คลังเก็บfic yaoi ด้อม Kimetsu no Yaiba ของโปริ่ง

ตอนที่ 22 : Fic ลั่นรัก 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    14 ต.ค. 62

fic ลั่นรัก 6

Pairing ทันจิโร่xซาเนมิxเก็นยะ

หมายเหตุ : ฟิคเรื่องนี้เป็นAUไทย และมีหลายverse รวมเข้าด้วยกัน ทั้งomegaverse rainverse dreamverse ส่วนชื่อตัวละครจะมีการแปลงจากญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยดังนี้ ท่านจาโรจน์ = ทันจิโร่ เสน่หา = ซาเนมิ กัญญา = เก็นยะ แสงอัสนี = เซนอิทสึ อโณทัย = อิโนสุเกะ



กาลครั้งหนึ่งมีตำนานเล่าขานถึงสามพรานผู้ทรงฤทธิ์ พรานมีนามว่าแสงอัสนี ยามตื่นขี้ขลาดดูไม่เอาไหน แต่ฝีมือดาบตอนหลับร้ายกาจนัก  ยักษ์เกเรที่ว่าแน่ก็ถูกปราบว่าแล้วในคืนเดียว พรานคนที่สองชื่ออโณทัยชอบสวมหน้ากากหมูป่าจนเป็นเอกลักษณ์ วารีกุญชรที่ว่ามีกำลังมหาศาลยังถูกเขาลงได้ด้วยดาบเดียว ทว่าความแปลกของสองพรานก็ยังไม่อาจเทียบกับชีวิตรักของจาโรจน์


ว่ากันว่าจระเข้สีนิลและสีเงินที่บนเรือนใหญ่ของเขาไม่ใช่สัตว์เลี้ยงเสริมบารมี แต่เป็นเมียรักที่ชดใช้กรรมเก่าอยู่ในร่างของสัตว์เดียรัจฉาน เมียคนหนึ่งคนหนึ่งมีร่างจำแลงสง่า อีกคนอ่อนหวานละมุนละไม ความงามของทั้งคู่เทียบเท่ากับเทวดาบนสวรรค์ชั้นฟ้า ด้วยเหตุนี้พรานหนุ่มเลยหวงเมียตนหนักหนา แขกไปใครมาก็ระแวง กลัวเขาจะเอาเมียตนติดมือไป ฝ่ายสองกุมภาเห็นดังนั้น จึงตกลงใจกันว่ายอมอยู่ในร่างจำแลงแค่เฉพาะตอนอยู่ด้วยกันสามคนผัวเมียเท่านั้น


“แค่ครั้งเดียวนะจ๊ะ” จระเข้หนุ่มบอกกับคนรักทั้งสอง ลอนกล้ามเนื้อบนหน้าท้องแกร่งเริ่มมีไขมันเข้าไปสะสม พวงแก้มสองข้างของกัญญาดูมีเนื้อมีหนังขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ตั้งแต่มาอยู่กับคู่แห่งโชคชะตา จาโรจน์ก็สรรหาอาหารมากมายมาให้พวกเขากินจนอิ่มหนำสำราญ


กัญญาเคยคิดว่าเขาช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้มีคนรักคอยเกื้อกูลถึงสองคน คนหนึ่งก็อ่อนโยนกับเขาตลอด อีกคนก็ช่างเอาอกเอาใจ การมีคนรักถึงสองคนมีข้อดีมากมาย ทว่าก็มีข้อเสียเป็นเงาตามตัว ภาระบนเรือนไม่ค่อยเท่าไหร่ ภาระกายนับวันยิ่งสาหัส


พอถูกรุกเร้าหนักเข้ากัญญาก็เริ่มบ่นอิดออด จาโรจน์ก็ร้ายกาจ พี่เสน่หาก็เจ้าเล่ห์ ต่างคนต่างพลัดกันมาเข้าหาเขาตั้งแต่เช้ายันค่ำ ก็อดล้าสะสมไม่ได้ ใจจริงนึกอยากลองสวมบทยักษ์ไล่ทั้งคู่ออกไปนอนนอกห้อง ทว่าพอเจอคำหวานเป่าหูร่างกายอ่อนระทวยขึ้นมา ปัญหาของพวกเขาเลยคาราคาซังมาเป็นเดือน


“ว่าไงนะกัญญา”


“กัญญาบอกว่าวันนี้ให้พวกพี่ทำได้แค่ครั้งเดียวจ๊ะ” ผู้ครองเกล็ดนิลกล่าวย้ำ ก่อนพละออกจากอ้อมแขนของพรานหนุ่ม


“ไม่เอาน่า อย่าใจร้ายกับพี่นักเลย” จาโรจน์ทำเสียงหวานก่อนดึงหน้าบูดบึ้งเข้ามากอด


“พวกพี่ต่างหากที่ใจร้ายกับกัญญา ไม่รู้แล้วล่ะ กัญญาให้พี่ทำพร้อมกันแล้วก็ให้ทำครั้งเดียวเท่านั้น ถ้ามากกว่านี้ก็ไปจัดการกันเองเถอะจ๊ะ” กุมภิลดันตัวออกห่าง พริบตาหนึ่งเห็นใบหน้าละห้อยของทั้งคู่ใจก็เกือบวูบไหวไปตามอารมณ์


“กัญญา” เสน่หาทำเสียงอ้อน ยังไม่ทันได้เริ่มโหมโรงบทรัก คนถูกล้อมหน้าล้อมหลังเริ่มหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ คนข้างหน้าก็ช้อนเข้าไปจูบคนข้างหลังก็ดึงเข้าไปกอด ถ้าเป็นปกติเขาคงหลอมละลายไปกับน้ำเสียงของทุ้ม


“ถ้ากัญญาอยากลอง พี่ไม่ขัดข้องอะไร ตัวเราแน่ใจเหรอว่าไหวหรือเปล่า” ไออุ่นร้อนแผ่วกระซิบหลังใบหู


ผู้ครอบเขี้ยวเพชรลูบผมน้องชายด้วยความเอ็นดู ทุกครั้งเวลาเห็นรอยรักทั้งรอยใหม่รอยรักเก่าผสมปนเปกันมั่วบนผิวนุ่ม ใจคนเป็นพี่ก็เวทนาสงสารน้องอยู่ใช่น้อย ทว่าในความสงสารนั้น เขากลับนึกเสียดายที่เจ้าตัวไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองทำพวกเขาหัวปั่นขนาดไหน


“กัญญาไม่ได้บอบบางสักหน่อย”กัญญาทักท้วงเสียงแข็ง 


จาโรจน์แอบลอบยิ้มกับความน่ารักของภรรยา  ขนาดโกรธก็ยังน่ารัก จะโทษพวกเขาขี้แกล้งก็คงไม่ใช่ ถ้าอีกฝ่ายไม่ทำตัวให้น่าหยอก พวกเขาคงไม่เสียนิสัยกันขนาดนี้


“ถ้ากัญญาอยากลอง เรามาลองกันสักครั้งก็ได้ ถ้าไหว ครั้งต่อไปกัญญาก็จะได้ไม่เหนื่อย”


ไอร้อนแผ่ผ่านลมหายใจ มือซนคืบคลานเข้ามาสัมผัสต้นขาอ่อนใต้ร่มผ้า พรานหนุ่มเชยคางมนขึ้นสบตาก่อนบดริมฝีปากลงกับกลีบกุหลาบนุ่ม ดวงตาสีน้ำตาลแดงวาวโรจน์ชวนให้ผู้เคยอาศัยพงไพรนึกถึงดวงตาของพวกพยัคฆ์เวลาจ้องขย้ำเหยื่อ ช่อปทุมถันช่อน้อยเปล่งบานชูชันรับความชื้นแฉะที่ทาบทับลงมา นักระสีนิลสะดุ้งไหวเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่เคลื่อนต่ำลงไปตามส่วนโค้งกระดูกสันหลัง


“อืม” กัญญาทักท้วงเสน่หา


คนเป็นพี่หัวเราะขำ ก่อนใช้ลิ้นไล้วนบริเวณช่องสวาทเพื่อตระเตรียมทางรักให้น้องชาย ลิ้นอุ่นชำแรกนำความชื้นอย่างชำนาญก่อนตามด้วยนิ้วเรียวยาว เขาค้างจ่อเอาไว้ก่อนเริ่มขยับอย่างเนิบนาบ เจ้าของดวงตาสีม่วงปรือตาเยิ้ม เคลิ้มไปกับกามารมณ์ที่ถูกปลุกปั่นด้วยปลายนิ้วของคนอายุมากกว่า


หายใจหอบกระเส่าขาดช่วงเป็นระยะ กัญญาพยายามสอดลิ้นตามการรุกไล่ของจากโรจน์ แต่พอเขาไล่ทันไม่ช้าก็เริ่มเสียจังหวะเพราะความเสียวซ่านจากเบื้องหลัง เสน่หาค่อยๆ ดันมือเพิ่มเข้าไปถ่างขยายช่องรักให้กว้างขึ้น ผนังนุ่มยังคงตอดรัดเขาแน่นราวสตรีที่ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน


จาโรจน์ละมือจากยอดอกลงมาปรนนิบัติความเป็นชายให้จระเข้หนุ่ม ส่วนที่แข็งขืนถูกดึงรูดรั้ง นิ้วมือเรียวดึงเรือนผมสีน้ำตาลแดงจนยุ่งเหยิงเพื่อระบายความปรารถนา ร่างที่ไร้สิ้นเรี่ยวแรงพยายามกอดยึดชายเบื้องหน้าเอาไว้เป็นที่มั่น บั้นท้ายกลมขึงถูกฟ้อนเฟ้น สัดส่วนโอฬารชำแรกบดเบียดความคับแน่น เสียงครางทุ่มต่ำดังคลอประสานกัน ความเสียวซ่านไหลพล่านต่อเนื่องไปตามไขสันหลัง ความปรารถนาที่คลั่งค้างอยู่ในกายถูกโพรงปากร้อนรีดเร้น ออกมาเป็นคราบสวาทสีขุ่น


“บอกว่าจะทำให้พร้อมกันไม่ใช่หรือ ถ้าน้องมัวแต่ครางแบบนี้ ท่านจาโรจน์จะเสร็จได้ไง” เสียงแหบพร่ากระซิบหยอกเย้า


เสน่หาจูบบนลาดไหล่กัญญา ก่อนไล่ขึ้นไปถึงบริเวณใบหู กัญญากัดริมฝีปาก อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เมื่อก่อนกัญญาต้องคอยห้ามทัพไม่ให้สองคนนี้ทะเลาะกันแน่ๆ แต่พอต่างคนต่างเริ่มปรับตัวเขาหากันได้ ก็กลายเป็นกัญญาที่ต้องเดือดร้อนจากความสามัคคีของทั้งคู่


จาโรจน์ดึงใบหน้าของชายผมเงินเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม ก่อนสอดลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปหยอกล้อกันอย่างเนิบนาบ ลมหายใจอุ่นร้อนหลอมประสานกันเป็นหนึ่งราวกับทั้งคู่ใช้ลมหายใจร่วมกัน เสน่หาเกี่ยวสะโพกน้องชายให้เข้ามาใกล้ขึ้น ก่อนดันกายจำแลงของกุมภีล์โน้มลงมาหาสัดส่วนแกร่งของสามี


ลำคอของกัญญาแห้งผาก กางเกงผ้านุ่งสีชาดคลายร่นลงมากองบนพื้น กลีบปากสีกุหลาบอ้ารับปรนเปรอสัดส่วนขนาดใหญ่ คราบน้ำลายไหลเยิ้มจากมุมปาก กระพุ้งแก้มโป่งนูนตามจังหวะ พรานหนุ่มครางเสียงต่ำเมื่อความชื้นแฉะครอบครองตัวตนของเขาไว้


เอวหนาเริ่มขยับโยก ท่อนเนื้อร้อนขยับชนเพดานปาก เมื่อต่างคนต่างสามารถเข้าถึงและสนองตอบได้ลึกซึ้งจากพันธะที่เชื่อมต่อกัน การทำรักก็ยิ่งได้อรรถรส นิ้วมือหยาบเกลี่ยที่ปรกหน้าออกจากใบหน้าที่มีแผลฉกรรจ์ สติของกัญญาแตกกระจัดกระจาย ท่อนเนื้อร้อนตามบดจุดกระสันกระชั้นถี่ เกล็ดสีนิลปรากฏขึ้นบนเรือนร่างเปลือยเปล่า ร่างกึ่งสัตว์เป็นสัญญาบอกว่าผู้ใช้คาถาจำแลงแทบไม่เหลือสติสำหรับใช้ในการถอนหรือคงอาคมไว้ ทว่าคนดื้อรั้นก็ยังฝืนสังขารเพราะไม่อยากกลืนน้ำลายตัวเอง


นักระดูดเม้มขึ้นไปตามส่วนที่ร้อนผ่าว ริมฝีปากนุ่มไล่จ่อที่ส่วนปลาย ก่อนเขากลืนสัดส่วนที่แข็งชันกลับเข้าไปอีกครั้ง ความใหญ่โตของจาโรจน์ทำให้กรามของกัญญาหายใจติดขัดทุกครั้ง กลิ่นอบผสมไปกับกลิ่นเหงื่อ กลิ่นของพวกเขาทั้งสามกันผสมกันจนกันจนแยกไม่ออกว่าของใครเป็นของใคร


ผู้อยู่ในบ่วงตัณหาร้องคราง แก่นกายสีอ่อนที่มีน้ำเยิ้มออกทางปลายกระตุกเกร็ง ช่องทางร้อนชื้นบีบรัดตัวรอบท่อนเอ็นใหญ่ ร่างกายของเขาถูกกระตุ้นอย่างต่อเนื่อง จนถึงจุดที่ทุกสรรพสิ่งกลายเป็นสีขาวโพลน คราบรักพุ่งเปรอะหน้าท้องแกร่ง กัญญาละริมฝีปากออกจากส่วนที่ยังคงแข็งขืน


ส่วนที่อยู่ในปากของเขาเมื่อครู่กับช่องทางด้านหลังยังคงแข็งขืน ชายหนุ่มหายใจหอบ ทรวงอกยกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างน่าสงสาร กัญญาเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงความอึดอัดที่พยายามดุนดันเพิ่มเข้ามา ทั้งที่อีกคนยังไม่ได้ถอนกายออกไป


“ไม่เอาแล้วจ๊ะ ไม่เอาแล้ว” กัญญาหวีดร้องของความเมตตา


ร่างกายของเขาเหมือนพร้อมจะแตกสลายทุกเมื่อ ทั้งเจ็บ ทั้งจุกจนอยากจะสำรอกอาหารออกมา


“ไม่เป็นไร แปบเดียวนะจ๊ะกัญญาเดี๋ยวก็เสร็จกันแล้ว”


พรานผู้ทรงอิทธิฤทธิ์พรมจูบบนหน้าผากกว้าง ดวงตาที่หม่นแสงนั้นทำให้รู้ว่าจาโรจน์เองก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน พอเห็นดังนั้นเขาก็ยอมพยักหน้าเป็นสัญญาอนุญาตให้คนรักทำต่อ ชายหนุ่มทั้งสองให้คนที่ถึงจุดหมายแล้วพักชั่วครู่ก่อนเริ่มบรรเลงเพลงรักที่ค้างคาไว้ใหม่อีกรอบ


ลำนำรักก้องไปทั่วเรือนหลังใหญ่ น้ำตาใสหลั่งรินอาบแก้มของกัญญา มือหนารูดรั้งแก่นกายของกุมภีล์สีนิลเพื่อดึงสติอีกฝ่ายออกจากความเจ็บปวด ร่างกำยำขยับงอ จุดกระสันเบื้องล่างถูกเสียดสีอย่างหนักหน่วง เขาหวีดครางไปกับบทรักที่แปลกใหม่


“กัญญา อดทนอีกนิดนะ ครั้งเดียวพร้อมกัน กัญญาอยากได้แบบนี้ไม่ใช่เหรอจ๊ะ”


เกลียวคลื่นแห่งปรารถนาโถมใส่ผู้ตกอยู่ใต้บ่วงตัณหา ชายหนุ่มอ้าขากว้างขึ้นหมายลดทอนความเจ็บปวด ช่องทางรักบวมเป่งอวบอูมจากการถูกเสียดสีเป็นเวลานาน เสน่หาคำรามต่ำในลำคอขณะใช้มือสองข้างยึดสะโพกเขาไว้แน่นไม่ให้น้องชายไม่ให้ขยับหนี


ขาเตียงทั้งสี่สั่นโยก ไปตามจังหวะการโถมกายเข้าออก ดวงตาสีม่วงเหลือบมองสภาพของตนเองที่กำลังจะแตกสลายในคันฉ่อง ดีกรีความดิบเถื่อนเพิ่มขึ้นตามสัญชาตญาณ ส่งเสริมให้เกลียวอารมณ์พุ่งทะยานจนอยากจะหยุดยั้ง เพรียกหา หล่อหลอมรวมเป็นหนึ่ง กัญญาอ้าปากฮุบอากาศ สติสุดท้ายของเขาค่อยๆ ขาดหาย พร้อมความอุ่นวาบที่พวยพุ่งเข้ามาในช่องท้อง


เขาเกลียดตัวเองชะมัด

ตอนที่แววตาของคนในกระจกสะท้อนให้เขาเห็นว่าตัวเขาเป็นคนโลภแค่ไหน


เสียงหัวใจของเขาค่อยเต้นช้าลงจนกลับเข้าสู่จังหวะปกติ  คราบสีขุ่นไหลย้อนออกมาเปื้อนผ้าปูเตียง ความรู้สึกว่างเปล่าขึ้นมากะทันหันทำให้กัญญารู้ว่าสามีทั้งสองยอมถอนกายออกตามคำสัญญา การมีคนรักถึงสองคนมีข้อดีมากมาย ทว่าก็มีข้อเสียเป็นเงาตามตัว


บางครั้งเขาก็รู้สึกว่าตัวเองรู้สึกเหนื่อยกับความสัมพันธ์ที่ผิดปกติ แต่ทุกครั้งที่เขาคิดว่าไม่ไหวแล้ว เขาก็ยังหาจุดที่เขาชอบในสองคนนี้ได้ตลอด ผ้าชุบน้ำอุ่นทำให้ร่างที่ปวดเมื่อยของเขาค่อยๆผ่อนคลายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ พรุ่งนี้เขาคงลุกออกจากเตียงไม่ไหว หน้าเพื่อนบ้านก็คงมองไม่ติด แต่เชื่อเถอะว่าเขาจะได้รับการดูแลอย่างดีเหมือนราชนิกุลที่อยู่ในวังหลวงเลยทีเดียว


“ถ้าพวกพี่ยังไม่อิ่มอีกครั้งก็ได้นะจ๊ะ กัญญาก็อยากทำอีกรอบ” ร่างที่อ่อนระทวยคว้าข้อมือสามีที่กำลังลุกขึ้นจากเตียงไว้


“แต่ว่าไม่เอาพร้อมกันสองคนแล้วนะจ๊ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #43 waritmob (@waritmob) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 19:30

    น้อน น่าเอ็นดู~

    #43
    1