หึ! เกมจีบหนุ่มน่ะเหรอ? เเล้วไงล่ะทำไมตัวประกอบอย่างฉันจะเด่นไม่ได้ล่ะ!

ตอนที่ 11 : [Mini-Rewrite]Route:One โรงเรียนเวทย์มนต์เอลฟาเรีย (6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 226 ครั้ง
    1 ต.ค. 62

"อย่ามาอวดดีไม่หน่อยเลย ไอ้ชั้นต่ำ!"

เขาตะโกนด้วยความเกรี้ยวกราด เเล้วปล่อยลมเย็นปริมาณมหาศาลจากดาบน้ำเเข็งของเขา พุ่งตรงมาทางผม

 

"บลิซซาร์ด! (เเช่เเข็ง)"

ลมเย็นเหล่านั้นพัดผ่านผมด้วยความเย็นจุดศูนย์ รอบๆตัวผมมีย้อมไปด้วยน้ำเเข็งที่ก่อกำเนิดมาจากความเย็นที่จุดศูนย์

 

"อ-อย่ามาทางนี้!"

"ไม่นะ!"

{หมายเลข 60

 หมายเลข 75

 หมายเลข 23

 หมายเลข 40

    ตกรอบ}

ไม่ใช่เเค่ผมที่โดนการโจมตีนี้ คนที่อยู่ข้างหลังก็โดนความเย็นเเช่เเข็งทีละคน

 

[เอาไงดี เจ้าหนูโนวมอล]

"อยู่นานๆ คงจะไม่ดี รีบกำจัดออกเลยดีกว่า"

มือข้างขวาของผมได้ก่อกำเนิดเสียงฟ้าสีเเดงทมิฬขึ้นมา มันรวมตัวกันห่อหุ้มมือของผมจนกลายเป็นหัตถ์สายฟ้าที่ทรงพลัง

 

"หายไปซะ! หัตถ์สายฟ้ากัมปนาท!"

ซู้มมมมมมม!!!

สายฟ้าสีเเดงทมิฬถูกปล่อยออกมา เเตกเเยกเป็นสายฟ้าหลายเส้น สั่นสะเทือนทำลายการโจมตีจากความเย็นจุดศูนย์ รอยเผ่าไหม้จากสายฟ้าหลงเหลือตามพื้นดิน

 

"เป็นไปได้ไง! เเกไม่เป็นอะไรเลยเนี้ยนะ!"

เจ้าชายทำสีหน้าเครียดขึ้นกว่าเดิม เมื่อศัตรูที่ตัวเองเจอกลับไม่ได้จัดการง่ายอย่างที่คิด

 

"ของมันเเน่อยู่เเล้ว"

มันถีบเท้าภายในพริบตา พุ่งตรงไปหาเจ้าชาย ด้วยความเร็วที่เขาไม่ทันระวังตัว

 

"เเกกับฉันมันฝีมือต่างเกินไป"

ผมเข้ามาถึงระยะโจมตี ในขณะที่เขายังมีช่องว่างเเบบนี้ ผมจะจบการต่อสู้นี้เอง เจ้าชายที่เห็นว่าตัวเองจะโดนฟันจึงทำสีหน้าซีดขึ้น

 

"ลาก่อน"

ผมจับดาบสองมือเเละเหวี่ยงมีนออกไปฟันในเเนวนอน เเต่ว่าก่อนที่จะถึงเจ้าชาย โล่น้ำเเข็งที่ไม่รู้ที่มาก็มากันการโจมตีนี้ไว้

 

(โล่น้ำเเข็งงั้นเรอะ!)

ผมกัดฟันด้วยความหงุดหงิด เเละกระโดดถอยหลังออกมาตั้งหลักใหม่ เขายิ้มออกมาอย่างโล่งใจ เเละยิ้มเยาะเย้ยมาทางผมอีกครั้ง

 

"สุดยอดไปเลยนะเนี้ย ดาบเล่มนี้"

เขาเดินมาด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนเขาจะมั่นใจมากกับอาวุธของเขา

 

"ถ้าเจ้าของจะตกอยู่ในอันตราย จะช่วยป้องกันให้ ฮ่าๆๆ สมกับเป็นถึงดาบมายาจริงๆ"

เขายิ้มเเละหัวเราะอย่างสะใจ เพราะในมือที่เขาถืออยู่คือ อาวุธหายากที่มีเพียงไม่กี่ชิ้นในโลก อนุภาคของมันนั้นเหมือนกับปาฏิหาริย์เหมือนอยู่กับผู้ใช้ใดก็ตาม

 

"เอาล่ะ ไอ้ชั้นต่ำอย่างเเกที่มีดีเเค่เเรงกาย จงสำนึกไว้ซะที่มาท้าทายเชื้อพระวงศ์! "

สิ้นสุดเสียงพูดของเขา อาการอบๆก็เริ่มเย็นขึ้น อากาศเย็นปริมาณมหาศาล หมุนรอบตัวเขาจึงเกิดเป็นคลื่นลมขนาดใหญ่ห่อล้อมเขา

 

"จงเปลี่ยนทุกสิ่งให้เป็นน้ำเเข็ง สะกดทุกสึ่งในหยุดนิ่ง จงมอบพลังอันยิ่งใหญ่ให้ข้า จงตื่นจากนิทราเเละปลดปล่อยพลังที่เเท้จริงออกมา Awaken! (ปลุกพลัง)"

สายลมพุ่งทะยานขึ้นเเล้วหายไป อัศวินน้ำเเข็งที่สวมเกราะอันสวยงามได้ถือกำเนิดขึ้น

"อัศวินน้ำเเข็ง บลูไอซ์!"

 

"จงถูกน้ำเเข็งกลืนกิน พายุเหมันต์กลืนกิน!"

อัศวินน้ำเเข็งตวัดดาบน้ำเเข็งปลดปล่อย ลมหิมะออกมาเเช่เเข็งทุกสึ่งที่อยู่เพียงหน้า พื้นดินทั้งสนามถูกย้อมเป็นน้ำเเข็งอันหนาวเย็นยากที่จะทนได้ ผู้เข้าสอบจำนวนมากถูกเเช่เเข็งด้วยการโจมตีอันน่ากลัวนี้

{หมายเลข 3

หมายเลข 14

หมายเลข 160

หมายเลข 99

หมายเลข 53

หมายเลข 4

หมายเลข 67

หมายเลข 10

หมายเลข 72

หมายเลข 30

  ตกรอบ}

 

(หนาว!)

ผมยกดาบตั้งท่าป้องกันหิมะบางส่วนที่พุ่งเข้ามา ไม่คิดเหมือนกันว่าเเค่ Awaken มันจะทำได้ขนาดนี้ เสียดายที่กริมใช้ท่านี้ไม่ได้

 

"Awaken มันโกงจังวะ โคตรอิจฉาเลยโว้ย"

[หยุดบ่น เเละรีบกำจัดมันได้เเล้ว ข้าหนาว!]

"เออ ฉันก็หนาวเหมือนกัน! บทที่ 1 ชำระล้าง!"

ออร่าสีดำปกคลุมผม กริมเปล่งเเสงสีเเดงปลดปล่อยคลื่นพลังสีเเดงออกจากตัวดาบ ผมฟันดาบหมุนรอบตัว สลายพายุเหมันต์กลืนกินอย่างง่ายดาย

 

{หมายเลข 144

หมายเลข 150

หมายเลข 71

หมายเลข 6

หมายเลข 55

หมายเลข 88

    ตกรอบ}

 

คนที่เหลือโดนลูกหลงจากการโจมตีของผมจึงตกรอบไปตามกัน ขอโทษละกันอย่างน้อยก็ช่วยให้ไปสบายๆโดยไม่ต้องทนทรมานต่อละกัน

 

"เเก! ยังไม่ตกรอบอีกเรอะ!"

{หมายเลข 120 ตกรอบ}

"โทษทีละกัน ที่ฉันมันเคี้ยวยาก ต่อไปก็คงถึงตาเเกเเล้ว"

{หมายเลข 130 ตกรอบ}

ผมยิ้มเยาะเย้ยเจ้าชายเเทน เพีียงเเต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม เขากลับไม่โกรธมากกว่าเดิม เเต่หลับหัวเราะออกมาเเทน ผุ้เข้าสอบคนอื่นก็ต่างเริ่มสู้กันเองเพื่อให้ตัวเองอยู่รอดขึ้นเรื่อยๆ

"ฮ่าๆๆๆ คิดบ้างรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา ลำพังเเค่โล่น้ำเเข็งของฉันเเกยังโจมตีไม่เข้าเลย อีกอย่าง..."

"อีกอย่าง?"

"ลำพังดาบบ้านๆของเเก จะเอาอะไรมาสู้กับดาบมายาของฉันได้ ฮ่าๆๆๆ"

{หมายเลข 22 ตกรอบ}

เจ้าชายหัวเราะอย่างอย่างใจ เพราะทุกอย่างอยู่ในชัยชนะของเขาหมดเเล้ว 

 

[เฮ้ เจ้าหนูโนวมอล]

(มีอะไรกริม)

[มาจบการต่อสู้นี้กันดีกว่า]

(ทำไมล่ะ ออกจะสนุกอยู่เเท้ๆ)

ผมรู้สึกประหลาดใจอย่างมากที่ดาบที่ชอบการต่อสู้ของกริม อยากรีบจบการต่อสู้นี้ ปรกติเเล้วเเทบเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะพูดอย่างนี้

 

[เพราะมันเอาตัวข้าไปเทียบกับไอ้พวกดาบกระจอกๆ สงสัยว่าข้าต้องให้มันรู้หน่อยเเล้วว่าข้าเป็นใคร ถึงบังอาจมาลบหลู่ข้าผู้นี้]

(น้อมรับบัญชา มาจบการต่อสู้นี้กันเถอะ)

[ลุยเลย]

หน้าเสียดายที่เวลาสนุกได้จบลงเเล้ว ในเมื่อคู่หูผมโดนดูถูกผมคงยอมปล่อยไม่ได้ เพราะคนเกลียดคนที่ดูถูกคนอื่น

 

"คุณเจ้าชาย..."

"...."

{หมายเลข 132

{หมายเลข 37 

 หมายเลข 58

 หมายเลข 94

 หมายเลข 123

    ตกรอบ}

"ไว้เจอกันใหม่ปีหน้า เจ้าชาย..."

{หมายเลข 133 ตกรอบ}

ผมจับกริมด้วยมือทั้งสองมาเเนบไว้ข้างเอว เส้นสีดำขยับออกจากเท้า กางวงกว้างเป็นโดมสีดำปิดสนามน้ำเเข็งไว้จนหมด

 

"เเกหมายความว่ายังไง"

{หมายเลข 166 ตกรอบ}

เจ้าชายเริ่มจริงจังกับสึ่งที่เกิดขึ้น ถายในพริบตาท้องฟ้า เเละรอบๆก็กลายเป็นสีดำ มีเพียงเเค่ผู้เข้าสอบ เเละศัตรูตัวด้านหน้าเท่านั้นที่เขาเห็นเป็นสีขาวในโลกสีดำนี้

 

[ก็เเกจะต้องไปสอบปีหน้ายังไงล่ะ]

{หมายเลข 101 ตกรอบ}

เสียงอันเเสนสะพรึงกลัวดังขึ้นภายในโลกอันเเสนมืดมิด มันเป็นเสียงที่เพียงเเค่ได้ฟังเขาถึงกับสั่นไปทั่วตัว ไม่ใช่เพราะเขากลัวมัน เเต่เป็นเพราะเเรงกดดันอันมหาศาลของเสียงนี้ทำให้เขาสั่นอยู่กับที่

 

"ก-เเกเป็นใคร!?"

{หมายเลข 130 ตกรอบ}

[เเกไม่ต้องรู้ว่าข้าเป็นใคร เเต่ควรจำไว้อย่างหนึ่งว่า...]

{หมายเลข 77 ตกรอบ}

"บทพิเศษ..."

[ข้าคือระดับตำนาน จำใส่กระโหลกไว้ซะ!]

ผมเปล่งเสียงออกมา ค่อยๆขยับเอว เเละดาบปลดปล่อยดาบสีเเดงฉานออกมาท่ามกลางโลกเเห่งความมืด

 

"Dark world (โลกทมิฬ)"

คมดาบสีเเดงถูกฟันออก อัศวินน้ำเเข็งเเละดาบมายาบลูไอซ์ถูกคมดาบสีเเดงเฉือยไปโดยไม่รู้ตัว ชุดเกราะน้ำเเข็งเเตกกระจาย ดาบน้ำเเข็งหักเป็นสองท่อน จากนั้นโลกสีดำก็ได้จางหายไป 

 

"น-นี้มัน!"

{หมายเลข 44 ตกรอบ}

เจ้าชายยืนอึ่งกับสึ่งที่เกิดขึ้น เพียงเสี้ยววินาทีทุกอย่างที่เขามี ได้หายไปอย่างไร้ปราณี

 

"มันจบเเล้วล่ะ"

"ข-ขอร้องเถอ!ะ ฉันผิดไปเเล้ว! ขอโทษด้วย! ขอโทษจริงๆ!"

เจ้าชายไม่สามารถหนีไปไหนได้เเล้ว เพราะผมได้เร่งความเร็วเข้ามาถึงระยะโจมตีเเล้ว

 

"ได้โปรดอย่าทำให้ฉันตกรอบเลย!"

"ฉันไม่สนโว้ย"

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก!"

{หมายเลข 41 ตกรอบ}

-----

**เย้ สู้กันจบสักที อีกเดี๋ยวก็จบบทนี้เเล้ว จะได้ไปเขียนก๊อตจิต่อสักที**

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 226 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #312 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:01
    พระเอกคุณถูกพักงานยาว
    #312
    0
  2. #285 NokMTBB9397 (@NokMTBB9397) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 14:19
    เอ๋ เลข130มีหลายคนจัง ตกรอบบ่อยด้วย (☉。☉)!
    #285
    1
    • #285-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 11)
      14 เมษายน 2562 / 01:19
      เออ อันนี้...ก็ไม่รู้เหมือนกัน
      #285-1
  3. #12 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 17:13

    555555
    #12
    0
  4. #11 Ver (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 11:20

    เป็นตัวเอกโอโตเมะที่น่าสมเพชมาก

    #11
    0