It's Me ที่รัก(คุณ) : [YAOI]

ตอนที่ 2 : It's Me : Chapter.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,132 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62


ที่รัก(คุณ) : บทที่หนึ่ง





“เป็นไงบ้างวะ หาพี่รหัสเจอยัง?”

แคนทักเมื่อเห็นเขาเดินมาทิ้งก้นลงบนม้าหินอ่อนฝั่งตรงข้าม ตอนนี้เป็นเวลาประมาณแปดโมงกว่าๆ แดดเลยยังไม่ค่อยแรงเท่าไหร่ พวกเขามีเรียนกันตอนเก้าโมงตอนนี้เลยยังนั่งชิวๆ รอไอ้วอร์มไปก่อนได้

เด็กหนุ่มกรอกตาใส่เพื่อนผิวแทนไปอย่างเบื่อหน่ายกับคำถามของมัน นี่ก็ผ่านมาได้สองวันแล้วหลังจากที่พวกเราจับสายรหัสกันแต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะเจอพี่ปีสองคนไหนที่เข้าข่ายตามคำใบ้เลยสักคน ง่ายๆ คือคำใบ้ไม่ช่วยอะไรเลย

“ยัง มึงล่ะ?” เขาถามบ้างก่อนจะหยิบแซนวิชหมูหยองง่ายๆ ที่ไอหนาวทำให้เมื่อเช้ามากัดกิน

“เหมือนกัน หรือพวกเราจะต้องโดนทำโทษกันวะ โคตรเครียด” แคนว่าก่อนจะคว้าเอาแซนวิชอีกอันในกล่องอาหารเช้าไออุ่นไปกัดกินอย่างน่าตาเฉย

“ตลอดเลยมึงอ่ะ หัดแวะซื้อมากินเองบ้างเหอะ”

“เรื่อง? กินของมึงอร่อยกว่า ให้เดาพี่ไอหนาวเป็นคนทำใช่ปะ โคตรอร่อย”

“เว่อร์” เด็กหนุ่มว่าก่อนจะผลักหัวมันไปทีที่บังอาจชมพี่สาวเขาเกินงาม

ไอหนาวพี่สาวไออุ่นเรียนอยู่ปีสามแล้ว และเรียนที่เดียวกับเขานี่แหละเพียงแต่ว่าคนละคณะ เพราะไอหนาวเรียนคณะมนุษย์ศาสตร์

“หวงไรหนักหนา กูแค่แซวเล่น” แคนว่าก่อนจะส่งสายตาไม่พอใจมาให้เพื่อนที่บังอาจทำผมเขาเสียทรง

ไออุ่นไหวไหล่ให้ก่อนจะกัดแซนวิชหมูหยองในมือต่อจนหมด

ไออุ่น แคน แล้วก็วอร์มนั้นพวกเขาไม่ได้เพิ่งมารู้จักกันตอนเข้ามหา’ลัย แต่ว่าพวกเขาเรียนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมแล้ว และด้วยความที่มีความชอบเหมือนๆ กันก็เลยเลือกเรียนที่เดียวกันและผลักกันติวจนผ่านมันมาได้

เด็กหนุ่มยังจำตอนที่พวกเขากอดคอกันร้องไห้ดีใจตอนเห็นรายชื่อของทุกคนสอบติดที่เดียวกันได้อยู่เลย มันเป็นอะไรที่อบอุ่นใจมาจนถึงตอนนี้

“ยิ้มห่าไร คนอื่นมองมึงหมดแล้ว” แคนโบกมือไปมาตรงหน้าเพื่อนเมื่อเห็นมันนั่งยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้า ไรของมันวะ

“เสือก” เด็กหนุ่มบอกเพื่อนก่อนจะรีบกลับมาเก็กขรึมเพราะแอบเห็นหลายคนมองมาที่เขาจริงๆ มองกันทำไมวะ เขาก็อายเป็นเน้อ

“ด่ากูงี้ มึงเป็นพี่สายกูที่แอบเป็นพี่เนียนใช่มั้ยตอบ!”

“ก็เหี้ยและ กูเป็นเพื่อนมึงมาตั้งแต่ม.หนึ่งแล้วมั้ยล่ะ” ไออุ่นว่าก่อนจะโบกหัวมันอีกรอบ

“เล่นหัวกูเป็นคันโยกเลยนะมึง เสียทรงสัส” อีกคนบ่นแต่ก็ไม่ได้ผลักมือเขาออก

แคนเป็นผู้ชายตัวสูงและหล่อมาก จริงๆ วอร์มเองก็หล่อพอกัน สมัยเรียนมัธยมสาวๆ ติดพวกนี้ตรึมยิ่งอยู่โรงเรียนชายล้วนชื่อดังยิ่งพากันเข้าหาไม่ขาด เขาไม่อยากจะโม้เลยว่าสมัยนั้นพวกเขาดังมากนะ นอกจากคัดหน้าคบกันแล้วความสูงก็น่าจะด้วย 

แคนคงสูงที่สุดในกลุ่มแล้วแต่ก็ไม่ได้ทิ้งห่างอะไรกันมาก ดูเผินๆ ก็พอกัน ไออุ่นกับวอร์มน่าจะสูงเท่ากัน และเพราะพวกเขาสามคนค่อนข้างสูงเกินมาตรฐานชายไทยอยู่บ้าง มันเลยกลายเป็นจุดเด่นโดยไม่รู้ตัว ละมั้งนะ

ไออุ่นเองก็รู้ว่าตอนนี้ที่นั่งอยู่มีหลายสายตาจับจ้องมาที่พวกเขาสองคนตาเป็นมัน แต่น่าเสียดายที่วิศวะมีแต่ผู้ชายเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นผู้หญิงน้อยมาก แล้วน้อยยิ่งกว่าน้อยเข้าไปใหญ่ที่จะเป็นสาวๆ สวยๆให้ได้อยากมองตอบแล้วปิ้งรัก ว้อยยยย

รู้งี้เขาไปนั่งอ่อยสาวหน้าตึกนิเทศฯคงจะดีกว่า เสียดายที่มันไกลจากคณะตัวเองเกินไป ไม่อย่างนั้นคงจะได้เบอร์กลับมาบ้างละหน่า

“มึงเป็นไบโพล่าร์หรอไอ้อุ่น ยิ้มอยู่ดีๆ เสือกทำหน้าเศร้าอีกล่ะ นับวันกูจะเริ่มกลัวมึงแล้วนะ” แคนโพล่งออกมา ก่อนจะทำเป็นขยับหนีไปนั่งเยื้องๆ กับเพื่อนแทน

“กูแค่อยากไปนั่งเล่นใต้ตึกนิเทศฯน่ะ” เด็กหนุ่มบอกเพื่อนไปตามตรง

พอได้ยินเขาบอกก็หน้าดี๊ด๊าใหญ่ เพราะมันเล็งสาวนิเทศฯคนนึงไว้เหมือนกัน เห็นบอกว่าเจอตอนรับน้องรวมมหา’ลัยแต่ตอนนั้นลืมขอเบอร์ไว้ติดต่อ ตอนนี้เลยอยากจะติดปีกไปคณะนั้นตลอดถ้ามีโอกาส เห็นอาการมันแล้วไออุ่นอยากจะคว่ำปากใส่จริงๆ

“ไปมั้ยละมึง? เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อนลากไอ้วอร์มมันไปด้วย” ระริกระรี้ไปนะบางที

“มีเรียนมั้ยล่ะ มึงก็” เขาแย้ง

“ไม่ดิ่ เดี๋ยวเรียนเสร็จไง พักเที่ยงไปกินข้าวที่นู่นสิ เดี๋ยวนั่งรถกูไป” โห โคตรทุ่ม

“เออๆ ตามนั้น แล้วนี่ไอ้วอร์มไมมันมาสายจังวะ ไหนว่าจะรีบมาลอกงานกูไง แล้วเร่งให้กูมาแต่เช้าทำเพื่อ?” เด็กหนุ่มบ่นอย่างหัวเสียเมื่อรอมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นหัวไอ้เพื่อนตัวดีอีกคนเลย

“เดี๋ยวมันคงมาแหละเมื่อคืนมันกลับบ้านไง ไม่ได้นอนหอ” จริงด้วยสินะ แล้วบ้านมันก็ค่อนข้างไกลจากม.พอสมควร

“อ่อ ที่มันบอกว่าป๊ามันเรียกตัวกลับบ้านด่วนอ่ะนะ”

“เออ”

“งั้นเดี๋ยวกูไลน์หามันแปบ” ว่าแล้วเขาก็หยิบเอาโทรศัพท์ข้างตัวกดเข้าแอพพลิเคชั่นสีเขียวทักหาวอร์มทันที


พิมพ์ข้อความหากันไปมาไม่กี่ข้อความเขาก็วางโทรศัพท์ลง


เด็กหนุ่มหน้าบูดใส่หน้าจอเล็กน้อยกับประโยคสุดท้ายของมันที่ยัดเยียดให้เขาเป็นเมียอยู่นั่นแหละ โคตรไม่ดูหน้าตัวเอง

“มึงแกล้งงอนมันอีกแล้วละสิ?” แคนถามอย่างรู้ทัน เมื่อเห็นเพื่อนเดี๋ยวก็ยิ้มเดี๋ยวก็ตึงใส่โทรศัพท์ ดูออกง่ายจะตายว่ามันคิดไร

“เรื่องของกู”


"ทำไม วันนี้มันให้มึงเป็นเมียหรอ"

“รู้ดีจริงๆ มึงด้วยชอบจับคู่กูกับมันประจำ กูไม่เห็นเคยบ่นพิศวาทมันให้มึงฟังสักหน่อย จะจิ้นให้เสียเวลาทำไม?”

“ก็มึงชอบทำให้กูคิด” แคนเถียงข้างๆ คูๆ แต่ใจอยากจะบอกเหลือเกินว่ามันน่ะตัวดี เรียกเขากับไอ้วอร์มคู่ผัวเมียตลอด แถมบ่อยกว่าเขาเล่นมันด้วยเถอะ แต่ไม่อยากจะบ่นเดี๋ยวมันโบกเอา

“คิดห่าไร?”

“มึงชอบอ้อนมัน”

“หึงกูหรอเมีย” ไออุ่นว่าก่อนจะยื่นมือไปดึงแก้มมันอารมณ์เหมือนหมั่นเขี้ยว จนมันต้องยกมือขึ้นปัดแขนเขาออกไปทันทีราวกับรับไม่ได้นักหนา โคตรเว่อร์

“ไม่ตลก กูเกลียดมึง” แหนะมีสะบัดหน้าหนี เสียดายความหล่อมันจริงๆ นะเวลาทำตัวงอนเป็นสาวน้อยแบบนี้ ถ้าคนที่มันชอบมาเห็นเข้านี่คะแนนตกแน่ๆ

“เห็นมั้ย ทีมึงยังไม่ชอบเลย” เด็กหนุ่มว่าบ้าง

“เออน่ะ แหย่เล่นๆ ไอ้วอร์มก็รำคาญมึงเหมือนกันแหละ” แคนบอกก่อนจะหันหน้ามาคุยกับเขาเหมือนเดิม ทำตัวปกติราวกับว่าเมื่อกี้มันไปได้แอ๊บงอนเขาอยู่ อะไรอ่ะงง

“รู้ กูขัดมึงเล่นไปงั้นแหละ ห่ามาเอากันเองคงขนลุก”

“มึงไม่ชอบเกย์ขนาดนั้นหรอวะ?” สงสัยไอ้แคนมันจะอยากรู้เรื่องนี้จริงๆ 


เพราะเด็กหนุ่มเคยบอกว่าไม่ชอบ ซึ่งจริงๆ แล้วเขาแค่รำคาญในบางครั้งที่โดนมันจับคู่กับไอ้วอร์มก็เท่านั้น แม้จะเล่นกันบ่อยจนชินก็เถอะ แต่ก็มีบ้างที่บางทีเกิดอารมณ์ไม่ยอมรับขึ้นมาเลยพูดแค่นั้นเอง ถามว่าซีเรียสจริงจังไหมคงตอบว่าไม่ เล่นได้เรื่อยๆ แล้วแต่อารมณ์มากกว่า ไม่ได้ว่าเขาอคติกับคนเพศนี้สักหน่อย เอาจริงก็เป็นเพื่อนได้สบายมากไม่ได้รู้สึกต่างอะไรด้วยซ้ำ ก็คนเหมือนกันเขาเน้นดูที่นิสัยมากกว่า

“ไม่ได้ไม่ชอบ เอาจริงก็เฉยๆ เลย เขาก็คนปกติธรรมดาป่าววะ เพียงแต่มึงน่ะว่ากูกับไอ้วอร์มประจำก็มีรำคาญบ้างไง มึงก็ควรจะชินได้แล้วมั้ย เหมือนที่กูเล่นมึงกับไอ้วอร์มบ้างก็เสือกพากันรุมกูน่ะ” เขาตอบคำถามันยืดยาวไม่วายจิกมันกลับ

ถามไรมาไม่นึกตอนมันรุมวิ่งไล่เตะเขาเลยจริงๆ

“อะ! ไอ้ห่าแดกของแพงแต่เช้า” ไม่ทันจะได้คุยกันต่อ วอร์มก็วางแก้วอเมริกาโน่ที่เขาสั่งให้มันซื้อมาง้อลงตรงหน้าอย่างไม่เต็มใจนัก แน่นอนที่มันบ่นว่าแพงเพราะมันรู้ว่าเขาจะกินของตาร์บัคส์ไง ฮ่า บ่นเสร็จก็ได้เวลานั่งซึ่งมันก็นั่งข้างเขานี่แหละ

“ขอบคุณ” เด็กหนุ่มบอกสั้นๆ ก่อนจะหยิบอเมริกาโน่เย็นของโปรดมาจิบ ทำเป็นไม่สนใจสายตาเขียวปัดของเพื่อน

“เอางานมึงมาเร็วกูจะรีบลอก แล้วนี่แซนวิชมึงหมดยังเอามาแดกหน่อยหิว” วอร์มเร่งเพื่อนหยิกๆ ก่อนจะโยกหน้ามาส่องกล่องอาหารเช้าของไออุ่นที่ยังมีแซนวิชของพี่ไอหนาวเหลืออยู่อีกชิ้น

พอเห็นว่ามีเจ้าตัวก็ไม่รอเจ้าของหยิบให้เสียเวลา รีบยื่นมือมาคว้าหมับหยัดเข้าปากตัวเองเฉย จนไออุ่นต้องส่ายหน้าใส่เพื่อนอย่างเอือมระอา

“ไรของมึงเนี่ย ที่บ้านไม่มีใครทำให้แดกหรือไง มากินแต่ของกู ไอ้แคนก็อีกคน” เด็กหนุ่มบ่นก่อนจะมองไปทางเพื่อนผิวแทนอีกคนด้วย

“มี แต่กูสายไงจะไม่ทันลอกงานมึงเลยรีบมา ส่งงานมาให้กูดีๆ รีบ” มันสั่งเขาเลยต้องค้นเอางานในกระเป๋าออกมาฝาดหน้ามันไปทีอย่างหมั่นไส้ก่อนจะบ่นต่อ

“จริงๆ เลยมึงเนี่ย แวะตาร์บัคส์ซื้อน้ำให้กูได้แต่ไม่มีปัญญาซื้อของกินให้ตัวเอง”

“เลิกบ่นเลยสัส นี่พี่หนาวทำแน่ๆ กูจำรสชาติได้ คนอะไรว่ะสวยแล้วยังทำอาหารโคตรอร่อย” ไอ้วอร์มแม่งไม่ต่างจากไอ้แคนเลย อวยพี่เขาโคตรเว่อร์

“กูจะไม่ให้มึงแดกก็งี้แหละไอ้วอร์ม”

“หวงห่าไรขนาดนั้น พวกกูก็ชมพี่หนาวมาตั้งนานแล้วปะ”

“ก็กูหวงหนาวนิ พี่กูสวยกูจะหวงไม่ได้หรือไง”

“เออ กูไม่เถียง ได้ข่าวว่าได้รับโหวตให้เป็นตำนานรุ่นสองปีซ้อนแล้วนะมึง” แคนยังคงพูดต่อทำเอาเด็กหนุ่มถึงกับไม่เข้าใจเลยทีเดียว

เพราะเขารู้แค่ว่าพี่ไอหนาวพี่สาวเขาเป็นที่รู้จักจากตำแหน่งดาวมหาลัยตอนปีหนึ่งแค่นั้น ไม่หยักจะรู้ว่าโดนโหวตเป็นตำนานรุ่นด้วย พี่สาวเขาถึงมันจะสวยปากดีหน่อยแต่ก็ไม่ถึงขั้นห้าวหาญจนเป็นตำนานขนาดนั้นมั้ย? งง

“พี่หนาวกูเป็นดาว ไม่ได้เป็นตำนานสัสอย่าพูดมั่ว” เด็กหนุ่มแย้งเพื่อนอย่างไม่พอใจ

“ก็ใช่ไงดาวมหา’ลัยด้วย แต่ทีนี้มันมีการโหวตโดยนักศึกษากันเองอีกทีว่าใครที่หน้าตาดีเหนือกว่าเดือนกับดาวมหา’ลัยของทุกชั้นปี เขาจะเรียกกันว่าตำนานรุ่น ง่ายๆ คือหน้าตาดีจนเป็นตำนาน ไม่ใช่ว่าซ่าส์ก๋ากั๋นจนเป็นตำนานสัสคนละเรื่อง" แคนอธิบายให้คนบื้อฟัง พร้อมกับโบกหัวมันอย่างหงุดหงิด เด็กหนุ่มรับความเจ็บมาเต็มๆ เพราะหลบไม่ทัน ก่อนมันจะว่าต่อ

“แต่ปีนี้ยังไม่ได้โหวตหรอก น่าจะรอหลังประกวดดาวเดือนรุ่นเราเสร็จก่อน แต่เห็นว่าตำแหน่งนี้ร่วงยากมากเพราะทั้งตำนานรุ่นฝั่งชาย-หญิงคือครองตำแหน่งกันโคตรเหนียว”

เด็กหนุ่มนั่งฟังเพื่อนพล่ามตาเขียวปัด มือก็ลูบหัวที่มันโบกปอยๆ ภายในใจก็รู้สึกภาคภูมิใจในความสวยของพี่สาวตัวเองอยู่หน่อยๆ

“แน่สิ ว่าแล้วว่าพี่กูสวยที่สุดในโลก”

“อันนี้มึงก็เว่อร์ไป” เขานี่หุบยิ้มแทบไม่ทัน

“ว่าแต่ แล้วตำนานรุ่นฝ่ายชายคือใครวะ คณะไหน?” วอร์มถามบ้าง แม้ตามันจะยังคงจ้องสมุดอยู่ แล้วมือมันยังคงเขียนไปเรื่อยๆ แต่หูมันก็ฟังเรื่องของพวกเขา แล้วปากมันก็ยังจะสามารถถามออกมาได้ แยกประสาทเก่งไปแล้วนะเพื่อนเขา

“ได้ยินว่าคณะวิศวะเรานี่แหละ เพียงแต่หาตัวยากมาก รูปกูยังไม่เคยเห็นเลยตอนที่มีคนส่งรายชื่อพี่เขาเข้าประกวดก็มีแต่ชื่อจริงนอกนั้นไม่มีห่าไรเลย หน้าเหน่อก็ไม่ลง”

“อ้าว แล้วรู้กันได้ไงวะว่าพี่มันหล่อขนาดจะเป็นตำนานรุ่นสองปีซ้อน แล้วงี้ก็ต้องเคยเป็นเดือนมาก่อนสิรูปตอนประกวดเดือนไมไม่เอาลงวะ?” ไออุ่นถามบ้าง ว่าแต่ไอ้แคนมันทำไมรู้เยอะจังนะ ขี้เสือกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเพื่อนผม

“พี่เขาไม่ได้ประกวดเดือนหรอก เป็นแค่นักศึกษาทั่วไปนี่แหละแต่หล่อและโคตรเพอร์เฟคกว่าเดือนมหาลัยเท่านั้นเอง” อันนี้เว่อร์ไปไหมวะไอ้แคน

“มึงกล้าบอกว่าเท่านั้นเอง กูเห็นหน้าเดือนมหาลัยม.เราแต่ละปีมาละ ไอ้เหี้ยโคตรหล่อ ขนาดกูผู้ชายอกสามศอกแท้ๆ ยังบอกไม่อายเลยว่าพวกพี่มันหล่อ”

พอไออุ่นได้ยินวอร์มพูดแบบนี้ก็นึกขึ้นได้เลยว่าพี่ว้ากคนหนึ่งที่ว้ากพวกเขาเมื่อวานนี้คือหล่อมาก หล่อจนเขายังใจหายว่าคนห่าอะไรจะหล่อขนาดนั้น

“เออ กูสงสัยพี่อาร์คที่เป็นพี่ว้ากเราเมื่อวานนี้ใช่เดือนมหาลัยปะ?” เมื่อสงสัยก็ต้องถามแหละถึงจะได้คำตอบ แคนเลยหันมาพยักหน้าให้เขา

“ถูก นั่นแหละเดือนมหาลัยคู่พี่มึง”

“โห กูว่าพี่อาร์คโคตรหล่อเลยนะ งั้นตำนานรุ่นนี่แม่งต้องขนาดไหนวะ” พอได้ยินแบบนี้ก็มือสั่นเลย

เพราะในความคิดเด็กหนุ่มพี่อาร์คหล่อสุดจริงๆ ตั้งแต่เคยเห็นคนหล่อมา ถ้ามันยังจะมีหล่อกว่านี้เขาว่าก็ไม่ใช่คนแล้ว

“ไม่รู้ว่ะ พี่เขาไม่ค่อยชอบเปิดเผยตัวเท่าไหร่ สาวๆ ก็พากันหวีดด้วยตาเปล่าทั้งนั้นไม่มีใครกล้าถ่ายรูปพี่มันลงเพจ เพราะได้ยินว่ามีคนใจกล้าเอาลงครั้งหนึ่งเจอพี่มันเตือนว่าจะปิดเพจถ้าไม่ลบ แต่แอดมินแม่งเล่นผิดคนไม่ยอมฟังพี่มันพูด อาทิตย์ต่อมาคนลือกันให้แซ่ดว่าแอดมิจเพจซิ่วไปเรียนม.อื่นแล้ว”

“โหดชิปหาย” วอร์มถึงขั้นสะดุ้ง จนไออุ่นต้องเกรงตาม

“เออเนี่ยมึง ลุ้นเลยกลัวพี่สายกูจะเป็นพี่มันมาก เพราะคำว่าเสือกคำเดียวเนี่ย” แคนว่าก่อนจะทำหน้าเครียดจริงจัง ซึ่งเขาคิดว่ามีสิทธ์เป็นไปได้เพราะคำใบ้ของพี่รหัสไอ้แคนกับนิสัยพี่ตำนานรุ่นคนนี้ดูสอดคล้องกันจริง

“มีสิทธิ์” เขาออกความเห็นบ้าง แคนถึงกับหน้าซีดเลย

“เดี๋ยว พี่มันอยู่ปีไหนนะ?” วอร์มถามอย่างสงสัย

“ไม่แน่ใจว่ะว่าปีสองหรือปีสาม”

“กูภาวนาให้เป็นปีสูงไว้ก่อนเลย อย่างน้อยจะได้ไม่ค่อยเจอกัน” แคนว่าต่อเขานี่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง

-------------

พวกเขานั่งคุยกันอยู่สักพักก่อนจะพากันลุกไปเข้าเรียนเพราะเห็นว่าวอร์มลอกงานเสร็จแล้วเรียบร้อย จริงๆ ก็เหลือเวลาก่อนเข้าคลาสประมาณสิบนาทีได้แต่พวกเขาก็ตัดสินใจเข้าไปจองที่นั่งกันก่อน เดี๋ยวจะได้ที่นั่งไม่ดี และแน่นอนว่าที่นั่งที่ดีต้องเป็นที่นั่งแถวหลังสุดอยู่แล้ว

“น้อง!”

ก่อนที่เด็กหนุ่มจะได้เดินตามไอ้สองคนข้างหน้าเข้าห้องเรียนก็เจอผู้ชายร่างสูงพอๆ กับเขาวิ่งถลามาดักหน้าไว้ก่อน ดูเหมือนจะวิ่งมาไกลไม่น้อย เพราะพี่มันหอบหนักมากจนเด็กหนุ่มยังแอบสงสาร

“มีไรหรอครับพี่?” เขาถามออกไปอย่างสุภาพตามฉบับคนหน้าตาดีมีมารยาท

“มี อ่ะนี่พี่รหัสฝากของมาให้ เอาไปดิ่” พี่คนนั้นยื่นกล่องสีดำใบเล็กมาตรงหน้า ก่อนที่เขาจะยื่นมือไปรับอย่างงงๆ

“ขอบคุณครับพี่ แล้วพี่เขาจะไม่ใบ้อะไรผมเพิ่มเลยหรอครับ?”

“ไม่รู้ว่ะ ลองเอาของที่มันให้ไปดูก่อนเผื่อว่ามันจะใบ้อะไรเพิ่มเติม ผมไปละมีเรียนเหมือนกัน ตั้งใจเรียนไอ้น้อง” ว่าจบพี่คนนั้นก็ตบไหล่เขาแล้วเดินออกไปทางเดิมกับที่มา ไออุ่นมองจนพี่เขาลับสายตาไปเผื่อว่าจะเจอพี่สายตัวเองแอบสุ่มตัวอยู่แถวนั้นแต่ก็ไม่มีแวว เลยหันตัวกลับเข้าห้องตามเดิม

“ไรวะอุ่น?” แคนถามอย่างสงสัยหลังจากที่เขาหย่อนก้นนั่งลงข้างมันได้เรียบร้อย

“พี่รหัสกูฝากของมาให้ว่ะ”

“อิจฉาเลย ของกูยังไม่มีวี่แวว” วอร์มว่าก่อนจะทำหน้าหนักใจ

“กูได้คำใบ้เพิ่มละ โคตรหัวร้อน” แคนบอกก่อนที่เขาจะตาโตถามมันอย่างกับลุ้นเอง

“ใบ้ไรวะ?”

โง่” เด็กหนุ่มนี่หน้าหงิกเลย

“มึงจะบอกดีๆโดยไม่ด่ากูจะได้มั้ยวะ” ด่าตลอด

“กูด่ามึงที่ไหน เนี่ยพี่มันใบ้มาให้กูว่าโง่ ไอ้สัส” แคนส่ายหน้าเอือมให้เขาอีกล่ะ

“หัวร้อนเลยดิ่ ใจเย็นมึง”

“เย็นอยู่”

“ไหนมึงลองเปิดดูดิ่ว่าพี่รหัสมึงให้อะไรมา แล้วใบ้ไรมึงอีก” วอร์มหันมาเสือกเขาอีกครั้ง

“เออ แปบ” เด็กหนุ่มบอกก่อนจะค่อยๆ เปิดกล่องกำมะหยี่สีดำเล็กๆ ในมือออกอย่างหวั่นๆ เพราะไม่กล้าเดาว่าในนั้นคืออะไร

“โห ไอ้อุ่น! กูขอพี่รหัสมึงได้ปะ อย่างปล้ำ” พอเขาเปิดมันออกก็เห็นว่ามันเป็นบัตร Black Card ที่รูดได้ไม่จำกัดวงเงินวางแอ้งแม้งอยู่ภายใน มันเรียบหรูและดูแพงมาก ก็แหงล่ะแพงโคตรๆ เลยด้วย ไม่ใช่คนธรรมดาที่จะมีได้สักนิด

เด็กหนุ่มอึ้งหนักเลยว่าพี่มันทำให้เขาได้ยังไง แล้วมันเป็นชื่อเขาด้วยนะประเด็น อย่าว่าแต่เขาที่อึ้งจนใบ้กินเลย ไอ้วอร์ม ไอ้แคน รวมถึงเพื่อนคนอื่นๆ ที่นั่งเยื้องๆ กันยังตะลึงกับของขวัญจากพี่รหัสเขาอ่ะ เล่นเอาเด็กหนุ่มเหงื่อไหลจนพูดไม่ออก นี่ไม่ใช่ว่าแกล้งให้บัตรปลอมกันหรอกนะ

“ก กูควรทำไงกับของขวัญพี่มันดีวะ?” ไออุ่นถามความเห็นเพื่อนๆ เสียงสั่น

“ทำไงล่ะพี่มันบอกให้มึงใช้ ถ้าไม่ใช้พี่มันจะไม่รับมึงเข้าสายอ่ะ โคตรรวย” วอร์มเองก็ตอบเพื่อนแบบสติหลุดเหมือนกัน

เชื่อเถอะ คงไม่มีใครคิดหรอกว่าจะมีใครได้ของเทคจากพี่รหัสแบบนี้ นอกจากขนม นม น้ำ สมุด หนังสือ หรือของใช้เล็กๆ น้อยๆ แล้วน่ะนะ

“บัตรไม่จำกัดวงเงิน สิทธิ์พิเศษโคตรเยอะแถมยังระดับโลกอีก ให้มึงใช้รูดเล่นขนาดนี้นี่คือคิดไรกับมึงมั้ยวะ” แคนว่าเจ้าตัวอย่างมีสีหน้าตะลึงไม่หาย

“กูไม่รู้” ไออุ่นส่ายหัวให้อย่างงงๆ เหมือนเดิม

“ผู้หญิงคณะเราที่รวยโหดนี่มีใครบ้างวะ? เนี่ยเขาใบ้ให้ละมึงหาข้อมูลเลย” ไอ้หม่อนที่นั่งข้างหลังพวกเขาโพล่งออกมาจนพวกเขาสามคนฉุกคิดขึ้นได้

“เออว่ะ ใครบ้างวะ?” เด็กหนุ่มว่าก่อนจะคิดชื่อขึ้นในหัวเท่าที่ตัวเองจะพอมีข้อมูลรุ่นพี่ปีสองบ้าง

“กูนึกออกละ พี่แอนนาดาวปีสองไงเห็นเขาบอกว่าโคตรรวย แถมเรียนภาคเดียวกับเราด้วยนะมึง” ไอ้หวายที่นั่งข้างแคนบอกเขา ก่อนที่ทุกคนจะพากันพยักหน้าเห็นด้วย

“โห ไอ้อุ่นมึงนี่มันหล่อจนสาวยอมเปย์ให้ขนาดนี้เลย ไม่ธรรมดาแล้ว กูว่าพี่เขาจีบมึงชัวร์!” แคนออกความเห็นแต่เขานี่ส่ายหน้ากลับหยิกๆ

“มึงก็พูดไป ยังไม่ชัวร์มั้ยว่าเป็นพี่แอนนา อีกอย่างกูได้ยินมาว่าพี่แอนนามีแฟนแล้ว” ใช่เขาได้ยินมาแบบนั้นเพราะแรกเริ่มเลยเด็กหนุ่มตั้งใจจะจีบพี่แอนนา แต่ดันได้ยินมาก่อนว่าพี่เขามีแฟนแล้ว เลยต้องแห้วไป T^T

“อ้าว แล้วใครวะทีนี้ หรือจะเป็นผู้ชาย” วอร์มว่าอย่างคิดหนักกับเพื่อนไปด้วย

“สัสวอร์ม จะใครเดี๋ยวไม่นานก็รู้แหละ แต่ถ้าเป็นผู้ชายแล้วเปย์กูขนาดนี้กูกลัวจริงๆ ด้วย ขนลุกเลยอ่ะ พี่มันต้องกำลังแกล้งกูอยู่แน่ๆ” ว่าแล้วก็ขนลุกจริงๆ นะถ้าเป็นแบบที่ไอ้วอร์มว่า

เอาจริงๆ ต่อให้พี่มันหล่อรวยแค่ไหนเขาก็กลัวอ่ะถ้าหมายถึงว่าจะจีบเขานะ ใครมันจะบ้ามาจีบผู้ชายแมนๆ แบบเขากัน ไออุ่นนี่นึกไปถึงพี่มันที่หุ่นเหมือนเสี่ยพุงพุ้ยไปแล้ว ว้อยยยย

“เออ อย่าลืมเอาบัตรพี่มันไปรูดเล่นนะมึงเดี๋ยวไม่ได้เข้าสาย สักแสนสองแสนงี้” แคนว่าติดตลกก่อนจะเตรียมตัวเรียนเพราะอาจารย์เดินเข้าห้องมาแล้ว

“ก็แย่ล่ะ ร้อยสองร้อยพอเดี๋ยวกูไม่มีคืน” เด็กหนุ่มว่ากลับเสียงเบาก่อนจะได้ยินมันตอกกลับว่าโง่ตามมา

เฮ้ออ ว่าแต่พี่มันคือใครวะเนี่ยทำเอาเขาเครียดจริงๆ นะ เด็กหนุ่มก้มหน้ามองบัตรเครดิตในมือแล้วก็ละเหี่ยใจ คือต้องรวยเบอร์ไหนถึงทำให้น้องสายตัวเองได้ขนาดนี้นะ เล่นใหญ่เกินไปแล้ว

เขาพลิกกล่องเล็กๆในมือไปมาเผื่อจะเจออะไรที่มันบ่งบอกความเป็นเจ้าของอื่นๆ ของอีกฝ่ายบ้าง นอกจากการ์ดที่พิมพ์ข้อความสั่งให้เขาใช้บัตรนี้ก็แทบไม่มีอะไรเลย เพราะบนบัตรมันไม่ได้สลักเป็นชื่อพี่รหัสเขาอยู่แล้ว แต่มันเป็นชื่อเด็กหนุ่มเลย บัตรเนี่ยทำมาเพื่อให้เขาใช้จริงๆ

ไม่รู้ว่าบัตรปลอมหรือป่าวรูดไม่ได้จริงนี่หน้าแตกยับแน่ แต่ไม่รูดพี่มันก็ต้องหาเรื่องไม่รับเขาเข้าสายอีก เด็กหนุ่มพลิกไปเรื่อยๆ จนสายตามาสะดุดเข้ากับตัวอักษรเล็กๆ สีดำที่เล็กมากๆ จนต้องเพ่งตามองว่ามันเป็นรอยเปื้อนหรือว่าตัวอักษรจริงๆ ตรงข้างกล่อง

เขาก้มลงก่อนจะเล็งสายตาจ้องมันดีๆ จนเห็นว่ามันคืออักษรภาษาอังกฤษที่พิมพ์เป็นตัวนูนกลืนไปกับกล่องว่า

From G.

ใครอะ...?



To be Continued...


++++++
เป็นยังไงบ้างกับตอนแรกคะ? อาจจะมีติดขัดไม่ลื่นไหลไปบ้างต้องขอภัยด้วยนร้าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.132K ครั้ง

496 ความคิดเห็น

  1. #484 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 18:47
    โคตระป๋าาาาา
    #484
    0
  2. #407 fangchada (@fangchada) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 23:25
    ปล้ำคือมีอะไรกันอะ อย่างป๋า เปย์โคตร ก็ว่าไป
    #407
    0
  3. #315 GiantBird (@GiantBird) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 10:21
    นายเอกแมนแล้วรู้สึกแปลกๆนิดหน่อยงะะะ แต่ไม่เป็นไร ไม่มีไรมาขัดความฟินเราได้555
    #315
    0
  4. #284 chanjao_jaokha (@chanjao_jaokha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 22:09
    ป๋าเปปปปปปปปปย์
    #284
    0
  5. #255 Yellow-GG (@CrEmErRy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 15:44
    อ่านได้เรื่อยๆ แต่ก็อ่านไปสะดุดไป รู้สึกว่าพยายามเขียนให้นายเอกดูแมน แบบ พยายามเกิ้นนน ความแมนก็ไม่ต้องเอาความขนลุก หรือทำเป็นไม่ได้เหยียดมาบรรยายเสริมก็ได้ ปากบอก ไม่ได้รังเกียจ แต่อย่ามายุ่งงี้ ขอมีลูกดีกว่างี้ ให้ความรู้สึกว่า นักเขียนน่าจะยังอยู่ช่วงมัธยมเลย เพราะสังคมเด็กมัธยม พวกผู้ชายชอบพูดงี้ หรือไม่ก็มาจากพวกผช.ที่ชอบเล่นตลก สนุกๆ เวลาพูดคิดน้อย
    #255
    1
    • #255-1 14279697 (@Neocottagess) (จากตอนที่ 2)
      24 มิถุนายน 2562 / 23:18
      ผู้เขียนต้องขอโทษมากๆนะคะที่ทำให้คุณรีดเดอร์รู้สึกแย่กับนิยายของเรา ยอมรับว่าตอนแรกที่เขียนไปก็ไม่ได้คิดอะไรมากจริงๆค่ะ แต่เพราะได้คำชี้แนะของคุณรีดเดอร์ทำให้เราคิดตามและคิดได้จนมองเห็นจุดบกพร่องหลายๆจุดในนิยายเราเพิ่มไปด้วย อันนี้เราต้องขอบคุณจากใจจริงๆค่ะ และเราจะพยายามปรับปรุงในส่วนตรงนั้นให้ดีขึ้นนะคะ เพราะเรายังมือใหม่มากจึงสื่อออกมาได้ไม่ดีซึ่งเราขอน้อมรับและขอโทษมากๆค่ะ ^^’
      #255-1
  6. #253 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 14:26

    โอ้ยยยยย เปย์หนักเว่อมากกกกกกก

    #253
    0
  7. #231 JumJim_1994 (@Sunflower_1994) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 16:27
    โอ้โหรวยแค่ไหนถามใจเธอดูเปย์น้องด้วยแบล็คการ์ดไปเลยจ้าแถมบอกว่าถ้าไม่ใช้จะไม่รับเข้าสายอีกต่างหาก
    #231
    0
  8. #225 m97k_jy (@mook_youn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 01:13
    สายเปย์จริงจ้าาาส
    #225
    0
  9. #208 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 12:06
    ขำเลย ตรงโง่อ่ะ 555
    #208
    0
  10. #196 นี่เราวาย (@mayparadise) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 20:23
    รวยเกินเบอร์
    #196
    0
  11. #183 Nathann (@zcmiew09) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 17:30
    ขี้เปย์มากกกกกกกก
    #183
    0
  12. #178 peace_in_apple (@peace_in_apple) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 02:44
    รู้สึกว่าช่วงข้างบนจะน้ำไปนิดค่ะ เนือยๆพูดคุยกันเยอะไปสำหรับเราค่ะ
    #178
    0
  13. #160 GiawGiawZaa (@GiawGiawZaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:49

    สายเปย์ก็มา
    #160
    0
  14. #149 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 06:23
    อยากได้ค่ะ ชอบผชนิสัยรวย
    #149
    0
  15. #87 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 15:08
    อรั้ยยย ป๋าามากก
    #87
    0
  16. #76 sky=yim (@kaf_friend) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 15:39
    เปย์ขนาดนี้!!! ชอบค่ะ 55
    #76
    0
  17. วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 13:27
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #62
    0
  18. #53 P'prae ELF (@frery) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 08:23
    ขออิจฉาหน่อยเถอะ โอ๊ย พี่โคตรเปย์น้อง
    #53
    0
  19. #35 Ampme (@ampmeamppaire) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 01:18
    ชอบๆชอบแนวนี้เลยค่ะ
    #35
    0
  20. #10 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 22:58
    สุดยอดพี่รหัส555
    #10
    0
  21. #6 f38s6e (@f38s6e) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 19:55
    รอคร้าาาาา
    #6
    0
  22. #5 foremost4253 (@foremost4253) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 15:11
    รอฉันรอเธออยู่ตรงนี้...
    #5
    0
  23. #4 YooShiro (@YooShiro) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 12:45
    รอค่าาาาาา
    #4
    0