คลังเก็บfic yaoi ด้อม Kimetsu no Yaiba ของโปริ่ง

ตอนที่ 1 : Fic Fragile 1 (ทันจิโร่ X เก็นยะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 714
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    14 ก.ย. 62

Fic Fragile 1
Pairing ทันจิโร่ X เก็นยะ


บางครั้งทันจิโร่ก็รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมเขาถึงถูกดึงดูดด้วยสิ่งที่ก้าวร้าวและแหลกสลาย มากกว่าสิ่งที่สมบูรณ์แบบ ความสงสารเหรอ? ไม่ใช่หรอก ถ้าเป็นเพียงความสงสารเหตุใดถึงละสายตาจากความน่ารักตรงหน้าไม่ได้ล่ะ บางทีมันอาจเป็นเรื่องของรสนิยม ยิ่งแหลกสลาย ยิ่งมีตำหนิก็ยิ่งยากเข้าประคับประคองไว้


เหมียว เหมียว


พอเห็นเก็นยะเดินเข้ามาพร้อมถุงอาหาร บรรดาก้อนขนทั้งหลาย ก็รีบเดินเข้ามาคลอเคลียขออาหาร รอยยิ้มจางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มีรอยแผลฉกรรจ์ ชวนให้คนมองเผลอยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว รอยยิ้มของชินาสึกาวะ เก็นยะเป็นภาพที่หาดูได้ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากเกินความสามารถของผู้สังเกตการณ์อย่างทันจิโร่


นึกแล้วผู้ใช้ปราณวารีก็อยากเดินเข้านั่งใกล้ๆ เพื่อดูรอยยิ้มนั้นให้ชัดเจนสักครั้ง แต่ก็รู้แก่ใจว่าคงเป็นไปไม่ได้ ธรรมชาติสัตว์ที่บาดเจ็บมักเต็มไปด้วยความหวาดระแวง ยิ่งใกล้ก็ยิ่งถอยห่าง  ชายหนุ่มจึงได้แต่เฝ้ามองจากระยะไกล เฝ้ามองลูกกวางที่บาดเจ็บค่อยๆฟื้นตัว แล้วก็หลงรักโดยไม่รู้ตัว กว่าจะตระหนักถึงความรู้สึกที่แท้จริงก็แอบเผลออิจฉาบรรดาลูกแมวกำพร้าไปเสียแล้ว เขาเองก็ได้รอยยิ้มจากชินาสึกาวะคนน้องบ้างเหมือนกัน


จะผิดไหมนะ ? 

หากฉันจะขอร่นระยะห่างระหว่างเราเข้ามาสักหน่อย


จะดูเหมือนคนขี้อิจฉาไหม ?

ถ้าจะขอแบ่งรอยยิ้มของนายจากเจ้าพวกนั้นบ้าง


อ่ะ


เป็นอะไรรึเปล่า


พอเห็นร่างบางทำอาหารแมวตก นิสัยพลเมืองดีทุกที่ทุกเวลาของทันจิโร่ก็ทำงานโดยพลัน ผู้ใช้ปราณวารีรีบเข้าไปช่วยเพื่อนร่วมหน่วยพิฆาตอสูร  ใบหน้าที่มีรอยตำหนิแดงซ่านด้วยความเขินอาย เพียงสัมผัสแผ่วเบาตรงปลายนิ้วโลกทั้งใบก็หยุดชะงักลง ความวาบหวามแล่นริ้วผ่านกายสัมผัส เสียงลมหายใจร้อนระรวยพาลติดขัด เจ้าหัวใจไม่รู้กาลเทศะเต้นถี่ระรัวราวกับเสียงกลองศึก ท่ามกลางเสียงของหัวใจที่แยกไม่ออกว่าเป็นของใคร และสับสนที่ประดังเข้ามา ต่างคนต่างก็เขินอายจนทำอะไรไม่ถูก


ขอบคุณ” 


คนที่ได้สติก่อนก็รีบชักมือหนี แม้เป็นประโยคสั้นๆ แต่กลับทำให้หัวใจคนฟังฟูฟ่องเหมือนขนมสายไหม ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาหลังเกิดเรื่องกับเนสึโกะนี่อาจเป็นครั้งแรกที่ทันจิโร่มีความสุขจนหยุดยิ้มไม่ได้ เขาก้าวเท้าเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และพริบตาที่หลงระเริงนึกตนว่าสามารถเอื้อมดาราที่เฝ้ามองมาตลอด ภาพของดาราอันงดงามก็แปรเปลี่ยนเป็นภาพสะท้อนบนพื้นน้ำ เจ้าลูกกวางก็ตีตัวออกหาก ทิ้งเพียงร่องรอยอันอบอุ่นบนปลายนิ้วซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าครั้งหนึ่งพวกเขาทั้งคู่เคยเชื่อมถึงกันผ่านสัมผัส


ถ้างั้นเดี๋ยวผมช่วย


ไม่ต้อง ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น


น้องชายคนสำคัญของเสาหลักแห่งลมผละตัวออกห่าง  มันช่างพริบตาอันแสนสั้น แต่เหมือนยาวนานเกือบทั้งชีวิตของทันจิโร่ ครั้นเมื่อหัวใจได้อิ่มเอมด้วยรัก ใจของเขาก็ไม่อาจเติมเต็มด้วยใครอื่น ไม่เหมือนสายน้ำที่ต้องการพื้นป่ามาโอบอุ้ม ไม่เหมือนมัจฉาที่ต้องการมหาสมุทร หากพื้นป่าและท้องทะเลไม่ได้มาจากเก็นยะ ความอารีนั้นก็ไม่อาจหล่อเลี้ยงหัวใจที่เต็มไปด้วยความโลภของเขา


ทันจิโร่ เฮ้ ทันจิโร่ นายได้ยินฉันไหมอิโนะสุเกะเริ่มโวยวาย


ห๊ะ อ่า เมื่อกี้นายพูดถึงเรื่องอะไรนะ


ปั๊ดโธ่เว้ย” นายหัวหมูจุดเดือดต่ำกระชากคอคนตรงหน้าเข้ามา  พูดถึงเรื่องภารกิจไง พรุ่งนี้เราสามคนต้องเตรียมตัวไปออกภารกิจแล้วนะ


ให้ตายสิ” อิโนะสุเกะเซล้ม ทันจิโร่ลุกพรวดขึ้นมา ลืมไปเสียสนิทเลยว่าพรุ่งนี้ต้องออกเดินทาง


ก็เออน่ะสิเว้ย” ลูกชายนักตัดฟืนครุ่นคิด 


เสียงบ่นแสบแก้วหูของหนุ่มหน้าหวานลอดทะลุโสตประสาทของทันจิโร่ออกไป ในขณะที่เพื่อนๆ คิดว่าเขาทำหน้าหนักใจเพราะลืมเตรียมสัมภาระ ในหัวของเขากลับคิดถึงแต่เรื่องของลูกกวางที่วิ่งเตลิดไป ใจหนึ่งอยากเว้นระยะให้อีกฝ่ายสงบลงอีกสักหน่อย ทว่าเวลากลับกระชั้นเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว พอคิดว่าวันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เอื้อนเอ่ยความรู้สึกที่ดังก้องอยู่ข้างในอก หัวใจของเขาก็รวดร้าวแหลกสลาย หากไม่มีโอกาสได้เคียงข้าง ก็อยากให้คนคนนั้นได้รับรู้ว่ามีใครคนหนึ่งเฝ้าปรารถนาถึงเขามากกว่าใคร



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #10 pearketsawang (@pearketsawang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 21:22

    ดีมากๆ เลยค่ะ น่ารักกก~

    #10
    1
    • #10-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 1)
      20 กันยายน 2562 / 22:40
      ขอบคุณค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ
      #10-1
  2. #3 vivain???????? (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:18

    ดีมากเลยค่ะไรท์??’“??’“

    #3
    1