หลิงจู่เซียน องค์หญิงไร้หัวใจ (ภาคต่อจาก จอมนาง คู่บัลลังก์)

ตอนที่ 15 : ท่องราตรี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    1 พ.ค. 61

หลังจากจัดการบุรุษผู้คิดมิดีมิร้ายกับเธอไปได้แล้ว เธอก็หัวเราะอย่างอารมณ์ดี จริง ๆ ก็ไม่ใช่ว่ามันเล็กหรอกนะ แต่มันใหญ่มากจริง ๆ จนเธอแทบเก็บอาการไม่อยู่ อยากลองสัมผัสดูสักครา ไม่สิ เธอสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน ไม่คิดว่าสวามีผู้นี้ จะมีของดีอยู่เหมือนกัน หรือว่าเธอจะยอมให้เขาเปิดซิงดีนะ คงจะเสียวซ่านไม่น้อย

อดีตสาวสองคิดไปไกล จนเริ่มรับรู้ได้ถึงหยดน้ำบางอย่างไหลออกมาทางจมูก ก่อนจะใช้มือแต่ดู

"นี่มันเลือดนี่นา" นี่เธอหื่นเกินไปหรือไม่นี่ เธอขำกับตัวเองก่อนจะจัดการเช็ด จะว่าไปเธอก็ขาดเรื่องอย่างว่ามานานแล้วนะ คิดไป คิดมา คืนนี้เธอลองไปสำรวจในเมืองก็คงดีไม่น้อย อาจจะได้เจอบุรุษถูกใจหลายคน คิดได้ดังนั้นจึงจัดการอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดธรรมดา แต่งหน้าเบา ๆ ยกยิ้มให้กับกระจก ช่างเหมือนคุณหนูผู้บอบบางน่าทะนุถนอม บุรุษย่อมชมชอบสตรีเช่นนี้

"นี่ใครกัน สวยที่สุด ก็ฉันไง จะใครล่ะ " เธอเอ่ยคนเดียวอย่างอารมณ์ดี รอจนตะวันตกดิน แม่เสือสาวในคราบกวางน้อยก็เริ่มออกล่าเยื่อ เธอแอบหลบองครักษ์ออกมากับลี่จีเพียงสองคน ก่อนจะหันไปเอ่ยย้ำ

"ลี่จีต่อไปนี้เรียกข้าว่าคุณหนูหลิง เข้าใจหรือไม่"

"เพคะ"

"แล้วอีกอย่างต่อไปนี้เราจะพูดคุยกันแบบธรรมดา "

"เจ้าค่ะ" หลังลี่จีตกปากรับคำ เธอก็ให้เจ้าถิ่นอย่างลี่จี แนะนำสถานที่น่าสนใจ ที่หนุ่ม ๆ เขาชอบไปกัน หากแต่สถานที่นั้นกลับเป็นหอนางโลม ทำให้เธออารมณ์เสีย เธอเกลียดชะนี

"เอ๊ะ ที่นั่น" เธอชี้มือให้ลี่จีดู แสงสีแดงช่างยั่วยวนให้เข้าไปค้นหา ประกอบกับบุรุษมากมาย เปลื้องท่อนบน ยืนเปลือยกาย โอ้ย เลือดกำดำจะไหล

"ที่นี่มิได้เจ้าค่ะ" เธอหับขวับทันที

"ทำไม" นี่ของชอบเธอเลยนะ

"ที่นี่เป็นหอนายโลมเจ้าค่ะ ฐานะของคุณหนูมิเหมาะที่จะเข้าไปเจ้าค่ะ" ลี่จีเอ่ยบอกเสียงดุ ลากเธอออกจากตรงนั้น จนเธอต้องมองตามตาละห้อย อ่า ดูพ่อหนุ่มน้อยผู้นั้นหันหน้ามายิ้มให้เธอสิ ราวกับกำลังได้วิ่งเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์

ลี่จีลากเธอมายังหอสุราแทน หากเป็นยุคของเธอก็คงเป็นร้านเหล้าดีดีนี่เอง

"เชิญคุณหนู " ลี่จีลากเธอเดินตามไป ก่อนจะได้ที่นั่ง ตรงชั้นสอง

"คุณหนูใจเย็น ๆ สิเจ้าคะ ตรงนี้อาจจะมีแบบที่คุณหนูชอบก็ได้ ลองสำรวจดูสิเจ้าคะ" จากอารมณ์ที่ขุ่นมัวเมื่อครู่ ก็หายวับไปกับตา ระหว่างที่ลี่จีหันไปสั่งอาหาร เธอก็ไม่รอช้า เริ่มมองสำรวจทันที เอ แต่จะออกตัวมากไปคงไม่ดี สตรียุคนี้ต้องมียาง ซึ่งมันต่างกับเธอเสียจริง

เธอมองชายหนุ่มที่มานั่งจิบสุราทั้งมาคนเดียว ทั้งมากับเพื่อน ทั้งมากับแฟน และจีบกันใหม่ ๆ ก็ยังมี  หรือว่าเธอจะเข้าใจผิด จริง ๆ ชะนีพวกนี้อาจจะแรดกว่าเธอก็เป็นได้ เอาวะ ด้านได้ อาย อด จนอาหารนำมาวางจนครบเธอก็ยังคงสำรวจอยู่

"ทานอาหารเอาแรงเสียก่อนเจ้าค่ะ" เห็นลี่จียื่นตะเกียบมาให้ เธอเลยต้องจำใจกิน ก่อนจะสั่งให้ลี่จี่ลงมือ เธอกินไปเรื่อย ๆ อย่างรักษามารยาท เพราะเริ่มรู้สึกว่าเป็นที่จับตามอง ชะนีอ่อยผู้ข้อที่หนึ่ง เมื่อเหยี่อมองมาที่เรา เราต้องทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เดี๋ยวเหยื่อจะรู้ตัว เธอยังคงทำเป็นว่าไม่สนใจผู้ใด เพียงมองผ่าน ๆ เท่านั้น

หอสุราซวงหรูแห่งนี้เป็นสถานที่สำหรับเหล่าบัณฑิตเงินหนา ขุนนางหน้าใหม่ และคุณชายตระกูลร่ำรวย นิยมมาดื่มกัน ด้วยระดับที่ดูหรูหรา กับราคาที่แพงใช้ได้ เรียกได้ว่าเป็นแหล่งรวบรวมผู้ชายวัยขบเผาะ

มองอยู่นานรับรู้ได้ว่ามีผู้ชายหลายคนเริ่มสนใจเธอ หากแต่ใบหน้าแต่ละคนออกออกไปทางหล่อเหลาไปเสียหมด เหตุใดแบบที่เธอชอบถึงได้หายากนักเล่า แต่คนที่เธอไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่ กลับได้เจอนี่สิ พรมลิขิตชัด ๆ

"เจ้านิยมมาเที่ยวสถานที่เช่นนี้ด้วยหรือ"

"พี่หลันซาน " ผู้ชายแบบที่ชอบมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอยกยิ้มหวานหยดส่งไปให้ทันที จนสังเกตว่าคนตรงหน้าเริ่มมีริ้วแดง นางรินพี่ชายแก ฉันขอเถอะนะ แอบคิดในใจ

"มิใช่เจ้าค่ะ พอดีอยู่แต่ในวังมันออกจะน่าเบื่อไปหน่อย เลยอยากออกมาเดินชมเมืองหลวงดูบ้างเจ้าค่ะ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ยังมิมีโอกาสได้ไปไหนเลย" เธอเอ่ยบอกเสียงหวาน พร้อมกับทำสายตาอ้อน ๆ ราวลูกแมวน้อยเชื่อง ๆ เผื่อผู้ชายตรงหน้าอยากจะเป็นทาสแมวขึ้นมาบ้าง

"เช่นนั้น สนใจให้พี่พาเที่ยวหรือไม่เล่า" ติดกับ ชะนีแอบคิดในใจ

"จริงหรือเจ้าคะ ดีจังเลย เช่นนั้นรีบไปกันเถิดเจ้าคะ" เธอกำลังจะเรียกเสี่ยวเอ้อมาเก็บเงินแต่ผู้ชายน่าตาน่ากินตรงหน้าก็เอ่ยขึ้นเสียก่อน

"มิต้อง ที่นี่เป็นกิจการของตระกูลพี่เอง" นี่นางชะนีรินมีที่แบบนี้ทำไมไม่บอกเพื่อน

"ขอบคุณพี่หลันซานมากนะเจ้าคะ แต่เกรงใจจังเลย" เธอทำสายตารู้สึกผิดไปให้ ก่อนที่เขาจะยิ้มอ่อนโยนกลับมา โอ้ยตุ๊ดใจละลาย

"ไปกันเถิด" มีผู้ชายเอ่ยชวนแบบนี้ ต้องรีบสิคะ เดี๋ยวนก ค่ะ เดินออกมาด้านหน้าผู้คนเริ่มพลุกผล่านกว่าตอนเข้ามาหลายเท่านัก จนต้องเดินเบียดเสียดกัน

"ระวังด้วย" แต่ผู้ชายน่ากินด้านข้างนี่สิ ใช้ตัวบังให้เธอเดินได้สะดวกขึ้น โอ้ยพ่อสุภาพบุรุษ ชอบ อ่ะ อยากได้ คนเยอะแบบนี้เราควรหาทางแทะโลมเขาเสียหน่อย ไหน ๆ ก็มาแล้วจะได้ไม่เสียเที่ยว คิดได้ดังนั้นอดีตกระเทยหัวโปกก็ทำทีเป็นถูกใครชนเข้าจนต้องเซไปซบ อกของเขา จนลี่จีต้องแอบเบะปากให้กับความมารยาของเจ้านาย

"เป็นอันใดหรือไม่" เขาเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

"มิเป็นไรเจ้าค่ะ"

"ระวังหน่อย" เขาเอ่ยบอก น้ำเสียงอบอุ่น เธอจึงค่อย ๆ ขยับมือออกด้วยท่าทีเอียงอาย แต่จริง ๆ แล้ว ตอนเข้าไปซบอกเขาเธอคลำดูหมดแล้วต่างหาก แน่นอ่า ของดีเสียด้วย กล้ามท้องเป็นลอน หน้าอกแน่น จนเธอต้องหันหน้าไปทางอื่นเพื่อกลบกลื่นความหื่นที่เริ่มก่อตัว

พี่หลันซานพาเธอเดินชมของหลายอย่าง ร้านค้าอีกหลายร้านได้ของฟรีติดมือมาเพียบ เป็นผู้ชายสายเปย์อย่างแท้จริง ก่อนจะพาเธอเดินมายังสถานที่หนึ่ง

"ที่นี่คือ" เธอเอ่ยถามออกไป

"ต้นไม้เก่าแก่ประจำเมืองน่ะ" หาต้นไม้ มาดูต้นไม้เนี่ยนะ เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

"มันไม่ได้เป็นเพียงต้นไม้หรอกนะ เจ้าดูนี่" สงสัยเธอจะแสดงสีหน้ามากเกินไปเขาเลยรู้ทัน เธอเลยมองตามมือของเขา ปรากฎหิ่งห้อยตัวน้อยบินมาเกาะ ก่อนที่ ต้นไม้ที่ธรรมดา จะกลายเป็น ต้นไม้ที่ประดับประดาไปด้วยแสงของหิ่งห้อย

"สวย" ใช่มันสวยจริง ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีสถานที่เช่นนี้อยูที่นี่ด้วย

"ชอบหรือไม่"

"เจ้าค่ะ มันงดงามจริง ๆ " บรรยากาศตอนนี้ ราวกับฉากหนังรัก โรแมนติก ที่พระเอกกำลังจะสารภาพรักกับนางเอกยังไงอย่างงั้น แถมพี่หลันซานยังจะหันหน้ามายิ้มให้เธออีก ถ้าเป็นฉากในหนังนี่พระเอกคงจับนางเอกจูบไปแล้ว เธอมองไปที่ริมฝีปากนั่น ก่อนจะพยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้ทำมิดีมิร้ายกับผู้ชายแสนดีตรงหน้า

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #13 Phawili4554 (@Phawili4554) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 19:59
    รอออออ
    #13
    0