หึ! เกมจีบหนุ่มน่ะเหรอ? เเล้วไงล่ะทำไมตัวประกอบอย่างฉันจะเด่นไม่ได้ล่ะ!

ตอนที่ 54 : Route:Four ชะตากรรมลิขิต (9.5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 805
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    7 เม.ย. 62

     เดธเเฟล็ก (Death flag) คืออีกจุดจบของตัวละครในเกมส์ ซึ่งไม่ได้สวยหรู เเละมีุวามสุขเหมือนอย่างเเฮปปี้เอนดิ้ง (Happy ending) หรือ เศร้าสะเทือนใจอย่างเเบดเอนดิ้ง (Bad ending) ถ้าจะให้นิยามเเบบรวบรัด คือความตายนั้นเอง

 

(ไม่นึกเลยว่า มันจะเกิดขึ้นได้เพราะเเค่การสารภาพรัก)

ผมกัดฟัน เเละฟำมืออย่างเเรงด้วยความเจ็บใจ ผมทำพลาดลงไปซะได้ ความจริงที่ผมอยากให้เธอได้รับรู้ เเละเตรียมใจกลับได้มาซึ่งผลลัพธ์ที่ตรงข้าม เเละเลวร้ายกว่าเดิมขึ้นไปอีก

 

(งานงอกเเล้วไง ทำไมเเกไม่ปฎิเสธดีๆ ว่ะ ไอ้ขยะ!)

ผมรู้สึกโกรธอย่างรุนเเรงจนเเทบควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เเต่ผมไม่สามารถเข้าไปเเทรกได้ในสถานการณ์นี้ เพราะมันจะเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมอีก เเต่ผมอยากจะลงมือสตั้นหน้าไอขยะนี้จริงๆ มันเกินควบคุมเกินไปเเล้ว มันคงไม่รู้ตัวเลยสินะ ว่าไอ้คำที่หลุดออกจากปากมันทำร้ายจิตใจเธอมากเเค่ไหน

 

"ถอนหมั้น!? ล้อเล่นหรือเปล่าเพคะ เจ้าชาย? มันใช่เรื่องเล็กๆ นะเพคะ!"

เฟอร์เรียสับสน เธอเริ่มพูดกับเจ้าชายริชาร์ตโดยไม่สนถึงสถานะ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย เเละหวาดหวั่นภายในใจ

 

"ผมไม่ล้อเล่น ผมขอย้ำอีกครั้ง เฟอร์เรีย ต่อไปนี้เราจะไม่มีความสัมพันธ์ทางความรักใดๆ นอกจากเสียจากคำว่า เพื่อน"

"อย่ามาตลก! คิดเหรอว่าฉันจะยอมรับความเห็นเเก่ตัวของคุณ!"

เฟอร์เรียเริ่มสติเเตก เสียงของเธอก้าวร้าวขึ้น เธอได้เผยตัวตนที่เเท้จริงออกมาเเล้ว ความเกรี้ยวกราดของเธอทำให้บรรยากาศในห้องนั้นอัดอักขึ้น

 

"คุณรู้หรือไม่! ว่าตลอดเวลานี้ฉันทำอะไรเพื่อคุณมาบ้าง ฉันต้องลำบากมากเเค่ไหน คุณรู้บ้างไหม!"

"เฟอร์เรีย..."

เฟอร์เรียใส่โทสะของเธอลงในคำพูด ความอดกั้นของเธอได้ถูกท่ายถอดออกทางวาจา เมื่อเจ้าริชาร์ตได้เห็นท่าทีของเธอเขาก็ตกใจ

 

"ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำมาตลอดเพื่อคุณ! มารยาทการชงชาอันเเสนน่าเบื่อ การพูดกับเชื้อพระวงศ์เเบบไร้อิสระ  การเรียนหนังสืออย่างหนักโดยไม่มีเวลาอื่นได้พักเล่น การตัดขาดกับเวทมนตร์เพื่อทดเเทนส่วนที่เสีย เเละมาฝึกเรียนวิชาดาบที่ไม่ชอบ ทุกอย่างที่ฉันอดทน เเละพยายามทำโดยตลอด ก็เพื่อให้ฉันคู่ควรกับคุณ! ในฐานะราชินีที่เหมาะสม!"

เฟอรืเรียตะคอกใส่เจ้าชายริชาร์ตโดยความรู้สึกที่มีมาทั้งหมด ความลำบากอดทนในอดีตของเธอ ทุกสิ่งที่เธอทำมาก็เพื่อให้เธอเป็นที่ยอมรับ เเละมีค่าเพียงพอที่จะยืนคู่ควรกับเขา เธอต้องละทิ้งทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของเขา เธอต้องการให้เขามีสิ่งที่ต้องการ

 

"ธาตุเเท้ของเธอเป็นเเบบนี้สินะ ตลอดเวลาที่พวกเราใช้เวลาอยู่ร่วมกัน ผมคิดว่าเธอเป็นเพื่อนที่ดีตลอด เมื่อผมเห็นเธอในสภาพเช่นนี้เเล้ว ช่างน่าผิดหวังยิ่งนัก"

ริชาร์ตไม่สนเรื่องราวในอดีตอันน่าสงสารของเธอ สิ่งที่เขาทำคือการมองหน้าเธอด้วยสีหน้าผิดหวัง เขาถอนหายใจเมื่อได้เห็นถึงตัวตนที่เเท้จริงของเฟอร์เรีย

 

"หึ! ผิดหวัง! คุณดูตัวเองบ้างไหมก่อนจะพูดใส่คนอื่น! ไอ้คนเสเเสร้ง!"

"เธอพูดว่ายังไงนะ!?"

เจ้าชายริชาร์ตเมื่อได้ยินคำพูดสุดท้าย เขาก็เริ่มเเสดงใบหน้ากดดันออกมา คำพูดของเฟอร์เรียไปสะกิดอะไรบางเกี่ยวกับตัวเขา

 

"เเทงใจดำเหรอคะ? สีหน้าออกมาชัดเจนเลย"

"เธอต้องการบอกว่าอะไรกันเเน่!?"

ริชาร์ตเเสดงอาการโกรธผ่านทางใบหน้า เขากำลังจ้องมองเฟอร์เรียด้วยเเรงกดดันที่มี เเต่เฟอร์เรียกลับไม่รู้สึกถึงอะไร เธอกลับยิ้มออกมาอย่างสะใจเย้าเย้ยเขา

 

"คิดว่าฉันไม่รู้เหรอคะ ว่าที่คุณกำลังทำอยู่มันเป็นการเเสดงออกเพียงเเค่เปลือกนอก?"

"เธอพูดอะไรไร้หลักฐานสิ้นดี ทุกการกระทำของผมเป็นล้วนเป็นสิ่งถูกต้อง"

"ถูกต้อง? ช่างน่าขำสิ้นดีคะ ภายนอกคุณเพียงเเค่เเสดงกริยาในฐานะเจ้าชายที่ดีเท่านั้น เเต่ภายในของคุณนั้นคือเจ้าชายผู้โลภในกิเลศ และผลประโยชน์!"

"สามห้าวสิ้นดี!"

ริชาร์ตไม่สบอารมณ์กับคำพูดเเทงใจดำของเฟอร์เรีย เขาใช้มือขวาของเขาตบหน้าของเฟอร์เรียจนเกิดเสียงดัง เฟอร์เรียเสียสมดุล เเล้วล้มลงที่พื้น

 

"เธอรู้ตัวบ้างไหม ว่าการกล่าวร้ายคนอื่นเป็นการกระทำที่ต่ำช้าโดยเฉพาะเชื้อพระวงศ์อันทรงเกียรติ!"

เจ้าชายริชาร์ตต่อว่าเฟอรืเรียอย่างรุนเเรง เเต่ถึงอย่างงั้ก็ไม่ทำให้เธอรู้สึกสำนึก เฟอร์เรียยังคงยิ้มออกมาเย้าเย้ยเขา

 

"เชื้อพระวงศ์อันทรงเกียรติเหรอคะ? ช่างกล้าพูดมาได้นะคะ"

เฟอรืเรียยิ้มกว้าง เผยเสียงหัวเราะอันน่าเวทนาออกมา เธอมองไปทีริชาร์ตด้วยดวงตาสีเเดงสดที่ไร้ชีวิตชีวา น้ำตาของเธอไหลรินออกจากดวงตาอย่างสิ้นหวัง

 

"เชื้อพระวงศ์อันทรงเกียรติ ไม่ใช่สิ ถ้ากล่าวเเบบนั้นคงไม่ถูก เพราะเป็นเเค่คนในครอบครัว ดังนั้นควรเปลี่ยนเป็น ครอบครัวเศษเดนมนุษย์จะไพเราะ เเละสมชื่อมากกว่านะคะ"

"เศษเดน! ช่างเป็นคำที่สถุลสิ้นดี!"

ริชาร์ตไม่สามารควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้อีกต่อไป เขาขยับเข้ามาใกล้เฟอร์เรีย เเละง้างมือเตรียมฟาดหน้าของเฟอร์เรีย

 

"เศษเดนควรเอาไว้เรียกกับคนสถุลอย่างเธอต่างหาก!"

ริชาร์ตพูดจบ เขาก็เหวี่ยงมืออย่างรวดเร็ว ว่ายฝ่าสายลมตรงมายังเเก้มของเฟอร์เรีย อีกเพียงไม่กี่เสี่ยววินาที เฟอร์เรียก็จะโดนเขาตบหน้ายอย่างเลือดเย็น ในขณะที่เฟอร์เรียกำลังจะโดนตบหน้าประตูห้องเก็บของก็ได้ปลิวพัดร่างของริชาร์ตกระเด็นไปชนกำเเพง

 

"เฮ้ย พวกเเก จะโดดสอบหรือไง ไปสอบได้เเล้ว!"

เนื่องจากสถานการณ์ไม่ค่อยดี ผมจึงปล่อยไว้ไม่ได้ ผมจึงต้องทำใจพังประตูเข้ามาโดยลูกถีบเเบบออมเรงเพื่อคั้นเหตุการณ์ไว้ ไม่ให้มันไปไกลกว่านี้

 

"อ-เอลเดล นอล!"

ริชาร์ตมองหน้าผมด้วยสีหน้าหวาดกลัว ปรกติผมต้องยิ้มชอบใจที่ได้เห็นสภาพเขาอย่างงั้น เเต่ตอนนี้ผมยังไม่อยู่ในอารมณ์นั้น เพราะผมกำลังโกรธเขาขึ้นอยากฆ่าเลยต่างหาก

 

"รีบไปซะ ถ้าเเกยังไม่ไปศพเเกไม่สวยเเน่"

"ข-เข้าใจเเล้ว!"

เมื่อผมมองริชาร์ตด้วยจิตสังหาร ริชาร์ตได้เเต่ตัวสั่นทำสีหน้าหวาดกลัวผม เเละวิ่งออกไปจากห้องอย่างน่าสมเพช ดีเเล้วที่เขาทำเเบบนั้น ไม่งั้นผมอาจจะฟิวส์ขาดถ้าเขายังอยู่นานกว่านี้

 

"ถ้าน่ะ ก็รีบไปได้เเล้ว ฉันไม่ใช่พ่อเลี้ยงนะ รู้เอาไว้"

ผมส่งเสียงหงุดหงิดกดดันเธอ เนื่องจากเสียเวลาฟังพวกเขามานานพอเเล้ว ยังต้องฟังดราม่านางร้ายที่มีเดธเเฟล็กตามมาอีก หน้าที่ของผมคือมาตาม ไม่ใช่มาเป็นคนเลี้ยงเด็ก

 

"นายไปเลยไม่ต้องสนใจฉันหรอก..."

เฟอร์เรียก้มหน้าไม่มองผม ผมสีทองสลวยของเธอบดบังใบหน้าจนไม่เห็นอะไร ภาพที่ผมเห็นคือเธอกำลังนั่งอย่างสิ้นหวัง เเละตอบผมโดยเสียงด้วยความสิ้นหวัง

 

"น่ารำคาญ จะสอบเเล้วรีบลุกขึ้นได้เเล้ว"

ผมต้องทำหน้าที่ผู้ตามให้ลุล่วง ผมจึงช่วยไม่ได้ เเละใช้กำลังเเขนที่มากกว่าน้ำหนักตัวเธอหลายเท่า ยกเธอขึ้นมา เเต่ทันทีที่ผมยกเธอขึ้นมา ผมก็ตกใจถึงขีดสุด

 

(เชี้ยอะไรกันเนี้ย!)

เมื่อผมได้สบกับใบหน้าเธอ ผมก็ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ใบหน้าดุจนางร้ายกลายอันมุ่นมั่นเป็นหน้าตาของคนที่ไร้ซึ่งชีวิต ดวงตาสีเเดงสดอันร้อนเเรงกลายเป็นนัยน์ตาที่ไร้อารมณ์ดั่งตุ๊กตา น้ำตาแห่งความเศร้าไหลออกจากดวงตาตุ๊กตาของเธอ

"ปล่อยฉันไป..."

เฟอร์เรียเพียงเเค่ขยับปากเล็กน้อย เปล่งเสียงเหมือนคนอยากตายให้ผม เธอในตอนนี้ไม่เหลืออะไรเเล้ว ความรักอันเเสนงดงามของเธอได้ถูกบดขยี้ด้วยคำพูดของคนที่เธอรักเรียบร้อย

 

"ถ้าเธอสวมไอ้นี้ ฉันจะยอมปล่อยเธอไปก็ได้"

"สร้อยคอ?..."

"อ่า ฉันซื้อมาไม่รู้เอาไปทำอะไร ผู้หญิงชอบเครื่องประดับใช่มั้ยล่ะ? งั้นก็ใส่ให้ที ฉันเสียดายของ"

"ก็ได้...เเต่นายต้องปล่อยฉันนะ..."

"อ่า"

ผมพยักหน้าตอบเธอด้วยคำสั้นๆ ผมปล่อยเธอให้ยืนตรงพื้น เเละยื่นสร้อยคอจากกระเป๋าที่พึ่งซื้อมาให้เธอ เฟอร์เรียรับมันด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวา เเล้วเช็ดน้ำตาก่อนจะใส่สร้อยคอลงบนคอของเธอ

 

"เรียบร้อยที่นี้ก็!"

ผมอาศัยจังหวะที่เธอใส้สร้อยคออ้อมไปด้านหลังเธอ เเละยกเธอขึ้น มือซ้ายยกขาทั้งสองข้าง มือขวาประคองบริเวณไหล่ ผมอุ้มเธอขึ้นด้วยท่าเจ้าหญิงในจังหวะที่เธอเผลอ เมื่อเฟอร์เรียโดนอุ้มเธอก้ตกใจเล็กน้อยก่อนจะกลับมาไร้สีหน้าเหมือนเดิม

 

"ทำอะไรของนาย...สัญญาเเล้วไม่ใช่เหรอว่าจะปล่อยฉัน..."

"ฉันบอกว่า อ่า ไม่ได้บอกว่าสัญญาซะหน่อย ฉันยิ่งรีบอยู่ด้วยจึงต้องทำเเบบนี้"

ถึงเเม้เฟอร์เรียจะไม่ได้เเสดงสีหน้าอะไร เเต่ผมก็พอสัมผัสได้ถึงความโกรธอันน้อยนิดของเธออยู่

 

"ตามใจนายเเล้วกัน...พาฉันไปส่งด้วยล่ะ..."

"ไม่ต้องขอก็เป็นงานอยู่เเล้ว"

เฟอร์เรียพิงหน้าอกผมด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวาเช่นเดิม ผมในตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะสรรคหาคำพูดอะไรเพิ่มกำลังใจเธอดี เพราะผมปลอบใครไม่เป็นอยู่เเล้ว

 

     เดธเเฟล็กของเฟอร์เรีย คือ การที่เธอฆ่าตัวตายในห้องหลังจากที่เจ้าชายไม่รับรักเธอ ไม่ก็โดนศัตรูฆ่าตาย ถึงผมจะขัดขวางการอยู่คนเดียวของเธอได้เเล้ว เเต่เดธเเฟล็กก็ยังไม่หายไป ตราบใดที่เธอยังมีสภาพเเบบนี้ ผมก็ไม่รู้วิธีช่วยเธอให้รอดพ้นเหมือนกัน

 

-----

 

**โนวมอล ทำตัวให้สมเป็นพระเอกหน่อยเร็ว!**

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #349 starmom3 (@starmom3) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 20:31
    ละ แล้วสร้อยต้องสาปละเอาไปให้เธอใส่อีกสุดยอดเเเ
    #349
    0
  2. #192 Windy Erika (@tyuioptotan) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:57
    จับจูบละกดแมร่มกะสิ้นเรื่อง
    #192
    4
    • #192-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:55
      เปิดห้องเลยไหม
      #192-1
    • #192-3 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:02
      555+ วิถีธรรมชาติ
      #192-3
  3. #191 Unibas (@icekiller3) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:25
    นั้นไงง พระเอกด้ามใจแน่นอวว
    #191
    1
    • #191-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:22
      จะจริงเร้ออออ ไรท์ชอบหักมุมน้า
      #191-1
  4. #190 OgarOneEye (@prototypezaza) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:19
    นมเท่านั้นที่จะช่วยชีวิต!! นมนม!!! เตรียมเกลืออีกรอบกับFGO JP
    #190
    2
    • #190-1 OgarOneEye (@prototypezaza) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:24
      ต้องขอให้แม่นมพิคาดกิ้งก่าช่วย(เอ็งจะไม่มีใครมาขัดในเวลานั้น"เอ็งต้องถูกนางกินแล้ว" เจ้ากิ้งก่าน้อย!!!)
      ((พลางตัวเนียนน้ะเอ็ง))
      #190-1
    • #190-2 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:18
      สดิลเฉพาะตัวด็มา
      #190-2
  5. #189 ไมยะ จัง (@Mind_ly) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:34
    ทนอ่านไม่ได้​ ตะเตือนใต ขอดองไว้้ก่อนนะ...
    #189
    1
    • #189-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:19
      ใจเย็นนนน อย่าพึ่งดอง
      #189-1
  6. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:09
    คำสาปคงเป็นประเภท
    ไม่ให้ได้รับสิ่งที่ต้องการที่สุดในตอนที่สวมใส่ โชคชะตาจะขัดขวางผู้สวมใส่ไม่ให้ได้รับสิ่งที่ต้องการที่สุดในตอนที่สวมใส่
    ในกรณีของนางคือความตาย....หวังว่าผมจะเดาถูกนะถ้าไม่ผมคงเสียดายแย่
    #188
    2
    • #188-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:12
      ถ้าผมบอกว่า....ไม่ใช่ล่ะ
      #188-1