It's Me ที่รัก(คุณ) : [YAOI]

ตอนที่ 20 : It's Me : Chapter.18 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 444 ครั้ง
    15 ส.ค. 62



ที่รัก(คุณ) : บทที่สิบแปด





พอใกล้เวลาเข้าเรียนวิชาสุดท้ายของวันนี้แล้วไออุ่นกับแคนเลยต้องเลิกตบตีกัน ก่อนจะหันมาเห็นใบหน้าซีดของวอร์มก็พากันขมวดคิ้ว

“เป็นอะไรของมึงวะวอร์ม?” ไออุ่นถามเพื่อนก่อนจะมองตามสายตาของมันไปตรงมุมตึก แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรเลย

“ป่าว ไปเรียนเถอะเดี๋ยวช้ากว่านี้ไม่มีที่นั่งอีก” วอร์มบอกปัดก่อนจะทำเป็นเก็บของไปด้วย

สองหนุ่มเลยเลิกสงสัยแล้วคว้ากระเป๋าสะพายของตัวเองขึ้นมาบ้าง

พวกเขาใช้เวลาจดจ่ออยู่กับจอโปรเจคเตอร์ของอาจารย์กว่าจะเลิกก็เป็นเวลากว่าหกโมงเย็น แต่ด้วยพรุ่งนี้พวกเขามีเรียนบ่ายเลยตกลงกันว่าจะไปนั่งดื่มกันหน่อย เพราะนานมากแล้วเหมือนกันที่พวกเขาสามคนไม่ได้ไปดื่มด้วยกัน

ด้วยความที่ไออุ่นมักจะโดนพี่หนาวคอยห้ามตลอด แต่โชคดีที่ 2 อาทิตย์ต่อจากนี้พี่หนาวไม่อยู่บ้าน ไออุ่นเลยกะไว้ว่าจะแวบออกจากกรอบเสียหน่อย ไหนๆ ก็ทำตัวดีให้พี่สาวเห็นมานานแล้ว

บวกกับมีเรื่องที่ตัวเขาคิดไม่ตกอยู่ด้วยอย่างเรื่องพี่กุมเข้ามา เพื่อนๆ เลยอยากพาเขาไปปล่อยความเครียดออกบ้าง อย่างน้อยมันอาจจะช่วยให้เขารู้สึกดีขึ้นกว่าตอนนี้บ้างนั่นแหละ

-------
“ร้านนี้แจ่มเลยว่ะ สาวสวยๆ ทั้งนั้น” แคนว่าด้วยสีหน้าตื่นเต้น เมื่อพวกเขาเข้ามานั่งในร้านได้เรียบร้อย

ร้านที่พวกเขามานั้นได้รับคำแนะนำจากเหนือกับพวกที่ชอบมาบ่อยๆ เป็นร้านอาหารกึ่งบาร์ที่มีชื่อในเรื่องดนตรีสด อาหาร และเมนูเครื่องดื่มที่คอแอลกอฮอล์ส่วนใหญ่ชื่นชอบ ไออุ่นมาถึงในช่วงหนึ่งทุ่มครึ่งที่คนเริ่มทยอยเข้ามาจับจองโต๊ะกันบ้างแล้ว

นอกจากบรรยากาศร้านที่ตกแต่งแบบสบายๆ แล้ว ลูกค้าที่มาส่วนใหญ่ก็เป็นนักศึกษาหน้าตาดีแทบทั้งนั้นจนไออุ่นนั่งมองเพลินตาไปเลย

แต่กวาดตาได้ยังไม่ทันจะทั่วร้าน เขาก็ไปหยุดอยู่กับแผ่นหลังของคนที่เขาไม่คิดว่าจะเจอที่นี่ด้วยซ้ำ จนไออุ่นแทบไม่อยากเชื่อสายตา

“พวกมึงว่านั่นใช่พี่กุมมั้ยวะ?”

สองหนุ่มที่นั่งตรงข้ามเมื่อโดนถามก็หันหลังไปดูตามที่เพื่อนชี้ แม้จะเห็นเพียงด้านหลังแต่บุคลิกนิ่งมาดดูดีดูแพงแบบนี้น่าจะมีไม่เยอะ พวกเขาเพ่งตาครู่หนึ่งก็พยักหน้าเห็นด้วย

“กูว่าใช่ พี่กุมมาทำอะไรที่นี่วะ เหมือนจะมาคนเดียวด้วยนะ” แคนออกความเห็น

“อาจจะรอพวกพี่อาร์คอยู่ก็ได้มั้ง” วอร์มแย้งบ้าง

“เออ คงงั้น”

พอสรุปกันได้แบบนั้น พวกเขาเลยละความสนใจจากพี่กุมกลับมาสั่งเมนูอาหารและเครื่องดื่มของตัวเองต่อ

แต่ไออุ่นก็ไม่วายจะใช้สายตามองไปยังพี่กุมอยู่แทบจะตลอดเวลา

“มึงว่าคนนั้นเป็นไงมั้งวะ?”

เมื่อนั่งไปได้สักพัก แคนก็สะกิดเพื่อนชี้ชวนให้ดูผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาสวยโดดเด่นกว่าคนอื่นๆ มากทีเดียว และแน่นอนว่าเธอกำลังส่งยิ้มมาทางโต๊ะของพวกเขา

“ยังจะถามอีกสวยขนาดนั้น เขามองมึงด้วยป่าววะ อย่าพลาดเชียวนะมึง!” วอร์มว่าเชียร์ สีหน้าตื่นเต้นไม่แพ้กันกับเพื่อน

“เฮ้ยๆ ไออุ่น มึงจะมองพี่มันทำไมหนักหนาวะ”

เสียงท้วงของวอร์มทำเอาไออุ่นสะดุ้ง ก่อนจะบอกปัดไปอย่างร้อนตัว

“ป่าวสักหน่อย กูแค่สงสัยเพราะเห็นพี่กุมนั่งคนเดียวมานานแล้วแค่นั้นเอง”

เพราะนี่ไม่นับว่าพี่มันมานั่งก่อนเขาตอนไหน แต่ก็ผ่านมาเกือบชั่วโมงแล้วที่พี่มันนั่งอยู่คนเดียวไม่มีเพื่อนคนอื่นตามมาเลย

“อยากรู้มึงก็เข้าไปถามสิวะ ยากตรงไหน”

ไออุ่นเงียบ เพื่อนเลยส่ายหน้ากับความคิดยากของเขา ก่อนจะหันไปสนใจสาวสวยคนเดิมต่อ ระหว่างนั้นไออุ่นก็ยังไม่ยอมหยุดมองไปทางพี่กุมเรื่อยๆ อยู่ดี

เขาเห็นพี่มันนั่งดื่มไปหลายแก้วแล้วแทบจะเรียกว่าไม่ขาดมือเลยด้วยซ้ำ ความรู้สึกอยากเข้าไปหาพี่กุมแรงกล้าขึ้นมาจนตัวเองยังตกใจ เขาคิดว่าโอกาสแบบนี้ไม่ได้หาง่ายๆ แต่ก็ยังอยากรอให้พี่มันเมากว่านี้ก่อนอย่างน้อยก็น่าจะไม่รู้สติเยอะจนถึงขนาดเมินเขาเหมือนเมื่อบ่ายนี้หรอก

ระหว่างที่หาข้ออ้างให้ตัวเองในใจอยู่นั้น ก็เริ่มมีสาวๆ หรือแม้แต่เด็กหนุ่มหน้าตาดีหลายคนผลัดกันเดินเข้าไปขอชนแก้วกับพี่กุมแทบจะไม่ขาดสาย

ถึงตรงนี้ไออุ่นรู้สึกว่าคิ้วตัวเองกระตุกแปลกๆ

“ทำไมกูไม่เกิดมาหล่อเหมือนพี่กุมมั้งว่ะ ฟาดเรียบเลยมึงเอ้ย” แคนว่าหน้าหงอย เพราะหนึ่งในสาวสวยที่เพิ่งเดินไปชนแก้วกับพี่กุมคือคนที่เขาเพิ่งเล็งไว้เมื่อกี้

“หล่อเลือกได้ด้วยนะ มึงดูดิ่” วอร์มสนับสนุนคำพูดของแคนก่อนจะพากันจ้องไปทางที่พี่กุมนั่ง มีหลายคนเริ่มอยากเข้าไปทำความรู้จักอีกฝ่ายมากขึ้น

ไออุ่นที่นั่งมองมาแต่ต้นพยายามนั่งนิ่งกับคำพูดของเพื่อน แต่ในใจโคตรร้อนรนเพราะรู้สึกไม่ชอบใจที่อีกฝ่ายยอมชนแก้วกับทุกคนง่ายๆ

ยิ่งนึกไปถึงคำสารภาพของพี่กุมเมื่อเย็นวันนั้นไออุ่นยิ่งรู้สึกแย่

ก็ไหนว่าพี่กุมชอบเขายังไงวะ…

“ห่าอุ่น! เหล้ามึงหกหมดแล้ว ถือไม่ไหวก็วางสัส เสียดายของ!” แคนท้วงขึ้นมาเสียงดัง ก่อนมันจะรีบดึงแก้วในมือของเขาไปวางลงที่โต๊ะ

กระทั่งตอนนี้ไออุ่นยังไม่รู้สึกว่าตัวเองเมาเลยสักนิด เพราะแทบจะไม่ได้ยกดื่มด้วยซ้ำ

เด็กหนุ่มเอาแต่สนใจใครบางคนจนลืมวัตถุประสงค์ที่มาร้านเหล้าในครั้งนี้ไปเลย

“เดี๋ยวกูมานะ” เขาบอกกับเพื่อนเท่านั้นก่อนจะลุกออกไปจากโต๊ะโดยไม่รอฟังคำท้วงของพวกมัน

ไออุ่นเดินตรงไปยังโต๊ะที่พี่กุมนั่งอยู่ในจังหวะที่คนล่าสุดที่ขอชนแก้วกับพี่กุมออกไปพอดี

-------
“ขอโทษนะ ขอผมอยู่คนเดียวเงียบๆ ได้มั้ย” กุมภาบอกออกไปด้วยน้ำเสียงติดจะไม่พอใจเล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่ามีคนต้องการเข้ามาทำความรู้จักเขาอีกแล้ว

ตอนนี้ชายหนุ่มมึนหัวจนแทบไม่อยากจะคุยกับใครทั้งนั้น

ไออุ่นได้ยินคนพี่ว่าแบบนั้นจากที่มาด้วยความตั้งใจเมื่อครู่กลับกลายเป็นคอตก

ไม่คิดว่าจะโดนเมินซึ่งๆ หน้าเป็นครั้งที่สองในรอบวันแบบนี้

“เอ่อ งั้นอุ่นไม่กวนก็ได้ครับ” เขาว่าอย่างน้อยใจก่อนจะเอี้ยวตัวเตรียมเดินกลับโต๊ะตัวเอง

แต่ไม่ทันจะได้ก้าวไปไหนพี่กุมก็รั้งข้อมือของเขาไว้ คิ้วเข้มของคนเมาขมวดเข้าหากันก่อนจะเอ่ยปากถามคล้ายไม่แน่ใจ “ไออุ่นหรอ?”

“ครับ อุ่นเอง” เด็กหนุ่มตอบกลับพร้อมกับก้าวเข้ามายืนตรงหน้าให้ได้เห็นชัดๆ

“นั่งก่อนสิ” เมื่อพี่มันว่าแบบนั้นไออุ่นเลยนั่งลงฝั่งตรงข้ามของพี่กุม ก่อนจะอดเอ่ยปากเตือนอย่างเป็นห่วงไม่ได้

“พี่กุมหยุดกินก่อนได้มั้ยครับ พี่กุมเมาแล้วนะ”

อีกฝ่ายเงียบไม่ตอบ ก่อนจะยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่มอีกครั้งจนไออุ่นถอนหายใจ เห็นแบบนี้เลยต้องเปลี่ยนเรื่องแทน

“พี่กุมมาคนเดียวหรอครับ?”

“อืม อยากอยู่คนเดียวน่ะ” น้ำเสียงนิ่งราวกับไม่ใส่ใจของพี่กุมเล่นเอาไออุ่นรู้สึกหน้าชาแปลกๆ

เหมือนเขาจะโดนไล่ หรือป่าววะ

“เอ่อ งั้นอุ่นไม่กว…”

“นั่งต่อเถอะ” พี่กุมบอกเสียงเข้ม ก่อนจะจ้องเขาด้วยสายตาที่ฉายชัดถึงความน้อยใจมาให้ จนเขาไปต่อไม่ถูก “หรือว่าไม่อยากคุยกับผมแล้ว คุณรังเกียจผมใช่มั้ย?”

เด็กหนุ่มเห็นคำพูดตัดพ้อที่ดูไม่เป็นตัวของพี่กุมแล้วก็หนักใจ เขาคิดว่าพี่กุมคงจะเมามากเลยทีเดียว

“พี่กุมเมาแล้วอุ่นว่ากลับก่อนดีมั้ยครับ เดี๋ยวอุ่นไปส่งนะ”

“ไม่ต้อง ผมไม่ได้เมา คุณตามสบายเถอะเดี๋ยวผมจะกลับแล้ว” พี่กุมบอกปัดก่อนจะลุกหนีเขาออกไปดื้อๆ แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็เซเข้าหาขอบโต๊ะของคนอื่นจนไออุ่นต้องรีบไปประคองพี่มันเอาไว้

“ขอโทษครับ พอดีพี่เขาเมามากน่ะครับ” ไออุ่นขอโทษโต๊ะข้างๆ โชคดีนะที่ไม่มีใครถือสา

“เดี๋ยวอุ่นไปส่งนะครับ กลับกันนะ” เขาบอกอีกฝ่ายอย่างใจเย็น เมื่อยกแขนหนักๆ ของพี่มันขึ้นคล้องคอตัวเองได้

ดูเหมือนตอนนี้พี่กุมจะไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมากแล้วถึงได้เอาแต่พยักหน้าตอบรับคำเขา

“งั้น ขอกุญแจรถหน่อยครับ”

“ผมไม่ได้เอารถมา” ได้ยินอย่างนั้นไออุ่นก็ถึงกับส่ายหน้าเหนื่อยเลย

นี่คงกะมาเมาเต็มที่เลยสินะ เฮ้อออออ



--------
เด็กหนุ่มพาคนพี่ออกมาจากร้านโดยได้เพื่อนสองคนคอยช่วย พอเสร็จก็พากันแยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมันทั้งที่ยังไม่ได้ดื่มกันเต็มที่ด้วยซ้ำ

“พี่กุมครับ” ไออุ่นตบใบหน้าของพี่มันเบาๆ เมื่อเห็นอีกคนหลับตานิ่งตั้งแต่หิ้วมาใส่ไว้ในรถของเขา เสียงอือตอบกลับในลำคอทำให้ไออุ่นหนักใจอีกแล้ว

“เดี๋ยวอุ่นไปส่งที่คอนโดนะครับ” เขาบอกต่อ อีกฝ่ายก็เพียงพยักหน้ารับทั้งที่ยังหลับตาอยู่เหมือนเดิม

ว่าแต่กลิ่นเหล้านี่โคตรจะหึ่งเลยว่ะ เฮ้ออออ

ไออุ่นพาพี่กุมกลับมาที่คอนโดได้ในเวลาสี่ทุ่มกว่าๆ โชคดีที่อีกฝ่ายมีสติพอที่จะเดินตามแรงแบกของไออุ่นมาจนถึงห้องตัวเองได้ ไม่อย่างนั้นเขาต้องเหนื่อยกว่านี้แน่ๆ

“พี่กุมไปล้างหน้าหน่อยนะครับ แล้วอาบน้ำไหวหรือป่าว?” อีกคนพยักหน้าให้ไม่ตอบคำ ซึ่งก็ไม่รู้ความหมายคือได้ไม่ได้ ก่อนจะเดินขึ้นห้องตัวเองไป พาให้เขาเป็นห่วงจนอดไม่ได้ที่จะตามขึ้นไปดู

มาถึงห้องนอนของพี่กุมเขาก็ต้องหรี่ตาไปในความมืดเพราะเจ้าของห้องคงจะลืมเปิดไฟ ถึงได้เห็นเพียงแสงสว่างจากไฟห้องน้ำที่เล็ดลอดออกมาเท่านั้น ไออุ่นเลยต้องเดินไปกดเปิดไฟห้องนอนให้เพราะกลัวคนเมาจะเดินออกมาเตะอะไรเข้าให้

ระหว่างรออีกคนออกมาจากห้องน้ำไออุ่นก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรไปยืนตรงไหนดี เลยถือโอกาสเดินสำรวจห้องพี่มันไปพลางๆ

ก่อนจะไปสะดุดตากับรูปถ่ายในกรอบไม้เล็กที่ถูกตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง มันเป็นรูปคู่ของผู้ชายสองคนที่หนึ่งในนั้นไออุ่นรู้จักดีเพราะมันคือตัวเขาเอง เป็นเขาสมัยม.5 ในรูปถ่ายเด็กหนุ่มกำลังยืนยิ้มแฉ่งด้วยใบหน้าทะเล้นอยู่ข้างๆ กับพี่บัดดี้ของเขา

ส่วนอีกคนแม้กระทั่งถ่ายรูปก็ยังคงใส่แมสปิดจมูกเหมือนเดิม จึงมองเห็นเพียงสันดั้งและลูกตาเข้มดุของพี่มันเพียงเท่านั้น ไออุ่นเผลอระบายยิ้มเมื่อนึกได้ว่าตอนนั้นพี่กุมดูจะไม่พอใจเท่าไหร่ที่โดนรุ่นพี่จับมาถ่ายรูปรวม

ใช่แล้ว...ตามจริงรูปนี้ไม่ได้มีแค่เขากับพี่กุมเพียงสองคน

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากสักหน่อย ที่จะทำให้กลายเป็นรูปคู่สำหรับพี่กุม

ไออุ่นเลื่อนสายตาไปยังป้ายชื่อแฝงของพวกเราที่คล้องคออยู่นั้น ยิ่งตอกย้ำความจริงให้ไออุ่นได้อย่างดีว่าพี่กุมคือพี่เฟ่บจริงๆ

“คุณขึ้นมาทำไม!?”

เสียงเข้มเจือความไม่พอใจของพี่กุมที่ดังมาจากด้านหลังทำไออุ่นสะดุ้งโหยง

เด็กหนุ่มถึงกับใบ้กิน เขารนยิ่งกว่าตอนถูกพี่หนาวจับได้ว่าไปร้านเหล้าเสียอีก “พี่กุม คือ...” ไออุ่นยังคงอ้ำอึ้ง

ส่วนหนึ่งอาจเพราะรูปถ่ายของเขากับพี่กุมที่ตั้งอยู่นั้น มันอาจเป็นสิ่งที่อีกคนคงจะไม่อยากให้เขาเห็นเท่าไหร่

“ขอโทษครับ คือ...อุ่นว่าอุ่นกลับก่อนดีกว่า” ว่าจบด้วยน้ำเสียงติดขัดก่อนจะรีบเดินหนีพี่มันออกจากห้อง แต่พี่กุมกลับก้าวเร็วมารั้งแขนเขาเอาไว้ได้

“เดี๋ยวก่อน คุณจำได้แล้วใช่มั้ย?” ไออุ่นพยักหน้ากับคำถามของอีกฝ่าย “อย่างนั้นอยู่คุยกันก่อนได้หรือเปล่า แค่คืนนี้เท่านั้น ถือว่าผมขอร้องนะ”

เด็กหนุ่มมีแววลังเลในใจอยู่สักพักก่อนจะพยักหน้ารับทั้งที่ยังสับสน ไออุ่นรู้ว่าพี่กุมเมาเพราะไม่อย่างนั้นพี่กุมคงเลือกที่จะเมินเขามากกว่าขอร้องให้เขาอยู่ต่อแบบนี้

อีกฝ่ายเห็นเขาตกลงเลยจูงข้อมือพาไปนั่งลงที่ปลายเตียงข้างกัน

ใบหน้าของพี่กุมเมื่อได้มองใกล้ๆ ยังคงแต้มด้วยสีแดงจางจากฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่เลย

“ผมเหมือนคนโรคจิตเลยว่ามั้ย?” พี่กุมถามขึ้นมาด้วยรอยยิ้มคล้ายเยาะเย้ยตัวเอง สายตาที่มองไปยังกรอบรูปคู่ของพวกเขาที่หัวเตียงนั้นให้ความรู้สึกหลากหลายจนไออุ่นบรรยายไม่ถูก

เด็กหนุ่มเห็นแบบนั้นก็ส่ายหน้าก่อนจะเลื่อนฝ่ามือตัวเองไปกุมมือพี่มันไว้หลวมๆ โดยไม่คิดว่ามันแปลกด้วยซ้ำ

“ไม่หรอกครับแค่นี้เอง มันห่างไกลจากคำว่าโรคจิตไปเยอะเลยนะ” เขาตอบด้วยรอยยิ้มจริงใจส่งไปให้ก่อนจะว่าต่อ “พี่กุมอย่าดูถูกตัวเองเลยนะครับ ความชอบและความรู้สึกของคนคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องน่าล้อเล่นสักหน่อย อุ่นไม่ได้รู้สึกแย่ที่พี่กุมชอบอุ่นหรอกนะเพียงแต่ อุ่นไม่คิดว่าคนแบบพี่กุมจะชอบคนอย่างอุ่นได้มากขนาดนี้ต่างหาก”

“คนแบบคุณไม่ดีตรงไหน?” คนถามขมวดคิ้ว

“ก็อุ่นเป็นคนธรรมดา ไม่ได้ดีเพอร์เฟค หรือโดดเด่นเหมือนคนอื่นๆ”

“แล้วผมต่างจากคุณยังไง คุณเองก็กำลังดูถูกตัวเองอยู่รู้ตัวหรือเปล่า” เมื่อได้ยินพี่กุมว่ามาแบบนั้นไออุ่นก็จนด้วยคำพูด

นั่นสิ พวกเขาก็ต่างเป็นเพียงคนธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่มีทั้งข้อดีและข้อเสียเหมือนๆ กัน


คนที่รู้สึกรักได้ พอใจได้ กับคนที่ใช่สำหรับตัวเอง


“ครับ อุ่นคงจะคิดน้อยไปหน่อย แต่นี่ก็ดึกมากแล้วอุ่นว่าพี่กุมนอนดีกว่านะครับ” ไออุ่นตัดบทขึ้นมาดื้อๆ พี่กุมเองก็คงหนักหัวเต็มทีแล้วเลยพยักหน้ารับง่ายๆ

เขาเลยตั้งใจจะลุกไปปิดไฟห้องให้แทนเจ้าของที่ยังเดินเซไม่หาย “คุณจะค้างที่นี่ใช่มั้ย?” น้ำเสียงเชิงขอร้องของอีกคนทำเอาไออุ่นหนักใจ

จริงๆ เขาตั้งใจจะรอให้พี่กุมหลับแล้วค่อยแอบหนีกลับบ้าน แต่เมื่อเห็นสีหน้าหงอยๆ ที่สติยังเข้าที่ไม่ครบของพี่มันแล้วไออุ่นก็ใจอ่อนขึ้นมาเฉยๆ

“ครับ เดี๋ยวอุ่นจะไปอาบน้ำ แต่จะปิดไฟห้องให้พี่กุมนอนก่อน ว่าแต่อุ่นขอยืมชุดนอนกับผ้าขนหนูหน่อยได้มั้ยครับ” อีกฝ่ายมีสีหน้าดีขึ้นเมื่อไออุ่นบอกแบบนั้น ก่อนจะพยักหน้าอนุญาตคำขอเขา “อืม ตามสบาย”

“ขอบคุณครับ” เขาว่ารับยิ้มๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำบ้าง

ใช้เวลาเพียงไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนของพี่มัน ไออุ่นเดินเข้าไปใกล้เตียงก็เห็นว่าพี่กุมนอนหลับไปแล้ว

เด็กหนุ่มเลยขยับตัวขึ้นไปนอนหันหลังให้พี่กุมเงียบๆ

ความรู้สึกที่ได้นอนข้างพี่กุมครั้งนี้มันต่างจากตอนที่อยู่บนดอยมากทีเดียว ไออุ่นค่อนข้างประหม่าจนมือชื้นไปหมด

เด็กหนุ่มนอนเกรงตัวอย่างช่วยไม่ได้ เขาแทบจะไม่กล้าหายใจเลยด้วยซ้ำ

“คุณหลับหรือยัง?” จู่ๆ เสียงทุ้มของคนที่เขาคิดว่าหลับไปแล้วก็ถามขึ้นมาในความเงียบเมื่อผ่านไปพักใหญ่ จนไออุ่นสะดุ้ง

“ยังครับ” เด็กหนุ่มตอบกลับเรียบๆ ก่อนจะได้ยินเสียงขยับตัวของคนด้านหลังที่ขยับมาใกล้เขามากขึ้น

พาใจไออุ่นเต้นผิดจังหวะไปหมด

“ขอกอดได้มั้ย?” คำขอสั้นๆ ของพี่มันเรียกให้ไออุ่นหันหน้ากลับไปมองอย่างไม่เชื่อหู ก่อนจะเจอกับใบหน้าหล่อของพี่กุมที่แทบจะแนบชิดกับใบหน้าของเขาอยู่แล้ว

ว้อยย โคตรจะใกล้...!

ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดบนใบหน้าของเขาผสมกับกลิ่นจางของแอลกอฮอล์ที่อีกฝ่ายดื่มยังหลงเหลืออยู่ ทำให้ไออุ่นร้อนหน้าไปหมด

เกิดมายังไม่เคยใกล้ชิดเพศเดียวกันแนบแน่นขนาดนี้เลยนอกจากเพื่อนสนิทตัวเองที่แค่เล่นๆ กันน่ะ

“แค่กอดเท่านั้น ได้หรือเปล่า?” เสียงถามย้ำของอีกคนทำให้ไออุ่นได้สติ ก่อนจะจ้องหน้าของพี่กุมนิ่ง เขาคิดอะไรมากมายอยู่ในหัวแต่ก็พูดอะไรไม่ออก

หนึ่งในนั้นก็กำลังสงสัยอยู่ว่า กอดของพี่มัน ความหมายกว้างมากแค่ไหนกัน เหอๆ

จนกระทั่งอีกฝ่ายพูดขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นสีหน้าอึดอัดใจของไออุ่น “งั้นช่างมันเถอะ ฝันดีนะ” พี่มันว่าด้วยรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้าคล้ายผิดหวังก่อนจะเป็นฝ่ายหันหลังหนีไออุ่นเสียเอง

เด็กหนุ่มเห็นแบบนั้นก็รู้สึกผิดแปลกๆ เขาคงจะคิดมากไปกับคำว่ากอดของพี่มันสินะ

ไออุ่นลังเลกับตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะรั้งพี่มันให้หันกลับมา แล้วเป็นฝ่ายดึงแขนของอีกคนมาพาดลำตัวของเขาเอาไว้เสียเองจนพี่กุมทำหน้าไม่เก็ท

“ก็ไหนว่าอยากกอดไง อุ่นให้กอด แต่อย่ากอดแน่นนะครับเดี๋ยวหายใจไม่ออกกันพอดี” เขาว่านิ่งๆ ก่อนจะได้รับรอยยิ้มดีใจของพี่กุมกลับมา พี่มันเลยกระชับตัวของเขาเข้าไปใกล้ขึ้น ไออุ่นจากร่างกายของอีกฝ่ายทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกอบอุ่นขึ้นจากความเย็นของเครื่องปรับอากาศภายในห้อง

ไม่มีคำพูดอะไรออกจากปากพวกเขาหลังจากนั้น ไออุ่นเพียงปล่อยเวลาผ่านไปเงียบๆ เหมือนกับอีกคนที่คงหลับไปแล้วด้วยฝืนอาการหนักหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ไม่ไหว

-------
กว่าจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่แสงแดดในยามสายของวันส่องทะลุผ่านม่านของหน้าต่างเข้ามากระทบใบหน้าของเขา

ไออุ่นกระพริบตาปริบอยู่สองสามครั้งก่อนจะลืมตาได้ในที่สุด ในตอนนั้นถึงได้รู้สึกอึดอัดตัวเหมือนมีอะไรมาพาดลำตัวของเขาเอาไว้หลวมๆ

พอนึกเรื่องเมื่อคืนได้ เด็กหนุ่มเลยรีบหันไปมองด้านข้างที่นอนของตัวเองก่อนจะเจอใบหน้าหล่อของพี่กุมที่หลับตาพริ้มสบายใจเฉิบ โดยมีแขนข้างหนึ่งของพี่มันพาดทับลำตัวของเขาอยู่

นี่เล่นกอดไม่ปล่อยเลยหรอวะ?

ไม่อยากเชื่อเลยว่าเมื่อคืนไออุ่นจะหลับสนิทไปได้ทั้งอย่างนี้

เด็กหนุ่มเผลอจ้องคนหลับไปอย่างลืมตัว ใบหน้าที่สามารถสะกดคนมองได้อยู่หมัดของพี่กุมนี่น่าอิจฉาชะมัด

คนอะไรก็ไม่รู้ โคตรจะหล่อ...

“จ้องผมไม่วางตาแบบนี้ เริ่มหลงเสน่ห์ผมบ้างแล้วใช่มั้ย?” ไออุ่นสะดุ้งกับคำพูดของคนที่เขาคิดว่าหลับอยู่

อีกฝ่ายลืมตาขึ้นมาจ้องหน้าเขาอย่างล้อเลียน จนไออุ่นจึงกับหน้ายุ่งเมื่อโดนแกล้ง

“ไม่ได้หลง แต่กะจะต่อยมากกว่าที่มาแอบลวนลามกันเนี่ย” เขาว่าพลางชำเลืองไปที่ลำแขนของพี่กุมที่ยังคงกอดเขาอยู่หลวมๆ

“อันนี้ไม่ได้ลวนลามนะคุณ เมื่อคืนผมขอไปแล้วคุณจำไม่ได้หรือไง” ไออุ่นตาโตขึ้นมากับคำพูดพี่กุมทันที

“เมื่อคืนพี่กุมไม่ได้เมาหรอ?”

“ก็...เมาสิ ผมดื่มไปตั้งเยอะแต่เพิ่งมาจำได้เมื่อเช้าเอง” อีกคนว่าเฉไฉจนไออุ่นหรี่ตาใส่อย่างจับผิด

“แน่นะครับ?”

“แน่สิ เพราะถ้าผมบอกว่าตัวเองไม่ได้เมาคุณคงไม่ยอมอยู่ตรงนี้หรอกจริงมั้ย?” จู่ๆ อีกคนก็เปลี่ยนโหมดมาถามเขาด้วยน้ำเสียงจริงจังกึ่งตัดพ้อ จนไออุ่นตามไม่ทัน

“ก็ไม่ขนาดนั้น แต่พี่กุมก็รู้ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”

“ใช่ ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ชอบผม คุณเคยบอกแล้วล่ะ” อีกฝ่ายรับคำด้วยรอยยิ้มเศร้า ก่อนจะผละวงแขนออกจากตัวเขาแล้วว่าต่อ “ขอโทษนะ ที่ผมทำให้คุณอึดอัดอีกแล้ว ทั้งที่เคยบอกไว้ว่าจะไม่ทำอีก”

“พี่กุมครับ” เขาเรียกอีกคนเอาไว้เมื่อเห็นพี่กุมลุกก้าวลงจากเตียง

“ผมต้องรีบไปเรียนแล้ว คุณมีเรียนบ่ายนอนต่อไปก่อนก็ได้ ยังไงผมฝากล็อกห้องด้วยนะ” ไออุ่นก็เพิ่งสังเกตว่าพี่กุมอยู่ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่ทันจะได้ตอบรับหรือพูดอะไรพี่กุมก็เดินหนีออกไปจากห้องก่อน

เสียงปิดประตูที่ดังตามมาพาให้ไออุ่นได้แต่ถอนหายใจกับตัวเอง

วันนี้เขาคงต้องคุยกับพี่กุมให้รู้เรื่องสักทีแล้วล่ะ เขาไม่ชอบเลยจริงๆ ที่ต้องมาอึดอัดอยู่แบบนี้นานๆ

เฮ้ออออออออ



To be Continued...

++++++
สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนะคะ
มาต่ออีกตอนแล้ว เย่ๆ อันนี้ก็ไม่มีอะไรมากอยู่ดีเนาะ แฮะๆ แต่ตอนหน้ามีแน่นอนจ้าาาา #คุยไปเรื่อย ^^'

สารภาพว่าเราใช้เวลากับตอนนี้มากพอสมควร แทบจะเทโครม ปรับแก้มาหลายรอบแล้วก็ไม่ถูกใจสักทีจนท้อ แง่งงง

แต่สุดท้ายก็ตัดใจอัพลงจนได้ค่ะ ความพยายามได้เท่านี้จริงๆ กับซีนนี้ ขอโทษมากๆ นะคะ T[]T
และก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน กดให้กำลังใจ รวมถึงคอมเม้นท์น่ารักๆ ให้นะคะ แม้ไม่ได้ตอบแต่เราอ่านและรับรู้คำแนะนำดีๆ
จากทุกคนตลอดค่ะ เราไม่เคยมองข้ามน้า เมื่อแต่งจบและมีเวลาเมื่อไหร่เรากลับมาทบทวนและแก้ไขแน่นอนจ้า #หอมสองโปะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 444 ครั้ง

496 ความคิดเห็น

  1. #461 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 12:39
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-13.png จะสิ้นหวังเล้วครับ
    #461
    0
  2. #460 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 12:38

    วันนี้ก็ยรอออ

    #460
    0
  3. #459 Sutip Wongsa (@tipzaaa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 08:48
    ยังรอพี่กุมอยู่นะคะ
    #459
    0
  4. #457 Maple_MeU (@mmmspawanrat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 14:24
    รอจ้าาาาา
    #457
    0
  5. #455 nuttynuch (@nuttynuch) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 19:07
    ยังไงๆๆน้า
    #455
    0
  6. #453 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 01:04
    พี่กุมใจเยนๆค่าาาา ฟังก่อนนนนน
    #453
    0
  7. #450 ZeeGameZaZa (@ZeeGameZaZa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:32
    ค้างงงงงงง
    #450
    0
  8. #449 slh9490 (@slh9490) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 07:10
    อหหหห สงสารพี่กุม
    #449
    0
  9. #447 คนใจจะวาย (@opor-opor2011) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 11:34
    สงสารพี่กุม
    #447
    0
  10. #445 musiccc25 (@musiccc25) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 06:39
    ค้างมากค่า55555รอนะคะไรท์💖💖
    #445
    0
  11. #444 NARA 49 (@nokblue1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 10:32
    หากยังลังเลสับสนไม่แน่ใจ ก้ถอยห่างออกไปซะ สงสารพี่กุมใจให้น้องไปหลายปี มันเจ็บนะบอกเรย ที่เหนคนที่ให้ใจ มึนๆซึนๆทำตัวอึดอัดใส่น่ะ
    #444
    0
  12. #443 nightlady29 (@tukta29) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 07:11
    เลิกลังเลได้แล้วนะ

    รู้ใจตัวเองสักที โอกาสถ้ามีแล้ว
    อาจจะไม่มีอีกแล้วก็ได้
    #443
    0
  13. #442 callmefilm61 (@callmefilm61) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 00:07
    ไออุ่นสับสนและลังเลในความรู้สึกอ่ะทั้งที่น้องก็มีอาการหึงหวงเป็นห่วงพี่เขาอ่ะหนู​ รู้ใจตัวเองสักที​ แต่พี่แอบดูเจ้าเล่ห​์น่ะ555
    #442
    0
  14. #441 1331FIN (@fairyfin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 22:45
    คุยกันเถอะนะะะ สงสารทั้งพี่ทั้งน้อวเลย
    #441
    0
  15. #440 kbhensubha (@kbhensubha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 21:23
    หนูอุ่นคงยังไม่รู้ชัดเจนว่าตัวเองคิดยังไง มึนๆ งงๆ อยู่
    #440
    0
  16. #439 nuttynuch (@nuttynuch) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 20:38
    เอ น้องจะคุยกับพี่รู้เรื่องม๊ายยยย โธ่
    #439
    0
  17. #438 auslovely (@auslovely) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 20:34
    ให้เค้านอนกอดทั้งคืนนี้ หนูไม่คิดอารัยเลยจริงๆเหรอหนูอุ่น
    #438
    0
  18. #437 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 19:42

    เคลียร์กันเถ๊อะะะ น้องอุ่นมาขนาดนี้แล้วจะบอกว่าไม่คิดอะไรคงไม่ได้แล้วมั้งลูกกก เฮ้อออ ///ไรท์สู้ๆนะคะ เรารอน้าาา
    #437
    0
  19. #436 gloomy_ (@sucharat22) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 18:01

    สู้ไนะคะไรท์
    #436
    0
  20. #435 pink_pw (@pink_pw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 17:47
    ทำไมยังไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเอง มีแต่ปัดทิ้ง ต้องเสียเขาไปก่อนเหรอถึงจะรู้สึก
    #435
    0
  21. #434 nochuuu (@Dui1608) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 17:45
    อิะี่นี่ก็ขี้น้อยใจเก่งงงงง
    #434
    0
  22. #433 NiGhte N.S.N. (@shigamorinice) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 17:36
    คือพี่แกลุกไปแต่งตัว แล้วกลับมานอนกอดน้องต่องี้เหรอ---
    #433
    0
  23. #432 JaaBlue_JG (@JaaBlue_JG) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 16:52
    ควรจะหันหน้ามาคุยกันดีๆ ได้แล้ว
    #432
    0
  24. #431 Pam25751 (@Pam25751) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 16:51
    อยากให้อุ่นเคลียรได้ไวๆ
    #431
    0
  25. #430 Janpb (@Janpb) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 16:02

    อิพี่หนีเก่งงง
    #430
    0