คัดลอกลิงก์เเล้ว

Short Fic Fairy tail I’m sorry [Jellal x Erza]

โดย Luz_Zafiro

หลังเหตุการณ์ที่ริวเซ็ตสึแลนด์ถล่ม เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นบ้างนะ??

ยอดวิวรวม

2,370

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


2,370

ความคิดเห็น


16

คนติดตาม


43
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ก.ค. 58 / 18:36 น.
นิยาย Short Fic Fairy tail I’m sorry [Jellal x Erza] Short Fic Fairy tail I’m sorry [Jellal x Erza] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิคเรื่องนี้อิงเนื้อหาหลักเพียงบางส่วน  โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน...
เอ๊ย! ไม่ช่ายยย  
ฟิคนี้ไรต์ไม่ได้ตั้งใจจะแต่งเองหรอกค่ะ  ลองคุยๆ กับน้องชายตัวเองเล่นๆ ดู แล้วน้องก็บอกว่า 'แต่งเป็นฟิคดีไหม'  เท่านั้นแหล่ะก็เลยลองแต่งดู เป็นเรื่องสั้นๆ อ่านสบายๆ
และที่สำคัญคือเนื้อหามาจากไอเดียของน้องชายล้วนๆ ค่ะ ไรต์มีหน้าที่คิดไดอะล็อกกับคำบรรยายอย่างเดียวเลย ฮ่าๆ

เป็นยังไงก็ฝากติชมด้วยนะคะ  ^____^

ปล.ฟิคนี้แต่งเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2556 แต่เพิ่งจะได้เอามาลงเจ้าค่ะ ฮ่าๆๆ

                                                                       Luz_Zafiro  [07/05/13]

แบนเนอร์(สนใจแลกได้นะคะ) :::




ส่วนนี่ฟิคอีกเรื่องที่ไรต์แต่งค่ะ :::


จิ้มเลยจ๊ะ

Banner เพื่อนบ้านเจ้าค่ะ :)


 
ขอบคุณ Theme :)

และ ขอบคุณ Banner จาก น้องสาวคนเก่ง  รักที่สุดเลย <3
Floating brain -_-'

 



mush room.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ก.ค. 58 / 18:36


Short Fic Fairy tail  I’m sorry
Pairing : Jellal Fernandes x Erza Scarlet
Rating : G 

------------------------------------------------------

ให้ตายสิ! เจ้าบ้านัตสึ   บังอาจทำลายซะราบเป็นหน้ากลองแบบนี้ได้ยังไงกัน  ฉันยังไม่ทันได้เล่นน้ำให้เต็มที่เลย หญิงสาวผมสีแดงสดเจ้าของฉายา ไททาเนีย กล่าวขึ้นอย่างอารมณ์เสียหัวฟัดหัวเหวี่ยงสุดๆ ที่ตัวเองยังไม่ทันได้เล่นน้ำให้เต็มที่  ริวเซ็ตสึแลนด์ก็โดนพังซะเละด้วยฝีมือของจอมเวทย์ปราบมังกรตัวป่วนของกิลด์

แถมยิ่งไปกว่านั้นตอนที่ทุกอย่างพังเละตุ้มเป๊ะนั่น

พอคิดถึงภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาได้เดี๋ยวเดียวสดๆ ร้อนๆ นั่นแล้ว   ความร้อนก็พุ่งขึ้นสูง เลือดสูบฉีดพล่านเสียจนใบหน้าขาวๆ นั่นแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้

บ้าที่สุดเลย

แบบนี้จะมองหน้าหมอนั่นได้ยังไงกัน

ทั้งหมดก็เพราะเจ้าตัวต้นเหตุของเรื่องนี้

ฮึ่ม! นัตสึ

มือกำเข้าหากันแน่น  อย่างหมายมั่นตั้งใจว่าจะจับตัวเจ้าคนที่เป็นสาเหตุของความอับอายมาหักคอให้แหลกคามือให้ได้

เอลซ่า

อะไร!...” ไททาเนียสุดแกร่งหันมาตวาดลั่นใส่คนที่มาเรียกไม่ดูเวล่ำเวลา  แต่พอเห็นว่าใครเป็นคนเรียกเท่านั้นความโกรธที่มีก็สลายหายไปในบัดดล กลับกลายเป็นว่าความร้อนที่เคยลดหายไปได้ไม่ถึงสิบวินาที กลับพุ่งปรี๊ดขึ้นมาบนใบหน้าอีกระรอก  ริมฝีปากแข็งค้างแทบจะขยับเรียกชื่อของอีกฝ่ายไม่ได้

จะ..เจราล

เจ้าของชื่อสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันเหลียวซ้ายแลขวา  แล้วยกนิ้วชี้ขึ้นระดับริมฝีปากเป็นสัญญาณบอก  ทำให้คนเผลอเรียกชื่อจริงของอีกฝ่ายไปนึกขึ้นมาได้

อะ..’โทษทีนะ  มีอะไรงั้นเหรอ  มิสกัน

พอโดนถามเข้าตรงๆ แบบนี้คนมาทักกลับทำสีหน้าไม่ถูกเสียเอง   ก็ใช่ว่าเหตุการณ์ที่ว่านั่นเขาไม่รับรู้เสียเมื่อไหร่ล่ะ  เพราะรับรู้ดีจนตราตรึงแน่นอยู่ในความคิดทุกอณูเซลล์สมองทุกซอกหลืบความทรงจำนี่แหล่ะ  เขาถึงได้ต้องมาขอโทษเธออีกครั้ง  หลังจากที่ก่อนหน้าที่ริวเซ็ตสึแลนด์จะโดนพังเละราบพณาสูร  เขาดันทำอะไรบ้าๆ ใส่เธอไปจนต้องขอโทษไปรอบหนึ่งแล้ว ถึงแม้ว่าไอ้ที่ทำบ้าๆ ใส่ไปนั่นจะเป็นอุบัติเหตุที่ไม่ได้เกิดจากความตั้งใจจริง(?)เลยแม้แต่นิด

ทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะมาขอโทษก็รอบนี้เป็นอุบัติเหตุสุดวิสัยจริงๆ

แต่พอเจอหน้าเอลซ่าแล้วมันติดอยู่ที่ปาก พูดไม่ออก บอกไม่ถูก

จะเริ่มยังไงดี  แล้วยิ่งเอลซ่ามองอยู่แบบนี้มันชวนให้นึกถึงภาพบ้าๆ พวกนั้นทุกทีเลยสิน่า

โธ่เว้ย!  จะเริ่มยังไงดีเนี่ย

อะ..เอ่อคือ ฉัน…”  แม้ภายในหัวความคิดจะตีรวนสวนทางขัดกันให้วุ่นวาย  แต่ดูเหมือนระบบสมองจะจัดลำดับได้ดีเกินกว่าคนปกติทั่วไป  จึงทำให้เจราลในคราบมิสกันแห่งแฟรี่เทลไม่หลุดพูดอะไรที่เป็นความคิดในหัวออกมาเลยแม้แต่อย่างเดียว  มีก็เพียงแค่อาการแสดงออกมาอย่างคนที่ไม่รู้จะหาจุดเริ่มต้นตรงไหนดี

มะ..มีอะไรรึเปล่า ก็ใช่ว่าคนนึกถึงภาพพวกนั้นตอนเจอหน้ากันมีแค่ฝ่ายชายเสียเมื่อไหร่  ในเมื่อฝ่ายหญิงเองก็มีภาพเหล่านั้นฉายอยู่ในหัว  ยิ่งมองหน้าอีกฝ่ายที่กำลังหลบสายตาอ้ำๆ อึ้งๆ อย่างคนไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว  ก็เหมือนกับว่าสมองเธอจะกลัวว่างงาน ถึงได้ต้องสรรค์หาขุดเอาภาพที่แม้อยากจะลืมไปให้เร็วที่สุด มาฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่ากันลืมอยู่นั่น

เหตุการณ์ระหว่างสองจอมเวทย์คงจะกระอักกระอ่วน  หาจุดเริ่มต้นไม่ได้อยู่อย่างนั้นอีกนานแน่  ถ้าไม่ได้คนที่บังเอิญผ่านมาเข้ามาช่วยคลี่คลายสถานการณ์ความน่าอึดอัดนี้ลง  ประหนึ่งเหมือนนางฟ้ามาโปรดสัตว์โลกตาดำๆ ที่น่าสงสาร

เอลซ่า!”

มิร่า…” เจ้าของชื่อหันไปตามเสียงร้องเรียก  แล้วก็พบกับหญิงสาวผู้เป็นเหมือนนางฟ้าผู้งดงาม  ทั้งที่แต่ก่อนจะเคยเป็นเหมือนซาตานของกิลด์ก็เถอะ  เพราะต้องประสบเหตุการณ์แห่งความสูญเสียจึงทำให้หญิงสาวคนนี้เปลี่ยนไปชนิดพลิกหลังมือเป็นหน้ามือ  กลายเป็น มิร่าเจน ที่แสนใจดีอย่างที่ทุกคนรู้จักกันจนถึงทุกวันนี้

มาอยู่นี่เอง  ตามหาซะแทบแย่แน่ะ

ตามหา?   มีธุระอะไรกับฉันอย่างนั้นเหรอ เหมือนนางฟ้ามาโปรดจริงๆ  เพราะมิร่าเจนเข้ามาทักแบบนี้  เลยทำให้คนที่กำลังเขินอาย อยู่ในสถานการณ์พูดไม่ออกบอกไม่ถูกกลับกลายมาเป็นคนปกติพูดออก บอกถูกอีกครั้ง

คือว่านะ  แถวๆ นี้น่ะมีร้านอร่อยๆ อยู่เยอะแยะเลยล่ะ  เลยอยากจะมาชวนเธอไปเที่ยวด้วยกันน่ะจ้ะ นางฟ้าประจำกิลด์ชวนด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

งั้นเหรอ  แล้วมีใครไปบ้างล่ะ

ก็มีแค่ฉันกับลิซาน่า  แค่สองคนเท่านั้นเองล่ะนะ  ไปกันแค่สองคนพี่น้องดูเหงาๆ ก็เลยมาชวนเธอไปด้วยกันน่ะ มิร่าเจนยังคงเอ่ยต่อไปด้วยรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าไม่จางหาย  ก่อนจะเพิ่งสังเกตเห็นว่า ณ ที่นั้น  ไม่ได้มีเพียงแค่เธอกับไททาเนีย  แต่มีบุคคลที่สามยืนร่วมรับฟังอยู่ด้วย อ้าว! มิสกันก็อยู่ด้วยเหรอ

อะ..อืม

งั้นก็ดีเลย  ไปเที่ยวด้วยกันกับพวกเราไหมล่ะ  ไปกันหลายๆ คนสนุกดีออก  ใช่ไหมเอลซ่า มิร่าเจนชวนพลางหันมาถามความเห็นของหญิงสาวอีกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในจอมเวทย์สุดแกร่งของแฟรี่เทล

อืม ก็ดีนะ  นายอยากจะไปด้วยกันรึเปล่าล่ะ มิสกัน

“…”

 

ท่ามกลางบรรยากาศครึกครื้นภายในเมือง  ร้านรวงต่างๆ พากันเปิดขายเรียกลูกค้าเข้าร้านตน ยิ่งมีงานแข่งขันการประลองเวทย์แบบนี้ด้วยแล้ว คนก็ยิ่งเยอะมากกว่าปกติเป็นพิเศษ  ไม่ว่าใครต่างก็ต้องฉกฉวยโอกาสเวลายามนี้กันเอาไว้ทั้งนั้น

สองสาวพี่น้องมิร่าเจนและลิซาน่าพากันเข้าร้านนี้ออกร้านนู้นเป็นว่าเล่น  จนคนถูกชวนให้มาด้วยทั้งสองคนได้แต่เดินตามเข้าร้านนั้นไปหายใจทิ้งสักสิบฟืดแล้วก็เดินตามออกมาไปเข้าอีกร้านนึง  สุดท้ายก็ต้องขอแยกทางกับสองพี่น้อง  โดยอ้างเหตุผลว่าเจอร้านที่ถูกใจอยู่อีกทางหนึ่ง   แน่นอนว่าคนอ้างเหตุผลคือ เอลซ่า  ในขณะที่คนติดสอยห้อยตามอย่าง เจราล(ในคราบมิสกัน)ก็ขออาสาไปกับไททาเนีย  ด้วยเหตุผลอันสุดแสนจะฟังไม่ขึ้น และไม่จำเป็นสุดๆ สำหรับคนอย่างเอลซ่าว่าจะให้ผู้หญิงไปเดินเที่ยวคนเดียวคงอันตราย

และแล้วทั้งสี่คนก็ได้แยกทางกันเดิน  สองสาวพี่น้องพากันไปช็อปอีกทาง  ในขณะที่สองคนรู้จักกันดีแต่ต้องทำเหมือนไม่รู้จักสนิทสนมกันได้เดินแยกมาอีกทางที่ไม่ค่อยจะมีผู้คนพลุกพล่านเท่าไหร่นัก

นายรำคาญรึเปล่า  มิร่ากับลิซาน่าน่ะ  หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงเปิดปากขึ้นก่อนหลังจากที่ได้อยู่กันตามลำพังเพียงสองคน

ไม่หรอก  ก็ดูเฮฮาดี

งั้นเหรอแล้วนาย  มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันงั้นเหรอ เอลซ่าเปิดประเด็นเข้าสู่เรื่องค้างคาระหว่างเราสองทันที  การที่เดินอยู่ข้างๆ กันแบบนี้ถึงจะเขินเพราะความไม่ชิน  แต่ก็ไม่เขินมากเหมือนเวลาที่ยืนหันหน้าเข้าหากันตรงๆ  ทำให้ไททาเนียผู้แข็งแกร่งหวนกลับคืนมาเป็นคนเดิมได้อีกครั้ง

เรื่องนั้น…” โดนเปิดประเด็นถามมาตรงๆ  คนยังไม่ทันตั้งตัวก็เลยต้องขอเวลาทำใจตั้งสติเรียบเรียงคำพูดในหัวสักครู่

แย่จริงๆ เลย  ต้องให้เอลซ่าเป็นคนพูดออกมาก่อนจนได้

ช่วยไม่ได้  ในเมื่อเอลซ่าเริ่มขึ้นมาแบบนี้แล้ว  เราเองก็ต้องพูดออกไปอย่างตรงไปตรงมาล่ะนะ

พอตั้งสติ คิดกับตัวเองได้อย่างมาดมั่นแล้ว  ร่างสูงก็ปิดเปลือกตาลงก่อนจะเริ่มเอ่ยถึงเรื่องที่ตนต้องการจะพูดกับอีกฝ่าย  ขาก็ยัวก้าวเดินเคียงคู่กันไปเรื่อย

เอลซ่า   คือเรื่องตอนที่ริวเซ็ตสึแลนด์ถล่มนั่นน่ะ  ฉันขอโทษนะ  ถึงอาจจะดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุที่เธอบังเอิญ..เอ่อแต่ยังไงฉันก็ต้องขอโทษจริงๆ  เพราะยังไงซะเธอก็เป็นผู้หญิง  แล้วฉันเป็นผู้ชาย  ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะแต่ว่าพอเกิดเหตุการณ์แบบนั้นมาแล้ว  ฉันรู้สึกว่าถ้าไม่พูดขอโทษเธอ  ฉันคงต้องละอายใจไปชั่วชีวิต  และคงไม่มีวันมองหน้าเธอได้อีกแน่  เพราะฉะนั้นฉันขอโทษนะเอลซ่า

อดีตคนเคยเลวหันขวับไปขอโทษอีกฝ่ายตรงๆ  แต่ก็ต้องตะลึงตาค้างเมื่อหันไปพบแต่เพียงความว่างเปล่า  คนที่เคยเดินอยู่ข้างๆ หายไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้  กลายเป็นว่าที่พูดไปเมื่อครู่เขาพูดขอโทษบอกกับอากาศธาตุไปซะอย่างนั้น

พอหันซ้ายหันขวาหันหน้าหันหลัง  มองหาคนที่หายไปแบบไม่บอกไม่กล่าว  แล้วก็พบว่าหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีแดงสดสวยนั่นกำลังยืนอยู่หนาร้านอะไรสักอย่าง   ครั้นเมื่อจะออกปากร้องเรียกเธอก็กลับเดินเข้าไปในร้านนั้น  ทำให้เขาต้องวิ่งกลับมาหาเธอที่ร้านทันที  และก็พบอีกรอบว่าร้านค้าที่ว่านั่นก็คือ

ร้านเค้กที่มีเค้กเหลืออยู่ก้อนสุดท้าย

เอลซ่า…”

อะขอโทษทีนะที่ไม่ได้บอกนายก่อน  พอดีเห็นว่ามันเหลือก้อนสุดท้ายแล้วน่ะ ไททาเนียผู้ชื่นชอบก้อนกลมๆ ครีมเยอะๆ ที่เรียกว่า ขนมเค้กเป็นชีวิตจิตใจหันมาขอโทษ  พลางหันไปรอรับเค้กที่เจ้าของร้านกำลังจัดการนำขนมใส่กล่อง

งั้นเหรอ…” เจราลมองพลางครุ่นคิดอะไรบางอย่างครู่หนึ่ง  แล้วเมื่อคนขายนำเอาเค้กมาส่งให้หญิงสาวที่กำลังจะหยิบเงินขึ้นมาจ่าย   มือหนาก็ส่งเงินให้ตัดหน้าไปก่อน

นะ..นาย! ทำอะไรน่ะ

มื้อนี้  ฉันเลี้ยงเธอก็แล้วกันนะ ชายหนุ่มผู้อาสาเป็นเจ้ามือหันมาตอบยิ้มๆ  แต่สาวเจ้าคนสั่งกลับไม่ยอมง่ายๆ

ไม่ต้องหรอกน่า  แค่ค่าเค้กแค่นี้  ฉันจ่ายเองได้ ว่าแล้วก็ทำท่าจะส่งเงินให้เจ้าของร้านที่ยืนมองคนยินดีจ่ายตังค์ค่าเค้กก้อนเดียวให้อย่างงงๆ

เอาเถอะน่าเอลซ่า  ให้ฉันได้ทำอะไรให้เธอบ้างเถอะนะ พอเจอคำพูดแบบนี้  บวกกับสายตาอ่อนโยน และรอยยิ้มที่อบอุ่นเข้าไป  ต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน  แต่ผู้หญิงก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่วันยังค่ำ  แม้กับคนอื่นจะกระด้าง เข้มงวด แต่กับคนที่อยู่ในใจมาตลอด  ก็ไม่มีทางที่จะไม่เผยความอ่อนโยนออกมาได้

กะ..ก็ได้

 

หลังจากได้ของโปรดมาสมใจ   ทั้งคู่ก็พากันมาหาที่นั่งเพื่อทานเค้ก  บังเอิญว่าสวนสาธารณะที่อยู่ติดกับริมน้ำของเมืองไม่ค่อยมีผู้คนพอดีจึงกลายเป็นว่าที่นี่เป็นที่ที่เหมาะแก่การทานเค้กของสองจอมเวทย์หนึ่งคนเป็นผู้สำนึกผิดต่อบาปที่ได้กระทำ  ในขณะที่อีกหนึ่งเป็นจอมเวทย์ที่เก่งกาจจากกิลด์ที่ขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่งสุดๆ

เค้กคำแล้วคำเล่าถูกตักเข้าปากไททาเนียโดยเจ้าตัวเองที่มีสีหน้ามีความสุขกับการทานของโปรด  จนลืมไปแล้วว่าตอนนี้ไม่ได้นั่งกินเค้กอยู่คนเดียว  ส่วนคนที่ถูกลืมก็เหม่อมองไปเบื้องหน้าสลับกับเหลือบมองใบหน้าของหญิงสาวข้างกายเป็นระยะๆ

เอลซ่า

หือม์!?

เธอชอบกินเค้กมากเลยเหรอ

อืม ที่ตอบคำถามได้เพียงเป็นเสียงรับคำในลำคอ  ก็เป็นเพราะในปากยังคงเต็มไปด้วยเค้กที่เพิ่งตักใส่ปากไปเมื่อกี้นั่นเอง   เมื่อเห็นว่าคนข้างๆ ไม่ได้ถามอะไรต่อแล้ว  มือบางจึงตักเค้กเข้าปากทานต่ออย่างเอร็ดอร่อย

นัยน์ตาสีน้ำตาลยังคงจับจ้องมองหญิงสาวผมสีแดงสวยข้างๆ  ใบหน้าของเธอตอนนี้ดูมีความสุขเหลือเกิน  ซึ่งเมื่อเห็นหน้าตายิ้มแย้มของเธอแล้วก็อดที่จะยิ้มตามไปด้วยไม่ได้

ได้เห็นเธอมีความสุขดีแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะนะ

และคงเป็นเพราะชายหนุ่มมัวแต่คิด  ทำให้เผลอมองหน้าจอมเวทย์สาวนานเกินไป  ทำให้คนถูกมองรู้สึกตัว  และเมื่อหันมามองคนที่มองตัวเองอยู่ก็เห็นว่าอีกฝ่ายมีรอยยิ้มน้อยๆ ด้วยแล้ว  ก็อดที่จะรู้สึกร้อนวูบที่ใบหน้าไม่ได้  และก็เหมือนเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าเค้กก้อนนี้   ตัวเธอเองไม่ได้ออกเงินเลยสักจีเวลเดียว  แต่กลับกินเอาๆ แบบนี้  ในขณะที่คนออกค่าเค้กกลับนั่งมองเธอกินอยู่ข้างๆ แทน  ทำให้ใบหน้าหวานยิ่งขึ้นสีมากขึ้นไปอีก

ด้วยความเกรงใจบวกกับความอายที่เผลอกินคนเดียวประหนึ่งเหมือนตัวเองจ่ายเงินค่าเค้กก้อนนี้เอง  เอลซ่าจึงเลือกที่จะตัดเค้กแบ่งให้กับคนที่นั่งมองอยู่ ซึ่งเห็นเธอส่งจานเค้กมาให้ก็ส่งสายตางงๆ เป็นคำถาม

เธอให้ฉันทำไม

ก็นายเป็นคนออกเงินค่าเค้กนี่  แล้วจะให้ฉันมานั่งกินคนเดียวได้ยังไงกันล่ะ ไททาเนียว่าหน้าแดงเหมือนคนมีไข้

ไม่เป็นไรหรอก  ก็บอกแล้วไง ว่ามื้อนี้ฉันเลี้ยงเธอเองน่ะ เจราลยกมือปฏิเสธ

ถึงนายจะเลี้ยงก็เถอะ  แต่มันรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องกินเค้กที่ตัวเองไม่ได้จ่ายเงินคนเดียว  โดยไม่แบ่งคนที่ออกเงินให้ เอลซ่าเอ่ยเบาๆ อย่างรู้สึดแปลกๆ จริงตามที่พูด  เมื่อเห็นว่าเจราลยังยกมือทำท่าจะปฏิเสธอีกรอบ  มือบางจึงคว้ามืออีกฝ่ายมายัดจานเค้กให้แทน  แล้วก็หันกลับไปกินเค้กในจานของตัวเองต่อทั้งที่หน้าแดงลามไปถึงใบหู

ทั้งคู่กินไปพลางมองดวงจันทร์ยามค่ำคืนไปพลาง  ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีก  เนื่องจากว่าคนหนึ่งยังคงเขินไม่เลิก  ในขณะที่อีกคนพยายามจะหาโอกาสเพื่อบอกขอโทษอีกรอบ  หลังจากพลาดขอโทษลมฟ้าอากาศไปแทนเสียรอบหนึ่ง

พระจันทร์คืนนี้ สวยดีนะ หลังจากหาโอกาสอยู่นาน  ในที่สุดจอมเวทย์หนุ่มผู้อาภัพ(?)ก็เริ่มเปิดประเด็นบทสนทนาขึ้นอีกรอบ เงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ดวงโต

อืม เอลซ่าขานรับในลำคอ  พลางเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์กลมโตส่องแสงสว่างโดดเด่นเพียงดวงเดียวกลางผืนฟ้ายามราตรีที่ไร้ซึ่งหมู่ดารา  ที่สวยจริงๆ อย่างที่อีกฝ่ายว่า

แต่ว่า…” คำพูดที่เอ่ยค้างเรียกให้ดวงตาคู่สวยของหญิงสาวที่นั่งข้างๆ หันมามองด้วยความสงสัย  ทว่านัยน์ตาคู่คมยังจ้องมองอยู่ที่จันทรา  ก่อนจะเลื่อนมาสบกับนัยน์ตาอีกคู่ที่มองตนเองอยู่ก่อน “…ฉันชอบท้องฟ้ายามเช้ามากกว่า

แล้วไททาเนียก็ต้องหน้าแดงเหมือนสีผมอีกครั้ง  กับคำพูดของชายตรงหน้าที่ยังคงมองมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน  เมื่อหญิงสาวดูจะนิ่งไปกับคำพูดของเขา  ไหนจะยังใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อจนแดงซ่านนั่นอีก  แต่อะไรบางอย่างบนใบหน้านั่นกลับ

ฮะๆ ฮ่าๆ จู่ๆ เจราลก็หัวเราะออกมาทำลายบรรยากาศโรแมนติกสุดๆ ที่นานๆ จะเกิดสักทีไปเสียราบคาบ  จนคนเขินเปลี่ยนอารมณ์ตามไม่ทันถามเสียงเคืองๆ

นายขำอะไร

คนโดนถามไม่ตอบ  แต่ก็หยุดหัวเราะเล้วมองใบหน้าเรียวสวยนั่น  ก่อนจะค่อยๆ ยกมือขึ้นเชยคางของหญิงสาว โน้มตัวเข้าหาเล็กน้อย  ก่อนจะ

จะ..เจราล

จะทำอะไรของนายน่ะ!?

อยู่ๆ  ภาพเหตุการณ์ที่เกาะริวเซ็ตสึที่หายไปพักหนึ่งเหมือนเด็กที่ไปเที่ยวเล่นจนได้เวลากลับบ้าน  ก็แว๊บกลับเข้ามาในหัว  เปลือกตาบางปิดลงแน่นด้วยความเขินที่พุ่งทะลุปรอทจนแตกกระจาย

จะทำอะไรน่ะ!!?

ถึงจะพูดถามไปทั้งที่ยังหลับตาปี๋แบบนั้น  แต่เค้กที่เคยถืออยู่ในมือกลับโปะเข้าไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มเต็มๆ  เมื่อไรก็ไม่รู้   แล้วก็เหมือนจะรู้สึกตัวทันทีที่เค้กปะหน้าอีกฝ่ายไปแล้ว จึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองคนตรงหน้าที่ตอนนี้หน้าหล่อๆ นั่นเต็มไปด้วยเนื้อและครีมของขนมเค้กแสนอร่อย

ปละ..เปล่าซะหน่อย  แค่หน้าเธอเปรอะเค้ก  ฉันก็เลยจะช่วยเอาออกให้   นี่ไง!” คนโดนแจ็คพ็อตแบบเต็มๆ ว่าพลางส่งมืออีกข้างที่เอลซ่าแทบไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำว่ามาแตะถูกหน้าเธอตอนไหนให้ดู  แต่ที่มือนั่นก็ดันมีหลักฐานเป็นครีมเล็กๆ ติดอยู่ที่ปลายนิ้ว  ทำให้งานนี้เธอกลายเป็นคนผิดแบบเต็มๆ ประตู

ขอโทษด้วยแล้วกัน  ก็ฉันไม่รู้นี่ เอลซ่ากล่าวขอโทษ  พร้อมกับหยิบกระดาษเช็ดปากที่แถมมากับขนมเค้กขึ้นมาเช็ดหน้าให้เจราลที่แทบมองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริง

เอลซ่า

อะไรเหรอ

เรื่องที่ริวเซ็ตสึแลนด์นั่นน่ะ…” โชคดีที่หน้าของเจราลเลอะขนมเค้กซะ  ไม่งั้นเอลซ่าคงต้องเห็นใบหน้าของเขาแน่ๆ  ว่าตอนนี้มันกำลังแดงขนาดไหนที่พูดถึงเรื่องนี้

ใช่ว่าเจราลจะหน้าแดงคนเดียวเสียเมื่อไร  วันนี้ดูเหมือนจะเป็นวันที่ไม่ดีเอาเสียเลยสำหรับไททาเนีย  เมื่อเรื่องที่คนที่กำลังหลบสายตาพูดอยู่ในตอนนี้  ก็ทำให้ภาพบ้าๆ พวกนั้นหวนกลับมาอีกแล้ว  และแน่นอนหน้าเธอก็ต้องแดงอีกแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย  แต่ก็พยายามทำใจกล้าถามเสียงสั่นๆ ออกไป

ทะ..ทำไมเหรอ

คือฉันขอโทษนะที่ทำแบบนั้นกับเธอ  ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำหรอกนะ  แล้วตอนที่เกาะถล่มนั่นถึงจะเป็นอุบัติเหตุ  แต่เธอก็เป็นฝ่ายเสียหายอยู่ดี  เพราะฉะนั้น…” เจราลเงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่มองหน้าเขาอยู่ก่อนแล้ว  ก่อนจะเอ่ยออกมาจากใจจริง ฉันขอโทษนะ  เอลซ่า

อะ..อืม  ฉันไม่ได้โกรธอะไรนายอยู่แล้วล่ะ  ก็มันเป็นอุบัติเหตุนี่นา เอลซ่าเอ่ยยิ้มๆ อย่างเขินๆ  มือก็ยังคงเช็ดหน้าให้เจราลที่มองมาพร้อมกับรอยยิ้มไปเรื่อยๆ

ท่ามกลางบรรยากาศดีๆ ที่ก่อขึ้นระหว่างคนทั้งสอง  กลับมีเสียงกรอบแกรบดังขึ้นจากพุ่มไม้ใหญ่ทางด้านหลังขัดจังหวะความโรแมนติกที่เพิ่งก่อตัวอีกรอบเสียสิ้น  และก็ไม่ต้องให้สงสัยนานว่ามีตัวอะไรซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้นั่นกันแน่  เมื่อจู่ๆ ดรากอนสเลเยอร์แห่งไฟก็กระเด็นออกมาจากพุ่มไม้นั้นเป็นคำตอบ

โอ๊ย!  เจ้าบ้าเอ๊ย!  บอกว่าอย่าเบียดๆ ยังไงละเฟร้ย  ไอ้เครื่องทำความเย็นเดินได้นี่!” นัตสึหันไปโวยวายใส่พุ่มไม้ที่ตัวเองเพิ่งกระเด็นออกมาลั่น

ว่าไงนะ! เจ้าตัวก่ออัคคีภัย!  แกเองต่างหากที่เบียดฉันน่ะ  ยังจะมีหน้ามาพูดว่าคนอื่นเขาไปเบียดแกอีก คู่กรณีตลอดกาลตู้เย็นเดินได้  หรือ เกรย์ ฟูลบัสเตอร์กระโจนพรวดออกมาจากพุ่มไม้อีกคนอย่างพร้อมจะมีเรื่องเต็มที่

อั๊ย! ทั้งสองคนรีบกลับเข้ามาเร็ว  เดี๋ยวเอลซ่าก็รู้ตัวหรอก เจ้าแมวฟ้าแฮปปี้บินโผล่ขึ้นมาอีกตัว

ต่อให้สองคนนั้นกลับเข้ามา  เอลซ่าก็รู้ตัวแล้วล่ะ ลูซี่ยืนขึ้นมาน้ำตาไหลพรากอย่างคนที่คาดเหตุการณ์ได้เลยว่าอะไรจะเกิดตามมาหลังจากนี้ เธอเองก็น่าจะห่วงชีวิตตัวเองบ้างนะ จูเบีย

ได้ใกล้ชิดกับท่านเกรย์เมื่อครู่นี้  ถึงตายจูเบียก็ได้ตายตาหลับแล้ว จูเบียพร่ำเพ้อไม่เลิก  ไม่ได้สนใจสถานการณ์ตอนนี้เลยสักนิด

ว่าไงนะ!! แกพูดแบบนี้อยากมีเรื่องใช่ไหมห๊า

จะมีเรื่องก็พร้อมทุกเมื่อเฟร้ย  เข้ามาเลยเจ้าบ้านัตสึ!”

พวกนาย…”

กึ๋ยอะ..เอลซ่า”  คนกำลังจะมีเรื่องวิวาททั้งคู่พร้อมใจกันประสานเสียง  ยิ่งเมื่อหันไปมองเจ้าของเสียงด้วยแล้ว  ยิ่งชวนให้รู้สึกอยากวิ่งหนีไปให้สุดขอบโลกเสียเดี๋ยวนั้น

อั๊ย เอลซ่ารู้ตัวซะแล้ว

รู้ตั้งแต่แรกนัตสึโผล่ออกไปแล้วล่ะย่ะ!”

นัตสึ  นายถล่มเกาะริวเซ็ตสึทำให้ฉันไม่ได้เล่นน้ำ  แล้วตอนนี้…”

อึ่ก อะ..เอลซ่า  คือว่าเรื่องเกาะนั่นน่ะ  ฉัน…” นัตสึถึงกับเหงื่อตกที่ตัวเองกลายเป็นเป้าความแค้นของอีกฝ่ายไปเต็มๆ  พยายามคิดคำแก้ตัว  แต่ดูเหมือนคนกำลังโกรธที่ทิ้งความเขินเมื่อครู่ไปแล้วนั้นจะไม่ฟังเสียงอะไรอีกต่อไปแล้ว  เมื่อ

เปลี่ยนศาสตรา!”

ว้าก!  เอลซ่าเอาจริงแล้ว!!” คนมีคดีติดตัวเยอะกว่าชาวบ้านร้องลั่นก่อนจะวิ่งแจ้นคนแรก  ทำให้คนอื่นๆ ที่เหลือรีบวิ่งตาม  ด้วยกลัวว่าความโกรธของไททาเนียจะมาเฉลี่ยลงที่พวกตนแทน

อย่าหนีนะ  นัตสึ!!” เอลซ่าที่สวมชุดเกราะรังสีการฆ่าฟันแผ่เกระจายทั่ว  รีบไล่ตามเป้าหมายที่ออกวิ่งหนีหายไป 

ทิ้งให้ชายที่ยังเหลือคราบเค้กบนใบหน้าอีกนิดหน่อยมองตามไปยิ้มๆ พลางนึกว่าชะตาของดรากอนสเลเยอร์แห่งไฟจะขาดที่วันนี้เสียแล้วกระมัง  ก่อนจะยกปลายนิ้วข้างที่เช็ดครีมจากแก้มของเอลซ่าขึ้นมาเลียชิมรสชาด

อร่อยดีนี่นาขนมเค้กเนี่ย


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Luz_Zafiro จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

16 ความคิดเห็น

  1. #16 punny-choco (@punny-choco) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 18:15
    กริ๊ดแรงน่ารักกกกก//แต่งดีมากค่ะ ขอคู่นี้อีกได้ไหมคะ?
    #16
    0
  2. วันที่ 4 เมษายน 2558 / 18:08
    เป็นเรื่องสั้นที่น่ารักดีค่ะ สนุกมากเลย สู้ๆนะคะ 
    #15
    0
  3. วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 18:49
    แลกแบนเนอร์กันไหมคะ ><?

    #14
    1
    • 3 กรกฎาคม 2558 / 18:38
      แปะให้แล้วนะคะ เพิ่งจะเข้าเว็บเด็กดีในรอบปีค่ะ 5555
      #14-1
  4. #13 Yume(I love fairy tail)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 02:28
    ชอบมากๆค่ะ
    #13
    0
  5. วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 09:29
    อ๊ายย ชอบคู่นี้ที่สุดเลย >< แต่งได้น่ารักมากค่ะ
    อ่านไปยิ้มไปเลย
    #12
    0
  6. วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 15:22
    สนุกมากค่ะ
    #11
    0
  7. วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 18:52
    หวานเนอะ -///- น่ารักอ่าาาาาา ><
    #10
    0
  8. วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 11:20
    ทะ...ทำไมมันหนุกเยี่ยงนี้~
    #9
    0
  9. วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 02:43
    อ๊ายย  ย
    ชอบอ่าาา หวานกันได้เพราะขนมเค้กเลย
    นัตสึเข้าขัดจังหวะแท้ๆ ถ้าไม่เข้าอยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อ เฮ้อ~
    มาแต่งตรงนี้แล้วก็อย่างลืมแต่งฟิคต่อด้วยน้าาา
    #8
    0
  10. วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 02:13
    แต่งอีกได้ม่ะ อ่านแล้วชวนติดจริงๆ 
    #7
    0
  11. วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 13:27
    สนุกดีค่ะ ถึงเป็นตอนสั้นก็สนุกดี อ่านได้เพลินเลย
    #6
    0
  12. #5 MiMix
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 11:21
    โคตรสนุก อ่านไปยิ้มไปหัวเราะไป :D

    แต่งต่ออีกน้าาา~
    #5
    0
  13. วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 10:22
    คู่นี้น่ารักจัง  >///<  แต่งอีกได้ไหมคะ ชอบมากเลย
    #4
    0
  14. วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 22:44
    ชอบอะ >O< คู่นี้น่ารัก
    #3
    0
  15. วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 22:43
    อยากอ่านคู่ของแฮปปี้-ชาร์ล
    #2
    0
  16. วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 22:38
    อั๊ยยยยยยยยยยยยย ฟินตอนสุดท้ายมากๆเลยเจ้าค๊าาา

    แต่มันน่าเสียดายตรง.....ตรง......เจ้านัตสึที่โผล่มาทำลายบรรยากาศนั่นแหละ-0- เหนื่อยใจจริ๊งงง คนเขากำลังจีบกันแท้ๆ อิอิ//โดนเอลซ่าไล่ตบ=[]=;;;

    เอาเป็นว่าโดยรวมแล้วให้10/10เลยจ้าาาาาา :D !!! แต่งต่ออีกสักเรื่องหน่อยก็ดีน้อออ >///< (ถ้าว่างๆนะ)
    #1
    0