It's Me ที่รัก(คุณ) : [YAOI]

ตอนที่ 4 : It's Me : Chapter.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,052
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 926 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62


ที่รัก(คุณ) : บทที่สาม





ปังๆๆๆ!

“ไออุ่น! ตื่นหรือยัง? เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะโว้ยยย”

ปังๆๆๆ
เสียงเคาะประตูเป็นรอบที่ร้อยของไอหนาวเล่นเอาไออุ่นแทบจะถีบประตูห้องน้ำออกไปเปิดให้อย่างรำคาญ นี่มันยังไม่ถึงเวลามั้ยวะ จะมาเคาะอะไรตอนนี้ขอเวลาเหน็บผ้าขนหนูแปบหนึ่งงงง

“อะไรของหนาวเนี่ย? อุ่นเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ไหนว่าจะออกเก้าโมงไง นี่เพิ่งแปดโมงครึ่งมั้ย!” เด็กหนุ่มถามไอหนาวอย่างหัวเสียเมื่อก้าวขาฉับๆ มาเปิดประตูห้องรับเธอได้สำเร็จ

ไอหนาวมองสารรูปเขาอยู่สักครู่ก่อนจะเอ่ยปากต่อ แหงล่ะคว้าได้ผ้าขนหนูพันเอวผืนเดียวเนี่ย มันไม่ทันให้เปลี่ยนเสื้อผ้านี่จะให้ทำไง

“หยุดบ่น แล้วบอกฉันมาดีๆ ว่าแกไปขโมยรถใครมา?” หนาวถามเสียงเข้ม

“ห๊ะ?” ถามแบบนี้แสดงว่าเห็นรถแล้วชัวร์ หายโมโหเลยกู

“แกรู้ไหมเมื่อกี้ฉันกำลังทำข้าวเช้าให้แกอยู่ดีๆ ดันเหลือบไปเห็นอีรถนั่นเข้า กระทะนี่ร่วงลงพื้นจนมันบุบไปเลยอ่ะ นั่นมันเบนซ์เลยนะโว้ย! ถึงแกจะโอดครวญกับฉันประจำว่าอยากได้มันมากแค่ไหนแต่แกก็ไม่ควรขโมยมันมาแบบนี้ ฉันบอกว่าจะเก็บตังค์ซื้อให้อยู่ไงวะ รอก่อนเซ่!” โห หูชาเลยมาเป็นชุด

ไออุ่นอยากจะยกมือปิดปากที่ส่งเสียงตวาดแหวๆ ของเจ้แกเหลือเกิน โคตรปวดหู

“ใจเย็นหนาว อุ่นไม่ได้ขโมยมา นี่พี่รหัสซื้อให้เป็นของเทค” เด็กหนุ่มพยายามอธิบายพี่สาวอย่างนุ่มนวล

“ของเทคป๊าแกหรอจะให้แพงขนาดนี้!? นี่แกแอบเอาเงินเก็บไปซื้อแล้วโกหกฉันอยู่หรือว่าไปขโมยมันมากันแน่ บอกมาดีๆ”

พี่หนาวคาดคั้นเสียงเข้ม เขาเลยได้แต่ทำตาละห้อยที่พี่สาวสุดที่รักมองน้องตัวเองเป็นหัวขโมย จริงๆ แล้วบ้านเราก็ไม่ได้จนขนาดจะซื้อเบนซ์คันนี้ไม่ได้หรอกนะ ลำพังเงินเก็บของเขาตอนนี้ก็มีพอดีกับราคารถซึ่งหนาวมันรู้

แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่โง่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาทุ่มซื้อรถคันนี้จนหมดหรอก ส่วนไอ้เรื่องจะขโมยมาไม่เคยอยู่ในหัวสักนิดหนาวมันคิดได้ไง

ไอหนาวมองหน้าน้องชายตัวเองอย่างตัดพ้อเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายเห็นคำพูดของเธอไม่สำคัญ

จริงๆ แล้วเรื่องนี้เด็กหนุ่มเคยบอกไอหนาวหลายครั้งในวันเกิดทุกๆ ปีแล้วว่าอยากได้รถเบนซ์ ป๊ากับม๊าบอกว่าไม่ถือเป็นของขวัญเพราะแพงเกินวัยไป แต่ถ้าอยากได้จริงๆ ให้เอาเงินเก็บที่ม๊าฝากให้ทุกปีมาซื้อขับเอง แต่เรื่องอะไรละ เขาอยากได้ฟรีนี่

พอทำหน้าหงอยมากๆ หนาวมันเลยโพล่งออกมาว่าจะซื้อเบนซ์ให้เขาเอง แต่ขอเวลาเก็บเงินอีกหน่อยเพราะตั้งใจจะถอยรถใหม่ให้ตัวเองพอดี ดังนั้นพอมันมาเห็นเขามีขับตัดหน้าความตั้งใจมันแบบนี้ก็คงจะเสียความรู้สึกน่าดู

“หนาว อุ่นบอกว่าไม่ได้ขโมยจริงๆ พี่รหัสมันให้มา หนาวเชื่ออุ่นดิ่ อุ่นเคยโกหกหนาวที่ไหน” เด็กหนุ่มว่าก่อนจะเดินไปเกาะแขนอ้อนมันเหมือนเด็กที่พยายามให้ผู้ใหญ่เข้าข้างตัวเอง

“ประจำ” แต่ดันได้สายตาเขียวปัดจากมันแทน

“เรื่องเก่าไม่นับสิ” ==’

“แกไม่ได้โกหกแน่นะ นี่มันเรื่องใหญ่นะเรื่องขโมยรถเนี่ย แถมของแพงมากขนาดนี้” หนาวมันยังคงไม่เชื่อในคำพูดเขาจนเด็กหนุ่มต้องถอนหายใจอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ

“อุ่นไม่โกหกหรอก ไว้เดี๋ยวหาพี่รหัสตัวเองเจอก่อนจะพามายืนยัน เคมั้ย?”

“โห น้องอุ่นนนนนนนนน” พอว่าจบหนาวมันก็เปลี่ยนโหมดจริงจังมายิ้มหวานก่อนจะกระโดดกอดคอเขาแน่นแทบจะหายใจไม่ออก นี่ถ้าตั้งตัวไม่ทันนี่หงายหลังทั้งคู่นะเว้ย

“หนาว ขนลุก!” เด็กหนุ่มว่าเสียงดังเมื่อหนาวมันเงยหน้ามาหอมแก้มเขาฟอดใหญ่แบบไม่ทันตั้งตัว

อะไรของมันวะ ร้อยวันพันปีไม่เคยหอมน้อง วันนี้เสือกกินอาหารเสริมผิดเม็ดหรือไงถึงมาทำตัวขนลุกขนาดนี้

“แกรีบหาพี่รหัสแกให้เจอเร็วๆ นะฉันอยากย้ายบ้านใหม่พอดี” เจ้าตัวว่าก่อนจะผละตัวออกห่างจากน้องชาย พรางยิ้มหวานหยดหย้อยที่ไม่ว่าใครก็หลงไหลไม่เว้นแม้แต่เด็กหนุ่ม เพราะเขาเคยบอกใช่มั้ยว่าหนาวสวยที่สุดในโลกสำหรับเขา

ว่าแต่อะไรย้ายบ้านใหม่นะ?

“เกี่ยวไรกันอ่ะหนาว” นี่งงจริง จะย้ายบ้านใหม่เกี่ยวไรกับพี่รหัสเขาวะ

“ก็พี่รหัสแกกระเป๋าหนักขนาดนี้ รถราคาตั้งหลายล้านยังซื้อให้ได้เลย กับอีแค่บ้านหลังละไม่กี่สิบล้านคงซื้อให้แกได้ชิวๆ อุ่นนนน น้องชายผู้น่ารักที่สุดในโลกของพี่หนาว เช้านี้ขอติดรถแกไปมอนะ เบื่ออีแก่ Camry เต็มทนแล้วอ่ะ นะน้า”

ว่าแล้วยัยพี่ตัวดีของเขาก็กระโดดรัดคอเด็กหนุ่มอีกรอบ ก่อนจะบีบแก้มเขาเล่นอย่างหมั่นเขี้ยว อะไรของพี่มันวะงงใจ

แต่ประเด็นคือใครมันจะกล้าขับรถคนอื่นกัน ไม่เอาด้วยหรอกคิดได้อย่างนั้นเขาก็ผละเจ้แกออกมาคุยดีๆ ก่อนเลย อ้อนเป็นลิงกังอยู่นั่นเดี๋ยวจับทุ่มลงพื้นแม่ง เกะกะแก้มชิบ!

“อุ่นไม่กล้าขับหรอกหนาว มันไม่ใช่ของเราเสียหน่อย” หนาวมองค้อนเขาทันทีที่พูดจบก่อนจะเดินไปหยิบกระดาษปึกหนึ่งมาฟาดหน้าเด็กหนุ่มเบาๆ

“ไม่ใช่รถแกได้ยังไง นี่เอาไปดู” ไออุ่นหยิบมันมาดูเงียบๆ ก่อนหนาวจะอธิบายต่อ

“เอกสารแสดงหลักฐานว่าแกเป็นเจ้าของรถคันนี้วางกองอยู่บนเบาะรถเนี่ย”

“แล้วมีหลักฐานขนาดนี้ทำไมยังคิดว่าหนาวขโมยรถล่ะ?” เด็กหนุ่มว่าก่อนจะชูเอกสารพวกนั้นถามไอหนาวอย่างน้อยใจ แต่ในอกนี่งงไปหมดแล้ว เขาไปทำสัญญาตอนไหนวะ เนี่ยพี่รหัสเขาโคตรน่ากลัว มันทำทุกอย่างให้เป็นชื่อเขาได้ยังไงวะ

“ก็คนมันตกใจนี่นา อยู่ๆ รถคันนี้ก็เป็นของแก ถ้าแกเป็นฉันจะให้คิดว่าไงล่ะ” หนาวหน้าบึ้งตอบ แต่ก็จริงอย่างที่หนาวบอกแหละ เป็นเขาก็คงตกใจเหมือนกัน เอ๊ะ...ไม่คงสิ ตกใจไปแล้วด้วยเหอะ

เด็กหนุ่มคิดเรื่องเมื่อคืนในใจก่อนสายตาจะมองไปยังกระดาษโพสอิทสีเหลืองสดใสที่ถูกเขียนด้วยลายมือเป็นระเบียบ แปะไว้บนหน้าซองเอกสารอีกทีว่า

“ขับรถคันนี้ไปเรียนด้วย ถ้าไม่เห็นคุณใช้ผมจะไม่รับคุณเข้าสาย” อ่านจบก็ต้องถอนหายใจยาวๆ กับคำสั่งพี่มัน เฮ้อออ “โคตรจะบังคับเลย”

“ดีจะตายมีพี่รหัสแบบนี้ไม่มีเมียยังได้เลย สบายไปทั้งชาติเลยนะอุ่น แล้วก็ไปแต่งตัวได้แล้วเดี๋ยวฉันจะไปทำกับข้าวต่อ จะเผื่อแคนกับวอร์มมันด้วย” หนาวว่ายิ้มๆ ก่อนจะตบไหล่น้องชายแล้วผละตัวลงไปทำข้าวเช้าให้ต่อข้างล่าง

อยากจะบอกว่าเขาอยากมีเมียว้อยย! ไม่จำเป็นต้องเปย์หนักกับเขาขนาดนี้ก็ด้ายยยยยย T^T

ตือดึ้ง!

เสียงแจ้งเตือนจากแอพเขียวในโทรศัทพ์ดังลั่นขัดจังหวะการโอดครวญของเด็กหนุ่มเหลือเกิน ไออุ่นจึงสลัดความฟุ้งซ่านนั้นก่อนจะเดินไปหยิบมันที่นอนไร้ประโยชน์อยู่บนหัวเตียงขึ้นมากดดูว่าใครส่งข้อความมากัน

ให้เดาน่าจะเป็นไอ้แคนที่คงไลน์มาสั่งให้เขาเอาชีทอาจารย์ป้าไปให้มันลอกแน่ๆ แต่เมื่อคืนมันก็ไลน์มาบอกแล้วนี่นาจะอะไรหนักหนาของมันนะ

หือออ? Feb…นี่ใครอะ จำได้ว่าเขาไม่เคยคุยไลน์กับคนชื่อนี้เลยนะ

เราไปเป็นเพื่อนกันตอนไหนเอางี้ดีกว่า แต่เอาเถอะสงสัยไปก็ไม่ได้คำตอบเด็กหนุ่มเลยเลื่อนไปกดดูข้อความที่ถูกส่งมาทันที ก่อนจะร้องอ๋อเลย พี่ที่เลี้ยงหมี่เกี๊ยวเขาเมื่อคืนนี่เอง

ว่าแต่...เขาไปให้ไลน์พี่มันตอนไหนนะ งง

[Feb..] : สรุปรถคุณว่าไง ถูกใจมั้ย?

[Feb..] : ถ้าไม่ชอบจะได้เปลี่ยน

สองประโยคด้านบนเป็นข้อความที่พี่มันส่งมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่เด็กหนุ่มคงอึ้งจนไม่มีสติใดๆ รับรู้

[Feb..] : หายอึ้งแล้วก็ตอบผมด้วย

ประโยคนี้สินะที่พึ่งทักมาเมื่อกี้ ไม่อยากจะคิดถึงใบหน้าหงุดหงิดของพี่มันตอนรอข้อความตอบกลับของหนาวเมื่อคืนเลย ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็รีบกดพิมพ์ไปหาพี่มันทันที

[Ai-oon] : ไม่ตลกเลยพี่ มันแพงไปผมรับไม่ไหวหรอกครับ

[Ai-oon] : *สติกเกอร์ร้องไห้

[Feb..] : แล้วแต่ ถ้าไม่อยากเข้าสายรหัสพี่คุณ

ส่งไปไม่กี่วิพี่มันก็ตอบกลับทันทีสงสัยเล่นโทรศัพท์อยู่แน่ๆ

[Ai-oon] : พี่นั่นแหละพี่รหัสผม ผมไม่ยอมโดนพี่หลอกแล้วนะครับ! ถ้าพี่ไม่บอกผมก็จะไม่ใช้ทั้งบัตรเครดิตของพี่แล้วก็รถคันนี้ด้วย

[Feb..] : วันนี้เดี๋ยวคุณก็รู้

[Ai-oon] : รู้อะไรพี่ อย่าบอกว่าพี่ยอมเผยตัวแล้ว??

Read แต่ไม่ตอบคือไรวะ

ผ่านไป 10 นาทีจนเด็กหนุ่มเดินไปแต่งตัวเสร็จแล้วนั่นแหละ อีกฝ่ายถึงได้ตอบกลับมา

[Feb..] : ถ้าอยากรู้ว่าผมเป็นใคร คุณต้องขับรถคันนั้นไปเรียน

โหยยย โคตรเผด็จการเลยว่ะ

สรุปเขาก็ต้องขับรถเบนซ์ที่พี่รหัสซื้อให้ไปเรียน อยากจะบอกว่าทำใจอยู่นานมากกว่าจะก้าวขาขึ้นรถได้ ไอหนาวมันก็เร่งหยิกๆ ปกติไม่เคยขับรถไปเรียนมีแต่หนาวขับไปส่งแม้จะขับเป็นก็เหอะ ครั้งนี้ครั้งแรกของเขาเลยที่ได้ขับรถไปเรียนเอง แถมยังราคาตั้งหลายล้านเลยนะ ตื่นเต้นโว้ยยยยย

“ไอ้อุ่น! มึงไปเอารถใครมาขับวะแพงชิบหาย ไหนว่าป๊ามึงไม่ยอมซื้อให้ไง”

เด็กหนุ่มเดินมาถึงโต๊ะยังไม่ทันจะนั่งเสียงของแคนก็ดังโพล่งมาถามเขาก่อนแล้ว อย่าว่าแต่มันที่สงสัยเลย หลายคนที่เห็นเขาขับรถราคาหลายล้านมาจอดที่หน้าคณะก็ต่างซุบซิบกันใหญ่

สาวๆ บางคนนี่ถึงขั้นส่งยิ้มหวานมาอ่อยเขาสุดฤทธิ์ ไอ้เขามันก็คนขี้เกรงใจด้วยสิ มีคนยิ้มใส่ขนาดนั้นจะไม่ยิ้มตอบหรือขยิบตาใส่ก็ไม่ได้ เฮ้อออ นี่สินะเสน่ห์ของคนมีรถแพงๆ ขับ แต่จะให้พราวหน่อยก็ไม่ไหวเพราะไม่ใช่รถตัวเอง ว้อยยยย

“ก็ใช่ ป๊ากูไม่ได้ซื้อให้หรอก ถ้าอยากได้กูก็ต้องเก็บซื้อเองแหละ”

เด็กหนุ่มตอบเพื่อนอย่างเซ็งๆ เมื่อหย่อนก้นลงม้านั่งโต๊ะประจำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนจะวางกล่องอาหารเช้าสามชั้นที่ห่อด้วยผ้าสีหวานอย่างดีที่ไอหนาวทำมาให้ลงบนโต๊ะ

จะบอกว่าไงดีมีรถคันละหลายล้านขับแต่เสือกลงมาพร้อมกล่องข้าวน้อยสีชมพูหวานแววเหมือนคนไม่มีปัญญาซื้อข้าวกินมันก็ดูจะขัดกันหน่อย แต่ก็ไม่สนหรอก เขาชอบกินข้าวเช้าฝีมือหนาวมากกว่าจะสนความดีงามของภาพลักษณ์ ว่าแล้วก็ขอแกะกล่องแบ่งออกให้ไอ้แคนกับไอ้วอร์มที่รออยู่ก่อนแล้วคนละกล่องด้วยเลย

“แต้งกิ้ว อ้าวงั้นนี่รถใครวะ? ของพี่ไอหนาวหรอ Camry ก็เพิ่งถอยป่าว”

วอร์มว่าขณะที่มือก็ยื่นมารับกล่องข้าวเพื่อนไปเปิดกิน โคตรนิสัยเสียเลยพวกนี้ ชอบอาศัยกินข้าวเช้าฟรีกับเขาประจำ ไอหนาวมันก็ใจดีเกิ๊น ทำเผื่อมันอะไรบ่อยขนาดนั้น

“พวกมึงงงงง” เด็กหนุ่มว่าก่อนจะหันหัวไปซบลงบนไหล่วอร์มที่นั่งข้างเขาอย่างอ้อนๆ

“เป็นเชี่ยไรเนี่ยอุ่น? อายคนอื่น สัสอย่าซบ!” มันบอกก่อนจะผลักหัวเขาออกเบาๆ แต่เด็กหนุ่มก็ดื้อดึงกลับมาซบมันอีกทีก่อนจะเกาะแขนมันแน่นอย่างต้องการกำลังใจ

“วอร์มขอซบหน่อยกูอยากร้อง” เขาเครียดจริงๆ นะเว้ย

“ไรของมึงเนี่ยจะร้องทำเพื่อ?” มันถอนหายใจหนักหนึ่งทีถามเขาก่อนจะยอมให้ซบง่ายๆ

“ก็นี่มันรถที่พี่รหัสกูซื้อให้นะ มึงจำเมื่อวานได้ไหมที่พี่หน้าหล่อเอาของขวัญพี่รหัสมาให้กู”

“มึงอย่าบอกเชียวนะว่า…”

“กุญแจรถเบนซ์คันนี้หรอวะ? ไอ้เหี้ยยยยย” แคนพูดยังไม่ทันจบเสียงวอร์มก็โพล่งมาก่อนอย่างอึ้งๆ

“ให้กูร้องได้ยัง กูเครียดจะตายอยู่แล้ว มันบ้าหรือป่าววะที่เปย์น้องสายตัวเองขนาดเนี่ย” เด็กหนุ่มว่าก่อนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เพราะเอาจริงๆ คือโคตรจะอึดอัดใจเลยตอนนี้

“ไม่บ้าอย่างเดียวต้องโง่ด้วยที่ให้คนอย่างมึงเนี่ย โคตรเสียของ” วอร์มว่าก่อนจะตักข้าวเช้าเข้าปากหน้าตาเฉย จนเขานี่ผละหน้าออกจากไหล่มันแทบจะทันที

“วอร์มกูเกลียดมึงแล่ว!”

“เดี๋ยวก่อนมึง อย่าเพิ่งร้องตอนนี้ไว้ร้องทีหลัง ตอบคำถามกูมาก่อนว่าเมื่อคืนมึงกลับยังไง?” แคนทำหน้าสงสัยใส่เพื่อน นี่พวกมันรู้แน่เลยว่าเขาไม่ได้กลับกับหนาว

“ก็...พี่มันไปส่งบ้าน” เด็กหนุ่มตอบเพื่อนอ้ำๆ อึ้งๆ

“พี่ไหน?” วอร์มถามเสริมก่อนจะจ้องด้วยสายตาคาดคั้นมาทางเขาอีกคน

“พี่ที่ให้ของขวัญกูไง”

“อีใจง่ายย!” เจ็บสัสส

“ใจเย็นก่อนมึง กูแมนแมนไง” เขาเปะปากแล้วนะ

“แมนที่หน้ามึงสิ ปกติมึงไปไหนกับคนไม่รู้จักง่ายขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่” ไอ้แคนด่าเขาแรงไปนะบางที

“ก็พี่มันบังคับกู” เด็กหนุ่มแก้ตัว จริงๆ ก็ไม่ได้แก้ตัวนะมันคือความจริงเหอะ

“มึงนี่นะ เขาลือกันทั้งม.แล้วเนี่ยว่ามึงกิ๊กกับตำนานรุ่นอ่ะ” ไอ้วอร์มมองเขาเอือมๆ

“ห๊ะ!?” แต่เขานี่โคตรตกใจ

“ตกใจเชี่ยไร ก็คนที่มึงไปแดกเตี๋ยวด้วยเมื่อคืนอ่ะพี่กุมภาที่เป็นตำนานรุ่นไงมึง กูก็เพิ่งรู้ เนี่ยก็ว่าแล้วเชียวคนเหี้ยไรโคตรหล่อ เมื่อวานกูก็แค่คิดว่ามันหล่อเกินคนอื่นมากไปหน่อยเฉยๆ แต่พอมารู้ว่าเป็นตำนานรุ่นแล้วกูนี่อ๋อเลย ยอม…ไอ้เชี่ยหล่อเกินไปกูไม่ยุ่ง” ไอ้แคนว่าด้วยสีหน้าจริงจัง ถึงมันจะชอบเสือกแต่มันจะไม่เสือกกับรุ่นพี่ โดยเฉพาะรุ่นพี่ที่หน้าตาดีกว่ามัน

“ใจเย็นมึงต้องยุ่งก่อน เพราะมันเกี่ยวกับกู” เด็กหนุ่มว่าด้วยสายตาละห้อย ก่อนจะตะปบมือไอ้แคนที่กำลังจะตักข้าวเข้าปากจนข้าวในช้อนมันกระเด็นเล็กน้อย อุ้ยย ลืมตัวอ่ะ

“แล้วทำไงดีวะทีนี้?” เขารีบเอามือออกแล้วเปลี่ยนเรื่องทันที

แต่ไอ้แคนมันก็ยังส่งสายตาเอาเรื่องมาหาอยู่ดี ไรว่ะก็ลืมว่ามึงจะตักข้าวเข้าปากไง อ่ะเดี๋ยวเช็ดให้ ว่าแล้วก็หยิบทิชชู่ในกระเป๋ามาเช็ดปากมันอย่างประจบไปทีมันถึงอารมณ์ดีขึ้น แม่งเลวชอบทำตัวเงี่ยเพื่อนเขา

“ทำไงล่ะ ก็รอให้ข่าวมันเงียบไปนั่นแหละ แฟนคลับพี่กุมคงไม่จับมันไปตบหรอกตัวเท่าควายขนาดนี้” แหนะยังจะแขวะกูอีกมึงนี่นะไอ้แคน

“เออ ค่อยโล่งใจหน่อย” เขาว่าก่อนจะยิ้มแหย่ๆ ส่งให้

“แล้วนึกไงขับรถพี่มันมาเนี่ย?” วอร์มมันถามอีกครั้งอย่างสงสัย เพราะคงเห็นว่าเขาไม่น่าจะกล้าขับรถพี่มันหรอก ขนาดบัตร Black Card พี่มันเขายังไม่กล้ารูดเลยแต่ก็คงต้องเอาไปรูดสักสองสามร้อยเร็วๆ นี้แหละ เดี๋ยวไม่ได้เข้าสาย

“ก็เหตุผลเหมือนบัตรเครดิตอ่ะมึง ไม่ใช้ไม่ได้เข้าสาย” เด็กหนุ่มว่าอย่างเซ็งๆ ก่อนจะกรอกตาอย่างเหนื่อยหน่ายกับความเผด็จการของพี่รหัสตัวเอง

“กูแม่งอยากแลกพี่รหัสกับมึงจริงๆ” ไอ้แคนพูดงี้เล่นเอาเขาดึงสติขึ้นมาเสือกทันที

“ทำไม? พวกมึงรู้กันแล้วหรอว่าพี่รหัสเป็นใคร”

“เออรู้แล้วเมื่อคืน โคตรเซ็ง” ไอ้วอร์มว่าก่อนจะทำหน้าเซ็งจริงๆ

เฮ้ออ หรือว่าไม่ใช่แค่เขาที่มีปัญหาเรื่องนี้กัน ดูจากสีหน้าพวกมันสองคนก็ไม่เห็นต่างจากเขาเท่าไหร่เลย

“มึงได้ใครวะ?” เขาถามอย่างอยากรู้เต็มที

“ของกูอ่ะพี่ธาม ส่วนไอ้วอร์มอ่ะพี่เขื่อน ไอ้เชี่ยแม่งโคตรปากหมา” ไอ้แคนว่าอย่างหงุดหงิด

เด็กหนุ่มก็พอเคยเจอพี่ธามพี่รหัสไอ้แคนอยู่บ้าง เรียกได้ว่าพี่มันปากหมาจริงๆ แซวคนอื่นไปทั่วแถมยังเสียงดังสุดๆ แต่ก็เห็นเป็นที่รักของเพื่อนร่วมรุ่นและพี่ๆ ดี พี่แกเป็นเฮดสันทนาการด้วย รู้เลยว่าที่ไอ้แคนโดนแต่งตัวเป็นกระเทยเพราะพี่มันจงใจแกล้งน้องรหัสตัวเองนี่เอง

ส่วนพี่เขื่อนนี้ก็พอเห็นผ่านๆ รู้สึกแกจะเป็นพวกปากร้ายพอๆ กับพี่ธาม แต่ว่าจะไม่ค่อยอารมณ์ขันเท่าพี่ธาม เหมือนจะเรียนเก่งด้วยถ้าจำไม่ผิด คิดยังไงถึงซื้อตุ๊กตาบาร์บี้ให้ไอ้วอร์มก็ไม่รู้ สงสัยพี่มันคงคิดว่าไอ้วอร์มเป็นกระเทยจริงๆ หรือป่าวเพราะหน้ามันหวานเกินไปอย่างงี้หรอ งง...

“แล้วทำไมอยู่ๆ พวกมึงรู้ได้ง่ายๆ วะ?” สงสัยตรงเนี่ย

“ไม่รู้ได้ไงก็เมื่อคืนกูไปแดกข้าวมันไก่หน้าคอนโดแล้วเจอพี่เขื่อนมัน ตอนแรกกูก็แค่ยกมือไหว้เฉยๆ ไม่ได้คิดว่ามันเป็นพี่รหัสอะไรกูเลยนอกจากพี่ร่วมภาค จนมันลุกไปจ่ายตังแล้วเดินมากระซิบกูก่อนกลับว่าอย่าลืมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เพื่อนแก๊งมึงด้วยนะ เท่านั้นแหละกูรู้เลยมันหมายถึงตุ๊กตาบาร์บี้ที่มันให้กู กูเลยจับตัวมันเขย่าๆ คาดคั้นมันจนพี่มันยอมรับอ่ะ”

“มึงก็โหดไป นั่นรุ่นพี่เลยนะ” ไออุ่นว่าก่อนไอ้วอร์มมันจะหยักไหล่ให้แบบโคตรไม่แคร์ เออนะมึงเดี๋ยวพี่มันไม่รับเข้าสายแม่งจะรู้สึก

“แล้วของมึงรู้ได้ไงแคน” ว่าแล้วเขาก็หันไปเสือกของไอ้แคนบ้างดีกว่า

“ก็แค่ไปโพสในเฟสว่า รุ่นพี่คนไหนว่ากูเสือกถ้าไม่ยอมเผยตัวแล้วให้กูมารู้ทีหลังกูจับจูบกลางลานเกียร์แน่” มันบอกหน้าตาเฉยมาก ย้ำว่ามาก

“ยอดไลค์ปาไปเป็นพัน โคตรเหี้ย” วอร์มว่าเสริมก่อนจะส่ายหน้าเอือมกับการกระทำของเพื่อน เด็กหนุ่มพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะว่าต่อ

“แล้วพี่เขาเลยมาสารภาพกับมึงเพราะกลัวมึงไปจูบพี่มันจริงเนี่ยนะ” นี่มันวีรกรรมโคตรเลวเลยนะเนี่ย ทำพี่รหัสตื่นกลัว หนักเลยมึงไอ้แคนเอ้ยยย

“ตามนั้น” เขาละโคตรจะเกลียดหน้าด้านๆ ของมันตอนนี้มากเลย

“เออโคตรเหี้ย” ขอให้แม่งโดนพี่สายเท ทำห่าอะไรเนี่ยไม่แปลกท่ีพี่ธามคนปากหมาจะไม่สู้มัน จูบเลยนะเว้ย ขนลุก!

“แล้วยังไงวะ ทีนี้ก็เหลือแต่มึงแล้วนะครับไอ้อุ่น” มึงอย่าเพิ่งวกมาหากูได้ไหมวะวอร์มกูยังไม่พร้อม แต่ก็คิดไว้ในหัวอยู่หรอกคนหนึ่ง

“กูสงสัยพี่กุมภานี่แหละพี่รหัสกู จริงๆ กูมั่นใจมากๆ ด้วยซ้ำ” เขาบอกเพื่อนด้วยสีหน้าโคตรจะมั่น

“แต่ขอโทษที่กูจะหักหน้ามึงเพราะพี่กุมภาอยู่ปีสามจริงครับ ฉะนั้นไม่ใช่พี่รหัสมึงแน่นอน”

“แคน มึงมันคนเลวว” เด็กหนุ่มว่าก่อนจะทำหน้าเหมือนร้องไห้อีกรอบ ถ้าไม่ใช่พี่มันเขาก็ไม่รู้แล้วล่ะ แม่งไม่มีสัญญาณจากใครอื่นเลยนอกจากพี่มัน

“หนักเลยมึง พี่มึงแม่งโคตรหลบซ่อนตัวแต่ก็ตะล่อมถามพี่กุมภาบ่อยๆ ก็น่าจะรู้มั้งเพราะดูถ้าคงจะรู้จักกันอยู่พอตัว” วอร์มบอกเขาก่อนจะทำหน้าเห็นใจส่งมาให้ ว่าแต่มึงช่วยแนะนำกูทางอื่นได้ไหมวะ

“กูไม่อยากยุ่งกับพี่มันไง”

“มึงเลือกได้หรอ เฮ้ย! พี่ปีสองมากันละ เร็วมึงไปขอลายเซ็นกัน” แคนมันยังเถียงเพื่อนไม่จบดีสายตาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มพี่ปีสองกลุ่มใหญ่พอดี พวกเขาเลยไม่รอช้ารีบเก็บกล่องข้าวที่เพิ่งกินเสร็จใส่ห่อผ้าให้เรียบร้อยแล้วพากันจัดระเบียบตัวเองแล้วรีบวิ่งไปหาพวกพี่กลุ่มนั้นทันที ดูเหมือนจะเพิ่งเลิกเรียนกัน

“พี่ครับพวกเราขอลายเซ็นหน่อยได้มั้ยครับ?” พวกเรายกมือไหว้พวกพี่กลุ่มใหญ่ตรงหน้าอย่างนอบน้อมก่อนไออุ่นจะเป็นคนขอลายเซ็นพวกพี่เขา

“อ่อได้สิคุณ เอาสมุดมานี่ทั้งสามคนเลย” พี่น็อตที่เป็นประธานรุ่นปีสองบอกพวกเราสั้นๆ เล่นเอาพวกเขาสามคนมองตากันไปมาแบบอึ้งๆ

ปกติไม่ได้ง่ายขนาดนี้เลยนะ ยิ่งกับพี่มันที่เป็นถึงประธานรุ่นนี่หาตัวโคตรยาก หรือต่อให้หาได้ก็บอกปัดตลอด รอบนี้มาแปลกสุด แต่เอาเถอะคิดว่าวันนี้เป็นวันดีของพวกเขาก็แล้วกัน

พวกขาสามคนเลยรีบยื่นสมุดล่าลายเซ็นให้พี่น็อตไปก่อนจะยืนรอเงียบๆ ว่าพี่มันจะสั่งให้ทำอะไรแปลกๆ บ้าง ระหว่างรออย่างกดดันเพราะตรงนั้นไม่ได้มีแค่พี่น็อต แต่มีหลายสิบคนที่พากันนั่งอยู่แถวนั้น
ทั้งหมดก็เป็นพี่ปีสองที่เลิกเรียนออกมาพร้อมกันนั่นล่ะ นอกนั้นถัดๆ กันไปก็เป็นโต๊ะของพี่ปีสามและปีหนึ่งคละๆ กันไปจนแน่นใต้ตึกไปหมด เรียกได้ว่าถ้ามันสั่งให้ทำอะไรตอนนี้ก็เด่นหมดแหละ คนรอหัวเราะเยาะเป็นร้อยแบบนี้ ว้อออย ไอ้อุ่นจะสู้!

“คุณชื่อไออุ่นใช่มั้ย?”

พี่น็อตคนเดิมถามเขาในขณะที่สายตายังไม่ละไปกับการตรวจดูลายเซ็นที่เด็กหนุ่มได้จากรุ่นพี่ปีสามในสมุด

“ครับ” เขาตอบรับพี่มันเบาๆ เอาแล้วแม่งต้องให้ทำอะไรสักอย่างแน่เลย

“ออกไปตะโกนบอก พี่กุมภาผมชอบพี่ครับ ให้ผมเป็นไออุ่นของพี่นะ แบบนี้สามรอบขอดังๆ แล้วเดี๋ยวพวกผมให้ลายเซ็นทั้งชั้นปีเลย เพื่อนคุณก็ได้ด้วยนะ” พี่น็อตหันมาสั่งเขาด้วยรอยยิ้มโคตรละมุน ก่อนพี่ๆ ปีสองโต๊ะรอบๆ ที่ได้ยินจะพากันส่งเสียงเชียร์คำสั่งพี่มันอย่างชอบใจ แต่ขอโทษเถอะคำสั่งพี่ทำผมอยากร้องมาก เอาอย่างอื่นได้มั้ยวะ หรือคนอื่นก็ได้ที่ไม่ใช่พี่กุมภาตำนานรุ่นอะไรนั่นน่ะ เขาไม่อยากโดนสาวตบเน้อออ

“จ จะดีหรอพี่?” เสียงสั่นเลย

“ดี!” ไม่ใช่เสียงพี่ปีสองหรอก แต่เป็นเสียงไอ้พวกเหี้ยสองตัวข้างๆ เนี่ย

เด็กหนุ่มมองพวกมันด้วยสายตาเขียวปัด เขาทำคนเดียวแล้วพวกมันได้ผลประโยชน์ไปเต็มๆ นี่ชอบเชียวนะ ว่าแล้วก็ขอคิดถึงประโยชน์ที่ตัวเองจะได้กับคำสั่งนี่แปบแล้วกัน

สองประโยคสามครั้งแลกกับลายเซ็นพี่ปีสอง 100 กว่าคนมันก็คุ้มนะเนี่ย ตอนนี้ที่มีอยู่ก็ 50 แล้วเป็นพี่ปีสามทั้งหมด ถ้ารอบนี้ได้ร้อยก็เท่ากับ 150 จะเก็บอีกแค่ 50 ซึ่งคงไม่ยากและเวลาจะได้เหลือเฟือ อู้วว ก็คุ้มอยู่เด้อ

แต่ประเด็นหนักใจคือทำไมต้องให้เป็นพี่กุมด้วยกันนะ ขอเป็นพูดว่า พี่แอนนาผมชอบพี่ครับ ให้ผมเป็นไออุ่นของพี่นะ! งี้ไม่ได้หรอ ห่วยยย! T^T

“ไปเร็วอย่าลีลา” ไอ้สองคนขนาบข้างเขามันเร่งหยิกๆ

“มึงไม่ใช่กูนิ!” ขอโวยวายหน่อยเถอะอึดอัด

ว่าแล้วพอมองไปเห็นสายตาแกมบังคับของพวกพี่ปีสองเกือบยี่สิบชีวิตแล้วเด็กหนุ่มก็ต้องหน้าเศร้า แม่งชอบจังเลยสั่งให้รุ่นน้องไปตะโกนบอกชอบคนนั้นคนนี้เนี่ย ไอ้ให้ทำก็ไม่ไรหรอก แต่จะให้บอกชอบทั้งทีก็อยากบอกชอบผู้หญิงสวยๆ มั้ยวะ โว๊ะ!

เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าปอดสักพักเพื่อเรียกขวัญกำลังใจให้ตัวเอง ก่อนจะเดินตามนิ้วชี้ของพี่น็อตที่สั่งให้ออกไปยืนกลางลานเกียร์ที่สุดแสนจะแดดรุนแรงราวนรก เขาจะเป็นลมก่อนพูดจบไม่วะ ใจยิ่งไม่อยู่กับร่องกับรอยอยู่ ว้อยยย

“พ พี่กุมภาผมชอบพี่ครับ ให้ผมเป็นไออุ่นของพี่นะ!” ทำใจได้สักพักเขาก็ตะโกนออกไปอย่างติดๆ ขัดๆ โคตรอาย

“ดังกว่านี้น้อง!” เสียงรุ่นพี่หลายคนตะโกนแข่งกันออกมาอย่างไม่พอใจเมื่อเขาตะโกนออกไปดังไม่พอที่พี่มันต้องการ

ก็คนมันอายมั้ยล่ะ แค่นี้ทุกคนโดยรอบบริเวณนั้นก็หยุดกิจกรรมของตัวเองมาสนใจเขากันหมดแล้ว บางคนเขาแอบเห็นนะว่ายกโทรศัพท์มาถ่ายรูปด้วยอ่ะ อย่าเอาเขาไปประจานนะเว้ย ไออุ่นร้องไห้หาม๊าจริงๆ ด้วย T^T

“พี่กุมภาผมชอบพี่ครับ! ให้ผมเป็นไออุ่นของพี่นะ!!” หลับตาตะโกนแม่งให้จบๆ ไปแล้วกัน สุดเสียงแล้วเนี่ย

“ฮิ้วววววววว” พอได้ยินเสียงแซวแบบนี้ใจเด็กหนุ่มยิ่งแป้ว

ฮิ้วทำซากไรแค่ทำตามคำสั่งรุ่นพี่โว้ย! เขาทำหน้าบูดใส่เสียงนั้นเล็กน้อยก่อนจะหลับหูหลับตาตะโกนรอบสุดท้ายแบบเอาให้เสียงแตกกันไปข้างเลย

“พี่กุมภาผมชอบพี่ครับ!! ให้ผมเป็นไออุ่นของพี่นะ!!!” หงุดหงิดละแม่งงงง

“ฮิ้วววว แต่งเลยๆๆๆๆๆ” แต่งบ้าไรล่ะ! ==*

เขาแอบเห็นนะว่าการตะโกนของเขาทำให้หลายๆ คนชอบอกชอบใจกระทั่งปลาบปลื้ม สาวๆ หลายคนที่อยู่คณะใกล้เคียงถึงขั้นถ่อมาดูเขาตะโกนประโยคนี้กันเลยทีเดียว เกินไปแล้วถ้าคนเข้าใจผิดว่าเขาเป็นเกย์นี่อนาคตได้เมียสวยของเขาจบกันเลยนะ

ว่าแล้วก็อยากเอาหน้ามุดพื้นปูนลานเกียร์ให้รู้แล้วรู้รอด โคตรอับอายเลย แคนกับวอร์มก็เดินลงมาตบไหล่ให้กำลังใจเขา เนี่ยไม่ชอบให้คนล้อเลยนะจริงๆ

“เย็นนี้มาเอาสมุดหลังรับน้องเสร็จนะ เดี๋ยวผมคืนให้รับรองได้ครบทั้งปีสอง”

พี่น็อตบอกพวกเรายิ้มๆ หลังจากที่เด็กหนุ่มตะโกนเสร็จแล้วเดินกลับมาหาพี่มัน เป็นยิ้มที่โคตรจะมีความหมายแฝง แถมพวกพี่ปีสองคนอื่นๆ นี้ปรบมือต้อนรับเขาเกรียวกราวเลย เอาเข้าไปถูกใจอะไรกันนักหนา

“ง่ายขนาดนี้เลยหรอพี่?” แคนถามอย่างสงสัย เด็กหนุ่มอีกสองคนก็เหมือนกัน แค่ให้ตะโกนนี่ถึงจะอายแต่ไม่นับว่ามากพอที่จะทำให้ได้ลายเซ็นพี่ปีสองทั้งชั้นปีขนาดนั้นไหมนะ

“ขนาดนี้แหละคุณ เฮ้ออ อดแกล้งเลยพวกเรา” พี่น็อตว่าก่อนจะทำหน้าเสียดายส่งมาทางเขา

“ขอบคุณครับ” เด็กหนุ่มยกมือไหว้พี่มันพร้อมพวกไอ้วอร์มไอ้แคน ก่อนจะรีบขอตัวกลับโต๊ะตัวเองทันที ไม่กล้าถามหาเหตุผลต่อหรอกเดี๋ยวพวกพี่มันเปลี่ยนใจ

“ไออุ่น”

“ครับพี่”

เนี่ยเริ่มสงสัยล่ะทำไมทุกตอนต้องมีคนเรียกดักเขาตลอดเลย เด็กหนุ่มคิดในใจก่อนเบรกตัวเองอยู่หน้าโต๊ะของกลุ่มพี่อาร์คซึ่งก็คือเฮดว้ากคนหล่อไอดอลเขานั่นแหละ วันนี้ก็หล่อเหมือนเดิม

ไอ้แคนกับไอ้วอร์มยกมือไหว้เสร็จก็ชิ่งกลับโต๊ะก่อนแล้วเลยเหลือเขายืนโง่อยู่คนเดียวเพราะพี่มันเรียกไว้ ตรงโต๊ะที่พี่อาร์คนั่งไม่ได้มีแค่พี่อาร์คคนเดียว ยังมีพี่อีกสองคนนั่งอยู่ด้วยและหน้าตาแต่ละคนก็สุดแสนจะดูดีจนเด็กหนุ่มสงสัยว่ากลุ่มนี้ต้องคัดหน้าตาเข้ากลุ่มเหมือนพวกเขาแน่ๆ

แต่แบบไงดีนะ พวกพี่มันดูหล่อผู้ดีจนพวกเขานี่ดูสถุลกว่าไปเลย พี่อาร์คเป็นพี่ว้ากอยู่เลยต้องแต่งตัวถูกระเบียบเป็นตัวอย่างแก่รุ่นน้อง แต่พี่อีกสองคนที่นั่งอยู่ด้วยนี่สิ เสื้อช็อปสีกรมเข้มกับกางเกงยีนส์สีซีดขาดๆ เซอร์ๆ แถมรองเท้าผ้าใบก็ดูเน่าๆแต่ทำไมพอประกอบอยู่บนตัวพวกพี่มันถึงได้ดูโคตรแพงแบบนี้นะ

ถ้าให้ไปเทียบกับพี่กุมภา พี่กุมภานี่ไม่สามารถเอามาเทียบได้หรอก พี่มันเวลสูงเกินไป เอาเป็นว่าพวกพี่สองคนที่เด็กหนุ่มไม่รู้ชื่อนี่ก็หล่อมาดผู้ดีพอๆ กับพี่อาร์คนั่นแหละ ก็ถ้าเดือนมหาลัยมันมีได้หลายคน เขาว่าพวกพี่มันสามคนควรได้รับไปทั้งหมดอ่ะเอาจริงๆ

“เมื่อวันก่อนคุณมาขอลายเซ็นพวกผมใช่ปะ?” พี่หนึ่งในสองคนที่เด็กหนุ่มไม่รู้จักถามขึ้นด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร

โห ไอ้อุ่นจะเป็นลมกับรอยยิ้มพี่มัน หวานบาดใจมาก เขาไม่คิดว่าจะมีใครยิ้มได้สวยขนาดนี้นอกจากหนาวเลยนะเนี่ย นี่เขาเป็นเกย์แล้วหรอวะ? ไม่มั้ง แค่ตะโกนบอกชอบพี่กุมแปบเดียวเอง

“อ่า ครับ” เด็กหนุ่มตอบรับอีกฝ่ายอย่างประหม่า โอ้ยพี่เขาเสียงละมุนละไมมากเลย

“โทษทีที่วันนั้นไม่ได้ให้นะ ใครบางคนมันไม่ยอมแต่วันนี้มันอารมรณ์ดีแล้วเดี๋ยวพวกผมเซ็นให้” ไออุ่นที่กำลังละเมอเพ้อกับน้ำเสียงรื่นหูของคนพูดต้องหยุดชะงักทันทีกับประโยคนี้ บทมันจะง่ายก็ง่ายขนาดนี้เลยหรอวะ

“แต่คือสมุดผมอยู่ที่พี่ปีสองอ่ะครับ” เด็กหนุ่มบอกอย่างเสียดาย

“ไม่มีปัญหาผมแค่บอกไว้ เดี๋ยวพวกผมไปเซ็นให้” พี่เขายิ้มหวานจริงๆ นะเนี่ย แม้เขาจะไม่ได้เป็นเกย์แต่ตอนนี้คือเขวแล้วเนี่ย โอ้ยยย ฟันสวยมาก

“ขอบคุณครับพี่” เด็กหนุ่มยิ้มตอบ แม่งหน้าเขาต้องเคลิ้มมากแน่ๆ ตอนนี้

“อือ หล่อไม่เบานะเราเนี่ย ไม่สนใจลงประกวดเดือนหรอ” พี่ยิ้มสวยชมเขาอยู่ใช่มั้ย เชี่ยเขินนนน

บอกเลยว่าพี่มันเป็นไทป์ที่เด็กหนุ่มชอบมากๆ ไม่ใช่เชิงชู้สาวนะ อันนั้นตัดไปได้เลยเพราะอย่างที่บอกเขาไม่ใช่เกย์ แต่มองหน้าพี่เขาแล้วเหมือนมองงานศิลปน่ะ นุ่มนวลพริ้วไหวสุดๆ

“เออ...ก็มีพี่ๆ เกริ่นมาเหมือนกันครับ” เขาตอบไปตามตรง คงไม่ลืมกันนะว่าเขาเองก็เคยบอกว่าตัวเองหล่อ อันนั้นไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่มันคือความจริงเลย แถมพี่ๆ เขาก็บอกว่าเขาเนี่ยตัวเกร็งเดือนมหาลัยปีนี้เลย

พี่ยิ้มสวยพยักหน้าเข้าใจก่อนจะส่งยิ้มให้เขาอีกรอบ ผู้ชายอะไรวะมองแล้วเพลินตาไปหมด จะบอกว่าหล่อก็น่าจะไม่สุดเป็นกึ่งๆ หน้าหล่อแบบหวานๆ แต่ลงตัวสุดๆ

“อ่ะนี่พี่รหัสฝากให้” อยู่ๆ พี่อาร์คก็ตัดบทสนทนาพวกเราดื้อๆ โดยการยื่นแก้วนมสตอเบอร์รี่ปั่นมาตรงหน้าเขา เด็กหนุ่มเหวอเลย ไม่คิดว่าพี่รหัสเขาจะทำตัวปกติเหมือนคนอื่น นี่แก้วสตาร์บัคส์เคลือบเพชรงี้หรือป่าววะกลัวใจ

“ขอบคุณครับ” เขารับมาไว้ในมืออย่างระแวง

“ว่าแต่พี่รู้จักพี่รหัสผมใช่มั้ยครับ?” ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอถามพี่อาร์คหน่อยเถอะ

“พี่รหัสอ่ะไม่รู้จักหรอก แต่ลุงรหัสคุณน่ะผมรู้จักดี” พี่อาร์คตอบเสียงเรียบ

จริงๆ จะว่าไปตัวจริงพี่อาร์ค ไม่สิหมายถึงนิสัยจริงพี่อาร์คดูนิ่งๆ แต่ไม่โหดเลย ต่างจากตอนว้ากในเวลารับน้องมากๆ พี่เขาดูใจดี ใจเย็นยังไงไม่รู้ ขนาดว่าพี่เขาอยู่ในสถานะเฮดว้ากในตอนนี้แต่ก็ไม่ได้คิดจะวางตัวดุพร่ำเพรื่อหรือวางท่าใส่รุ่นน้องให้หวาดกลัวตลอดเวลา ดูอย่างตอนนี้ที่พี่เขาก็ทำตัวสบายๆ อยู่กับเพื่อนแถมยังคุยกับเขาอย่างปกติด้วย

“งั้นลุงรหัสผมคือใครครับ?” เด็กหนุ่มถามไม่ยอมลดละ ไม่ได้รู้จักพี่ก็รู้จักลุงไปก่อนแล้วกันตอนนี้เขาไม่เรื่องมาก

ให้เดาก็คงกลุ่มเดียวกันแน่เลย เพราะใช้คำว่ารู้จักดีนี่ตีเป็นอื่นได้ยากอยู่นะ เฮ้อออ แต่เอาเถอะไม่ค่อยได้คลุกคลีกับพี่ปีสามอยู่แล้ว

“ถามงี้เลยหรอคุณ? เอาไงมึงบอกน้องมันดีไหมวะ” พี่อีกคนที่นั่งเล่นเกมเงียบๆ มาตลอดกล่าวถามด้วยท่าทีลังเล

พี่อาร์คเลยเป็นคนตอบพี่เขา “เออบอกเหอะ มันบอกอยู่ถ้าน้องถามก็ให้บอก”

“อ่ะงั้นกูบอกนะ” พี่มันพูดเหมือนเป็นเชิงขอความเห็นพอพี่อีกสองคนพยักหน้าพี่มันก็เลยพูดต่อ

“ลุงรหัสคุณออกไปคุยโทรศัพท์ตรงสระน้ำนู้นอ่ะ คุณไปเจอเลยมีมันอยู่คนเดียว ส่วนพี่รหัสคุณทำไมหาไม่เจอนี่ก็ลองถามมันดูแล้วกันนะเพราะผมบอกไม่ได้ โชคดีล่ะคุณไออุ่น”

“ขอบคุณครับพี่”

พอพี่เขาบอกเสร็จเด็กหนุ่มเลยรีบยกมือไหว้ขอบคุณก่อนจะชิ่งตรงไปทางนั้นทันที อยากรู้เต็มทีแล้วว่าพี่มันเป็นใคร อีกอย่างคืออยากเข้าสายจะแย่แล้ว อยากมีคนติวหนังสือให้เด้ออ


To be Continued...

++++++
ตอนนี้ก็จะสงสารน้องไออุ่นหน่อยๆ นะคะ น้องอุ่นมีเรื่องให้บ่นเยอะเต็มไปหมด ฮ่าๆ เจอกันตอนหน้าน้า อาจจะมาช้ามาเร็วบ้างแต่จะพยายามอัพเรื่อยๆ นะคะ ฝากเป็นกำลังใจผู้เขียนหน่อยนะคะ #เลิฟฟฟฟฟฟฟ ^3^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 926 ครั้ง

496 ความคิดเห็น

  1. #286 chanjao_jaokha (@chanjao_jaokha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 23:02
    รู้ทั้งภาคแล้วปะแบบนี้ว่าพี่มันชอบน้องอยากได้น้องแต่ต้องอุ๊บอิ๊บไว้ก่อนน่ะ555555555
    #286
    0
  2. #152 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 08:11
    ตัวGนี่กุมปะคะ

    พี่กุมภาเปนลุงแน่ๆ
    #152
    0
  3. #90 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 16:25
    คนหน้าตาดีเต็มไปหมดเลยย ชอบบบ
    #90
    0
  4. วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 14:09
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #64
    0
  5. #40 <N-O> (@TaiNawansa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 09:34
    พี่กุมภาเป็นลุง แต่พี่รหัสซิ่วไปแล้วไรงี้ป่ะ เลยต้องถึงมือลุง รวยจนน่ากลัว
    #40
    0
  6. #37 Ampme (@ampmeamppaire) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 01:59
    ชอบๆสนุกดีค่ะ
    #37
    0
  7. #28 pimpikachimon (@pimpikachimon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:55

    ชอบความเปย์ของกุมภา
    #28
    0
  8. #27 foremost4253 (@foremost4253) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 20:59

    ต่อเถอะ

    เลือดจะหมดตัวแย้วววววว
    #27
    0
  9. #26 NoonaVK (@NoonaVK) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 18:39
    ชอบจังเลย ผช.สายเปย์
    #26
    0
  10. #25 siriwan_kook (@siriwan_kook) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:03
    โอ๊ยๆๆอยากเป็นไออุ่นอ่ะอยากโดนเปย์มั่ง
    ต่อเถอะคะ
    #25
    0
  11. #24 Thararatwamakhan (@Thararatwamakhan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:53
    ต่อเถอะนะครับ ขอร้อง
    #24
    0
  12. #23 pimpikachimon (@pimpikachimon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:47
    ต่อเถอะค่ะ ค้างมากเลยยยยยT-T~~~~
    #23
    0
  13. #21 YooShiro (@YooShiro) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:12

    รอค่าาาา
    #21
    0
  14. #20 Love SinB (@0905865957tt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:00
    เปย์สัสสสส
    #20
    0
  15. วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 15:46
    น้องอุ่นน่ารัก
    #19
    0