คลังเก็บfic yaoi ด้อม Kimetsu no Yaiba ของโปริ่ง

ตอนที่ 10 : Fic Fragile 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    21 ก.ย. 62

Fic Fragile 10

Pairing ทันจิโร่ X เก็นยะ



กินเยอะๆล่ะทันจิโร่  จะได้รีบหาย


ใช่ๆ กินเยอะๆเลย


อู่


ต้องหน้าเละแค่ไหน อิโนะสุเกะถึงสละของโปรดให้กิน

ต้องดูไร้สติแค่ไหน เซนอิทสึถึงได้ดูมีสติขึ้นมา

และต้องดูตายซากขนาดไหน เนซึโกะถึงได้เข้ามากอดปลอบ


ตั้งแต่กลับจากภารกิจ ข่าวเรื่องเขาถูกชินาสึกาวะ ซาเนิมิต่อยยับก็แพร่สะบัดไปอย่างรวดเร็ว บาดแผลจากปีศาจไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก แต่หมัดหนักๆของเสาหลักวายุนี่สิทำเขาระบมไปทั้งหน้า ถ้าไม่มีฮิเมจิมะ เกียวเม เข้ามาห้ามก็ไม่รู้จะมีโอกาสรอดกลับมาหรือเปล่า


ขอบใจนะทุกคน ฉันสบายดีไม่ต้องห่วงหรอก


หนักกว่านี้ก็ผ่านมาแล้ว ภายนอกไม่เท่าไร แต่ในใจนี่แหลกละเอียด พอนึกย้อนกลับไป  ในฐานะคนเป็นพี่เหมือนกัน ถ้าวันหนึ่งเขาฝากเนซึโกะไว้ แล้วมารู้ทีหลังว่าน้องถูกทำร้าย ก็คงโกรธเลือดขึ้นหน้าเหมือนกัน  ถึงอ้างว่าไม่มีเวลาทำอะไรให้มันถูกต้อง ก็คงไม่ใช่เหตุผลที่ลูกผู้ชายควรเอามาอ้าง ไม่ว่าจะมองยังไง เขาที่ไม่ทำอะไรให้ชัดเจนก็ผิดที่สุด  พรุ่งนี้เขาควรไปคุยกับคุณซาเนมิใหม่  ถ้าอีกฝ่ายยังไม่พอใจก็รอคุยกันวันถัดไป ห่วงก็แค่อีกคน ป่านี้ไม่รู้จะสร่างไข้หรือยัง


แกแน่ใจนะทันจิโร่


ไม่เลยสักนิด แล้วก็ไม่รู้คืนนี้จะนอนหลับไหม

ถ้ายังไม่รู้ว่าคนที่ไปด้วยกันปลอดภัยดี


 ถึงมือแพทย์แล้วน่า ไม่เป็นไรหรอก ผู้ใช้ปราณอัสนีกล่าวปลอบ  


เมื่อสัมผัสได้ถึงความกังวลที่แผ่ออกมา คำตอบที่เขาสงสัยในคืนนั้น  ถูกเฉลยออกมาผ่านทางเสียงที่ดังจากออกมาจากอกข้างซ้าย ทั้งห่วงทั้งเศร้า หากไม่รักจนสุดหัวใจเสียงก็คงไม่เป็นถึงขนาดนี้   ถึงมองจากมุมคนนอกเพื่อนเขาจะดูเลวร้าย ทว่าตราบที่เสียงของอีกฝ่ายก็ตอบรับท่วงทำนองที่คล้ายกัน เขาก็ไม่อยากตัดสินว่าเพื่อนเขาผิดคนเดียวหรอกนะ ปรบมือข้างเดียวมันดังซะที่ไหนล่ะ 

 

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังได้ยินเสียงของเก็นยะ ถึงฟังดูสับสนแต่ก็เป็นสัญญาณที่ดี อย่างน้อยเจ้าตัวคงเริ่มตื่นแล้ว ส่วนเสียงของคุณซาเนมิก็เบาลง พรุ่งนี้หลังเขาสงบสติอารมณ์ อาจมีข่าวดีก็ได้นะ


อู่


ก็หวังให้เป็นอย่างงั้นแหละคามาโดะยิ้มอ่อน


 ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะ ฝากดูแลเนซึโกะอีกสักวันล่ะกัน พรุ่งนี้ถ้าได้ออกจากคฤหาสน์เมื่อไรจะรีบไปรับ


แน่นอน จะดูแลให้เป็นอย่างดีเลย เทมปุระวางไว้ตรงนี้นะ อย่าลืมกินล่ะ อิโนะสุเกะว่า พลางชี้ที่ของเยี่ยมไข้


อ่าฮะ จะกินให้หมดเลย  


พอสหายรักกับน้องสาวจากไป ห้องสี่เหลี่ยมก็ดูเงียบเหงาลงถนัดตา  ความคิดที่ฟุ้งซ่านอยู่ก็ยิ่งฟุ้งซ่านเข้าไปใหญ่ อุตส่าห์คิดว่าได้เอื้อมถึงดารา สุดท้ายก็ยังคว้าน้ำเหลว   พอคิดว่าอาจไม่ได้สัมผัสกันอีกแล้ว ก็นึกเสียใจทีพยายามดึงดวงดาวให้ลงมาเกลือกกลั้วกับเศษดิน หากไม่โลภนึกอยากครอบครองความสว่างไสว วันนี้ และวันพรุ่งนี้เขาก็คงยังได้เชยชมดวงดาวอันเป็นที่รักอยู่ห่างๆ


เสียงเปิดประตูดังขึ้น ด้วยคิดว่าเป็นหน่วยแพทย์ที่มาวัดไข้ ก็เลยไม่ได้หันกลับไปมอง จวบจนเตียงข้างๆยุบลง ทันจิโร่ถึงตระหนักได้ว่า มีแขกคนใหม่เข้ามาเยี่ยม  อัญมณีสีม่วงที่เขาหลงใหลทอประกายในความมืด แม้ไม่ได้สดใสเหมือนเดิม แต่ก็ยังดีกว่าตอนไร้สติ ลูกชายคนตัดฟืนรีบพยุงกายลุก ดวงตาสีน้ำตาลแดงยังคงสบประสานกับนัยน์ตาต่างสี


เก็นยะ เขาลองเอ่ยเรียกเพื่อทดสอบภาพมายา


ชู่ว รูปลักษณ์ที่น่าตราตรึงตอบกลับ พลางแตะนิ้วบนริมฝีปากเขาเป็นเชิงบอกให้หรี่เสียง


ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้


พี่พาเข้ามาน่ะ


โอ๊ยพอพูดถึงคนหน้าโหดคามาโดะก็ลุกพรวดขึ้นมา จนหน้าผากไปชนกับอีกฝ่าย


ขอโทษครับเจ้าของต่างหูรูปไพ่กระซิบพลาง เป่าลงบนหน้าผากที่นูนออกมาจากแรงกระแทก  


หมายถึงคุณซาเนมิเหรอครับ


แล้วคิดว่าฉันมีพี่กี่คนล่ะ เก็นยะถามกลับ


นายน่ะผิดนะ เพราะเอาแต่พูดว่าจะรับผิดชอบ แต่ไม่อธิบายอะไร พี่เขาก็โกรธสิ 

 

คนถูกต่อยไหล่หัวเราะแห้ง จินตนาการไม่ออกเหมือนกัน ว่าเก็นยะทำให้คนที่โมโหไม่สนหน้าพระอินทร์พระพรหมเย็นลงได้อย่างไร บางทีอาจเป็นเรื่องความลำเอียงมาตรฐานที่คนเป็นพี่มักมีกันโดยกำเนิด 

 

แล้วตอนนี้เขาโอเคเหรอครับ


อือ” คล้ายราวกับเมฆหมอกขมุกขมัวที่ปกคลุมหัวใจเขาอยู่ถูกแสงสว่างจากรอยยิ้มของคนตรงหน้าขจัดออกไป


เพียงคำเอ่ยสั้นๆก็ทำให้หัวใจของทันจิโร่กระโดดลิงโลดอยู่ในอก ทุกวินาทีในห้วงเวลานั้นเปล่งประกายอย่างทรงคุณค่า ผู้ใช้ปราณดึงคนรักลงมานอนบนเตียงคนไข้ด้วยกัน ก่อนกดสันจมูกคมลงไปบนพ่วงแก้มเพื่อสูดกลิ่นกายที่ตนเฝ้าถวิลหาจนพอใจ


เจ้าเล่ห์เจ้าของดวงตาสีอะเมทิสต์หัวเราะเพราะจักจี้ที่ถูกคนตัวเล็กกว่าไล่หอม


เจ้าเล่ห์แล้วรักไหมครับ พอได้โอกาสหยอกคนมุขแพรวพราวก็รีบคว้า ลมหายใจร้อนจรดรดริน  


คนโดนถามใจเต้นแรง  เมื่อถูกดึงมือไปวางแนบลงบนแผงอก ในขณะที่หัวใจของเขาเต้นพลิ้ว หัวใจของทันจิโร่เองก็เต้นดังไม่แพ้กัน แค่ถูกถามว่ารักไหม สายตาของคนถามก็จ้องเสียอย่างกับว่ากำลังกล่าวคำสัตย์สาบานโดยมีดวงดาวเบื้องบนร่วมเป็นสักขพยาน


รักครับ น้องชายคนรองกล่าวกระซิบ 


ไม่ช้าต่อจากนั้นสัมผัสที่เบาบางทว่าลึกซึ้งเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกก็ประทับตรึงลงมา โลกใบเดิม ดวงตาคู่เดิม ทว่าทุกอย่างดูเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง สองแขนเอื้อมคล้องลำคอของร่างสูงขณะปรับองศาจูบให้ลึกซึ้งขึ้นโดยปราศจากความอิดออด


บางครั้งทันจิโร่ก็รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมตนถึงถูกดึงดูดด้วยสิ่งที่ก้าวร้าวและแหลกสลาย มากกว่าสิ่งที่สมบูรณ์แบบ ความสงสารเหรอไม่ใช่หรอก เป็นความรักที่ก่อตัวขึ้นจากการเฝ้ามองต่างหาก ถ้ามีโอกาสสักครั้ง เขาก็อยากจะดูแลคนนี้   


ในวันที่ความทรงจำของชายชราเปล่งแสงเรืองรอง เลือดในกายของเขาไหลเวียนช้าลง กระดูกทั้งร่างกายเลาะลั่น คงไม่มีเกียรติยศใดที่ทำให้เขาภูมิใจได้เท่ากับการอุทิศชีวิตจนถึงลมหายใจสุดท้าย เพื่อดูแลสมบัติที่มีเพียงชิ้นเดียวในโลก


รักเหมือนกันครับ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #22 Tamunkaohai (@Tamunkaohai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 16:33

    ชอบมากๆเลยค่ะ แต่งดีมากกกกก

    รอตอนต่อไปอยู่นะคะ ♡๐♡

    #22
    1
    • #22-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 10)
      30 กันยายน 2562 / 17:24
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ จะพยายามมาปั่นนะคะ
      #22-1
  2. #21 pearketsawang (@pearketsawang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:29
    ฟวหสสกสหวฟฟว หวานเกิ้นนนนนน -///////-
    #21
    1
    • #21-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 10)
      21 กันยายน 2562 / 20:07
      หวานปิดท้ายหน่อยค่ะ แฮ่ ><
      #21-1
  3. #20 AiLost (@abc-58) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 16:59

    ทั้งสองคน แต่งงานกันไปเลยยยยย

    #20
    1
    • #20-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 10)
      21 กันยายน 2562 / 20:06
      นี่ก็เกือบแต่งแล้ว 5555555555
      #20-1