จางฮุ่ยเหอ

ตอนที่ 1 : จางฮุ่ยเหอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,857
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    30 ส.ค. 61

พิมพ์เนื้อหาตรงนี้

"อ่ะ!~~ท่านหมอ~~ข้าจะไม่ไหวแล้ว.." 

เสียงครางหวานแผ่วที่ดังขึ้นในห้อง หากใครมาได้ยินย่อมเข้าใจได้ทันทีว่าเจ้าของเสียงจะสุขสมเพียงใด 

.....cut...

จนท่านเจ้ากรมอาญาและฮูหยินถึงกันกลุ้มใจจนผมแทบจะร่วงหมดหัว

"ฮือๆ..ท่านพี่เราจะทำอย่างไรดี..เจินเอ๋อร์ตาบอดสกุลเจินมีทายาทชายเพียงคนเดียว..ข้าอยากตายยิ่งนักฮือๆ..ฮือๆ"

ใต้เท้าเจินกลุ่มใจยิ่งนักได้แต่ปลอบภรรยาเหล่าหมอหลวงที่เชิญมาตรวจอาการก็ไม่สามารถรักษาได้ จวนสกุลเจินอยู่ในช่วงเลวร้าย 

จนกระทั้งวันหนึ่งได้ยินบ่าวในบ้านสองคนคุยกันถึงหมอเทวดาพเนจร ที่รักษาได้ทุกโรคแม้แต่โรคที่หมอพากันส่ายหน้ายังหายเพียงแต่

ข้อแลกเปลี่ยนแสนประหลาดแลกการรักษาอันอัศจรรย์นั้น ต่างหากที่ทำให้คนไข้และญาติคนไข้หนักใจ.. ไม่ใช่ค่ารักษาที่แพง..

แต่เป็น..น้ำพิสุทธ์..

ที่คนไข้ต้องจ่ายนะสิเพราะท่านหมอเป็นผู้ชายคนไข้หากเป็นผู้หญิงแค่เสียเงิน แต่กับผู้ชายด้วยกันต้องเสียน้ำในตัว 

ส่วนเหตุผลที่ทำไมต้องตั้งกฏเช่นนี้ยังคงเป็นปริศนา. 

หลังจากนั้นท่านเจ้ากรมเจินจึงสั่งให้คนติดป้ายประกาศหาคนรักษาคุณชายเจินยุ่นหวง ใครที่รักษาได้จะขออะไรก็ได้หนึ่งอย่างเป็นการแลกเปลี่ยน 

บรรดาชาวบ้านต่างมุ่งดูป้ายประกาศหาหมอรักษาคุณชายเจินยุ่นหวงที่ตาบอดให้กลับมาเห็นอีกครั้งแลกกับการขออะไรก็ได้หนึ่งอย่าง

เสียงเส็งแซ่ดังไม่หยุดจากบรรดาจีนมุงที่วิพากวิจารกันขรึม

"ข้าได้ข่าวว่าใต้เท้าเชิญหมอหลวงขององค์ฮ่องเต้มารักษาหลายคน.ทุกคนได้แต่ส่ายหน้า..เฮ้อ!น่าสงสารใต้เท้าเจินช่างอาภัพ มีลูกชายคนเดียวก็มาตาบอดซะแล้ว.."

ชาวบ้านที่มุงอยู่ต่างถอนหายใจสงสาร

"พี่ชาย..จวนใต้เท้าเจินไปทางไหนเหรอ."

เสียงชายหนุ่มเอ่ยถาม..

ชาวบ้านต่างหันไปมองคนที่เอ่ยถามเห็นเพียงชายหนุ่มผิวขาวสวมชุดเขียวสะพายย่ามเหมือนนักเดินทางพร้อมหมวกงอมที่มีผ้าบางปิดบังใบหน้าเอาไว้จึงเอ่ยถาม..

."จวนใต้เท้าเจินอยู่สุดทางเดินนี่หละ...ประตูสีแดงใหญ่นั้น..แต่เจ้าถามไปทำไมพ่อหนุ่มหรือว่าเจ้าเป็นหมอจะมารักษาคุณชายน้อย"

ชาวบ้านท่านหนึ่งถามขึ้นมา

"ข้าเป็นหมอพเนจรที่ผ่านมาเห็นประกาศเลยอยากลองดู..ความรู้ของข้าอาจพอจะช่วยได้บ้าง"

ชายหนุ่มพูดพร้อมก้มหัวขอบคุณเบาๆ ให้กับชาวบ้านท่านนั้นที่ชี้ทางไปจวนสกุลเจิน..

ชายหนุ่มเดินไปตามทางที่ชาวบ้านแนะนำ 

จางฮุ่ยเหอมองประตูจวนสีแดงหลังใหญ่ตรงหน้า มือเรียวขาวเคาะประตูสองสามครั้งบ่าวในจวนเปิดประตูออกมา

"ท่านมาหาใคร"

บ่าวผู้นั้นถามชายหนุ่มตรงหน้า

"ข้ามาตามป้ายประกาศ..ข้าจะมารักษาคุณชายเจิน."

จางฮุ่ยเหอนั่งจิบน้ำชาและขนมที่บ่างในจวนจัดมาต้อนรับ รอเจ้าของจวนที่บ่าวกำลังไปแจ้ง

ในห้องโถงใหญ่ประดับประดาไปด้วยของมีค่าแม้แต่เก้าอี้ที่ตนนั่งยังเป็นไม้สักทองขณะที่กำลังพิจารณาข้าวของในห้องโถง ได้ยินเสียงคนเดินมาจึงวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นประสานมือคาราวะเจ้าของจวน

"ข้าน้อยจางฮุ่ยเหอคาราวะใต้เท้าเจิน"

ใต้เท้าเจินมองชายหนุ่มที่ยังคงปิดบังใบหน้าไว้ภายใต้หมวกงอบ

"บ่าวข้าบอกว่าเจ้าอาสารักษาลูกชายข้าใช่หรือไม่"

ใต้เท้าเจินเปิดประเด็นแบบไม่ออมค้อม

"ขอรับ..ขอพูดแบบรวดรัดหากข้ารักษาคุณชายจนหาย ข้าสามารถขอท่านได้หนึ่งอย่างใช่หรือไม่ขอรับใต้เท้า"

"ข้าพูดคำไหนคำนั้นหากรักษาลูกชายข้าหายได้จริงไม่ว่าอะไรข้ายินดีให้เจ้า"

จางฮุ่ยเหอยิ้มภายใต้หมวก ก่อนจะควักสัญญาออกมาให้ใต้เท้าพิจารณา 

"ใต้เท้าลองอ่านพิจารณาหากท่านตกลงให้ข้ารักษา ใต้เท้าเพียงลงตราประทับสัญญาข้าก็จะเริ่มรักษาได้ทันที"

ชายหนุ่มส่งหนังสือสัญญาให้บ่าวที่ลงมารับเอกสารให้ใต้เท้าเจิน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

14 ความคิดเห็น