คัดลอกลิงก์เเล้ว

Kiss me (พีทฉี)

โดย NancyChinamon

ใครเล่าจะอยากมีเรื่อง ถ้าไม่นับเขา ซึ่งมีความพิเศษต่างจากคนอื่น เพราะตลอดชีวิตนับตั้งแต่ลืมตาดูโลก เขาก็ถูกลิขิตให้รู้จักครอบครัวนี้อย่างลึกซึ้งในฐานะลูกนอกสมรส

ยอดวิวรวม

413

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


413

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


13
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 ธ.ค. 61 / 21:48 น.
นิยาย Kiss me (շ) Kiss me (พีทฉี) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ธ.ค. 61 / 21:48





“ฉี...นายท่านต้องการพบน่ะ ”ลุงแดง เจ้าของบาร์พูดด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วน 



นักร้องดังประจำร้านถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนยิ้มจางๆให้ผู้มีพระคุณ ใจเขานึกอยากปฏิเสธคำเชื้อเชิญ แต่ภารดาก็รู้ดีว่าหากทำให้ ภูมิภัทร ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของท่านประเสริฐ นักการเมืองท้องถิ่นชื่อดังไม่พอใจ อนาคตของร้านเหล้าเล็กๆร้านนี้จะเป็นเช่นไร



“ได้ครับ เดี๋ยวผมดูแลนายท่านเอง ลุงแดงไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก” ชายแก่หลุบตาลงเล็กน้อยก่อนเอ่ยคำขอโทษเสียงสั่น ฉีจำไม่ได้แล้วว่าตั้งแต่พีทมาติดพันเขา ลุงแดงขอโทษเขาเป็นครั้งที่เท่าไร ทุกคนมักจะกล่าวขอโทษเขา แสดงความเห็นใจเขา แต่ไม่มีใครสักคนยื่นมือมาช่วยเขาจากคุณชายคนนั้น



“ลุงขอโทษนะ เราไม่ควรแบกรับเรื่องนี้เลย แต่ร้านนี้มันสำคัญกับลุงมาก”



“อย่าคิดมากเลยครับลุงแดง เรื่องแค่นี้เอง” ฉีตอบขณะพยายามกดความรู้สึกแย่ๆเอาไว้ในอกแล้วพยายามคิดถึงข้อดีของชายวัยกลางคนตรงหน้า ลุงแดงจะกลัวก็ไม่แปลก ตระกูลจิระอนันต์เล่นการเมืองมาหลายชั่วอายุคน อำนาจแทบจะล้นฟ้า ใครเล่าจะอยากมีเรื่อง ถ้าไม่นับเขา ซึ่งมีความพิเศษต่างจากคนอื่น เพราะตลอดชีวิตนับตั้งแต่ลืมตาดูโลก เขาก็ถูกลิขิตให้รู้จักครอบครัวนี้อย่างลึกซึ้งในฐานะลูกนอกสมรส



“มาช้า”น้ำเสียงเย็นยะเยือกดังขึ้นทันทีที่ภารดาเปิดประตูเข้าไป ภูมิไม่ชอบการรอคอย และไม่ชอบฟังคำแก้ตัว ฉีรู้เรื่องนี้ดี เขาก้มลงเก็บขวดเปล่าบนพื้นไปวางไว้บนโต๊ะอย่างเงียบๆ ใบหน้าหล่อเข้มอันเป็นที่หมายปองของสาวๆขึ้นสีแดงก่ำเป็นสัญญาณบอกว่าเจ้าตัวกำลังเมาได้ที่



“มานั่งนี่สิ”คนเอาแต่ใจตบบนตักของตัวเองเป็นเชิงสั่งให้อีกฝ่ายมานั่ง “เรามีเรื่องต้องปรับความเข้าใจกันหลายเรื่องเลย”



“พี่พีท…ผมไม่อยากทำเรื่องแบบนั้นกับพี่อีกแล้ว”ฉีปฏิเสธพลางเซมองไปทางอื่น 



เขาพยายามคุมโทนเสียงไม่ให้สั่น ตลอดเกือบแปดปีที่ผู้ชายคนนี้ส่งเสียเลี้ยงดูเขา โดยแลกกับความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน แต่วันนี้เรื่องบ้าๆนี้ต้องจบลง เขาอยากให้หัวใจและสมองหยุดการทำงานลงตรงนี้เพื่อไม่ให้เจ็บปวดไปมากกว่านี้ แต่ก็รู้ตัวดีว่าในความเจ็บปวดนั้น เขาก็ยังโหยหาไออุ่นที่คุ้นเคย เพียงเห็นหน้าพี่ หัวใจแสนโสมมของเขาก็เรียกร้องหาอ้อมกอดของชายผู้เป็นที่รักไม่หยุด แม้ว่าจะรู้ความจริงแล้วว่าพวกเขาเป็นพี่น้องคนละแม่กันก็ตาม



“เราไม่มีอะไรต้องปรับความเข้าใจกันทั้งนั้น พี่ก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอว่าผมเป็นน้องคนละแม่กับพี่ ทำไมยังมายุ่งกับผมอีก พอเถอะครับ ไม่เห็นแก่แม่พี่ก็เห็นแก่พ่อเถอะ พี่กับผมควรจบกันได้แล้ว”



“พี่สั่งให้มานั่ง”ร่างสูงออกคำสั่งซ้ำด้วยความหงุดหงิด ดวงตาของทั้งคู่จ้องสบกันไม่ลดละ และสุดท้ายคนที่มีอำนาจต่อรองน้อยก็กลายเป็นฝ่ายจำนน กลีบปากอวบอิ่มเม้มแน่นเป็นเส้นตรง แล้วเดินเข้าไปนั่งบนตักพี่ชายตามคำสั่ง



“ว่าง่ายๆแบบนี้สิค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย”มือหยาบเอื้อมมาโอบเอวภราดาเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดัง เขาเกลียดตัวเองที่ยังจำกลิ่นน้ำหอมนั้นได้ เกลียดที่ยังคงฝังใจกับเจ้าของกลิ่น จนไม่สามรถก้าวออกมาด้วยขาของตัวเอง



“เปลี่ยนร้านไม่บอกพี่สักคำ แล้วพี่จะมาดูเราร้องเพลงได้ไงล่ะ” ร่างของฉีสั่นเทิ้มไปทั่ว จากไอร้อนกลายเป็นสัมผัสชื้น น้ำเสียงของพีทอ่อนลงเรื่อยๆอย่างชัดเจน ในขณะที่เริ่มเล้าโลม



“พี่พีท...ผมขอ”ภราดาร้องขออย่างน่าสงสาร ดวงตาคู่สวยพร่ามัวด้วยน้ำตา 



เขาเกลียดการขอคืนดีด้วยวิธีนี้ มันเหมือนการฉายภาพเดิมซ้ำๆ ทุกครั้งเวลาที่เขาจะหนีออกจากกรงทอง พีทจะตรอกย้ำเขารู้ตัวว่าเขาต้องการพีทแค่ไหน ทั้งอำนาจ เงินทอง และร่างกาย ถ้ายอมอยู่ใต้การปกครองฉีก็จะได้รับความช่วยเหลือดูแลพิเศษในทุกๆเรื่อง แม้กระทั่งในเรื่องที่พ่อแท้ของพวกเขายังไม่ยอมยื่นมือเข้ามาช่วย



“ตราบที่พ่อยังนั่งอยู่ในสภา ก็ไม่มีใครกล้าพูดเรื่องของเราหรอก”



“แต่พี่กำลังจะแต่งงาน”หนุ่มดังดนตรีพยายาม หาเหตุผลมาหักห้ามใจตัวเอง และหยุดยั้งการกระทำของอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าไม่ว่าเขาจะหาเหตุผลอีกกี่ล้านเหตุผล ก็ไม่สามารถบูรณะกำแพงศีลธรรมที่พวกเขาทำลายมันลงไปให้กลับคืนมาดังเดิม



“แล้วตอนเราเอากับพี่วันหมั้น ไม่เห็นเราจะสงสารคู่หมั้นของพี่เลยนี่ ผู้หญิงก็คนเดียวกัน แต่งงานกับหมั้นมันต่างกันอย่างไรเหรอ?” ทายาทนักการเมืองดังถามอย่างไม่หยี่หระขณะปลดกระดุมเสื้อของคนในอ้อมแขนออกอย่างชำนาญ น้ำตาแห่งความสำนึกผิดเอ่อท้นอาบพวงแก้มนุ่มเมื่อคิดถึงใบหน้าคุณหนูผู้น่าสงสารคนนั้น ภรรยาที่ได้ทำหน้าที่ กับภรรยาที่มีไว้ออกสื่อ หัวใจไร้เดียงสาของเธอแตกสลาย ในขณะที่หัวใจของเขาตอนเป็นวัยรุ่นกลับลำพองในชัยชนะ และพึงพอใจกับเส้นแบ่งที่พี่พีทยืนยันออกมา



“กะ..ก็...ตอนนั้นผมไม่รู้...ว่าคุณ...เป็นพี่…ผมไม่รู้…อืมมม”



“แล้ว?” ริมฝีปากหนาโน้มทาบทับลงมาเป็นสัญญาบอกให้เงียบ ภูมิภัทรไม่เคยใส่ใจเรื่องเหตุผล หรือความถูกต้อง เพราะถูกสอนตั้งแต่เด็กตราบมีอำนาจของเงินตรา จะผลิกดำเป็นขาวอีกสักกี่ครั้งก็ย่อมได้ แต่ฉีไม่คิดเช่นนั้น ถ้าเขารู้ตั้งแต่แรกว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน เขาจะไม่มีวันปล่อยใจให้เป็นทาสปีศาจตนนี้ ใช่ถ้ารู้ตั้งแต่แรกเรื่องคงไม่ดำเนินมาถึงจุดนี้



“เราก็แค่ทำเหมือนเดิมทุกครั้ง พีทต้องการฉี ฉีเองก็ต้องการพี่”ชายหนุ่มสะอื้นไห้จนตัวโยน ขณะปล่อยให้อีกฝ่ายกดลงเขาบนโซฟา อุปสรรคกรีดขวางถูกปลดออกจากร่างเปลือยเปล่า 



ใช่เหมือนเดิมทุกครั้ง จูบกันซ้ำๆ ทำรัก ป้อนคำหวาน เป็นวิธีการขอคืนดีไม่กี่วิธีที่ภูมิภัทรรู้จักนอกจากคำว่าขอโทษ ร่างสูงใช้เจลหล่อลื่นชำแรกเข้าไปในช่องทางที่ชำนาญ มันตอดรัดเสียจนเขาอยากรีบแทรกกายเข้าไปข้างในตักตวงความสุขอีกครั้งให้เร็วที่สุด



‘ถ้ารู้ตั้งแต่แรกจะปฏิเสธเหรอ?’



คำถามชวนหัวร้อนดังขึ้นในมโนสำนึก ในครั้งแรกที่เขาเข้ามาทำความรู้จักกับฉี ก็แค่อยากทำลายสายเลือดของผู้หญิงคนนั้น อยากให้เธอเจ็บปวดเหมือนที่แม่ของเขารู้สึก ทว่าพอเวลาผ่านไป เขากลับหลงรักศัตรูของตัวเอง บนโลกใบนี้มีคนเพียงแค่สองคนที่ทายาทจิระอนันต์พยายามทำทุกอย่างเพื่อรั้งไว้ข้างกาย คนแรกคือมารดาผู้ให้กำเนิด และสองคือพ่อนกน้อยในกรงของเขา



“กัดเสื้อไว้ให้ดีล่ะ ถ้าเสียงหมดอย่าหาว่าพี่ไม่เตือน”ร่างใต้อาญัติทำหน้าฉงน แล้วไม่กี่วินาทีต่อมาภูมิภัทรก็ทำตามที่เขาเตือน พีทใช้สติที่เหลือทั้งหมดไปกับการกัดผ้า ความจุกแน่นกระแทกเข้ามาในช่องท้องพร้อมความเสียวซ่านที่แล่นริ้วไปตามไขสันหลัง ภูมิภัทรตรอกย้ำให้ภราดารู้สึกตัวอีกครั้งว่าใครคือผู้เป็นเจ้าของทุกตารางนิ้วบนตัวเขา พีทรู้จักเขามากกว่าที่เขารู้จักตัวเองเสียอีก



“รัก”


ความคิดกบฎถูกสะกดไว้ตรงนั้นด้วยคำเพียงคำเดียว เขาแพ้แล้ว ฉีบอกกับตัวเองทั้งน้ำตาขณะมองประกายโลหะสีเงินบนนิ้วนาง มันของขวัญที่เธอคนนั้นมีแต่เขาไม่มี ของขวัญที่เขาคิดว่าทั้งชีวิตจะไม่ได้รับมัน แม่กุญแจขนาดใหญ่ที่จะปิดกรงขังของเขาไปตลอดกาล ในวินาทีนี้เสนอแหวนวนนั้นกับเขาเพื่อขอคืนดี


“รัก”



พีทพูดคำเดิมๆซ้ำด้วยเสียงหอบกระเส่า แอลกอฮอล์ทำให้สมองของเขาเบลอกว่าที่คิด อารมณ์ของเขาพุ่งทะยานขึ้นเรื่อยๆจนมิอาจผลิตคำได้เป็นประโยค เขาใช้มือที่มีวัตถุแบบเดียวกัน จับมือของอีกฝ่ายไว้ แรงต้านของฉีหายไปโดยสมบูรณ์ เป็นการตอบรับคำขอโดยปรากฎจากคำพูด ความรู้สึกยินดีอัดแน่นอยู่เต็มอกในขณะที่พยายามขยับกายเข้าไปให้ลึกที่สุด ลึกซึ้งกว่าทุกครั้ง เป็นของกันและกันมากกว่าทุกครั้ง



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ NancyChinamon จากทั้งหมด 25 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 super moon (@kiwitae) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 16:29
    หน่วงแต่ชอบบบ บรรยายกาศเทาๆมากก
    #3
    0
  2. #2 super moon (@kiwitae) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 16:29
    งุ้ยย น่ารักกกกกก งื้อออ
    #2
    0
  3. #1 -1234-
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 11:12

    น้องฉี ; - ;
    ฮืออออออ น้องรักพี่เขาเข้าแล้ว ต้องอยู่กันแบบนี้จริงๆ เหรอ
    รักแล้วสุดท้ายก็แต่งงานกับคนอื่นอยู่ดี อุแงงงง

    ชอบมาก ๆ เลยค่ะ อ่านแล้วแบบ ฮืออ ลื่นไหลดีจัง
    มันเป็นความสัมพันธ์ที่พูดยากอะ แต่เราชอบ ฮืออ
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ

    #1
    1