Re:Loli Alchemist Class โลลินักแปรธาตุ

ตอนที่ 10 : โลลิกับความรู้สึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    12 มิ.ย. 61

         เด็กสาวผู้เกิดมาเป็น “ แกะดำ ” ของเผ่าพันธ์ที่ภาคภูมิและทรงเกียรติ ด้วยรูปลักษณ์และพลังที่แตกต่าง จึงทำให้เธอถูกรังเกียจและตราหน้าแม้แต่ครอบครัวของเธอเอง

         ผู้ที่เป็นถึง “ บิดา ” ของตน ช่างเป็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความรู้สึกด้านลบที่มีต่อเธอ “ ช่างน่ารังเกียจและโกรธแค้น ” นั่นคือสิ่งที่เด็กสาวรู้สึก เธอไม่อาจเข้าใจได้ว่าเหตุใดถึงได้เป็นเช่นนี้? ด้วยสติปัญญาระดับของเด็กวัยอายุไม่ถึง 7 ขวบ การจะสามารถคาดคะเนถึงเหตุและผลย่อมที่จะเป็นไปไม่ได้

         แม้แต่ “ พี่สาว ” ของเธอเองก็ไม่เว้น เธอมองเห็นภาพของตัวเธอเองสะท้อนอยู่ในแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกขยะแขยงที่มีต่อเธอของผู้เป็นพี่ เธอถูกรังเกียจ กลั่นแกล้ง และตีตัวออกห่าง วันแล้ววันเล่าที่เธอจะต้องทนแบกรับความรู้สึกพวกนี้เอาไว้

         มันช่างหนักหนาสาหัสราวกับกำลังแบกภูเขาลูกใหญ่เอาไว้บนบ่า....

         “ ข้าบอกแกแล้วใช่ไหมว่าอย่าออกมาจากห้องน่ะ---!!!! ”

         เด็กสาวถูกตะคอกด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เธอที่เคยได้แต่อยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มีขนาดไม่ใหญ่มากและไร้บานหน้าต่าง มีเพียงแค่รูระบายอากาศที่ช่วยมอบแสงสว่างอันน้อยนิดให้แก่เธอ ครั้งหนึ่งเมื่อบานประตูไม่ได้ถูกล็อคเพราะความสะเพร่าของผู้เป็นพ่อ เธอจึงเผลอออกจากห้องมาด้วยความไม่รู้ตัว

         ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเด็กสาว เธอจึงเดินไปทั่วคฤหาสน์หลังนั้นเพื่อเปิดทัศนวิสัยที่เธอไม่เคยได้เห็นมาก่อน แต่แล้วเธอก็ถูกพบเข้าในเวลาต่อมาไม่นาน เธอถูกโกรธ ถูกทำโทษด้วยการกระทำที่ไม่สมควรทำแก่เด็กสาววัยเพียงแค่นี้ ร่างกายที่บอบช้ำไปด้วยรอยแผลจากการทุบตีมากมายเป็นเครื่องยืนยันว่ามันช่างโหดร้ายมากขนาดไหน

         เพื่อไม่ให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำสอง เด็กสาวจึงถูกพันธนาการด้วยโซ่ล็อคกุญแจมือยึดติดเอาไว้บนผนังกำแพงของห้อง เป็นโซ่กุญแจมือ....ที่ถูกออกแบบมาให้มีขนาดเล็กกว่าข้อมือของเด็กสาว มันแน่นเสียจนฝังลึกลงไปบนผิวเนื้อของเธอ

         “ ต่อจากนี้แกอย่าได้หวังว่าจะได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกเลย!! หากใครรู้ว่ามีตัวตนอย่างแกอยู่ละก็! ชิ! โฮ่ย! ลดอาหารให้เหลือเพียงสองมื้อพอ มันเปลืองที่มัวแต่จะเอามาให้ยัยเด็กนี่กิน! ”

         “ รับทราบค่ะ นายท่าน ”

         “ น่ารำคาญชะมัด! ”

         เด็กสาวร้องไห้อยู่นานสองนาน เสียงสะอึกสะอื้นของเธอที่ไม่อาจจะมีใครได้ยิน เธอหวังว่าเรื่องแบบนี้จะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เธอภาวนาอยู่ในใจ ภาวนาอย่างแรงกล้าตามคำพูดของผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแสงสว่างอันอบอุ่นอยู่เคียงข้างเธอ ผู้ที่ได้ลาลับจากเธอไปนานแล้ว “ มารดา ” ของเธอเอง

         เพราะว่าเป็นเด็กสาวที่เกิดมาจากหญิงสาวผู้ไม่เป็นที่รู้จักเช่นนั้นหรือ? จึงทำให้เด็กสาวต้องมาเผชิญกับเหตุการณ์เลวร้ายพวกนี้ หรือเป็นเพราะเส้นผมสีดำขลับและหูกับหางที่เป็นสีดำทมิฬนี้กันแน่? แต่ถ้าจะให้เดา คงจะเป็นทั้งสองอย่าง

         มารดาของเธอถูกกระทำราวกับเป็นเพียงของเล่นระบายอารมณ์ชิ้นหนึ่ง เมื่อสภาพทรุดโทรมจนใช้งานไม่ได้ก็จะถูกเขี่ยทิ้งไปหาคนใหม่ นั่นคือสิ่งที่มารดาของเธอเล่าให้เด็กสาวอย่างเธอฟังก่อนจะสิ้นใจ

         เด็กสาวไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยแม้แต่นิดเดียว เพียงแค่แปลกแยกจากผู้อื่นในเผ่าพันธ์ของตนก็ถูกตราหน้าว่าเป็นสิ่งชั่วร้ายที่มีสายเลือดน่ารังเกียจไหลเวียนอยู่ เพียงเพราะแค่เกิดมาในเผ่าพันธ์ของจิ้งจอกขาว ขนาดพี่สาวของตนผู้เกิดมาจากท้องแม่คนเดียวกันแต่กลับมีสีขาวต่างจากเธอ ต่างก็ถูกปฏิบัติดีด้วยราวกับเทพธิดา มันช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหวดั่งพสุธากับจันทราเสียจริง เมื่อเทียบกับสิ่งที่เด็กสาวได้รับ

         มันช่างไร้เหตุผลสิ้นดี....

         และเมื่อกาลเวลาได้ผ่านพ้นไป มันก็ได้แปรเปลี่ยนให้เด็กสาวผู้ไม่รู้จักโลก ให้กลายไปเป็นตัวตนที่ถูกหลอมรวมไปด้วยความเกลียดชังและโกรธแค้นต่อทุกสิ่ง ทุกสิ่งที่ทำให้เธอต้องมาพบกับความเลวร้ายเช่นนี้ ทั้งโชคชะตาหรือแม้แต่ตัวตนที่สร้างโลกที่แสนจะบัดซบพรรณ์นี้ขึ้นมาอย่าง พระเจ้า ก็ตาม

         ‘ จงหายไปซะ!! หายไปซะ! หายไปซะ! หายไปซะ! หายไปซะให้หมด! ฟุฮ่าๆๆๆ!! ไอโลกบัดซบพรรณ์นี้น่ะ!! หายไปซะได้ก็ดี----!!!! ’

         เสียงกรีดร้องของเด็กสาวที่เป็นชนวนจุดให้เกิดความแปรเปลี่ยนของโลก

         เธอทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า ถูกความโกรธแค้นและชิงชังครอบงำจิตใจจนแยกแยะไม่ออกว่าสิ่งไหนถูกหรือผิด ถึงแม้ผู้เป็นมารดาจะเคยตักเตือนไม่ให้เธอกลายไปเป็นเช่นนี้ แต่เพราะมารดาของเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว เป็นเพียงภาพความทรงจำในอดีตที่ลาลับไปนานหลายปี เธอจึงคลุ้มคลั่งและกวาดล้างเผ่าพันธ์จิ้งจอกขาวไปจนหมดสิ้น

         6 ปี ที่ถูกกักขังอยู่ในห้องปิดตายกับผู้เป็นมารดา  12 ปี ที่ต้องทนทุกข์กับความรู้สึกด้านลบจากสภาพแวดล้อมรอบด้าน และ 18 ปี แห่งการชำระแค้นหนี้สะสม

         และเป็นวันแห่งการกำเนิดเผ่าพันธ์ใหม่ “ เผ่าจิ้งจอกทมิฬ ”





------------------





         “ ช่างเป็นความเป็นมาที่ไม่อยากรู้เอาซะเลยนะ.... ถึงจะรู้อยู่แล้วเรื่องที่ความทรงจำจะเอามารวมกันก็เถอะ....แต่พอมารู้ที่มาของตนเองก็ทำเอาอึ้งอยู่หน่อยๆเหมือนกันนะเนี่ย ”

         ช็อคโกล่าเอ่ยเสียงเฉื่อยขณะลุกขึ้นจากที่นอน เธอกำหมัดชูขึ้นฟ้าราวกับกำลังคว้าบางอย่าง

         “ ที่ไม่เคยพบเจอความสุขนอกจากการต่อสู้ก็เพราะเหตุผลนี้สินะ เพราะว่าตัวเธอน่ะ รู้สึกสุขใจสุดๆเวลาได้ลงมือฆ่าฝ่ายตรงข้ามจากเหตุการณ์ในครั้งนั้น.... ”

         เฮ้อ..... ช็อคโกล่าถอนหายใจเอือมระอา

         ‘ เพื่อที่จะทำลายโลกบัดซบพรรณ์นี้ให้สิ้นซาก เธอจึงแข็งแกร่งขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นไปเรื่อยๆ ฆ่าศัตรูทุกตนที่เข้ามาขวาง ฆ่าทุกอย่างที่เป็นต้นตอสาเหตุ จนในที่สุดก็มาถึงเป้าหมายที่วางเอาไว้ แต่ก็ดันตรัสรู้ถึงสิ่งที่ตนทำลงไปและพึ่งมากลับตัวกลับใจได้ตอนอยู่เหนือทุกสิ่ง.... อืม.... เธอนี่มันเหมาะกับคำว่า ยัยบ้า ดีจริงๆเลยนะ ’

         ช็อคโกล่าคิดในใจ เธอเดินไปหยิบเสื้อผ้าใส่ชั่วคราวที่เฟรย่าเตรียมเอาไว้ให้ที่โต๊ะเครื่องแป้ง รวบมัดผมด้วยริบบิ้นสีดำและแปรงขนของหางทั้งเก้าอย่างนุ่มนวล เธอตรวจเช็คความเรียบร้อยของตนเอง พยักหน้าให้อย่างพึงพอใจ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

         หลังจากการกวาดล้างกองทัพก็อบลินไปเมื่อวาน เหล่าแฟรี่ที่ถูกตามตัวกลับมาโดยฟรีเบลราชินีแห่งเหล่าแฟรี่ก็เริ่มที่จะพากันช่วยซ่อมแซมหมู่บ้านในส่วนที่ถูกทำลายไป

         ถึงแม้เหล่าแฟรี่จะตื่นตระหนกเรื่องตัวตนของช็อคโกล่า แต่หลังจากได้รับคำอธิบายจากเฟรย่าก็ดูเหมือนเรื่องมันจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

         ช็อคโกล่ามองดูภาพการทำงานของเหล่าแฟรี่ที่ขยันขันแข็ง แล้วจึงมุ่งหน้าไปยังโกดังเก็บของที่ส่วนลึกของหมู่บ้าน ที่นั่นมีเฟรย่ายืนรอเธออยู่ที่หน้าประตูทางเข้า ตามสัญญาที่เคยสัญญากันเอาไว้เรื่องของแร่และวัตถุดิบต่างๆ เฟรย่าที่มองเห็นช็อคโกล่าก็โบกมือทักทายด้วยรอยยิ้มกว้าง

         “ อรุณสวัสดิ์ค่า! ท่านช็อคโกล่า! ”

         “ อา อรุณสวัสดิ์นะเฟรย่า ”

         “ เอ....ดูเหมือนวิธีการพูดและน้ำเสียงของท่านช็อคโกล่าจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะคะ? ”

         “ ทำไมงั้นเหรอ? หรือเธอชอบแบบดุดันและสูงส่งกว่า? ไม่นึกเลยนะว่าเธอจะเป็นคนจำพวกนั้นน่ะ.... ”

         “ อ..อะไรกันคะไอน้ำเสียงเวทนานั่นน่ะ! ฉันชอบแบบนี้ค่ะ! แบบนี้ดีกว่าค่ะ! ”

         ช็อคโกล่ายิ้มหัวเราะออกมาเบาๆให้กับท่าทางของเฟรย่า ถึงจะเป็นรอยยิ้มแปลกๆของคนที่มีใบหน้าตายด้าน แต่ในมุมมองของเฟรย่าแล้ว มันช่างเป็นรอยยิ้มที่มีสเน่ห์มากเหลือเกิน

         ช็อคโกล่าและเฟรย่าพากันเดินเข้าไปสำรวจภายในโกดังเพื่อมองหาแร่และวัตถุดิบต่างๆที่เป็นประโยชน์และนำมาใช้ในการแปรธาตุเป็นอย่างอื่นได้ ด้วยความสามารถของ “ วิเคราะห์ ” ที่เป็นสกิลการแปรธาตุของช็อคโกล่า พวกเธอจึงได้แร่และวัตถุดิบที่เป็นประโยชน์มาหลายชิ้นภายในเวลาต่อมาไม่นาน

         “ แต่นี่มันเหมือนกับโดนปล้นชัดๆเลยนะคะเนี่ย.... ”

         เฟรย่าเอ่ยขณะมองไปยังโกดังที่เกือบจะว่างเปล่า

         “ สัญญาก็ต้องเป็นสัญญา ”

         “ ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะค่ะ....อู.... ”

         ใบหน้ายิ้มฝืดที่มีน้ำตาไหลซึมของเฟรย่าทำเอาช็อคโกล่ารู้สึกผิดหน่อยๆ เธอจึงลูบหูของตนเองอย่างช่วยไม่ได้ และกวักมือเรียกให้เฟรย่าเข้ามาใกล้ๆ

          ให้ตายสิน่า.... ดูเหมือนตัวตนของฉันจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยแล้วแหะ? ’

         “ มีอะไรเหรอคะท่านช็อคโกล่า.... ”

         เฟรย่าเดินเอื่อยเฉื่อยเข้ามาหาอย่างหมดแรง

         “ ถือซะว่าเป็นเซอร์วิสจากฉันก็แล้วกัน สนใจอยากที่จะใช้เวทย์บาเรียที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าที่ใช้อยู่ตอนนี้ไหมล่ะ? ”

         “ เอ๋!!!!? ”

         “ ฮะๆ รีแอคชั่นการตอบสนองดีเลยนี่ ”

         “ เวทย์บาเรียที่แข็งแกร่งกว่าของท่านแม่เหรอคะ!? ”

         “ ก็ประมาณนั้น ถ้าจะให้เปรียบเทียบแล้วละก็.... นั่นสินะ มอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าพวกกองทัพก็อบลินเมื่อวานซัก 10 เท่าได้ละมั้ง ถึงจะทำลายเวทย์บาเรียนี่ทิ้งไปได้น่ะ ”

         เฟรย่าส่งเสียงร้อง ว้าว

         “ ซาฟอลคิวท์ คือชื่อเวทย์บาเรียที่ฟรีเบลแม่ของเธอใช้ ซึ่งมันเป็นเวทย์บาเรียสายไร้ธาตุที่มีเพียงแค่ราชินีแฟรี่เท่านั้นที่สามารถใช้ได้ และเธอที่มีสายเลือดของราชินีแฟรี่และเป็นว่าที่ราชินีแฟรี่รุ่นถัดไปก็ย่อมที่จะต้องใช้มันได้แน่นอน ”

         “ แต่ฉันไม่เคยคิดเรื่องของการเป็นราชินีแฟรี่เลยนะคะ.... ”

         “ เรื่องนั้นไม่ต้องรีบร้อนก็ได้ เพราะกว่าจะถึงเวลานั้นก็คงอีกนานหลายปีเลยล่ะ แต่การฝึกอะไรหลายๆอย่างไว้แต่เนิ่นๆเองก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกันนะ ”

         ช็อคโกล่าลูบหัวเฟรย่าเบาๆ

         “ ดูนี่นะ ”

         เธอกล่าวและวางมือขวาลงโชว์ให้เฟรย่าดู พริบตาต่อมาหลังจากสิ้นเสียง กริ๊ง! ที่ดังขึ้น สนามบาเรียเล็กๆก็ปรากฏขึ้นมาบนฝ่ามือของช็อคโกล่า ซึ่งมันทำให้เฟรย่าถึงกับเบิกตาออกกว้างจ้องมองไปยังบาเรียนั้นด้วยความตกใจ

         “ ซ...ซ...ซาฟอลคิวท์!!!? ท่านช็อคโกล่าใช้ได้ด้วยเหรอคะ!? ไม่ใช่ว่ามันเป็นเวทย์เฉพาะตามที่ท่านบอกหรอกเหรอคะ! ”

         “ หืม? นั่นสินะ เอาเป็นว่า มันไม่มีเวทย์ไหนบนโลกใบนี้ที่ฉันใช้ไม่ได้ รู้ไว้แค่นี้ก็พอ ”

         “ สุดยอดเลย.... ”

         “ มากลับเข้าเรื่องกันต่อ เธอคิดว่าถ้าหากฉันใช้บาไนท์เล่มนี้ฟันใส่บาเรียนี้จะเกิดอะไรขึ้น? ”

         เฟรย่าส่งเสียงร้อง เอ๊ะ? ถ้าหากช็อคโกล่าใช้บาไนท์ที่เป็นอาวุธที่สามารถผ่าก็อบลินให้เป็นสองซีกได้โดยการโจมตีเพียงครั้งเดียวฟันใส่บาเรียที่แม้แต่จะต้านการโจมตีของก็อบลินก็ยังไม่ไหว

         ก็มีแต่บาเรียจะถูกทำลายเท่านั้นแหละ นั่นคือสิ่งที่เฟรย่าคิด แต่ทว่า....

         เคล้ง!

         “ เอ๋-----!!!? ”

         บาไนท์เล่มนั้นกลับเป็นฝ่ายถูกทำลายไปเสียเอง

         “ พังไปหนึ่ง แต่เอาเหอะ เดี๋ยวค่อยใช้แปรธาตุซ่อมเอาทีหลังก็ได้ ไม่ซีเรียส ”

         ช็อคโกล่ากล่าวขณะมองดูบาไนท์ที่เหลือเพียงแค่ด้ามจับในมือ

         “ ทำไมบาเรียมัน!? ”

         เฟรย่าไม่สามารถระงับอาการตกใจของตนเองได้จนเผลอแสดงออกมาผ่านใบหน้าอย่างแจ่มแจ้ง ทำเอาช็อคโกล่าหัวเราะในใจอยู่นิดๆ

         “ คงจะสงสัยล่ะสินะ ”

         เฟรย่าพยักหน้ารัว

         “ นั่นก็เพราะบาเรียที่ฉันใช้ไม่ได้มีเพียงแค่หนึ่ง ”

         “ คะ? ”

         “ พูดง่ายๆก็คือ ถึงจะดูเหมือนว่าฉันใช้บาเรียขึ้นมาหนึ่งครั้ง แต่แท้จริงแล้วฉันใช้บาเรียขึ้นมาสิบครั้งซ้อนทับกันจนเหมือนกับว่าฉันใช้มันครั้งเดียว ”

         “ ฉันหมดแรงที่จะตกใจแล้วล่ะค่ะ.... ”

         “ น่าเสียดายนะ เพราะท่าทางตอนตกใจของเธอมันน่ารักดี ”

         เฟรย่านิ่งเงียบไป

         “ เฟรย่า? หืม? ”

         ช็อคโกล่าที่เห็นเฟรย่านิ่งเงียบลงไปก็ทำท่าทุบกำปั้น อย่างนี้นี่เอง เธอคิดและแสยะยิ้มในใจ

         “ อายงั้นเหรอ? อายสินะ เพราะถูกบอกว่าน่ารักสินะ เ-ฟ-ร-ย่-า~ ”

         “ อู..... ”

         ใบหน้าของเฟรย่าแดงฉ่าลามไปจนถึงใบหู เธอรู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูกเมื่อถูกช็อคโกล่าบอกว่าตนน่ารัก ทั้งๆที่ฟรีเบลแม่ของเธอและคนอื่นๆในหมู่บ้านก็เคยพูดกับเธอตั้งเยอะตั้งแยะ แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกอายอะไร แต่พอเป็นช็อคโกล่าเธอกลับ....

         “ เธอน่ะน่ารักจะตายไปอย่าอายไปเลย รอยยิ้มของเธอก็เหมือนดอกไม้บานเล็กๆที่ไม่ได้ยิ่งใหญ่แต่สวยงาม ใบหน้าที่ร่าเริงของเธอก็เหมือนช่วยเยียวยาจิตใจให้แจ่มใส เธอนี่มันแหล่งรวมคำว่าน่ารักชัดๆเลยนะ แม้แต่ใบหน้าตอนอายก็ยังน่ารักเลย มันเหมือนกับตุ๊กตาเลยล่ะ เธอน่ะน่ารักมากๆเลยล่ะนะฉันขอยืนยัน ”

         ช็อคโกล่าเล่นเสียงโดยเน้นย้ำตรงคำว่า น่ารัก จนความอายของเฟรย่าพุ่งมาจนถึงขีดสุด

         “ อ๊าาาา!! โธ่!! ท่านช็อคโกล่า! คนบ้าาาาาา-----!!!! ”

         เธอตะโกนอย่างเขินอายและบินหนีออกไปและทิ้งช็อคโกล่าที่ยิ้มหัวเราะขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวเอาไว้เพียงคนเดียว

         “ อย่าลืมเอาไปฝึกนะที่ฉันอธิบายไปน่ะ----! ”

         ช็อคโกล่าตะโกนบอกเฟรย่าที่บินหายลับไปจากสายตาไปแล้ว 

         เซอร์วิสของช็อคโกล่าก็เป็นเพียงคำแนะนำเล็กๆน้อยๆ สิ่งที่ช็อคโกล่าต้องการ คืออยากจะให้เฟรย่าคิดได้ด้วยตนเอง ว่าการจะใช้เวทย์ซาฟอลคิวท์หลายๆครั้งซ้อนทับขึ้นมาในครั้งเดียวมันจะต้องทำยังไงและโดยวิธีการใด

         “ ถือซะว่าเป็นบททดสอบเล็กๆน้อยๆจากฉันก็แล้วกันนะ ”

         สิบครั้งถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเพราะถ้าหากจะให้ใช้ซ้อนทับกันร้อยครั้งอย่างที่เธอทำคงจะยากเกินไปหน่อยสำหรับเฟรย่า และเมื่อใดก็ตามที่เฟรย่าทำสำเร็จ อย่าว่าแต่กองทัพก็อบลินเลย แม้แต่เวทย์ธาตุไฟแห่งการทำลายล้างอย่าง เมเทโอ ก็ไม่มีวันจะได้สะกิดบาเรียนี้ได้หรอก มันจะเป็นบาเรียที่ไม่มีวันถูกทำลายดั่งเช่นในอดีตที่ช็อคโกล่าเคยก่อเรื่องเอาไว้....

         ช็อคโกล่าเอามือกุมอกของตนเอาไว้

         “ รู้สึกถึงมันรึเปล่าตัวฉัน นี่น่ะ คือความสุขที่เกิดจากการแกล้งคนนะ จดจำความรู้สึกนี้เอาไว้ให้ดี ”

         เมื่อนึกถึงใบหน้าของเฟรย่าขึ้นมา ช็อคโกล่าก็หัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

181 ความคิดเห็น

  1. #177 โอ้มิสเตอร์~ (@Manato6456) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:34

    yyessssssss

    #177
    0
  2. #152 Sikaiina (@Sikaii13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:45
    เวอร์นี้แจ่มกว่าเดิมมากค่ะ เนื้อเรื่องเป็นรูปธรรมมากกว่าฉบับเก่าแล้วด้วย แถมโมเมนต์สดใสชวนฟินก็พาชื่นใจขึ้นด้วย~ งือ~~~ >///<
    #152
    0
  3. #23 Rucio (@Rucio) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 17:27
    ในที่สุดก็มีเสื้อใส่ เนื้อเรื่องเข้มกว่าแบบเก่าอีกแหะ
    #23
    0
  4. #22 zerobest1123 (@zerobest1123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 16:17

    แลดูชั่วร้ายมาก

    #22
    0
  5. #21 โอมาม่า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 16:14

    มาใหม่ครั้งนี้เนื้อเรื่องดีขึ้นจริงๆ ชอบๆ

    #21
    0