It's Me ที่รัก(คุณ) : [YAOI]

ตอนที่ 10 : It's Me : Chapter.8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 653 ครั้ง
    5 มิ.ย. 62


ที่รัก(คุณ) : บทที่แปด





“เห้ย! เผลอหลับไปตอนไหนเนี่ย”

ตื่นขึ้นมาแปดโมงกว่าเพราะเสียงนาฬิกาปลุก สิ่งแรกที่เด็กหนุ่มคิดเลยคือเขาติดสายพี่กุมอยู่ ตายๆๆ ตัดสายทิ้งยังวะน่ะ ถ้ายังนี่เขาโดนเด้งแน่เลย ว่าแล้วก็คว้าโทรศัพท์ข้างตัวมากดดูทันที

ปาดดดดด

“พี่กุมยังไม่ตัดสายเลยอ่ะ” เด็กหนุ่มว่ากับตัวเองอย่างอึ้งๆ งงๆ ก่อนจะรีบยกโทรศัพท์มาแนบหูเพื่อกรอกเสียงหาพี่กุม ไม่รู้หลับไปหรือยัง ทำไมไม่ตัดสายล่ะ แบตผมจะหมดแล้ววววว T[]T

“พี่กุมนอนยังครับเนี่ย?” ระหว่างรอคำตอบเขาก็ลองเงี่ยหูฟังดีๆ ยังได้ยินเสียงพลิกกระดาษอยู่เลย ตายๆ เสียงกรนเขาเมื่อคืนคงพอทำให้พี่กุมไม่เหงาเท่าไหร่นะ แง่งง โอ้ยอาย -///////-

{กำลัง} พี่กุมตอบกลับมาสั้นๆ แต่เสียงดูเหนื่อยๆ นะ

“โห...นอนได้แล้วพี่ นี่เช้าแล้วนะครับ อุ่นตัดสายแล้วนะเดี๋ยวพี่ไม่ได้นอน”

ติ๊ด...

เด็กหนุ่มกดตัดสายทิ้งทันทีโดยไม่รอคำอนุญาตเพราะพี่กุมควรนอนอ่า โอ้ยยย หงุดหงิดแทนเลยโคตรจะดื้อ ว่าแล้วก็ส่งข้อความไปหาก่อนจะได้สบายใจเขาด้วย

[Ai-oon] : ขอโทษที่เผลอหลับก่อนนะครับพี่กุม ฝันดีครับ

[Feb…] : ค่านั่งเฝ้า ทำข้าวเที่ยงมาส่งผมด้วย

[Ai-oon] : วันนี้หรอครับ?!

[Ai-oon] : *สติกเกอร์แปลกใจ

[Feb…] : อือ เดี๋ยวผมบอกอีกทีว่าเจอที่ไหน

[Ai-oon] : อ่า...ครับ

[Ai-oon] : *สติกเกอร์ยิ้มอ่อน

เจอคำสั่งนี้เด็กหนุ่มก็มองนาฬิกาอัตโนมัติก่อนจะเด้งตัวลุกออกจากห้องนอนลงไปทำอาหารกลางวันให้พี่กุมทันทีเดี๋ยวไม่ทันไปเข้าเรียนตอนสิบโมงอีก หนาวไปเรียนแล้วอ่ะดิ่ว่าจะแอ๊บให้หนาวทำให้หน่อยเพราะขี้เกียจ อดเลย โหยยยย

ข้าวเช้าตอนนี้อย่าพึ่งคิด เอาข้าวเที่ยงพี่กุมให้รอดก่อนเดี๋ยวไว้ไปหากินทีหลังแล้วกัน ว้อยยยย TT_TT

“หน้ามึงดูเหนื่อยๆ นะไอ้อุ่น”

เด็กหนุ่มมาถึงห้องเรียนก็เจอแคนวอร์มนั่งเล่นเกมรออาจารย์เข้าอยู่ก่อนแล้ว ตอนนี้ก็เป็นเวลาเก้าโมงห้าสิบนาทีได้แล้ว เกือบไม่ทันดีนะที่อย่างน้อยก็มาทันก่อนอาจารย์เข้าได้ แต่ก็เล่นเอาเขาเกือบขาดใจตายก่อนอยู่เหมือนกัน

เพราะพอลุกจากที่นอนก็ตรงดิ่งไปทำอาหารก่อนเลย ก่อนจะใช้เวลาสิบนาทีกว่าๆ หลังจากนั้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วดีดตัวออกจากบ้านมามหาลัยทันทีเลย ซึ่ง! โคตรจะเหนื่อย

การสปีดทำอะไรภายในเวลาจำกัดแบบนี้โคตรจะไม่ใช่นิสัยเขาเลยให้ตายสิ ทำไมวันนี้ต้องมีเรียนตอนสิบโมงด้วยวะ รู้ไหมว่าเขาเกือบขาดใจตาย เหนื่อย! หอบ! หายใจไม่ทันโว้ยยยยย

นี่ไม่อยากจะบอกตอนขับรถเลี้ยวเข้าหน้ามอเกือบชนคนด้วย ดีมีสติดีดตัวเองลงจากรถแล้วไปขอโทษขอโพยเขาทันถึงได้รอดตีนมาอย่างหวุดหวิด

ว่าแล้วก็โคตรวุ่นวายเลยเช้านี้ของเขา เป็นเพราะพี่มันแท้ๆ เลยให้ตายเถอะ!

“กูขอน้ำหน่อยวอร์ม ไอ้เหี้ยโคตรเหนื่อย”

เด็กหนุ่มขอเพราะรู้ว่าไอ้วอร์มมันชอบพกน้ำติดตัวตลอด ตากูละห้อยแล้วเนี่ยส่งมาเร็ว

“มาถึงก็ปากดีขอกูแดกเลยนะมึง ไปทำเหี้ยไรมายังไม่ตอบกูเลย”

วอร์มว่าอย่างเอือมๆ ก่อนจะโยนขวดน้ำใส่หน้าเพื่อน ดีนะที่รับทันไอ้สัส ไม่งั้นเข้าเบ้าตาเขาเต็มๆ คนยิ่งเหนื่อยๆ ยังจะมาทดลองปฏิกิริยาโต้ตอบรวดเร็วของกูอยู่อีก

ว่าแล้วก็ขอตาเขียวใส่มันคืนบ้างก่อนจะเปิดฝาขวดน้ำแล้วกระดกอย่างรวดเร็วเพราะหิวและกระหายมากจริงๆ

ข้าวช้าวก็ยังไม่ได้กิน แถมยังมีเรื่องให้เหงื่อแตกแต่เช้าอีก แต่พอน้ำเย็นๆ ไหลลงคอความวุ่นวายต่างๆ ในหัวก็พลอยจะเย็นลงไปด้วยจนรู้สึกเบาหัว

“เป็นไรวะ ตื่นสายหรือไงถึงได้วิ่งตัวเปียกมาขนาดนี้” แคนว่าบ้าง ดูสีหน้ามันจะสมเพชสภาพเขามากตอนนี้

อะไรวะ เขาว่าสภาพก็ไม่ได้ต่างจากปกตินะ มีแต่เหงื่อนี่แหละที่ยังไหลเต็มหน้าอยู่เพราะวิ่งมาจากลานจอดรถ

“ไม่ได้ตื่นสาย” เขาตอบก่อนจะกระดกน้ำดื่มอีกรอบจนหมดขวดแล้วโยนคืนไอ้วอร์มไป

“ไอ้สัสกวนตีน” มันว่าก่อนจะฟาดขวดน้ำเปล่าใส่หัวเขาคืน แม่งโคตรเจ็บ

“กูแค่หยอกเล่นไง เพื่อนกัน” เด็กหนุ่มแย้งมันก่อนจะทำเป็นหลบหลังไอ้แคน

“สัสเลิกเล่นเลย ตอบกูมาก่อน” ไอ้เชี่ยนี่ก็อีกคนตบมาได้โคตรเจ็บหัว

“กูเจ็บนะเว้ยไอ้แคน!”

“เจ็บก็อย่าดื้อ ตอบ”

“ก็พี่กุมสั่งให้กูทำข้าวเที่ยงมาให้กูเลยมาสายเพราะมัวแต่ทำข้าวกล่องให้พี่มันอยู่ แล้วยังจะ...”

“หึ หึ” หึเหี้ยไรวะ กูพูดยังไม่ทันจบเลย

“ร้ายนะมึงอะ ปากบอกไม่ใช่เกย์แต่ถึงขั้นทำข้าวกล่องมาป้อนเลย ยังไง?”

“ยังไงอะไรล่ะ ก็กูทำภารกิจเข้าสายรหัสพี่มันนี่ไง จีบมันให้ติดอ่ะ พี่มันให้ทำอะไรกูก็ต้องทำสิ!”

เด็กหนุ่มเถียงเพื่อนขาดใจ ไอ้พวกเวรนี่ชอบทำสายตาเหมือนล้อเลียนเขาอ่ะ น่ารำคาญ!!!!

เป็นเวลาประมาณเที่ยงสิบห้านาที ในที่สุดอาจารย์ก็ปล่อยจนได้ แต่!

มันเลทมา 15 นาที!!

ซวยแน่เลยเขาวันนี้ เพราะพี่กุมรอข้าวเที่ยงเขาอยู่นะสิ ตัวเด็กหนุ่มเหงื่อไหลตั้งแต่เที่ยงตรงแล้ว นั่งเรียนไม่ติดที่ภาวนาให้อาจารย์ปล่อยสักทีจนมันเลทมาตั้ง 15 นาที

โทรศัพท์เขาสั่นไม่หยุดมาสิบห้านาทีแล้ว ไม่ต้องยกมาดูก็รู้ว่าใครส่งมา เฮ้อออออ

วันนี้มันวันอะไรของไอ้อุ่นเนี่ย โว้ยยยยยย

“ไอ้วอร์ม ไอ้แคนกูไปก่อนนะรีบ”

เขาบอกพวกมันแค่นั้นก่อนจะวิ่งตัวปลิวออกจากห้องไปทันที พร้อมกับข้าวกล่องที่เขาหิ้วมาเรียนด้วย ระหว่างนั้นก็รีบหยิบโทรศัพท์ที่สั่นไม่หยุดขึ้นมาดู เป็นพี่กุมโทรมาสายที่สองแล้ว แม่งก่อนหน้านี้ก็รัวข้อความมาจนเด็กหนุ่มเสียวสันหลัง

จะโดนพี่มันต่อยกี่ยกวะไอ้อุ่นมึง ว้อยยยย


***
“ค ครับพี่กุม” เขารับสายพี่มันด้วยเสียงที่โคตรหอบไอ้เหี้ยวิ่งแต่เช้ายันเที่ยงก็ยังต้องวิ่งสินะกู ฟ้องม๊าได้ไหมว่าฟ้าดินกลั่นแกล้งไอ้อุ่น กระซิก!

“คุณอยู่ไหน?” พี่มันถามห้วนๆ แถมน้ำเสียงก็โคตรจะเข้มจนเขาอยากจะแกล้งป่วยแม่งตรงนี้เลยไม่ไปหาแม่งแล้วกลัวโดนกระทืบ

“อ เอ่อ กำลังไปครับพี่กุม อาจารย์ปล่อยเลท” เด็กหนุ่มตอบเสียงตะกุกตะกักทั้งที่ก็พูดความจริงนะแต่ทำไมสั่นกลัวพี่มันไม่รู้ นี่ขนาดมาแค่เสียงนะเนี่ย

ไม่นะ เขายังอยากมีสายอยู่ อย่าเพิ่งเตะโด่งกูออกจากสายนะพี่เมิงงงง

“งั้นก็รีบมา”

“ค ครับใกล้แล้วพี่” เขาว่ายังไม่ทันจบดีก็ได้ยินเสียงตัดสายใส่หน้าไปก่อน แมร่งงง กังวลใจสุดๆ

ถามว่าที่ว่าใกล้ถึงนี่รู้แล้วหรอว่าต้องไปหาพี่มันที่ไหน ขอบอกเลยว่ารู้ครับ เพราะพี่มันส่งไลน์มาบอกสถานที่ก่อนเที่ยงแล้วได้อ่านพอดี ก่อนหลังจากนั้นจะไม่ได้อ่านจนออกห้องเพราะอาจายร์โคตรจะดุ

ขายาวๆ ของเด็กหนุ่มแทบจะพันกันอยู่แล้วกว่าจะมาถึงยังจุดที่พี่มันบอกเอาไว้ อยากถามอีกสินะว่าทำไมเขาต้องวิ่งมาทั้งที่พี่มันก็อยู่คณะเดียวกับเขาแท้ๆ ก็คืองี้ครับ

วันนี้มันคือวันซวยของไอ้อุ่นจริงๆ ที่ดันมีเรียนวิชาเลือกซึ่งต้องไปนั่งเรียนไกลยันตึกเศรษฐศาสตร์ แล้วมันก็โคตรจะไกลจากคณะเขาไปอีก ร้องไห้แล้ววววววว T()T

แฮ่กๆๆ โคตรเหนื่อย

เด็กหนุ่มวิ่งหอบมาจนถึงที่ที่พี่มันนัดไว้ซึ่งก็ไม่ใช่ที่ไหนหรอกก็ศาลาเล็กริมสระน้ำหลังคณะที่เขาเคยมาหาพี่มันตอนนั้นแหละ เงียบยังไงก็ยังเงียบเหมือนเดิม ยิ่งพักเที่ยงแบบนี้แทนที่จะมีคนมานั่งพักผ่อนแต่กลับแปลกที่ไม่มีคนเลย

เขากวาดสายตาหาพี่มันแปบเดียวก็เจอมันยืนหันหลังคุยโทรศัพท์เสียงเครียด(อีกแล้ว)อยู่ ก่อนจะรีบเดินสาวเท้ายาวๆไปหามันแล้วสะกิดเบาๆ พร้อมกับหน้าที่โคตะระเจี๋ยมเจี้ยม

'ไป รอ ผม ตรง โน้น'

พี่กุมขยับปากบอกเขาแบบนั้นพร้อมกับชี้นิ้วไปยังศาลาใกล้ๆ ที่ล้อมรอบด้วยร่มไม้ใหญ่ดูเย็นสบาย เด็กหนุ่มเลยพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปนั่งรออย่างว่าง่าย ไหนบอกว่าหิวไงวะ ดูพี่มันจะอิ่มคุยงานแล้วมั้ง

รอพี่มันไม่นานแบบลมยังไม่ทันได้ตีหน้าด้วยซ้ำ หน้าหล่อๆ ของพี่กุมก็โพล่มานั่งตรงข้ามเขาแล้วเรียบร้อย สายตาที่โคตรจะเหวี่ยงส่งมาให้เขาอย่างโจ้งแจ้งจนเด็กหนุ่มต้องรีบแก้ตัวอย่างไม่รู้จะทำอะไร เพราะดูเหมือนพี่กุมจะเป็นคนที่ตรงเวลาเอามากๆ ด้วย

คงต้องโมโหเขามากแน่ๆ

“โทดทีที่มาช้าครับ อย่างที่บอกแหละครับว่าอาจารย์ปล่อยเลท”

“อืม” พี่กุมครางรับสั้นๆ แบบเดาอารมณ์ได้ยากก่อนจะยื่นมือมาจะแกะกล่องข้าวของเขาที่ถูกห่อด้วยผ้าคลุมสีน้ำเงินเข้มไว้ด้วยหน้าตานิ่งๆ ตามเดิม

“งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วอุ่นขอตัวนะพี่ ทานข้าวให้อร่อยนะครับเดี๋ยวเลิกเรียนอุ่นค่อยมาเอากล่องคืน” เด็กหนุ่มว่าแบบนั้นก่อนจะดีดก้นเตรียมดิ่งออกจากตรงนั้นทันที ไม่อยากอยู่นานกลัวพี่มันนึกขึ้นได้ว่าควรต่อยเขาให้หายโมโหที่ปล่อยให้รอ

“คุณจะไปไหน?”

ขาของเด็กหนุ่มหยุดชะงักทันทีที่พี่มันถาม ก่อนจะเอี้ยวตัวหันมาตอบอย่างซื่อๆ

“ไปกินข้าวบ้างสิครับ นัดกับเพื่อนไว้ที่โรงอาหาร”

“ไม่ต้องไป กินกับผมนี่แหละ” พี่มันบอกเสียงเข้มก่อนจะตบมือแปะตรงที่นั่งข้างๆ มันจนเด็กหนุ่มทำหน้างงไม่เข้าใจ

“พี่แค่บอกให้อุ่นทำข้าวมาให้นะ ไม่ได้บอกให้มากินด้วยสักหน่อย”

“ก็บอกอยู่นี่ไง จะขัดคำสั่งผมคิดดีแล้วหรอ” พี่มันขู่

“แต่อุ่นทำแค่ส่วนของพี่กุมนะ ไม่ได้ทำเผื่อตัวเอง” เขายังแย้งกลับเพราะเอาจริงๆ คืออยากไปแดกข้าวมันไก่กับเพื่อนมากกว่า ไม่อยากมานั่งทำหน้าปั้นยากกับพี่มันตรงนี้อ่ะ

“นั่งลง ผมกินไม่เยอะคุณกินให้อิ่มก็พอ” พี่มันสั่งพร้อมสายตาข่มขู่เด็กหนุ่มเลยได้แต่ทำหน้าไปไม่เป็นจะหนีก็กลัวโดนดีดออกจากสาย สุดท้ายก็ต้องยอมนั่งลงข้างพี่มันอย่างจำยอม

“แค่นี้ก็จบ เล่นตัวทำไม” พี่มันว่าเขานี่ตาโตเลย ด่ากูอีกแล้วนะพี่มึง!

พี่กุมหยักไหล่ใส่ราวกับไม่แคร์สีหน้าบูดเป็นตูดของเขาตอนนี้ ก่อนจะแกะกล่องข้าวที่เด็กหนุ่มทำออกมาอย่างรวดเร็ว คิมบับไส้หมูและไส้ทูน่าหน้าตาน่ากินถูกจัดเรียงอย่างดีปรากฏตรงหน้า

จริงๆ เด็กหนุ่มไม่รู้หรอกว่าพี่กุมกินเยอะแค่ไหนและชอบกินอะไร แต่เพราะตอนนั้นนึกอะไรไม่ออกเลยทำอันนี้มา และก็เผื่อมาแบบกล่องข้าวขนาดกลางสองชั้นเพราะคิดว่าเพื่อนพี่มันอาจจะขอกินด้วย แต่ปรากฏว่าเป็นเขาเองเสียอย่างนั้นที่ต้องมานั่งกินกับพี่มันแทน

“พี่กุมกินก่อนเลย เดี๋ยวอุ่นกินทีหลังแล้วกัน” เขาบอกอย่างนั้นเพราะว่าเตรียมตะเกียบให้พี่มันแค่คู่เดียว

พี่กุมไม่ว่าอะไรก่อนจะแกะตะเกียบออกจากซองแล้วคีบคิมบับไส้ทูน่าขึ้นกินเป็นคำแรกเงียบๆ เล่นเด็กหนุ่มกลืนน้ำลายอึกเลยเพราะตอนนี้หิวมาก ภาวนาให้พี่มันแดกให้เสร็จเร็วๆ เขาจะได้กินบ้าง เหลือไว้ให้สักชิ้นสองชิ้นก็ยังดี หิวโว้ยยยยยย

“หือ?” โอดครวญในใจยังไม่ทันจบก็มีอะไรนิ่มๆ หอมๆ มาชิดริมฝีปากจนต้องสะดุ้ง

“อ้าปาก” พี่กุมว่ามือก็ยังถือตะเกียบที่คีบคิมบับไส้หมูที่เด็กหนุ่มเป็นคนทำชิ้นหนึ่งมาจ่อที่ปากเขา พอเห็นเขาไม่พูดไม่จาพี่มันก็เร่ง

“เร็ว” เท่านั้นแหละงับแม่งยันตะเกียบเลยกลัวโดนตีน

พี่แม่งตาโคตรดุ ฮรืออออ

ไออุ่นเคี้ยวคิมบับในปากตุ้ยๆ อย่างสงบเสงี่ยมส่วนพี่มันก็นั่งกินเงียบๆ ในมือก็ยังคงก้มลงไปตอบเมล์ในโทรศัพท์เป็นพักๆ สลับกับป้อนเขา จนเด็กหนุ่มสงสัยว่างานพี่มันนี่ต้องเยอะขนาดไหนถึงต้องทำตัวยุ่งได้ตลอดแม้กระทั่งตอนกินข้าวแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจจะถามอะไรเพราะไม่ใช่เรื่องตัวเอง

เราสองคนนั่งเงียบๆ กันอยู่อย่างนั้นเหมือนทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน พี่กุมก็ยังคงครองตะเกียบไว้ในมือไม่ยอมให้เขาแตะ แถมยังคงป้อนเขาอย่างต่อเนื่องจนเริ่มอิ่มข้าวเปลี่ยนมาหิวน้ำแทนแล้ว

“พี่กุมอุ่นอิ่มแล้วครับ เดี๋ยวขอไปซื้อน้ำแปบนะเดี๋ยวมา” เด็กหนุ่มว่าก่อนจะลุกขึ้น แต่พี่มันก็ดึงแขนไว้ก่อน

“ผมไปเองคุณอยู่นี่แหละ เอาอะไรอีกไหม?” พี่กุมว่างั้นเขาเลยไม่แย้งเพราะขี้เกียจไปพอดี ตอนนี้แดดแรงเกินร้อน นั่งพักรับลมเย็นๆ ดีกว่าอีกอย่างพี่มันอาสาเองนะ

“ไม่ครับเอาแค่น้ำเปล่าเย็นๆ ก็พอ พี่กุมอิ่มแล้วใช่มั้ยครับ” เขาตอบก่อนจะถามต่อเพราะตอนนี้คิมบับหมดไปแล้วแต่ก็ยังกลัวว่าพี่มันจะยังไม่อิ่มเพราะตัวเขาแย่งกินไปหลายชิ้นเลย

“อืม เดี๋ยวผมมา” เด็กหนุ่มพยักหน้ารับพี่มันก็เดินออกไปทันที อดไม่ได้ที่จะมองตามหลังพี่มันอย่างไม่เข้าใจ

ก่อนหน้านี้ดูพี่กุมดุเหมือนเตรียมจะฆ่าคนเพราะเขามาหาพี่มันช้า แต่เอาไปเอามากลับนิ่งเฉยแถมยังแบ่งคิมบับที่เขาทำมาให้พี่มันกินอีก เด็กหนุ่มเดาอารมณ์ไม่ทันจริงๆ เลยได้แต่ส่ายหัวแล้วเก็บกล่องข้าวที่กินไปหมดแล้วให้เรียบร้อยก่อนจะห่อผ้าไว้เหมือนเดิมแล้วก็นั่งรอพี่มันกลับมา

ไออุ่นตอบไลน์แคนกับวอร์มไปด้วยระหว่างนั่งรอพี่กุมภา พวกนั้นสงสัยใหญ่ว่าเขารีบไปไหนพอบอกว่ามาส่งข้าวพี่กุมแล้วนั่งกินด้วยเลยพวกมันเลยบอกว่าเขาติดแฟน

ไอ้พวกเชี่ยยยยย เดี๋ยวกลับไปจะถีบให้

“อ๊ะ!”

สะดุ้งสิครับที่อยู่ๆ น้ำเย็นๆ จากไหนก็ไม่รู้มาแนบแก้มก่อนจะหันไปเจอหน้านิ่งๆ ของพี่กุมที่เป็นผู้กระทำ

“เผลอแปบเดียวนอกใจผมแล้ว?”

“ห๊ะ!?” เด็กหนุ่มทำหน้างงกับคำพูดอีกฝ่าย มือก็ยื่นไปรับขวดน้ำที่แนบหน้าตัวเองอยู่มายกกิน อ่า เย็นชื่นใจ

พี่มันนั่งลงข้างเขาเหมือนเดิมแต่ตาก็ยังคงจ้องมือที่เขาถือโทรศัพท์ไม่วางตา อะไรของพี่มันวะ นี่จะเล่นงี้จิงดิ่? แค่ภารกิจเข้าสายจำเป็นต้องสวมบทหึงหรือไงวะ เออ สมบทบาทไปอี๊กกก!

อะๆ เดี๋ยวเล่นด้วยก็ได้ พี่มันจะหาว่าเขาไม่เก็ทมุกแล้วจะโดนด่าว่าโง่อีก

“อุ่นคุยกับเพื่อนครับ ไม่ได้นอกใจหรอก ก็รู้อยู่ครับว่าต้องจีบพี่ให้ติดก่อน” เขาว่า (ขอเอาใจว่าที่ลุงรหัสแพ่บครับ)

“หึ ฉลาดขึ้นบ้างแล้วนิ” จะถือว่าพี่มันชอบอ่ะนะ ขอบคุณ --*

“พี่จะไปแล้วหรอ?” เด็กหนุ่มถามเพราะอยู่ๆ พี่กุมก็ลุกหนี

“อือ มีงานเข้า” เจ้าตัวว่างั้นก่อนจะเดินนำออกไปจากศาลาเมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มลุกตามแล้ว

ตอนนี้เริ่มมีนักศึกษาคณะวิศวะเข้ามาจับจองศาลารอบๆ กันบ้างแล้ว พวกเราเลยค่อนข้างจะเป็นจุดสนใจหน่อยจนเด็กหนุ่มเริ่มเกรง แต่ดูพี่กุมจะเฉยชามาก ขนาดหลายคนยกมือไหว้อยู่ไกลๆ พี่มันยังแค่พยักหน้ารับแบบนิ่งๆ เลย

“แต่พี่มีเรียนบ่ายด้วยไม่ใช่หรอครับ?” เขาถามอย่างแปลกใจ ถ้าจำไม่ผิดคือวันนี้พี่กุมมีเรียนทั้งวันนะ

ทุกคนอย่าสงสัยเลยว่าเขารู้ได้ไง เห็นแบบนี้ก็ทำการบ้านมานะครับ ต่อให้จีบพี่มันตามหน้าที่แต่เขาก็ต้องหาข้อมูลเพื่อเข้าหาพี่มันบ้าง พี่มันจะได้รู้ว่าเขากระตือรือร้นจะเข้าเป็นน้องสายมันมากนะ

พี่กุมเลิกคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดของเขา คงเพราะสงสัยมั้งว่าเขารู้ได้ไง แต่พี่มันก็ไม่ได้ถามอะไร

“ใช่ แต่ผมไม่ว่าง” เราเดินตามทางเรียบด้านข้างของคณะเข้าไปยังตึกด้วยกัน ในขณะเดียวกันก็มีสายตาเกือบทุกคู่ที่เราเดินผ่านมองมาอย่างอึ้งๆ จนเด็กหนุ่มแทบจะทำตัวไม่ถูกแล้ว เพราะอย่าลืมว่าเขามีประเด็นตะโกนบอกชอบพี่กุมอยู่ยังไม่เคลียร์เลย

แต่ตอนนี้ก็น่าจะรู้ได้แล้วนะว่าเขาเป็นหลานรหัสพี่มันอ่ะ

จะมองกันทำเชี่ยไรขนาดนั้น แค่หลานรหัสกับลุงรหัสเดินด้วยกันเองมั้ย

“ผมส่งคุณแค่นี้นะ” พี่มันว่าหลังเราเดินกันมาจนหยุดที่หน้าตึกเรียบร้อย เด็กหนุ่มก็ได้แต่พยักหน้าให้งงๆ ตกลงว่าพี่มันแค่เดินมาส่งเขาเองหรอ?

แต่ก่อนพี่กุมจะเดินจากไปก็ไม่ลืมจะยิ้มยกมุมปากที่โคตรมีเสน่ห์ส่งให้เขาพร้อมกับโน้มตัวเข้ามาใกล้จนเด็กหนุ่มต้องเกรงตัวนิ่งด้วยความตกใจ

พี่กุมคงไม่คิดจะบิดหูเขาหรอกใช่มั้ย?

“ตั้งใจเรียนล่ะ ผมไม่อยากได้แฟนโง่” เสียงทุ้มนุ่มที่ดังข้างใบหู พร้อมกลิ่นหอมจางๆ จากตัวพี่มันโชยอยู่ใกล้จมูก

สัมผัสเบาๆ ที่เฉียดข้างแก้มไปราวกับไม่ได้ตั้งใจของคนตรงหน้านั้น มันทำให้ยากเกินไปที่เด็กหนุ่มจะมีสติตอบรับหรือแย้งอะไรได้ เขาเผลอพยักหน้าไปโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่มันพูดว่าอะไร

ได้แต่กระพริบตาปริบๆ มองพี่มันอยู่อย่างนั้นเหมือนคนโดนสะกดจุด

พี่กุมยิ้มมุมปากให้เขาอีกครั้งคล้ายชอบใจ ก่อนจะเบี่ยงตัวออกไปจนร่างสูงคู่เสาไฟของพี่มันหันหลังเดินออกไปไกล เด็กหนุ่มก็ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมราวกับโลกหยุดหมุน

สรุปแล้ว...

เมื่อกี้...พี่กุมมันพูดอะไรวะ?


To be Continued...

++++++
ตอนต่อไปได้โปรดทำใจก่อนอ่านนะคะ เนื่องจากผู้เขียนห่างหายไปนานจนกู่สำนวนเดิมไม่กลับ ต้องมานั่งปรับแก้ใหม่เพื่อจะใส่ให้เข้ากับตอนหน้าๆ ให้ได้มากที่สุดโดยตอนเดิมไม่เปลี่ยน ยากมากกก แง่งง แต่ได้เท่านี้จริงๆ ค่ะ ต่อไปจะมาอัพให้เรื่อยๆ นะคะถ้าผู้เขียนว่าง พล็อตเดิมหายไปพร้อมโน๊ตบุ๊คเลยคะเลยต้องปรับเปลี่ยน งืออออออ อย่าคาดหวังกับตอนหน้ามากนะคะ ไม่อยากให้ผิดหวังกัน ถ้าไม่รอดจะปรับใหม่ให้อีกทีค่ะ #ยิ้มหวาน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 653 ครั้ง

496 ความคิดเห็น

  1. #487 'khunsriHH' (@leewhan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 09:02
    ร้ายกว่านี้มีอีกมั้ย แหมมมมมม
    #487
    0
  2. #260 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 23:52
    โอ้ยย น้อนนนน ไม่ทันอิพี่เลยยย อิพี่เนียนป๊ายยย
    #260
    0
  3. #189 Nathann (@zcmiew09) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 21:33

    จ้าาาาาาาาาา
    #189
    0
  4. #188 nan-sand (@sand1017) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 21:31
    โอ้ยยย อยากจะแหม่ให้ถึงดาวอังคาร หมั่นไส้สุดดดด
    #188
    0
  5. #158 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:16
    เนี่ยยยยร้ายอะ!
    #158
    0
  6. #129 ratchani1738 (@ratchani1738) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:46
    รอออออออ
    #129
    0
  7. #126 abandon_bb (@abandon_bb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 17:40

    รออ่านอยู่จ้า
    #126
    0
  8. #125 Park_Chanbaek614 (@Park_Chanbaek614) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 22:25
    มาต่อเถอะๆ
    #125
    0
  9. #124 wasunt_prateep (@wasunt_prateep) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:38
    ยังรออ่านอยู่นะครับไรท์ฯเป็นกำลังใจให้ครับ
    #124
    0
  10. #123 Park_Chanbaek614 (@Park_Chanbaek614) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:56
    มาได้แย้ววววเรานออยู่น้าาาาา
    #123
    0
  11. #122 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:43
    งื้ออออ น้องอุ่นนน ไม่ได้ยินนนพี่กุมม กลับมาพูดใหม่เร้วววว
    #122
    0
  12. #121 JH_SNT (@NongTalSuparat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 20:50
    งุ้ยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #121
    0
  13. #120 Adhelle (@Jpranmao) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 18:37
    ดีต่อใจ อิอิ
    #120
    0
  14. #119 Praewapr (@Praewapr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 18:30

    ฮืออ เขิน รอนะคะ

    #119
    0
  15. #118 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 18:04

    รออออออ
    #118
    0
  16. #117 Park_Chanbaek614 (@Park_Chanbaek614) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 13:06

    มาต่อเถอะนะ
    #117
    0
  17. #116 Park_Chanbaek614 (@Park_Chanbaek614) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 01:17
    อยากอ่านต่อแล้วอ่าาา
    #116
    0
  18. #114 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 15:05
    รออ่านเช่นกันค้าา
    #114
    0
  19. #113 JutakanWhanyan (@JutakanWhanyan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 14:39
    รออยู่คร่าาาาา
    #113
    0
  20. #112 Janpb (@Janpb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 12:53

    กลับมาแล้ว อย่าหายไปนานอีกน่ะ
    #112
    0
  21. #111 kbhensubha (@kbhensubha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 12:16
    รอได้ค่า แค่อย่าเทกันนะ ^^
    #111
    0
  22. #110 YooShiro (@YooShiro) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 12:03

    รอค่าา
    #110
    0