หึ! เกมจีบหนุ่มน่ะเหรอ? เเล้วไงล่ะทำไมตัวประกอบอย่างฉันจะเด่นไม่ได้ล่ะ!

ตอนที่ 93 : SS2 Route:One ปฏิบัติการสุด exclusive! กับนางร้ายคนที่สอง (6.5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    2 ต.ค. 62

(ดวงอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้ว ยังไม่เห็นใครสักคนเลย)

ตอนนี้ผมกำลังยืนรอตรงหน้าประตูทางเข้า ผ่านมาสามสิบนาทีเเล้ว เเต่ยังไม่เห็นวี่เเววคนรู้จักเลย ตั้งเเต่ที่ยืนรอก็เห็นเเค่นักเรียนในโรงเรียนแยกกันกลับบ้านกันหลังเลิกเรียน

 

"ถ้าคนไม่ครบเดี๋ยวก็บ่นเราอีก ไปตามเเล้วกัน"

ความจริงผมสามารถเดินกลับด้วยตัวเองก็ยังได้ เพียงเเต่ถ้าทำเเบบนั้น ผมคงต้องฟังเฟอร์เรียเทศนาอีกเเน่นอน ซึ่งมันโคตรน่ารำคาญเลย

 

     หลังจากที่การยืนรอไม่เกิดผลอะไร ผมจึงต้องเดินกลับเข้าไปหาพวกเขาเอง ผมไม่เเน่ใจว่าพวกเขาอยู่ส่วนไหนของโรงเรียน เเต่จะเร่งฝีเท้ากวาดสายตาหาเเทนการคาดการณ์ที่ไม่ได้เเม่นยำ

 

"เลือกไปเถอะน่า ฉันจ่ายเอง"

"ต-เเตว่า...มันไม่ค่อยดีนะคะ ไม่ดีกว่าค่ะ..."

ในระหว่างที่ผมกำลังวิ่งหา ผมก็บังเอิญได้ยินเสียงคุ้นหูระหว่างทางพอดี เป็นเสียงโทนสูงที่ไม่ใช่ของผู้ชาย ซึ่งก็ไม่น่าจะไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากสองคนนั้น

 

(เจอเเล้ว)

ทั้งสองอยู่ในร้านค้าเเห่งหนึ่ง ผมมองผ่านกระจกเเล้วพบเฟอร์เรีย เเละลิเลียกำลีงทบเถียงกันอยู่ ภายในมือของเฟอร์เรียมีสร้อยคอเเสนสวยที่ยื่นให้ลิเลียรับ

 

"เฮ้ พวกเธอทั้งสองเมื่อไหร่จะมาสักที"

"โนวมอล!"

"คุณโนวมอล!"

ไม่รู้ว่ามันเป็นระบบอัตโนมัติหรือเปล่า ทำไมในช่วงเวลาที่ผมเปิดประตูเดินเข้าไปในร้าน พอทักเรียกพวกเธอถึงได้ตอบชื่อผมพร้อมกันซะงั้น พออยู่ในสถานการณ์เเบบนี้ผมก็รู้สึกขนลุกเเปลกๆ

 

"ค-คือ..."

"ฉันตั้งใจจะซื้อสร้อยคอให้ลิเลียน่ะ เพราะตั้งเเต่เขาร้านมา เธอก็จ้องไม่หยุดเลย เเต่พอจะทำก็ถูกเธอห้ามน่ะ"

"ฉันก็เเค่ไม่อยากทำให้คุณเฟอร์เรียเดือดร้อนเพราะฉันค่ะ"

"ฉันไม่เดือดร้อนหรอก ถ้าได้ให้ของขวัญเพื่อนสนิทเเล้ว ฉันก็มีความสุขเเล้ว"

"คุณเฟอร์เรียคะ..."

เข้ามาสอดเเปปเดียว อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นฉากละครมิตรภาพระหว่างผู้หญิงซะงั้น พอเห็นเเบบนี้เเล้วผมยิ่งรู้สึกขนลุกยิ่งกว่าเดิมอีก

 

"อะเเห่ม สรุปเเล้ว เฟอร์เรียอยากซื้อของขวัญให้ เเต่ลิเลียเกรงใจสินะ"

"ค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ"

"ถ้างั้น..."

เนื่องจากผมสนใจเวลาที่เหลือหลังจากนี้มากกว่า การชมละครมิตรภาพต่อ จึงเป็นการเสียเวลาโดยเปล่า ผมหยิบสร้อยคอในมือขวาของเฟอร์เรียมา เเล้วสวมลงบนบ่าของลิเลีย

 

"ถือว่าเป็นของขวัญจากฉันเเล้วกัน"

"คะ!"

"เฟอร์เรียเธอนำเงินไปจ่ายให้พนักงานที่เคาเตอร์เลย คิดซะว่าเธอจ่ายเเทนฉันซะ รีบๆ ล่ะ เลยเวลากลับมานานเละ"

"เดี๋ยวสิคะ! คุณโนวมอลฉันรับสิ่งนี้ไม่ได้หรอก มันคือเงินของคุณโนวมอลนะคะ!"

"ลิเลีย เธอเข้าใจผิดเเล้ว ฉันไม่ได้ยืมเงินเฟอร์เรีย เเต่ให้เธอเป็นคนซื้อให้ฉันต่างหาก ซึ่งฉันก็ได้ของฟรีมา เเล้วฉันก็ให้เธอเเบบฟรีๆ ไง"

ในเมื่อลิเลียมีนิสัยเป็นคนที่ขี้เกรงใจคนอื่นอยู่เสมอ ผมจึงเปลี่ยนวิธีการโน้มน้าวเเทน ทำให้เธอคิดซะว่ามันเป็นของขวัญที่ผมรับมา เเละให้ไป ปราศจากการซื้อจากอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

 

"ค่ะ..."

"ถึงจะไม่ยอมรับ เเต่ฉันก็ตกลงกับนาย ลิเลียงั้นฉันไปจ่ายเงินก่อนนะ"

หลังจากที่เรื่องยุติลง เฟอร์เรียก็รีบวิ่งไปที่เคาเตอร์ คุยกับพนักงานเอลฟ์ขาย ตกลงราคาเเลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างกัน

 

"คุณโนวมอลคะ...?"

"มีอะไร ถ้าไม่สำคัญ ฉันไม่อยู่ฟังนะ"

"คุณโนวมอลคิดยังไงเหรอคะ ถึงได้ให้สร้อยคอเส้นนี้กับฉัน"

ลิเลียจับชายเสื้อผมเล็กน้อย เเล้วสบตาผมด้วยอารมณ์ที่ผมเดาไม่ถูก ผมไม่รู้ว่าเธอคิด เเละต้องการอะไร เเต่เท่าที่รู้ผมมีคำตอบสำหรับคำถามของเธฮ

 

"ไม่นิ ให้เพราะอยากให้เท่านั้นเเหละ"

(ตามจริงก็เเค่รีบ)

ผมไม่อยากมีปากเสียงกับลิเลีย จึงตอบคำถามไปอ้อมๆ เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย สักพักลิเลียก็ยิ้มออกมาโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว ไม่รู้ทำไมในหัวของผมนั้นโล่งไปหมด เเม้เเต่สักคำก็คิดไม่ออก

 

"ขอบคุณค่ะ ว่าเเต่คุณโนวมอลยังต้องรีบไปทำอย่างอื่นใช่ไหมคะ เพราะฉะนั้นรีบไปเถอะค่ะ เดี๋ยวไม่ทันการนะคะ~"

"อ-อืม ไว้เจอกัน"

"ค่า~"

ยังไม่ทันที่ผมจะสนทนาต่อ ลิเลียก็ผลักหลังผมด้วยเเรงอันน้อยนิด ถึงเเม้ว่ามันจะไม่สามารถเคลื่อนตัวผมได้ เเต่ทำไมร่างกายของผมถึงขยับเอง สุดท้ายเเล้วผมก็ได้วิ่งออกจากร้านเเล้วหาคนที่เหลือต่อไป

 

(สกิลนางเอกนี่ ตัวประกอบอย่างเราต้านทานลำบากจริง)

หน้าของผมร้อนผลาวอย่างไม่รู้สาเหตุ เเม้หัวใจจะไม่ได้เต้นเร็ว เเต่ก็ถี่กว่าที่เป็น เท่าที่นึกได้ตอนนี้คงมีเเค่ รอยยิ้มของเธอที่ไม่สามารถถูกลบเลือนโดยง่าย

 

"ลิเลียไปกันเถอะ ฉันจ่ายเสร็จเเล้ว หืม? ดูเหมือนเธอจะร่าเริงผิดปรกตินะ?"

หลังจากที่โนวมอลได้วิ่งจากไป เฟอร์เรียก็ได้เข้ามาหาลิเลีย เธอรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นสาวน้อยคนหนึ่งกำลังจับสร้อยคอ เเละยิ้มอย่างสนุกสนาน

 

"ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกคะ คุณเฟอร์เรีย ถึงจะไม่ได้รับจากใจจริง เเต่อย่างน้อยฉันก็เริ่มรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังก้าวไปทีละขั้นค่ะ"

"ก็ไม่เข้าใจหรอกนะ ว่าเธอคุยอะไรกับหมอนั้นกัน แต่ตอนนี้เรารีบไปรอที่หน้าประตูกันเถอะ"

"รับทราบค่ะ~"


 

** ฉาก Sweet นี่ออกยากกว่าฉากกาว กับต่อสู้จัง อิอิ

อ่ะ เค้าล้อเล่น คนอย่างไรท์ไม่ยอมให้สงครามกลางน้ำหยุดลงหรอก...

น่าเสียดายที่ไม่ค้าง แต่เดี๋ยวไม่นานมันก็จะมาเอง 555+**

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

349 ความคิดเห็น

  1. #335 Redwhitenight (@ben102543) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 21:30
    อิทธิพลของการเป็นนางเอกสินะครับที่ทำให้โนวมอลหน้าแดงครับ
    #335
    1
    • #335-1 NamChickz (@NamGoz001) (จากตอนที่ 93)
      17 กรกฎาคม 2562 / 22:01
      เป็นไปได้
      #335-1