[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (ซือจุย x OC)

ตอนที่ 6 : ภารกิจแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    20 ส.ค. 62




ภารกิจแรก



  ท้องฟ้ายามเช้าอันสดใส ต้นไม้ปลิวไสวไปตามสายลม เสียงหัวเราะของเด็กที่วิ่งเล่น



  ฟางฮัววัยห้าขวบนั่งเท้าคางมองจิ่งอี๋ที่กำลังวิ่งมาหาเธอ


 

  "ศิษย์พี่ๆ ดูนี่สิ น่ารักใช่ไหม!" จิ่งอี๋อุ้มกระต่ายพลางอมยิ้ม


  "อืม" เธอทำหน้าเอือมใส่เด็กชาย


  "โห่! ศิษย์พี่อ่า" จิ่งอี๋ยู่ปากก่อนจะวิ่งไปเล่นกับเด็กคนอื่น




  เงาของใครบางคนบดบังแสงอาทิตย์ยามเช้าที่กำลังสอดส่องลงมาที่เธอ ฟางฮัวเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มร่างสูงอาภรณ์สีขาว



  "ฟางฮัว .. ข้าฝาก ซือจุย ให้เจ้าเล่นเป็นเพื่อนกับเขาได้รึไม่"



  ดวงตากลมมองเด็กชายที่หลบอยู่ด้านหลังวั่งจี



  "เจ้าค่ะ"



  หลานวั่งจีดันร่างตัวน้อยของซือจุยให้มาอยู่ด้านหน้า ซือจุยงอแงเล็กน้อย



  ร่างสูงใหญ่เดินออกไปปล่อยซือจุยให้อยู่กับฟางฮัว



  "เจ้า" ฟางฮัวเรียกอีกฝ่ายที่ยังคงจ้องวั่งจีที่เดินออกไปแล้ว


  "อายุเท่าไรแล้ว" เขาหันมามองเธอตาแป๋ว


  "จ๋าม" ซือจุยตอบ






  .






  .



  ฉันลืมตาขึ้นอย่างช้าๆเมื่อมีใบไม้ตกลงมาในบ่อน้ำแร่ ดวงตาคมมองสายน้ำที่กระจายเป็นวงแหวน ฉันมองทิวทัศน์ยามราตรีที่เงียบสงบ ไม่คิดว่าการที่จะมาแช่น้ำแร่ตั้งจิตสมาธิเพียงระยะเวลาอันสั้นจะทำให้ฉันนึกถึงเหตุการณ์ของฟางฮัวได้


  จิตของฟางฮัวยังคงหลงเหลือในร่าง


  ฉันตัวสั่นลุกจากบ่อน้ำและรีบใส่ชุดด้วยความหนาว 













  ในกูซูเงียบสงบเสียงของแมลงร้องระงมดั่งเช่นทุกคืน ฉันเดินในมือจับกระบี่แน่นด้วยความระแวง ถึงแม้ทางที่ฉันเดินจะอาบไล้ไปด้วยแสงจันทร์ก็ตาม


  "ศิษย์พี่ฟางฮัวเจ้าคะ" เสียงคุ้นหูดังขึ้น ฉันเงยหน้ามองหลินฮุย เธอถือตะเกียงพลางยิ้ม


  "เจ้ายังไม่นอนอีกรึ" ฉันถาม


  "ข้าคิดว่าน่าจะมารับท่านดีกว่าเจ้าค่ะ มิอยากปล่อยให้ท่านอยู่ตามลำพังยามวิกาล" หลินฮุยตอบ


  "ขอบคุณเจ้ามาก ข้าหนาวเหลือเกิน"



  หลินฮุยมองฉันอย่างเป็นห่วง เสียงของฉันสั่นไปด้วยความหนาว













  ในรุ่งเช้าฉันลุกขึ้นทำธุระส่วนตัวพลางนึกคิดความทรงจำของฟางฮัว มือเรียวของฉันหยิบผ้าคาดศรีษะมาคาดพลางมองใบหน้าสวยของเธอตรงกระจก ...






  จิ่งอี๋และซือจุยไม่ได้มาเคาะประตูปลุกฉันเหมือนเมื่อตอนที่ฉันต้องดูแลรักษาตัวแล้ว พวกเขาคงยุ่งและวันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรก




  การฝึก การประลอง การตั้งจิต



  เหนื่อยกว่าการที่ต้องมานั่งจำอักษรจีนพินอินสมัยตอนฉันเรียนมัธยมอีกนะ













  ฉันเปิดตำราของฟางฮัววางไว้บนโต๊ะ ในสำนักคับคั่งไปด้วยศิษย์หลายตระกูลที่นั่งเป็นแถว



  คุณชายโฉวเอาแต่มองฉันแม้กระทั่งหลานฉีเหรินจะเข้ามาสอนแล้วก็ตาม



  เฮ้อ .. ชักไม่ดีซะแล้ว














  เมื่อถึงเวลาพักฉันจึงออกมาสูดอากาศด้านนอกตามลำพัง รู้สึกเหงานะที่จิ่งอี๋และซือจุยไม่ได้อยู่ด้วย .. ฉันยืนบิดขี้เกียจจากที่นั่งเรียนอยู่นานหลายชั่วโมง


  "แม่นางหลาน"



  เสียงทุ้มของคุณชายโฉวดังขึ้น เขาเดินมาหาฉัน



  "คุณชายโฉว" ฉันโค้งคำนับตามมารยาท


  "แม่นางหลานเรียกข้าแค่ 'ชุนซาน' ก็พอ ข้ามิถือสาหรอกนะ" ใบหน้าคมยิ้ม




  เขาก็จะเรียกฉันว่า 'ฟางฮัว' หรือไง เหมือน 'ที่รัก' กับ 'ตัวเอง' อะไรเทือกนั่น



  "หามิได้เจ้าค่ะคุณชาย จะให้ข้าเรียกชื่อของท่านได้อย่างไรกัน" ฉันทำสีหน้าเรียบนิ่ง อีกฝ่ายหัวเราะ


  "ตามใจเจ้า แต่ข้าขอเรียกเจ้าว่า 'ฟางฮัว' ได้รึไม่" ร่างสูงถาม


  "ตามที่ท่านประสงค์เถิด" ฉันแสร้งยิ้ม ต้องทำตัวเป็นมิตรเข้าไว้ ถ้าคุณชายโฉวหน้าหล่อนี่เกินเลยฉันเมื่อไรก็ต้องจัดการแล้วแหล่ะ













  เมื่อยามเย็นมาถึง ฉันรู้สึกโล่งใจที่จะได้กลับไปนอนพักที่ห้องและได้อยู่ตามลำพัง ไม่อยากจะคิดเลยว่า ชุนซานดูเหมือนจะชอบฉันเขาถึงตามติดฉันแจขนาดนี้


  "ฟางฮัว หิวรึไม่ ไปกินข้าวกับข้ากัน" ร่างสูงยิ้ม ดักหน้าฉันที่กำลังเดินมุ่งไปที่ห้องพัก


  "ข้ามิค่อยหิวเท่าไหร่เจ้าค่ะ ขอตัวกลับไปพักผ่อนนะเจ้าคะ" ฉันยิ้มตัดสินใจปฏิเสธ


  "เอาน่าๆ กินข้าวจะได้มีแรงอ่านหนังสือไง" ฉันอ้าปากจะค้านเขาแต่อีกฝ่ายคว้าแขนฉันไปซะแล้ว





  เมื่อถึงห้องอาหาร ฉันนั่งนิ่งหยิบตะเคียบคีบอาหารเข้าปาก



  "ศิษย์ตระกูลหลานมีมารยาทดีอย่างเช่นเจ้าทุกคนเลยงั้นสินะ" ชุนซานพูดพลางคีบข้าวเข้าปาก เกี่ยวกับมารยาทที่ไหนที่จริงฉันไม่อยากคุยกับเขาต่างหากล่ะ



  ฉันไม่ได้ตอบอะไร รีบกินแล้วรีบขอตัวกลับห้องเลยดีกว่า



  ฉันที่เหม่อลอยได้ยินเสียงเท้าหลายคู่เดินเข้ามาใกล้ฉัน



  "ศิษย์พี่ฟางฮัว" ฉันหันไปมองคนที่พูดทันที ซือจุยและจิ่งอี๋มาหาฉัน!


  "ซือจุย! พวกเจ้าไปไหนมา!" ฉันถามมองพวกเขาด้วยสีหน้าดีใจที่ไม่ต้องอยู่กับชุนซานแล้ว


  "พวกข้ามีภารกิจที่ต้องออกไปนอกสถานที่ มีปีศาจออกอาละวาดในหมู่บ้านขอรับ ประมุขมีรับสั่งให้ศิษย์พี่ตามพวกข้ามาโดยด่วน" ซือจุยพูดพลางหันไปมองชุนซาน



  ฉันพยักหน้าและรีบเดินออกไปแต่ชุนซานก็ยังตื้อไม่เลิกเขาจับแขนฉันไว้



  "เดี๋ยวสิฟางฮัว! ข้าไปด้วย!"


  ฉันไม่คิดว่าชุนซานจะดูทุ่มสุดตัวขนาดนี้ เขาดูเสียมารยาทเกินไป


  "ขออภัย คุณชายโฉวแต่พวกข้าต้องรีบไปขอรับ" ซือจุยจับแขนของฉันพลางดึงออกไป












  ฉัน ซือจุยและจิ่งอี๋รวมถึงศิษย์ตระกูลหลานคนอื่นเหาะกระบี่มาลงที่หมู่บ้าน ลมพัดยามราตรีทำให้ฉันหนาวไปหมด



  ที่นี่มีปีศาจผู้หญิงอาละวาดจนชาวบ้านอยู่กันไม่ได้แต่มีเพียงชาวบ้านผู้ชายเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ที่นี่ตามที่ซือจุยเล่า เขาสติไม่ค่อยดีและพูดคนเดียวตลอดเวลา



  ปีศาจตนนั้นหนีไปซ่อนเนื่องจากพวกเขาเข้ามาปราบก่อนหน้านี้แต่ไม่สำเร็จ





  เมื่อพวกเรากำลังหารือกัน ก็มีศิษย์บางตระกูลอาสามาสมทบในเวลาต่อมา



  ฉันทำหน้าเอือมทันทีเมื่อชุนซานเดินมาหาฉัน



  "ฟางฮัว! ให้ข้าช่วยเจ้าไหม!" ชุนซานยิ้ม



  "อย่ากระโตกกระตากให้มากนัก! เจ้าดูรอบๆตัวเจ้า! ไม่เห็นรึไงว่าพวกข้าวางแผนกันอยู่" จิ่งอี๋แสดงความไม่พอใจออกมาชัดเจนซึ่งก็ดีแล้ว



  ชุนซานเงียบไป ฉันจึงพูดต่อ



  ฉันวางแผนไว้ว่าแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกสำรวจหาในหมู่บ้านอีกครั้งจากที่พวกซือจุยมาตรวจสอบเมื่อช่วงกลางวันแล้ว ส่วนกลุ่มสองหาบริเวณรอบๆ ซึ่งพวกเขาไม่ได้คัดค้านอะไร



  พวกเราจึงแยกย้ายกัน



  ซือจุยอาสาพาฉันตรวจดูในหมู่บ้านส่วนจิ่งอี๋และชุนซานตระเวนหาบริเวณรอบด้านนอก




  


  หมู่บ้านร้างเงียบงันมีเพียงแค่เสียงของลมพัด เศษฝุ่นและใบไม้ปลิวไปตามลม ซือจุยมองมาที่ฉัน



  "เราต้องระวังขอรับศิษย์พี่ ภายในบริเวณหมู่บ้านมันน่าจะซ่อนในนี้มากกว่าด้านนอก" ฉันพยักหน้าก่อนจะสำรวจในบ้าน


  ถามว่ากลัวไหม พึ่งมาปราบผีครั้งแรกจากที่อยู่แต่ในกูซูสองเดือนกว่า



  กลัวมากๆเลยล่ะ ...









  ฉันเดินสำรวจบ้านหลายหลังไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติเลยสักนิด



  "ซือจุย ข้าว่า —"


  "อ้าก!!!"


  เสียงกรีดร้องของชายคนหนึ่งดังขึ้น ฉันไม่รอช้ารีบวิ่งไปทางต้นเสียงพร้อมกับซือจุยทันที












  ปีศาจหญิง มือกรงเล็บยาวของเธอกำลังบีบคอชายชุดคลุมสีน้ำเงินจนอีกฝ่ายตัวลอย



  "พวกเราจัดการปีศาจได้แล้วขอรับ! แต่ท่านชายโฉวดันเข้าไปก่อกวนพิธีจึงเป็นเช่นนี้!" ศิษย์ชายตระกูลหลานบอกฉัน



  ชุนซาน นายเป็นตัวก่อปัญหารึไงกัน!



  ซือจุยเหาะนำยันต์ไปแปะตรงมือปีศาจก่อนจะใช้กระบี่ฟันที่มือของมัน ชุนซานล้มลงไปกองกับพื้น ฉันมองชุนซานที่พยายามจะสู้กับมันต่อ



  "คุณชายโฉว! หยุดเสีย!" ฉันตะโกนแต่อีกฝ่ายกลับไม่สนใจหวังที่จะชนะ



  สถานการณ์วุ่นวายมากขึ้นเมื่อมีปีศาจหลายตนออกมาร่วมด้วย



  อย่างกับหนังสยองขวัญ ...



  บรรดาศิษย์คนอื่นจึงเข้าสู้กับปีศาจหลายตน ฉันวิ่งฝ่าพร้อมกับใช้กระบี่ฟันปีศาจด้วย  ฉันมองซือจุยที่พยายามห้ามชุนซาน



  เมื่อฉันเข้ามาช่วยได้ประจวบเหมาะกับที่ซือจุยจับชุนซานออกไปได้สำเร็จ



  ปีศาจหญิงคำรามจู่โจมมาที่ฉัน มันใช้กรงเล็บของมันพยายามที่จะกรีดผิวเนื้อของฉัน กระบี่ถูกตั้งรับมือของมันทั้งสองที่มีพละกำลัง


  ฉันขืนแรงพยายามใช้กระบี่ดันมือปีศาจออกไป แขนของฉันเหมือนจะหักเมื่อฝืนแรง ฉันตัดสินใจดันตัวเองให้เหาะออกไปก่อน ซือจุยวิ่งมาหาฉันพอดี



  แต่ฉันคิดผิด การฝึกระยะเวลาอันสั้นของฉันทำให้ฉันเก่งขึ้นก็จริงแต่การทำสมาธิของฉันยังไม่ดีพอ ...



  กรงเล็บถูกตวัดแทงที่ท้องของฉัน เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็น ฉันล้มลงไปกระแทกกับพื้นดินอย่างแรง กระบี่ของฉันหลุดมือไปไกล



  ดวงตาของฉันพร่าเลือน ฉันพยายามฝืน โฟกัสที่ภาพตรงหน้าให้ชัด


  เสียงคำรามของปีศาจ กลิ่นสาปเหม็นเข้ามาใกล้ฉัน มันพยายามจะเข้ามาจัดการฉันต่อ



  ตึก แกร้ง!!!



  ซือจุยใช้กระบี่ของตนฟันไปที่ใบหน้าของปีศาจหญิงจนมันกรีดเสียงร้องด้วยความทรมาน ดวงตาของเขาสะท้อนด้วยความโกรธ



  "รีบทำพิธีเสีย! เร็วเข้า!" เสียงนุ่มตะโกนเสียงดังพลางมองหญิงสาวที่นอนคว่ำหายใจรวยริน




  โฉวชุนซานยังคงไม่เลิกรา ชายหนุ่มเดินไปหาเธอ ท่ามกลางเสียงฟาดฟันของกระบี่ ซือจุยมองชุนซานที่จับชีพจรตรงข้อมือของฟางฮัว



  มีบรรดาศิษย์ตระกูลหลานเริ่มเข้ามาทำพิธี ในบัดนี้ซือจุยทนไม่ไหวกับการควบคุมอารมณ์ของตนอีกแล้ว


  ปีศาจหญิงตนนั้นเริ่มขัดขืนด้วยความทรมานเมื่อพิธีเริ่มต้น





  'ขอบคุณเจ้ามาก ซือจุย'


  'เจ้าเก่งมากแล้ว'



  


  ซือจุยนึกถึงใบหน้าของฟางฮัวที่ยิ้มให้กับเขา






  "นำมือของท่านออกจากตัวนางเสีย คุณชายโฉว" ซือจุยก้มมองใบหน้าคมของชุนซานด้วยความโกรธอีกฝ่ายเห็นดังนั้นจึงรีบถอย


  "ศิษย์พี่ .. ได้ยินข้ารึไม่!" ซือจุยย่อตัวลงใช้มือของตนตีที่แก้มนวลของเธอเบาๆ


  "ซือจุย .." เสียงนั้นช่างแหบแห้งไร้เรี่ยวแรง



  ซือจุยรู้สึกเจ็บภายในอกของเขา แผลบริเวณท้องของฟางฮัวเปรอะไปด้วยเลือดสีแดงสด ซือจุยประคองหญิงสาวที่อายุมากกว่าตนขึ้นจากพื้น



  แผลแบบนั้นให้เขารับแทนยังจะดีกว่า


  

  "ให้ ขะ ข้าช่วย—"



  เด็กหนุ่มปรายตามองคุณชายโฉว



  "หุบปาก..."



  เขาจะไม่ยอมเสียเธอเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน









TALK


มาต่อแล้วค่ะ! วันนี้มาอัพเร็วหน่อย เนื่องจากไรท์ลาป่วยที่โรงเรียนสองวันแล้วค่ะ - -; อาการป่วยไรท์เป็นหนักมากแต่ตอนนี้หายแล้วค่ะ


เมื่อไรท์คอมเม้นเอง : น้องผักกาด เอาแล้ว เอาแล้วววว


ยังไงก็คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ;)

























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

166 ความคิดเห็น

  1. #55 Frostendzx (@08110608) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 20:59
    น้องหวง น้องห่วงของน้องอะนะ ได้พ่อมาเต็มๆ เลยลูกเอ้ย
    #55
    1
  2. #31 Namthan44 (@Namthan44) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 02:41

    ความเกรี้ยวกราดนี้เจ้าได้แต่ใดมาซือจุ

    ย จากพ่อหรือจากแม่

    ????????

    #31
    1
  3. #26 meilan_k-key-z (@mikoch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 17:48

    เกรี้ยวกราด~~~ กร้าวใจมากกก พูดได้ถูกใจเรามากผักกาดน้อย 'หุบปาก...'เห็นคำนี้แล้วนึกถึงหลานวั่งจี(อี้ป๋อ)



    #26
    3
    • #26-1 RAY MII (@Nareesophit) (จากตอนที่ 6)
      20 สิงหาคม 2562 / 17:55
      555555 น้องได้ความเกรี้ยวกราดจากคุณพ่อ >[]<
      #26-1
    • #26-2 meilan_k-key-z (@mikoch) (จากตอนที่ 6)
      20 สิงหาคม 2562 / 17:57
      ดีนะเนี่ยที่นางไม่ได้ความเกรี้ยวกราดมาจากแม่ไม่งั้นคุณชายคงไม่รอดripแน่นอน
      #26-2
  4. #25 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 17:47

    น้องซือจุย I love

    you เป็นคนที่เกรี้ยวกราดได้น่ารักมากกกก ซือจุยหวงอ่ะเข้าใจป่ะ
    #25
    1
    • #25-1 RAY MII (@Nareesophit) (จากตอนที่ 6)
      20 สิงหาคม 2562 / 17:50
      หวงหนักมาก555555
      #25-1
  5. #24 Reconcile -. (@SunFox) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 17:47
    กิ๊ดดด หัวไชเท้าน้อยของอิแม่~~~. ดีงามมากกก แม่ลำไยอิคุณชายนี่มาตั้งแต่ตอนที่แล้วละ
    #24
    1
    • #24-1 RAY MII (@Nareesophit) (จากตอนที่ 6)
      20 สิงหาคม 2562 / 17:50
      ลำไยไม่ต่างกันค่ะ 55555
      #24-1
  6. วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 16:21

    ดีมากนว้องเอาหัวไชเท้า(?)ไปฟาดปากมันได้เลยหากอยากฟาด
    #23
    1
    • #23-1 RAY MII (@Nareesophit) (จากตอนที่ 6)
      20 สิงหาคม 2562 / 17:29
      อยากฟาดเหมือนกันค่ะ!
      #23-1
  7. #22 Hyperion-kub (@Naiinuttych) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 13:51

    ซือจุยเกรี้ยวกราดดดดด เอาเลยรูกถ้า-คุณชายนี่แตะอีกก็เอากระบี่เฉาะหัวมันเลยยยย
    #22
    1