กำเนิดแม่มด อลิซ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,051 Views

  • 5 Comments

  • 46 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    13

    Overall
    2,051

ตอนที่ 8 : หมู่บ้านแห่งการแลกเปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 ก.ค. 61

บทที่ 8
หมู่บ้านแห่งการแลกเปลี่ยน
     อลิซออกเดินทางจากหมู่บ้านของฟรายมาไกล ระหว่างทางเธอหยุดพักริมน้ำใต้ต้นไม้ใหญ่ คูฟี่เข้ามานอนไกล้ๆเธอตอนนั้นเองที่อลิซเสกกิ่งไม้เล็กเป็นหวี เธอนำมาหวีที่ขนของเขา คูฟี่รู้สึกดีและสบายใจเป็นอย่างมาก วันนี้เป็นอีกวันที่อากาศดีมากสำหรับพวกเขา รถเข็นกับอัศวินครูซทั้งสองสงบศึกกันเป็นการชั่วคราว ทั้งสี่หลับไปหลายชั่วยาม จนกระทั่งมีหญิงสาวคนหนึ่งผ่านมาเห็น
     หญิงสาวเดินเข้ามาหาอลิซในตอนนั้นเองที่หูของคูฟี่กระดิกเล็กน้อย เขาค่อยๆลืมตามองหญิงสาวที่ใกล้เข้ามา เขาส่งเสียงขู่เล็กน้อยจนทำให้อลิซตื่นขึ้น

"ขะขอโทษนะ เธอมานอนตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้นะ"

     หญิงสาวเอ่ยขึ้น ทำให้อลิซนั้นเงยหน้ามองเธอ หญิงสาวนั้นได้แบกผลไม้เอาไว้บนหัวของเธอพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ อลิซตั้งสติเล็กน้อยตอนนั้นเองที่เธอแตะตัวคูฟี่เบาๆก่อนจะตอบกลับไปพร้อมขอบคุณหญิงสาวที่เป็นห่วงเธอ คูฟี่เงียบลงในทันที

"เอ๋ หมาตัวนี้ชื่อว่าอะไรหรอ?"

     หญิงสาวสนใจในตัวของคูฟี่ อลิซได้บอกชื่อของเขาให้เธอได้รู้ ก่อนที่เธอจะเอ่ยชมดวงตาของคูฟี่ที่ดุดันน่ากลัว แต่ก็เต็มไปด้วยความอุ่น คูฟี่หันหน้าหนีเธอแต่ทว่าเขานั้นรู้สึกดีที่เธอชม อลิซเห็นท่าทางของคูฟี่ก็เข้าใจได้ในทันทีถึงแม้เขาจะเมินเธอแต่เขานั้นก็ดีใจมาก อลิซหัวเราะเบาๆกับท่าทางของเขา หญิงสาวงุนงงสงสัยในเสียงหัวเราะ 

"ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ"
"จะเดินทางไปที่ไหนกันงั้นหรอ นี่ก็ใกล้จะมืดแล้วมันอันตรายนะ ถ้าไม่รังเกรียจก็มาพักที่บ้านของฉันได้นะ อยู่ใกล้ๆนี้เอง"

     อลิซครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันไปมองคูฟี่ แล้วหันกลับไปให้คำตอบหญิงสาว

"งั้นขอรบกวนด้วยนะคะ"

     อลิซส่งยิ้มให้กับเธอก่อนจะเดินตามหญิงสาวไป ในตอนนั้นเองที่หญิงสาวหันไปเห็นข้าวของมากมายในรถเข็น จนเธอตกใจหันมาถามอลิซ

"เธอแบกของพวกนี้ไปไหนต่อไหนอย่างงั้นหรอ!"

     อลิซหัวเราะแห้งๆ ในตอนนั้นเองที่หญิงสาวนำผลไม้ของเธอวางไว้หลังรถเข็นแล้วเริ่มทำท่าเหมือนว่าเธอนั้นจะเป็นคนลากรถเข็น อลิซรีบห้ามเธอทันที แต่ว่าหญิงสาวนั้นบอกไม่เป็นไร เธอจะช่วยอลิซลากรถเข็นไปเอง อลิซซึ้งในน้ำใจของเธอก่อนที่ตัวของอลิซเองนั้นจะเดินเข้ามาแล้วทำท่าทางเดียวกับหญิงสาว 
     ทั้งสองมองหน้ากันแล้วหัวเราะกันเบาๆก่อนที่จะเริ่มลากรถเข็น แต่ก็ต้องเป็นที่น่าแปลกใจสำหรับหญิงสาว เพราะรถเข็นนั้นไม่ได้หนักมากมายอย่างที่เธอคิดกลับเบาเป็นอย่างมากด้วยซ้ำ อลิซกับหญิงสาวพูดคุยตลอดเส้นทางที่มุ่งหน้าไป หญิงสาวเธอนั้นมีชื่อว่า "ฟีน่า" ไม่นานนักทั้งสองก็ได้มาถึงบ้านหลังหนึ่งภายนอกตัวบ้านนั้นเต็มไปด้วยสวนดอกไม้ที่ถูกจัดเรียงไว้อย่างสวยงาม ผีเสื้อหลากหลายสีโบยบินเป็นจำนวนมาก
     ฟีน่าเปิดประตูแล้วเชิญอลิซกับคูฟี่เข้ามา ภายในบ้านเธอนั้นกลับดูเรียบง่ายมีเตาผิงไฟและเก้าอี้เล็กน้อย ฟีน่านั้นอาศัยอยู่บ้านหลังนี้เพียงคนเดียว อลิซจึงเอ่ยถามถึงครอบครัวของเธอ ในตอนนั้นเองที่ฟีน่าตอบกลับว่าครอบครัวของเธอ เสียชีวิตไปหมดเหลือเพียงตัวเธอคนเดียว ครอบครัวของเธอนั้นเสียชีวิตด้วยโรคร้ายและปีศาจ Black Mist ห่างออกไปจากตัวบ้านของเธอ 1-2 กิโลเมตร จะมีหมู่บ้านเล็กๆหมู่บ้านหนึ่งที่นั่นจะเต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าจำนวนมากที่นำสิ่งของมาซื้อขายและแลกเปลี่ยนกัน เรียกได้ว่าเป็นหมู่บ้านแห่งการแลกเปลี่ยน 
     ฟีน่านั้นปลูกผลไม้เอาไว้ในป่า ทุกๆวันเธอจะเดินเข้าไปเก็บผลไม้ที่เธอปลูกเอาไว้ เพื่อนำมาแลกเปลี่ยนในหมู่บ้าน อลิซเกิดสงสัยทำไมเธอถึงได้มาอาศัยอยู่นอกหมู่บ้านเพียงลำพัง เธอได้ให้เหตุผลของตัวเองกับอลิซ เพราะเธอนั้นชอบธรรมชาติและชอบความสงบ อลิซเข้าใจและเชื่อในคำพูดของฟีน่าด้วยบรรยากาศภายในและภายนอกรอบๆตัวบ้านของเธอนั้น เป็นบรรยากาศที่เธอชื่นชอบ 
     ทั้งสองพูดคุยทำอาหารกินด้วยกัน อลิซนั้นทำอาหารได้ห่วยมากจนฟีน่าต้องลงมือสอนเธออย่างจริงจัง ภายในบ้านของฟีน่าคืนนั้นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เธอไม่รู้สึกตัวเลยว่าภายนอกรอบๆบ้านของเธอนั้นเต็มไปด้วยแสงสีทองราวกับหิ่งห้อย
     รุ่งเช้าฟีน่าจัดผลไม้ใส่ตะกร้าเพื่อเตรียมตัวเข้าไปในหมู่บ้าน เธอทำแบบนี้ทุกๆวันไปกลับรวมเกือบๆ 4 กิโลเมตร แต่วันนี้เธอไม่ได้แบกผลไม้ไปเพียงลำพังคนเดียวอย่างเช่นทุกครั้ง อลิซช่วยเธอยกผลไม้ขึ้นหลังรถเข็นแล้วลากรถเข็นไปพร้อมกับเธอ ในตอนนั้นเองที่อลิซใช้พลังเวทย์ของเธออย่างลับๆสื่อสารบอกกับคูฟี่และครูซให้เขาทั้งสองนั้นอยู่ที่บ้านหลังนี้ไม่ต้องตามเธอไป พวกเธอทั้งสองมุ่งหน้าตรงไปยังหมู่บ้านแห่งการแลกเปลี่ยน เมื่อทั้งสองมาถึงทางหน้าหมู่บ้านพวกเธอนั้นพบพ่อค้าแม่ค้าและผู้คนชาวบ้านจำนวนมาก ที่มาจับจ่ายซื้อของแลกเปลี่ยนกัน เป็นหมู่บ้านที่ครึกครื้นอย่างที่สุด 

'4 ถุง 100ๆ จ้า 5ถุงไม่ขาย เราขาย 4 ถุงจ้า!!'
'แอปเปิ้ลๆลูกเล็ก 5 ลูกใหญ่ 10' 
'ซื้อลูกใหญ่สองลูก 15 ซื้อลูกเล็กสองลูก 20'
'งั้นเอา 3 ลูกจ่ะ'
'ไม่ขายจ้า!'

     เหล่าพ่อค้าแม่ค้าต่างตะโกนเรียกลูกค้า พร้อมกับจัดโปรโมชั่นซื้อแลกแจกแถมกันเป็นจำนวนมาก ฟีน่ากับอลิซมุ่งตรงไปร้านเก่าๆแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน ฟีน่าเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับบอกกล่าวคนในร้าน เธอนำผลไม้ของเธอมาส่งให้พวกเขา 

"สวัสดี วันนี้เป็นยังไงบ้าง"
"โอ้วฟีน่า! หวัดดีวันนี้มาไวจัง"
"ยังครึกครื้นเหมือนเดิมเลยนะคะ"
"แหม~ที่นี่ก็ครึกครื้นอยู่ตลอดนั่นแหละ ว่าแต่ว่าวันนี้มีมาเยอะไหม?"

     ฟีน่าพูดคุยกับพ่อค้าคนนั้น เขาสนใจในผลไม้ที่เธอนำมาวันนี้ ซึ่งเธอนั้นก็ได้นำมาส่งเป็นจำนวนหนึ่ง พ่อค้าดีใจเป็นอย่างมากจึงเรียกเด็กในร้านนำเครื่องชั่งมาและเริ่มตรวจเช็คผลไม้ของเธอ

"ผลไม้ของเธอนี่ สดใหม่กว่าที่อื่นจริงๆน้า มีเข็ดรับอะไรบอกหน่อยได้ไหม"

     พ่อค้าหยอกล้อกับเธอ ฟีน่าหัวเราะเบาๆก่อนจะตอบเขากลับไปว่าไม่มีเข็ดรับอะไร ผลไม้ที่เธอปลูกนั้นเธอปลูกในป่าใกล้ๆบ้านของเธอ ทั้งสองพูดคุยกันอยู่พักหนึ่งระหว่างรอเด็กในร้านตรวจเช็คชั่งน้ำหนัก พ่อค้าเกิดสนใจอลิซที่มาด้วยกันในครั้งนี้ เขาจึงเอ่ยถามชื่อเธอจากฟีน่า 
     ในขณะนั้นเองที่อลิซกล่าวทักทายเขาแล้วบอกชื่อตนเอง พ่อค้าตอบรับแล้วบอกชื่อเขาให้ทราบเช่นกัน เขานั้นมีชื่อว่า "โจส" เขาเริ่มสอบถามอลิซมาจากไหนแล้วทำไมเธอถึงมาอยู่กับฟีน่า 
     อลิซค่อยๆบอกกล่าวกับเขาอย่างสุภาพ เธอนั้นเดินทางผ่านมาแล้วพบกับฟีน่าเข้า ฟีน่าเองจึงชวนพักอาศัยที่บ้าน ส่วนตัวเธอเองนั้นมาจากที่ไหน อลิซไม่สามารถตอบเขาได้ สีหน้าของเธอดูเศร้าลงเล็กน้อย โจสเห็นเช่นนั้นเขาจึงเอ่ยแทรกเปลี่ยนเรื่องคุยในทันที สีหน้าอลิซกลับมาเป็นปกติ ทั้งสามคนยืนคุยกันจนเด็กในร้านตรวจเช็คผลไม้เป็นที่เรียบร้อย โจสสั่งเด็กนำเงินมาให้กับฟีน่า เธอรับแล้วตรวจเช็คจนครบ เธอจึงบอกลากับเขา ฟีน่ากับอลิซออกจากร้านค้าเก่านั้นพร้อมกับรถเข็น แล้วมุ่งหน้าไปร้านอาหารแห่งหนึ่งหน้าร้านนั้นเต็มไปด้วยดอกไม้ เมื่อทั้งสองนั้นเข้าไปพนักงานสาวก็ได้เข้ามาต้อนรับในทันที 

"สวัสดีคะ พี่ฟีน่า~"
"สวัสดีจ่ะ เชล"
"วันนี้พาเพื่อนมาหรอคะ?"
"ใช่จ่ะ นี่อลิซนะ แล้วอลิซนี่ เชลเธอเป็นพนักงานที่ร้านนี้น่ะ ฉันชอบมาร้านนี้ทุกวันหลังจากส่งของเสร็จ"
"สวัสดีค่ะ"

     เชลพาทั้งสองไปนั่งที่โต๊ะที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้เป็นอย่างดี บรรยากาศในร้านตกแต่งไปด้วยดอกไม้สวยงามต่างๆนาๆ ทั้งสองอยู่ที่ร้านอาหารนี้เป็นระยะเวลาหนึ่ง จนกระทั่งเกิดความวุ่นวายภายนอก 
     อลิซสงสัยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเธอจึงเอ่ยถามกับฟีน่า แต่ทว่าฟีน่านั้นบอกเธออย่าได้ใส่ใจเลย ยิ่งทำให้อลิซนั้นงุนงงสงสัยมากขึ้นไปอีก เธอมองออกไปภายนอกอีกครั้งแล้วเรียกเชลขึ้น ในตอนนั้นเองที่เชลเข้ามาหาแล้วยิ้มให้พร้อมกับอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดในทันที

"ไม่มีอะไรหลอกค่ะ พี่อลิซ นั้นก็คือทหารของหมู่บ้านแห่งนี้ที่มาเก็บค่าดูแลค่ะ"
"ค่าดูแล?"
"ก็หมายถึง ค่าคุ้มครองพ่อค้าแม่ค้าน่ะค่ะ"
"ส่วนที่วุ่นวายก็เพราะ มีพ่อค้าแม่ค้าที่ไม่ยอมจ่ายเลยเกิดเรื่องแบบนี้นั่นแหละค่ะ"

     ในตอนนั้นเองที่เกิดเสียงโครมครามจากภายนอกใกล้ๆ กับร้านที่ทั้งสองคนอยู่ พวกเธอหันไปดูเหตุการณ์จนพบกับชายคนหนึ่งที่กำลังร้อนรนพร้อมกับจับเด็กน้อยเป็นตัวประกัน เขานำมีดสั้นเล็กๆขู่ไปที่พวกทหาร ในตอนนั้นเองที่ฟีน่าลุกขึ้นออกจากร้าน เธอตรงไปหาที่เกิดเหตุทันที

"ใจเย็นๆนะ ปล่อยตัวเด็กนั่นซะ แล้วเอาตัวฉันไปแทน"

     ชายคนนั้นตื่นตกใจจนเกือบจะแทงเด็กน้อยเข้า ฟีน่าพยายามอยู่หลายครั้ง ตอนนั้นเองที่โจสก็ได้เข้ามาเห็นเหตุการณ์และได้ยินสิ่งที่เธอพูด เขาจึงต่อว่าฟีน่า

"ฟีน่า อย่าทำอะไรบ้าๆนะ เธอจะเอาตัวเข้าไปเสี่ยงแบบนั้นไม่ได้ ส่วนนายก็รีบปล่อยเด็กซะ ก่อนที่เรื่องจะบานปลาย"

     อลิซยืนดูฟีน่าหว่านล้อมชายคนนั้น จนเขาเกิดเปลี่ยนใจปล่อยเด็กแล้วนำตัวเธอเป็นตัวประกันแทน โจสกับพ่อค้าแม่ค้าหลายคนรวมไปถึงเชล มีสีหน้าที่แย่ลงพวกเขาเป็นห่วงฟีน่า เธอนั้นเป็นที่รู้จักกับคนในหมู่บ้านจำนวนมาก ไม่นานนักชายคนนั้นก็ได้ถูกทหารรวมไปถึงชาวบ้านและเหล่าพ่อค้าแม่ค้าล้อมเอาไว้ โจสพยายามขอแลกตัวเธอกับตนเอง แต่ทว่าชายคนนั้นกลับไม่ยอม 
     เมื่อชายคนร้ายนั้นถูกกดดันมากเกินไป เขาได้พยายามแทงมีดเข้าหาที่ร่างกายของฟีน่า แต่ในตอนนั้นเองที่โจสพุ่งเข้าไปจับแขนของเขาเอาไว้ได้ทัน โจสเหวี่ยงแขนของชายคนร้ายออกพร้อมกับนำตัวฟีน่าออกห่างจากชายคนนั้นได้สำเร็จ แต่ทว่าโจสไม่ทันได้ระวังตัวเขาสนใจแต่ฟีน่าจนทำให้ชายคนร้ายนั้นหันมาโจมตีใส่เขา
     ในตอนนั้นเองที่อลิซใช้พลังเวทย์อันน้อยนิดของเธอ ทำให้มีรากไม้ขนาดเล็กมากโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน ชายคนร้ายนั้นได้เกิดสะดุดรากไม้จนล้มลง โจสตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หลังจากนั้นเองที่ทหารของหมู่บ้านเข้ารุมจับชายคนร้ายเอาไว้ในทันที ทุกคนในเหตุการณ์นั้นไม่มีใครรู้สึกถึงรากไม้นั้นเลยแม้แต่น้อย โจสกับฟีน่าต่างคิดว่าพวกเขานั้นโชคดี ที่ชายคนร้ายนั้นเกิดสะดุดล้มลงก่อนที่จะถึงตัวพวกเขา ไม่อย่างงั้นโจสคงได้บาดเจ็บเป็นแน่ 

ณ บ้านของฟีน่า

     คูฟี่กับครูซสัมผัสได้ถึงพลังเวทย์อันเบาบางของอลิซ พวกเขาไม่รอช้าออกจากบ้านมุ่งตรงไปหาเธอทันที

ณ หมู่บ้านแห่งการแลกเปลี่ยน

     มุมๆหนึ่งของหมู่บ้าน ในที่ผู้คนเดินกันแออัดมีชายสวมชุดคลุม มองตรงมาที่ร้านดอกไม้เขาพบเห็นอลิซ ในตอนนั้นเองที่เขาพูดกับอะไรบางสิ่งบางอย่าง

"พบเธอแล้วครับ"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น