[ Hunter x Hunter ] หญิงสาวและบทบาทคู่หมั้นของนักฆ่า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,767 Views

  • 362 Comments

  • 1,020 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,184

    Overall
    22,767

ตอนที่ 3 : แฝงตัว x สุด x แนบเนียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 271 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

แฝงตัว x สุด x แนบเนียน


ฉันมาที่สนามสอบที่เมืองซาบันอย่างง่ายดายเจ้าหน้าที่ก็เอาป้ายหมายเลข101ให้กับฉัน ถ้าจะไม่ผิดคิลล์คุงจะมีป้ายหมายเลข99งั้นสินะ?


ช่างเถอะ คนก็ค่อยๆทยอยกันมาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและในเมื่อได้ป้ายมาแล้วก็ต้องลบตัวตนก่อนคิลล์คุงจะได้จับไม่ได้ว่าฉันมาที่การสอบฮันเตอร์นี้ด้วย


"เฮ้ สาวน้อยตรงนั้นน่ะ!"ในระหว่างที่ฉันจะลงมือลบตัวตนของตัวเองก็ได้มีเสียงชายคนนึงเรียกมาจากทางด้านหลังของฉัน


เมื่อหันกลับไปมองก็พบชายผิวคล้ำตัวอ้วนติดหมายเลขป้าย16ส่งยิ้มใจดีมาให้ อา...ถ้าจะให้ฉันเดินหนีและลบตัวตนของตัวเองก่อนเลยก็ได้นะ แต่ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องอะไรสนุกๆแก้เบื่อก่อนสอบให้ทำจะให้เลี่ยงสถานการณ์แบบนี้ฉันไม่เอาด้วยหรอก


"คะ?"ฉันแกล้งตีหน้าซื่อถามอีกฝ่ายด้วยความสงสัย


"เธอคงเพิ่งจะมาสอบเป็นฮันเตอร์ครั้งแรกสินะ?"ชายคนนั้นถามก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ฉันให้พอคุยกันได้


"ค่ะ...ใช่แล้วล่ะค่ะ มีอะไรงั้นหรอคะ?"ฉันตอบกลับไปอย่างเป็นมิตร


"อ้อโทษที ฉันชื่อทอมป้า ยินดีที่ได้รู้จัก ก็นะ...ฉันสอบฮันเตอร์มา35ครั้งแล้วล่ะ"อีกฝ่ายพูดแนะนำตัวเองก่อนจะยื่นมือออกมาให้ฉันจับ


ฉันจึงยื่นมือออกไปจับตอบ


"35ครั้งงั้นหรอคะ!?"ฉันแกล้งตกใจ


เหอะ มันใช่เรื่องที่เอามาอวดกันได้อย่างน่าภาคภูมิใจหรือยังไง


"อ-อ่า! ก็ถ้ามีเรื่องอะไรที่สงสัยหรือไม่เข้าใจก็มาถามกันได้นะ"ทอมป้าพูด


"ขอบคุณค่ะ อ๊ะ! ยังไม่ได้แนะนำตัวเลย...ดิฉันชื่อเมย์เดนค่ะ ขอโทษที่เสียมารยาทนะคะ"ฉันรีบก้มหัวขอโทษเขาทันทีเมื่อรู้ว่าตนเองยังไม่ได้แนะนำตัว


"ไม่เป็นไรๆ"คุณทอมป้ายิ้ม


เฮ้อ ตอนนี้อีกฝ่ายคงคิดว่าฉันเป็นพวกเซ่อซ่าแล้วสินะ


จริงสิ ก่อนอื่นต้องถามหมอนี่เรื่องผู้เข้าสอบคนอื่นคร่าวๆก่อนพอเป็นพิธี


"งั้น...คุณทอมป้าก็คงจะรู้จักผู้เข้าสอบคนอื่นๆด้วยงั้นสินะคะ?"


"อื้ม ก็ฉันมีประสบการณ์มากที่สุดในนี้แล้วนี่นา"ทอมป้าพูดก่อนจะอธิบายต่อ


"ก็อย่างเช่น หมอนั่น..."เขาพูดพลางชี้ไปที่ชายอ้วนคนหนึ่งที่อยู่ห่างไปไม่ไกล


"หมายเลข225นักมวยปล้ำ โทโด พลังน่ะมีมหาศาลเลย...แถมยังหัวดีอีกต่างหาก"


"ส่วนทางนั้นหมายเลข103ผู้ใช้งู บาร์บอน ต่อไปก็...หมายเลข191 ยอดนักสู้โบโดโร่"ทอมป้าหยุดพูดก่อนจะอธิบายต่อ"สามคนตรงนั้นคือพี่น้องอาโมริ อิโมริ และอุโมริและหมายเลข384..."บลาๆ


น่าเบื่อ...ไม่เห็นน่าสนุกอย่างที่คิดเลย


ชาติที่แล้วดูผ่านหน้าจอก็น่าสนุกดีอยู่แรกแต่เอาเข้าจริงน่าเบื่อจะตาย...ทำไมคิลล์คุงถึงอยากมาสอบนักนะ?


"อ๊ะ จริงสิ เพื่อเป็นการฉลองที่ได้รู้จักกันเอาน้ำส้มนี่ไหม?"ทอมป้าพูดก่อนจะควานหยิบกระป๋องน้ำส้มมาให้ฉัน


"ขอบคุณค่ะ กำลังคอแห้งพอดี"เพราะแอ๊บคุยกับนายนี่แหละ


เอาจริงๆก็อยากลองทดสอบอยู่เหมือนกันว่าทอมป้าจะเอายาถ่ายชนิดแรงพิเศษมาให้สาวน้อยอย่างฉันมั้ย สรุปว่าขอแค่เป็นเด็กใหม่ก็ได้หมดงั้นสินะ...ว่าแล้วเชียว ไม่ชอบขี้หน้าหมอนี่จริงๆ


เมื่อฉันรับกระป๋องน้ำมาก็มีเสียงกระซิบนินทาดังขึ้นเบาๆ คิดหรือว่าที่เสียงเล็กๆแค่นั้นฉันจะไม่ได้ยิน


'โฮ่ เอาแล้วสินะหมอนั่น?'


'แม้แต่เด็กผู้หญิงก็ยังไม่เว้นเลย น่าสงสารจริงๆ'


อ่า...แม้แต่คนอื่นยังคิดแบบเดียวกับฉันเลย เห็นไหม?


"งั้น...แด่การฉลองที่เธอได้มาสอบครั้งแรก คัมปาย!"ทอมป้าพูดพลางยกกระป๋องน้ำส้มของตนมาชนกับของฉัน


"คัมปายค่ะ!"


เสร็จแล้วฉันจึงกระดกดื่มอย่างชื่นใจ แม้รสชาติมันจะอร่อยเหมือนเดิมแต่ก็ยังมีรสชาติและกลิ่นยาถ่ายอยู่จางๆแม้จะจางมากจนแทบรู้สึกไม่ได้แต่มันก็มีอยู่แน่นอน เฮ้อ เอาจริงดิหมอนี่...


"...!"


เมื่อเห็นฉันดื่มน้ำส้มจนหมดโดยที่ไม่มีอาการอะไรเลยทอมป้าจึงดูตกใจเป็นอย่างมาก


ตา-บ้า ร่างกายของฉันทนพิษได้ทุกชนิดนะยะ...กะอีแค่ยาถ่ายชนิดรุนแรงมันไม่สามารถทำอะไรฉันได้หรอก


"อร่อยมากเลยล่ะค่ะคุณทอมป้า ถ้าเป็นไปได้ขอฉันอีกกระป๋องนึงได้ไหมคะ?"ฉันขอเพิ่มเนื่องจากกะจะเอาไว้ดื่มตอนวิ่งในสอบคัดเลือกรอบแรก วิ่งอย่างเดียวมันน่าเบื่อล่ะนะ...ให้ท้องมันวุ่นวายเสียบ้าง


"ร-หรอ? ดีแล้วล่ะ อ่ะ...นี่! ฉันขอตัวก่อนนะ"ทอมป้ารีบยื่นกระป๋องน้ำส้มมาให้ฉันก่อนจะรีบเดินหนีไปทันที


"ขอบคุณมากนะคะ...สำหรับน้ำส้ม"ฉันพูดก่อนจะนำกระป๋องน้ำใส่เข้าไปในกระเป๋าที่ฉันคาดมา


เมื่อหมดเรื่องแล้วฉันจึงรีบลบตัวตนทันที


อ่า...หวังว่าคิลล์คุงจะไม่เห็นฉันก็แล้วกัน แล้วฉันจะซ่อนตัวไปทำไมเนี่ย?...งั้นลบตัวตนในระดับที่1แล้วกัน คิลล์คุงจะได้พอรู้สึกตัวได้บ้าง แต่ก็นะ...เขาอาจจะรู้แล้วก็ได้เพราะว่าจู่ๆก็มีตัวตนของใครสักคนหายไปจากในกลุ่มคนกระทันหันแบบนี้


เมื่อหันกลับไปมองทอมป้าฉันก็พบว่าเขาเดินไปหากลุ่มพวกกอน


อ๊ะพวกกอนเองก็เป็นหมายเลขเดียวกับในอนิเมะนี่?


งั้นเหตุการณ์และคนก็คงเหมือนกับในอนิเมะสินะแค่มีฉันเพิ่มเข้ามาด้วยหนึ่งคน จริงสิ...ฉันแอบไปฆ่าคนก่อนหน้าฉันที่น่าจะเป็นคนที่ต้องเป็นหมายเลข101ไปเนื่องจากเดี๋ยวจะงงเรื่องหมายเลขของพวกกอน...งั้นคนในครั้งนี้ก็เหมือนเดิมแต่เปลี่ยนไปแค่คนที่อยู่หมายเลข101ที่กลายเป็นฉันเองงั้นสินะ


แต่ในระหว่างที่ฉันคิดอะไรๆอยู่นั้นเองก็ได้มีเสียงร้องนึงของผู้ชายดังขึ้น


เมื่อหันกลับไปมองก็พบว่ามีผู้ชายคนนึงกำลังกรีดร้องอย่างเจ็บปวดที่แขนตัวเองค่อยๆหายไป...


"แขนกลายเป็นดอกไม้ซะได้...ไม่ได้เตรียมหรือรู้จักกันมาก่อนหรอกนะครับ ระวังหน่อยล่ะ...ชนใครแล้วไม่ขอโทษเนี่ย..."ชายร่างสูงพูดพลางยิ้มแสยะ ฮิโซกะนี่นา...


โอ๊ะ...ทอมป้าผละออกจากพวกกอนแล้วนี่นา งั้นก็แสดงว่า...


"นี่ๆคุณทอมป้า!"เด็กชายรุ่นเดียวกับฉันเรียกทอมป้าให้ไปหา เขามีผมสีเงินดวงตาสีน้ำเงิน คิลล์นี่นา...ในที่สุดก็เจอแล้ว


"น้ำผลไม้เมื่อกี้น่ะ ขออีกได้ไหม? คงจะตื่นเต้นไปหน่อย...คอแห้งชะมัดเลย"คิลล์คุงพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มดูใสซื่อ น่ารัก...สมแล้วที่เป็นคุณคู่หมั้นของฉัน เมื้อกี้ที่คิดว่าการสอบนี่มันน่าเบื่อหายไปเป็นปลิดทิ้งเลย...


"อ้อ ได้สิ"ทอมป้าพูดก่อนจะส่งกระป๋องน้ำส้มไปให้คิลล์คุงก่อนที่เขาจะกระดกจนหมด ทอมป้าก็ได้แต่มองเขาอึ้งๆ


"เป็นห่วง?"คิลล์คุงโพล่งถาม


"เอ๊ะ?"


"ฉันน่ะสบายอยู่แล้ว ฝึกมาพอแล้วล่ะ...ถึงจะเป็นยาพิษก็ไม่ตายหรอก"คิลล์คุงทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินจากไป ท-เท่ห์จัง!


ไม่นานก็มีเสียงกริ่งแปลกๆดังขึ้นเรียกความสนใจของทุกคนเมื่อหันไปมองก็พบเข้ากับกำแพงที่เลื่อนขึ้นจนเห็นทางยาวและมีชายผมสีม่วงคนนึงยืนอยู่


"ขออภัยที่ให้รอครับ ตอนนี้ก็ได้สิ้นสุดการรับสมัครผู้เข้าสอบฮันเตอร์แล้วครับ"ชายผมม่วงคนนั้นพูดขึ้น


"ถ้างั้น จะขอเริ่มทำการสอบฮันเตอร์แล้วนะครับ..."


เฮ้อ สักที


"คำเตือนสุดท้ายครับ การทดสอบนี้หากดวงไม่ดีและยังมีความสามารถไม่เพียงพอแล้วล่ะก็ อาจจะบาดเจ็บได้เลวร้ายที่สุดอาจจะถึงตายเลยนะครับ...แต่ว่าถ้าหากไม่สนใจสิ่งที่ผมพูดไปก็เชิญตามผมมาได้เลยครับ แต่หากไม่แล้ว ก็เชิญออกไปทางลิฟต์ที่อยู่ข้างหลังได้เลยครับ"


"..."ไม่มีใครที่ขยับเขยื้อนจากจุดที่ตนยืนเลยแม้แต่น้อย ทุกคนยังคงตั้งใจที่จะฟังชายคนนั้นพูดต่อ


"เป็นอันตกลง ผู้สมัครทั้ง404คนจะเข้าสอบในรอบแรกงั้นสินะครับ?"พูดจบผู้คุมสอบก็เริ่มออกเดินหน้าทันที โดยมีผู้เข้าร่วมการสอบเดินตาม


สักพักผู้คุมสอบคนนั้นก็เริ่มเดินเร็วขึ้นจนพวกเราต้องออกวิ่งตาม แต่ใครมันจะไปวิ่งกันเล่า...


ฉันก้มตัวลงกดปุ่มเล็กจิ๋วที่มีแค่ฉันเท่านั้นที่รู้ว่าอยู่ตรงไหนเบาๆบนรองเท้าของตนจากนั้นรองเท้าธรรมดาๆของฉันก็กลายเป็นรองเท้าโรลเลอร์สเก็ต เมื่อได้ตามที่ต้องการแล้วฉันจึงจัดการเดินหน้าไปต่อชิลๆโดยที่แอบตามหลังคิลล์คุงอยู่ห่างๆ


"ขออภัยที่เพิ่งบอก ผมคือผู้คุมสอบในการสอบแรก ซาทอสครับ...จากนี้ไปจะนำทางทุกๆท่านไปที่สนามแข่งรอบสองนะครับ"


"รอบสอง? แล้วรอบแรกล่ะ?"ชายหัวโล้นหมายเลข294ถาม


"ก็เริ่มไปแล้วไงครับ"คุณซาทอสบอกอย่างใจเย็นโดยที่ยังไม่ยอมหยุดเดิน


เมื่อได้ยินแบบนั้นหลายคนก็ต่างหันไปพูดคุยกัน บางคนก็บ่นออกมา


"คอยตามผมไปถึงสนามสอบรอบสองให้ได้ นั่นแหละคือการสอบรอบแรกครับ"


"ตามไป? แค่ตามไปเฉยๆงั้นหรอ?"หมายเลข294เจ้าเดิมถาม


"ครับ"คุณซาทอสตอบออกมาสั้นๆงั้น...ใช้รองเท้าโรลเลอร์สเก็ตก็คงไม่ผิดกฎงั้นสินะ? โอ๊ะ จะว่าไปคิลล์คุงก็กำลังใช้สเก็ตบอร์ดอยู่นี่นา


"ก็ไม่ได้บอกหรอกนะครับว่าที่นั่นที่นี่อยู่ที่ไหนและถึงเมื่อไหร่...ขอให้คอยตามมาก็แล้วกันนะครับ"คุณซาทอสว่าและพลางเดินต่อไปเรื่อยๆ...





TBC.
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 271 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #268 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:44
    สนุกค่ะ
    #268
    0
  2. #140 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 00:55
    คิดถึงเลย
    #140
    0
  3. #7 penpornpenmit (@penpornpenmit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 06:02
    ชอบๆๆๆๆ ติดตามเลยยยย สนุกมากๆๆ
    #7
    0
  4. #6 Naoto_mino (@Naoto_mino) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 17:56

    มาแล้วๆ สนุกค่ะ
    #6
    0
  5. #5 fuhiru (@parchat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 17:46

    สนุก//มาต่อไวๆนะฮับ
    #5
    1
    • #5-1 Kumade_May (@Mo-MayThana) (จากตอนที่ 3)
      19 มีนาคม 2562 / 17:54
      แน่นอนค่ะ>w<
      #5-1