กำเนิดแม่มด อลิซ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,054 Views

  • 5 Comments

  • 46 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    16

    Overall
    2,054

ตอนที่ 11 : ความรู้สึกของโจส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    4 ก.ค. 61

บทที่ 11
ความรู้สึกของโจส
     อลิซรีบคลุมโปงผ้าห่ม ในขณะที่ฟีน่าได้เข้ามาในบ้าน เธอยิ้มอย่างชั่วร้ายแล้วเดินตรงไปยังหน้าห้องของอลิซ เธอเอื้อมมือออกไปอย่างช้าๆ อลิซเองพลางคิดเธอจะทำเช่นไรดี ในตอนนั้นเองที่เสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังขึ้น

"ท่านฟีน่าๆ!"

     ฟีน่าเกิดอาการตกใจยืนนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆเดินไปที่ประตู ทันใดนั้นเองที่อลิซเปิดประตูห้องออกมา 

"มีอะไรงั้นหรอ ฟีน่า?"

     ฟีน่าเหงือตกเล็กน้อยเธอหันมายิ้มให้เธอเล็กน้อย แล้วตอบกลับเธอ

"มะ ไม่รู้เหมือนกัน"

     เมื่อเธอเปิดประตูหน้าบ้านออกไปก็พบว่า ทหารของหมู่บ้านแห่งการแลกเปลี่ยนจำนวนหนึ่งได้มายืนอยู่หน้าบ้านของเธอ

"มีอะไรกันหรอคะ?"
"ขอโทษที่มารบกวน ในยามวิกาลนะครับ คือว่า....... ชายผ้าคลุมหลบหนีไปแล้วครับ!"
"วะว่ายังไงนะ!"

     ฟีน่าตกใจเป็นอย่างมาก เธอสอบถามเรื่องราวจากนายทหารทันที เมื่อเธอรับรู้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอหันมาบอกกล่าวกับอลิซให้รอเธออยู่ภายในบ้าน แต่ทว่าอลิซนั้นขอตามเธอไปด้วย ด้วยเหตุผลที่ว่าชายผ้าคลุมคนนั้นอาจจะกลับมาเธออีกครั้ง เธออาจจะเป็นตัวล่อให้เขานั้นมาติดกับได้ ในขณะนั้นเองที่ อลิซพลางคิดในใจถึงสิ่งที่คูฟี่บอกเธอ ชายผ้าคลุมคือกุญแจของแผนการในครั้งนี้
     ฟีน่าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตกลงให้เธอตามไปด้วย พวกเธอทั้งสองกับทหาร มุ่งตรงเข้าไปยังหมู่บ้านแห่งการแลกเปลี่ยน เมื่อพวกเธอมาถึงก็พบพ่อค้าแม่ค้าจำนวนหนึ่งและโจส พวกเขาได้มาถึงก่อนแล้วพักหนึ่ง โจสเข้ามาพูดคุยกับพวกเธอทั้งสอง เขาเกรงว่าชายผ้าคลุมนั้นจะต้องกลับมาหาอลิซอีกแน่นอน และชายผ้าคลุมนั้นสังหารทหารยามไปจำนวนหนึ่งด้วยฝีมือของเขานั้น เข้าขั้นอันตรายมากเลยทีเดียว
     อลิซเสนอให้ตัวเธอนั้นเป็นตัวล่อในการให้ชายผ้าคลุมนั้นปรากฏตัวออกมา พวกเขาเริ่มว่างแผนกันแต่ทว่าในตอนนั้นเองที่ จู่ๆไฟก็ดับลง โจสพยายามเข้าปกป้องอลิซแต่กลับถูก ใครบางคนถีบเข้าที่ท้องจนตัวเขานั้นถึงกับทรุดลง 

"นี่ฉันเอง คูฟี่คงบอกเธอแล้วใช่ไหม"

     ชายผ้าคลุมได้เข้ามาอยู่ด้านหลังของอลิซแล้วกระซิบเบาๆให้เธอได้ยิน เขาบอกให้เธอทำตามเขาไปเรื่อยๆอย่าขัดขืนอะไรทั้งนั้น ในตอนนั้นเองที่เขานำตัวอลิซมุ่งตรงไปยังป่าที่ฟีน่าได้ปลูกผลไม้เอาไว้ พระอาทิตย์เริ่มขึ้น แสงสว่างส่องมาที่ใบหน้าของชายผ้าคลุม ดวงตาเขาสีน้ำตาลจมูกสันโด่งสีหน้าเรียบเฉยผมสีดำหยักศกเล็กน้อย ทั้งสองหายเข้าไปในป่า
     ในตอนนั้นเองที่ทุกคนตามมาจนถึงชายป่าฟีน่าได้ห้ามทุกคนไว้เช่นเคย เธอขอเข้าไปจัดการเอง โจสเริ่มสงสัยในตัวของเธอ ดูเหมือนว่าเธอนั้นจะซ้อนความลับอะไรบางอย่างไว้ภายในป่า เมื่อฟีน่าหายเข้าไปในป่าเพียงคนเดียวโจสได้ฝืนคำของฟีน่า เขาแอบตามเธอเข้าไป ระหว่างที่จะเข้าไปนั้นเขาได้หันไปบอกกับทุกคน 

"อย่าบอกเรื่องนี้กับฟีน่า ถ้าเกิดเธอนั้นได้ออกมาจากป่าก่อน"
     
เหตุการณ์ในป่า

"คริส"
"ห๊ะ.?"
"ฉันชื่อคริส"
"นายจะพาฉันไปไหนกัน?"

     คริสไม่ตอบกลับเธอ เขายังคงมุ่งหน้าต่อไปในทางที่มืดมิด ไม่นานนักทั้งสองก็ได้โผล่ไปยังทุ่งกว้างในป่าแห่งหนึ่ง ในตอนนั้นเองที่ทั้งสองเกิดเห็นเงาหญิงสาวคนหนึ่งค่อยๆเผยตัวออกมา 

"ฟีน่า?"

     อลิซเอ่ยชื่อเธอเบาๆ แล้วแสดงอาการดีใจเล็กน้อย แต่ทว่าฟีน่านั้นไม่ตอบกลับเธอ แววตาของฟีน่านั้นดุดันน่ากลัว คริสปล่อยอลิซลงให้เธอยืนหลบอยู่หลังเขา

"นายจะพาเธอไปไหนกัน"
"ไม่เอาน่า อย่ามาทำเป็นไม่รู้นักเลย เธอก็ต้องการตัวยัยนี่เหมือนกันใช่ไหมล่ะ"

     ในตอนนั้นเองที่อลิซได้เห็นในสิ่งที่เธอไม่คาดคิดมาก่อน ฟีน่าปล่อยพลังเวทย์ออกมาอย่างมหาศาลจนเกิดลมพัดแรง ณ ที่แห่งนั้น หมอกควันสีดำจำนวนมากมายและเสียงกรีดร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง อลิซกับคลิซปิดหูทั้งสองข้างของตัวเองในทันที เสียงร้องเหล่านั้นทำให้พวกเขาปวดหัวเป็นอย่างมาก คลิซปามีดสั้นตรงไปที่ฟีน่า แต่ทว่ามีดสั้นนั้นไม่ถึงตัวเธอแถมยังคงลอยอยู่ตรงหน้าเธออย่างนั้น 
     คลิซวิ่งออกข้างเพื่อเบี่ยงเบยความสนใจเธอ ฟีน่าตวัดนิ้วมือเล็กน้อยมีดสั้นได้พุ่งไปโจมตีอลิซอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าเขานั้นสามารถหลบการโจมตีของเธอได้อย่างฉิวเฉียด 

"อลิซอยู่เฉยๆนะ เดี๋ยวฉันจะกำจัดผู้ชายคนนี้เดี๋ยวนี้แหละ"

     ฟีน่าพูดออกมาด้วยสีหน้าที่ดูชั่วร้าย แต่ทว่าคำพูดเหล่านั้นทำให้อลิซเกิดสงสัยแล้วงุนงงเป็นอย่างมาก 

"โหว~ ไม่ง่ายเหมือนครั้งที่แหล้วหรอกนะ...อลิซอย่าไปเชื่อหล่อน ฟีน่าที่เธอรู้จักนั้นได้ลักพาตัวคูฟี่ไป เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่หรอ"

     อลิซก้มหน้าคำนึงคิดเสียใจเล็กน้อยก่อนที่จะเงยหน้าตอบกลับทั้งสอง

"ทำไมกัน ทำไมทั้งสอง ถึงต้องการตัวฉันล่ะ?"
"เพราะเธอคือคนที่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรบางสิ่ง ที่เกิดขึ้นบนโลกนี้ได้ยังไงล่ะ"

     คริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับจ้องมองฟีน่าอย่างไม่ละสายตา เธอเริ่มโจมตีเขาอย่างต่อเนื่อง เวทย์มนต์หลากหลายรูปแบบที่เธอปล่อยออกมาโจมตีคริสนั้น ไม่ใช่เวทย์มนต์โจมตีแบบธรรมดาเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่าคริสเองนั้นก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน เขาสามารถหลบการโจมตีได้ทุกรูปแบบ 
     อลิซยืนมองทั้งสองต่อสู้เพื่อแย่งชิงตัวเธอ เพียงครู่หนึ่งเธอได้เอ่ยขอร้องให้ทั้งสองหยุดต่อสู้กัน แต่ดูเหมือนทั้งคู่จะไม่ยินยอมเช่นนั้น

'อลิซได้ยินฉันไหม'

     เสียงของคูฟี่เข้ามาในหัวของเธอ ทันใดนั้นเองที่อลิซปล่อยพลังเวทย์ผ่านฟีน่าเข้าไปในป่าด้านหลังเธอ ฟีน่าเกิดตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอหยุดแล้วหันมามองอลิซด้วยสีหน้าตื่นตระหนก แต่เพียงเสี้ยววินาทีเธอกลับยิ้มให้เธอด้วยความชั่วร้ายและเจ้าเล่ห์ เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย ฟีน่าหัวเราะเบาๆก่อนที่จะหัวเราะอย่างบ้าคลั่งขึ้น 

"งั้นหรอ แบบนี้เองสินะ...."
"ฟีน่า เธอเป็นอะไร"
"อย่ามาแกล้งทำเป็นไม่รู้ไปหน่อยเลยน่ะ อลิซ.....เธอรู้อยู่แล้วสินะ .....กะแล้วเชียวว่าต้องปิดบังเธอไม่ได้"
"ฟีน่า......."

"อย่าไปเสียเวลากับเธอเลย อลิซ...... จริงๆแล้วเธอไม่ใช่ฟีน่า ยัยนี่.....เป็น.....แม่....มด"

     สิ้นสุดคำพูดของคริสตอนนั้นเองที่ฟีน่าปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา ทำให้เกิดลมพัดโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง อลิซกับคริสยกมือทั้งสองป้องกันลมที่พัดอย่างรุนแรง ไม่นานนักลมที่พัดก็เริ่มเบาลง ทั้งสองไม่พบเห็นฟีน่าที่ตำแหน่งเดิม จนกระทั่งเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ก็ได้พบหญิงสาวสวมชุดเดรสสีดำกับหมวกใบใหญ่ ใบหน้าของเธอนั้นคือฟีน่าคนเดิม

"ฟีน่า ทำไมกัน?"
"อย่าไปหลงกลเธอนะ อลิซนั้นไม่ใช่ฟีน่า หล่อนมีอายุมากว่า 100 ปีแล้ว....ใบหน้านั่นก็คงช่วงชิงมาจากใครสักคนที่หล่อนหลงไหล จริงๆก็คือยัยแก่คนนึงนั้นเองแหละ"

"หยายคายจริง เจ้าหนุ่ม ใบหน้านี้อยู่กับฉันมาตั้งแต่เกิด ฉันก็แค่ใช้พลังของตัวเองรักษาเอาไว้เท่านั้น"
"โถววว ยัยแก่หนังเหี่ยว"

     ฟีน่าหงุดหงิดกับคำพูดที่ยั่วยุของคริสเป็นอย่างมาก เธอเริ่มโจมตีใส่เขาในทันที ฟีน่าสามารถเคลื่อนที่บนอากาศได้อย่างอิสระ จนทำให้อลิซกับคริสตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก คริสกับฟีน่าต่อสู้อยู่พักใหญ่แต่ทว่าคริสนั้นไม่สามารถเอาชนะเธอได้ เขาเกิดบาดเจ็บแล้วล้มลง อลิซวิ่งเข้าไปขวางการโจมตีของฟีน่า จนทำให้ฟีน่านั้นต้องหยุดการโจมตีของเธอเอาไว้

"ถอยไปอลิซ....."
"ไม่.... คริสแพ้แล้ว ปล่อยเขาไปเถอะนะ"
"โหววว  นี่เธอคิดว่าฉันกับหมอนั้นต่อสู้เพื่อรู้ผลแพ้ชนะงั้นหรอ!"

     ฟีน่าเริ่มตะคอกเสียงดังใส่เธอ ฟีน่าบอกกับอลิซหมดทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องของเธอ และเหตุผลที่ต้องต่อสู้ ฟีน่านั้นต้องการตัวเธอเผื่อองกรณ์หนึ่ง พลังของอลิซนั้นเป็นสิ่งแปลกใหม่ สามารถทำให้ทุกอย่างบนโลกนั้นเป็นจริงขึ้นมาได้ถ้าอลิซยอมไปกับเธอ 

"มาสิ"

     ฟีน่าเอ่ยช่วนเธอด้วยรอยยิ้มอย่างเช่นก่อนหน้าที่ทั้งสองได้พบเจอกัน อลิซยื่นมือออกไปช้าๆ 

"อย่านะ!! เธอ....กำลัง...ถูก นังนั่นมันหลอก"
"ถ้าเธอไปกับยัยนั่น เธอได้ตายแน่ๆ องกรณ์ที่ยัยนั่นพูดถึงเต็มไปด้วยอันตรายต่อทุกคนบนโลก"

     อลิซหยุดชะงักมือของเธอไว้เมื่อคริสเอ่ยพูดขึ้นมาด้วยแรงอันน้อยนิดที่มีอยู่ ฟีน่าถอนหายยาวแล้วเซ็งกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพียงเสี้ยววินาทีเธอดีดนิ้วสองครั้ง มีดที่คริสใช้โจมตีฟีน่าก่อนหน้า ได้พุ่งตรงเข้าโจมตีคริสอย่างรวดเร็ว 
     เสียงใบมีดเสียบเข้ากับร่างกายหลายสิบแห่ง อลิซไม่ทันได้ตั้งตัวเธอตกใจหันไปหาคริสแต่ทว่าเธอก็ต้องตกใจครั้งใหญ่อีกครั้ง เมื่อเธอเห็นโจสเข้ามาขวางแล้วรับการโจมตีทั้งหมดเอาไว้แทนคริส ถึงแม้ว่าเขานั้นจะป้องกันอวัยวะส่วนสำคัญต่างๆเอาไว้ได้ แต่ก็ยังได้รับบาดแผลหลายแห่ง 

"โจส!~"
"นี่นาย~ เป็นพวกเดียวกับยัยนั่นไม่ใช่หรอ"
"ป่าวเลย ฉันน่ะ เป็นทหาร."

     น้ำเสียงของโจสอันหนักแน่นทำให้ คริสเชื่อในคำพูดของเขา โจสลดการป้องกันลงอย่างช้าๆ แล้วเงยหน้ามองฟีน่า เธอเองก็จ้องมองเขากลับด้วยสายตาที่เรียบเฉย 

"นายเข้ามาที่นี่ได้ยังไง"
"ฉันก็แอบตามเธอมาน่ะสิ"

     ฟีน่าครุนคิดในใจทำไมเธอถึงไม่รู้สึกตัวถึงเขาเลย แต่ในตอนนั้นเองที่เธอก็ได้คำตอบจากเขาทันทีที่เธอยังไม่ได้ถาม โจสนั้นมีพลังที่จะสามารถสะกดรอยตามได้อย่างอิสระ เขาก็มีพลังเวทย์เช่นกัน เขาพอจะรู้เรื่องราวเกียวกับฟีน่าค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว 

"งั้นนายก็เป็นศัตรู."
"ใช่...เดิมทีมันควรจะเป็นอย่างงั้น"

     คำพูดของเขาทำให้ทุกคนเกิดงุนงงสงสัย

"ฉันน่ะเป็นทหารที่ถูกส่งตัวมาตรวจสอบเรื่องราวของแม่มด จนกระทั่งเมื่อ 2 ปีก่อนฉันได้เบาะแสเกี่ยวกับแม่มดที่หมู่บ้านแห่งนี้.........ฉันเฝ้าจับตาดูผู้คนอยู่พักหนึ่ง จนกระทั่งได้พบกับผู้คนมากมาย ฉันรู้สึกผูกพันกับทุกคนมาก....."

"แล้วยังไง?........"

     โจสก้าวเดินไปหาฟีน่าอย่างช้าๆ เขาไม่มีทีท่าเกรงกลัวเธอเลยแม้แต่น้อย

"จนระยะเวลาหนึ่ง ฉันก็ยังคงหาเบาะแสเกี่ยวกับแม่มดไม่เจอ ฉันเลยตัดสินใจที่จะออกเดินทางเพื่อหาข้อมูล แต่แล้ว..ก็ล้มเลิกมัน"
"ทำไม?"
"เพราะฉัน...เพราะ....ฉัน....."

     โจสมีท่าทีที่เหนื่อยและกังวน

"ถ้านายไม่มีอะไรจะพูดล่ะก็ งั้นก็ขอลาก่อน"

     ฟีน่ากำลังจะโจมตีเขาแต่ทว่า โจสก็ได้เอ่ยแทรกขึ้นมาในเสี้ยววินาที

"เพราะเธอยังไงล่ะ!......ฟีน่า"

     ฟีน่าหยุดลงด้วยคำพูดของเขา เธอเริ่มหัวเราะเบาๆ 

"ฉันเนี่ยนะ ....นายรู้ตัวรึป่าว ว่าพูดอะไรออกมา ฉันจะบอกความจริงอะไรให้.....ทุกคนในหมู่บ้านรวมไปถึงนาย ได้ถูกฉันปรับเปลี่ยนความคิดและความรู้สึก คิดว่าฉันไม่รู้ตัวหรอว่านายเป็นใคร" 

     ในตอนนั้นเองที่โจสก้มหน้าลง นิ่งเงียบไป ฟีน่าจึงพูดต่อ

"นายมันก็แค่ถูกฉันหลอกใช้เท่านั้น อย่างนายไม่ได้มีค่าอะไรแม้แต่น้อย ......ไหนๆก็รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว ............แล้วนายจะทำยังไงต่อ..?"
"......ฮ่าๆๆ อย่างงั้นเองหรอ"

     โจสหัวเราะเบาๆ

"นี่ฉัน โดนเวทย์มนต์ของเธอน่ะหรอ ...ผิดแล้ว!!!...ฟีน่า นี่เธอยังไม่รู้สึกตัวเลยหรอ จนกระทั่งตอนนี้ที่ฉันตามเธอเข้ามาในป่าแห่งนี้ได้"

     ฟีน่าเอะใจในคำพูดของเขาขึ้นพลางคิดในใจ ดวงตาเธอเบิกกว้างเล็กน้อยมองไปที่โจส เขานั้นเงยหน้ายิ้มให้กับเธออย่างจริงใจ

"ฉันใช้พลังเวทย์ ปกป้องจิตใจกับร่างกายของตัวเองตลอดเวลา ฉันอยากที่จะอยู่หมู่บ้านแห่งนี้ต่อ ฉันจึงติดต่อกลับไปทางหน่วยของฉัน ด้วยเหตุผลที่งี่เง่าที่สุด ฉันอยากจะสืบเรื่องของแม่มดต่อที่หมู่บ้านแห่งนี้ แต่จริงๆแล้วนั้นไม่ใช่เลย ฉันเบื่อกับเรื่องแบบนี้ ที่จริงแล้ว...."

     โจสหยุดพูดลงเล็กน้อย ฟีน่าก้าวถอยหลัง 1 ก้าว สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความงุนงงแล้วไม่ยอมเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด แต่เธอนั้นเข้าใจความหมายที่เขาพยายามบอกนั้นเป็นอย่างดี

"จริงๆแล้ว ...ฉันน่ะ!..ฉันน่ะ!!"

     โจสพยายามบอกความรู้สึกออกไปแต่ในทันใดนั้นเอง ฟีน่าไม่ยอมรับและตะโกนออกมาพร้อมกับจับมีดพุ่งเข้าหาโจสอย่างรวดเร็ว เขาไม่มีท่าทีที่จะหลบหรือป้องกันแต่อย่างใด ปลายมีดเสียบแทงเข้าไปที่กลางลำตัวของเขา อลิซพยายามจะใช้พลังช่วยเขาแต่ทว่าโจสได้หันมาส่ายหน้าให้กับเธอ อลิซหยุดชะงักลงพร้อมกับเสียใจเหตุการณ์ตรงหน้า คริสเองก็เช่นกัน 
     โจสกัดฟันกดเก็บความเจ็บปวดนั้นเอาไว้ เขาค่อยๆโอบกอดฟีน่าด้วยความอบอุ่นมากที่สุดเท่าที่เขาทำได้ ฟีน่าไม่เงยมองหน้าเขาแต่อย่างใด แต่โจสนั้นรู้ดีสิ่งที่ฟีน่าเป็นอยู่กับสิ่งที่เธอแสดงออกมาก่อนหน้าทั้งหมดนั้น คือตัวตนที่เธออยากจะมีมัน น้ำตาของฟีน่าเอ่อล้นอย่างช้าๆ เธอแพ้ให้กับความรู้สึกของโจสที่มีให้กับเธอ 
     ฟีน่าอยู่บนโลกมานานเธอยังไม่เคยได้รับความรู้สึกที่แท้จริง และจริงใจอย่างนี้มาก่อน ซึ่งเป็นความรู้สึกที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด แต่เหมือนคำสาปที่เธอนั้นไม่สามารถมีมันได้จนกระทั่งในตอนนี้ 

"ฉันรักเธอนะ ฟีน่า"

     ฟีน่าพยักหน้าตอบเขาเล็กน้อย ไม่นานนักอลิซก็สัมผัสได้ถึงพลังอันชั่วร้ายขึ้นได้อย่างชัดเจนและใกล้มาก เธอเงยหน้าขึ้นไปพบเห็นคนสองคนสวมชุดคลุม ลอยอยู่บนท้องฟ้า 

"ไม่น่าเชื่อเลยนะ จะมีคนที่หลงรักเธอ อย่างจริงจังฟีน่า.."
"อย่าลืมเป้าหมายของพวกเรากับสิ่งที่เธอต้องรักษามันสิ............จัดการเขาซะ"

     โจสงุนงงสงสัยกับคำพูดของบุคคลปริศนาทั้งสอง ฟีน่าปล่อยมือออกจากด้ามมีดแล้วค่อยๆผลักตัวออกจากโจสอย่างช้าๆ เธอเงยหน้ามองเขาแล้วยิ้มให้ 

"ขอโทษ...นะ"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น