-The End-"ช่วยฉันที นายแฟนเก่า"[fic chanbaek ft.exo]

ตอนที่ 14 : -11-ช่วยฉันทีนายแฟนเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ม.ค. 60

[Baekhyun Part]

สวัสดีคร้าบ ตอนนี้ผมมานั่งกินข้างกลางวันกับเฉินครับ หลังจากเมื่อคืนที่ผมโดนไข้รับประทานไป ตืนมาอีกทีชานยอลก็หายไปใหนแล้วไม่รู้ครับแต่ทิ้งโพสอิทสีชมพูไว้ให้และบนโพสอิทสีสวยก็มีลายมือของชานยอลเขียนไว้.........

'ถึงหมาน้อย........... 

วันนี้กูต้องไปคณะก่อนะอาจารย์เรียกรวมแล้ววันนี้อาจจะไม่ได้เจอกันนะ เพราะกูต้องแก้งานให้เสร็จมีอะไรก็โทรมาได้ ส่วนเรื่องคำตอบ..กูจะรอนะ

.............จากชานยอล'

ไม่รู้เหมือนมีมนต์สกดอะไรทำให้ผมได้แต่จ้องโพสอิทที่ชานยอลทิ้งไว้ให้ ผมมองกระดาษบนมือและยิ้ม รู้สึกถึงเมื่อก่อนเลย ตอนที่ผมกับชานอลเป็นแฟนกันชานยอลจะเมมเบอร์ผมว่าหมาน้อยและผมจะเมมเบอร์ชานยอลว่าโยดา แต่ก็ไม่รู็ว่ารตอนนี้ชานยอลจะเปลี่ยนรึยังแต่ผมหน่ะยังไม่เปลี่ยนเลยนะ............

ผมนั่งอยู่ยนเตียงอยู่นานจนเฉินโทรมาบอกว่าให้รีบอาบน้ำแล้วให้ผมลงไปหา เมื่อเฉินโทรมาบอกผมก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวและเข้าไปทำธุระส่วนตัวจนเสร็จและเมื่อผมเดินลงมาที่หน้าออฟฟิสก็เห็นเฉินยืนรออยู่ครับ เราคุยอะไรกันนิดหน่อยจนผมเริ่มหิวข้าวผมและเฉินจึงมานั่งกินข้าวที่โรงอาหาร

-กลับมา ณ ปัจจุบัน-

"เอ้อ เฉินกูมีเรื่องจะบอกนานละแต่กูลืม"ผมพูด

"มีไรอะ"เฉินพูดแต่ตายังจดจ่อกับการกินข้าวอยู่

"คือ...........ชานยอลมันขอกูแล้ว"

"ห๊ะ จริงหรอแบค"เฉินดูท่าทางตกทางตกใจ

"ก็...อือ"

"แล้วมึงตอบไปว่าไง"เฉินถามต่อ

"กูบอกว่าวันนี้กูค่อยตอบ"ผมพูด

"ห๊ะ ทำไมมึงไม่ตกลงไปวะ"

"ก็กูทำอะไรไม่ถูกอยู่ก้เลยตอบไปแบบนั้น"

"เออ ช่างมันเถอะยังไงก็ยังดีที่มันขอมึง"

"เฉิน"ผมเรียกเพื่อนรักของผม

"ห๊ะ มีไร...อะ"เฉินร้องเสียงหลงเมื่อผมคว้ามือไปกอดเฉิน และจู่ๆน้ำตามันก็ไหลลงมาโดยไม่รู้ัตัว

"ฮึกกูขอบคุณมึงมกเละนะ ที่มึงทำให้กูรู้ตัาสักที ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกับกูนะ ฮึกขอบคุณที่เป็นห่วง ขอบคุณทุกๆเรื่องที่มึงทำให้นะ ฮึก"จริงๆผมก็ต้องขอบคุณเฉินแหละ เฉินเป็นเพื่อนที่ดีมาก เฉินจะคอยเป็นห่วง จะคอยช่วยเรื่องต่งๆ ขิบคุณนะเพื่อนรัก...........

"ไม่เป็นไรหรอกน่า เราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนรักที่จะคอยดูแลกันต่อไปเรื่อยๆจนกว่า...จนกว่าเราจะตายเลย"เฉินพูดพร้อมกับมือที่ลูบหัวทุยๆของผม

"ฮึก ฮือ ฮึก"ผมยังร้องไห้ต่อ

"ไอ้เด็กขี้แยเอ้ย จะไปหาชานยอลมั้ยจะได้เป็นแฟนกันสักทีกูขี้เกียจเป็นกามเทศให้พวกมึงละ"เฉินพูดติดตลก

"มึงไปกับกูด้วยนะ ฮึก"

"เออ เพื่อนกูจะมีแฟนทั้งทีไม่ไปได้ไงละ"

"ฮึก มึงพูดเหมือนกูจะแต่งงานเลยหล่ะ ฮึก"

"้เออ กูจะรอให้มึงแต่งงานแล้วกูก็จะไปด้วย"

"อือ กูจะบอกมึงคนแรกเลย"

"มัวแต่มาร้องไห้แบบนี้จะได้ไปตกลงเป็นผัวเมียกันมั้ยเนี่ย"

".............."ผมไม่ตอบแต่ยิ้มให้เฉิน

"ปะ ไปเก็บจานกันจะได้ไปหาผัวมึง"

"อือ"

ว่าแล้วผมและเฉินก็เดินไปเก็บจานและมุ่งหน้าไปที่ตึกคณะวิศวะ

  

-ตึกวิศวะ-

ตอนนี้ผมและเฉินมาอยู่ที่ตึกวิศวะแล้วครับ ผมเดินเข้ามาเรื่อยๆแต่กลับไม่เจอชายอลหรือเซฮุนเลย 

"เอาไงละแบค กูว่าที่นี่น่ากลัววะ แต่ละคนน่าตาโครตโหดอะ"เฉินพูดแล้วมองไปรอบๆ ที่เฉินพุดมมันก็ถูกนะครับมีแต่คนตัวโตเหมือนกับยักษ์ หน้าตาก็ไม่ได้เลวร้ายนะครับแต่ว่ามันออกไปทางหน้าโหดมากกว่า

"นั้นดิ เห้ยเตนล์ เตนล์"ประโยคแรกผมพูกับเฉินแล้วผมหันไปเจอเตนล์เพื่อนเก่าจึงเรียกผื่อจะช่วยอะไรได้

"อ้าวแบคมาไดไงเนี่ย"เตนล์หันมาพูดกับผม

"มาหาชานยอลอะดิ แล้วเตนล์ละมาทำไม"ผมถามเตนล์กลับ

"เรามาหาแฟน"

"ห๊ะ แฟน เตนล์มีแฟนเเล้วหรอ"

"อือ"เตนล์พูดพร้อมพยักหน้า

"ไหนอะ ใครอะเเฟนเตนล์"

"ไปซื้อน้ำอะเดี๋ยวก็มา"

"ไอ้แบคนี้ใครวะคุยซะจนกูเป็นอากาศเลย สัส"เฉินที่อยู่ข้างหลังกระซิบผม

"เอ้อ ลืมแนะนำตัวเลย เตนล์นี้เฉินเพื่อนเราเอง เฉินนี้เตนล์เพื่อนเก่ากู"

"ยินดีที่ได้รู้จักนะ"เตนล์พูดและยิ้มให้เฉิน

"อือ เหมือนกัน"เฉินยิ้มตอบเตนล์ 

"อะ แทๆ แท ทางนี้"จู่ๆเตนล์กวักมือเรียกใครไม่รู้ เมื่อผมหันไปก็เจอผู้ชายคนหนึ่งเดินมาพร้อมน้ำรู้สึกว่าจะเป็นรถ่นพี่นะครับ หน้าก็ดี หล่อ ตาคม หน้ารียว แต่ก็นะครับสู้ชานยอล(ว่าที่)แฟนผมไม่ได้หรอก

"อ้าวเตน,ืนี่ใครอะ"เมื่อเขา(?)เดินมาผม เขาก็ถามทันที่พร้อมมองหรี่ตามาหาผมและเฉิน อิสัส หน้ากวัวชิบหายเลยอะ

"อ้อ พวกผมปล่าวเป็นกิ๊กเตนล์นะครับ ผมชื่อแบคฮยอน นี่เฉินครับ พวกผมเป็นเพื่อนกับเตนล์"ผมรีบพูดกันไว้ก่อน เผื่อเขาคิดว่าผมเป็นกิ๊กโดนต่อยตายก่อนจะได้ไปหาชานยอลอีก

"พี่ก็ไม่ได้ว่าๆเป็นกิ๊กหนิ อย่าร้อนตัวสิครับ"พี่เข้าจ้องหน้าผมตาเป็นเลยครับ แล้วไม่ต้องพูดถึงเฉินแอบหลังผมซะมิดเลย -^-

"แท เลิกแกล้งเพื่อนเตนล์ได้แล้ว เพื่อนเตนล์หมดแล้ว"เตนล์พูดพร้อมฟาดมือลงบนแขของแท(อะไรนั้นและ)

"ฮ่าๆๆ ไม่ต้องกลัวพี่หรอกพี่แกล้งเล่นกน่ะ"พี่เขาระเบิดหัวเราะออก แต่กรุณาดูหน้ากูด้วยว่ากูขำมั้ย ถึงพี่เค้าจะบอกว่าไม่ต้องกลัวแต่ตัวมันก็เกร็งอยู่ดีนั้นและ

"ครับ"เมื่อเฉินเห็ฯว่าผมสติหลุดเฉินจึงตอบแทนและค่อยๆออกมาจากหลังผม

"พี่ชื่อแทยงนะ เป็นแฟนเตนล์นั้นแหละ"พี่แทยงนะนำตัว

"ครับ"ผมตอบสั้นๆ

"นี่เรามาหาชานยอลใช่มั้ย"พี่แทยงถาม

"ครับ ว่าแต่...พี่รู้ได้ไงครับ"ผมถาม

"ก็มันเคยเอารูปเราให้พี่ดูหน่ะสิ"

"ครับ แล้วสรุปชานยอลอยู่ใหนหรอครับ"

"มันอยู่ในตึกออะ เข้าไปได้ลยนะ"พี่แทยงพูดแล้วชี้ไปที่ตึกหลังโรงอาหาร

"ครับ ขอบคุณครับ"ผมพูดและรีบดึงมือไอ้เฉินออกมา

"เป็นไงหล่ะมึง เกร็งขี้แทบเล็ด"เฉินพูด

"เออ แล้วชานยอลอยู่ใหนนะ"ผมหันไปตอเฉินแล้วหันมามองหาชานยอลต่อ

"นั้นไงแบค อยู่นั้น"เฉินชี้ไปทางผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่แต่ละคนเอาแต่ก้มหน้าทำงานกัน ไม่มีเเม้เเต่เสียงพูดใดๆ
และรวมถึงชานยอลที่เอาก้มหน้าทำงานต่อไป

เมื่อเห็นแบบนั้นผมจึงค่อยๆย่องไปหาชานยอลแต่...........

"จะย่องเข้ามาหาก็ย่องไห้มันเบาหน่อยสิหมาน้อย"เก้าหมุนที่ชานยอลนั่งอยู่หันมาผมพร้อมกับชานยอลที่ยิ้มให้

"บ้า ใครย่องไม่มี๊"ผมพูดเสียงสูง

"ไม่มีแล้วเสียงสูงทำไม"

ควับ

ฟุ้บ

"อะ ทำบ้าไรเนี่ย ถ้าล้มขึ้นได้ตายกันพอดี"ที่ผมต้องบ่นให้ชานยอลก็เพราะว่าเมื่อกี้ชานยอลคว้ามือผมแล้วออกแรงดึงทำให้ผมเซล้มไปที่ตักของชานยอล

"ตัวเบาจัง ได้กินข้าวเที่ยงปะเนี่ย"

"ห๊ะ นี้เบาหรอ"

"ตัวเบานะ แต่กนักไขมัน"ชานยอลไม่พูดเเต่กลับเอามือที่กอดเอวผมอยู่บีบๆพุงของผมเบาๆ

"ไอบ้า ก็นึกว่าพูดจริง"ผมตีไหล่ขานยอลไปครั้งหนึ่งทำให้ชานยอลร้องโอรดอวญ

"โอ้ย เจ็บนะ"

"สำออย"เมื่อผมว่าชานยอล ชานยอลจึงหยุดแสดงท่าทางเจ็บและเปลี่ยนไปเป็นแบบเดิม(?)

"เออ มึงกูขอขัดหน่อยนะ กูไปละแม่โทรเรียกละ บาย"เฉินพูดขึ้นก่อนจะโบกให้ผมและเดินไป

"แล้วสรุปคำตอบหล่ะครับ"

"ฮิ้ววววววว คำตอบไรวะ"จู่ก็เกอดเสียงจากเพื่อนๆของชานยอลดังขึ้น

"ฮิ้วววววววว มีคงมีครับด้วย"เซฮุนพุด

"พวกมึงไม่ต้องชงกูจะได้ฟังคำตอบสักที สรุปว่าไงครับหมาน้อย"ชานยอลหันไปแว๊ดใส่เพื่อน ก่อนจะหันมาขอคำตอบผมอีกรอบ

"ก็...ก็มาหาสะขนาดนี้จะไม่ให้ตอบตกลงได้ยังไงเล่า"ผมพูดและก้มลงกอดชานยอล เอาหัวมุดอกชานยอลเพราะความอาย

"ฮิ้วววววววว ที่มาก็เพราะเเบบนี้ยี่เอง"เวอร์นอน(วงเซเว้นทีนอะ เขียนชื่อผิดขออภัย)พูดขึ้นพร้อมแปะมือกับร็อคกี้

"ฮ่าๆๆ ไอแบคเขินใหญ่เลยวะ"เซฮุนพูดพร้อมระเยิดหัวเราะขึ้นจน........

"เอ้าๆ กลุ่มนายปาร์คหน่ะ เงียบหน่อยๆสิ"จู่ๆอาจารย์ก็เดินมาบอกทำให้ทั้งกลุ่มเงียบลง



-20.00น.-

"เป็นไงตัวเล็กง่วงยัง จะไปนอนในรถก่อนมั้ย"ชานยอลหันมาถามผมเมื่อเห็นว่าผมเริ่มง่วงแล้ว แต่ที่นี้มันก็น่านอนจริงๆนะครับ มีทั้งแอร์เย็น เวลาหนาวก็มีเสื้อกันหนาวของชานยอล

"ง่วง แต่อยากอยู่นี่ เดี๋ยวนอนแบบนี้ก็ได้"ผมพูดและปล่อยท่าทางให้ตัวนั่งบนตักของชานยอลและให้หน้าหันเข้าหากันแล้วเอนตังพิงชานอล ผมนำคางเกยไหล่ชานยอลจนในที่สุดผมก็หลับสะเเล้ว.............

[Chanyoel Part]

ตอนนี้หมาตัวน้อยของผมก็หลับแล้วตรับ วันนี้ทำงานมาเหนื่อยมากๆเลยครับ ตอนนี้ก็เหลือแต่ผม เวอร์นอน ร๊อคกี้ อึนวู เซฮุน และทุกคนก็ทำงานเสร้จแล้วครับ แต่พวกมันบอกว่าจะนอนนี้เลยแต่เพราะว่าผมมีหมาน้อยที่นอนอยู่บนตักของผมอยู่ผมเลยต้องกลับไปนอนที่คอนโด

"งั้นฏ้ไปแล้วนะ บาย"ผมโบกมือลาพวกเพื่อนและเดินไปที่รถ

-คอนโดชานยอล-

ตอนนี้ก็ถึงคอนโดผมแล้วครับ ผมอุ้มแบคฮยอนท่าเจ้าบ่าวอุ้มเจ้าสาวครับ ผมเดินมาที่ลิฟท์กดไปที่ชั้น8และเมื่อลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้น8ผมก็เดินออกมาพร้อมแบคฮยอนที่อยู่ในมือผม ผมเดินเข้าในห้องแล้วต่อยๆวางแบคฮยอนลง แล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่่อทำธุระส่วนตัว

-10นาทีต่อมา-

เมื่อผมอาบน้ำเสร็จผมก็เดินไปแต่งตัวโดยใส่แค่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวออกมาเผยให้เห็นทั่อนบนท่มีกล้ามและ ซิกแพก เฮ้อ ชานยอลนายนนี่ช่างเพอร์เฟคจริงๆเลย ว่าแล้วผมก็เดินออกมา สิ่งที่ผมคิดคือแบคฮยอนน่าจะสลบเป็นตายบนเตียงไปแล้วครับ แต่ความจริง.......แบคฮยอนหายไป 

"แบคฮยอน แบคฮยอน"ผมเดินออกมาจากห้องนอนและเห็นไปในห้องงครัวเปิด เฮ้อ โล่งอก

เมื่อเดินเข้าไปในห้องครัวก็พบลูกหมาตัวน้อยยืนอยู่หน้าไมโครเวฟในสภาพผมฟูไปหมด

"รออะไรอยู่ หืม"ผมเดินไปกอดจากข้างหลังของแบคฮยอนและถาม

"รอนมอุ่นอยู่"

"ทำไมตื่นมาหล่ะ"

"ก็จู่ๆก็สะดุ้งตื่นก็เลยกะว่าจะมากินนมธแบคฮยอนพูดพร้อมส่งยิ้มนางฟ้าให้ผม

"ไอหมาเอ้ย"ผมพูดและยกมือไปยีหัวแบคอฮยอนให้ยุ่ง

ติ้ง

"อะ เสร็จแล้ว"แบคฮยอนพูดและเปิดไมโครเวฟ นำเอาแก้วนมอุ่นแก้วใหญ่ออกมายกดื่มภายในพริบตานมก็หมดไปจากแก้วแล้ว

เมื่อแบคฮยอนกินนมเสร็จก็วางแก้วไว้ที่เคาท์เตอร์และเดินไปที่เตียง

ฟุบ

"อ่าาาาาาาา อิ่มจัง"แบคฮยอนหลับตาพริ้มเป้นสัญญานว่าจะนอนแล้ว

เมื่อผมเห็นแบบนั้นผมจึงนอนลงข้างๆและดึงเเบคฮยอนเข้ามากอด

"ฝันดีนะครับ หมาน้อยของชาน"

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




เวอร์นอน


ร๊อคกี้



อนยู/อึนวู(ไรท์ไม่รู็ว่าเรียกว่าอะไรแต่ไรเรีกว่าอึนวู)
talk talk

เป็นไงกันบ้างใกล้จบละน้า ขอบคุณกำลังจากรีดที่ให้ไรท์นะคะ จุฟๆๆๆ
ปล.ตอนนี้ไม่ไดเช็คคำผิดน้า อาจมีคำผิดไปบ้าง ขอโทษน้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

75 ความคิดเห็น

  1. #67 Choi_Jina_ (@Choi_Jina_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 23:13
    คืนดีกันแล้วเว้ยยยย
    แต่นางร้ายของเรายังออกมาไม่สุดต้องทะเลาะกันแน่ๆ
    #67
    0
  2. #54 nesnptr_ (@nesnptr_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:10
    สนุกมากกกกกกกแต่คำผิดหลายตัวค่ะ
    #54
    0