คลังเก็บfic yaoi ด้อม Kimetsu no Yaiba ของโปริ่ง

ตอนที่ 29 : Fic Song Kiss and Make up part2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 พ.ย. 62

Fic song Kiss and Make up part2

Pairing เร็นโกคุ X อาคาสะ

Rate NC 18+


아직 너를

못 떠나고 뭘 하고 있는 건지

언젠가는 다 끝날 걸

떠날 걸 알지만

고장 난 우릴

다시 고쳐 볼 수는 없을지

아무런 말도 넌 하지 마

마지막은 없어

ผมยังคงอยู่ที่เดิม

ทำไมผมถึงไม่สามารถหนีจากคุณได้สักทีนะ 

รู้ทั้งรู้ว่าสักวันโรงละครแห่งฝันต้องปิดม่านลง

สักวันหนึ่งคุณจะจากผมไป

ความสัมพันธ์ที่แตกหักนี้

เราทั้งคู่จะลองแก้ไขมันได้ไหม

คุณไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว

ผมไม่ยอมจบเรื่องของเราตรงนี้หรอก


“คุณกลับไปก่อนเถอะครับ ผมไม่อยากให้คุณดูไม่ดี”


“ฉันไม่กลับ ฉันจะไปไม่ไหนทั้งนั้นจนกว่าเธอจะให้โอกาสฉัน”


“เร็นโกคุซัง”


อาคาสะพยายามดึงข้อมือหนี แต่คนอายุมากกว่าก็เยื้อมือเขาได้ทัน ดวงตาสีทองอร่ามจดจ้องดวงตาสีแซฟไฟร์ เปลวเพลิงในดวงตาคู่นั้นทำให้หัวใจของเด็กหนุ่มอ่อนยวบ เขาหันไปมองเพื่อนร่วมวงเหล้าให้ช่วยตัดสินใจ ทว่าในยามนั้นแม้กระทั่งคนมีสติเสมออย่างคุโคชิโบก็นั่งอึ้งไม่แพ้คนอื่น


อาคาสะเม้มปากแน่น

อำนาจในการตัดสินใจเป็นของเขา


บาดแผลที่เขาได้รับจากคำพูดของชายตรงหน้ายังคงสดใหม่อยู่ ทว่าเสียงหัวใจของเขากลับพร่ำหาความเจ็บปวด ‘เขาขาดเคียวจูโร่ไม่ได้’ หัวใจของเขาบอกเช่นนั้น ทุกจังหวะการเต้นหัวใจของเขา มีเพียงแค่เคียวจูโร่ เขาไม่คิดถึงใครเลยนอกเหนือจากเคียวจูโร่


หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา

มันมากเกินไปสำหรับเขา


“ได้โปรด” พลันเมื่อเจ้าของเสียงทุ้มอ้อนวอนเขาอีกครั้ง


เหตุผลตรรกะทั้งหลายก็ยอมจำนนให้เสียงเพรียกหาของหัวใจ การวิ่งหนี เหนื่อยกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก ต่อให้วิ่งจนสุดท้ายเขาก็ไม่มีวันหนีพ้นจากหัวใจตนเอง


เพียงลมหายใจร้อนเป่าจรด ในหัวของเด็กหนุ่มกำพร้าก็กลายเป็นสีขาวโพลน ตั้งแต่ขึ้นรถมาพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากพูดคุยปรับความเข้าใจผ่านกายสัมผัส คำพูดนับล้านคำถูกบอกเล่าด้วยริมฝีปาก


ทั้งคำบอกรักและคำขอโทษ


หยาดน้ำตารื้นขึ้นมา แม้ผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชนแต่พออยู่ในอ้อมแขนของนายตำรวจเด็กกร้านโลกก็กลับกลายเป็นเด็กไร้เดียงสาอีกครั้ง เขาหายใจหอบ เมื่อถึงจุดหนึ่งที่เขาเริ่มหายใจตามไม่ทัน ร่างสูงก็ยอมถอนริมฝีปากออกอย่างใจเย็นสัมผัสแผ่วเบาราวปีกผีเสื้อประทับบนหน้าผากกว้างก่อนเคลื่อนลงมาบนเปลือกตา โหนกแก้ม และริมฝีปาก ทิ้งสัมผัสหวานละมุน ให้คนถูกสัมผัสวาบหวิวใจ มือคู่นั้นยังคงกุมมือเขาไว้แน่น


“ตรงนี้ก็ได้นะ” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลากล่าวกระซิบ


“คุณหมายถึงบนรถเหรอ” เด็กหนุ่มทวนถามด้วยความประหลาดใจ


“ใช่”


“แต่คุณเคยบอกว่าเราจะไม่ทำกันในที่สาธารณะไม่ใช่เหรอ” เร็นโกคุหัวเราะ


“ก็ตอนนี้ฉันง้อเธออยู่ ฉันก็ต้องตามใจเธอสิ เธออยากให้ฉันง้อต่อที่ไหนล่ะ”


หากเปรียบเร็นโกคุเป็นหนังสือ ก็เป็นหนังสือผจญภัยที่ทำให้ตาของเด็กชายคนหนึ่งลุกวาวด้วยตื่นเต้น หลังชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจเปิดไปหาการผจญภัยในหน้าถัดไปโดยอัตโนมัติ


“ตรงนี้ก็ได้ครับ”


อาคาสะหน้าแดงเคียวจูโร่ยกยิ้มแล้วกดแนบริมฝีปากซ้ำลงมา หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นดังโครมคราม เมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงที่สอดเข้ามา เขาโน้มคอของอีกฝ่ายลงมา เพื่อปรับองศาจูบอย่างไม่อิดออด เรียวลิ้นเลื้อยตวัดรัดพันเกี่ยวมอบความหวานให้แก่กัน รอยรักถูกบรรจงแต่งแต้มบนลำคอ


เมื่อได้เชื้อเพลิงดี เปลวไฟก็ยิ่งลุกลาม


ยอดอกสีอ่อนถูกปลุกเร้าจนชูชัน อาคาสะแอ่นร่างเข้าหาความเสียวซ่าน เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำเงินใสช้อนตาขึ้นอ้อนวอน ทว่าจังหวะมือซึ่งกอบกุมส่วนอ่อนไหวของเขาอยู่กลับไม่ยอมผ่อนจังหวะลงเสียที ตำรวจนอกเครื่องแบบยังคงปรนเปรอรัก โดยไม่สนใจว่าส่วนปลายจะเริ่มมีคราบน้ำหลั่งออกมา อดีตนักกีฬาเยาวชนเริ่มงอตัว ร่างทั้งร่างบิดเร้าเมื่ออารมณ์ค่อยพุ่งทะยาน


“เคียวจูโร่…ถ้าคุณไม่หยุด เดี๋ยวผม อ๊า”


เด็กชายร้องครางไม่เป็นภาษา พยายามร้องห้ามเท่าไร ก็ไม่อาจรวบรวมคำพูดออกมาได้เป็นประโยค คนอายุมากกว่าว่าพรหมจูบลงบนใบหน้าชื้นเหงื่อแทนคำปลอบประโลม


“ไม่ต้องห่วงไปหรอก เรายังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนาน ฉันไม่ปล่อยให้เธอเสร็จแค่ครั้งเดียวหรอก” เจ้าของเสียงทุ้มแผ่วกระซิบอย่างอ่อนโยน


เร็นโกคุ เคียวจูโร่ รักษาความพูดเสมอ

นั่นทำให้อาคาสะนึกหวั่นและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน


คนเยาว์วัยกว่าปล่อยให้อารมณ์นำพาความรู้สึก ไม่ช้านานเรือน้อยให้แล่นผ่านมหาสมุทรไปก็จุดหมาย คราบสวาทหลั่งเปรอะเปื้อนมือหยาบ เด็กหนุ่มหายใจหอบตัวโยนขณะดื่มด่ำไปกับความสุขสมบนสรวงสวรรค์ คราบสีน้ำนมถูกใช้ทาเคลือบบนปากช่องทาง เขารอให้เด็กหนุ่มเสพความสุขสมจนอิ่มเอม ก่อนใจฉุดเทวดาน้อยที่กำลังเผอเรอให้กลับลงมาร่วมรัก ความอึดอัดที่สอดเข้ามาอย่างกะทันหันทำให้เขาต้องเบ้หน้า นิ้วยาวชำแรกเข้ามาโดยมีคราบสวาทช่วยเบิกทาง


พอเคียวจูโร่สัมผัสโดนจุดอ่อนไหว สะโพกมนก็ขยับสวนกลับมา พาหนะโยกค่อยๆ ขยับโยกตามจังหวะโถมกายเข้าหากัน เมื่อตระเตรียมจึงพึงพอใจคนอายุมากกว่าก็ถอนนิ้วออก เร่างเปลือยเปล่าสมชายชาตรีได้อวดโฉมในความมืด ดวงตาต่างสีเชื่อมประสานกันอย่างมีความหมาย สะโพกเพรียวโยกเข้าหาสัดส่วนซึ่งกำลังพองขยาย เร่งเร้าให้ผู้รุกรานรีบใส่ส่วนร้อนเข้ามาตนเข้ามาในกาย


“ใจร้อนจังนะ”


“ก็ผมยังหนุ่มนี่นา”


“รักเธอนะ ขอโทษที่ความสับสนของฉันทำให้เธอเจ็บปวด ฉันแค่รู้สึกกลัว กลัวว่าสักวันหนึ่งเธอจะไม่ต้องการฉัน”


พวงแก้มที่เคยขึ้นสีแดงอมชมพูร้อนผ่าวจนแปรเปลี่ยนเป็นสีตำลึงสุก เมื่อได้ยินคำพูดที่กลั่นกรองมาจากใจของอีกคน อาคาสะแทบระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความสุขที่ปริ่มล้น เขาลากมือไปบนมัดกล้ามเนื้อที่มีหยาดเหงื่อแพรวพราว แล้วพรหมจูบไปบนมัดกล้ามเนื้อด้วยความรัก


“ผมไม่อยากได้ยินคำขอโทษแล้ว”


แค่กอดผมให้แน่นๆ สักครั้งก็พอ


Touch me like you touch nobody

Put your hands all up on me

Tired of hearing sorry

Kiss and make, kiss, kiss and make up

How about we leave this party?

‘Cause all I want is you up on me

Tired of hearing sorry

Kiss and make, kiss, kiss and make up

Kiss, kiss and make up

Kiss and make, kiss, kiss and make up

Kiss, kiss and make up

Kiss and make, kiss, kiss and make up

สัมผัสผมเหมือนที่คุณไม่เคยสัมผัสใคร

เอามือคู่นั้นวางลงบนตัวผม

ผมไม่อยากได้ยินคำขอโทษแล้ว

เรามาคืนดีกันเหมือนเดิมดีกว่า

เราออกไปจากงานปาร์ตี้นี้ดีไหม

ทุกอย่างที่ผมต้องการของคือไออุ่นจากร่างกายของคุณ

ผมเบื่อแล้วกับคำขอโทษ

มาจูบกันดีกว่า ทิ้งความบาดหมางเอาไว้เบื้องหลัง

แล้วมาจูบกันเถอะ จูบผมสิ จูบผมอีก

จูบจนกว่ารอยร้าวในใจของเราจะจางหาย

มาจูบแล้วคืนดีกันเถอะ


บั้นท้ายกลมกลึงบดถูไถส่วนสิ่งแข็งขืน เจ้าของเส้นผมสีเพลิงจดจ้องสิ่งเย้ายวนตรงหน้า อาคาสะเชิดรั้งใบหน้าขึ้น มือข้างหนึ่งเกาะเบาะรถไว้ขณะขยับสะโพกขึ้นลงบนสัดส่วนแกร่งเร็นโกคุขบกรามแน่นเมื่อช่องทางแคบโอบรัดร่างของเขาไว้ อยากกระแทกสะโพกสวนขึ้นตามอารมณ์ แต่กลัวความวู่วาบจะทำลายบรรยายที่อุตส่าห์สร้างมา เคียวจูโร่จึงปล่อยให้คนอายุน้อยกว่าเป็นฝ่ายนำจังหวะ ในขณะที่ตนใช้มือช่วยประคองเอว


อาคาสะหายใจหอบ แม้ถูกเตรียมมาแล้วด้วยนิ้วมาแล้ว ทว่าส่วนที่พองขยายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่ใส่เข้ามา อาคาสะลูบหน้าท้องรู้สึกได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่ค้างอยู่ข้างใน ความจุกเสียดนั้นทำให้ขาทั้งสองของเขาระริกไหว


โครงเหล็กขยับโยกรุนแรง กล้ามเนื้อที่เต็มไปด้วยลวดลายศิลป์แพรวพราวไปด้วยเม็ดเหงื่อ อดีตนักกีฬาคาราเต้ขยับตัวออกตัวอวดลีลาอย่างน่าชม ไม่กี่อึดใจต่อจากนั้นความอดทนของนายตำรวจก็พังทลายลง เขาขยับสะโพกส่งส่วนที่กำลังเชื่อมต่อให้เขาไปให้ลึกขึ้น เพื่อทุกจังหวะหนักหน่วงสมการรอคอย


“ผม…อ๊ะ…ผม ไม่ไหวแล้ว”


“ฉันก็เหมือนกัน”


ดวงตาสีแซฟไฟร์แดงก่ำน่าสงสาร หยาดน้ำตาเปรอะเปื้อนทั่วใบหน้าเยาว์ เด็กหนุ่มผมสีชมพูหวีดครางเสียงกระเส่า ความรู้สึกแปลกประหลาดแล่นริ้วไปตามไขสันหลัง จังหวะสอดประสานที่ลึกซึ้งกว่าทุกครั้ง นำพาอารมณ์ของอาคาสะให้ไปไกลที่เคย


ในยามที่ถูกก่ายกอดด้วยรัก เขาสัมผัสได้ถึงโลกใบใหม่ ดวงตาสองข้างเหมือนมีแสงเปล่งประกาย เขาพร้อมปลดปล่อยได้ทุกเมื่อในสภาพที่ไร้สติเช่นนี้ เร็นโคกุใช้ฝ่ามือประคองใบหน้าของผู้เป็นที่รักเอาไว้ก่อนตรึงสัมผัสลงไปอีกครั้ง ความร้อนที่อยู่ข้างในมันมากเกินกว่าที่พวกเขาจะควบคุมมันอีกต่อไป เขารู้สึกถึงความอุ่นวาบในช่องท้อง ไม่ช้าหลังหลังจากนั้นเด็กหนุ่มก็ไปถึงจุดหมายอีกครั้ง


อาคาสะปล่อยตัวซบบนบ่ากว้าง ปลดปล่อยจนอ่อนล้าเกินกว่าจะเป็นผู้นำต่อ เขาแทบไม่รู้สึกตัวเลยตอนถูกผลักให้นอนลง แก่นกายร้อนถูกถอนออกไป ไม่นาน แล้วก็กลับเข้ามา ครั้งแล้วครั้งเล่ามือหนานั้นดึงสะโพกของเขาให้ขยับตาม


เคียวจู่โร่ขบกรามแน่น ขณะสอดใส่ส่วนแข็งขืนเข้าออกช่องทางนั้น คราบน้ำรักเก่าช่วยหล่อลื่นให้ชายหนุ่มเข้าไปได้ลึกขึ้น อาคาสะอ้าปากกอบโกยอากาศ สติสุดท้ายของพวกเขาค่อยๆ หลุดลอยไปอย่างเชื่องช้า เขาจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าปลดปล่อยเพิ่มไปกี่ครั้ง ไม่รับรู้อะไรเลยนอกจากความสุขสมที่บรรจงมอบให้แก่กัน มีความสุขจนกระทั่งลืมไปเลยว่าโลกใบนี้มันห่วยแตกขนาดไหน ลืมไปแล้วว่าเขาเคยผ่านอะไรมา เคยทำเรื่องสกปรกแค่ไหน ก่อนมาอยู่ในอ้อมกอดของชายคนนี้


그게 뭐가 되었건 다 필요 없어, 너면 됐어

So tell me, can we work this whole thing out?

Work this whole thing out

날 첨 만났던, 설레던 순간 그때처럼

So tell me, can we work this whole thing out?

Work this whole thing out

Kiss, kiss and make up

ฉันเฝ้าปรารถนาเพียงเธอ

บอกฉันทีสิ ว่าเราจะข้ามผ่านความท้าทายตรงหน้าไปได้อย่างไร

ฉันอยากข้ามผ่านไปพร้อมเธอ

ทำให้ตื่นเต้นเหมือนเราพบกันครั้งแรกดีไหม


.


.


.


'มาจูบแล้วคืนดีกันเถอะ'




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #57 rishkkkk (@rishkkkk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 21:14

    ตายอย่างสงบ
    #57
    0
  2. #56 ไอ้ครึ่งๆ (@choojan2546) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 23:05

    เลือดหมดตัวแล้ว~
    #56
    0