หึ! เกมจีบหนุ่มน่ะเหรอ? เเล้วไงล่ะทำไมตัวประกอบอย่างฉันจะเด่นไม่ได้ล่ะ!

ตอนที่ 58 : Route:Finale พลิกบทนางร้ายสู่เสรีใหม่ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    14 เม.ย. 62

"ไม่เป็นไรหรอก ไอ้เด็กนั้นร่างกายเเข็งจะตาย"

"จริงเหรอคะ คุณหมอ"

"อ่า ฉันรับประกัน"

โนวมอลตื่นจากนิทรา เสียงดังของบทสนทนาทำให้เขาลืมตาขึ้นมา ตาของเขามองเห็นภาพด้านหน้าเบลอไม่ชัดเจน

 

(เราอยู่ที่ไหนกัน)

สิ่งที่ผมเห็นคือภาพของเพหนังที่มีหลอดไฟดวงหนึ่งสว่างอยู่ เมื่อหันไปมองรอบๆ ก็เห็นริมหน้าต่างที่มีลมเบาๆ พัดเข้ามา เครื่องมือการเพทย์ที่กระจัดกระจายไม่เป็นที่ เเละสุดท้ายคือ เฟอรืเรีย เเละคุณหมอประจำห้องพยาบาลที่กำลังคุยจริงจังกันอยู่

 

(ห้องพยาบาลเองเรอะ)

"นั้นไง เขาตื่นเเล้ว งั้นฉันไปล่ะ ยังมีคนอื่นที่จะต้องดูเเลต่อ"

"เดี๋ยวก่อนสิคะ!"

คุณหมอประจำห้องพยาบาลถอนหาใจเล็กน้อยก่อนที่จะเดินจากไปเหลือเเค่เฟอร์เรียที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างผม ผมไม่สนบรรยากาศ เเละลุกขึ้นมายืดเเขนเพื่อคลายอาการง่วงนอนเพื่อให้ร่างกายรู้สึกสดชื่น

 

"ถูกอย่างที่เขาพูดเเหละ เเค่ตกจากที่สูงไม่ทำให้ฉันหลังหักง่ายๆ หรอก ชิ! เสื้อเละหมดเลย"

ผมตีผ้าหุ่มออก เเละตรวจสอบสภาพร่างกายของตัวเองพลางตอบเฟอร์เรียไป ถึงเเม้จะปวดหลังนิดหน่อยเเต่ก็ไม่เข้าขั้นรับไม่ไหว ที่สำคัญเสื้อฟรีที่ผมถนอมรักษาเป็นอย่างดี ตอนนี้มีเเต่รอยเปื้อนดิน เเละมีรอยขาดที่ผมรับไม่ได้

 

"นายนี้ไม่ห่วงตัวเองบ้างเหรอ?"

"พูดอะไรน่าขนลุก! รู้ไหมของเเบบนี้มันต้องเก็บไว้ใช้นานๆ ต่างหากจะได้ไม่เสียเงินฟุ่มเฟือย ให้ตายสิต้องกลับไปเย็บใช่ไหมเนี้ย!"

ลูกคุณหนูอย่างเธอคงไม่มัวีนเข้าใจความรู้สึกของคนที่มีเงินใช้สอยอันน้อยนิดเช่นผม เธอรู้ไหมว่าเงินค่าตัดเสื้อใหม่มันสามารถเป็นค่าอาหารทั้งเดือนผมได้สบายเลย ดังนั้นถึงผมจะต้องทำใจเย็บผ้าในสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัด ผมก็ขอได้ค่าขนมเพิ่มอีกนิดหน่อยก็ยังดี

 

"ฮึฮึ ยอมใจนายจริงๆ เอามานี้สิ"

"หาทำไมฉันต้องให้เธอด้วย

"ไร้มารยาทเหมือนเดิม ฉันจะเอากลับไปเย็บให้ต่างหาก ถอดเสื้อของนายมาสิ"

"เธอเย็บผ้าเป็นด้วยเรอะ"

"สำหรับภรรยาที่เหมาะสมกับเจ้าชาย งานบ้านทุกอย่างฉันได้รับถูกขัดเกลามาหมดเเล้ว ดังนั้นเรื่องเเค่นี้สบายมาก"

"งั้นเหรอ"

จากสายตาของเธอนั้นผมไม่เห็นถึงการหลอกลวง อีกอย่างถ้าเป็นจริงที่เธอพูด ผมก็ไม่มีอะไรจะต้องเสียหาย เพราะถ้าเธอทำไม่ได้ตามที่พูดละก็ผมค่อยมาทวนค่าชดใช้ก็ได้ สุดท้ายเเล้วผมก็ถอดเสื้อพับ เเละยื่นให้เธอเเต่โดยดี

 

"ขอบคุณ จะว่าไปร่างกายของนายนี้มองใกล้ๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีกล้ามเนื้อเยอะขนาดนี้"

"งั้นเหรอ"

เฟอรืเรียใช้ตาสำรวจผมส่วนบนของผมหลังถอดเสื้อ ถึงเเม้เสื้อในสีขาวจะปกปิดเนื้อเปลือยของผมไว้ เเต่ผมก็ยังเผยให้เห็นถึงกล้ามเนื้อที่เเน่นตรึงเป้งออกมาจากผิวหนัง

 

"ทั้งที่ร่างกายนายผอมบางขนาดนี้ ทำไมถึงมีกล้ามเนื้อเเบบนี้ได้"

"เเค่ฝึก เเล้วก็ฝึกเท่านั้นไม่มีเคล็ดลับอะไรทั้งนั้น"

"งั้นเรอะ จะว่าอะไรไหมถ้าฉันจะลองจับ"

"ตามสบาย"

ผมยื่นเเขนสายให้เธอจับ ไม่นานมือเรียวสวยงดงามของเธอก็ได้สัมผัสบนผิวอันเเข็งกระด้างของผม เธอทดลองดึง บีบ ทุบ เเละลูบเพื่อตอบสนองความต้องการของเธอ เมื่อมองดูเเล้วเมื่อกับเด็กที่กำลังสนใจของเล่นชิ้นหนึ่งอยู่

 

"รอยเเผลเป็นหลายต่อหลายรอย ผิวหนังหยาบกระด้างจนทนทานยากที่จะบาดเจ็บ กล้ามเนื้อที่ผ่านการใช้งานมาอย่างสม่ำเสมอจนไม่มีส่วนไหนที่อ่อนนุ่ม นี้นายไปฝึกเเบบไหนมากันเเน่"

"ก็ฝึกนรกมาอ่ะนะ"

"ฝึกนรก?"

"ช่างมันเถอะ เรื่องมันยาว อย่าไปใส่ใจเลย"

"งั้นเหรอ"

ถึงผมอยากอธิบายให้เธอ เเต่ผมคงกินเวลาไม่น้อยอยู่ดี ถ้าจะบรรยายถึงการฝึกเข้าขั้นความตายของกริม ผมคงต้องเตรียมตัวเป็นชั่วโมงในการเรียบเรียงเรื่องราว เเละมาเล่าต่อ

 

"ว่าเเต่เธอเถอะ หายดีเเล้วเหรอ ทำไมอยากยุ่งกับฉันจังทั้งที่เกลียดฉันเเท้ๆ"

ผมไม่ได้อคติกับเธอหรืออะไร เพียงเเต่ท่าทีของเธอมันผิดสังเกตเกินไป เธอมีความสุข เเละสนุกเกินไปจนใครก็คิดว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ

 

"ยังหรอก ตอนนี้ฉันยังไม่หายดี เพียงเเค่พอได้เห็นนายปลอดภัยฉันก็โล่งใจเเปลกๆ"

เธอทำหน้าเศ้ราเล็กน้อย ก่อนที่จะยิ้มอ่อนออกมา เมื่อผมได้ฟังผมก็สบายใจเหมือนกัน

 

"ถามหน่อยได้ไหม ที่นายพูดในตอนนั้น นายเกลียดฉันจริงๆ เหรอ"

เฟอร์เรียยิงประเด็นซ้ำใส่ผม มันเป็นความจริงที่ผมคำนั้นกับเธอในอดีต ซึ่งในตอนนี้ความรู้สึกของผมก็ยังคงเดิม เเละผมจะให้คำตอบเธอไม่เปลี่ยนเเปลง

 

"ใช่ ฉันเกลียดเธอ เกลียดเธอโคตรๆ ทั้งน่ารำคาญ ขี้โมโห เอาเเต่ใจ งอเเงเหมือนเด็ก เห็นเเล้วก็ทำใจชอบไม่ลง"

"นายนี้เคยพูดจาดีๆ กับผู้หญิงบ้างไหม"

"ไม่อ่ะ ฉันไม่ใช่พวกกีดกันทางเพศซะด้วยสิ"

ผมพูดความจริงในใจทั้งหมดที่มีต่อเฟอร์เรีย ถึงเเม้จะเป็นคำพูดที่ไม่ได้ดีสักคำ เเละไม่ให้เกียรติผู้หญิงเลย เเต่ผมก็ไม่รู้สึกผิด เพราะการพูดความจริงไม่อ้อมค้อมมันสะดวก เเละไม่ต้องคิดให้มากความเหนื่อยเปล่าอีกด้วย

 

"เเต่ว่านะก็ไม่ใช่ว่าฉันจะเกลียดเธอไปทั้งหมดเหมือนกัน"

"?"

"อย่างน้อยความจริงใจของเธอก็ไม่ได้เน่าจนเกินไปอ่ะนะ กล้าพูดกล้าเสี่ยงกล้ารับ เธอนี้เป็นสีเมนต์เกริลที่ยอดเยี่ยมจริงๆ"

"เเค่ชมคนอื่นบ้างมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ฉันไม่ได้ชมเธอสักหน่อย คิดไปเองซะเปล่า"

"ปวดหัวกับนายจริงๆ"

เฟอร์เรียถอนหายใจให้กับคำพูดของผม ก็นะจะเหนื่อยใจก็ไม่เเปลก เพราะมันไม่มีข้อที่ดีที่สุดในตัวเธอที่ผมเจอเลย อย่างน้อยที่หาได้ก็คือเเค่ข้อที่เเย่น้อยที่สุดของเฟอร์เรียเท่านั้น

 

"ขอถามอีกคำถามได้ไหม"

"ว่ามา"

"ทำไมนายถึงช่วยฉันเหรอ?"

เฟอร์เรียมองผมด้วยเเววตาจริงจัง เสียงของเธอไม่ได้เเสดงความตลกเเม้เเต่น้อย เธอต้องการให้ผมตอบถึงวัตถุประสงค์ที่เเท้จริงขิงผมที่ช่วยเธอ

 

(เอาไงดีน้า จะบอกว่าอยากหักเดธเเฟล็กทิ้งให้ก็คงไม่เข้าใจ)

ผมอยากจะตอบเธอเหลือเกินว่าที่ผมทำไปเพราะไม่อยากให้เธอตายไปตามที่เกมส์กำหนด เเต่มันคงเป็นไปไม่ได้เพราะคนในโลกนี้คงไม่เข้าใจความหมายในสิ่งที่ผมจะสื่อเเน่นอน

 

(เอออ..ถ้าเป็นเรื่องนั้นน่าจะได้)

ในขณะที่ผมกำลัวหาข้ออ้างดีๆ ความคิดหนึ่งก็ไหลเข้าหัวผม ผมย้อนจำความได้ถึงเรื่องในอดีตในตอนที่เราทะเลาะใส่กันได้ ตอนนั้นเรามีข้อตกลงหนึ่งที่ได้ร่วมกันสร้างขึ้นมา

 

"ก็นั้นไง ในเมื่อฉันเหนือกว่าเธอทุกการทดสอบเเล้ว เเละในตอนสุดท้ายฉันก็ล้มเธอได้อีก มันก็ถึงเวลาที่เธอจะทำตามสัญญาเเล้วไหมล่ะ"

"สัญญา?"

"ใช่เเล้ว ในเมื่อเป็นโอกาสที่จะเเย่งเดทเเรกของเธอ(ที่ไม่ใช่พ่อ) ฉันจะปล่อยมันไปได้ยังไงล่ะ!"

ผมชี้หน้าเธอเเสดงความมั่นใจด้วยรอยยิ้มเเห่งชัยชนะที่มุมปาก ไม่นึกเลยว่าผมจะใช้ประโยชน์จากความจำของผมได้เก่งกาจถึงเพียงนี้ ได้เวลาที่ผมจะทวนคืน เเละเเก้เเค้นเธอที่บังอาจเล่นกับอารมณ์หนุ่มน้อยของผมในตอนนั้นเเล้ว

 

-----

 

**ผมกลับดึกไม่มีเวลาเขียนมาก เอาที่พอหอมปากหอมคอไปนะครับ จุ๊บๆ **

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #225 CodeNamE (@codename-alpha) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:11
    ปักเดธแฟล็กใส่ตัวเองซะงัื้น
    #225
    1
    • #225-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 58)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:58
      ความเเค้นนั้นไม่เคืองหายไปง่ายๆ
      #225-1
  2. #213 mine poke (@Diefire) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:32
    แล้วนี้จะยังไงตาอล่ะเนีย5555+
    #213
    1
    • #213-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 58)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:31
      ก็ไม่รู้สิ555+
      #213-1
  3. #212 Nerfy (@Nerfy) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:51
    พระเอกมันจนขนาดไหนกันเเน่เนี่ย?
    #212
    1
    • #212-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 58)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:31
      ครอบครัวมันจนอ่ะครับ ต้องทำใจ
      #212-1
  4. #211 kingsssss (@kingsssss) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:49
    ขออีกกก
    #211
    1
    • #211-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 58)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:29
      รอก่อนนะ
      #211-1
  5. #210 Heyuki32 (@Heyuki32) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:18
    รอครับ
    #210
    1
    • #210-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 58)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:41
      รอนะรอเธออยู่
      #210-1
  6. #207 Rung- (@Rung-) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:13

    รอจร้า
    #207
    1
    • #207-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 58)
      12 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:41
      จะพยายามจร้า
      #207-1