[ Hunter x Hunter ] หญิงสาวและบทบาทคู่หมั้นของนักฆ่า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,787 Views

  • 362 Comments

  • 1,023 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,204

    Overall
    22,787

ตอนที่ 4 : ความแตก x และ x เพื่อนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 240 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

ความแตก x และ x เพื่อนใหม่


ผ่านไป2ชม.แล้วที่การสอบเริ่มต้นขึ้น ตอนนี้เราน่าจะวิ่งกันมาได้30กิโลแล้วอย่างไม่หยุดพักแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะถึงเส้นชัยแล้วเลย และดูเหมือนว่าจะมีคนที่ตามไปไม่ทันจนตกรอบไปแล้วเหมือนกัน...ไม่ไหวๆ เป็นผู้ชายกันแท้ๆ แต่ก็จะพูดแบบนั้นไม่ได้ล่ะนะ เพราะฉันก็ใช้รองเท้าโรลเลอร์สเก็ตเหมือนกัน


แต่ยังไงก็ไม่ได้โกงนะ! ก็คุณซาทอสบอกแค่ว่าให้ตามเขาไปไม่ได้บอกให้วิ่งตามไปนี่นา...แต่ถ้าหากบอกแบบนั้นจริงใช้เท้าวิ่งไปก็สบายบรื๋อ


อ๊ะ...คิลล์คุงเริ่มเข้าไปไกล้เลโอลีโอแล้ว อีเว้นท์หลักในการเจอกันครั้งแรกของคิลล์คุงและพวกกอนสินะ!


เมื่อคิลล์คุงเริ่มขี่เสก็ตบอร์ดนำเลโอลีโอไปก็ถูกเขาเรียกเอาไว้


"ไอ้หนูตรงนั้นน่ะ!"


"หือ?"


"แบบนี้มันโกงนี่หว่า!?"


"มันโกงตรงไหนหรอ?"คิลล์คุงหันหน้าไปถามลีโอเลโอด้วยความสงสัย


"ก็ตรงที่...แกใช้สเก็ตบอร์ดไง!! โกงชัดๆเลยนี่หว่า!!?"


"แล้วไง?"คิลล์คุงยังคงถามต่อ


"ก็นี่มันเป็นการทดสอบกำลังกายเฟ้ย!"เลโอลีโอพูดอย่างหัวเสีย


"ไม่ใช่นะ"กอนที่เพิ่งวิ่งมา แทรกการสนทนาของทั้งสองทันที


"หา?"เลโอลีโอหันไปพร้อมกับคิลล์คุง


"กอน เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ!?"เลโอลีโอดูหัวเสียน่าดูที่กอนเข้าข้างคิลล์คุง


"กรรมการบอกแค่ว่าให้ตามให้ทันแค่นั้นนี่"กอนตอบ


"นี่นายอยู่ข้างใครกันแน่เนี่ย หา!?"


เมื่อได้ยินดังนั้นคิลล์คุงเลยลดสปีดลงและไปอยู่ข้างๆกอน


"นี่ นายอายุเท่าไหร่?"คิลล์คุงถามกอนด้วยเสียงราบเรียบ


"12ขวบ"


หลังจากที่ได้ฟังคำตอบของกอนคิลล์คุงจึงลงจากสเก็ตบอร์ดด้วยท่าที่ฉันคิดว่าไม่มีใครที่จะทำได้เท่เท่าคิลล์คุงอีกแล้ว จากนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะวิ่งด้วยกับกอน


"งั้นฉันวิ่งด้วยดีกว่า"


"ว้าว เท่ชะมัดเลย!"กอนพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


อื้มๆเห็นด้วย


"ฉันคิรัวร์"คิลล์คุงแนะนำตัว


"ฉันชื่อกอน!"


"แล้วก็..."คิลล์คุงพูดเบาๆ


"?"กอนมองหน้าคิลล์คุงด้วยความสงสัย


"เธอน่ะจะลบตัวตนของตัวเองอีกนานมั้ยเมย์?"คิลล์คุงพูดพลางหันกลับมามองหน้าฉันอย่างพอดิบพอดี


โอ้ โดนจับได้ซะแล้ว ไวกว่าที่คิดซะอีกนะเนี่ย...


เมื่อโดนจับได้ก็ไม่มีทางเลือก ฉันกดปุ่มเปลี่ยนรองเท้าของตัวเองให้กลายเป็นเหมือนเดิมก่อนจะวิ่งไปหยุดอยู่ข้างๆของคิลล์คุง


"สวัสดีค่ะคิลล์คุง จับได้ตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วงั้นหรอคะ?"ฉันถามอีกฝ่ายยิ้มๆ


"ก็...ตั้งแต่ที่ออกวิ่งนั่นแหละยัยสโตล์กเกอร์"คิลล์คุงมองหน้าฉันด้วยสายตาเรียบเฉย"คุณแม่ส่งมางั้นสินะ?"


"เปล่าหรอก ดิฉันแค่อยากมาเองน่ะค่ะ"ฉันตอบไปตามความจริงก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงติดตลก"แน่นอนว่าขออนุญาติแล้วต่างจากใครบางคนนะคะ"


"เออ รู้แล้วน่ายัยบ้า!"


"แฮะๆ"ฉันหัวเราะเขินๆ


"ไม่ได้ชมเฟ้ย! จะว่าไปลบตัวตนระดับ1แบบนี้คิดดูถูกฉันงั้นสินะ ถ้าระดับ2ขึ้นไปฉันก็จับไม่ได้แล้วนี่?"คิลล์คุงถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย


"พอดีว่าก็อยากให้จับได้อยู่แล้วน่ะค่ะ...แต่ไม่คิดว่าจะเร็วแบบนี้"ฉันหัวเราะแห้งๆ


"จริงๆเลย!"


"เอ่อ...คิรัวร์ผู้หญิงคนนี้คือ?"


"ยัยนี่ชื่อเมย์เดนน่ะ เป็น-"


"เป็นคู่หมั้-อื้อ!?"


หมับ!


ในระหว่างที่คิรัวร์กำลังจะแนะนำตัวฉันให้กับกอนฉันจึงรีบแทรกทันทีถึงจะโดนคิลล์คุงรีบใช้มือของเขาปิดปากเข้าก็เถอะ ว้าวว มือของคิลล์คุงล่ะ!


"?"กอนมองมาที่วกเราด้วยความสงสัย


"คนรู้จักน่ะ คนรู้จัก"คิลล์คุงตอบเลี่ยงๆ 


"อย่างน้อยก็น่าจะแนะนำว่าเป็นเพื่อนสนิทนะคะ"ฉันแกล้งน้อยใจ


"ใครสนิทกับเธอไม่ทราบ..."คิลล์คุงรีบปฎิเสธอย่างไร้เยื่อใยทันที


"...โธ่!"


"ฮ่าๆ พวกเธอนี่สนิทกันดีนะ"กอนหัวเราะอย่างร่าเริง


"ไม่เลยสักนิด!/แน่นอนค่ะ!"


"จริงสิ ยินดีที่ได้รู้จักนะเมย์เดน ฉันกอน"


"เช่นกันค่ะคุณกอน"


"เรียกฉันว่ากอนเฉยๆก็ได้"กอนบอกด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร


"ค่ะ กอน!"


หลังจากแนะนำตัวเสร็จพวกเราก็ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งต่อจนตอนนี้ก็ผ่านไปอีก2ชม. หลังจากจุดสตาร์ทมาก็น่าจะ4ชม.แล้วด้วย คนตกรอบเองก็เยอะเหมือนกัน เมื่อไหร่จะถึงนะเริ่มเบื่อแล้วสิ...ถ้าไม่มีคิลล์คุงวิ่งอยู่ข้างๆฉันคงเบื่อมากกว่านี้แล้วล่ะ ตอนนี้น่าจะวิ่งได้60กม.แล้วมั้ง


เมื่อหันกลับไปมองด้านหลังก็พบว่าเลโอลีโอจะเริ่มไปต่อไม่ได้แล้ว กอนจึงชะลอความเร็วลงจนคิลล์คุงแปลกใจและหยุดตามรวมถึงฉันด้วย


"เฮ้ย ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะตามเขาไม่ทันนะ?"คิลล์คุงหันไปพูดกับกอน


"งั้นคิลล์คุงก็มาวิ่งกับฉันสิคะ?"ฉันชวน


"ไม่ล่ะ"ตอบมาอย่างไร้เยื่อใยเหมือนเดิม


"โธ่! เย็นชาจังค่ะ"


สักพักเลโอลีโอก็บ่นออกมาเบาๆ


"ใครจะไปยอมแพ้กันเล่า! ฉันจะต้องเป็นฮันเตอร์ให้ได้!?"ว่าจบเขาก็รีบออกตัววิ่งเต็มกำลังจนแซงเราไปทันที


กอนรีบใช้เบ็ดตกปลาที่เหน็บไว้ข้างหลังเกี่ยวกระเป๋าของเลโอลีโอที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา


"เท่ชะมัดเลย"คิลล์คุงชมกอนด้วยสีหน้าตื่นเต้น ฉันว่าคิลล์คุงเท่กว่าอีกค่ะ...


จากนั้นเราจึงออกวิ่งต่อ


"คราวหลังให้ฉันลองทำบ้างสิ!"คิลล์คุงพูดกับกอน


"ถ้าให้ยืมสเก็ตบอร์ดล่ะก็นะ!"


"เอ๋! ฉันขอด้วยคนสิคะ?"ฉันร้องประท้วง


"อื้ม! เมย์เดนด้วย"กอนหันมาส่งยิ้มให้ฉัน


ตอนนี้พวกเราวิ่งมาถึงตรงบันไดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คุณซาทอสจึงเร่งฝีเท้าเข้าไปอีก


"นี่พวกนาย! มาแข่งกันมั้ยว่าใครจะไปถึงเส้นชัยก่อนน่ะ?"คิลล์คุงหันมาถามพวกเราสองคน


"ค่ะ!"ฉันรีบตกลงในทันที


"ได้เลย! คนแพ้ต้องเลี้ยงข้าวหนึ่งมื้อนะ"กอนบอก


"ได้สิ จัดให้!"คิลล์คุงพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


"มาท้าคนผิดแล้วล่ะค่ะ!"


"เตรียมตัว..."พวกเราสามคนพูดพร้อมกัน


"...ไป!"


พวกเราวิ่งขึ้นบันไดกันมาเรื่อยๆจนกระทั่งตามพวกคุราปิก้าและเลโอลีโอทัน


"ขอไปก่อนนะคุราปิก้า!"กอนหันไปพูดกับคุราปิก้า


"นี่ลุง! ขอนำไปก่อนนะ"คิลล์คุงหันไปพูดกับเลโอลีโอ


"ไม่ใช่ลุงเฟ้ย! ฉันเองก็อายุ10กว่าๆเหมือนพวกนายนั่นแหละ!?"เลโอลีโอหันไปสวนกลับคิลล์คุงเล่นเอาทุกคนเหวอไปเลย แต่เนื่องจากฉันรู้อยู่แล้วเลยไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่นัก


...


เราสามคนวิ่งกันไปเรื่อยๆก็พบว่ามีผู้ที่ตกรอบไปแล้วอีกหลายคน บางคนก็สลบอยู่ตรงบันไดเป็นอะไรที่ฉันรู้สึกอายแทนสุดๆเลย


"ไล่ตามฝีเท้าฉันทันด้วย ฝีมือไม่เบานี่?"คิลล์คุงพูดกับกอนแต่ถึงจะรู้แบบนั้นฉันจึงหยอกเค้าเล่น


"แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!"


"ไม่ได้หมายถึงเธอเฟ้ย! เธอตามฉันมาไม่ทันก็แปลกแล้ว!?"คิลล์คุงหันมาพูดใส่ฉัน


"หรอ? แฮะๆ"ฉันหัวเราะเบาๆ ส่วนกอนก็ดูจะภูมิใจเล็กน้อยที่โดนคิลล์คุงชม


"..."คิลล์คุงมองหน้าฉันอย่างเซ็งๆก่อนจะพูดต่อ"จะว่าไปทุกคนนี่เดินช้ากันจังเลยนะ? เฮ้อ แค่นี้เองหรอการสอบฮันเตอร์ สบายๆเลยนะเนี่ย"


"นี่ ทำไมคิรัวร์กับเมย์เดนถึงอยากมาเป็นฮันเตอร์งั้นหรอ?"กอนถามพวกฉันสองคน


"ฉันก็ไม่ได้อยากเป็นฮันเตอร์สักเท่าไหร่หรอก"คิลล์คุงตอบเรียบๆ


"ฉันด้วยค่ะ แค่จะมาดูคิลล์คุงสอบฮันเตอร์เฉยๆ"


"เอ๋?"


"เห็นเขาบอกว่าการสอบนี่โหดหินสุดๆก็เลยคิดว่ามันน่าจะสนุกดีแค่นั้นเอง"คิลล์คุงพูดต่อ"แต่ก็น่าผิดหวังจริงๆเล้ย"


"อ้อ"กอนส่งเสียงตอบรับในลำคอ


"แล้วกอนล่ะ?"


"คือฉันน่ะนะมีพ่อเป็นฮันเตอร์ล่ะ ก็เลย...คิดอยากจะเป็นฮันเตอร์เหมือนพ่อฉันน่ะ"กอนอธิบาย


"พ่อนายเป็นฮันเตอร์แบบไหนหรอ?"คิลล์คุงถาม


"ไม่รู้เหมือนกัน"


"หา?"คิลล์คุงพูดก่อนจะหัวเราะออกมา"ฉันว่านายเนี่ยพิลึกคนชะมัด!"


"หรอ?"


"ตัวเองอยากเป็นแบบพ่อแท้ๆแต่ดันไม่รู้เรื่องของพ่อตัวเองเนี่ยสิ"คิลล์คุงพูดยิ้มๆ


"ฉันน่ะเกิดมาก็ได้คุณมิโตะเลี้ยงดูมาตลอดเลยล่ะ รู้จักแค่รูปของพ่อเท่านั้นแหละ"


"แล้วใครกันล่ะคุณมิโตะเนี่ย?"คิลล์คุงถามต่อ


"ก็น้ามิโตะไง!"


"อ้อ"ฉันกับคิลล์คุงตอบรับในลำคอเบาๆ


"ตอนพ่อฉันอายุ12ก็มาสอบฮันเตอร์แล้วล่ะ...เขาสอบผ่านจนได้เป็นฮันเตอร์แล้วก้ออกจากเกาะไป เขาทิ้งฉันไว้และไปหมกมุ่นอยู่กับงานฮันเตอร์ ฉันเลยอยากรู้ว่ามันเป็นยังไงอ่ะ"กอนยังคงอธิบายต่อ


"..."คิลล์คุงตั้งใจฟังอย่างเงียบๆโดยที่ฉันแอบหาวกับเรื่องราวของกอน 


ไม่ต้องเล่าถึงขนาดนั้นก็รู้อยู่แล้วล่ะ...


เมื่อฟังเรื่องของกอนเสร็จก็พบว่าทางออกอยู่ข้างหน้า เราสามคนเร่งฝีเท้าขึ้นอย่างไม่ได้นัดหมาย


"โกล!(Goal!)"เราตะโกนออกมาพร้อมกันเมื่อถึงจุดหมาย


"สำเร็จ! ฉันชนะแล้ว"กอนตะโกน


"พูดอะไรของนาย? ฉันเร็วกว่าเห็นๆ"คิลล์คุงเถียง


"โปรดดูตำแหน่งที่ดิฉันยืนด้วยค่ะ ดูยังไงดิฉันก็มาถึงก่อนเห็นๆ!"ฉันปรามทั้งสองคน


"เธอมั่วแล้วยัยสโตล์กเกอร์!"คิลล์คุงชี้นิ้วมาที่ฉันด้วยความไม่พอใจ


"แพ้แล้วพาล? น่ารักดีนี่คะ...คิลล์คุง"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียน


"ฉันต่างหาก! ทั้งสองคนเลี้ยงข้าวฉันด้วยนะ"กอนบอก


"ฉันต่างหาก!"คิลล์คุงหันไปเถียงกับกอน


"ดิฉันต่างหากค่ะ!"


"นี่ ใครเร็วกว่ากันงั้นหรอ?"กอนหันไปถามคุณซาทอสที่ยืนมองพวกเราอยู่


"คุณผู้หญิงคนนี้มาถึงก่อนนิดนึงนะครับ ส่วนพวกคุณสองคนก็มาถึงพร้อมๆกัน"คุณซาทอสพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย


"งั้นหรอ?"กอนและคิลล์คุงหันมามองที่ฉัน


"ดิฉันบอกไปแล้วนะคะ"ฉันยิ้มอย่างผู้ชนะ


"พวกเราจะยอมเลี้ยงข้าวเมย์เดนก็ได้"กอนถอนหายใจออกมาเบาๆ


"เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะ! ใช่มั้ยคะคิลล์คุง?"ฉันหันไปหาคิลล์คุงที่ทำหน้าเจ็บใจอยู่


"ชิ! ยอมแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ"คิลล์คุงพูดก่อนจะสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น


"นี่...คุณซาทอส ที่นี่คือสนามสอบรอบที่สองงั้นหรอ?"กอนหันไปถามคุณซาทอสต่อ


"เปล่าหรอก...ต้องเดินต่อไปอีกหน่อยนึง"


"โธ่เอ๊ย..."กอนร้องออกมาเบาๆ





TBC.
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 240 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #269 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:52
    น่ารักกกกก
    #269
    0
  2. #141 Yok Poog (@yok-poog) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 01:36
    ความอวดผั-นี้
    #141
    0
  3. #68 Phiyarat (@Phiyarat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 20:04

    น้องน่ารักกกกกกก แต่ทำไมติดเฟรนด์โซนแบบนั้นล่ะลู๊กกก

    #68
    0
  4. #10 penpornpenmit (@penpornpenmit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 18:15
    น่ารักดีแต่เหมือนคิรัวร์ไม่คิดอะไรกับเมเดนเลยอ่ะ หรือรู้สึกไปเองก็ไม่รู้ แต่แบบดูเหมือนคิรัวร์มีความสัมพันธ์กับเมเดนแค่เพื่อนอ่ะ
    #10
    3
    • #10-1 Kumade_May (@Mo-MayThana) (จากตอนที่ 4)
      20 มีนาคม 2562 / 18:25
      นางก็คิดแบบนั้นแหละค่ะเพราะยังไม่ยอมรับ และนางก็วางตัวไม่ถูกกับเมย์เดนที่ชอบแหย่ตนเท่าไหร่ด้วยเลยแค่คิดว่าเมย์เดนอาจจะแกล้งทำเป็นชอบตัวเองก็ได้ไม่ได้จริงจังอะไรน่ะค่ะ
      #10-1
  5. #9 terakoontawat (@terakoontawat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:48
    จะดูตอนต่อไป จะดูๆ งื่อๆ
    #9
    0