จางฮุ่ยเหอ

ตอนที่ 15 : อีกนิดเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 706
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    14 ก.ย. 61

ฮุ่ยเหอผลักพี่คังลงนอน ก่อนจะปลดสายคาดเอวออก เลื่อนกางเกงให้คังน้อยออกมาสูดอากาศด้านนอก

"อ๊าห์...เจ้า...ใจเย็นๆ"

คังมินร้องครางเพราะปากร้อนครอบหัวหยักของตนไปเรียบร้อยแล้ว

.........


ในใจร้อนๆของพี่คัง


ข้าต้องรีบช่วยเจ้าน้องน้อยให้ได้ ร่างสูงใช้วิชาตัวเบาตามเจ้าหูเตี๋ยราตรี ไปทางชายแดนของแคว้นจนมันบินวนที่แห่งหนึ่ง ลักษณะคล้ายโรงเตี๋ยมขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ในป่าลึก

หากไม่สังเกตุหรือมีตัวช่วยแบบตนคงหาไม่เจออย่างแน่นอน 

ร่างสูงกระโดดขึ้นชั้นสองแอบเข้าไปด้านใน และสิ่งที่ทำให้ข้าอยากจะเผาที่นี้ทิ้ง.  

น้องน้อยของพี่คังที่อยู่ในสภาพช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ถูกหิ้วปีกอยู่กลางเวที ในสภาพเกือบเปลือยชุดที่ใส่นั้นบางจนมองเห็นผิวใต้ร่มผ้าได้รำไร 

ข้าพยายามอดกั้นรอจังหวะเหมาะที่จะเข้าไปชิงตัวเพราะที่นี้เหมือนจะมีคนหนุนหลังที่ไม่ธรรมดา

เพราะดูได้จากคนที่มาประมูลมีทั้งเหล่าราชวงค์และขุนนาง พ่อค้าวาณิชหรือแม้แต่ราชวงค์ต่างเมือง.  

และเสียงประกาศของเจ้าน่าตายที่ให้ลองสัมผัสน้องน้อยเพียงแค่เสียเงินนั้น. 

ข้าพุ่งตัวออกไปหมายจะชิงดวงใจกลับมาแต่ถูกมือของท่านพ่อดึงไว้ก่อน 

"ช้าๆได้พร้าเล่มงาม...เจ้าลูกชายอย่าใจร้อนนัก" 

ข้ากำหมัดขบกรามแน่นบีบเสาไม้จนเป็นรอยบุบ ข้าปีนขึ้นไปบนหลังคาด้านบนสุด 

ภาพที่เห็นน้องน้อยถูกจับให้นั่งบนเก้าอี้ถางขาสองข้างออกจากกันแล้วมัดไว้ ตามด้วยคนจำนวนหนึ่งเดินเข้ามาลูบคลำหน้านวล. 

หน้าอกลูกเกตุชมพูนั้นที่ตนได้ลิ้มลองว่าหวานล้ำเพียงใด และข้าขอสาบานว่าจะตัดมือเจ้าพวกนั้นทิ้งที่บังอาจจับของรักของหวงของข้า 

พวกมันแหย่แยงสำรวจช่องทางร้อนที่เคยกลืนกินตัวตนของข้า...ก่อนที่เจ้าหน้ากากทองจะประมูลได้น้องน้อยของข้าไป ข้าคิดออกแล้วว่าจะช่วยอย่างไร 

"..เจ้า....ปึก..ตุ๊บ.." 

ข้าพี่คังทุบไอ้หน้ากากทองจนสลบคาตีน มันเป็นคนที่ประมูลได้น้องน้อยของข้าไป

.....cut....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

14 ความคิดเห็น