Re:Loli Alchemist Class โลลินักแปรธาตุ

ตอนที่ 19 : โลลิกับการตัดสินใจและห้องอาบน้ำ!! [ 1 ] ( แก้ไข )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 626
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    11 ก.ค. 61

         ในห้องอาบน้ำของคฤหาสถ์กำลังถูกใช้งานโดยใครบางคนอยู่ เธอคนนั้นถอนหายใจด้วยริมฝีปากสีชมพูอ่อนของเธออย่างสุขใจให้กับความร้อนของน้ำร้อนในอ่างที่กำลังร้อนได้ที่พอดี 

         เธอเหม่อมองไปยังกำแพงสีลูกพลับด้วยแววตาที่ไร้ประกายแสง และค่อยๆขยับปลายนิ้วเท้าสีขาวใสของเธอโผล่ขึ้นพ้นผิวน้ำ

         “ มันก็นานแล้วนะ....ที่ฉันไม่ได้แช่น้ำร้อนอย่างผ่อนคลายแบบนี้.... ”

         เสียงนิ่งเรียบของเธอดังก้องกังวานสะท้อนอยู่ภายในห้องอาบน้ำที่ถูกออกแบบสร้างขึ้นมาให้เก็บเสียงได้อย่างมิดชิด

         “ การแช่น้ำร้อนหลังจากที่พึ่งจะรู้สึกเหนื่อยมาได้หมาดๆมันรู้สึกดีสุดๆไปเลยใช่ไหมล่ะ? นอกจากจะมีแร่ธาตุต่างๆช่วยบำรุงรักษาผิวและเพิ่มคุณประโยชน์แก่ร่างกายแล้ว ยังทำให้ความเหนื่อยล้าต่างๆก่อนหน้านี้ละลายหายไปกับน้ำด้วยอีกต่างหาก ”

         เธอเผยรอยยิ้มบางๆอันทรงเสน่ห์ขึ้นมา เส้นผมสีดำขลับของเธอที่ถูกมัดม้วนขึ้นเก็บเอาไว้ได้มีหยดน้ำเล็กๆไหลลงมาตามแรงโน้มถ่วงผ่านซอกลำคอจนมาถึงไหปลาร้าก่อนจะหยดลงกลมกลืนไปในน้ำร้อนของอ่าง เสียงถอนหายใจบางๆของเธอดังขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ช่างเป็นเสียงที่ฟังดูเย้ายวนและอิโรติคอย่างน่าแปลกประหลาด

         ถ้าหากชายใดได้เห็นภาพและได้ยินเสียงของเธอผู้นี้เข้าไปแล้วยังไม่เกิดอารมณ์ใดๆขึ้นมาเลยซักนิดแล้วนั้น หากไม่ได้เป็นขันทีก็คงจะเป็นพวกล้มตายไม่รู้โด่แล้วล่ะ

         “ เห็นด้วยไหมล่ะ? พวกเธอ? ”

         เธอหันไปถามเหล่าหญิงสาวที่อยู่อีกฝั่งของอ่างอาบน้ำที่ตอนนี้กำลังมีสภาพอย่างกับปลาตายแช่น้ำกันเกลื่อนกลาดลอยตุบป่องอยู่เต็มไปหมด โดยเฉพาะริรามิและเอมิเลียที่มีสภาพหนักหนาสาหัสมากกว่าคนอื่นๆ ตามด้วยรูบี้และเซลิสที่กำลังส่งเสียงหอบหายใจรุนแรงด้วยใบหน้าขึ้นสี โดยมีฟีน่าและเอ็มม่าที่กำลังหลับเอาไหล่พิงกันอยู่ตรงขอบของอ่าง

         ช็อคโกล่ายักไหล่เมื่อเห็นว่าไม่มีเสียงตอบรับใดๆดังตอบกลับมาเลย เธอหัวเราะเสียงหวานและพูดขึ้นมาคนเดียวว่า....

         “ โดนแค่นั้นก็ไม่ไหวกันแล้วเหรอ? ใช้ไม่ได้กันเลยนะพวกเธอน่ะ ”

         ตามด้วยเสียงโอดครวญของแต่ละคนที่ดังตามขึ้นมาเป็นระยะๆ....

         —ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้....

         หลังจากที่แต่ละคนโดนโนอาเทศนายาวสวดยับจนฝังลึกเข้าสู่จุดที่ลึกที่สุดของส่วนสมอง ก็ไม่มีใครคิดอยากจะให้เกิดการต่อสู้ขึ้นภายในตัวคฤหาสถ์อีกเลย ทุกๆคนต่างก็มีความคิดเห็นผุดขึ้นมาในหัวเป็นความคิดเดียวกัน 

         ว่าถ้าหากมีการต่อสู้เกิดขึ้นมาในภายภาคหน้า ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนหรือวิธีการใด ก็จะต้องลากคอผู้บุกรุกไปต่อสู้กันภายนอกตัวคฤหาสถ์ให้จงได้....

         “ สำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้น ขอให้ทุกคนช่วยกันซ่อมแซมด้วยนะจ๊ะ โดยเฉพาะตรงส่วนของห้องพัก ไม่อย่างนั้นก็เตรียมตัวนอนนอกบ้านกันได้เลยนะจ๊ะคืนนี้~ ”

         คำสั่งของโนอาทำเอาแต่ละคนส่งเสียง เอ๋.... กันออกมาอย่างหนักใจ ใครจะไปทำเสร็จทันก่อนพระอาทิตย์ตกกันล่ะ? เพียงแค่เห็นซากปรักหักพังก็พากันคิดแบบนั้นแล้ว

         โชคยังดีที่ช็อคโกล่าไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรขนาดนั้น และเพราะรู้สึกว่าตนเองก็มีส่วนผิดเหมือนกันที่ทำตัวคฤหาสถ์เสียหาย เธอจึงพูดกับโนอาว่า

         “ เรื่องนั้นเดี๋ยวฉันทำให้เอง เพราะหน้าที่ของเมดกับพ่อบ้านมันยังมีอีกเยอะแยะเลยนี่นะที่จะต้องทำน่ะ ”

         “ จะดีเหรอจ๊ะ? ”

         “ อา ถึงฉันจะเป็นมือสังหาร แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายถึงขนาดให้คนอื่นมารับกรรมแทนตนเองที่เป็นคนเริ่มเรื่องหรอกนะ ”

         “ ท่านช็อคโกล่าเนี่ย....ใจดีจริงๆเลยนะจ๊ะ ”

         “ ร้ายมาก็ร้ายตอบ ดีมาก็ดีตอบให้ดียิ่งกว่า มันคือคติประจำใจของฉันน่ะ และฉันก็ได้รับคำขอบคุณมาจากเจ้าพวกนี้เยอะมากแล้วด้วย จะให้ทำเป็นเมินก็คงจะไม่ได้อ่ะนะ ”

         โนอาตอบกลับสั้นๆว่า งั้นเหรอจ๊ะ แล้วหันไปมองเหล่าเมดและพ่อบ้านที่กำลังนั่งคุกเข่ารายเรียงกันเป็นแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่ง

         สุดท้ายก็เลยลงเอยที่ช็อคโกล่าเป็นคนซ่อมแซมส่วนที่เสียหายทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นตรงส่วนของห้องพัก ผนังกำแพงกั้น เพดาน หรือแม้แต่ทางเดินตามห้องโถง 

         แต่ว่านั่นก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรนักสำหรับช็อคโกล่า เพราะเพียงแค่เธอใช้ ‘ การแปรธาตุ ’ ก็สามารถทำให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แล้ว เผลอๆอาจจะดูใหม่กว่าเก่าเลยด้วยซ้ำ

         ทำเอาแต่ละคนพากันอ้าปากค้างอึ้งกันไปเป็นแถบ มีเพียงแค่ฟีน่าที่มองไปที่ช็อคโกล่าด้วยแววตาเป็นประกายชื่นชมอยู่คนเดียว

         ส่วนที่เสียหายถูกซ่อมแซมทั้งหมดในเวลาไม่ถึงนาที ซึ่งมันเป็นเรื่องที่บ้าเอามากๆเลยแหละ.... เห็นแบบนี้เข้า คนที่ทำอาชีพเป็นวิศวะก็คงมีอายและพากันตกงานกันไปบ้างล่ะ

         “ มันคือความสามารถยูนิคของท่านช็อคโกล่าเหรอคะ? ”

         ด้วยความสงสัยเมดสาวเซลิสจึงเอ่ยขึ้นถามช็อคโกล่าในระหว่างที่กำลังพากันเดินไปยังห้องโถงใหญ่

         “ หืม? ความสามารถยูนิคของฉันงั้นเหรอ? มันก็ใช่อยู่หรอก.... เธอมีปัญหาอะไรรึไงถึงได้ถามฉันแบบนั้น? ”

         “ เปล่าหรอกค่ะ ดิฉันก็แค่รู้สึกสงสัยเฉยๆ เพราะมันดูคล้ายกับความสามารถยูนิคของเผ่ากีกอน(คนแคระ)เอามากๆ ก็เลยเผลอคิดไปชั่ววูบหนึ่งว่าท่านช็อคโกล่าเป็นคนในเผ่ากีกอน(คนแคระ)น่ะค่ะ ”

         “ ถึงฉันจะเตี้ยและก็ตัวเล็กแต่ก็ไม่ใช่คนในเผ่ากีกอน(คนแคระ)หรอกนะเซลิส.... ”

         “ อ๊ะ! ขออภัยค่ะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะ.... ”

         “ เอาเถอะ ก็ไม่แปลกที่จะคิดอย่างนั้นล่ะนะ อีกอย่าง ฉันก็เป็นคนบอกให้พวกเธอลองคิดกันเอาเองด้วย  พอเห็นฉันใช้ความสามารถยูนิคแบบนั้นเข้าไป ถ้าคิดเป็นเผ่าอื่นนอกจากเผ่ากีกอน(คนแคระ)นี่สิถึงจะแปลก.... ”

         ก็จริงอย่างที่ช็อคโกล่าว่ามา เพราะการที่เซลิสจะคิดว่าช็อคโกล่าเป็นเผ่ากีกอน(คนแคระ)ก็คงจะไม่แปลกซักเท่าไหร่นัก ด้วยขนาดร่างกายและอายุที่มากเกินกว่ารูปร่างที่มีนั้น มิหนำซ้ำเจ้าตัวยังเคยบอกกับโซนาตเองด้วยว่า ตนเองมีอายุที่เยอะพอๆกับบรรพบุรุษของเขา และความสามารถยูนิค ‘ การแปรธาตุ ’ ที่มีความใกล้เคียงกันกับความสามารถยูนิค ‘ ครีเอ•เอ็มเพส ’ ที่มีเฉพาะในคนของเผ่ากีกอน(คนแคระ)

         “ แต่ว่านะ.... เผ่ากีกอน(คนแคระ)ส่วนใหญ่แล้วน่ะ มีอายุยืนจริงๆก็ไม่เคยเกิน 200 ปี กันนักหรอก ขนาดผู้นำรุ่นแรกยังมีอายุได้เพียงแค่ 176 ปี เอง ”

         “ เอ๋? ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าคุณช็อคโกล่ามีอายุมากกว่านั้นอีกเหรอคะ? ”

         “ ถึงฉันจะไม่สนใจเรื่องอายุของตนเองก็เถอะ แต่ถ้าให้ฉันบอกเป็นตัวเลขที่เจาะจงฉันเองก็รู้สึกปวดใจอยู่เหมือนกันนา.... ”

         เรื่องอายุไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสมที่จะเอามาพูดคุยกับหญิงสาวหรอกนะ ฟีน่าที่ถูกช็อคโกล่าลูบศรีษะบอกแบบนั้นก็เอียงศรีษะทำแววตากลมโตอย่างน่ารัก ก่อนจะตอบกลับไปสั้นๆด้วยน้ำเสียงของเด็กผู้ใสซื่อว่า งั้นเหรอคะ?

         พอได้ยินแบบนั้น พวกของเซลิสที่เดินตามอยู่ข้างหลังก็พากันพยักหน้ากันอย่างพร้อมเพรียง

         “ สรุปแล้วท่านช็อคโกล่าเป็นใครมาจากไหนกันแน่เหรอคะ? ทั้งความรู้ภูมิปัญญาที่เหมือนกับรู้เรื่องราวที่ผ่านมาของประวัติศาสตร์ได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังมีความรู้ในส่วนของการวิจัยเวทย์มนต์ รวมไปถึงความแข็งแกร่งของท่านที่เกินกว่าจินตนาการได้นั่นอีก.... ”

         คราวนี้เป็นส่วนของเอ็มม่าที่พูดถามขึ้นมา เพราะขนาดผู้เป็นอาจารย์เช่นเธอที่มักจะคอยศึกษาเรื่องราวต่างๆของเวทย์มนต์มาอย่างช้านานก็ยังไม่แม้แต่จะมองวงเวทย์ที่ใช้ร่ายได้อย่างลึกซึ้งและเข้าใจในทันทีว่ามันคือเวทย์มนต์อะไรได้ทั้งหมด

         “ และที่สำคัญเลยก็คือ....ท่านช็อคโกล่าใช้เวทย์มนต์โดยไร้บทร่ายได้ยังไงกันคะ? ท่านสัญญาแล้วนะคะ ว่าหลังจากจบเรื่องทั้งหมดท่านจะบอกทุกอย่างให้พวกเรารู้น่ะ? ”

         “ เอ๊ะ? ท่านช็อคโกล่าใช้เวทย์โดยไร้บทร่ายหรอกเหรอคะ? มิน่าล่ะ ตอนที่ต่อสู้กับดิฉันถึงได้ใช้เวทย์มนต์ได้รวดเร็วนัก.... ”

         “ ข้าไม่เข้าใจ....ไม่ใช่ว่าบทร่ายเป็นส่วนสำคัญในการเริ่มกระบวนการสร้างวงเวทย์เพื่อใช้งานเวทย์มนต์หรอกรึ? ”

         “ ฉันเองก็เรียนรู้มาแบบนั้นเหมือนกันโซนาต ฉันถึงได้สงสัยยังไงล่ะคะ ”

         “ หนูว่าเพราะนั่นมันคุณช็อคโกล่ายังไงล่ะคะ! จะมีเรื่องให้แปลกใจหนูก็ไม่สงสัยเลยค่ะ! ”

         “ ช่วยสงสัยซักหน่อยก็ดีนะคะคุณหนูฟีน่า.... ”

         ตุบ.... เสียงฝีเท้าของช็อคโกล่าหยุดเดินลงกระทันหัน พวกเซลิสที่เดินตามมาข้างหลังจึงต้องพากันหยุดเดินตามกันไปด้วย

         ‘ ก็กะว่าจะรอให้เดินไปถึงห้องโถงใหญ่แล้วค่อยพูด แต่ช่างมันละกัน มาเคลียร์ให้มันจบๆและรอดูผลลัพธ์กันเลยดีกว่า ’

         ช็อคโกล่าเอามือท้าวเอวพลางถอนหายใจออกมาให้ได้ยิน ก่อนจะหันหลังกลับมามองพวกเซลิสด้วยแววตาสีดำขุ่น และพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยแรงกดดันจนทำให้ถึงกับต้องกลืนน้ำลายดัง อึก....

         “ ขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะ ว่าการทรยศหักหลังเป็นสิ่งที่ฉันโครตจะเกลียดของเกลียดที่สุด และถ้าหากพวกเธอเป็นไอพวกห่าที่คิดจะหักหลังฉันแล้วละก็ ฉันจะฆ่าพวกเธอทิ้งแม้กระทั่งจิตวิญญาณไม่ให้ไปเกิดใหม่ได้เลย หวังว่าพวกเธอจะไม่เป็นอย่างที่ฉันว่ามาหรอกนะ? ”

         คำพูดที่แหลมคมของช็อคโกล่าทำเอาพวกเซลิสพากันพยักหน้าตอบอย่างงกๆเงิ่นๆ

         บรรยากาศที่ควรจะดูสบายกว่านี้ ตอนนี้กลับตรึงเครียดจนทำให้หัวใจเริ่มรู้สึกเต้นระรัว มีแค่เพียงฟีน่าที่ยังคงทำสีหน้าร่าเริงอยู่คนเดียว ไม่ใช่ว่าเพราะเธอไม่เข้าใจในสิ่งที่ช็อคโกล่าพูด แต่เป็นเพราะเธอไม่คิดจะทำอย่างนั้นอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นที่จะต้องมามัวกังวลอะไรซักเท่าไหร่ ด้วยนิสัยที่คล้ายคลึงกับเฟรย่า มันก็ได้ทำให้ช็อคโกล่ายิ้มขึ้นมาบางๆชั่วขณะหนึ่ง

         “ ก็หวังว่าคำตอบมันจะยังคงเป็นแบบเดิมหลังจากที่ได้เห็นสิ่งนี้นะ ”

         ถึงช็อคโกล่าจะรู้จุดจบของผลลัพธ์อยู่แล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังอยากจะได้ยินจากปากของพวกเซลิสอยู่ดี

         ช็อคโกล่าดีดนิ้วดัง เป๊าะ! ทันใดนั้นก็มีวงเวทย์สีขาววงใหญ่โผล่ออกมาเหนือศรีษะของเธอ

         พอวงเวทย์วงนั้นขยายตัวออกกว้าง มันก็ส่งเสียงร้าวและแตกออกเหมือนกับกระจกแตก แล้วรูปลักษณ์ของช็อคโกล่าก็พลันเปลี่ยนแปลงไป

         ภาพเบื้องหน้านั่นทำให้พวกเซลิสถึงกับพากันหน้าถอดสี ยกเว้นแค่เพียงฟีน่าที่ทำแววตาเป็นประกายอยากรู้อยากเห็นอยู่คนเดียว

         “ ดูจากสีหน้าแล้วคงจะรู้แล้วสินะว่าฉันน่ะเป็นใคร? ”

         ช็อคโกล่ากอดอกพูดเสียงเรียบ หูและหางทั้งเก้าของเธอที่ถูกซ่อนเอาไว้ ตอนนี้ได้โผล่ออกมาให้ได้เห็น หางทั้งเก้าของเธอขยับดุกดิกไปมาอย่างน่ารักราวกับรู้สึกสุขใจที่ได้ออกมาเสียที

         “ ท....ท....ท....ท่านช็อคโกล่าคือเผ่าจิ้งจอกทมิฬเหรอค้าาาาาา!!!? ”

         แล้วคนที่ส่งเสียงเสียสติโหวกเหวกออกมาเป็นคนแรกก็คือเอมิเลียตามที่ช็อคโกล่าได้คาดการณ์เอาไว้ ตามต่อด้วยเสียงตกอกตกใจของคนอื่นๆที่ดังตามขึ้นมาทีหลังเป็นช่วงๆ

         “ ต....ตกใจสุดๆไปเลยล่ะเนี๊ยว.... เผ่าจิ้งจอกทมิฬจริงๆน่ะเหรอคะเนี่ย.... ”

         “ จะเรียกว่าเป็นบุญตาของข้าดีรึเปล่า? ที่ได้มาเห็นตัวตนเช่นนั้นจริงๆกับตาตนเองแบบนี้.... ”

         “ หูและหางทั้งเก้าสีดำ....ต....ตัวตนที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นตำนานยิ่งกว่าตำนานนั่นน่ะเหรอ....? นี่ฉันฝันไปรึเปล่าคะ? ไม่สิ นี่ฉันยังสติหลอนอยู่รึเปล่าคะเนี่ย!? ”

         “ ถ้าอย่างนั้นพวกเราทุกคนก็คงจะฝันเห็นสิ่งเดียวกันแล้วล่ะค่ะเอ็มม่า อีกอย่างนะคะ ท่านช็อคโกล่าอาจจะเป็นลูกหลาน— ”

         “ เปล่า นั่นฉันเองนั่นแหละ ไอตัวตนที่เอ็มม่าพูดถึงน่ะ ”

         แต่ก่อนที่เซลิสจะพูดจบ ช็อคโกล่าก็พูดแทรกคั่นขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ทำเอาเซลิสเผลออุทาน ช็อคค่ะ!!? ด้วยท่าทางเวอร์เกินจริงและทรุดตัวลงไปคุกเข่ากับพื้น

         อีกทางด้านหนึ่ง โนอาก็ได้เดินขึ้นมายืนข้างหน้าพวกเซลิสและพูดขึ้นว่า

         “ ท่านช็อคโกล่าเป็นเผ่าจิ้งจอกทมิฬจริงๆสินะจ๊ะ.... ”

         “ อา ก็อย่างที่เห็นนี่แหละ ฉันถึงได้บอกยังไงล่ะ ว่าคำตอบของพวกเธอจะยังคงไม่เปลี่ยนแปลงอยู่รึเปล่า หากรู้ว่าฉันเป็นใครน่ะ? ”

         โนอาตอบกลับไปเพียงแค่สั้นๆว่า งั้นเหรอจ๊ะ

         เมื่อเห็นว่าบรรยากาศชักจะเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ช็อคโกล่าจึงยักไหล่พลางส่ายหน้าและพูดออกมาตรงๆแบบไม่อ้อมค้อม

         “ อย่าทำตัวซีเรียสเลยน่า ฉันไม่ใช่อย่างที่พวกเธอคิดหรอกนะ ”

         “ จะไม่ฆ่าพวกเราทิ้งยกคฤหาสถ์ใช่ไหมคะ? ”

         “ คงจะไม่ระเบิดพวกข้าเป็นฝุ่นธุลีใช่ไหมคะ? ”

         “ คงจะไม่จับพวกเราไปเป็นของเล่นยามแก้เบื่อใช่ไหมคะ? ”

         “ ฉันไม่อร่อยหรอกนะคะเนี๊ยว! ”

         ช็อคโกล่ามองไปที่พวกเซลิสด้วยแววตาและรอยยิ้มว่างเปล่าราวกับจะบอกว่า ยัยพวกนี้กำลังพูดบ้าอะไรกันอยู่วะ? โดยมีโนอาหัวเราะอย่างสุภาพอยู่ข้างๆ ตามด้วยโซนาตที่กำลังพยายามกลั้นขำโดยคงหน้านิ่งดุๆของตนเองเอาไว้

         ช็อคโกล่าเอามือก่ายหน้าผาก

         “ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าพวกเธอไปได้ยินหรือรู้เรื่องของฉันมาแบบไหน แต่ถ้าหากพวกเธอคิดว่าฉันจะเป็นอย่างที่พวกเธอคิดแล้วละก็.... ฉันขอบอกให้รู้กันเอาไว้ตรงนี้เลยนะ ว่าพวกเธอคิดถูกแล้วล่ะ.... ”

         ในสมัยที่ยังเป็นวนิลาคุมร่างอยู่อ่ะนะ ช็อคโกล่าได้แต่คิดทิ้งท้าย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

         “ นั่นไง! เผ่าจิ้งจอกทมิฬน่ะน่ากลัวจริงๆด้วยค่าาา!! ”

         “ ท่านแม่คะ ฉันรู้สึกดีใจมากเลยค่ะที่ได้เห็นท่านแม่กลับมาแข็งแรงในวันสุดท้ายของชีวิตแบบนี้ หวังว่าเราจะได้พบเจอกันอีกในภพหน้านะคะ ”

         “ ข้ามองเห็นสวรรค์อยู่ร่ำไรแล้วล่ะค่ะ อ๊ะ? นั่นมันท่านย่านี่นา? ท่านย่ากำลังมารับข้าสินะคะ? ”

         “ ดิฉันว่าพวกเราควรจะแกล้งตายกันนะคะ บางตำราบอกว่าเห็นผลได้ดีด้วยสิ? ”

         ช็อคโกล่าถอนหายใจยิ้มบางๆ โดยมีโซนาตที่กำลังยิ้มหัวเราะจนท้องคัดทองแข็งตามประสาตาแก่คนหนึ่งหลบอยู่ข้างหลังโนอาที่กำลังยิ้มหวานอยู่

         โนอาที่เห็นลูกๆของเธอและเหล่าเมดกำลังพากันพูดจาเพ้อเจ้อเสียสติอยู่นั้นก็ปรบมือดัง แปะ เพื่อดึงความสนใจของทุกคนให้กลับมาเข้าเรื่องอีกครั้ง

         “ ถ้าหากท่านช็อคโกล่าจะทำเรื่องโหดร้ายกับพวกเราจริงก็คงจะทำไปนานแล้วล่ะจ๊ะ นั่นหมายความว่าท่านช็อคโกล่ามีบางสิ่งบางอย่างที่อยากจะได้จากพวกเราสินะจ๊ะ? ”

         “ ประมาณนั้นนั่นแหละ ”

         “ แล้วมันคือสิ่งใดกันเหรอครับ? ”

         “ ฉันจะไม่พูดอ้อมค้อมก็แล้วกันนะ ฉันน่ะ อยากจะได้ลูกศิษย์ล่ะ ”

         “ “ “ “ “ เอ๋!!? ” ” ” ” ”

         คำพูดของช็อคโกล่าทำเอาพวกเซลิสพากันอุทานร้องขึ้นมาพร้อมๆกัน

         “ หลังจากที่ฉันเห็นฟีน่าครั้งแรกฉันก็รู้สึกสนใจเธอขึ้นมาน่ะ เธอดูคล้ายกับคนรู้จักของฉันมาก มิหนำซ้ำเธอยังมีความสามารถที่ซ่อนเร้นไว้สูงมาก ฉันจึงอยากจะดึงส่วนนั้นของเธอให้ออกมาน่ะ ”

         “ ความสามารถที่ซ่อนเร้นงั้นเหรอจ๊ะ? ”

         “ ใช่แล้ว เธอเป็นเด็กสาวผู้ครอบครองความสามารถยูนิคที่โครตจะทรงพลังอย่างหนึ่งเลยแหละนะ ”

         เมื่อช็อคโกล่าพูดถึงความสามารถยูนิคของฟีน่าออกมา พวกเซลิสก็พากันแสดงสีหน้าตื่นตระหนกและพากันหันไปจ้องมองฟีน่าเป็นสายตาเดียวกัน

         ส่วนฟีน่าที่ไม่รู้ว่าตนเองถูกจ้องเพราะอะไร ก็ได้แต่แสดงอาการลนลานอย่างสับสนและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า

         “ เอ๊ะ!? ม....มี....อ....อะไรเหรอคะ!? ”

         ในตอนแรกช็อคโกล่าก็รู้สึกสงสัยอยู่หรอก ว่าเด็กน้อยร่างกายบอบบางอย่างฟีน่าทำไมถึงได้มีความสามารถยูนิคที่ทรงพลังแบบนั้น อาจจะเป็นเพราะความโชคดีของเธอ หรือไม่ก็เป็นพรของพระเจ้าที่ประทานมอบให้ก็เป็นได้ 

         แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นอย่างไหนมันก็ไม่สำคัญอยู่ดี เพราะถ้าหากมาอยู่ภายใต้การดูแลของช็อคโกล่าแล้วละก็ ต่อให้เป็นความสามารถยูนิคพื้นๆก็สามารถที่จะกลายมาเป็นความสามารถยูนิคที่ทรงพลังได้เหมือนกัน

         “ แต่ว่า....ฟีน่ายังอายุไม่ถึง 15 เลยนะคะ? ความสามารถยูนิคน่าจะยังไม่ตื่นขึ้นเลยนี่นา....ทำไมท่านช็อคโกล่าถึง? ”

         เซลิสเอียงศรีษะอย่างฉงน เพราะตามปกติแล้ว เผ่ามนุษย์มักจะมีความสามารถยูนิคในตอนที่อายุครบ 15 ปี บริบูรณ์ ถ้าหากอายุเกินกว่านี้แล้วยังไม่มีทีท่าว่าความสามารถยูนิคจะตื่นขึ้น ก็หมดหวังได้เลย

         แล้วการที่จะล่วงรู้ความสามารถยูนิคก่อนที่มันจะตื่นขึ้นได้นั้น มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยซักนิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เซลิสรู้สึกสงสัย ว่าช็อคโกล่ารู้ได้ยังไงว่ามันคือความสามารถยูนิคแบบไหน และทรงพลังหรือไม่?

         แต่ความสงสัยนั้นก็ถูกซัดให้ปลิวหายไปกับสายลม เมื่อเอ็มม่าเดินมายืนแตะไหล่อยู่ข้างๆเซลิสและเอ่ยด้วยสีหน้าว่างเปล่าว่า

         “ ก็เพราะเป็นเผ่าจิ้งจอกทมิฬยังไงล่ะคะ.... ”

         เอ็มม่ายกชูนิ้วโป้งให้กับเซลิสที่ทำคอตกและพึมพำบ่นอุบอิบกับตนเอง “ นั่นสิน้า....ก็เผ่าจิ้งจอกทมิฬนี่น้า.... ”

         จะรู้สึกสงสัยอะไรไปทำไมกันล่ะ? ในเมื่อตัวตนที่แหกฏเกณฑ์ของโลกธรรมชาติมายืนอยู่ตรงนี้ซึ่งๆหน้าแล้ว? สามัญสำนึกปกติทั่วๆไปไม่เหมาะแก่การนำมาใช้กับช็อคโกล่าเลยซักอย่างเดียวหรอกนะ เมื่อคิดได้แบบนั้น พวกเซลิสก็เหมือนกับจะปลงกับเรื่องน่าตกใจลงได้ในระดับหนึ่ง....

         “ ข้าขอถามได้ไหมคะท่านช็อคโกล่า? ทำไมท่านถึงได้บอกว่าความสามารถยูนิคของคุณหนูฟีน่าทรงพลังมากกันล่ะคะ? ”

         สิ้นเสียงคำถามของเอมิเลีย แต่ละคนต่างก็หันมองมาทางช็อคโกล่าราวกับอยากจะถามในคำถามแบบเดียวกัน

         “ ความสามารถยูนิคของฟีน่ามันมีชื่อว่า ‘ ลาสพรีเคียส ’ เป็นความสามารถยูนิคในการทวีคูณพลังของเวทย์มนต์ไปตามกาลเวลาที่สะสม ยิ่งนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่นเวทย์มนต์ง่ายๆอย่างเวทย์มนต์ธาตุไฟระดับ 1 ‘ ไฟบอล ’ ถ้าหากมีฟีน่าเป็นคนใช้ มันจะมีพลังทำลายล้างเทียบเท่ากับเวทย์มนต์ธาตุไฟระดับ 5 เลยล่ะ หรืออาจจะเหนือยิ่งกว่านั้นถ้าหากใช้เวลาสะสมที่นานมากขึ้น ”

         “ ระดับ 5 เลยเหรอคะ!!? แค่ ‘ ไฟบอล ’ เนี่ยนะคะ!!? ”

         “ ฉันถึงได้บอกว่ามันทรงพลังโครตๆยังไงล่ะ ”

         ช็อคโกล่าส่งเสียงหัวเราะอย่างขบขัน ก่อนจะค่อยๆเดินไปลูบศรีษะของฟีน่าและดึงตัวเข้ามากอด ฟีน่าจึงกระซิบถามช็อคโกล่าเบาๆด้วยสีหน้าอ้อนขอว่า 

         “ ขอจับหางจะได้รึเปล่าคะ? ” 

         เพราะสีหน้าของฟีน่ามันน่ารักมาก ช็อคโกล่าจึงตอบกลับไปทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไรเลยว่า “ ตามสบาย ” ก่อนจะขยับหางของตนเองเข้ามาให้ฟีน่าได้ลองกอดได้สัมผัส เพียงแค่ได้เห็นท่าทางดีใจนั่นของฟีน่า ช็อคโกล่าก็รู้สึกอุ่นใจแล้ว

         เธอหันมามองพวกเซลิสและกลับเข้าเรื่องต่อ โดยพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

         “ ก็อย่างที่รู้ๆกันดีล่ะนะ ว่าความสามารถยูนิคนั้นมันไม่ได้มีเพียงแค่ข้อดีเพียงอย่างเดียว นอกจากข้อดีของมัน ก็มีข้อเสียที่เป็นผลตามมานี่แหละที่ทำเอารู้สึกน่ารำคาญอยู่หน่อยๆ อย่างของฉันถ้าหากใช้งานมันบ่อยๆเข้าภายในเวลาติดต่อกันไม่นาน ประสาทสัมผัสทั่วทั้งร่างของฉันก็จะผิดเพี้ยนกลับตาลปัตรกันไปหมด  ”

         “ นั่นสินะคะ....อย่างของฉันถ้าหากทำเงื่อนไขได้ไม่ครบถ้วนก็จะไม่สามารถใช้งานมันได้ เป็นเรื่องที่น่ารำคาญจริงๆนั่นแหละค่ะ ”

         เอ็มม่าพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของช็อคโกล่า

         “ ถ้าอย่างนั้นข้อเสียของความสามารถยูนิคของฟีน่าคืออะไรงั้นเหรอจ๊ะ? ”

         “ อยากรู้งั้นเหรอ? ฉันจะบอกก็ได้นะ แต่มีข้อแม้อยู่หนึ่งข้อ ”

         “ ข้อแม้....งั้นเหรอจ๊ะ? ”

         “ ให้ฟีน่ามาเป็นลูกศิษย์ของฉัน นั่นคือเงื่อนไข ”

         พอช็อคโกล่าหรี่ตาลงครึ่งหนึ่งพูดจบ พวกเซลิสก็พากันมองหน้ากันและแสดงสีหน้าลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่โนอาผู้เป็นแม่ของฟีน่าจะพูดขึ้นว่า

         “ ที่จริงพวกเราก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธหรอกนะจ๊ะ แถมท่านเองก็เป็นผู้ที่ช่วยชีวิตฉันและฟีน่าเอาไว้ บุญคุณของท่านมันยิ่งใหญ่เกินกว่าที่พวกเราจะตอบแทนได้หมด แต่ฉันขอถามให้แน่ใจหน่อยจะได้รึเปล่าจ๊ะ? ว่าท่านน่ะ จะไม่ทำให้ฟีน่าต้องพบเจอกับเรื่องอันตรายใช่ไหมจ๊ะ? ”

         โนอาเอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ช็อคโกล่ากลับตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบอย่างไม่แยแสว่าโนอาจะคิดอะไรยังไงเกี่ยวกับตนเอง จนทำให้โนอาถึงกับตัวแข็งทื่อด้วยหัวใจที่เต้นระรัวจนมือที่กุมชายกระโปรงอยู่เริ่มกุมแน่นขึ้นเรื่อยๆ

         “ เรื่องนั้นคงต้องขอปฏิเสธล่ะนะ ”

         “ เอ๊ะ?....ทำไมกัน....? ”

         “ ทำไมงั้นเรอะ? ยังต้องถามอีกเหรอ โนอา ดี แอดเวิร์ท....ไม่ทำให้ฟีน่าพบเจอกับเรื่องอันตราย? เลิกฝันหวานและตื่นขึ้นมาได้แล้วเธอน่ะ ตอนนี้เธอไม่ได้นอนอยู่บนเตียงอยู่หรอกนะ เพียงแค่เดินออกไปที่โลกภายนอกมันก็มีแต่เรื่องอันตรายอยู่รอบๆตัวเต็มไปหมดแล้ว ฉันถึงได้ปฏิเสธเธอไง? ”

         “ อ่า....นั่นมันก็จริงนะจ๊ะ ให้ตายสิตัวฉัน สงสัยจะกังวลเกินไปหน่อย ขอโทษด้วยนะจ๊ะ ”

         “ ก็คนเป็นแม่นี่นะ ฉันเองก็ว่าอะไรไม่ได้หรอก แต่เพื่อที่จะให้เธอรู้สึกสบายใจ ฉันขอสัญญาด้วยชีวิตของฉันเลย ว่าฟีน่าจะไม่ตายเมื่ออยู่กับฉันอย่างแน่นอน ”

         ก็เพราะคนที่จะตายห่ามันเป็นอีกฝั่งแทนยังไงล่ะ ช็อคโกล่าหัวเราะอย่างมีเลศนัยภายในใจ 

         “ ได้ยินอย่างนั้นฉันเองก็รู้สึกสบายใจ....ขอฝากฟีน่าไว้กับท่านด้วยนะจ๊ะ ”

         “ ไว้ใจได้เลย ”

         ในระหว่างที่บรรยากาศกำลังอ่อนตัวลงอยู่นั้น เอ็มม่าก็เดินมากระซิบที่ข้างๆหูของโนอาด้วยสีหน้าว่างเปล่าว่า

         “ ท่านแม่คะ นั่นน่ะเผ่าจิ้งจอกทมิฬนะคะ จำเป็นจะต้องเป็นห่วงอะไรด้วยงั้นเหรอคะ? ”

         “ เอ่อ....นั่นสินะจ๊ะ แม่ลืมไปเลยนะเนี่ย.... ”

         แล้วความกังวลก็มลายหายไปและถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มอย่างสุขใจบนใบหน้าของโนอา

         รูบี้ที่เฝ้ามองดูการสนทนามาอย่างยาวนานก็ได้ยกมือขึ้นถาม

         “ แล้วสรุปข้อเสียของความสามารถยูนิคของคุณหนูฟีน่ามันคืออะไรงั้นเหรอคะ? ”

         “ เป็นข้อเสียที่ร้ายแรงพอๆกับความทรงพลังของมันเลยล่ะ เพราะการจะสะสมพลังมันจำเป็นที่จะต้องใช้ความนิ่งสงบและสมาธิเป็นอย่างมาก ถ้าหากจู่ๆเกิดสูญเสียความนิ่งสงบหรือขาดสมาธิขึ้นมาอย่างกระทันหัน พลังที่สะสมมาจะไหลย้อนกลับเข้าสู่ตัวเจ้าของซะเอง พูดง่ายๆเลยก็คือ ฝ่ายที่จะโดนความเสียหายจะเป็นฟีน่าซะเองน่ะ ”

         “ อุ....เป็นข้อเสียที่ร้ายแรงจริงๆนั่นแหละค่ะ.... ”

         “ แบบนี้ไม่ใช้มันจะไม่ดีกว่าเหรอจ๊ะ? ”

         “ ถ้าเป็นตามปกติก็คงใช่ แต่ถ้าหากให้ฉันเป็นคนสอนฟีน่าแล้วละก็ รับรองเลยว่าข้อเสียของมันมีก็เหมือนไม่มีเลยแหละ ”

         ช็อคโกล่าเผยรอยยิ้มตรงมุมปาก เธอมั่นใจในความสามารถของตนเองมากถึงขนาดที่ว่าถ้าหากทำไม่ได้ก็ยอมปลิดชีพตนเองทิ้งเลยทีเดียว

         “ เอ่อ....ท่านช็อคโกล่าคะ คือ....ฉันก็ไม่ได้รู้สึกคัดค้านอะไรกับการตัดสินใจของท่านหรอกนะคะ แค่อยากจะรู้ว่า ทั้งๆที่ก็มีฉันและคนอื่นๆเป็นตัวเลือกเหมือนๆกันแท้ๆแต่ทำไมท่านถึงได้เลือกฟีน่ากันล่ะคะ? ”

         “ หือ? ถ้าเลือกพวกเธอมาเป็นลูกศิษย์มันก็ไม่มีความหมายน่ะสิ? ”

         “ โหดร้าย!!? ”

         ช็อคโกล่าเมินท่าทางของเอ็มม่าที่หดหู่ถึงขนาดไปนั่งจิ้มพื้นอยู่ตรงหัวมุมของกำแพง ก่อนจะก้มสายตาลงต่ำมองมาที่ฟีน่าในอ้อมกอดที่กำลังเล่นหางของตนเองอยู่

         “ นี่ฟีน่า ”

         “ คะ? ”

         “ สนใจจะมาเป็นลูกศิษย์ของฉันรึเปล่า? ”

         แน่นอนว่าสิ่งสำคัญเหนือยิ่งกว่าการตกลงกับครอบครัว ก็คือการมาถามเจ้าตัวนั่นเอง ฟีน่าเอียงศรีษะอย่างฉงนด้วยความสงสัยจนปอยผมขยับไปมา 

         “ ลูกศิษย์เนี่ย....หมายถึงว่าคุณช็อคโกล่าจะมาเป็นอาจารย์ของหนูงั้นเหรอคะ? ”

         “ แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ? คำตอบมีเพียงแค่สองตัวเลือกสั้นๆ อยาก หรือ ไม่อยาก? ”

         “ อืม.... รู้รึเปล่าคะว่าตอนที่หนูรู้ว่าคุณเป็นเผ่าจิ้งจอกทมิฬน่ะ มันทำให้หนูรู้สึกตื่นเต้นขนาดไหน หนูเคยแค่ได้ยินและได้อ่านมาจากนิทานเกี่ยวกับตัวตนของคุณ และหนูก็ไม่เคยคิดเคยฝันมาก่อนเลยว่า คุณจะมาอยู่ตรงนี้ ตรงข้างหน้าของหนู หนูรู้สึกชื่นชมในตัวของคุณจากใจจริงเลยล่ะค่ะ ”

         “ เซอร์ไพรไหมล่ะ? ”

         “ มากๆเลยล่ะค่ะ!! และการที่คุณมาถามหนูว่าจะมาเป็นลูกศิษย์หรือเปล่านั้น.... หนูมีความจำเป็นที่จะต้องปฏิเสธด้วยเหรอคะ! คุณน่ะเป็นถึงตัวตนในตำนานเลยนะคะ ตำน~าน เล~ย นะค้~า! ”

         “ รู้แล้วน่าๆ เพราะงั้นเลิกกอดกันแน่นๆได้แล้วน่า....แล้วก็นะฟีน่า ทำไมถึงไม่ตอบปฏิเสธล่ะ? เธอเองก็มีทางเลือกในชีวิตมากมายให้ลองค้นหาอยู่นะ? คิดดีแล้วเหรอที่จะมาหยุดอยู่ที่ฉันน่ะ? ”

         “ เหตุผลนั้นง่ายมากค่ะ! หนูอยากจะแข็งแกร่งเหมือนกับคุณยังไงล่ะคะ! ”

         “ แข็งแกร่งไปเพื่ออะไร? ”

         ฟีน่ายิ้มกว้างอย่างร่าเริง และส่งสายตามองไปยังพวกเซลิสที่เป็นครอบครัวของเธอที่กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน และจ้องมองไปยังโนอาแม่ของเธออย่างไม่วางตา จนทำเอาโนอาที่รู้สึกถึงสายตา ของฟีน่าหันมายิ้มโบกมือให้

         “ เพื่อที่จะปกป้องคนสำคัญของหนู.... หนูไม่อยากมีสภาพเหมือนกับตอนที่เจอกับคุณครั้งแรกหรอกนะคะ ถึงมันจะเป็นเครื่องยืนยันว่าหนูอ่อนแอมากขนาดไหนก็เถอะค่ะ แต่ว่าๆ! เพื่อการนั้นหนูจึงอยากจะแข็งแกร่งขึ้นค่ะ! ”

         “ เป็นความตั้งใจที่ดีเลยนะ แต่ขอโทษด้วย เธอไม่มีทางที่จะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างฉันหรอกนะ สำหรับเธอต่อให้ไม่ว่าจะพยายามยังไง สุดท้ายก็ไม่มีทางมาถึงในจุดที่ที่ฉันยืนอยู่หรอก ”

         “ โหดร้าย!!? ”

         ช็อคโกล่าเผยรอยยิ้มและดีดนิ้วไปที่หน้าผากของฟีน่าเบาๆ จนเธอส่งเสียง อุคิ้ว!? ออกมาอย่างน่ารัก

         “ ก็เพราะฉันก็คือฉัน เธอก็คือเธอไงฟีน่า ความแข็งแกร่งที่เธออยากจะได้อยากจะมี มันจะเป็นความแข็งแกร่งของเธอเองไม่ใช่ของใครอื่น เธอเองก็มีจุดยืนเป็นของตนเองซึ่งเป็นจุดที่ฉันไม่สามารถไปถึงได้ สิ่งที่ฉันมอบให้แก่เธอมีเพียงแค่คำแนะนำและคำสอนเพียงแค่เล็กๆน้อยๆ ทุกสิ่งทุกอย่างมันล้วนขึ้นอยู่กับเธอเองทั้งหมด ”

         ช็อคโกล่าพูดทิ้งท้ายเอาไว้ว่า จำเอาไว้ให้ดี ก่อนจะผละตัวออกมาจากฟีน่าแล้วเดินไปหาพวกเซลิส

         “ คุณช็อคโกล่าค้~า!! ”

         ฟีน่ายิ้มอย่างเริงร่า ก่อนจะกระโดดดึ๋งๆตามหลังช็อคโกล่าไป....

         ช็อคโกล่าปรบมือดัง แปะ เพื่อเรียกจุดสนใจของทุกคนให้หันมาหาที่ตนเอง ก่อนจะเอามือท้าวเอวและพูดขึ้นว่า

         “ ถ้าใครอยากจะถามอะไรต่อจากนี้ก็ถามมาได้เลย เดี๋ยวฉันจะไล่ตอบทีละคำถามให้เอง แต่ว่าไม่ใช่ตรงนี้หรอกนะ ”

         “ หมายความว่ายังไงเหรอคะ? ”

         “ ก็วันนี้พวกเราเหนื่อยกันมาทั้งวี่ทั้งวันกันแล้วใช่ไหมล่ะ? แถมยังมีคราบสกปรกอยู่ตามตัวเต็มไปหมดด้วยสิ ทีนี้คงจะรู้แล้วสินะว่าฉันหมายถึงอะไร? ”

         “ อาบน้ำสินะคะเนี๊ยว!! ”

         ริรามิยกมือขึ้นตอบอย่างเริงร่า ยิ่งเธอเป็นคนที่ชอบอาบน้ำอยู่บ่อยๆแล้วด้วย การที่จะปล่อยให้เรื่องแบบนี้ผ่านหูไปเห็นทีคงจะยาก

         “ ใช่แล้ว อาบน้ำยังไงล่ะ! ก็อย่างที่ว่ามานั่นแหละ เพราะฉะนั้นขอยืมห้องอาบน้ำหน่อยจะได้รึเปล่าโนอา? ”

         “ ตามสบายจ๊ะ จะพักที่นี่ด้วยฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะจ๊ะ ”

         “ ก็อยากจะปฏิเสธอยู่หรอก แต่ฉันไม่มีเงินเลยนี่สิ.... ถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนด้วยละกันนะ ”

         ช็อคโกล่ายักไหล่พลางส่ายหน้า แล้วจึงหันไปมองพวกเซลิสแล้วพูดขึ้นว่า

         “ ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้ทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องอาบน้ำด้วย ถ้าหากใครไม่มาก็อดถามนะเออ~ ”

         ช็อคโกล่าเอานิ้วแตะริมฝีปากและแลบลิ้นออกมาให้ดูเหมือนคนขี้เล่น ซึ่งก็น่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆถ้าหากนับตามนิสัยที่แท้จริงของเจ้าตัว แต่ก่อนที่ทุกคนจะขานรับ ช็อคโกล่าก็พูดชิงตัดหน้าขึ้นมาก่อนว่า

         “ ยกเว้นโนอากับโซนาตเพียงสองคนเท่านั้น ”

         เมื่อถูกเรียกชื่ออย่างเจาะจง โนอากับโซนาตก็พากันอุทานร้อง เอ๊ะ? ขึ้นมาอย่างสับสน ถ้าหากยกเว้นเพียงแค่โซนาตก็พอจะเข้าใจได้อยู่ เพราะเขาเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวในคฤหาสถ์แห่งนี้ แต่การที่ยกเว้นโนอาไปด้วย เขาจึงไม่เข้าใจว่าช็อคโกล่าต้องการจะทำอะไร

         ริรามิที่กำลังร้อนรุ่มเรื่องอาบน้ำยิ่งกว่าใครๆก็ได้ลากเอมิเลียและรูบี้ไปเข้าห้องอาบน้ำอย่างรวดเร็วประดุจสายลมพัดผ่าน โดยมีสามพี่น้องเซลิส เอ็มม่าและฟีน่า ค่อยๆเดินตามไปทีหลัง และก่อนที่ช็อคโกล่าจะตามไปเป็นคนสุดท้าย เธอก็ได้เดินไปกระซิบที่ข้างๆตัวของโซนาตว่า

         “ นายคงอยากจะมีเรื่องพูดคุยกับโนอาอยู่เยอะแยะเต็มไปหมดเลยใช่ไหมล่ะ? สายตานายมันฟ้องอยู่นะ ในตอนที่นายมองไปที่เธอน่ะ ”

         “ ข้ารู้สึกแปลกใจจริง....นึกไม่ถึงว่าท่านช็อคโกล่าจะสังเกตุเห็นได้ง่ายเช่นนี้.... ”

         “ ก็นะ ฉันเองก็เคยมีความรู้สึกแบบนายมาก่อนถึงได้เข้าใจยังไงล่ะ ความรู้สึกของผู้ใหญ่กว่าใครอื่นอย่างพวกเราน่ะ มีแค่ผู้ใหญ่ด้วยกันเองเท่านั้นแหละที่รู้สึกถึงได้น่ะ โดยเฉพาะความรู้สึกต่อคนที่ตนเลี้ยงดูอยู่เหมือนกับครอบครัวแท้ๆ ”

         ช็อคโกล่ายิ้มหัวเราะขึ้นมาอย่างขบขัน เธอเดินเอามือไขว้หลังเดินอ้อมไปรอบๆตัวของโซนาตแล้วพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงขี้เล่น “ ใช่ไหมล่ะ? ” เธอเอ่ย

         “ ท่านหมายถึงเรื่องอะไรงั้นรึข้าไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย ”

         โซนาตเผยรอยยิ้มของตาแก่คนหนึ่งออกมา ถึงท่าทางเสแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องของเขาจะเหมือนกับมือสมัครเล่นที่ปกปิดไม่มิด แต่ช็อคโกล่าก็ยอมเล่นละครแสดงไปตามบทบาทของเขา

         “ นั่นสินะ....ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายผ่านพ้นเรื่องอะไรกันมาก่อนที่จะมาเจอโนอา หรือเรื่องที่นายกับโนอามีความทรงจำร่วมกันแบบไหน ฉันไม่รู้เลยซักอย่าง ก็นะ ฉันพึ่งจะเจอกับนายครั้งแรกนี่นามันช่วยไม่ได้หรอก แต่ฉันขอพูดทิ้งท้ายไว้เพียงแค่สั้นๆก็แล้วกัน โชคดีล่ะ ”

         ช็อคโกล่ากล่าวเช่นนั้น ก่อนจะผลักหลังของโซนาตให้ก้าวเดินไปข้างหน้า และโบกมือลาทั้งสองคนเดินออกไป

         จะพูดอะไรเป็นอย่างแรก? ต้องการจะบอกอะไรแก่โนอา ที่ผ่านมาตนเองต้องรู้สึกยังไงบ้าง แล้วความรู้สึกโล่งอกอย่างสุดหัวใจที่ได้เห็นโนอาหายป่วยจะสื่อออกไปเช่นไร โซนาตส่ายหน้าเบาๆเพื่อละทิ้งความคิด ปล่อยหัวให้ว่างเปล่า และปล่อยใจให้ไปตามความรู้สึกที่มี....

         “ มีอะไรรึเปล่าจ๊ะโซนาต? ”

         “ ท่านหญิงครับ ”

         “ จ๊ะ? ”

         โชคดีล่ะ เมื่อนึกถึงคำพูดของช็อคโกล่าขึ้นมา โซนาตก็กำหมัดตนเองแน่น และจ้องมองไปที่โนอาด้วยใบหน้าตั้งมั่น

         “ ข้ามีเรื่องที่ต้องการจะพูดคุยกับท่าน ท่านนัว ”

         เมื่อถูกเรียกด้วยชื่อเล่นที่ไม่ได้ยินเสียนาน โนอาก็เบิกตาโพลงขึ้นมาด้วยความแปลกใจ ก่อนจะเผยรอยยิ้มหวานให้กับโซนาตที่ตอนนี้เธอกำลังมองเห็นภาพซ้อนทับของตัวเขาเองในอดีต

         “ ไปหาที่คุยกันที่โล่งๆกว่านี้กันเถอะจ๊ะ อย่าง....ที่สวนเป็นยังไงล่ะจ๊ะ? ฉันว่าน่าจะเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับการพูดคุยของพวกเรานะ เซบาส ”

         “ ตามบัญชาขอรับ คุณหนู ”

         โซนาตส่งเสียงหัวเราะในลำคอและเผยรอยยิ้มมุมปากขึ้นมาเล็กน้อย แล้วจึงเอามือทาบอกค้อมศรีษะลงต่ำน้อมรับคำสั่งของโนอา ก่อนจะขอมือโนอาจูงมือพากันเดินไปยังสวนที่อยู่ใจกลางของตัวคฤหาสถ์ เพื่อพูดคุยถึงเรื่องบางอย่าง....

         โดยมีช็อคโกล่าที่ใช้เวทย์มนต์แอบดักฟังลับหลังอยู่ในห้องอาบน้ำ....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

181 ความคิดเห็น

  1. #158 Sikaiina (@Sikaii13) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 17:26
    แอบฟัง!?
    #158
    0
  2. #64 araigunnier (@araigunnier) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 03:27

    เยี่ยมยอดจริงๆ มันต้องแบบนี้สิ

    #64
    1
    • #64-1 NVThaiRS2018 (@NVThaiRS2018) (จากตอนที่ 19)
      11 กรกฎาคม 2561 / 15:50
      คงความเป็นออริจินอลเอาไว้ เพิ่มเติมคือเนื้อเรื่องที่ยาวขึ้น... รึเปล่านะ?
      #64-1