[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (ซือจุย x OC)

ตอนที่ 1 : หลาน ฟางฮัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    21 ต.ค. 62





หลาน ฟางฮัว

  


  

  ฉันนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ตรงโต๊ะอาหาร รอเพื่อนสาวที่เลยเวลาตามนัดสิบนาที เสียงเพลงที่เปิดคลอเบาๆในร้านอาหารทำให้ฉันใจเย็นลงบ้าง


  

  'กรุ้งกริ้ง' เสียงของกระดิ่งประตูหน้าร้านทำให้ฉันเงยหน้ามองจากจอโทรศัพท์ครั้งที่ห้า ในที่สุดร่างที่แสนคุ้นเคยก็รีบเดินมาที่โต๊ะของฉัน


  

  "ขอโทษจริงๆลินดา ฉันมัวแต่งหน้าเพลินไปหน่อย" ฉันพยักหน้าพลางส่งยิ้มเชิงบอกไม่เป็นไร


  


  เมื่อพวกเราทั้งสองสั่งอาหารกันเสร็จก็นั่งคุยกันอย่างเพลิดเพลิน เพื่อนของฉันในคืนนี้เตรียมตัวที่จะไปเที่ยวที่ไต้หวันพร้อมกับแฟนหนุ่มของเธอ น่าอิจฉาจัง!


  


  "ไว้ฉันจะซื้อของฝากจากไต้หวันให้นะ เอาเป็นพวกของที่เธอชอบก่อนไหมล่ะ!"


  


  ฉันยิ้มกว้างแทบกรี๊ดออกมาเมื่ออีกฝ่ายหยิบบัตรแฟนมีตติ้งปรมาจารย์ลัทธิมารออกมาจากกระเป๋า


  


  "ให้ฉันจริงๆเหรอ! ขอบคุณมากเลยนะ!"


  

  "แหม อย่าตื่นเต้นไปลินดา ~ รีบตามมาที่ไต้หวันเร็วๆล่ะ!"


  

  "ถ้าไม่ติดงานฉันคงไปพร้อมพวกเธอแล้ว!" ฉันพูดพร้อมกับส่งสายตาประกายวิบวับใส่


  


  เมื่ออาหารถูกเสิร์ฟโดยพนักงาน พวกเราก็เริ่มลงมือรับประทานอาหารแล้วสนทนาคุยกันอย่างออกรส



  






  "เฮ้อ..อิ่มแปล้เลยแฮะ" ฉันล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้าจากการทำงานที่นั่งในออฟฟิศทั้งวัน


  ยังไม่ได้อาบน้ำเลย .. แต่จัดกระเป๋าเดินทางเรียบร้อยแล้ว .. ขอนอนหน่อยแล้วกัน










  



  !!!


  


  เสียงสัญญาณฉุกเฉินดังขึ้นทั่วคอนโดจนฉันสะดุ้งพรวดลุกขึ้นจากเตียง


  


  อะไรกัน ? ไฟไหม้เหรอ!


  


  ฉันรีบเดินไปที่ห้องน้ำ รีบหยิบผ้าเช็ดตัวอย่างรวดเร็วแล้วชุบน้ำในห้องน้ำพลางเปิดฝักบัวราดตัว น้ำเย็นจัดไม่ทำให้ฉันลดความรีบลงเลยแม้แต่น้อย ฉันเดินไปที่หน้าประตูทันทีพลางสวมรองเท้าอย่างเร่งรีบแล้วเปิดประตู ..


  


  ควันร้อนสีเทาปะทะที่หน้าของฉัน ฉันรีบยกผ้าเช็ดตัวขนาดพอที่จะคลุมตัวได้


  

  ขออย่าให้ไฟลามมาทางนี้ .. เสียงของผู้คนกรีดร้อง เสียงวิ่งบ้างเดินบ้างจนฉันต้องพยายามควบคุมสติ ในที่สุดฉันก็มาถึงที่บันไดฉุกเฉินพร้อมกับผู้คน


  


  ปลอดภัยแล้วสินะ


  


  ฉันกำลังจะเดินลงบันได แต่กลับมีเสียงบางอย่างที่ทำให้ฉันหันไปมอง


  

  

  มีเด็กผู้หญิงยืนร้องไห้อยู่ตรงทางเดิน ? พ่อแม่เด็กล่ะ ?


  


  ฉันตัดสินใจทิ้งผ้าลงบนพื้นและวิ่งไปหาเด็กคนนั้นก่อนจะอุ้มเธอขึ้นและวิ่งออกจากทางเดินอย่างรวดเร็ว


  


  ต้องปลอดภัย .. พวกเราจะไม่เป็นอะไร ..


  


  "คลุมนี่ไว้ซะ!" ฉันรีบหยิบผ้าผืนเดิมที่ร่วงบนพื้นคลุมเธอเอาไว้ ควันไฟเริ่มลามเข้ามาอย่างรวดเร็ว


  

  ฉันเดินลงบันไดอย่างรีบเร่ง





  

  พลั่ก!! ตุ้บ!!




  ฉันอุ้มเด็กหญิงที่อยู่ในอ้อมแขนฉันอย่างแน่น ฉันตกบันได .. ตัวของฉันกระแทกกับพื้นอย่างแรง


  


  "ไม่เป็นไรใช่ไหม!" ฉันมองเธอที่ส่ายหน้ารัวอยู่บนตัวของฉัน รู้สึกเจ็บที่หลังและข้อเท้า .. ฉันปล่อยเด็กน้อยที่อยู่บนตัว เธอยืนมองฉันอย่างเป็นห่วง


  

  "วิ่งไปซะ!!" ฉันใช้แรงเฮือกสุดท้ายตะโกนจนเธอรีบวิ่งลงบันไดไป


  

  หมอกควันไฟเริ่มลามเข้ามาที่บันไดฉุกเฉิน ฉันยังคงนอนคว่ำไอเสียงดัง เลือดสีแดงสดจากแผลศรีษะไหลอาบหน้าฉัน


  


  ไม่มีแรงแล้ว ..


  


  เสียงไซเรนรถฉุกเฉินดังเข้ามาในโสตประสาทของฉัน ฉันพยายามลุก พยายามเปล่งเสียงขอความช่วยเหลือ


  


  แล้วทุกอย่างก็ดำมืด...

















  




  เสียงของนกที่ร้องจิ๊บๆทำให้ฉันรู้สึกตัว ฉันรู้สึกเจ็บที่แขนและลำตัว ดวงตาพยายามลืมตาขึ้น


  


  ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลหรอกเหรอ ...




  "ท่านหานกวงจิน  แม่นางฟางฮัวฟื้นแล้วขอรับ!" เสียงนั้นตะโกนและเป็นภาษาจีน ..



  


  หานกวงจิน ? ฟางฮัว ?


  

  


  เสียงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าตัวฉัน ฉันแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกตัว


  


  "ฟางฮัว.." เสียงทุ้มเอ่ยชื่อใครสักคน หรือว่าเป็นฉันน่ะเหรอ?


  "เจ้าตื่นเถอะ" เสียงที่ดูมีเสน่ห์นั้นทำให้ฉันลืมตาตื่นขึ้นอย่างช่วยไม่ได้


  

  ฉันมองใบหน้าคมเรียบนิ่งที่ยืนอยู่ตรงปลายเตียงพลางสลับมองเด็กหนุ่มที่ดูสุภาพหน้าตาน่ารักยืนอยู่ด้านข้าง


  


  ซือจุย ?


  ฉันนอนนิ่ง


  "ศิษย์พี่ฟางฮัว.." ซือจุยเอ่ยขึ้นมองมาที่ฉันอย่างเป็นห่วง


  "ข้า .. ข้า .." ฉันยกมือทั้งสองข้างทึ้งผมตนเองเหมือนคนบ้า ก็แหง!! ฉันบ้าไปแล้วน่ะสิ! ฉันมองไปรอบๆอย่างหวาดหวั่น ห้องนอนสไตล์โบราณจีนที่ดูงดงาม กลิ่นหอมจากเทียนหอมที่ทำให้ผ่อนคลายกลับกลายเป็นว่าฉันยิ่งกลัวเข้าไปอีก


  


  ฟางฮัว คือใคร ? เสียงที่ฉันเปล่งออกมาจากปากไม่ใช่ภาษาไทย เสียงก็ไม่ใช่เสียงของฉัน!


  

  "ฟางฮัว! เจ้าเป็นอะไร!" ฉันสะดุ้งโหยงมองใบหน้าของหลาน วั่งจีที่มองฉันอย่างเป็นห่วง ใบหน้านั้น...ฉันพูดไม่ออก ช่างเหมือนกับในซีรี่ส์ !!


  "ขออภัยเจ้าค่ะท่านหานกวงจิน ข้าแค่รู้สึกตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น" ฉันพยายามควบคุมสติ เล่นไปตามน้ำก่อนแล้วกัน


  "พี่ฟางฮัว ข้าขอโทษ" ซือจุยพูดเขาพยายามกลั้นน้ำตา


  "ข้า...เอ่อ..."


  "ฟางฮัว เจ้าอย่าพึ่งพูดอะไรในตอนนี้ — ซือจุยเจ้าอยู่ดูแลนาง" เสียงทุ้มเย็นชาพูดก่อนจะหันตัวเดินจนชายผ้าคลุมปลิวไสวไปตามการก้าวเดิน ฉันมองซือจุยที่ทำความเคารพอีกฝ่าย






  "พี่ฟางฮัว .. ข้าขอโทษที่ไปหาท่านมิทันการ!" ซือจุยปล่อยโฮทันทีเมื่อวั่งจีเดินออกไป น้ำตาของเขาร่วงลงมาเป็นสาย น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ


  "ข้าไม่เป็นไรซือจุย เจ้าหยุดร้องไห้ก่อน" เสียงโทนหวานนิ่งเอ่ย


  

  ช่างเป็นเสียงที่เงียบดุจน้ำใสในลำธาร


  

  ฉันมองซือจุยที่พยายามควบคุมเสียงสะอื้นของตน ใบหน้าของเขาแดงก่ำ .. ฉันพยายามลุกขึ้นแต่ก็เจ็บที่แผลบริเวณท้องและหลังแถมปวดตัวมากๆด้วย


  "ท่านอย่าพึ่งลุก!—ข้าจะรีบไปเตรียมยาให้ท่าน" ซือจุยหันตัวรีบเดินออกไป


  เสียงประตูเลื่อนปิดลง เสียงเดินของเขาบ่งบอกว่าเขารีบขนาดไหน





  เมื่อฉันอยู่ตามลำพังก็สำรวจร่างกายของฟางฮัวทันที ผ้าพันแผลสีขาวพันบริเวณรอบอก แขนข้างขวาและขาทั้งสองข้างอย่างแน่นหนา ฉันมองชุดคลุมสีขาวล้วนที่สวมอยู่


  

  ฉันฝืนลุกขึ้นจนแทบอยากจะร้องออกมาด้วยความทรมานเพื่อจะหยิบกระจกที่อยู่ข้างเตียง


  

  ฉันอยู่ในร่างของฟางฮัวจริงๆ .. ผมสีดำขลับยาวจรดกลางหลัง ดวงตาคมสีดำขลับ ใบหน้าเรียว ริมฝีปากที่ซีดแต่ก็ไม่ลดความสวยของเธอลงเลยแม้แต่น้อย


  

  เหตุการณ์ทั้งหมดที่ฉันต้องเผชิญในตอนนี้คือเรื่องจริงเสียงหายใจของฉัน .. สายลมอ่อนยามเช้าที่พัดเข้ามาจากหน้าต่างปะทะผิว


  

  เกิดอะไรขึ้นระหว่างฉันกับเธอกัน ฟางฮัว ?











TALK


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ เป็นแนวฟิคจีนเรื่องแรกที่แต่งค่ะ! ขอฝากฟิคเรื่องนี้อีกครั้ง ผิดพลาดประการใดสามารถติชมและแนะนำได้เลยนะคะ


เจอกันตอนต่อไปค่ะ!

















P
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

166 ความคิดเห็น

  1. #50 Frostendzx (@08110608) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 20:27
    ความหลงน้องซือจุยทำให้หลงเจ้ามาค่ะ เห็นครั้งแรกจิ้มปุ่มเฟบอย่างไวโดยที่ยังไม่อ่านอะไรเลย555555 สู้ๆนะคะ>&#8226;<
    #50
    1
  2. วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 22:13

    แง่งงง ชอบมากกกกกก
    #17
    1
  3. #1 PhimpinTT (@Phimpin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:11

    คู่น้องผักกาดด้วย เป็นกลจ.ให้นะคะ
    #1
    1
    • #1-1 RAY MII (@Nareesophit) (จากตอนที่ 1)
      6 สิงหาคม 2562 / 21:27

      ขอบคุณมากเลยนะคะ
      #1-1