หึ! เกมจีบหนุ่มน่ะเหรอ? เเล้วไงล่ะทำไมตัวประกอบอย่างฉันจะเด่นไม่ได้ล่ะ!

ตอนที่ 41 : Route:Four ชะตากรรมลิขิต (3.5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    12 ก.พ. 62

(จ-ใจเย็นๆ ก่อน! โนวมอลอย่าพึ่งรีบด่วนสรุปไป!)

ผมพยายามอดกั้นการเเสดงออกทางสีหน้า เพราะมันยังไม่มีอะไรชัดเจน ผมอาจตรัสรู้ด่วนคิดเกินไป 

 

(บางที เธออาจเหงาก็เป็นได้! อีกอย่างเธอจะรู้ความว่าเราเป็นผู้ช่วยได้ยังไงกันเนอะ!)

ผมพยายามปิดกั้นความจริงเพื่อคงสติอันน้อยนิดไม่ให้เเตกฉาน ผมใช้ความเป็นไปได้มากสุดมาเตือนสติตัวเองไว้

 

"สวัสดีค่ะ คุณโนวมอล ขอฉันนั่งตรงนี้ด้วยคนได้ไหมคะ"

หลังจากที่ลิเลียได้รับคำชมมากมายจากคุณพี่สาว เธอก็เดินเข้ามาใกล้ผมที่อยู่นอกเเถว เธอถามผมด้วยรอยยิ้มสดใส เเต่ผมไม่ได้ดูสดใสเลยสำหรับผม ผมดูน่ากลัวมากกว่า

 

"เอาตามที่เธอสบายใจเลย ฉันไม่ใส่ใจหรอก"

"เหมือนฉันดูเป็นคนเลวร้ายเลยนะคะ เเต่ว่าคงไม่ใช่หรอกนะคะ"

"ฉันไม่รู้สิ สรุปเธอจะนั่งหรือไม่นั่ง"

"นั่งค่ะ"

เธอหย่อนตัวลงมานั่งข้างผม เนื่องจากผมอยู่นอกเเถวเลยเด่นเป็นพิเศษอยู่เเล้ว พอมีเธอมานั่งข้างๆ กลับเด่นขึ้นกว่าเดิมเสียอีก อยู่ตรงนี้ผมยังสัมผัสได้ถึงเเรงกดดันทางสายตาจากในเเถวเลย ส่วนมากเป็นของนักเรียนชายเกือบหมด สมมุติว่าพวกเเกอิจฉาช่วยไปอิจฉาเวลาอื่นได้ไหม ฉันจะไม่ว่าเลย!

 

"ลิเลีย ขอถามหน่อยได้ไหม"

"คะ?"

"ทำไมเธอถึงไปเป็นผู้ช่วยคุณพ-! ศ-ศาสตราจารย์เมอร์ลินล่ะ! มีเหตุผลเหรอ เงินจ้าง ชื่อเสียง หรืออย่างอื่น..."

ผมเลี่ยงถามเธอตรงๆ ถึงเกือบจะหลุดไปบ้างก็เถอะ ผมยังไม่เเน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ว่ามันใช่ที่ผมคิดหรือเปล่า ผมควรฟังคำตอบจากปากเธอโดยตรงดีกว่า

 

"อืม...ถ้าเหตุผลคงเป็นอย่างหลังค่ะ เเล้วอีกอย่างคุณโนวมอลไม่คิดบ้างเหรอคะว่าฉันคิดอะไร"

"...."

ผมเงียบสนิทตอบเธอ เมื่อผมเห็นเธอที่ขยับตัวเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น ร่างกายผมก็รู้สึกขนลุกซู่ เมื่อได้เห็นรอยยิ้มอันเเสนร้ายกาจของเธอ 

 

     กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์เข้าจมูกผมอย่างไม่เต็มใจ พยายามกลั้นกายใจเเต่ก็ฝืนสัญชาตญาณความเป็นชายไม่ได้ เธอใช้เสน่ห์ของเธอบีบบังคับให้ผมตอบในสิ่งที่ผมไม่อยากพูดออกมา

 

(อันตราย! อันตราย! ลิเลียเธอเป็นนางเอกนะ! อย่ามาทำร้ายตัวประกอบอย่างฉันสิ!)

ผมพยายามขยับก้น เเละขาถอยห่างออกเล็กน้อยเพื่อสร้างระยะห่าง เเต่มันไม่ได้ผล! เพราะเมื่อผมขยับไป เธอก็ขยับตามผม

 

(เวรกรรม! ถ้าเราขยับไปมากกว่านี้ โดนสงสัยชัวร์)

ผมเริ่มสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตจากสายตาเหล่าชายในเเถว ถ้าผมยังลงล็อคเเบบนี้ต่อไป คงไม่พ้นโดนสงสัยเป็นเเฟนกันเเน่ๆ เเบบนั้นเท่ากับผมเเหกกฎเเอนตี้เกมส์จีบหนุ่ม โดยที่ตัวเองไม่ทันที่จะเเก้เเค้นพระเอกหมดทุกคนพอดี ถ้าเป็นเรื่องเเบบนั้นผมไม่ยอมเด็ดขาด ให้ขาดใจตายก็ไม่ยอม

 

"ป-เเปปนะ ลิเลีย ฉันว่าฉันรู้เเล้วล่ะ ดังนั้นขอเวลาทำใจหน่อยนะ"

"จริงเหรอคะ"

ลิเลียหยุดขยับลง ระยะห่างของเราอยู่ในเกณฑ์ที่พอดี เเละสบายใจสำหรับผม

 

(เอาไงดี เเถเเบบขอไปหน้าด้วยสิ ตอบไงดีวะเนี้ย!)

ตอนนี้ก็ถึงวิกฤตของผม การตอบเเบบส่งๆ ของผม มันก็เเค่ซื้อเวลาชั่วคราว ความจริงเเล้วผมยังไม่พร้อมใจจะตอบเลย

 

(ลองตอบไปอ้อมๆ ดีกว่า)

"ฉันคิดว่าเธอคงอยากได้รับประ--"

"ฉันใช้เวทย์มนต์ไร้กังวลเเล้วค่ะ"

(เดี๋ยวสิ ฉันยังไม่ทันพูดจบเลยนะ ขออีกรอบเเล้วกัน!)

"อยากช่วยศาสตรา--"

"ฉันอยากจะเรียนมากกว่าค่ะ เพราะการไปช่วยงานของเธอก็เท่ากับฉันเสียเวลาอ่านหนังสือเหมือนกันคะ"

(ไม่ใช่เรอะ! งั้นอันนี้ล่ะ!)

"ไม่ก็อยากจะหาเพื่--"

"ฉันไม่ชอบคนเเปลกหน้าค่ะ เป็นไปได้ฉันไม่อยากไปทำงานกับคนที่ไม่รู้จักหรอกค่ะ เมื่อคุณพยายามเลี่ยงคำตอบกับฉันเลย ถ้าคุณยังตอบไม่ถูกอีกฉันจะโกรธจริงๆ เเล้วนะคะ"

(GG คร้าบผมยอมเเล้วคร้าบ)

ผมจนมุมกับคำตอบของตัวเอง ยังไม่ทันพูดจบเลยเธอก็ตอบดักผมไว้หมดเเล้ว ยิ่งพยายามเลี่ยงคำตอบมากเท่าไหร่ เธอก็จะเเสดงสีหน้าโกรธผมขึ้นเรื่อยๆ เห็นได้ชักเลยว่าเเก้มของเธอกำลังป่องขึ้น นี้มันเเพตเทิร์นการันตีความพ่ายเเพ้ชัดๆ

** GG ย่อมาจาก Good game เป็นคำที่ใช้บ่อยกันในเกมส์ เป็นการให้เกียรติฝ่ายตรงข้าม เมื่อเขาชนะเรา**

 

"ค-คือ..."

"คืออะไรคะ"

(ใครก็ได้คร้าบช่วยผมที!)

ผมอยากร้องไห้เหลือเกิน เเต่ก็ทำไม่ได้เพราะอยู่ต่อหน้าฝูงชน ลิเลียเธอกดดันผมเกินไปเเล้ว ผมจะเอาอะไรไปสู้เธอได้ ถ้าขืนโกหกไปผมไม่รู้เลยว่าอนาคตผมจะจบลงที่อะไร เเย่ที่สุดคือผมต้องเจอกับตัวละครพระเอกมาคอยรังควนผมตลอดทาง เพราะหลงรักนางเอก พยายามทุกวิธีทำให้นางเอกหลงรัก ซึ่งผมก็ต้องเข้าไปผัวพันด้วย สองสามคนยังพอว่า เเต่เป็น 10 หรือมากกว่านั้นชีวิตผมคงมีเเต่เรื่องปวดหัวน่าดู

 

"ลิเลีย กลับเเถวได้เเล้ว!"

"อ๊า! เจ็บนะคะ!"

(รอดเเล้ว!)

เสียงสวรรค์ได้ช่วยผม เทพธิดาในชุดมารร้ายกำลังสับหัวจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่เล่นกับเหยืออยู่ ผมสีทอง เเละดวงตาสีเเดงของเธอช่วยกู้คืนวิกฤตของผม

 

"ไม่ต้องมาพูดเลย เธอทำให้คนในเเถววุ่นวายฟันไปหมดเเล้ว รวมทั้งนายด้วย เอลเดล นอล ทำตัวเป็นลูกไก่ไปได้ ไอ้ภาพมังกรที่เเสนองอาจนักหนาหายไปไหนหมด เห็นแล้วน่าสมเพชจริง"

"มังกรมันก็เป็นสัตว์เลื้อยคลานมันก็ต้องมีช่วงเวลาจำศีลบ้างเหมือนกันเเหละ"

ภาพลักษณ์ที่ผมมองเธอหายหมด เธอเปิดประเด็นประชดผมก่อนเลย มันจึงกลายเป็นว่าผมเห็นเธอเป็นมารร้ายใส่ชุดเทพธิดาเเทน

 

"ตรรกะอะไรของนาย เอามังกรไปเปรียบเทียบกับกิ้งก่าได้ไง เห้อ ช่างเถอะลิเลียเราไปกันดีกว่า"

"ลูกไก่ก็น่ารักนะคะ! อีกอย่างเดี๋ยวก่อนสิคะคุณเฟอร์เรีย ฉันยังคุยกับคุณโนวมอลไม่จบเลย!"

"ฉันไม่สนที่เธอพูดหรอกเข้าเเถวได้เเล้ว นายก็ด้วย อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำสอง"

"อ-อ่า เข้าใจเเล้ว..."

"เดี๋ยวก่อนสิคะ! คุณโนวมอลเรายังคุยกันไม่จบเลย อีกอย่างช่วยฉันก่อนไม่ได้เหรอคะ!"

"ท่าทางเธอจะยังไม่ยอมเเพ้นะ สงสัยฉันคงต้องคุยเป็นกันส่วนตัวนอกสนามเเล้ว"

เฟอร์เรียจับคอเสื้อนักเรียนลิเลียเเล้วลากเธอไป ลิเลียพยายามดิ้นเเทบตายให้ตัวเองหลุด เเต่เธอก็ทำไม่ได้ เพราะเเรงกายของเธอนั้นอ่อนเเอกว่าเฟอร์เรียหลายขุม ตอนนี้เธอเหมือนกระต่ายที่กำลังพยายามหนีจากเงื้อมมือของพยัคฆ์อย่างเฟอร์เรีย

 

(ขอให้โชคดีนะ ลิเลีย เเล้วก็ขอบคุณละกัน เฟอร์เรีย)

ผมเเอบไหว้ขอบคุณเฟอร์เรียจากการช่วยเหลือของเธอ เเละภาวนาให้ลิเลียปลอดภัยจากเธอ สุดท้ายเเล้วผมก็ต้องมาจบลงในการอยู่ในเเถว เเละล้มเลิกความคิดงี่เหงาที่จะพาตัวเองไปสู่อันตรายเเบบไม่คาดคิดเหมือนกับการนั่งนอกเเถวเมื่อกี้อีก เพราะมีหลายเรื่องที่ผมคาดเดาไม่ได้เหมือนกัน อีกอย่างตอนนี้ผมอยากจะอยู่สงบมากเลย

 

-----

**วันนี้ไปเลือกซื้อของกับเเม่ เเละกินข้าวด้านนอกเลยกลับบ้านดึก กลับมาก็ 20.50เเล้ว + ผมอยากหาบทคั้นมาก่อนที่จะไปส่วนถัดไปเพราะมันยังเร็วเกินไป เลยเเต่งไปคิดไปเพิ่ม

**

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #154 Poj1478 (@Poj1478) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:22
    ลิเลียน่ารักจังค้าบบบบ
    #154
    1
    • #154-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      21 มกราคม 2562 / 23:33
      มันเป็นความจริงอันประเสริฐ
      #154-1
  2. #153 Poj1478 (@Poj1478) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 23:21
    อย่าฮาเร็มเลย
    #153
    1
    • #153-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      21 มกราคม 2562 / 23:32
      มาเเล้ว ฝ่ายต้านฮาเร็ม! เอเ้าเปิดสงครามโลด
      #153-1
  3. #129 mine poke (@Diefire) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:26

    ท่าไม่มีคนช่วยแล้วพระเอกจะทำอะไรน่าาานาสงใส่หรือใช้ท่าไม้ตายปลอยกูไปเถอะกันน่าา

    #129
    1
    • #129-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      19 มกราคม 2562 / 23:49
      งงอ่ะ
      #129-1
  4. #128 ไมยะ จัง (@Mind_ly) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 14:40
    ตัวเองนี่คือตัวไรท์เอง??? เม้นเสร็จ​วิ่งสิรอไร
    #128
    1
    • #128-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      18 มกราคม 2562 / 16:49
      รอด้วย!
      #128-1
  5. #127 ????????????????????????? (@attora) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:54
    ไรท์นี่ชอบตอบเม้นจังนะ
    #127
    1
    • #127-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      18 มกราคม 2562 / 10:37
      ไม่เม้นต์เเล้วมันอดใจไม่ได้
      #127-1
  6. #125 Nerfy (@Nerfy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:00
    มังกรไปไหนซะละ เห็นเเต่กิ้งก่า
    #125
    1
    • #125-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      17 มกราคม 2562 / 23:16
      กิ้งก่าผงาดด
      #125-1
  7. #124 OgarOneEye (@prototypezaza) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 22:42
    ตัวประกรอบคุงจับนางเอกกด หรือนางเอกจับเจ้าตัวประกรอบคุงกดน้ะไรท์ ถ้าจับนางเอกกดนางจะฝันเป็นจริงมากกว่าเข็ดน้ะ
    #124
    1
    • #124-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      17 มกราคม 2562 / 23:16
      5555+ น่าจะจริง
      #124-1
  8. #123 0984908258 (@0984908258) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 22:22
    ในที่สุดก็มา
    #123
    1
    • #123-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 41)
      17 มกราคม 2562 / 22:24
      งานไม่เยอะครับ มีกิจกรรมด้วย
      #123-1