลขให้กับคิล์คุง


"แต๊งกิ๊ว! เอาล่ะ...ส่วนป้ายที่ไม่จำเป็นก็..."


"ฉันค่ะ! ฉัน! อีก2ป้ายฉันก็จะครบแล้วงั้นขอให้ดิฉันนะคะ"ฉันรีบวิ่งเข้ามาขอป้ายหมายเลขจากคิลล์คุง


"หา? ไหนตอนแรกเธอบอกว่ายังไม่ได้สักป้ายเลยไง?"คิลล์คุงถามเมื่อได้ยินฉันพูดว่าอีก2ป้ายก็ครบแล้ว


"พอดีว่าไปเจอชายหัวโล้นหมายเลข294มานะค่ะ เขาแอบดูเรามาสักพักแล้วเหมือนกันเพราะเขาน่าจะเล็งหมายเลข197เอาไว้ เมื่อกี้ฉันเลยไปสั่งสอนมันมาและแย่งป้ายมาได้น่ะค่ะ"ฉันพูดพลางชูป้ายหมายเลข294ให้เขาดู


"เมื่อกี้หรอ? ก็ได้...เอ้านี่!"คิลล์คุงโยนป้ายหมายเลข197และ198มาให้ฉัน


"แต๊งกิ๊วค่ะ!"


"เหลือเวลาอีก3วัน พยายามเข้าแล้วกันนะ ไปก่อนล่ะ"คิลล์คุงหันไปพูดกับทั้งสามคนก่อนจะกระโดดหนีไปทันที


"หรือจะตามมาแย่งป้ายไปจากเราก็ได้นะคะ ถ้าทำได้น่ะนะ"ฉันหัวเราะคิกคักยั่วโมโหทั้ง3ก่อนจะกระโดดตามคิลล์คุงไป


...


"แล้วอีก3วันเราจะทำอะไรต่อดีล่ะคะ?"ฉันถามคิลล์คุงหลังจากที่พวกเราอยู่ห่างมาจากพวกนั้นได้สักพักแล้ว"จะไปรออยู่แถวๆตรงที่เรือจะมารับก็เสี่ยงเจอคนอื่นอีก..."


"ฉันน่ะยังไงก็ไม่น่าจะมีใครมาแย่งป้ายแล้วล่ะ แต่เธอเนี่ยสิ..."คิลล์คุงพูดพลางมองป้ายหมายเลข101ที่ฉันติดอยู่บนอก


"บางคนที่จนปัญญาจะจับเป้าหมายอาจจะเล็งฉันที่มีป้ายเท่ากับ3แต้มก็ได้สินะคะเนี่ย?"


"อืม...ไอ้หน้าโง่พวกนั้นคงจะคิดว่าเธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงไร้พิษภัยง่ายที่จะจัดการ...เหอะ แต่จริงๆแล้วเธอก็แค่ยัยแรงมหาศาลคนนึ-"


โป๊ก!


"โอ๊ยย!? มาเขกหัวฉันทำไมเนี่ยยัยบ้า!!?"เมื่อโดนฉันมะเหงกไปทีนึงคิลล์คุงจึงร้องโวยวายออกมา


"เสียมารยาทที่สุดเลยค่ะ! ฮึ่ม!?"ฉันส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอแสดงถึงความไม่พอใจ


"อารมณ์ขึ้นๆลงๆชะมัดเธอเนี่ย..."คิลล์คุงลูบหัวตัวเองป้อยๆด้วยความเจ็บปวด


นี่ฉันไปหลงชอบคนปากขวานผ่าซากแบบนี้ไปได้ไงเนี่ย ชิ!






TBC.
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #276 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:49
    น่ารักกกกก
    #276
    0
  2. #142 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 12:47
    พี่หัวโล้นไม่ผ่านเนื้อเรื่องเปลี่ยนสิเนี้ย น่าสนใจ ในอนาคตจะเป็นยังไงน้า~
    #142
    0
  3. #64 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 12:02
    น่ารักมากค่า
    #64
    0
  4. วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:41

    น่าร้าาาาาาก~ มีการสั่งสอนกันด้วย
    #47
    0
  5. #45 Vprince95 (@08110608) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 19:28
    เขามีมุมที่น่ารักไงหนูเมย์เพราะขนาดเรายังหล---//โดนหนูเมย์มองแรงส์
    #45
    1
  6. #44 Naoto_mino (@Naoto_mino) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:18

    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #44
    0
  7. #43 Lich_Cin (@Lichcin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:13
    รอน้า มาต่อเร็วนะ อยากให้ถึงเย็นพรุ่งนี้แล้วสิ
    #43
    0