คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

11,547

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


11,547

ความคิดเห็น


53

คนติดตาม


238
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ก.พ. 60 / 20:09 น.
นิยาย Lay Me Down - #աҡԹ¹ [The Mask Singer] Lay Me Down - #อีกากินทุเรียน [The Mask Singer] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ก.พ. 60 / 20:09


     เท้าเล็กก้าวมาตามทางเดินหลังเวทีด้วยจังหวะสม่ำเสมอ มือสองข้างพลางจัดเสื้อเชิ้ตสีเขียวลายตารางติดหนามให้เข้าที่เข้าทาง หน้ากากทุเรียนประจำตัวถูกสวมไว้ปกปิดหน้าตาที่แท้จริง ในมือกำไมโครโฟนไร้สายไว้หลวมๆ วันนี้เขามาซ้อมตามที่ทางรายการได้นัดหมายไว้ ร้องเพลงไปพร้อมกับคู่แข่ง สานสัมพันธไมตรีกันให้แน่นแฟ้นขึ้น ก่อนใครคนใดคนหนึ่งจะโดนกระชากหน้ากากออกไป ..

     บริเวณเวทีจัดแสดงเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟจากสปอตไลท์เบื้องบนส่องลงมา เก้าอี้ของคณะกรรมการและบรรดาที่นั่งรองรับผู้ชมนั้นว่างเปล่าไร้ซึ่งผู้ใด เห็นจะมีเพียงร่างของใครคนหนึ่งยืนอยู่ใต้แสงไฟสลัว


     ร่างที่มาพร้อมจงอยปากใหญ่และหมวกขนนกสีดำสนิทนั้นหันมาตามเสียงก้าวเท้าของผู้มาเยือน จากท่าทางที่เหมือนจะเอาแต่ยืนเตะขาไปมาภายใต้ชุดคลุมแก้ว่างก็กลับมายืดตัวตรงมือไพล่หลังพลางผงกศีรษะน้อยๆ คล้ายเป็นการทักทายตามมารยาทของเจ้าตัว

     “ ผมให้คุณรอนานรึเปล่า ? ”
     “ ไม่หรอกครับ ผมเองก็มาเพิ่งมาถึง ”

     ได้ยินอย่างนั้นหน้ากากทุเรียนก็พยักหน้าตอบอย่างโล่งอก ถึงจะเป็นเพียงการซ้อม แต่ถ้ามาสายและทำตัวเป็นคนไม่รักษาเวลาคงไม่ดีแน่ๆ

     สายตาใต้หน้ากากหนามเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ไมโครโฟนในมือของอีกาดำ เขาก็คงได้รับมันมาจากทีมงานเช่นเดียวกัน ตอนนี้ทางเจ้าหน้าที่คงกำลังอยู่ในระหว่างการจัดการเครื่องเสียงให้เรียบร้อยอยู่ เป็นเรื่องดีที่พอมีเวลาให้ทั้งสองคนพูดคุยกันผ่านไมค์ปลอมเสียงไปอีกสักพัก

     “ คุณไม่สวมเสื้อนอกแล้วดูไม่คุ้นตาเลย ”

     หน้ากากอีกาดำทักขึ้น ฝ่ายตรงข้ามก้มหน้าลงมองเสื้อสีเขียวของตนก่อนจะเอ่ยตอบพลางไหวไหล่

     “ ผมฝากไว้ห้องรับรองน่ะ มันตัวใหญ่แถมบางทีก็หนัก ”

     เจ้าตัวเงียบทิ้งวรรคไปหน่อยหนึ่ง พลันเอนศีรษะที่ถูกปกปิดไว้ด้วยหน้ากากทุเรียนนั้นไปอีกทางพร้อมท่าทีขี้เล่น พลางว่าต่อ

     “ ตัวเล็กกว่าที่คิดล่ะสิ ”

     ได้ยินอย่างนั้นทำให้อีกฝ่ายชะงักไปก่อนจะก้มมองลงต่ำ เสียงหัวเราะเบาๆแอบดังออกมาจากข้างใต้จงอยปาก พอถอดเสื้อนอกตัวโคร่งออกแล้วหน้ากากทุเรียนก็ตัวเล็กอย่างที่เจ้าตัวว่าจริงๆนั่นแหละ คนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างหน้าก็หัวเราะไปกับเขาด้วยเช่นกัน

เอาเข้าจริงจะว่าใครตัวเล็กก็คงไม่ได้
เพราะเขาก็ขาสั้นเหมือนกันน่ะนะ

     ทั้งสองหันกลับมาสบตากันและกันภายใต้หน้ากาก ความเงียบเข้าครอบงำทั่วทั้งบริเวณอีกครั้ง แต่หากคราวนี้มันกลับอยู่ได้ไม่นาน

     “ ผมชอบเพลง Lay me down ของคุณ .. ชอบเพลงที่คุณเป็นคนร้อง ถ้าไม่รังเกียจอะไร รบกวนร้องเพลงนั้นให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับ ? ”

     หน้ากากทุเรียนหันซ้ายหันขวา มองดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครแอบมองอยู่ที่ไหนก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย ท่าทางเหมือนเด็กชายกำลังวางแผนจะเล่นซนนอกสายตาผู้ปกครองอย่างไงอย่างงั้น

“ แต่ถ้าทีมงานมาเห็นเข้าเราจะโดนดุเอานะครับ ”
“ เรายังมีเวลาซ้อมอีกทั้งวัน ตอนนี้มีแค่คุณกับผม ”

     ร่างสีดำเอนศีรษะไปทางซ้าย มือไพล่หลังพลางโน้มตัวลงน้อยๆ ช้อนสายตาภายใต้หน้ากากขึ้นมองตามดวงตาของฝ่ายตรงข้าม

     “ ..นะครับ? ”


     ...
     ทำไมต้องใจอ่อนให้เขาด้วยนะ
     ไม่ดีต่อใจของผมเลย ไม่ดีเลย


     “ เห็นว่าคุณชอบเพลงของผมหรอกนะครับ ” เจ้าของถุงมือสีเขียวยกมือขึ้นไปหยุดอยู่ตรงไมโครโฟนขนาดจิ๋วภายใต้หน้ากาก “ แต่เราจะไม่ทำผิดกติกากันนะ ” ก่อนจะกดปิดมันลง

     นั่นหมายความว่า ต่อจากนี้ไปจะเป็นเสียงร้องเพลงที่แท้จริงของเขา เสียงของตัวตนที่แท้จริงใต้หน้ากาก จนกว่าไมโครโฟนปลอมเสียงจะถูกเปิดใช้งานขึ้นมาอีกครั้ง

     มือทั้งคู่จับไมโครโฟนไร้สายในท่าประจำ หน้ากากทุเรียนสูดลมหายใจเข้าเบาๆ ก่อนจะเริ่มร้องเพลง



     ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาร้องเพลงนี้
     แต่ครั้งนี้จะแตกต่างออกไป แตกต่างจากครั้งไหนๆ
     ครั้งนี้เขามอบให้กับคนในที่นั่งพิเศษคนหนึ่ง
     ครั้งนี้เขามอบให้กับคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า..
     ครั้งนี้เขามอบให้หน้ากากอีกาดำ


     “  Yes, I do, I believe ”
     That one day I will be
     Where I was right there
     Right next to you .. ”

     ผมเชื่อมั่น
     ว่าซักวันหนึ่ง
     ผมจะได้กลับไปอยู่ในที่ที่เดิมของผม
     ที่ที่ผมคอยอยู่เคียงข้างคุณ

     เสียงเพลงถูกขับร้องออกมาอย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ว่ากันว่าเสียงร้องของหน้ากากทุเรียนนั้น ใครได้ฟังต่างเป็นสุข .. ใครบางคนกระตุกยิ้มจางๆอยู่ภายใต้หน้ากากสีดำสนิท

     “ And it’s hard
     The days just seem so dark
     The moon and the stars
     Are nothing without you ”


     มันช่างยากเย็นเหลือเกิน
     แต่ละวันล้วนมืดมิดดำสนิท
     ทั้งดวงจันทร์และดวงดาว
     ล้วนไร้ความหมายหากขาดคุณ

     ทันทีที่เนื้อเพลงวรรคสุดท้ายจบลง เสียงทุ้มแหบที่เคยผ่านหูมาก่อนพลันแทรกขึ้นมา พร้อมเจ้าของเสียงที่ก้าวเข้ามาใกล้กันมากขึ้น ลดระยะห่างระหว่างทั้งสองคน


     “ Your touch, your skin
     Where do I begin?
     No words can explain
     The way I'm missing you ”

     สัมผัสของคุณ ผิวหนังของคุณ
     ผมควรจะเริ่มจากตรงไหนงั้นหรือ ?
     ถ้อยคำมิอาจบรรยาย
     ความโหยหาที่ผมมีต่อคุณได้เลย


     ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ที่อีกฝ่ายปิดไมโครโฟนปลอมเสียงของตนลง
     ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ เขารู้สึกว่าน้ำเสียงของอีกฝ่ายไพเราะมากกว่าครั้งไหนๆที่เคยได้ยิน


     “ Deny this emptiness,
     this hole that I’m inside
     These tears,
     they tell their own story ”

     ปฏิเสธความว่างเปล่านี้ที
     ในหลุมลึกที่ผมอยู่ข้างใน
     น้ำตาพวกนี้
     ต่างบอกเล่าเรื่องราวของมัน



     เจ้าของมือที่ถูกสวมทับไว้ด้วยถุงมือสีเขียวติดหนามกระชับไมโครโฟนแน่นขึ้น ก่อนจะนำเสียงร้องอันทรงพลังนั้นขึ้นสูง


     “ You told me not to cry when you were gone
     But the feeling’s overwhelming,
     it’s much too strong ”

     คุณบอกกับผมว่าอย่าร้องไห้ยามคุณจากไป
     หากแต่ความรู้สึกที่ถาโถมเข้าใส่ในตอนนี้
     มันช่างรุนแรงเหลือเกิน


     ทั้งสองประสานเสียงร้องเพลงเข้าด้วยกัน รูปแบบการร้องที่แตกต่างกลับควบคู่กันไปได้อย่างไร้ที่ติ รู้ตัวอีกทีฝ่ายตรงข้ามก็อยู่ห่างออกไปเพียงเอื้อมมือ


     “ Can I lay by your side, next to you, you
     And make sure you’re alright ?
     I’ll take care of you,
     And I don’t want to be here
     if I can’t be with you tonight ”

     ให้ผมนอนลงเคียงข้างคุณได้ไหม ให้ผมอยู่เคียงข้างคุณ
     ให้ผมมั่นใจว่าคุณจะสบายดีได้ไหม
     ผมจะคอยดูแลคุณเอง
     และผมไม่เคยคิดอยากอยู่ที่นี่
     หากไม่ได้อยู่กับคุณในค่ำคืนนี้

     “ I’m reaching out to you
     Can you hear my call? ”

     ผมพยายามไขว่คว้าหาคุณ
     ได้ยินเสียงเรียกจากผมไหม ?



     เสียงแหบทุ้มเริ่มต้นเพลงวรรคใหม่ขึ้นมาอย่างนุ่มนวล มือซ้ายที่ถูกปกปิดด้วยถุงมือและแขนเสื้อคลุมขนนกสีมืดค่อยๆยื่นออกมาข้างหน้า ผายไปทางคู่ร้องเพลงของตนราวกับกำลังเรียกร้องอะไรบางอย่าง ก่อนจะร้องเพลงท่อนต่อไป


     “ This hurt that I’ve been through
     I’m missing you, missing you like crazy ”

     ความเจ็บปวดที่ผมต้องเผชิญนี้
     ผมคิดถึงคุณ คิดถึงคุณจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว


     คนในชุดสีเขียวก้าวเท้าเล็กๆออกมาข้างหน้า ราวกับเสียงเพลงของฝั่งตรงข้ามดึงดูดเข้าหา เขาเริ่มวรรคต่อไปตามจังหวะที่อีกคนเว้นว่างให้


     “ You told me not to cry when you were gone
     But the feeling’s overwhelming, it’s much too strong .. ”


     เสียงร้องเพลงของหน้ากากทุเรียนทิ้งช่วงเงียบลง เจ้าตัวเหม่อมองร่างสีดำที่ยืนอยู่ข้างหน้า อีกครั้งแล้วที่ทั้งสองสบตากันผ่านหน้ากาก มือที่อีกคนยื่นมายังค้างอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน

     หนึ่งในมือที่กำไมโครโฟนไว้แน่นค่อยๆคลายออก ก่อนเขาจะยื่นมันไปวางอยู่บนฝ่ามือสีดำมืดของคนในชุดคลุมขนนก ซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบรับโดยการเลื่อนนิ้วหัวแม่มือมาสัมผัสมือของเขาอย่างอ่อนโยน ราวกับมันเป็นของล้ำค่าที่ไม่อยากปล่อยให้หายไปไหน



     “ Can I lay by your side, next to you, you
     And make sure you’re alright?
     I’ll take care of you .. ”


     เสียงขับร้องเริ่มดำเนินต่อไปอีกครั้ง เขาไม่ได้ดึงมือกลับมา ยังคงปล่อยให้สัมผัสเย็นๆของถุงมือหนังสีดำข้างนั้นกอบกุมมันไว้ กลับกัน เขาไม่คิดจะปล่อยมันไปในตอนนี้เลยด้วยซ้ำ

     เผลอลืมตัวไปเพียงเสี้ยววินาที ร่างสีดำพลันฉวยโอกาสดึงเจ้าของหน้ากากหนามเข้ามาหาตน เจ้าตัวดูท่าจะตกใจอยู่ไม่น้อย สังเกตได้จากการที่เขากระชับมือที่เกาะกุมกันอยู่แน่นขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

     ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมดวงตากลมๆของหน้ากากอีกาข้างหน้านี่ถึงเอาแต่มองมาที่เขาอยู่ตลอด หน้ากากทุเรียนเขียวๆหนามๆมันน่ามองขนาดนั้นเลยหรือไง

     แต่ก็นะ เขาเองก็ละสายตาจากหน้ากากอีกาดำที่ปกคลุมไปด้วยขนนกนี่ไม่ได้เหมือนกัน


     “ And I don’t want to be here
     if I can’t be with you .. tonight ”


     น้ำเสียงทุ้มติดแหบแต่กลับน่าฟังอย่างเหลือเชื่อขับร้องท่อนจบของเพลงออกมาได้อย่างสวยงามและสมบูรณ์แบบ

     “ ..... ”

     มืออุ่นพยายามดึงตัวเองออกจากการเกาะกุม ก่อนจะปัดป่ายไปนัวเนียแถวๆจงอยปากสีดำขนาดใหญ่ของฝ่ายตรงข้ามเป็นสัญญาณบอกให้อีกคนนิ่งไว้ อย่าเพิ่งพูดอะไร อย่าเพิ่งขยับเข้ามาใกล้กว่านี้ ในขณะที่มืออีกข้างก็เลื่อนไปกดเปิดไมค์ปลอมเสียงที่ซ่อนอยู่ด้านในหน้ากากให้ใช้งานได้ขึ้นมาอีกครั้งอย่างทุลักเล

     “ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าผมลืม.. เสื้อนอก ใช่ เสื้อนอก ” หน้ากากทุเรียนพึมพำตะกุกตะกักก่อนจะแอบพยักหน้าให้กับความคิดของตัวเองในวรรคท้าย “ ผมลืมเสื้อนอกไว้ในห้องรับรอง ”

     “ ... ? ”

     ศีรษะที่ถูกสวมทับด้วยหมวกขนนกเอนไปทางซ้ายหน่อยๆ ถึงเครื่องปรับอากาศในบริเวณนี้จะทำหน้าที่ของมันอย่างดีเยี่ยม แต่ด้วยสภาพชุดคอสตูมที่ผู้เข้าแข่งขันทุกคนสวมใส่ปกปิดร่างกายมาอย่างแน่นหนา ยากมากที่จะรู้สึกหนาว


     ไม่มีคำพูดใดจากคนในชุดสีเขียวลายตาราง เขาทำเพียงยกสองมือขึ้นมาข้างหน้าคล้ายกับจะบอกกลายๆว่าให้อีกคนรออยู่ตรงนี้ ก่อนตนจะแยกตัวออกมาก้าวเท้าเดินไปตามทางหลังเวที ตรงไปยังห้องรับรองที่ว่า ไม่ได้หันกลับมามองคนที่อยู่ข้างหลังแต่อย่างใด

     ร่างสีดำได้แต่ยืนเอาแขนไพล่หลัง มองตามแผ่นหลังสีเขียวนั่นเดินห่างออกไปพลางลอบยิ้มในใจอยู่ภายใต้หน้ากาก


     เมื่อใดที่หน้ากากทุเรียนเขิน เขาจะไม่บิดตัวไปมาเหมือนที่เคยทำต่อหน้าพิธีกรและคณะกรรมการหรอก


     ตรงกันข้าม


     เขาจะนิ่งเงียบ ไม่พูดไม่จา และควบคุมมือของตัวเองให้หยุดสั่นไม่ได้ต่างหาก










ขอบคุณรูปภาพจากเรย์มากๆเลยนะคับ ไปติดตามผลงานเขากันได้นะคะ 
( Manassanan Paisansorawat @Facebook )
ได้รับการอนุญาตจากเจ้าของผลงานเรียบร้อยแล้วนะคะ ขอความกรุณาอย่านำไปรีโพสต์ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตต่อน้า





ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ดีใจมากๆเลย;;; 


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ NeeranuchJ_ จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

53 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 เมษายน 2560 / 14:31
    หวังว่าจะมีโอกาสเห็นทุเรียนเขินกว่านี้นะคะ
    #53
    1
    • 22 เมษายน 2560 / 13:51
      คาดว่าพี่อีกาคงรุกหนักมากกว่าเดิมแน่ๆค่ะ โอกาสนั้นไม่ไกลเกินเอื้อมแน่นอน อิ__อิ

      โอย เพิ่งเห็นเม้นเตงแต่ก็อยากตอบค่ะT__T) ขอโทษที่ตอบช้านะคะ ฮือ
      #53-1
  2. #52 เนบิวลา-chiji (@ipresent) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:02
    อย่าพาจิ้นเส๊~~~
    #52
    1
    • #52-1 NeeranuchJ_ (@NeeranuchJ_) (จากตอนที่ 1)
      13 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:54
      มาลงเรือไปด้วยกันนะคะ5555
      #52-1
  3. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:03
    ดีต่อใจมากค่ะ อ่านมาหลายรอบแล้ว ก็ยังคงพาเขินเหมือนทุกรอบที่อ่าน 
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆต่อใจแบบนี้มาให้อ่านนะคะ ^^
    #51
    1
    • 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:57
      ขอบคุณทางนั้นมากๆเช่นกันนะคะTT เข้ามาอ่านหลายรอบด้วย โฮ ถ้าชอบเราก็ดีใจค่ะ
      #51-1
  4. #50 #แย่งอีกากินทุเรียน
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:51
    โอ๊ยยย ทำไมแต่งได้ดีแบบนี้ TTTTTTTTTT ก่อนอื่นนะคะต้องบอกเลยว่า*ยืนขึ้นสองมือกุมเข้าหากันพูดสำเนียงครูอ้วน* อีกเรื่องนึงที่อ่านมาเมื่อกี้นี้ทำไว้ดีต่อใจม๊ากกกกกกก เรื่องนี้ม๊ากกกกกแบบไม่เป็นสองรองกัน ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว คือมันดียยยยTTTTT ภาษาสำนวนชวนให้รู้สึกอยากติดตามเรื่องยาวเลยค่ะ โอ๊ยยยยยยยTTTTT นี่เราจะตายอีกไหมคะ5555 พึ่งฟื้นจากเรื่องเมื่อกี้ เรื่องนี้ก็ทำเราหายใจลำบากต่ออีก ฮื่อออออ ขอบคุณมากๆนะคะที่แต่งมันออกมา เราชอบมันมากๆๆๆๆ
    #50
    1
    • 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:39
      โอ้ยยยขอบคุณมากๆจริงๆค่ะT/////T ชอบตรงกุมมือสำเนียงครูอ้วนจัง5555555 เรามีความสุขมากเลยค่ะ ยิ้มหุบไม่ลงแล้วโอ้ยTTTT เตงชอบเราก็ดีใจแล้วค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ไม่รู้จะขอบคุณยังไงแล้ว ฮืออ /โค้งรัวๆ
      #50-1
  5. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:57
    มันดีสุดๆไปเลย //-//
    #49
    2
  6. #48 babubi (@baibua-babu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:59
    ฮืออออออ มันดีต่อจัยยยยย เขินกว่านี้ไม่ได้แล้วค่ะรู้สึกเหมือนแก้มจะปริอยู่แล้วง่าา ชอบความน่ารักตะมุ้งตะมิ้งของน้องทุเรียนมากเลย อีกาจะทำอะไรนางก็คล้อยตามไปหมดด แงงงง๊ ;/////;
    #48
    1
    • #48-1 NeeranuchJ_ (@NeeranuchJ_) (จากตอนที่ 1)
      12 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:12
      ขอบคุณมากค่า ดีใจที่ชอบนะคะT///T มีความสุขมากเลย โฮฮ
      ตั้งใจเขียนให้เป็นแบบนั้นเพราะส่วนตัวคิดว่าเสียงของอีกาเขามีสเน่ห์ มีมนต์ขลังอะไรประมาณนั้นมากๆเลยค่ะ ขนาดนี้แล้วใจน้องทุเรียนจะเหลือเหรออ///__\\\
      #48-1
  7. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:45
    ////////มันดีต่อใจมากค่ะะะ เวรี่ฟิลกู้ดอ่าา อมก. คือตอนแรกนี่คิดว่าหลายๆท่านจิ้นกันไปยังไง เขายังไม่ได้เจอกันซะหน่อย...ตอนนี้เราถึงกับต้องกลืนน้ำลายตัวเองซะแล้ว ตอนนี้ฉันนี้หละจิ้นหนักมาก5555555


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:34
    #47
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:04
      ขอบคุณมากค่า ดีใจที่ชอบนะคะT///T คู่นี้ดูตีกันแบบน่ารักๆดีค่ะ ถึงความจริงจะเถื่อนทั้งคู่ก็เถอะ5555 ยินดีต้อนรับสู่เรือนี้นะคะ <3
      #47-1
  8. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:56
    น่ารักมากกกกกกกกกกกก เขินเลยยยยค่ะ;-; จับจิ้นให้หมดคึคึ 
    #46
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:01
      ขอบคุณค่า ดีใจที่ชอบนะคะT//T
      #46-1
  9. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:13
    ชอบมากเลยค่าาาา
    #45
    1
  10. #44 ธิตา
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:06
    แต่งยันจูบเลยค่ะ 55555 //รักคนแต่งมากกกกกกกกก
    #44
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:00
      คงให้ถึงขั้นนั้นไม่ได้ค่ะอ๊าก55555 ขอบคุณนะคะ รักเตงเหมือนกันน้า
      #44-1
  11. วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:43
    ดีต่อใจ....
    #43
    1
  12. #42 DevilSweet (@DevilSweet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:47
    ฟินมากๆเลยค่ะ^^
    #42
    1
    • #42-1 NeeranuchJ_ (@NeeranuchJ_) (จากตอนที่ 1)
      8 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:33
      ดีใจที่ชอบนะคะT///T
      #42-1
  13. #41 By_Saego_To_you (@2saego2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:12
    น่ารักละมุนมากกกกกกกกก เขินตาม
    #41
    1
    • #41-1 NeeranuchJ_ (@NeeranuchJ_) (จากตอนที่ 1)
      8 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:32
      ขอบคุณค่าา;;/////
      #41-1
  14. #40 SHINeewithEXO (@SHINeewithEXO) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:18
    ชอบอ่าาาา อยากอ่านอีกจัง
    #40
    1
    • #40-1 NeeranuchJ_ (@NeeranuchJ_) (จากตอนที่ 1)
      8 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:32
      ขอบคุณมากค่าT///T ตอนนี้ลงเรื่องใหม่ไว้แล้วนะคะ ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยค่า /โค้ง
      #40-1
  15. #39 ???
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:15
    งานวายก็มาค่ะ5555 แต่ฟินมาก!! #สาววาย
    #39
    1
  16. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:23
    กรี๊ดดดดด ฟินไปแล้วค่ะ เขินมากกกกกก ขอเลือดกรุ๊ปBเพิ่มได้ไหมคะ ฟินจนเลือดหมดตัวแล้วโอย
    แต่งอีกนะไรท์ พลีสสสสสสส
    #38
    1
    • 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:46
      อ๊าก ขอบคุณนะคะT////T ตอนนี้ลงเรื่องใหม่แล้วนะคะ ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยค่า
      #38-1
  17. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:49
    55555+..โอ้ยยยยย...มีฟิคของคู่นี้ด้วยเหรอเนี่ย...จริงๆเลยน้า#สาววาย555555+
    #37
    1
    • #37-1 NeeranuchJ_ (@NeeranuchJ_) (จากตอนที่ 1)
      8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:46
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ5555
      #37-1
  18. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:53
    โอ๊ยยยย ชอบมากเลยยยยยยย เเต่งออกมาอีกนะไรท์เตอร์><
    #36
    1
  19. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:29
    กรี้ดดดดดดฟหปืดแมฝวัำหอสัเท ฮอลลลล ชอบมากกก ชอบแบบชอบจริงจัง ส่วนสูงแบบงุ้งงิ้งมาก55555 มม.เด๋อๆที่บอกว่าลืมเสื้อนี่มันบับบ น่ารักไปแล้ววว
    #35
    1
    • 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:30
      ขอบคุณมากค่าT__T ดีใจที่ชอบนะคะ คู่นี้แซวเรื่องส่วนสูงแล้วสนุกจริงๆ555555
      #35-1
  20. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:36
    เอาอีกได้มั้ยค่ะ นี้นั่งเขินหนักมากก มันดีต่อใจมากเลยพี่ชาย เราเขิน "/////"
    #34
    1
    • 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:26
      กำลังเขียนเรื่องต่อไปอยู่ค่ะ//_\\ ขอบคุณมากนะคะ เขินเหมือนกันแงง
      #34-1
  21. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:40
    เขินนน อีกากินทุเรียนนนน =///= >///<
    #33
    1
  22. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:25
    โอ๊ย น่ารัก...แม้เราไม่รู้จักหน้าตาซึ่งกัน
    แต่เสียงของคุณ มันทำให้ผมหลงรักคุณ...//เอามือปิดหน้าเขิน
    #32
    1
    • 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:15
      /ปิดหน้าเขินด้วยคน ขอบคุณมากค่าT///T
      #32-1
  23. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:02
    ในเรื่องยาว
    #31
    0
  24. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:01
    มันดีมากอ่ะะะะ ชอบๆๆๆ มาต่ออีกนะค่ะ
    #30
    1
    • #30-1 NeeranuchJ_ (@NeeranuchJ_) (จากตอนที่ 1)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:11
      ขอบคุณมากค่า ทางนี้คงยังไม่อดทนพอจะคุมเรื่องยาวๆได้เท่าไหร่ แต่จะพยายามนะคะ55555
      #30-1
  25. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:57
    อยากให้มีโมเม้น ทุเรียนxอีกา จังเลยค่ะ โอ้ยยยยยย อยากให้พี่อีกาถูกทุเรียนกิน//meดีดดิ้นด้วนความฟิน
    #29
    1
    • 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:10
      ส่วนตัวยังไม่ชิพแบบสลับสมการเท่าไหร่ค่ะ5555 แต่สลับกันหยอดสลับกันเขินก็น่ารักอยู่///\\\
      #29-1