Something Between #NielOng

ตอนที่ 59 : [Spoil Alert!!!] ตอนพิเศษในรวมเล่ม Sweet & Sour

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,202
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    18 พ.ย. 61

[Spoil Alert!!!] 

ตอนพิเศษในรวมเล่ม Sweet & Sour




          สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันในเด็กดีมาสักพักแล้วเนอะ วันนี้ไม่ได้มาอัพนิยายค่ะ แต่มาขายของ (อีกแล้ว 555555) ด้วยการเอาตอนสเปเชียลที่จะมีเฉพาะในเล่มของ #omething Between #NielOng - Sweet & Sour มาให้ประกอบการพิจารณาสั่งซื้อค่ะ ตอนพิเศษนี้จะมีทั้งหมด 5 ตอนค่ะ 

          พร้อมอ่านสปอยกันยัง? ถ้าพร้อมแล้วก็เลื่อนลงไปข้างล่างเลยจ้า^^






1. พี่อิทครับ [Thai AU ภาคต่อของหนูแดงคะ] 18+



          “หน้างอขนาดนี้” เสียงทุ้มๆกระซิบติดหูเขา ริมฝีปากหนาของคนตัวโตที่ซ้อนอยู่ด้านหลังขบเม้มติ่งหูของคนในอ้อมกอดเบาๆจนอิทขนลุกซู่

 

          “แสดงว่าเมื่อคืนหนูแดงทำแรงไปเหรอคะ?”

 

          “หนูแดง!!!” 



...............................................................



          “ระวังมันจะมีสาวมาติด ยิ่งนิเทศด้วย กูว่าไม่รอด” เสียงเรียบๆของไอ้มิตรเอ่ยแทรกขึ้น อิทหยิบปากกาใกล้มือเขวี้ยงใส่มันทันที

 

          “ไอ้มิตร ไอ้เหี้ย!

 

          “กูพูดจริง” ไอ้มิตรทำท่าจริงจัง “ไอ้หนูแดงคนน่ารักของมึงน่ะ รับรองได้เป็นขวัญใจสาวทั้งมหาลัยแน่ ถึงเวลานั้นระวังตกกระป๋องก็แล้วกัน”

 

          “ไม่มีทาง!” เขาพูดอย่างมั่นใจ “กูจะไม่ยอมให้ใครมายุ่งกับหนูแดง ใครคิดแย่งกูจะจัดการให้หมด!

 

          “จัดการตัวมึงเองก่อนเถอะ” ไอ้แจ็คหัวเราะเบาๆ

 

          “เรื่องอะไร?” คนตัวบางขมวดคิ้วมุ่น ถามกลับอย่างไม่เข้าใจ

 

          “ถ้าไอ้แดนมีสาวมาติด มึงก็จะมีแต่หนุ่มมาตอมนั่นแหละ” มันพูดต่อ พลางมองเลยไหล่เขาไปยังเหล่าเฟรชชี่ที่ยังยืนต่อแถวกันอยู่ที่ลานคณะก่อนจะเบนสายตามามองหน้าเขาอีกรอบ

 

          “ปีที่แล้วก็ต้องมาคอยกันมึงจากพวกเพื่อนกับรุ่นพี่ พอมาปีนี้ก็เป็นรุ่นน้อง สงสัยพวกกูคงได้ปวดหัวอีกแล้วแน่ๆ”

 

          “มึงพูดอะไร มั่ว”



...............................................................



          หนูแดงของพี่ไม่อารมณ์เสียนะคะ”


          “มันมาทำให้หนูแดงของพี่หงุดหงิดได้ไง เดี๋ยวเจอหน้ามันคราวหน้าพี่จะไปต่อยมันเลย แก้แค้นให้หนูแดงไง ดีไหมคะ?”


          คนเป็นพี่เอียงคอใช้ตากลมๆจ้องเขาอย่างน่ารักน่าชัง แดนกระตุกยิ้มมุมปาก เพราะสัมผัสจากเนินเนื้อนุ่มนิ่มใต้กางเกงยีนส์สีซีดในตอนที่พี่อิทขยับตัวเข้าหาจุ๊บซ้ายจุ๊บขวาที่แก้มเขาทำให้ตอนนี้แดนไม่ได้ไม่รู้สึกโกรธแล้ว

 

          แต่รู้สึกอย่างอื่นแทน

 

          ตอนนี้หนูแดงอารมณ์ไม่ดี พี่อิทช่วยหนูแดงหน่อยสิคะมือข้างหนึ่งเลื่อนจากเอวบางลงไปยังก้นงอนๆของอีกฝ่ายแล้วบีบมันเบาๆพลางจ้องหน้าคนตัวเล็กไปด้วย ใบหน้าน่ารักแดงซ่านทันที

 

          น...หนูแดง


          เดี๋ยวมีคนมา” 



...............................................................



2. How to cope with your secretary [ภาคต่อของ How to cope with your boss] 18+



          

         

          “ผมเป็นเลขา ส่วนคุณเป็นเจ้านาย มันไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น” ดวงตาคู่โตฉายแววขุ่นเคืองกับคำพูดจาบจ้วงนั้นอย่างเห็นได้ชัด แต่คังแดเนียลกลับยิ่งยิ้มกว้างราวกับกำลังสนุกสนานกับท่าทางไม่พอใจของเขา

 

          “แค่นั้นเหรอ?”

 

          “ใช่!” 

 

          “แล้วเลขาทั่วๆไป เขาทำงานบนเตียงกันด้วยเหรอ?”




...............................................................




          “ผมเปลี่ยนใจแล้ว”

 

          บางทีเขาคงจะเมา

 

          “ไม่ต้องไปหาคนอื่นหรอกแดเนียล”

 

          เบอร์เบิร์นของอเมริกาอาจจะแรงไปสำหรับเขา เพราะซองอูมั่นใจว่าในภาวะปกติเขาคงไม่มีวันที่จะดึงแขนอีกฝ่ายให้ผละออกมาจากตัวคนอื่น ใช้แขนคล้องรอบลำคอของคนตัวโตกว่าไว้ แล้วรั้งเนคไทบนอกแกร่งด้วยมือข้างหนึ่ง ให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นมองมาที่เขาแต่เพียงผู้เดียว

 

          “อยู่กับผมน่ะ สนุกที่สุดแล้ว”



...............................................................



          “อะไรกันคุณ ไหนบอกว่าถ้าผมอยู่กับคุณจะสนุกที่สุดแล้วไง” แดเนียลผละใบหน้าออกมาจ้องใบหน้าหวานที่ขมวดคิ้วมุ่น เขากระตุกยิ้มมุมปาก แล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้คนใต้ร่างตาลุกวาว

 

          “แต่คืนนี้ผมยังไม่สนุกเลยนะ”

 

          ซองอูเม้มปากแน่น ท่าทางยียวนของคนด้านบนทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนดูถูก ร่างบางจึงพลิกตัวขึ้น ดันคนตัวโตกว่าลงไปนอนด้านล่างแล้วปีนขึ้นไปนั่งทันอยู่ที่กลางลำตัว ถูไถสะโพกเข้ากับส่วนอ่อนไหวภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำนั้นทันที

 

          “ผมต้องรับผิดชอบคำพูดตัวเองงั้นสินะ” ซองอูกล่าวพลางยิ้มเยาะเมื่อรับรู้ได้ถึงท่อนกายแข็งขืนที่ดุนดันตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างรวดเร็ว เจ้านายของเขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง ดวงตาคมคู่นั้นวาววับไปด้วยแรงอารมณ์อีกครั้ง

 

          “งั้นก็ทำให้ผมสนุกทีครับ ที่รัก”



...............................................................



3. Not Him



          อายุ 17 ปี

 

        สำหรับคังแดเนียล มันคือช่วงเวลาที่เขา

 

          ตกหลุมรักเป็นครั้งแรก


          ในสายตาของคังแดเนียล องซองอูเป็นเพื่อนสนิทที่เกือบจะเหมือนพี่น้องเสมอมา เขาไม่เคยคิดว่าจะมีอะไรมาเปลี่ยนความเป็นจริงนั้นไปได้ จนกระทั่งพวกเราเติบโต จากเด็กชายกลายเป็นเด็กหนุ่ม จากที่ตอนเด็กๆซองอูเคยสูงกว่าเขา ก็กลายเป็นว่าตอนนี้เขาสูงใหญ่กว่าอีกฝ่ายไปเสียแล้ว

 

          และในวันแรกของการขึ้นชั้นมัธยมปลายปีหนึ่ง วันที่สายลมของฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านมา ซองอูมายืนรอเขาอยู่หน้าบ้านเหมือนที่เคยทำทุกวันมาตลอดหลายปี ในสภาพที่สวมเครื่องแบบนักเรียนมัธยมปลายเป็นครั้งแรก

 

          ดวงตากลมโตสีดำขลับคู่นั้นจ้องมองมาที่เขา ส่งรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันเขี้ยวซี่เล็กๆให้อย่างเช่นทุกครั้ง ทั้งๆที่เห็นหน้ามันมาเป็นล้านครั้ง แต่วันนั้น แดเนียลกลับรู้สึกเหมือนเพิ่งได้มองเพื่อนตัวบางคนนี้เต็มๆตาเป็นครั้งแรก

 

          “ไง อึ้งไปเลย กูหล่ออ่ะดิ ใช่ป่ะ?” เสียงเจื้อยแจ้วยังคงดังต่อไป เขาไม่แน่ใจนักว่าซองอูพูดว่าอะไร เพราะมัวแต่จ้องหน้าเพื่อนตัวเล็กที่ยืนเอียงคอส่งยิ้มกว้างมาให้

 

          และแปลกใจที่อยู่ๆตัวเองก็ใจสั่นขึ้นมาเพียงแค่ได้มองหน้าเพื่อนสนิทของตัวเอง


          รักครั้งแรกของคังแดเนียลคือองซองอู เพื่อนสนิทของตัวเอง

 

          ส่วนรักครั้งแรกของซองอูนั้น...



...............................................................



          “แดน” มันเรียกเขาอีกครั้ง แดเนียลจึงหันไปมองหน้า ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าลังเล

 

          “อะไรอีก?”

 

          “มึงว่า...”

 

          “?”

 

          “พรุ่งนี้กูสารภาพรักกับพี่มินฮยอนดีไหม?”

 

          ราวกับโลกของเขาหยุดหมุน ลมหายใจของเขาหยุดชะงักลง ซองอูที่เดินนำหน้าไปหันกลับมามองเขา

 

          “ถ้าพรุ่งนี้เขาไม่รับรักกู กูจะทำยังไงดี”

 

          “..........................”

 

          “กูชอบพี่เขามากจริงๆ”



...............................................................



          “แดน”

 

          “เราแค่....”

 

          “อ...อะไร?”

 

          คังแดเนียลไม่เคยรู้ตัว ว่าเสียงของเขามันจะสั่นได้ถึงขนาดนี้

 

          “เราแค่...เป็นเพื่อนกัน...เหมือนที่เคยเป็นมาตลอดไม่ได้เหรอวะ?”



...............................................................



4. Undivided



          มีตำนานเล่าขาน ถึงเทพเจ้าองค์หนึ่งซึ่งถูกเรียกขานว่า เฒ่าจันทราผู้มีเมตตาต่อมนุษย์ เฒ่าจันทราเห็นอกเห็นใจพวกมนุษย์ที่ไร้ซึ่งความรู้ในเรื่องโชคชะตาและต้องกระเสือกกระสนฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ได้แต่ตามหาคู่ที่เป็นอีกครึ่งหนึ่งของชีวิตโดยไม่รู้จุดหมายปลายทาง จึงผูกเส้นด้ายสีแดงไว้ที่ปลายนิ้วก้อยของมนุษย์ที่เป็นเนื้อคู่กันเข้าด้วยกัน และดลบันดาลให้มนุษย์ทุกคนเห็นเส้นด้ายที่ปลายนิ้วของตนเพื่อเป็นการให้กำลังใจ เพราะมันคือหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าไม่ว่าจะมีอุปสรรคขวากหนามมากมายเพียงไร เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสม ทุกคนจะมองเห็น ได้พบ และได้ครองคู่กับคู่ของตนที่อยู่สุดปลายของเส้นด้ายนั้น

 

          มันฟังดูเป็นความเมตตาที่แสนโรแมนติก แต่ในขณะเดียวกันมันตั้งแต่นั้นมามันก็คือหลักฐานที่ตอกย้ำให้มนุษย์ตระหนักว่าตนไม่มีวันเอาชนะสิ่งเหนือธรรมชาติไปได้ 


          ในขณะที่มนุษย์บางส่วนยอมรับว่าตนไม่ใช่ผู้กำหนดโชคชะตา แต่มนุษย์อีกส่วนหนึ่งกลับไม่คิดเช่นนั้น พวกเขายังมีความยึดมั่นถือมั่นในตนเอง และคิดอยากจะท้าทายโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้ของตน

 

          ส่วนหนึ่งที่ว่านั่นอย่างน้อยๆก็มีองซองอูอยู่คนหนึ่งนี่ล่ะ 


          “ผมไม่อยากรู้จักคุณ” เขาสวนกลับทันควัน ใบหน้าคมหวานน่ามองในตอนนี้ตึงไปหมดด้วยความไม่ชอบใจ

 

          “ผมอยากรู้จักคุณนะ” ร่างสูงพูดยิ้มๆ ซองอูกัดฟันแน่น

 

          “แต่ผมว่าเราอย่ารู้จักกันเลยดีกว่า ขอโทษด้วยที่เข้ามาขัดจังหวะ” 



...............................................................



“แล้วถ้าสมมติเนื้อคู่มึงทำงานที่นี่อีก มึงจะทำไง? รอบนี้มึงเซ็นสัญญาทำงานไปปีนึงแล้ว ถ้าออกอีกนี่โดนปรับหมดตัวเลยนะ”

 

“มึงบ้าแล้ว ไม่มีทางจะบังเอิญขนาดนั้นหรอก”

 

“อย่าดูถูกโชคชะตาดิวะ มึงก็รู้ คู่กันแล้วไม่มีทางแคล้----

 

“กูไม่คู่กับคนพรรค์นั้น! เลิกไร้สาระได้แล้ว!



...............................................................



          “พบกันอีกแล้วนะครับคุณองซองอู คุณไม่คิดว่านี่มันเป็นพรหมลิขิตบ้างเหรอ?”

 

          “....................................”

 

          นรกลิขิตน่ะสิไม่ว่า แม่งเอ๊ย!!! ไอ้ด้ายเวรนี่ เอากรรไกรตัดแม่งเลยได้มั้ย!!!

 

          “อ้าว รู้จักกันมาก่อนเหรอครับ?” เขาได้ยินเสียงพี่จีซองถามขึ้น ซองอูไม่ตอบ มือเล็กๆกำแน่นอย่างพยายามระงับอารมณ์

 

          “เราเคยพบกันน่ะ ใช่ไหมครับ?” ร่างสูงตอบโดยไม่ได้หันไปมองหน้าคนถาม แต่ดวงตาเรียวคู่นั้นกับจ้องมาที่เขาไม่วางตา

 

          อีกครั้งที่มือหนาถูกยื่นออกมาตรงหน้าเขา ซองอูเม้มปากแน่น รู้ดีว่าอีกฝ่ายจงใจยื่นมือซ้ายออกมาให้เห็นถึงเส้นด้ายสีแดงยึดโยงชัดเจนอยู่บนนิ้วก้อยระหว่างเรา ดวงตาเรียวบนใบหน้าหล่อเหลานั้นฉายแววเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด เพราะรู้ดีว่าในครั้งนี้เขาไม่อาจปฏิเสธการจับมือไปได้เลย

 

          “ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะคุณองซองอู ผมว่าเรามีเรื่องให้ต้องทำความรู้จักกันเยอะแยะเชียวล่ะ”


          “ฝากตัวด้วยครับ...คุณคัง”


          เขาจะทำให้เห็นเอง ว่าโชคชะตามันหลีกเลี่ยงได้



...............................................................



5. Your Treasure [Omegaverse]



วันเกิดอายุครบรอบ 18 ปีของเขา ไม่มีเค้ก ไม่มีคำอวยพร ไม่มีงานเลี้ยงฉลอง

 

มีเพียงเสียงค้อนไม้กระทบกับแท่นเคาะ ปิดงานประมูลที่นับได้ว่าราคาสูงลิ่วเป็นประวัติศาสตร์ในรอบหลายสิบปี


คังแดเนียล คือชื่อของผู้ชายที่ยืนรอเขาอยู่สุดปลายทางเดินนั่น อัลฟ่าหนุ่มอายุ 23 ปี ลูกชายคนโตของตระกูลคังซึ่งถูกคาดหมายว่าน่าจะเป็นว่าที่ผู้นำแคว้นคนต่อไป มันคือเรื่องตลกร้ายที่เขาจะได้พบกับสามีเป็นครั้งในงานแต่งงาน แต่สำหรับองซองอูแล้ว นี่มันไม่ได้เลวร้ายไปกว่าตอนที่เขารู้ตัวว่าตัวเองเป็นเพียงสินค้าที่มีค่าเฉพาะแค่ตอนที่ยังไม่ถูกขาย

 

เขาเป็นแค่สินค้า และนี่ก็คือเวลาที่สินค้าจะถูกส่งถึงมือเจ้าของ

 

เสียงขับกล่อมของดนตรีที่บรรเลงเพลงแต่งงานแสนโรแมนติกไม่ได้เข้าหูคนที่กำลังเข้าพิธีเลยแม้แต่น้อย สองขาของร่างบางหยุดยืนแล้วก้มหน้านิ่งอยู่ตรงหน้าร่างสูงของว่าที่สามี

 

ไม่สิ

 

เจ้าของของเขาต่างหาก

 

มือใหญ่เอื้อมมาแตะมือเขา สัมผัสอุ่นวาบนั้นทำให้ซองอูเงยหน้าขึ้นจากพื้น สบตากับเจ้าของคนใหม่เป็นครั้งแรก

 

ดวงตาคมสีน้ำตาลอ่อนของร่างสูงที่สบเข้ากับดวงตาสีนิลกลมโตนั้นไม่ฉายแววใดๆออกมานอกจากความว่างเปล่า ใบหน้าหล่อเหลาดูเย็นชา แต่ทว่ามันกลับทำให้หัวใจดวงน้อยๆในอกซ้ายของร่างบางนั้นเต้นรัว 

 

ตึกตัก ตึกตัก

 

และนับตั้งแต่วินาทีนั้น

 

องซองอูก็ได้รู้จักคำว่าความรักเป็นครั้งแรกในชีวิต



...............................................................



          “รีบๆมีทายาทซะ” ประมุขของตระกูลออกคำสั่ง มือบางกำส้อมแน่นขึ้น หัวใจเต้นถี่รัว ได้ยินคุณแดเนียลส่งเสียงหึในลำคอเบาๆ


          “อย่าทำให้พ่อผิดหวังนะซองอู”


          “ได้ยินที่พ่อฉันพูดแล้วใช่ไหม?”


          ซองอูอึกอัก ไม่รู้ว่าจะตอบว่าอย่างไร แดเนียลสาวเท้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะเชยคางของคนหน้าหวานให้ขึ้นมาสบตาตน


          “ควรจะทำยังไงดีล่ะ?”


          “แล้วแต่...คุณแดเนียล....ครับ” เขาตอบไปตามที่คิด แดเนียลเหยียดยิ้มก่อนจะปล่อยมือออกจากคางของเขา 


          “ดี” เสียงทุ้มเอ่ยตอบ ซองอูเอียงคอนิดๆ ไม่เข้าใจว่าคนตรงหน้าหมายความว่าอย่างไร


          “ถ้าแล้วแต่ฉัน ก็ต่างคนต่างอยู่แล้วกัน”


...............................................................



ซองอูไม่เคยเห็นคุณแดเนียลยิ้มแบบนั้นมาก่อน มันคือรอยยิ้มที่เขาไม่เคยได้รับ แต่คนอื่นกลับได้มันไปอย่างง่ายดาย

 

จากสีหน้า แววตา ท่าทางที่แสดงออกมา นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณแดเนียลต่อต้านการแต่งงานและไม่ชอบหน้าเขา

 

บางทีคุณแดเนียลอาจจะมีคนรักอยู่แล้ว...

 

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ก้อนสะอื้นก็แล่นมาจุกที่คออย่างช่วยไม่ได้

 

เขารู้อยู่แล้ว อัลฟ่าจะตีตราโอเมก้าสักกี่คนก็ได้ จะมีภรรยามากมายเพียงใดก็ย่อมได้

 

คังแดเนียลจะมีภรรยาสักกี่คนก็ได้

 

เขาไม่ใช่คนที่คุณแดเนียลรักมาตั้งแต่แรก ดังนั้นมันคงไม่แปลกที่คุณแดเนียลจะอยากใช้ชีวิตกับคนที่ตนรัก

 

มากกว่าเอาชีวิตมาผูกไว้กับเขา

 

ทั้งๆที่รู้และเข้าใจ

 

แต่หยาดน้ำสีใสกลับไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวยนั้นไม่ยอมหยุด



                                          ...............................................................




ถ้าอ่านแล้วสนใจอยากเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นที่ระลึกก็ช่วยอุดหนุนเล่มกันด้วยนะคะ เปิดพรีถึงวันที่ 30 พ.ย. เวลา 22.00 น. เท่านั้น และจะสั่งพิมพ์ตามจำนวนที่สั่งซื้อเท่านั้น ไม่มีสต๊อกนะคะ ถ้าสนใจจิ้มๆที่ลิ้งค์ด้านล่างนี้ได้เลยนะ





อุดหนุนเค้ากันเยอะๆน้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

4,783 ความคิดเห็น

  1. #2471 noonafy (@noonafy) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 11:40
    เรื่อง5 นี่ขอเป็นเรื่องยาวเลยได้ไหมคะ แค่กๆ
    #2471
    0
  2. #2446 Bright sky (@miku969) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:46
    หนูแดงไม่อ่อนโยน!!!! แต่เรื่องหลังๆมีแต่ปวดใจไปหมดเลยค่ะ แง้ /กดสั่งแล้วว รออ่านนะคะ<3
    #2446
    0
  3. #2429 themewzzz (@themewzzz) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 19:33
    เรื่องที่ 5 คือสุด แง้งงง สั่งไปแล้ววว รออ่านไม่ไหวแล้วค้าบบ &#12640;&#12640;
    #2429
    0
  4. #2428 ชานยอลกัปตัน (@winter2541-08-17) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:27
    เรื่องห้าสุดยอดไปเลย5555 //โอนแล้ว
    #2428
    0
  5. #2427 เฌอแตมเป็นแมว (@jetaimeiscat) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:41
    เตรียมร้องไห้ตอนที่3กับ5เลยค่ะ ฮืออออออ แต่เรื่องอื่นๆก็น่าติดตามเหมือนกัน เป็นกำลังใจให้คุณไรท์นะคะ ><
    #2427
    0