It's Me ที่รัก(คุณ) : [YAOI]

ตอนที่ 19 : It's Me : Chapter.17 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 439 ครั้ง
    5 ส.ค. 62

ที่รัก(คุณ) : บทที่สิบเจ็ด



ไออุ่นกับเพื่อนแวะมาทานก๋วยเตี๋ยวร้านประจำหลังม.ตามที่ตกลงกันไว้เมื่อตอนเย็น พวกเขาเงียบกินกันไปสักพักแต่ไออุ่นกลับรู้สึกถึงสายตาจ้องมองจากเพื่อนทั้งสองของตัวเองอยู่ตลอดเวลา จนอดไม่ได้ที่จะวางตะเกียบแล้วเงยหน้าถามพวกมันอย่างรำคาญ

“พวกมึงจ้องหน้ากูทำไมกัน?”

“แค่อยากรู้ว่าอารมณ์มึงเข้าที่ยัง” แคนว่าพลางยักไหล่

“ไรของมึงก็ปกติ”

“งั้นกูขอถาม มึงมีเรื่องอะไรกับพี่กุมวะ?” พอได้คำถามนี้จากเพื่อนไออุ่นก็รู้ว่ายังไงคงปิดพวกมันได้ไม่นาน ก่อนจะเผลอถอนหายใจออกมายาวเหยียด


“ลำบากใจขนาดนั้นเลย?” วอร์มเห็นท่าทางเพื่อนแล้วก็เกิดอยากเครียดตามขึ้นมาบ้าง

“ก็ไม่เชิงว่าลำบากใจ แค่แบบ” ไออุ่นว่าแล้วหยุดไปครู่นึงด้วยไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี แววตาสับสนของไออุ่นฉายชัดออกมาจนเพื่อนทั้งสองที่รอคำตอบอยู่ต้องขมวดคิ้วตามอย่างไม่รู้ตัว

“พี่กุมให้เกียร์ตัวเองกับกู แล้วก็บอกชอบกูด้วยอ่ะพวกมึงงงง” ไออุ่นโอดครวญออกมาได้ในที่สุด สีหน้าฉายชัดถึงความคิดไม่ตกกับเรื่องที่พูดอยู่มากทีเดียว

แต่เพื่อนสองคนพอได้ฟังเหตุผลกลับพยักหน้ารับเงียบๆ สีหน้าราบเรียบราวกับฟังเรื่องดินฟ้าอากาศของพวกมันยิ่งทำให้ไออุ่นแปลกใจ

“ทำไมเฉยกันจังวะ ไม่ตกใจเลยหรอ?” ไออุ่นมองตาปริบๆ ใส่เพื่อน

“ตกใจเรื่องไรวะ?” แคนถามกลับบ้าง มือหนึ่งก็หยิบไม้จิ้มฟันมาแคะขี้ฟันตัวเองหน้าตาเฉย

โคตรทุเรศเลยคนเต็มร้าน

“เอ้า ก็พี่มันชอบกูไงไอ้เหี้ยนี่!” ไออุ่นเหลืออดเลยตะโกนใส่แม่ง จากที่เครียดๆ พอมาเจอท่าทางโคตรปกติที่เหมือนกวนตีนใส่ของเพื่อนก็ดันหงุดหงิดขึ้นมาเฉยๆ

ทำไมพวกมันดูรับเรื่องนี้ได้ดีจังวะ ทั้งที่ก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องปกติสักหน่อย

“ว้อยยยย เขารู้กันทั้งคณะแล้วมั้งสัสว่าพี่กุมชอบมึงน่ะ จะตกใจทำเตี่ยไรตอนนี้วะ!” แคนโวยกลับอย่างรำคาญบ้างจนไออุ่นอึ้งไปเลย

“ใครๆ ก็คิดว่ามึงกับพี่กุมคบกันแล้วนะ” วอร์มอธิบายเสริม

“ห๊ะ!?”

นี่อำเขาป่าววะ ทำไมเขาไม่เห็นรู้สึกว่าใครๆ มองเขากับพี่กุมแบบนั้นสักหน่อย

หรือเป็นที่เขาไม่เคยคิดอะไรมาก่อนมากกว่าวะ

“ไม่ห๊ะไม่เหอะไรทั้งนั้นแหละ ตอนอยู่ค่ายอาสาว่างหน่อยก็ตัวติดกันขนาดนั้นใครเขาก็ฉลาดดูออกปะ มีแต่มึงแหละเสือกโง่ดูไม่ออก โคตรควาย”

โห่ เหี้ยมาเป็นชุด

“ว่าแต่ทำหน้าแบบนี้แสดงว่ามึงปฏิเสธพี่มันไปใช่มั้ยวะ?”

“ก็เออดิ่ มึงจะให้กูตกลงหรือไง กูเพิ่งรู้จักพี่มันไม่นานเอง อีกอย่างกูยังไม่เคยคิดแบบเดียวกับพี่มันมาก่อนด้วยซ้ำ”

“ไม่แปลก ก็มึงโง่ ขนาดตอนมิ้วมึงยังต้องเดือดร้อนพวกกูให้ช่วยจีบตลอด”

“ว้อยย อย่าเพิ่งด่าสิวะคนยิ่งเครียดๆ”

“เครียดห่าไรอีก มึงเซโนไปแล้วเรื่องก็จบมั้ยวะ”

“ไม่จบดิ่ กูมีเรื่องสงสัยเพราะพี่กุมบอกว่าชอบกูมานานแล้ว” ไออุ่นบอกถึงเรื่องที่พี่กุมบอกเขาให้เพื่อนช่วยคิด

“นานขนาดไหนวะ?”

“ไม่รู้ รู้แต่ว่าก่อนเข้าปีหนึ่ง”

“อืม ก็อาจจะเป็นไปได้ว่าเคยเห็นมึงมาก่อน อารมณ์แบบรักแรกพบประมาณนั้น ว่าแต่มึงจะอยากรู้ไปทำไมนักหนามึงไม่ได้จะชอบพี่มันกลับสักหน่อย”

“กูไม่รู้ กูแค่...” ไออุ่นตอบเพื่อนไม่ได้ในทันที เขาเงียบไปสักพักนึงทีเดียวกว่าจะบอกเหตุผลออกมาได้ “กูแค่สับสน กูถึงอยากให้พวกมึงช่วยคิด”

“ห่าอุ่น มึงจะเอาอะไรกับพวกกูมากมาย พวกกูก็ไม่รู้เหมือนมึงนั่นแหละ พี่กุมชอบตัวมึงนี่มึงก็ควรจะรู้อะไรบ้างมั้ยวะ สับสนอะไรของมึงก็คิดให้ออกก่อน ไปๆ แยกย้ายกลับบ้านกันได้แล้ว นั่งแช่นานแล้วลุกให้คนอื่นเขานั่งบ้าง” แคนบอกปัดเพื่อนอย่างหงุดหงิด เพราะเขาเองก็ไม่ได้รู้อะไรมากนี่นา

อีกอย่างพอเห็นหน้าปั้นยากของไออุ่นแล้วเขาก็เครียดตาม ไว้ปล่อยมันไปอยู่กับตัวเองสักคืนก่อนก็แล้วกัน

พวกเขาเลยพากันลุกไปจ่ายตังแล้วแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน

ไออุ่นมาถึงบ้านก็ขึ้นห้องนอนตัวเองทันที หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จก็ดันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นที่คุยกับพี่กุมอีกจนได้ เขายังรู้สึกติดใจเรื่องที่ว่าพี่กุมเคยเจอเขามาก่อนตอนไหนกัน นึกยังไงก็นึกไม่ออกขนาดว่าค่ายวิศวะตอนนั้นที่น่าจะมีความเป็นไปได้ไออุ่นยังไม่เห็นว่าจะมีใครที่มีความเป็นพี่กุมเลยสักคน

พอคิดมากก็ปวดหัว ไออุ่นนอนเล่นมือถืออยู่สักพักช่างใจอยู่ว่าจะลองส่งข้อความไปหาพี่มันดีมั้ย ไม่รู้ว่าอีกคนเป็นยังไงบ้างจะเกลียดเขามากหรือป่าว

เฮ้ออออออ

เด็กหนุ่มนึกไปถึงสร้อยเกียร์ของพี่กุมที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง เขาเดินไปค้นมันออกมาเก็บไว้ในลิ้นชักบนหัวเตียง ก่อนจะนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยต่อไปสักพักก็นึกถึงเรื่องของพี่กุมอีกแล้ว

เฮ้ออออออ

เอาเถอะ ไว้พรุ่งนี้จะลองเข้าไปคุยกับอีกคนดูก็แล้วกัน อย่างน้อยก็อยากจะขอโทษความรู้สึกของพี่มันที่ต้องมาแย่ไปเพราะเขา

-------
“พวกมึงเห็นพี่กุมมั้ยวะ?”

ไออุ่นมาถึงโต๊ะม้าหินอ่อนประจำกลุ่มใต้ตึกเรียนได้ก็ถามหาเป้าหมายของตัวเองกับเพื่อนทันที จนสองคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วถึงกับมองหน้ากันไปมา

“แหม มาถึงก็ถามหาว่าที่แฟนเลยนะ ไม่ถงไม่ถามสุขภาพพวกกูซ้ากคำ”

“ว่าที่แฟนพ่องเดี๋ยวกูถีบ อย่าเพิ่งแซะสิวะ กูแค่รู้สึกแย่กับเรื่องเมื่อวานไม่หายเลยอยากไปขอโทษพี่มันอีกรอบ อยากรู้ด้วยว่าพี่มันเป็นยังไงบ้างตอนนี้” ไออุ่นอธิบายเพื่อน

“ถ้ามึงจะไปแบบนั้นก็เท่ากับไปซ้ำเติมให้พี่กุมแย่กว่าเดิมมั้ยวะ มึงไม่ได้กลับไปตอบรับความรู้สึกเขาหนิ คิดถึงทีตัวเองบ้าง ไม่ต้องไปเลยอยู่นี่แหละ”

เด็กหนุ่มหน้าเครียดลงทันทีกับคำพูดของวอร์ม แต่ก็ยอมทำตามอย่างจำใจเพราะเมื่อคิดตามว่าเป็นตัวเขาโดนเองบ้าง สิ่งเดียวที่จะเยียวยาได้ดีที่สุดก็คงจะเป็น การอยู่ให้ห่างจากอีกฝ่ายไว้มากที่สุดเหมือนกัน

พอเห็นหน้าเพื่อนหงอลงสองคนก็นึกสงสาร แคนเลยเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องคุยบ้าง

“เออ เมื่อคืนกูไปคิดมาให้ละว่ามึงกับพี่กุมมีสิทธิ์เจอกันตอนไหน กูกับไอ้วอร์มเพิ่งคุยกันเมื่อกี้แล้วมีความคิดเดียวกันเลยว่ะ”

“ความคิดว่า?” ไออุ่นหูผึ่งกับประโยคของเพื่อนทันที

“มึงกับพี่กุมน่าจะเจอกันตอนเข้าค่ายวิศวะเมื่อตอนเราอยู่ม.5แน่ๆ จำได้ว่าเป็นค่ายของคณะวิศวะจากมหาลัยเราด้วย พี่กุมเป็นหนึ่งในนั้นชัวร์ กูมั่นใจเพราะเขาบอกว่ามีปีหนึ่งไปด้วยตอนนั้นซึ่งก็รุ่นพี่กุมพอดีด้วย”

“มึงคิดเหมือนกูนะตอนแรก แต่กูว่ามันไม่น่าใช่เพราะไม่มีใครเข้าเค้าพี่กุมสักคนเท่าที่กูจำได้”

“เวลาเปลี่ยนคนมันก็เปลี่ยนมั้ยวะ แล้วมึงจำไม่ได้หรอว่ามีพี่คนหนึ่งที่แปลกกว่าคนอื่นตอนนั้นน่ะ”

“ใครวะ พี่บัดดี้กูอ่ะหรอ?”

เพื่อนๆ พยักหน้ารับ ไออุ่นเลิกคิ้วคิดไปสักพักเขาจำได้ว่าพี่บัดดี้คนนี้ทุกคนในค่ายแม้แต่เขาก็ไม่เคยเห็นหน้ากันเต็มๆ นอกจากลูกตาคมๆ คู่เดียวที่โผล่ออกมาให้เห็นเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ก็จำได้แม่นว่าพี่มันตัวสูงมาก

น่าเสียดายที่ตอนนั้นพี่เขาใส่แมสปิดหน้าตลอดเวลา นอกจากจะไม่รู้จักหน้ายังไม่เคยได้ยินเสียงด้วยซ้ำ ไม่งั้นไออุ่นคงจะจำอะไรได้มากกว่านี้

แต่จะโทษเขาก็ไม่ได้ ใครให้พี่มันเล่นไม่พูดไม่จาทั้งงานแบบนั้น ได้ยินพี่สตาฟบอกกับทุกคนว่าพี่มันกล่องเสียงอักเสบเสียงเลยหายพูดไม่ได้เพราะหมอสั่งให้งดใช้เสียงประมาณนั้นมั้ง แต่รู้สึกพี่มันจะใช้ชื่อแฝงตอนนั้นว่าอะไรนะ...เฟ่บ ปะ?

F e b…

เฮ้ย!

Feb!?

“พวกมึง! พี่กุมจริงๆ ด้วยว่ะ!”

“อะไรของมึงเนี่ยหน้าตื่นขนาดนั้น ไหนวะพี่กุม” วอร์มเอะเพื่อนก่อนจะหันไปมองหาเจ้าของชื่อด้านหลังตัวเองอย่างงงๆ

“ไม่เว้ย กูหมายถึงบัดดี้กูงานค่ายวิศวะตอนนั้นน่ะเป็นพี่กุมจริงๆ ด้วย”

“มึงรู้ได้ไงวะ?”

ไออุ่นทำหน้าตื่นเต้นก่อนจะควักโทรศัพท์มาเปิดชื่อไลน์ของพี่กุมให้พวกมันดู พลางปากก็ถามก่อนส่งไปด้วย

“พวกมึงจำกันได้ปะ ว่าพี่บัดดี้กูตอนนั้นเขาใช้ชื่อแฝงว่าอะไร?”

“จำได้ดิ่วะเฟ่บไง ป้ายชื่อโคตรใหญ่โตห้อยคอขนาดนั้นว่า F e b อ่ะ”

วอร์มกับแคนตอบก่อนจะรับโทรศัพท์เพื่อนมาไว้ในมือ พอเห็นชื่อไลน์ของพี่กุมสองคนก็อุทานออกมาแทบจะพร้อมกัน

“เชี่ยยย...ชื่อเดียวกันยันไข่ปลาสามจุดหลังชื่อขนาดนี้กูว่าไม่มั่วว่ะ สำเนาถูกต้องสัส”

“โห่ โจ่งแจ้งมาขนาดนี้ทำไมมึงนึกไม่ออกให้เร็วๆ หน่อยวะฟายอุ่น!”

“โอ้ยเชี่ยแคน ใครมันจะไปคิดว่าจะใกล้ตัวขนาดนี้วะ! แล้วตอนนั้นมึงจำหน้าจำเสียงพี่มันได้หรือไงมาด่ากู อีกอย่างชื่อพี่มันชื่อกุมภานี่ไม่ใช่ Feb ที่แปลว่า เอ่อ… February ที่แปลว่าเดือนกุมภา ป่าววะ?”

ไออุ่นตาโตขึ้นมาทันที ทำไมเขาเพิ่งมานึกขึ้นได้เอาป่านนี้วะ!

“เออโคตรจี้ งั้นก็สองปีเลยนะที่พี่มันรู้จักมึงแล้วแอบชอบมึงเนี่ย ห่าอุ่นมึงโคตรโหดร้ายกับตำนานรุ่นกูมากอ่ะ นั่นมันสปอนเซอร์ใหญ่ของคณะเลยนะเว้ย! เกิดพี่มันตรอมใจเพราะอกหักจากมึงแล้วทำตัวเหี้ยขึ้นมางานประกวดเดือนกูเจ๊งนี่แย่เลยนะ ไอ้อุ่นมึงแม่ง!”

“โว้ยยยย ใจเย็นหน่อยห่าแคน โวยวายอะไรใหญ่โตวะ! ทีตอนไอ้อุ่นไล่มึงไปประกวดแทนละทำมาเล่นตัวไม่อยากลงแล้วมั่งล่ะ ห่ามาตอนนี้ละดีดดิ้นใหญ่ บ้าบอ”

“ไม่รู้แหละ ไอ้อุ่นแม่งเหี้ย”

“กูรู้สึกแย่จริงๆ แล้วเนี่ยสัสอย่าซ้ำ” ไออุ่นทำสีหน้าราวจะร้องไห้

เขารู้สึกว่าตัวเองโง่ขึ้นมาเป็นร้อยเท่าจากที่พี่กุมเคยด่าว่าเขาโง่เลยด้วยซ้ำ

“อ้าว! พี่อาร์คหวัดดีครับ”

ไออุ่นหันควับไปข้างหลังทันทีที่ได้ยินแคนพูดชื่อหนึ่งในสมาชิกกลุ่มของพี่กุม

เขาเห็นพี่อาร์คกำลังเดินตรงมาทางนี้เพียงคนเดียวเลยรีบยกมือไหว้ มองเลยไปด้านหลังก็เจอพี่ทิมกับพี่ฟาร์โบกมือให้เขายืนรออยู่ไกลๆ ไม่ได้เดินเข้ามาด้วย ส่วนแผ่นหลังที่คุ้นเคยแวบๆ ของใครอีกคนที่ก้าวเดินออกไปอีกทางนั้นก็คงจะเป็น...

“พี่กุมรีบไปไหนหรอครับ?” ปากไปไวกว่าความคิดจนพี่อาร์คขมวดคิ้วกับคำถามเขา

คนถูกถามมองกลับไปด้านหลังที่เห็นแค่ทิมกับฟาร์ยืนรออยู่เพียงสองคน ก่อนจะหันกลับมาตอบคำถามของไออุ่นด้วยรอยยิ้มใจดีเหมือนทุกครั้ง

“มีธุระอะไรกับมันหรือป่าวบอกผ่านผมได้นะ พอดีมันยุ่งๆ น่ะช่วงนี้คงจะดูแลคุณได้ไม่มาก อ้อ...เรื่องกินเลี้ยงสายเดี๋ยวไปกับพวกผมแทนนะไอ้กุมมันฝากคุณไว้แล้ว”

“ไม่เป็นไรครับผมเกรงใจคนอื่น แต่ขอบคุณนะครับที่ชวน” ไออุ่นยิ้มแห้งส่งไปให้

ในใจกลับรู้สึกเจ็บแปบขึ้นมาเมื่อคิดได้ว่าพี่กุมคงไม่อยากรับเขาเป็นน้องสายแล้วสินะ

“ถ้าเปลี่ยนใจก็บอกผมได้นะยังไงคุณแคนเพื่อนคุณก็ไปอยู่แล้ว คุณไม่ต้องกลัวเหงา” ไออุ่นพยักหน้ารับ ก่อนพี่อาร์คจะหันไปยื่นถุงผ้าหนึ่งใบที่มีเอกสารมากมายอยู่ในนั้นให้แคน

“เอานี่ชีทสรุปแต่ละวิชาของผมตั้งแต่ปีหนึ่ง ผมเอามาให้เพราะพี่รหัสคุณมันฉลาดจนไม่ต้องใช้น่ะ หวังว่าจะมีประโยชน์กับคุณบ้างนะ”

“โหยยย เป็นพระคุณมากครับพี่อาร์ค พี่นี่โคตรลุงรหัสที่แสนดีของผมเลยว่ะ!” แคนว่าอย่างดีใจรีบยื่นมือไปรับถุงผ้าจากพี่อาร์ค ก่อนจะหันมาหยักคิ้วโอ้อวดใส่เพื่อนสองคนของตัวเอง จนไออุ่นกับวอร์มได้แต่เบ้ปากหมั่นไส้

นี่มันไม่รู้หรือไงว่ามันโดนลุงรหัสที่แสนดีของตัวเองหลอกด่าอยู่น่ะ โคตรโง่

“เออๆ อย่ายอมากเกรงใจคนอื่นหน่อย งั้นเดี๋ยวผมไปก่อนนะ ฟาร์กับทิมมันจะไปหาหลานรหัสมันเหมือนกันเรื่องนัดเลี้ยงสายน่ะ ยังไงก็ตั้งใจเรียนล่ะพวกคุณ”

พ้นหลังของพวกพี่อาร์คหายไปจากกรอบสายตาแล้ว ไออุ่นก็พูดเรื่องที่ตัวเองสงสัยขึ้นมา

“พวกมึงว่า พี่กุมจงใจหลบหน้ากูอยู่หรือป่าววะ?”

“แล้วมึงคิดว่าไง?” วอร์มที่เงียบอ่านการ์ตูนต่อได้ไม่กี่หน้าก็ถามไออุ่นบ้าง

“ไม่รู้ แต่อยากคิดว่าพี่มันต้องหลบหน้ากูอยู่” ไออุ่นว่าออกมาทั้งที่ในใจไม่ได้มีความมั่นใจเลยสักนิด

เขาอาจจะสำคัญตัวเองผิดเกินไปนั่นแหละ

“ก็ธรรมดา ใครจะหน้าทนมาฝืนยิ้มใจดีให้คนเหี้ยอย่างมึงวะ พอเลยเลิกเบะแล้วไปเรียนได้แล้ว อย่ามาเสือกทำหน้าจะร้องตรงนี้เดี๋ยวคนอื่นด่าว่าพวกกูตีเพื่อน”

ไออุ่นส่ายหน้าให้กับคำพูดของเพื่อน “ก็คิดได้นะมึงอ่ะแคน”

“คิดได้ทั้งนั้นแหละถ้ามันทำให้มึงยิ้มออก” คำตอบของเพื่อนเล่นเอาเด็กหนุ่มยิ้มค้างไปเลย

ไออุ่นเข้ามาในห้องเรียนได้ แต่สมาธิในการจดจ่อกับจอโปรเจคเตอร์ของอาจารย์ตรงหน้ากลับไม่มี เขาเอาแต่จ้องมองโทรศัพท์ในมือตัวเอง

ชั่งใจอยู่นานว่าจะลองส่งข้อความหาพี่กุมอีกรอบดีมั้ย ก่อนจะหักใจส่งไปในที่สุดและส่งไปอยู่หลายข้อความแต่ปรากฏว่าไม่ขึ้น Read เลยสักข้อความตั้งแต่ของเก่าจากเมื่อคืนก็ด้วยจนเขาท้อ

จนป่านนี้ไออุ่นยังคงคิดไม่ตกว่าควรแก้เรื่องนี้ยังไงดี รู้สึกแต่ว่าตอนนี้เขาแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง

พี่กุมจะเข้ามามีบทบาทในความคิดของเขามากเกินไปหน่อยมั้ยนะ เฮ้อออออ

-------
1 อาทิตย์ต่อมา...

ไออุ่นออกมาจากตึกรวมหลังเรียนเสร็จ เขาแยกย้ายกับแคนและวอร์มเพราะจอดรถไว้คนละฝั่งก่อนจะนัดเจอกันที่คณะตัวเอง เด็กหนุ่มเดินเตะฝุ่นไปเรื่อยเปื่อยเพราะจมกับความคิดตัวเอง ก่อนสายตาจะบังเอิญไปสบเข้ากับเจ้าของคนในความคิดในช่วงนี้ของเขาเข้าให้พอดี

ไออุ่นหยุดเท้าอัตโนมัติเมื่อเห็นพี่กุมภาเดินตรงมาทางเขาแต่ไกลๆ แต่เมื่ออีกฝ่ายเบนหน้ามาเห็นเขาเข้าก็ชะงักเท้าที่จะก้าวทันที เด็กหนุ่มกลัวว่าอีกคนจะเปลี่ยนเส้นทางไปเดินทางอื่นเลยรีบตะโกนเรียกเอาไว้

“พี่กุมครับ!”

อีกฝ่ายได้ยินเขาเรียกเลยจำต้องเดินเข้ามาหาอย่างช่วยไม่ได้

ท่าทีของพี่กุมนั้นดูนิ่งเฉยจนไออุ่นหน้าเสีย

“ไง” พี่กุมส่งยิ้มบางมาให้เขา แต่แววตากลับไม่ยิ้มเหมือนทุกครั้งราวกับคนไม่รู้จักกัน

เจอแบบนี้เขาถึงกับพูดไม่ออกไปเลย

“ถ้าไม่มีอะไรขอตัวนะ ผมต้องรีบไปเรียน” ท่าทางรีบร้อนที่แสดงออกมาพร้อมคำพูดห่างเหินนั้นทำให้ไออุ่นได้แต่พยักหน้ารับอย่างจนใจ

“เอ่อ ครับ”

เด็กหนุ่มยังพูดไม่ทันจบคำดีพี่กุมก็เดินแยกออกไปไกลซะแล้วจนไออุ่นคอตก

เขาก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือตัวเองก็รู้ว่าพี่กุมโกหก วันนี้ตอนบ่ายสามโมงอีกฝ่ายไม่มีเรียนสักหน่อย

เฮ้ออออ

“มึงว่า...คนเราจะรู้สึกแย่กับการกระทำของคนคนนึงโดยไร้เหตุผลได้มั้ยวะ?”

เด็กหนุ่มนั่งหน้าซึมอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อนที่ประจำใต้ตึกคณะตัวเอง หลังจากกลับมารวมกลุ่มกันอีกครั้งเพื่อรอเรียนวิชาถัดไป

“ส่วนใหญ่ก็ไม่ และน้อยในน้อยที่จะเป็นแบบนั้นถ้ามึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับคนคนนั้นเลยนะ” แคนบอกเพื่อนไปตามที่คิด

“มึงถามอะไรเหมือนคนไม่เคยมีความรักไปได้ เลิกโกหกความรู้สึกตัวเองก่อนมั้ย ก่อนจะมาถามอะไรโง่ๆ แบบนี้น่ะ”

“เกลียดมึงว่ะวอร์ม”

“เกลียดกูหรือเกลียดที่กูรู้ทันมึง มึงจะทำอะไรก็ทำไม่แน่ใจก็แค่พิสูจน์ไม่ใช่ปล่อยคาราคาซัง ไม่ชอบก็ไปบอกเลยว่าไม่ชอบ ไม่ใช่ขอโทษแล้วให้พี่มันตีความเอาเองเพราะพี่มันก็ตีได้อย่างเดียวว่ามึงคงไม่เอานั่นแหละ ลีลามากมีคนอื่นคาบไปแดกแล้วมึงจะหนาวไอ้สัส” วอร์มร่ายยาวอย่างเหลืออดกับท่าทางหมาหงอยคิดอะไรไม่ตกของเพื่อน

เห็นมันทำหน้าเครียดมาเป็นอาทิตย์แล้วยังไม่มีอะไรคืบหน้าสักทีเขาเองก็อดจะหงุดหงิดตามไปไม่ได้

ไออุ่นได้ยินคำแนะนำของเพื่อนให้ก็ถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะทำท่ายกมือราวกับคนยอมแพ้

“โอเค กูยอมรับว่าไม่ได้รู้สึกติดลบกับความสัมพันธ์แบบนี้เว้ย แต่กูยังไม่แน่ใจความรู้สึกตัวเองเลย กูไม่ได้อยากปฏิเสธพี่มันเพราะกูคิดว่าอยู่กับพี่กุมก็สบายใจดี สบายใจกว่าทุกคนที่กูเคยอยู่ด้วย แต่กูก็ไม่ได้อยากตอบรับเพราะกูก็ไม่รู้ว่ากูชอบพี่มันจริงๆ หรือแค่รู้สึกดีที่เป็นแบบนี้เเล้วไม่อยากเสียความทรงจำดีๆ ของพวกเราไป มึงเข้าใจกูมั้ยวะ”

“กูเข้าใจ แต่ไม่ทั้งหมด และคนที่มึงควรบอกก็ไม่ใช่กูแต่เป็นพี่กุม ไม่ว่ามึงจะรู้สึกยังไงจะเข้าใจยากง่ายแค่ไหนก็ควรบอกอีกคนมั้ยวะ ให้เขาได้รับฟังและตัดสินใจเองว่าจะรอมึงเหมือนที่ผ่านมาหรือเลือกที่จะพอแล้วถอยออกไป”

ไออุ่นเงียบไปอีกครั้งกับคำพูดจริงจังของวอร์ม ก็ตอนนั้นที่เขาปฏิเสธพี่กุมไปเพราะเขาคิดว่าตัวเองเพิ่งจะรู้จักพี่กุมได้เพียงไม่นานเท่านั้น

แต่เมื่อมารู้แบบนี้ และได้ลองมองในทางของพี่กุมที่รอเขามาถึงสองปีจากค่ายเมื่อครั้งนั้นจริงๆ แล้วละก็ มันดูจะช้าไปมากเหมือนกันสำหรับอีกฝ่าย

เฮ้อออออออ

“ยากจัง”

“มันยากที่มึงทำให้มันยากสัส คนที่ควรพูดคำว่ายากกูว่าน่าจะเป็นพี่กุมมากกว่า คิดดูว่าเขารอมึงมาเท่าไหร่ ไหนจะทำอะไรให้มึงอีกมากมาย พยายามให้มึงเห็นแต่มึงก็โง่ไม่เห็นเลยสักครั้งน่ะ” แคนบอกมุมของตัวเองให้เพื่อนฟังบ้างหลังจากเงียบอยู่นาน

“กูเคยบอกพี่กุมตอนอยู่ค่าย...” อยู่ดีๆ ไออุ่นก็เปลี่ยนเรื่องขึ้นมาจนเพื่อนงง แต่เขาก็ยิ้มแล้วพูดต่อในเรื่องที่เขานึกขึ้นมาได้ “กูบอกว่ากูอยากได้รถเบนซ์เพราะกูชอบรถเบนซ์มาก มันเลยเป็นเหตุผลที่กูใช้ชื่อว่าเบนซ์เป็นชื่อแฝงในตอนนั้น”

“แล้วกูก็บอก ว่าถ้ากูอยากได้อะไรก็ได้ทุกอย่างคงจะดี มีของแพงๆ ใช้แบบไม่ขาดมืออะไรทำนองนั้นกูคงจะมีความสุขมาก”

“นั้นไง...แสดงว่าของเทคที่มึงได้ก็เพราะมึงเคยพูดว่าอยากได้มาก่อนหรอวะ ไอ้เชี่ยดีนะมึงไม่บอกว่าอยากได้เครื่องบินกับระบุว่าต้องเป็นเงินสดน่ะ! โห ยอม...พี่กุมแม่งโคตรใจ”

“เออ แต่ตอนนั้นกูก็พูดไปเรื่อย ไม่คิดว่าคนฟังจะตั้งใจฟังขนาดนั้นนี่หว่า”

“ยิ่งฟังกูยิ่งสงสารพี่กุมไอ้สัสพอ คราวหน้าคราวหลังมึงระวังคำพูดไว้เลยนะ พี่มันต้องเสียไปกี่ล้านเพื่อให้มึงดันเกียร์เขากลับกันวะ!? กูคงเกลียดมึงแทนไปแล้วสัสเรื่องเยอะ!”

“อย่าแช่งกู กูพยายามอยู่”

“พยายามตรงไหนของมึง นั่งโง่อยู่ตรงนี้” แคนว่าก่อนจะมองเขาด้วยหางตา

“ก็ยังไม่ใช่ตอนนี้ไง ขอกูพิสูจน์ความรู้สึกตัวเองหน่อยว่าที่กูรู้สึกสับสนแบบนี้กับแค่พี่มันหรือคนอื่นด้วย”

ไออุ่นว่าจบเขาก็มีสีหน้าลังเลอยู่สักพักจนแคนที่นั่งข้างๆ ขมวดคิ้วสงสัย

แต่ปากยังไม่ทันจะได้เอ่ยถามอะไรออกไป ไออุ่นก็โน้มหน้าเข้าหาใบหน้าของเขาก่อนจะกดปลายจมูกโด่งของมันลงมาบนแก้มของเขารวดเร็วแล้วถอนออก

เด็กหนุ่มผิวแทนตกใจที่เพื่อนหอมแก้มตัวเองจนตัวแข็งอ้าปากค้าง แต่ไออุ่นกลับมีสีหน้าปกติราวกับเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ก็เฉยๆ นี่หว่าไม่เห็นจะรู้สึกใจเต้นอะไรเลย” ได้ยินเสียงพึมพำราวกับพูดกับตัวเองของเพื่อนแบบนั้น แคนก็ถึงกับตะโกนใส่หน้าไอ้ตัวก่อเรื่องเสียงดังทันที

“ก็เออไง! แต่มึงมาหอมแก้มกูทำเพื่อ!? ไอ้เพื่อนเชี่ยยย!!”

“กูบอกแล้วไงว่าอยากพิสูจน์ ไหนขอหอมอีกข้างหน่อยเมื่อกี้เหมือนจะยังไม่พอ” ไออุ่นว่าแกล้ง ก่อนจะทำเป็นยื่นหน้าเข้าใกล้แก้มของแคนอีกรอบ

แต่คราวนี้แคนกลับดันใบหน้าของไออุ่นไว้ไม่ยอมให้เข้าใกล้ง่ายๆ เลยกลายเป็นว่าพวกเขายื้อยุดกันไปมาอยู่แบบนั้นจนเรียกความสนใจจากโต๊ะอื่นๆ ให้หันมองมาด้วย

วอร์มที่นั่งดูอยู่นานถึงกับส่ายหัวให้กับความปัญญาอ่อนของเพื่อนตัวเองโดยไม่คิดจะห้ามปรามสักนิด

แต่อยู่ๆ ก็กลับยิ้มค้างขึ้นมาเมื่อสายตาดันเหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาของตำนานรุ่นที่กำลังยืนมองมาทางพวกเขาอยู่ไกลๆ เข้าให้พอดิบพอดี

ชิปหายแล้วไง...


To be Continued...

++++++
สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนะคะ ในที่สุดเราก็มีโอกาสได้มาลงอีกตอนแล้วค่ะ เยส!
ตอนนี้ก็จะงงๆ ไปกับน้องไออุ่นหน่อยนะคะ ไม่มีอะไรมาก ไม่สมกับที่ทุกคนรอคอยเลย แง่งงง #ขอโทษค้าา
ครั้งนี้เราหายไปนานเหมือนกันถ้าจะมาลงแค่ครึ่งตอนก็เกรงใจ แฮ่ๆ เลยพยายามแต่งจนจบตอนแล้วมาลงทีเดียวเลย
มึนๆ อึนๆ อยู่เหมือนกันค่ะ ไม่รู้ว่าแต่งออกมาไปทางเดียวกันกับเนื้อเรื่องก่อนหน้าไหม เราจะเอ๋อๆ หน่อยนะคะช่วงนี้
ไว้จะมาแก้ไขใหม่ในส่วนที่ผิดพลาดอีกทีนะคะ ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้าค้าา จะพยายามมาเร็วกว่านี้นะคะ #หอมมม
ปล. พี่กุมต้องสู้นะคะ โอ๋ๆ ค่ะ T[]T
สปอย : เหตุการณ์ค่ายคณะวิศวะของพี่กุมกับน้องอุ่นจะอยู่ในตอนพิเศษค่ะ ตอนนี้เลยอาจจะยังงงๆ หน่อยนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 439 ครั้ง

496 ความคิดเห็น

  1. #452 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 00:57
    นี่ว่าพี่กุมไม่น่ายอมง่ายๆอะค่ะ วางแผนอะไรรึเปล่าคะ
    #452
    0
  2. #414 ZeaNan Phatcharamon (@zeanan38) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:08
    กุมใจ รอๆๆ
    #414
    0
  3. #413 _21st (@jeanzzy19) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 02:20
    สงสารพี่เค้า
    #413
    0
  4. #412 リター (@7819980218J) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 01:21

    รู้สึกหน่วงๆ ไม่ใช่ไรหรอกค้างงง (เพิ่งเจอเรื่องนี้ อ่านรวดเดียวเลยจ้าา)
    #412
    0
  5. #411 nochuuu (@Dui1608) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 20:57
    รีบตัดสินใจเลยอุ่น ช้ากว่านี้ว้อยากแล้วเด้ออออออ
    #411
    0
  6. #409 matherright (@chompoosirilak) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 15:51
    สงสารพี่กุมสุดหัวใจ
    #409
    0
  7. #405 slh9490 (@slh9490) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 16:42
    พี่กุมมองมาแล้ว แงงง น้องยังคิดไม่ตกว่าจะเอายังไง
    #405
    0
  8. #404 JumJim_1994 (@Sunflower_1994) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 11:39
    เฮ้ออคิดไม่ตกเลยจริงๆ
    #404
    0
  9. #403 SUTH17 (@SUTH17) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 00:55
    เรื่องเก่ายังไม่เคลียร์มีเรื่องใหม่มาเพิ่มอีก อุ่นสู้ๆนะ
    #403
    0
  10. #402 kbhensubha (@kbhensubha) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:50
    สงสารไออุ่น ยังคิดไม่ตก จะยังไงดี
    #402
    0
  11. #401 callmefilm61 (@callmefilm61) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:27
    พี่กุมต้องเข้าใจผิดแน่เลย​ ใจยิ่งบอบบางอยู่ช่วงนี้​ ไออุ่นรีบง้อพี่เขาน้าาา
    #401
    0
  12. #400 THIRDJK (@thirdthirddddddd) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 20:43
    รอเลยครับ
    #400
    0
  13. #399 destiny1i (@destiny1i) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 17:46
    รอค้าบบบบ
    #399
    0
  14. #398 NARA 49 (@nokblue1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 16:10
    พี่กุมถอยห่างเพื่อให้นุ้งอุ่น คิดใหม่ แต่เล่นกอดรัดฟัดเพื่อนนี่ พี่กุมภ์จะไม่ทน
    #398
    0
  15. #397 Lava2559 (@Lava2559) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 15:42
    ใจร้ายจังน้าาอุ่น

    ฮุกกก
    #397
    0
  16. #396 Lava2559 (@Lava2559) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 15:41
    ใจร้ายจังน้าาอุ่น

    ฮุกกก
    #396
    0
  17. #395 daodoy (@daodoy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 12:06
    งานเข้วแล้วมั้ยน้องอุ่น
    #395
    0
  18. #394 vun_ (@vun_sudarat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 10:06
    ลู๊กกกก__/ เนียนๆบอกว่าเอาเกียร์ไปคืนพี่เขาแต่ให้เกียร์ตัวเองไปก็ดีนะลูก//อยากเห็นรีเอคพี่กุม
    #394
    1
    • #394-1 ratchani1738 (@ratchani1738) (จากตอนที่ 19)
      6 สิงหาคม 2562 / 13:05
      อันนี้น่าสนนะไรท์5555
      #394-1
  19. #393 pimorazpp (@pimorazpp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 09:32

    เชี่ยๆๆๆ งานเข้าแล้วมั้ยลู๊กกกก

    #393
    0
  20. #392 0615918412 (@0615918412) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 09:04

    สนุกมากก รู้ใจตัวเองเร็วๆนะลูก
    #392
    0
  21. #391 Krongkaewry (@Krongkaewry) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 07:40
    ชิบจริงๆ55555
    #391
    0
  22. #389 GiantBirdd (@GiantBird) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 03:08
    มาต่อนะะะ สนุกก
    #389
    0
  23. #388 KazumiRinko (@ManutsanunPm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 02:36
    ชิบจริงๆด้วย555
    #388
    0
  24. #387 pong3142 (@pong3142) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 01:15
    ค้างเลย
    #387
    0
  25. #386 Suraiya1874 (@Suraiya1874) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 23:45
    โอ้ยน้อง มีคนคาบไประวังจะเสียใจ!!!
    #386
    0