คลังเก็บfic yaoi ด้อม Kimetsu no Yaiba ของโปริ่ง

ตอนที่ 16 : Fic ลั่นรัก 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 ก.ย. 62

fic ลั่นรัก 1 

Pairing ทันจิโร่xซาเนมิxเก็นยะ

หมายเหตุ : ฟิคเรื่องนี้เป็นAUไทย และมีหลายverse รวมเข้าด้วยกัน ทั้งomegaverse rainverse heartbeatverse ส่วนชื่อตัวละครจะมีการแปลงจากญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยดังนี้ ท่านจาโรจน์ = ทันจิโร่ เสน่หา = ซาเนมิ กัญญา = เก็นยะ แสงอัศนี = เซนอิทสึ อโณทัย = อิโนสุเกะ



น่าอิจฉา...ที่พวกท่านไม่ได้ถูกทอดทิ้ง

น่าอิจฉา...ที่พวกท่านไม่ลดตัวไปเป็นโจรเพื่อเลี้ยงปากท้อง

น่าอิจฉา...ที่พวกท่านมีมิตรสหายและบิดามารดาคอยอุ้มชู

ส่วนเราสองพี่น้องไม่มีใครเลยนอกจากกันและกัน


“กัญญาลงมาเถิด ข้างล่างนี้ปลอดภัยแล้ว” เมื่อเห็นว่าปลอดภัยแล้วกุมภีล์สีเงินจึงกวักมือให้น้องชายตัวโตเดินลงมาอาบน้ำในสระแก้วด้วยกัน เกล็ดสีเงินประปรายตามผิวหนังทอแสงเป็นประกายแวววับ คลื่นน้ำแตกเป็นฟองฟอด


กัญญากลั้นหายใจเมื่ออยู่ต่อหน้างานประติมากรรมชิ้นเอก หยดน้ำเล็กๆ เกาะไปตามเรือนร่างเปลือยซึ่งเต็มไปด้วยบาดแผล เสน่หาเสยผมที่เปียกลู่ไปด้านหลัง ตั้งแต่กัญญาจำความได้จนเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ เพื่อนและครอบครัวคนเดียวที่นักกะสีนิลรู้จักคือเสน่หาผู้เป็นพี่ชาย


เสน่หาเป็นจระเข้ที่มีฤทธิ์เดชมากที่สุดในชลสถานแห่งนี้ ไม่เพียงแค่มีปฏิภาณไหวพริบเป็นเลิศ และยังมีฝีมือการต่อสู้เป็นเลิศ จนเป็นที่ครั่นคร้ามของเทพเทพารักษ์ทั้งหลายในไพรสัณฑ์ แต่ยังมีรูปจำแลงงดงามเป็นที่ต้องตาต้องใจของเหล่าอัปสร หากจะมีสิ่งใดที่ทำให้เกียรติของพี่ต้องมัวหมอง ก็คงมีแค่คำทำนายอัปมงคล


จวบจนบัดนี้กัญญาไม่รู้ว่าคำทำนายที่ว่านั้นคืออะไร ทำไมบิดาถึงต้องขับไล่พวกเขาสองพี่น้อง พอถามพี่ชาย จระเข้สีเงินก็ตอบเพียงแค่ว่าเรื่องอัปมงคลแบบนั้นไม่รู้เสียดีกว่า คนหัวอ่อนอย่างกัญญาจึงไม่ได้ซักไซ้ต่อพี่ขุ่นข้องหมองใจ


เรือนร่างอรชรจมหายไปในสระบัว เสน่หาค่อยๆ เอาขี้เถ้าขัดแผ่นหลังให้น้องชาย ใบหน้าพริ้มเพราผ่อนคลายไปกับสัมผัสจากปลายนิ้วที่พี่ชายบรรจงให้อย่างอ่อนโยน เสน่หาลอบมองน้องชายตั้งแต่หน้าผากกว้างลงมาที่แพขนตาหนา ไล่เรื่อยลงสันจมูกโด่ง และกลีบปากอวบอิ่มสีกุหลาบ


เสน่หากลืนน้ำลายลงคอ ความเย้ายวนของกัญญาปลุกเร้าอารมณ์ลุ่มลึกของบุรุษเพศ เสน่หาเบนสายตาหลบเล็กน้อย ก่อนวักน้ำขึ้นมาล้างคราบขี้เถ้า เส้นผมสีดำคลอเคลียไปกับไหล่หนา เสียงครางหวานหลุดออกจากกลีบปากอวบอิ่มซึ่งกำลังเผลอออกอย่างแช่มช้าราวกับจงใจยั่วเหล่าภุมราให้เข้ามาดอมดม


มือหนาละลงไปมานวดคลึงบริเวณสะโพก รอยรักสีจางเบ่งบานไปทั่วกายจำแลง ยิ่งเติบใหญ่กัญญาก็ยิ่งน่าหลงใหล หากไม่ถูกบิดาเนรเทศออกจากเมืองบาดาล ป่านนี้คงได้เป็นที่หมายปองของเหล่านักระ พลันพอนึกถึงต้นเหตุของวิบากกรรมดวงตาสีม่วงก็แววขึ้นมา ทั้งริษยา ทั้งชิงชัง บุรุษในคำทำนายจนอยากฆ่าให้ตายคามือ ไม่รู้ชาติสะสมบุญมากี่ชาติ มนุษย์ผู้ต้อยต่ำ ถึงมีวาสนาได้เสพสมกับอัญมณีแห่งชลาธาร


“พี่จ๋าเป็นอะไรเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมขมวดคิ้วแน่นเชียว”


“ไม่มีอะไรหรอก พี่แค่นึกห่วงเจ้าก็เท่านั้น อีกไม่นานเจ้าก็เข้าฤดูอีกแล้วนะ ถ้ามีใครเข้ามาเกี้ยวเวลาพี่ไม่อยู่ ก็อย่าไปหลงคารมมันล่ะ” กุมภาสอนน้องชาย พลางสันจมูกลงบนพ่วงแก้มนิ่มด้วยความหวงแหน


“ไม่ใช่แต่กัญญาหรอกที่ต้องระวัง” กัญญาดันคนรุ่มร่ามออก


“พี่เองก็ด้วย อย่าลืมสิว่าตอนกัญญาเข้าฤดูพี่เองก็เข้าฤดูด้วยเช่นกัน” ได้เห็นน้องชายแสดงความเป็นห่วงเป็นใยตน รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเสน่หา


“งั้นเจ้าก็อยู่กับพี่เหมือนเดือนที่แล้วสิ พี่ไปเอาโอสถแค่วันเดียวเดี๋ยวมะรืนพี่ก็กลับมากอดเจ้าแล้ว”


เจ้าของเสียงทุ้ม กระซิบเกี้ยว กัญญาพาลหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู ท่าทางเงอะงะไม่สีประสาของเด็กน้อยชวนให้คนมองใจเต้นโครมคราม เขาช้อนร่างอรชรให้เข้ามาในอ้อมแขน ก่อนเชยคางมนขึ้นมากอดจูบอย่างดูดดื่มกลางลำธาร


“ถ้ากัญญายอมพี่ก็ได้แต่พี่ก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ” กุมภาสีนิลกระซิบตอบ 


กลิ่นคาวเลือดจากอาหารมื้อค่ำยังคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก หากแต่สิ่งที่สองจระเข้รับรู้มีเพียงความต้องการที่เอ่อล้นออกมา แม้ไม่อาจสร้างพันธะ หรือสร้างเลือดเนื้อเชื้อไขด้วยตนเอง ทว่าสิ่งที่สถิตอยู่ทรวงอกคือความผูกพันซึ่งแน่นแฟ้นกว่าพันธะใด


คนอายุมากกว่าครางต่ำ กล้ามเนื้อทั้งองคาพยพสั่นระริกตามแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่น เสน่หารั้งเอวบางเข้ามาแนบชิดแก่นกายอันร้อนผ่าว แล้วเสียดสีส่วนร้อนนั้นเข้าหากัน


ความเสียวกระสัน ที่กำลังคุกรุ่นแล่นพล่านไปทั่วร่าง ส่วนแข็งขืนของกุมภีล์ผู้ทรงฤทธิ์ถูกกระตุ้นจนปวดหนึบ ผู้ครองเขี้ยวเพชรค่อยถ่างขยายกลีบเนื้ออูมเข้าออกเพื่อชำระล้างคราบสวาทที่ตนทิ้งไว้ ผนังชมพูอ่อนตอดรัดการรุกราน ทั้งอุ่น คับแน่น และชุ่มด้วยน้ำรักที่เขาเคยหลั่งที่ไว้ ข้างในของกัญญายังคงทำให้เสน่หารู้สึกเยี่ยมยอดทุกครั้งที่ชำแรกเข้าไป


พอล้างคราบเก่าออกแล้วเขาสอดใส่ความเป็นชายกลับเข้าไปแล้วกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง กัญญาผวาหาพี่ชาย ใบหน้าหวานเชิดรั้งด้วยความเสียวซ่าน ลมหายใจระรวยรินสอดประสาน สองร่างอิงแอบแนบชิดกันมัวเมาในรสรัก


ความรู้สึกในอกมากล้นเกินกว่าจะย้อนกลับ รอยบาปถูกเน้นย้ำให้เข้มขึ้น เสน่หาโอบกอดน้องชายแน่นขณะบดเบียดจุดโปรด ปรนเปรอน้องชายอย่างชำนาญ


แรงอารมณ์ค่อยๆ พุ่งทะยาน หยาดน้ำตาแห่งความสุขสมไหลอาบดวงหน้าหวาน ร่างทั้งร่างกระตุกสั่นเมื่อถึงจุดหมายปลายทาง คราบสวาทไหลย้อยลงมาจนถึงโคนขา เม็ดพันธุ์สีขุ่นถูกหว่านไปทั่วหน้าท้องแกร่ง แต่เหมือนพี่ชายของเขายังเสร็จสมเสียทีเดียว สัดส่วนแกร่งยังคงดุดันเข้ามาอย่างต่อเนื่อง กัญญาขยับตัวงอตามแรงกระแทก ฤทธาที่มีมาแต่กำเนิดสูญสลายไปกับความเร่าร้อนของเสน่หา


เขาไม่อยากพรากจากน้องเลยสักวินาทีเดียว ทว่าหากไม่ไปนำโอสถมาหากัญญาก็กลัวว่าน้องจะเป็นอันตรายเข้าฤดู ริมฝีปากหนาพรหมจูบลงบนใบหน้าของผู้เป็นที่รักด้วยความอาลัย โดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนกำลังแอบซุ่มดูการละเล่นของพวกเขาอยู่ในพงไพรในความงามของอสุรา 


เปลวเพลิงในเงาไม้วาววับ จาโรจน์พยายามข่มใจนิ่งเมื่อได้เห็นลีลาการเล่นน้ำของคู่ครอง ทว่าเสียงหวานที่เขาได้ยินในยามพิรุณโปรยยังดังกังวานในโสตประสาท ดวงตาสีน้ำตาลแดงจับจ้องไปยังเป้าหมาย เพียงแอบมองหัวใจของเขาก็ถูกสาปให้เต้นระรัวไม่หยุด หากวันใดสองอัญมณีแห่งชลาธารจ้องมองเขาด้วยแววตาซึ่งปี่ยมล้นด้วยความต้องการ เจ้าก้อนเนื้อในอกซ้ายคงได้หยุดเต้นเป็นแน่


พรานหนุ่มค่อยๆ หลับตาลงสลับฟังเสียงลมหายใจหอบกระเส่า พลางเลียริมฝีปากที่แห้งปากตัวเอง ขณะไล้ส่วนที่เริ่มนูนโค้งตามจินตนาการตน กายเนื้อของเหยื่อที่เขาเฝ้าตามหามาเนิ่นนานจะมีรสชาติแบบไหน แล้วริมฝีปากที่มีรสเลือดคั่งค้างจะความหวานไว้ให้เขาลิ้มลองไหมนะ เพียงแค่คิดภาพยามอสุราทั้งสองถูกปราบในอ้อมกอดของเขา ร่างกายของพรานหนุ่มก็ร้อนขึ้นมา เขาล้วงเข้าไปสัมผัสส่วนแข็งขืนก่อนดึงรูดดั้งขึ้นลงเพื่อระบายกำหนัด


“อ๊ะ..อื้อออ..อื้มมม…พี่ครับ…อื๊ออ…” เสียงหวานครางสั่นเครือ จาโรจน์เฝ้ามองร่างนั้นโยกคลึงไปกับพี่ชาย ขณะพยายามเม้มกลั้นเสียงไม่ให้เผลอเรียกบุคคลที่ตัวเองนึกถึงอยู่ออกมา ชาติที่แล้วเพราะลำบากช่วยเขา ชาตินี้เลยต้องมาตกระกำลำบาก



จะตามรักไปทุกภพทุกชาติ

จะคอยถนอมดูแลไม่ให้ลำบาก

แม้อีกฝ่ายจะไม่เหลือความทรงจำแล้ว

แต่เขายังจำสัญญาที่เคยให้กับเมียรักทั้งสองได้เสมอ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #34 yuriyuji (@yuriyuji) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 00:28

    อร๊ายย เเค่ฉากพี่น้องก็ฟินเเล้ว//7//

    #34
    1
    • #34-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 16)
      15 ตุลาคม 2562 / 23:10
      ขอบคุณค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ
      #34-1
  2. #28 pearketsawang (@pearketsawang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 09:32

    หู้- แซ่บจังเลยค่า 0.,0

    #28
    2
    • #28-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 16)
      2 ตุลาคม 2562 / 07:25
      มีเรื่อยๆค่ะ อยากเขียนแบบไทยอีโรติก
      #28-1
    • #28-2 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 16)
      2 ตุลาคม 2562 / 07:25
      มีเรื่อยๆค่ะ อยากเขียนแบบไทยอีโรติก
      #28-2
  3. #27 waritmob (@waritmob) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 18:57

    ย่อหน้าสุดท้ายนี่พระรถ-เมรีกับพระสุธน-มโนราห์ชัดๆ ไหนๆก็เป็นแบบไทยแล้ว จัดบทอัศจรรย์สักบทมั้ยคะ แล้วheartbeatverseเป็นแบบไหนหรอคะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 กันยายน 2562 / 19:05
    #27
    2
    • #27-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 16)
      30 กันยายน 2562 / 19:07
      จะบอกว่าชอบตำนานสองเรื่องนี้มากเลยแอบเอามาผสม อิอิ
      #27-1
    • #27-2 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 16)
      2 ตุลาคม 2562 / 07:24
      Heratbeatverseคงเปลี่ยนเป็นdreamverseค่ะ
      #27-2
  4. #26 S2O3 (@sornsawanean) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 17:12
    ม-เมียรักทั้งสอง รู้แล้วคนนึ่งแต่อีกคนกลับคาดไม่ถึง
    #26
    1
    • #26-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 16)
      30 กันยายน 2562 / 17:25
      อ้อ AUนี้ไอเดียมาจากเรื่องไกรทองอ่ะค่ะ 555555555
      #26-1