SF Project produce 101 ss2 (All x Kwonhyunbin 2tae)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 53,181 Views

  • 1,730 Comments

  • 1,347 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    156

    Overall
    53,181

ตอนที่ 19 : ...You are my angel...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    5 ก.ย. 60




...You are my angel...










...หล่นมาจากฟ้าหรือไงนะ...
...หล่นใส่ใจฉันเข้าพอดี....
 ...ไม่ธรรมดาอย่างนี้ไม่ค่อยมีอย่างนี้พึ่งลงมาชัดๆเลย...






         แสงแดดรอดผ่านม่านเข้ามาปลุกให้คนบนเตียงที่หลับไหลรู้สึกตัวตื่น... 
          
เดี๋ยวนะแสงแดด!!!! โอ้ว มายก้อด
   
            "สายแล้วโว้ย" ไม่มีแม้แต่เวลาให้หยุดหายใจ เมื่อร่างกายต้องเร่งสปีดวิ่งไปมาทั่วห้องทั้งอาบน้ำแต่งตัวเตรียมกระเป๋าใส่ถุงเท้า คาบขนมปัง ล็อคห้อง ซดนมจืด และวิ่งด้วยความเร็วแสง เพื่อเดินทางไปโรงเรียนในวันแรก...กิจกรรมเยอะยิ่งกว่าไทยประกันชีวิต ติดต่อผมไปขายประกันได้นะครับ .ขยิบตา


            ไม่เสียแรงกับความรีบวิ่งผ่านน้ำแล้วโกยแน่บออกมาจากคอนโด ทันเข้าโรงเรียนแบบไม่โดนกักสายฉิวเฉียดชนิดที่ว่าถ้าหยุดหอบหายใจ คงได้เซย์ไฮคณะกรรมการนักเรียนเป็นแน่ 


             เนื่องจากตัวผมเป็นนักเรียนใหม่ซึ่งย้ายเข้ามาในระดับชั้นมัธยมปลายปีสอง เลยต้องมาเช้าเพื่อจะได้ไม่ติดเข้าไปในบัญชีหนังสุนัขให้คณะกรรมการนักเรียนเพ่งเล็งตั้งแต่วันแรก อย่าถามว่าทำไมถึงย้ายโรงเรียน เพราะเดี๋ยวผมบอกเอง... เหตุผลง่ายๆก็คือผมอยากเข้าโรงเรียนที่ขึ้นชื่อและมีคุณภาพของเกาหลีอย่างโรงเรียนนานาชาติโซล อันนี้ตอแหลครับ ความจริงคือแม่เบื่อลูกชายหัวหอก เอ้ย! หัวแก้วหัวแหวนแบบผม จึงเนรเทศให้จากแดนถิ่นฐานบ้านเกิดเมืองนอน~ พ่าม!! พอๆไม่ไร้สาระดีกว่า สรุปสั้นๆง่ายๆได้ใจความคือโดนแม่ไล่ให้กลับมาอยู่ดินแดนเกิดของแม่อย่างเกาหลี เพราะบ้านไม่มีคนเฝ้า อยากจะถามแม่มากครับว่าขนสำมะโนครัวไปอยู่แคนาดาตั้งแต่ยังสาวจนตอนนี้ กลายเป็นสาวเหลือน้อยแล้วเหตุไฉนจึงพึ่งมาคิดได้ว่าต้องมีคนเฝ้าบ้าน

           ที่เจ็บปวดจนคิดว่าตัวเองเป็นลูกสามีน้อยของแม่ก็คือพอกลับมาอยู่เกาหลี หาได้อยู่เฝ้าบ้านแต่อย่างใด แม่กลับโทรบอกให้ไปอยู่คอนโดที่ซื้อไว้ให้แทน ... พอทวงถามไปอย่างจริงจังว่าทำไมให้ย้ายมาจากแคนาดา แม่ก็ตอบเหตุผลจริงๆมาว่า...แกควรไปใช้ชีวิตอยู่คนเดียวดูได้แล้ว อยู่แคนาดาเกาะติดแต่พ่อ จนภรรยาอย่างแม่ไม่ได้มีเวลาสวีทกับพ่อเลย...เหตุผลที่แม่บอกมามันช่างโหดร้าย ถถถ นี่ลูกชายไหมล่ะแม่


            พอเถอะครับบ่นมาเยอะ ป่านนี้นอกจากแม่อาจจะจามจนจมูกบานแล้ว...นรกก็คงจะกินหัวผมไปมากกว่าครึ่งแล้วเช่นกัน ตอนนี้ผมควรหยุดบ่น เพื่อทำการหาห้องเรียนของผมให้เจอซักที อีโรงเรียนนานาชาตินี่ก็จะใหญ่ไปไหน ตึกมีเป็นสิบ นี่ต้องเดินครบทุกตึกเลยไหม ความจริงก็มีข้อมูลล่ะครับว่าตึกม.ปลายปีสองอยู่โซนซี สีขาวเป็นทรงเหลี่ยม แต่ขอประธานโทษในการด่าคนที่ลงข้อมูลนี้ในเพจโรงเรียน โซนซีมีหกตึก สีขาวทั้งหมดและทรงเหลี่ยมทั้งหมด จ้ะ กูต้องลากสังขารไปตรวจสอบป้ายของทุกตึกเลยไหม..เวรกรรมจริงๆ



             เดินขึ้นลงได้ตึกเดียวก็ค้นพบว่า เหนื่อยจนหอบแดก แต่ไม่เจอห้องของตัวเองเลย พึ่งนึกขึ้นได้ว่า เออ กูควรถามอาจารย์ หรือไม่ก็เด็กนักเรียนที่เคยอยู่มาก่อนคงจะได้เข้าห้องเร็วกว่าเดินหาเองและก็ไม่ต้องเหนื่อยก็ตอนที่เดินขึ้นลงสำรวจครบทุกห้องของตึกสี่ชั้นหนึ่งตึกแล้ว...ควายเผือกที่แท้ทรู....


            ลุกขึ้นยืนหลังจากที่พักหอบมานานแสนนานประมาณหนึ่งช่วงเวลาที่แมวฉี่ ผมก็เดินตามหาอาจารย์หรือเด็กนักเรียนที่น่าจะช่วยบอกทางไปห้องเรียนประจำของผมให้กับผมได้ ด้วยความที่มัวแต่มองหาคนจึงไม่ดูทางจนเดินไปชนโต๊ะหินอ่อนที่มีคนนั่งอยู่...จากทางที่เดินมาแล้วรู้เลยว่ามองหาคนไม่สนใจทางขนาดไหน ก็โต๊ะที่ชนนี่ อยู่ห่างจากทางเดินประมาณสองไม้เมตร ควายเผือกอีกแล้ว...เจ็บขาที่ชนไม่พอยังต้องมาอายเพราะได้ยินเสียงหัวเราะของคนที่นั่งอยู่อีก อายจนไม่กล้ามองหน้า 


           "เจ็บไหมครับน้อง เป็นอะไรมากหรือเปล่า" ยังดีที่หยุดขำก่อนเอ่ยถาม...พอโดนถามตามมารยาทที่พอมีอยู่ติดตัวจึงเงยหน้าขึ้นมองคนถาม เพราะแม่สอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ (ผมว่ามันไม่ใช่) เอาใหม่ๆ..เพราะแม่ผมสอนมาว่า เวลาคุยกับใครต้องไม่หลบหน้าเขามันเสียมารยาท


           "โอ๊ะ นางฟ้า" เสียงผมเองครับ ....เกิดขึ้นเพราะเงยหน้าไปสบตากับคนที่ถามอาการผม อยากจะบอกว่าไอ้หน้าหวานๆ กับปากอิ่มๆ ตาหยีๆเพราะยิ้มกว้างๆ และผิวขาวอมชมพูเปล่งปลั่งนั่น มันช่างสวยงามเหลือเกิน...


            "ห้ะ!! ไหนครับน้อง" คนอะไรทำหน้างงยังน่ารัก... 


            "คนตรงหน้าผมนี่ไงครับ นางฟ้า" กริบเลยทีนี้ .. ปากผมนี่ก็ไวเหลือเกินแต่ขออีกสักหน่อยแล้วกัน

            "พี่เจ็บรึเปล่าครับ"

            "หืม ไม่นะพี่ก็ปกตินี่ ไม่ได้เจ็บป่วยตรงไหน สบายดี" เนี่ยขนาดผมทำให้อึ้งยังอุตส่าห์ตอบคำถาม คนดีคนน่ารัก นางฟ้าของผมชัดๆ...

           "เปล่าครับ ไม่ได้หมายถึงอาการเจ็บป่วย ผมหมายถึงตอนที่ตกลงมาจากฟ้าพี่เจ็บรึเปล่าครับ"

           "..." เดธแอร์เลยครับ แต่ยิ่งทำหน้างงๆมึนๆยิ่งน่ารัก แม่ผมอยากได้ 


           "เรามาแล้ว~~" สถานการณ์เงียบนิ่งถูกทำลายลงด้วยผู้มาใหม่ที่วิ่งหอบมาแต่ไกล ขนาดวิ่งมาถึงก็ยังคงหอบหนักอยู่ อยากบอกพี่เขาว่า ไปห้องพยาบาลไหมครับก็ดูจะตีสนิทไป...



           "ค่อยๆหายใจนะซอนโฮ" พี่นางฟ้าเขาเลิกเดธแอร์แล้วครับ ลูบหลังให้เพื่อนใหญ่เลย ความเป็นห่วงเป็นใยนี้ โดนใจจริงนะเออ


           "แล้วน้องคนนี้ใครอ่ะ" คนหอบเหนื่อยหันมามองผมด้วยความสงสัย...ผมก็มีสิ่งที่สงสัยนะ ทำไมพี่นางฟ้าถึงเรียกผมว่าน้องตั้งแต่แรก จะบอกว่าตัวเองหน้าเด็กก็จะมั่นเกินไป(ถึงจะจริงก็เถอะ) 


          "น้องเข้าใหม่ที่จงฮยอนบอกมั้ง เราเห็นน้องเขาดูงงๆเหมือนเด็กหลงทางน่ะ แถมหน้าไม่คุ้นด้วย" ตอบเพื่อนไม่เห็นต้องยิ้มตลอดเลยก็ได้นี่ครับ คนมองรับมือกับความน่ารักไม่ทัน


          "อ่อ แล้วรู้ได้ไงว่าเขาเป็นน้องอ่ะ" อันนั้นผมก็อยากรู้ครับ...


          "จุดบนปกเสื้อไง นอกจากของกินมึงสนใจอะไรบ้างไหมเนี่ยไอ้เจี๊ยบ ควายเผือกจริงๆเลยมึงนี่" อยู่ดีๆก็มีคนหน้าเหมือนสล็อตง่วงเดินเข้ามาตบหัวของพี่คนที่ชื่อซอนโฮแล้วอธิบายคำตอบแทนพี่นางฟ้า ด้วยสายตาที่สื่อบอกคนถามว่า มึงนี่โง่มาก...โอเค ผมไม่สงสัยแล้วครับ เหมือนโดนด่าทางสายตาว่าโง่ไปด้วยเลย






          "อ้าว น้องจะทำหน้างงอีกนานไหมครับ น้องต้องไปรายงานตัวนะ เดินไปตึกสามชั้นสอง ห้องน้องอยู่ติดบันไดฝั่งขวานะรีบไปเร็ว เดี๋ยวมิสซิสแมรี่เข้าสอนแล้วไม่เจอน้อง จะได้เข้าห้องปรับทัศนคติเอานะครับ" ได้ยินคำว่าปรับทัศนคติ อันเป็นกิจกรรมสยองพอๆกับเข้าห้องปกครอง ผมก็โกยอ้าวจ้ำเท้าออกวิ่งอีกครั้ง ก่อนไปก็ขอบอกลาพี่ๆเขาสักนิดเป็นมารยาทแล้วกัน



            "ขอบคุณครับ ผมขอตัวนะครับ" โค้งลา ก่อนจะลากสายตาไปมองพี่นางฟ้า


             "ส่วนหัวใจฝากไว้ที่พี่นางฟ้าไว้ก่อน เดี๋ยวผมมาขอแลกกับใจของพี่ สวัสดีครับ" อยากอยู่คุยต่อก็อยาก ..แต่วินาทีนี้ต้องเอาตัวรอดจากการทำโทษด้วยการปรับทัศนคติก่อน ...เราต้องได้เจอกันอีกแน่ครับพี่นางฟ้า....
.
.
.
.
          เรียนเสร็จไปหนึ่งวัน ผมหลับตลอดทุกคาบ แม้แต่ข้าวผมก็ลืมตื่นไปกิน ไม่ใช่ไม่มีใครมาทำคามรู้จักนะครับ ผมได้เพื่อนมาสองคน มันก็หลับคอพับไม่ได้กินข้าวเหมือนกับผมนี่แหละ เห็นอนาคตเลยนะครับ พึ่งพากันได้แน่ๆ พากันลงเหวน่ะครับ



          "เลิกแล้วไปไหนต่อป่ะ" คนพูดถามขึ้นมานี่ชื่อจัสตินครับตัวสูงมาก หล่อมากและน่ารักมากเช่นกัน แต่น้อยกว่าพี่นางฟ้านะในสายตายและหัวใจของผม (รู้สึกเขิน)



          "ไม่อ่ะ" ส่วนคนตอบนี่มันชื่อจินยองครับ หน้านิ่งตาดุชิบหายเห็นทีแรกก็นึกกลัว พอคุยกันถูกคอเท่านั้นแหละ..คนบ้าดีๆนี่เอง สตงสติต้องโดเนทมาให้กันทั้งกลุ่ม


         "แล้วมึงล่ะ" จัสตินหันมาถามผม...


          "กูก็ไม่" เพราะไม่รู้จะไปไหนจริงๆ รีบกลับคอนโดก็เคว้งคว้าง ...หรือจะไปตามหาพี่นางฟ้าดี


          "ดีมาก เพราะกูจะลากพวกมึงไปลงชมรมบาส" บาส!!! ไม่เด็ดขาด ผมจะลงชมรมดนตรี

           "กูยังไงก็ได้"  คนหน้านิ่งตกลงไปแล้วหนึ่ง ส่วนผมแน่นอนว่า...


            "ไม่!!!! กูจะลงดนตรี" หน้าจัสตินบึ้งตึงจากการปฏิเสธของผม ไม่อยากใจร้ายกับเพื่อนแต่ผมรักดนตรีมากกว่ากีฬานี่ครับ



             "อย่าใจร้ายกับกูสิ พลีส นะ มึงจะไม่เข้ากับพวกกูจริงๆเหรอ งานดีทั้งนั้นเลยนะมึง ทั้งพี่จงฮยอน พี่ซอนโฮ..พี่.." เดี๋ยวนะชื่อสองคนนี้คุ้นๆ ซอนโฮ...เพื่อนพี่นางฟ้านี่หว่า


              "พอ กูไป" เก็บของอย่างรวดเร็ว  "เอ้า ช้าอีก ไปดิวะ" ออกเดินนำหน้า แต่พึ่งนึกบางอย่างได้ จึงเดินกลับไปหาเพื่อน


               "พวกกูกำลังจะไปแล้วไม่ต้องวนกลับมาตามก็ได้ แม่งเปลี่ยนใจไวยิ่งกว่ากิ้งก่าเปลี่ยนสี" 
 


               "กูไม่ได้มาตาม...แต่กูไม่รู้ว่าสนามบาสอยู่ไหน" กริบกันเป็นแถบ ไอด้อนโนว จริงๆนะ รู้ว่ากากวอนอย่าด่าเยอะ เพียงแค่สายตาด่าท่อของไอ้สองคนที่มันมองผมอยู่ เท่านี้ ผมก็สำนึกผิดในความกากไม่ทันแล้ว
.
.
.
.
             ทันที่ที่เหยียบเข้าไปในโรงยิมของชมรมบาสผมก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองตายไปแล้ว...เพราะผมเจอนางฟ้า...คิดไม่ผิดเลยที่เลือกเปลี่ยนใจมา พี่นางฟ้าของผม


            "อ้าว นั่นน้องเมื่อเช้านี่หว่า" พี่คนที่ชื่อซอนโฮทักผมขึ้น ทุกคนที่ยืนล้อมคุยกับพี่แกอยู่เลยมองมาที่ผมทั้งหมด ยกเว้นพี่นางฟ้าที่ก้มหน้าหลบตาผม พี่เขาไม่สบายรึเปล่านะหน้าแดงหูแดงหมดเลย แล้วอีพวกพี่ที่เหลือมองมาที่ผมอย่างกรุ้มกริ่มนี่คืออะไร.



            "โห หน้าตาดีใช้ได้เลยนี่ หมวยของเราไม่ธรรมดาเว้ย" และอีกสารพัดคำแซว ผมไม่เขินหรอก..แทบไม่สนใจด้วยซ้ำ ผมมองแต่พี่นางฟ้า ที่กำลังก้มหน้ากำมือตัวเองอยู่ น่ารักอีกแล้ว....



             ไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหนที่ผมก้าวเท้าเดินมาจนถึงตัวของพี่เขาไม่สนใจเสียงแซว...หรืออะไรอีกมากมาย...


             "อย่ากำมือตัวเองแน่นแบบนั้นสิครับแดงหมดแล้ว" 


             "ถ้าอยากกำให้แน่น กำหัวใจผมแทนก็ได้ครับผมยินดี" ว่าจะพูดแบบหล่อๆ แต่ลงท้ายก็ทำไม่ได้ มันไม่ใช่แนว



              "โห เอาเรื่องว่ะ" ไอ้พี่ซอนโอเจ้าเก่าเอ่ยแซวขึ้นมาอีกครั้ง


              "จีบเก่ง?" ตามมาด้วยลูกคู่อย่างสล็อตหน้าง่วง


              "เปล่า มุขจีบอ่ะเก่าเอาเรื่องว่ะ" หัวเราะกันทั้งยิม นี่คัดมาจากใจเลยนะ โหย 

..        
               "ถึงเก่า...แต่พี่ก็เขินนะ" ตู้ม!!!! คุณได้ยินเสียงอะไรไหมครับ ...อย่าตกใจเสียงใจผมพองโตจนระเบิดเอง...โอ้ย เพราะผมทำหน้าหงอยรึเปล่าพี่เขาถึงพูดแบบนี้ ถ้าใช่จะได้ทำบ่อยๆ 



               "ว้าว น้องหมวยของพี่ ไม่เสียแรงที่เลี้ยงมากับมือ" รุ่นพี่ที่หน้ามีจุดสามจุดเอ่ยด้วยรอยยิ้มปลื้มปิติ ประดุจว่าเป็นพ่อที่เลี้ยงลูกมากับมือ . ..ซึ่งดูจากท่าทางแล้วคงไม่ใช่ ถ้าไอ้พี่คนนั้นเลี้ยงมานะ...พี่นางฟ้าผมคงไม่สวยงามขนาดนี้แน่ๆ



               "หุบปากแล้วไปซ้อม หมวยเราให้เวลาพักสิบนาทีนะ ดูแลน้องด้วย" เสียงเรียบนิ่งน่าขนลุกออกมาจากปากของรุ่นพี่หน้าโหดคนหนึ่ง ก่อนทุกคนจะสลายตัวแยกย้ายอย่างรวดเร็ว อะไรคือพอพูดกับพี่นางฟ้าแล้วอ่อนหวานราวฟ้ากับเหวความสองมาตราฐาน เห็นได้อย่างชัดเจน





             "น้องอีกสองคนน่ะมานี่สิครับ พี่จะให้ลงชื่อ จะมาสมัครชมรมใช่รึเปล่า" คนถูกเรียกกำลังจะเดินเข้ามา ก็ถูกไอ้พี่สล็อตหน้าง่วงลากไปด้วยเสียก่อน อยากกราบขอบคุณงามๆที่ทำให้ผมได้อยู่กับพี่นางฟ้าสองต่อสอง (ถึงห่างไปไม่กี่เมตรจะมีคนอีกหลายคนซ้อมบาสอยู่ก็เถอะ)


             "อ้าว ไหนบอกจะให้ดูแลรุ่นน้องพวกนี้นี่" ขนาดบ่นยังน่าฟังเลย..



             "ก็ผมนี่ไงครับ" 


             "น้อยใจนะเนี่ยที่พี่มองข้ามผม" ทำหน้าน่าสงสารไว้เป็นยอดดี ....ได้ผลดีด้วย ไอ้สายตารู้สึกผิดที่มองมานี่ทำเอาอยากคว้าตัวพี่นางฟ้าเข้ามากอดเลยล่ะครับ



             "เปล่าซะหน่อยนะ ก็เราอยู่ใกล้ๆพี่นี่ แล้วดงโฮก็บอกให้พี่ดูแลรุ่นน้อง สองคนนั้นก็เป็นรุ่นน้องด้วยไง" พูดอู้อี้เหมือนเด็กมีความผิดเลย




             "ผมไม่น้อยใจก็ได้ครับถ้าพี่ให้ผมยืมโทรศัพท์โทรหาแม่" ถึงพี่เขาจะทำหน้างง แต่ก็หยิบโทรศัพท์ออกมายื่นให้ผมตามคำขอ...


             "เนี่ยเบอร์แม่ผมนะ ส่วนข้างล่างอ่ะเบอร์ผม" 


            "ห้ะ!!? ไหนบอกจะยืมโทรหาแม่ไง แล้วพี่ก็ไม่ได้ขอเบอร์เรากับแม่สะหน่อย" 



              "ไม่อยากโทรเองอ่ะ อยากให้พี่โทรบอกแม่ให้หน่อยว่าผมเจอลูกสะใภ้ของแม่แล้ว และก็อีกอย่าง...พี่เคยได้ยินประโยคนี้ไหมครับ...สำหรับเบอร์โทรอ่ะพี่ขอหรือผมให้ปลายทางมันก็เหมือนกันนั่นแหละครับ" 



             "..." ก้มหน้าหนีอีกแล้ว แต่หูแดงขึ้นเยอะเลย โอ่ย น่ารัก ดีต่อใจ ใสๆวัยรุ่นชอบ



             "นี่พี่ก็อยากขออะไรสักอย่าง..." ผมให้ได้หมดเลยครับหลายๆอย่างก็ได้



              "เลิกได้ไหม" เลิกที่ว่านี่คือให้เลิกหยอด เลิกเกี๊ยวพี่งี้เหรอ คำขอนั้นช่างรุนแรง อกหักดังเป๊าะ...แม่ครับพี่นางฟ้าเขายิงศรรักใส่อกผมแล้วหักคาเลยครับ


              "เลิกทำให้ใจเต้นสักที แล้วเดินตรงไปนะ" บอกให้เลิกหยอดนี่ก็ใจร้ายแล้ว ยังไล่ให้เดินออกไปอีก คนน่ารักมักใจร้าย ผมเข้าใจ



              "ให้ผมเดินตรงไปไหนล่ะครับ" 



               "เดินตรงไปให้สุดแล้วหยุดอยู่ที่คำว่าเรา" พอพี่เขาพูดจบก็วิ่งลงไปซ้อมบาสในสนามทิ้งให้ผมอยู่กับเสียงระเบิดตู้มต้ามภายในอก...โอ้ว มายก้อดดดดด




               "อ่อ พี่ชื่อฮยอนบินนะครับ น้องแซม" แค่เท่านั้นยังไม่พอมีความหันกลับมาหาแล้วตะโกนบอกชื่อ.... พ่วงท้ายด้วยเรียกชื่อผมอีก...บอกได้คำเดียวว่า กูตาย...



                แม่ครับ...ว่าที่ลูกสะใภ้แม่เขาต้องมีใจให้ผมแน่ๆ.. แม่ต้องภูมิใจในตัวผมที่หาลูกสะใภ้เป็นนางฟ้าไปให้แม่... อุทานว่าโอ้ว มายก้อดวนไปมาเป็นล้านรอบ.... พร้อมกับคำว่า ว้อทแฮพเพ่น.... คิมซามูแอลตายอย่างสงบ... ฝากจองศาลาสี่แล้วเลี้ยงกระเพราะปลาด้วยนะครับ....






.........................................................................................................................................

ใบ้ให้ด้วยคำฮิตติดปากอย่างโอ้วมายก้อดแล้วนะคะ
ฮ่ะๆ หวยออกที่น้องแซมของเราเอง

หุๆ 

รักไม่ต้องการเวลาที่แท้ทรู


ขอบคุณคุณคนอ่านที่น่ารัก...ด้วยรักและห่วงใย
จากไรท์เอง








     


            

  
          


.
.



         






      



 







                  






 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

54 ความคิดเห็น

  1. #1510 PANGDL7 (@spaonepiece) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 12:07
    OMG ต้องมาาาาา 555555
    #1510
    0
  2. #1166 Jannie8761 (@janny_8761) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 19:13
    โอ๊ยยยยย ยิ้มจนปวดแก้มแล้วค่ะ5555 ขอแซมบินอีกกกก
    #1166
    0
  3. #883 wineblanc (@wineblanc) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 03:46
    อ่านแต่ละก็เดาไปเรือยๆว่าใครนะ แต่ละคนมีคำพูดที่เป็นเอกลักษณ์อยผั่แล้วยิ่งน้องแซมแค่ โอ้ มาย ก็อต นี่รู้เลยค่ะ5555
    #883
    0
  4. #725 soofee26 (@soofee26) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:50
    ขี้เต๊าะทั้งพี่ทั้งน้อง 5555555555
    #725
    0
  5. #712 Jaehyunn (@Jaehyunn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 01:40
    ตอนแรกนึกว่าคุณแดน แต่ก็เป็ยแซม น่ารัก 55555
    #712
    0
  6. #711 SPTF (@336237) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:28
    มุกของหมวยนี่แบบ ยอมจ้าาา
    หนักกว่าแซมอีกเอ้ออ555555555555555
    #711
    0
  7. #710 KrislayOnly0607 (@KrislayOnly0607) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:16
    OH MY GOD!! (เสียงแซม) ไม่คิดว่าจะเป็นแซมเลยอ่ะ55555
    #710
    0
  8. #709 Earn Nattanicha Elf (@etearnsj) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 13:42
    เกลียดมุขเกี้ยวกันมากกกกเสี่ยวสุด5555555555
    #709
    0
  9. #708 Girl_zet (@Girl_zet) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 10:00
    แซมโว้ยยยยยฮ่าๆๆ
    #708
    0
  10. #707 JannieJK (@jenniek) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 08:15
    แซมนี่เอง55555
    #707
    0
  11. #706 nan-111 (@nan-111) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 08:02
    เดาถูกด้วย. ท่าทางแบบนี้มีแซมคนเดียว
    หมวยก็ดล่นกับน้องมันด้วยนะ
    #706
    0
  12. #705 หมูYoY (@998866443322) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 07:18
    อ่า เดาถูกแล้ว55555 แซมเสี่ยวมากแต่ฮยอนบินก็เสี่ยว สรุปพอกันทั้งคู่ ขอบคุณไรท์นะ????
    #705
    0
  13. #704 p_cosicosi (@p_cosicosi) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 06:34
    โอ้ยยยยเดาถูกโว้ยยยย ดีใจยิ่งกว่าสอบผ่านอี้กกกก
    #704
    0
  14. #703 Hzxo (@sudarathunnybenz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 01:49
    ง่าา เดาถูก ชอบบบคู่นี้>///////<
    #703
    0
  15. #702 อ้วงงงงง (@si_taen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 01:00
    โอ้มายก้อดดด พี่ไม่คิดว่าจะเป็นแซมเลยลูก
    #702
    0
  16. วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:49
    โอ้มายก้อดดด มุขเสี่ยวได้ไจมากค่ะแซม555 ลูกแม่ก็เอาด้วยอีกเอาเถอะน่ารักดี555
    #701
    0
  17. #700 Winterrin (@0875350549) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:49
    โอ๊ย อ้อยหกเรี่ยราดเลยลูกกกก
    #700
    0
  18. #699 #AAZ (@aemza302) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:39
    ตอนแรกนึกว่าอ่านยัยหมวยย อ้าวพลิกเลยอ่านน้องแซม โอ้มายก้อดดดด
    #699
    0
  19. #698 Feefern Sewan (@falamenot) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:24
    หื้อน้องแซมแหละน้องแซม โอ๊ยใจแม่
    #698
    0
  20. #697 Smile_Preme (@Smile_Preme) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:23
    ไม่คิดเลยว่าจะเป็นน้องแซม ฮืออออ หยอดกันซะแบบ ยัยหมวยเล่นด้วยอี๊ก น่ารักมากๆเลยค่ะ ความเสียงสองของพี่ดงโฮนั้นนนนนนน แหมมมมม ทุกคนเอ็นดูยัยหมวย
    #697
    0
  21. #696 Ajoo_monster (@gamemiemoexia) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 23:03
    แคนนาดาจะบอกว่าคุณแดนแต่นี่เป็นรุ่นน้องอ่ะใครกันนะะ
    #696
    1
    • #696-1 Ajoo_monster (@gamemiemoexia) (จากตอนที่ 19)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:28
      โอ้ มา ก้อด ทายผิดเองฮืออ .เฟดตัวเองไปขอโทษน้องแซมTT
      #696-1
  22. #695 อ้วงงงงง (@si_taen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 21:41
    หน้าแตกไปตอนที่แล้ว ตอนนี้ไม่กล้ายทายละะะ 55555
    #695
    0
  23. #694 SPTF (@336237) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 20:39
    รุ่นน้องไปอีกก ว่าแต่ใครอะไม่อยากเดาเดี๋ยวหน้าแตก555555
    #694
    0
  24. วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 17:44
    แซมแน่ๆ โอ้มายก้อดขนาดนี้5555 วงวานอ่ะบินลูกอย่าพึ่งงงนะคะคนดีของแม่
    #693
    0
  25. #692 purpleliner (@purpleliner) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 17:31
    ใครกานนน แซมหรือดงฮันหรือเปล่า รอึ่า อยากรู้แล้ววว
    #692
    0