คลังเก็บfic yaoi ด้อม Kimetsu no Yaiba ของโปริ่ง

ตอนที่ 19 : Fic ลั่นรัก 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    8 ต.ค. 62


fic ลั่นรัก 4

Pairing ทันจิโร่xซาเนมิxเก็นยะ

หมายเหตุ : ฟิคเรื่องนี้เป็นAUไทย และมีหลายverse รวมเข้าด้วยกัน ทั้งomegaverse rainverse dreamverse ส่วนชื่อตัวละครจะมีการแปลงจากญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยดังนี้ ท่านจาโรจน์ = ทันจิโร่ เสน่หา = ซาเนมิ กัญญา = เก็นยะ แสงอัศนี = เซนอิทสึ อโณทัย = อิโนสุเกะ


กัญญา กัญญาได้ยินพี่ไหมเสียงเสน่หากังวานไปทั่วพื้นป่า ทำเอาเหล่าสรรพสัตว์ที่กำลังหลับนอนอกสั่นขวัญผวา กว่ากุมภาผู้เรืองอิทธิฤทธิ์ จะหลุดจากเขตอาคมก็ใช้เวลาเกือบทั้งคืน 


ต้นไม้ใหญ่รอบบึงหักโค่นระเนระนาด พื้นดินเต็มไปด้วยรอยเท้า และคราบเลือด หัวใจคนเป็นพี่หล่นหลงไปถึงตาตุ่มเมื่อเห็นร่องรอยการต่อสู้เหล่านั้น เขารีบเดินตามรอยเท้าด้วยความร้อนรนเข้าไปจนถึงใต้ต้นไม้ใหญ่กลางป่า กลิ่นสาปมนุษย์เริ่มแรงขึ้น กุมภีล์สีนิลนั่งสะอื้นไห้ตัวโยน เนื้อตัวที่เคยสะอาดสะอ้าน บัดนี้กลับสกปรกมอมแมมไปด้วยคราบเลือด


พี่จ๋าคนเสียขวัญก็รีบโผเข้ากอดพี่ชาย


เกิดอะไรขึ้นหรือกัญญา เสน่หาเอ่ยถามพลางสำรวจร่องรอยบาดแผลบนเรือนร่างของของน้องชาย พอเห็นว่าไม่มีแปลฉกรรจ์อะไร จ้าวชลาสถานก็ถอนหายใจออกมา  เขากระชับอ้อมแขนแน่นพลางลูบหลังคนอายุน้อยกว่าด้วยความอ่อนโยน


ไม่เป็นไรๆ พี่กลับมาแล้ว เสียงทุ้มกล่าวกระซิบปลอบขวัญ


กัญญาไม่ใช่จระเข้ทั่วไป นอกจากมีอิทธิฤทธิ์ก็มีติดตัว ยังมีเกล็ดนิลคอยคุ้มภัย ถ้าจะเสียท่ายับเยินขนาดนี้เห็นทีคงเจ้าผู้บุกรุกคงไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา ถ้าไม่ใช่คนในโชคชะตา ก็ต้องเป็นระดับพระอิศวรจำแลงลงมา ดวงตาสีม่วงแววขึ้นในความมืด มือหยาบละลงมาโอบสะโพกมน ก่อนฮุกเข้าที่กรามขวา


พลั่ก!


 กัญญาเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ กลีบปากช้ำอ้าหุบราวกับจะถามพี่ชายว่าตนทำอะไรผิด  เสน่หาขบฟันกรอด ยิ่งเห็นผู้บุกรุกใช้ใบหน้ากัญญามาเสแสร้งบีบน้ำตา ความโกรธที่คุกกรุ่นอยู่ในอกก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง

 

เจ้าเอากัญญาไปซ่อนไว้ที่ไหน


กุมภิลหนุ่มแผดเสียงลั่น หากกัญญาคือดอกซ่อนกลิ่น เสน่หาก็คือดอกกุหลาบที่มีหนามแหลม ถึงรูปลักษณ์งดงามน่าเชยชมแค่ไหน ผู้ท้าทายก็ต้องพึงระวัง ว่าดอกไม้ดอกนี้แตกต่างจากดอกอื่น พอเห็นว่าเล่นละครไปก็ไร้ประโยชน์ จาโรจน์ก็ยอมเผยร่างที่แท้จริงออกมา เส้นผมสีน้ำตาลแดงปลิ้วสยายไปตามสายลม ดวงตาสีเพลิงเจิดจรัสในความมืด เขาบ้วนเลือดในปากออก ก่อนยกยิ้มทักทายจ้าวชลาธาร


“โธ่ท่านพี่ เมียจะไปอยู่ที่ไหนได้ล่ะ ถ้าไม่ใช่เรือนผัว”



สามหาว กล้าดีอย่างไรถึงได้พูดจากโป้ปดต่อหน้าข้าเสน่หากระทืบเท้าเตือนผู้บุกรุก 


จุ๊ๆ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิจ๊ะ ถ้าไม่ได้เสียเป็นผัวเมีย แล้วกลิ่นน้องชายเจ้าจะติดบนตัวข้าได้อย่างไร ลำพังแค่ต่อสู้คงไม่ได้เล่นโยกคลึงกันเป็นวันหรอกมั้ง


เสน่หาโกรธจนหน้าสั่น ความเร็วของกัญญาว่าน่าหวั่นแล้วก็ยังห่างจากเสน่หาตอนเอาจริงลิบโลก ที่เขาเล่าลือกันว่าเป็นที่ครั่นคร้ามของเทวดา คงไม่ใช่แค่ราคาคุย เพียงพริบตาพรานหนุ่มก็ถูกหางฟาดจนกระเด็นอัดต้นไม้  


"ข้ากับน้องไม่มีใครเป็นเมียเจ้าทั้งนั้น"


จระเข้สีเงินเอี้ยวตัวหลบสัตตโลหะ ขณะสืบเท้าซ้ายไปข้างเท้า แล้วใช้เท้าขวายับซ้ำไปตรงกลางลำตัวของอีกฝ่าย  กำลังมนุษย์หรือจะสู้จระเข้ ขนาดศาสตราปลุกเสกยังเกือบร้าว แล้วจะนับประสาอะไรกับอวัยวะภายในของมนุษย์ ดวงตาสีม่วงแววขึ้น สองแขนคว้าแย่งศาสตรา ด้วยความต่างของพลังไม่ช้าจาโรจน์ก็เสียหลัก ขอบปากฉีกกว้างเห็นฟันคมเรียงเป็นแนว ใบหน้าซึ่งมีแผลฉกรรจ์พุ่งเข้าหมายจะขย้ำคอศัตรู ผู้รุกรานรีบโยกตัวหลบ เขี้ยวเพชรเฉียดเส้นเลือดแดงใหญ่ตรงคอไปอย่างเฮียดฉิว


“ถ้าคิดว่าจะตัดข้าได้ตรงนี้ก็ลองดู ข้าไม่ยอมให้ท่านตัดความสัมพันธ์ง่ายๆหรอก


พรานผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ประกาศกร้าว สัตตโลหะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ความร้อนที่แผ่ออกมาทำเอามือของเสน่หาเกือบไหม้ จระเข้ตัวโตร้องสบถก่อนปล่อยมือออกจากหอก ศาสตราที่เคยถูกหุ้มด้วยวารีบัดนี้กลับถูกห้อมล้อมเปลวเพลิงตามความประสงค์ของผู้เป็นนาย  


แม้ว่าคู่ครองของเขาจะต่างจากคนอื่น 

ไม่นุ่มนิ่ม ไม่อ่อนโยน

ทว่าทั้งสองก็คือความรักที่เขาเฝ้าตามหา


คำมั่นสัญญาที่ข้าลั่นไว้เมื่อชาติที่แล้ว ต่อให้ตาย ข้าก็จะรักษามันไว้ให้ได้


 “หุบปากพอรู้ว่าใจหวั่นไหวเขารีบข่มความรู้สึกน่าสมเพชลงไป


แค่พละกำลังยังสู้ข้าไม่ได้ กล้าดีอย่างรกล้าพูดคำสัญญาพล่อยๆออกมา


กรงเล็บของเสน่หาข่วนแผ่นอกแกร่งเป็นทางยาว หอกแหลมพุ่งตัดอากาศเฉือนสีข้างเสน่หาเป็นแผลกว้าง เลือดสีแดงฉานไหลริน จระเข้สีเงินร่นถอยลงมา เจ้าของศาสตราร่ายรำกระบวนท่าลับ การเคลื่อนไหวของจาโรจน์ที่เคยปราดเปรียว ลื่นไหล เหมือนสายน้ำบัดนี้กลับหนักหน่วงและรุนแรงขึ้น กุมภีล์กัดฟันทนพิษบาดแผล เพื่อไม่ให้เสียจังหวะสวนกลับ ทว่าเพราะอยู่ห่างจากชลาธาร พละกำลังที่เคยมีก็ถูกริดรอนโดยพระแม่ธรณี


ผู้ครองเขี้ยวเพชรหายใจหอบ จะหลบก็ถูกเผาด้วยโลหะ จะเข้าปะทะก็ไม่มีเกล็ดนิลของกัญญาคอยคุ้มกัน ยิ่งจาโรจน์เยื้อการต่อสู้ได้นานเท่าไหร่ เสน่หาก็เริ่มตกที่นั่งลำบาก


เจ้านี่คงตั้งใจเอาไว้แล้วสินะ


แยกเขาออกจากกัญญา

เพื่อล่อลวงคนหัวอ่อนไปนอนกกบนเรือน

แล้วจึงค่อยย้อนกลับสู้กับเขาที่กำลังอ่อนกำลัง

แม้ชิงชังก็ต้องยอมรับในความสามารถของเจ้ามนุษย์หัวใส


เรื่องพลังข้าอาจสู้ท่านไม่ได้ แต่ความรู้สึกของข้าคือของจริง ตั้งแต่ได้เจอท่านได้ฝัน ข้าก็อยากเจอท่านมาตลอด


พรานหนุ่มถอยลงมาตั้งรับ การสู้รบเป็นอย่างดุเดือด มุดเหงื่อปรากฎขึ้นทั่วไปหน้าของจาโรจน์ การรอคอยสิบปีสำหรับบางคน อาจนานจนแทบขาดใจ แต่สำหรับจาโรจน์นับตั้งแต่เขาเอ่ยมันออกไป ทุกคำสัญญาคือนิรันดร์ พญามังกรเพลิงร้องคำราม เปลวเพลิงที่ร้อนดังไฟนรกพุ่งเข้าใส่ขัตติยะ คมหอกกรีดผ่านเกล็ดสีเงินบนใบหน้า แผ่นหลังที่ไม่เคยสัมผัสแผ่นดินก็ล้มลงโดยมีศัตรูค่อมทับอยู่ เสน่หาขู่คำราม สองมือยกขึ้นบีบคอศัตรูที่กำลังโรมรัด ทว่าพอได้เห็นความมุ่งมั่นในดวงตาคู่นั้น สุดท้ายความหวั่นที่เขาพยายามกดมันลงไป ก็เผยออกมา


เขาไม่เคยรู้จักคำว่าแพ้

ทว่าในวินาทีที่ความพ่ายแพ้มาเยือนเขาจริงๆ

เขากลับพบว่าความพ่ายแพ้นั้นแหละ

อาจเป็นสิ่งที่เขารอมานานตลอดหลายปี

ภาพในนิมิตฝันซ้อนทับกับภาพปัจจุบัน เสน่หาเอื้อมมือไปประคองหน้าของพรานหนุ่มไว้  กุมภีล์โน้มใบหน้าของพรานลงมาจนกระทั่งลมหายใจหอบประสานกันเป็นหนึ่ง เรียวลิ้นร้อนสอดเข้าไปข้าในโพรงปากชื้น สัมผัสแสนร้อนแรงดึงสติให้จมลงสู่ในม่านหมอกแห่งความปรารถนา  มือเพรียวลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างด้วยความภาคภูมิใจในสิ่งที่ตนได้ครอบครอง ไม่ใช่เพราะหน้าที่ในฐานะผู้ใต้บัญชา แต่เพราะรักและหลงใหลในตัวตนของขุนศึก ชาติที่แล้วพวกเขาจึงยอมก่อกรรมทำเข็ญ เพื่อปกป้องแผ่นดินของผู้เป็นที่รัก


ทำให้ข้าครางชื่อของเจ้าสิ ทำให้ข้ากับน้องอุ้มท้องบุตรของเจ้า”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #39 S2O3 (@sornsawanean) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 14:17
    เจอคำนี้แล้วระเบิดพลังคอสโมค่ะ
    #39
    1
  2. #37 yuriyuji (@yuriyuji) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 18:27

    เสน่หาโหดเเท้นึกว่าจะไม่รอดเเล้ว ประโยคสุดท้ายนี่เเบบ..//-//

    #37
    1
    • #37-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 19)
      15 ตุลาคม 2562 / 23:12
      เสน่หาก็มีความเซะซี่ยั่วๆเหมือนน้องชายแหละคะ
      #37-1
  3. #36 waritmob (@waritmob) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 16:44

    คือเราเป็นติ่งเทพอินเดียเลยโฟกัสที่คำว่าพระอิศวรเป็นพิเศษ แต่สเน่หานี่ก็ไม่เบานะเนี่ย

    #36
    1
    • #36-1 NancyChinamon (@NancyChinamon) (จากตอนที่ 19)
      15 ตุลาคม 2562 / 23:12
      ใช่แล้วค่ะ เสน่หานี่ก็ไม่เบา555
      #36-1