One Piece : Darkness From Angel

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 16 : พลเรือเอกคนที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    31 มี.ค. 62

โกอิ้งแมรี่

โซโล : พวกทหารเรือเราคงไม่ตามเรามาแล้วล่ะ

??? : อื้อ....

แองเจิล : เราทิ้งช่วงห่างมาแล้วใช่มั้ยคะ?

??? : อื้อ....

โซโล : นี่....ฟังกันอยู่รึเปล่าเนี่ย?

??? : อื้อ....

ในตอนนั้นช็อปเปอร์ นามิ ซันจิ ลูฟี่และอุซปต่างนอนร้องไห้อยู่ที่ราวกั้น เพราะเสียใจที่ต้องแยกจากวีวี่ ซึ่งโซโลและแองเจิลก็ได้แต่ถอนหายใจเพราะทำอะไรไม่ได้มากนักสำหรับการปลอบพวกเขา แต่ในตอนนั้นประตูด้านหลังเปิดออกได้มีเสียงของใครบางคนพูดขึ้นมา

??? : ดูเหมือนจะออกมาจากเกาะได้แล้วสินะ

ได้มีบุคคลปริศนาได้เดินออกมาจากห้องใต้เรือ จากนั้นก็มีผู้หญิงที่เดินออกมาจากประตูและเธอก็ไม่ใช่ใครเลยนอกจากมิสออลซันเดย์ แต่ตอนนี้ดูเธอจะใส่เสื้อผ้าไม่เหมือนกับตอนที่อลาบาสต้าเพราะเธอใส่เสื้อผ้าแบบสบายๆ แต่ทุกคนนั้นก็ตกใจกันยกใหญ่ที่เธอขึ้นมาบนเรือ

โซโล : ตามมาแก้แค้นงั้นรึ? ฉันจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เอง!

นามิ : เธอมาอยู่บนนี้ได้ไง?!

ซันจิ : คุณผู้หญิงสุดสวย!!!

อุซป : ศัตรูบุกๆ!!!

ช็อปเปอร์ : เหวอ....ใครอ่ะ?

ลูฟี่ : อ้าว ฉันคิดว่าเธอตายไปแล้วซะอีก

ทางด้านของมิสออลซันเดย์ได้มองมาที่กลุ่มหมวกฟางที่กำลังเล็งอาวุธใส่เธอและก็ใช้พลังของเธอให้แขนปัดอาวุธทุกคนตกลงไปที่พื้น

มิสออลซันเดย์ : อย่าหันของอันตรายใส่ฉันสิ เมื่อก่อนจำได้ว่าเคยบอกไปทีแล้วนี่นา?

นามิ : เธอน่ะขึ้นมาบนเรือตั้งแต่เมื่อไหร่?!

มิสออลซันเดย์ : ขึ้นมานานแล้วล่ะ อยู่ห้องอ่านหนังสือไปพลางอาบน้ำไปพลาง....นี่เสื้อของเธอสินะฉันขอยืมหน่อยล่ะกัน

นามิ : เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?!!!

มิสออลซันเดย์ : แองเจิล....เธอคงยังไม่ลืมสินะว่าเธอทำอะไรกับฉัน?

แองเจิล : หือ?

ในตอนนั้นทุกคนได้หันมามองหน้าของแองเจิลที่กำลังยืนอยู่ชั้นสองแบบงงๆ ทางด้านของแองเจิลก็ได้แต่นึกอย่างเดียวก็ตอนที่เอาดาบไปเคาะให้เธอสลบก็แค่นั้น ส่วนทางด้านมิสออลซันเดย์ได้หยิบเก้าอี้พับออกมาและมานั่งอย่างสบายใจ

แองเจิล : อย่าบอกนะว่าเป็นคุณ? ฉันก็แค่ทำให้คุณสลบเฉยๆนิ

มิสออลซันเดย์ : เธอไม่ฆ่าฉันน่ะสิ....นั้นแหละคือสิ่งที่เธอจะต้องรับผิดชอบ

แองเจิล : พูดอะไรของคุณน่ะ?!

ลูฟี่ : นั่นดิ พูดจาไม่เห็นรู้เรื่องเลย

มิสออลซันเดย์ : รับฉันเป็นพวกอีกคนนะ

ทุกคน : หา!!!!

มิสออลซันเดย์ : เธอได้มอบชีวิตแก่ฉันสมชื่อแองเจิลจริงๆ....ซึ่งจริงๆฉันก็อยากจะตายอยู่แล้วแท้ๆ ตอนนี้ฉันไม่มีที่ไหนจะไป....เลยมาอยู่ที่เรือลำนี้

ลูฟี่ : อ้าว....งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ จะอยู่ก็ตามใจ

โซโล/นามิ/อุซป : ลูฟี่!!!!

แองเจิล : ฉันไปทำกรรมอะไรไว้เนี่ย?

ลูฟี่ : อย่าห่วงไปเลยน่า แม่นี่ไม่ใช่คนเลวหรอก

ในตอนนั้นสมาชิกคนอื่นๆของกลุ่มหมวกฟางก็แทบจะไม่เชื่อกับการตัดสินใจของเขา เพราะคนที่รับเข้ามาในกลุ่มเป็นคนที่เคยเป็นศัตรูและเกือบจะทำลายอาณาจักรของวีวี่ ส่วนตอนนี้อุซปก็กำลังนั่งสอบส่วนเธออยู่ ในขณะที่แต่ละคนก็ประจำคนละจุดโซโลกำลังนั่งพิงเสาเรืออย่างไม่ไว้ใจ นามิเองก็นั่งอยู่บนหัวบันไดและข้างๆก็คือแองเจิลที่กำลังยืนฟังการสอบปากคำของอุซป

อุซป : เอาล่ะ เธอชื่ออะไร? เป็นใครมาจากไหน?!

การสอบปากคำก็เริ่มขึ้นและเธอชื่อนิโค โรบิน เธอเป็นนักค้นคว้าประวัติศาสตร์และตั้งแต่ 8 ขวบก็ถูกตั้งค่าหัวเลย จนคนอื่นๆแทบจะไม่เชื่อว่าจะมีคนแบบนี้อยู่บนโลกด้วยและส่วนใหญ่เธอจะถนัดกับการทำงานอยู่เบื้องหลังเช่นการลอบสังหาร

อุซป : ลูฟี่!!! จากผลการสำรวจพบว่าเธอคนนี้อันตรายเกินไปที่จะให้อยู่ด้วย!

แต่ตอนนั้นดูเหมือนว่าลูฟี่จะไม่ได้สนใจคำพูดของอุซปเลย เพราะตอนนี้ลูฟี่กับช็อปเปอร์กำลังจ้องมองโรบินที่สร้างมือจากพื้นขยับไปมาและทั้งสองขยับหัวตาม จนเธอทำให้ทั้งสองเอียงจนหัวทั้งคู่ล้มลงพื้น

อุซป : นี่ฟังที่ฉันพูดอยู่หรือเปล่าเนี่ย?!!

นามิ : น่าอายจริงๆถูกพูดเป่าหูนิดหน่อยก็ยอมเชื่อแล้ว ยัยนี้เป็นถึงรองบอสขององค์กรอาชญากรรมเชียวนะ พวกเธอคิดว่าคนแบบนี้เราควรจะเอาเข้าพวกด้วยรึยังไง ถึงจะตบตาเจ้าโง่พวกนั้นได้แต่หลอกฉันกับแองเจิลไม่ได้หรอกนะ ถ้าคิดจะหลอกฉันล่ะก็เธอต้องได้เจอดีแน่

โรบิน : จะจำไว้แล้วกัน ว่าแต่ว่า.....ฉันเอาสมบัติของเจ้าครอคโคไดล์ติดตัวมาด้วยนิดหน่อยน่ะ

นามิ : แหม....ฉันชอบคุณพี่ที่สุดเลยค่ะ!!!!

อุซป/โซโล : เฮ้ๆๆๆ

แองเจิล : คุณแองเจิลโดนเข้าให้แล้วสินะคะ?

โซโล : มากด้วยเล่ห์จริงๆ

ในตอนนั้นเองทุกคนได้ยินเสียงของซันจิกำลังฮัมเพลงเข้ามาหาโรบินพร้อมกับของว่าง แน่นอนว่าตอนนี้มีแค่อุซป โซโลและแองเจิลที่ยังไม่ไว้ใจ

ซันจิ : ของว่างครับ

โรบิน : ขอบใจนะ

โซโล : เจ้านั้นมันก็เป็นแบบนี้ซะทุกที

อุซป : ใช่ หมอนั้นมันก็ไม่ได้ต่อต้านตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

โซโล : พวกเราต้องมั่นคงเข้าไว้

อุซป : ใช เพราะแม่นั่นจับจุดคนเก่งมากๆ

ลูฟี่ : เฮ้ อุซป!

ในขณะนั้นทุกคนได้ยินเสียงเรียกของลูฟี่ เมื่อพวกเขาหันไปก็พบว่าหัวของลูฟี่มีมือออกมาจากหัวเหมือนกับเขากวาง ซึ่งตอนนั้นลูฟี่ อุซปและช็อปเปอร์ก็พากันขำจนลงไปนอนกองกับพื้น จนตอนนี้เหลือแค่โซโลและแองเจิลกำลังยืนอยู่และโรบินก็มายืนอยู่ตรงกลางของทั้งสอง

โรบิน : ดีจังเลยเนอะ....ครึกครื้นแบบนี้เสมอเลยเหรอ?

โซโล : ใช่ ก็แบบนี้แหละ....

ถึงแม้ว่าแองเจิลกับโซโลจะไม่ได้ไว้ใจมากนัก ตอนนี้ก็ได้แต่มองดูท่าทีของเธอไปก่อนและในตอนนี้ค่าหัวของลูฟี่กลายเป็นร้อยล้านเบรีไปแล้ว ส่วนโซโลตอนนี้ก็ได้ค่าหัวมาหกสิบล้านเบรี แต่มันน่าแปลกก็คือของแองเจิลตอนนี้เหลือเพียงหนึ่งพันเบรี

 
. . . . . .

Time Skip

หลังจากที่ได้โรบินเข้ามาเป็นสมาชิก กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางได้พบเจอเรื่องประหลาดมากมายและยังได้เดินทางไปที่เกาะแห่งท้องฟ้าและต้องปะทะกับก็อด เอเนล ผู้ที่ใช้ผลปีศาจที่มีพลังสายฟ้า ซึ่งพลังของเขาก็โหดมากแต่ก็โดนลูฟี่จัดการไปเรียบร้อยและเมื่อจัดการเรื่องบนท้องฟ้าเสร็จก็ลงมาสู่ทะเลเหมือนเดิม แถมยังต้องมาเจอกับโจรสลัดกลุ่มใหญ่อย่างกลุ่มโจรสลัดฟ็อกซี่อีก ซึ่งฟ็อกซี่ก็เป็นคนที่พลังของผลปีศาจอย่างพลังเอื่อยเชื่อย โดยพวกลูฟี่ก็ต้องแข่งเกมกับกลุ่มของพวกนั้นจนสุดท้ายพวกเขาก็ชนะสามารถได้และพวกโจรสลัดฟ็อกซี่ก็ยอมปล่อยเรือแมรี่ ลูฟี่ก็ได้เอาธงของพวกนั้นมาและเขียนธงใหม่ให้ถือว่าพวกเขายังไม่เสียธงและแองเจิลไม่ได้ร่วมกันแข่งเลยเพราะตาบอด จากนั้นพวกลูฟี่ก็เดินกลับมาที่บ้านหลังหนึ่งพร้อมกับธง โดยที่บ้านหลังนั้นมีคนแก่ที่ชื่อทงยิทและม้าคอยาวชื่อเชอร์รี่อยู่

แองเจิล : พวกเขามาแล้ว

ทงยิท : พวกเจ้า....

ลูฟี่ : จัดการหมอนั้นให้แล้ว

ทงยิท : บาดเจ็บมารึ?

ลูฟี่ : แค่นี้สบายมาก

ทงยิท : ขอบใจมากนะ

ช็อปเปอร์ : เชอร์รี่ เดี๋ยวจะดูบาดแผลให้อีกครั้งนะ

ซันจิ : คุณแองเจิลครับ! ดูสิพวกเราชนะแล้ว

แองเจิล : พวกคุณเก่งอยู่แล้วค่ะ

นามิ : อย่างงี้นี่เอง เพราะงี้ก็เลยรับคำท้าสินะ นึกว่ารับคำท้าโดยไม่มีอะไรซะอีก

ลูฟี่ : เสียมารยาทจริง

หลังจากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็ฟังปัญหาของทงยิทว่าเขาต้องการเดินทางไปอีกสามเกาะถัดไปเพราะในเขตนี้เกาะเรียงกันเป็นวงกลมสิบเกาะและเขาต้องผ่านไปอีกสามเกาะ แถมยังล็อคไม่ได้อีกต่างหาก จากนั้นลุงทงยิทก็ชวนพวกลูฟี่เข้าบ้านแต่ในขณะนั้นลุงได้เดินไปชนบางอย่างหน้าบ้าน

ทงยิท : นี่มันอะไร?

อุซป : คน?!

นามิ : อยู่ตรงนี้ตลอดเลยเหรอ?

คนที่ทงยิทชนนั้นเป็นชายร่างสูงโปร่งที่ยืนขวางประตูบ้านเขา เขาตัวสูงและผอม แต่ก็มีกล้ามเนื้อซ่อนใต้แขน เขาตัวสูงมากเพราะขายาว จมูกกว้าง ผิวสีแทนและผมสีดำหยิกสั้นๆที่พองไปรอบๆ สวมกางเกงสีขาวและเสื้อสีขาวทับเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน สวมเน็กไทสีเหลืองและตาเขามีที่ปิดตาสีเขียวและดูเหมือนว่าเขาจะสะดุ้งตื่นขึ้น



??? : พวกนายเป็นใคร?

ทุกคน : นายตะหากเป็นใคร?!!!

แต่ในตอนนั้นแต่โรบินกลับทรุดลงพื้นหญ้าและจ้องไปที่ชายคนนั้นด้วยความตกใจ ดวงตาเธอเบิกกว้างและกลัวอย่างมาก ในขณะที่ชายคนนั้นถอดผ้าปิดตาออกก่อนที่จะมองไปที่เธอ แน่นอนทุกคนก็พากันตกใจทันที

ลูฟี่ : โรบิน!!!

ซันจิ : เป็นอะไรไปโรบินจัง?!

??? : โอ๊ะโอ๋ กลายเป็นเด็กดีแล้วรึ....นิโค โรบิน

ลูฟี่ : เป็นอะไรไปโรบิน รู้จักหมอนี้ด้วยเหรอ?!

??? : เมื่อก่อนรู้จักกันนิดหน่อยน่ะ

แองเจิล : ใครน่ะ?

โรบิน : ชายคนนี้คือพลเอกแห่งกองเรือ อาโอคิยิ

หลังจากที่โรบินพูด กลุ่มหมวกฟางก็พากันตกใจกันยกใหญ่ แต่ทางด้านของแองเจิลเองก็สะดุ้งเล็กน้อยเพราะเธอเคยเจอกับพลเรือเอกอีกคนมาแล้วและคนที่เธอเคยสู้ด้วยเขายังไม่ได้เอาจริงเลย

ซันจิ : พะ-พลเอกเชียวรึ อะไรจะใหญ่โตปานนั้น!!!

โรบิน : ในกองทัพเรือมีคนที่ได้ตำแหน่งพลเอกแค่3คนเท่านั้นมีอาคาอินุ หมาแดง คิซารุ วานรเหลืองและอาโอคิยิ ไก่ฟ้าคราม

แองเจิล : พลเอกคิซารุ?

โรบิน : ทั้งสามได้รับการขนานนามว่าเป็นแสนยานุภาพที่แข็งแกร่งที่สุดของรัฐบาลโลก

อุซป : แล้วทำไมคนใหญ่คนโตขนาดนั้นถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ น่าจะไปสู้กับโจรสลัดที่มีค่าหัวหลายร้อยล้านไม่ใช่เหรอ?!!

อาโอคิยิ : โอ๊ะโอ๋ ตรงนี้มีแม่สาวผมส้มอยู่ด้วยเหรอเนี่ย คืนนี่ว่างไหม?

ซันจิ : จะทำอะไรวะ หา!!!

อุซป : พูดมาซิต้องการอะไร?!!!

อาโอคิยิ : เดี๋ยวก่อนสิพวกนาย นี่พวกนายฟังกันอยู่รึเปล่า ฉันแค่มาเดินเล่นเท่านั้นเอง อย่าตีโพยตีพายไปสิ ที่สำคัญพวกนายเป็น....เป็นอะไรนะลืมไปแล้ว

ซันจิ/อุซป : พูดจาหัดให้มันชัดเจนหน่อย!!!

อุซป : นี่โรบินผิดคนรึเปล่าเนี่ย เจ้าคนแบบเนี่ยไม่มีทางเป็นพลเอกกองทัพเรือได้หรอก!!!

อาโอคิยิ : นี่ๆ อย่าตัดสินคนอื่นแค่ที่รูปลักษณ์ภายนอกสิ คำขวัญในฐานะทหารเรือของฉันคือความยุติธรรมแบบเอื่อยเฉื่อย

ซันจิ/อุซป : ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ!!!

อาโอคิยิ : เอ่อ....ขอเสียมารยาทหน่อยนะ ยืนมากแล้วเมื่อย

จากนั้นอาโอคิยิล้มตัวนอน

อุซป : เมื้อกี้เล่นยืนหลับเลยนี่น่า

หลังจากนั้นอาโอคิยิก็เริ่มเล่าว่าเขามาเพื่อจะตรวจสอบว่าโรบินตายไปแล้วที่อลาบาสต้า แต่เขาก็พบเธอกับกลุ่มหมวกฟาง ในขณะนั้นลูฟี่ก็จะเข้าไปต่อยเขาอย่างเดียวแต่อุซปและซันจิห้ามเอาไว้ แต่ในตอนนั้นอาโอคิยิได้ยินเรื่องของทงยิทตอนหลับและเขาก็บอกให้ทงยิทเก็บของเตรียมเดินทาง เวลาต่อมาทงยิทได้ขนสัมภาระไว้บนรถลากมาที่ชายฝั่งพร้อมอาโอคิยิและกลุ่มหมวกฟาง

ลูฟี่ : โอเค ถึงชายฝั่งแล้ว

อาโอคิยิ : ตรงนี้คือจุดที่น้ำทะเลจะลดลงปีละครั้งใช่มั้ย?

ทงยิท : ใช่แล้วล่ะ

อาโอคิยิ : อืม....นานๆทีได้ออกแรงทีก็ดีเหมือนกันนะ

ลูฟี่ : รู้สึกสบายจัง นายนี่คุยรู้เรื่องเหมือนกันนี่น่า

ทงยิท : ขอบใจนะที่ช่วยงั้นฉันให้กินชีสนะ ดูว่าจะถูกปากมั้ย

อุซป : อย่าดีกว่า

นามิ : สุดท้ายก็เข้ากันได้แฮะ

แองเจิล : แปลกจังเลยนะคะ

ลูฟี่ : แล้วจะเอาไงต่อ นายจะว่ายน้ำลากม้ากับบ้านพวกนี้ไปรึไง?

อาโอคิยิ : ใครจะทำอย่างงั้นกันเล่า....ทุกคนถอยออกไปหน่อยซิ

จากนั้นอาโอคิยิก็ถอดเสื้อโค๊ทของเขาไว้และเดินไปที่ขอบฝั่งและเขาก็ก้มนั่งลงพร้อมกับเอามือจุ่มลงไปในทะเลโดยที่ทุกคนก็มองด้วยความสงสัย แต่ในตอนนั้นเองได้มีเจ้าทะเลที่มีลักษณะเหมือนไดโนเสาร์ทะเลสีเหลืองพุ่งจากทะเลเข้ามาหาพลเอก

ทงยิท : แย่แล้ว แถวนี้มีเจ้าทะเลอยู่!!!

อุซป : เฮ้ รีบหนีสิ มัวทำอะไรอยู่!

ลูฟี่ : อันตราย!!!

อาโอคิยิ : ไอซ์เอจ....

น้ำแข็งออกจากมืออาโอคิยิลุกลามไปในทะเล มันแช่แข็งเจ้าทะเลตายทั้งอย่างงั้นและสร้างเส้นทางไปยังเกาะต่อๆไปได้อย่างง่ายๆ กลุ่มหมวกฟางตกตะลึงทันทีเมื่อเห็นน้ำแข็งที่ถูกปกคลุมไปทั่วท้องทะเล

โซโล : ผลปีศาจ!

แองเจิล : เกิดอะไรขึ้นคะ? ฉันได้ยินแต่เสียง

นามิ : ทะเล...เป็นน้ำแข็งหมดเลย

โรบิน : เขาเป็นมนุษย์เยือกแข็งที่กินผลฮิเอะฮิเอะสายโรเกีย นี่แหละพลังของพลเอกกองบัญชาการทัพเรือ

หลังจากนั้นอาโอคิยิก็เอามือออกจากน้ำแข็งและเดินกลับขึ้นไปบนบก

อาโอคิยิ : คงอยู่แบบนี้สักอาทิตย์นึง ค่อยๆเดินไปก็ได้ ขอให้ไปพบพวกที่หมู่บ้านนะและมันก็หนาวพอตัวเลย ทำตัวให้อุ่นๆก่อนไปด้วยจะดีกว่า

ทงยิท : นี่เป็นความฝันรึเปล่า? ทะเลกลายเป็นแผ่นดินไปแล้ว เราข้ามไปได้แล้วนะเชอร์รี่ เดี๋ยวจะได้เจอกับทุกคนแล้ว หลังจากไม่ได้เจอมาถึง10ปี!

เจ้าม้าเชอร์รี่ก็ร้องตอบกลับด้วยความดีใจ จากนั้นเขาก็หันมาตะโกนขอบคุณอาโอคิยิ ทางด้านของอาโอคิยิก็เกาหัวก่อนที่จะโบกมือโดยไม่หันหน้ามามองและทงยิทก็ได้บอกลากับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางก่อนที่จะเดินทางออกไปไกล

ลูฟี่ : เฮ้อ....โชดดีจังที่จบลงด้วยดี

อุซป : หนาวชะมัด....

พวกลูฟี่ได้เดินกลับขึ้นมาบนเกาะและเห็นอาโอคิยิกำลังนั่งมองพวกเขาอยู่บนพื้นหญ้า

ลูฟี่ : มีอะไรเหรอ?

อาโอคิยิ : นายนี่ช่างเหมือนปู่เปี๊ยบเลยนะ มังกี้ ดี ลูฟี่ แบบว่าสบายๆเรื่อยๆ ใช้ชีวิตแบบไร้แก่นสาร

ลูฟี่ : ปู่งั้นรึ?!

อุซป : ปู่ของลูฟี่เหรอ?

ในตอนนั้นอุซปได้หันมามองลูฟี่ ก็พบว่าใบหน้าของลูฟี่มีเหงื่อนไหลออกมาเต็มไปหมด

อุซป : เป็นอะไรน่ะลูฟี่เหงื่อแตกพลั่กเลย?

ลูฟี่ : ไม่มีอะไรๆ!!

อาโอคิยิ : ปู่ของนายน่ะเมื่อก่อนนี่เคยดูแลฉันเป็นอย่างดีเลยนะ ที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อดูนิโค โรบินและนายด้วยตาของตัวเอง....ฉันว่าพวกนายตายซะที่นี่ดีกว่ามั้ง

หลังจากที่ทุกคนได้ยินก็พากันสตั้นทันทีว่าเขาเปลี่ยนใจที่จะจัดการทั้งหมดและเขาก็บอกอีกว่าถึงแม้ว่ารัฐบาลจะจับตาดูพวกเขานิดหน่อย แต่ผลงานที่ผ่านมาของทั้งหมดก็ถือว่าไปได้ไกลมาก แต่คนที่ถูกมองว่าอันตรายที่สุดก็คือโรบิน

ลูฟี่ : นี่นายจ้องจะเล่นงานโรบินจริงๆด้วย แบบนี้ต้องซัดให้กระเด็น!!!

อาโอคิยิ : ค่าหัวไม่ได้บอกความแข็งแกร่งของเจ้าตัวแค่นั้นหรอกนะ มันยังเป็นตัวเลขที่แสดงถึงอันตรายที่มีต่อรัฐบาลอีกด้วย เพราะอย่างงี้แหละ ตอนอายุ 8 ขวบเธอถึงได้ถูกตั้งค่าหัวไว้ถึง 79 ล้าน ทั้งที่ยังเด็กแต่ก็ยังอุตส่าห์รอดชีวิตมาได้อีก หักหลังแล้วก็หนีไป ใช้ประโยชน์จากการแอบแฝง ตัวเธอที่เอาตัวรอดในโลกมืดโดยสะบัดก้นหนีไปง่ายๆแบบนั้นมาตลอด เธอเองก็คงเลือกพวกนี้เป็นกลุ่มต่อไปที่ต้องล่มสลายงั้นสินะ....

ซันจิ : เฮ้ รู้สึกนายจะพูดจาทิ่มแทงเธอมากไปแล้วนะ นี่นายมีความแค้นอะไรกับโรบินจังกันแน่?!!

ทางด้านของอาโอคิยิก็บอกว่าเขาไม่ได้แค้นอะไร สิ่งที่ลองเดาได้คือเขาพยายามจะเตือนพวกลูฟี่ว่าอย่ายุ่งกับโรบิน เพราะไม่ว่าจะเป็นองค์กรไหนที่เธอเข้าไปก็ล้วนแต่พังพินาศทั้งสิ้นยกเว้นโรบินที่รอดคนเดียว ทางด้านของโรบินเองก็เริ่มแสดงสีหน้าไม่ดีเอามากๆ

ลูฟี่ : หยุดเลยนะแก เรื่องในอดีตไม่เห็นจะเกี่ยวเลย!!!

อาโอคิยิ : โฮ่....เธอกลมกลืนกับพวกนี้ได้แนบเนียนมากสินะ

โรบิน : อยากจะพูดอะไรกันแน่ ถ้าอยากจะจับตัวฉันล่ะก็เข้ามาเลยสิ เทรนเดอร์ฟลู!

โรบินยกแขนขึ้นใช้พลังของเธอ จากนั้นได้มีมือจำนวนมากงอกออกมาจับล็อคตัวของอาโอคิยิไว้หมด

อุซป : อย่านะโรบิน!!!

อาโอคิยิ : โอ๊ะโอ๋ ฉันพูดมากเกินไปแล้วสินะเนี่ย ผิดหวังจริงๆเลย ฉันนึกว่าเธอจะเป็นผู้หญิงที่ฉลาดกว่านี้ซะอีก

โรบิน : คลัช!!!

โรบินบังคับให้มือจับร่างอาโอคิยิหักไปด้านหลัง ตัวอาโอคิยิแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเลยคือเศษน้ำแข็งได้ก่อตัวขึ้นเป็นร่างอาโอคิยิอีกครั้ง ซึ่งพาทุกคนสตั้นไปทันที

อาโอคิยิ : แหม ใจร้ายกันจริงๆเลยนะ

เขาก้มดึงหญ้ากำนึงโยนออกไปและเป่ามันกลายเป็นแท่งน้ำแข็งแหลมคมเหมือนกับดาบ

อาโอคิยิ : ไอซ์เซเบอร์....ก็ไม่ได้กะเอาตายหรอกนะ

ในตอนนั้นเขาตวัดดาบน้ำแข็งลงมาเพื่อที่จัดฟันโรบิน แต่ในตอนนั้นโซโลได้เข้ามาบล็อคดาบเอาไว้ จากนั้นซันจิก็พุ่งเข้ามายกเท้าเตะดาบน้ำแข็งลอยขึ้น แต่ในตอนนั้นอาโอคิยิได้จับแขนของโซโลและขาของซันจิไว้ ในขณะที่ลูฟี่พุ่งเข้ามาตรงกลาง

ลูฟี่ : หมัดกระสุนยางยืด!!!!

ลูฟี่ได้พุ่งเข้ามาต่อยกลางท้องของเขาไปเต็มๆ แต่ในตอนนั้นก็มีบางอย่างผิดปกติเพราะได้น้ำแข็งออกมาจากตัวของอาโอคิยิและเข้าแช่แข็งทั้ง 3 คนพร้อมกันแขนโซโล มือลูฟี่และขาซันจิต่างโดนแช่แข็งไปกันหมดและร้องด้วยความเจ็บปวด

ช็อปเปอร์/อุซป : เป็นน้ำแข็งแล้ว!!!

นามิ : โดนเล่นงานทีเดียวสามคนเลย!

อาโอคิยิ : อีกอย่างที่ฉันมาก็ไม่ใช่แค่เพราะเธอหรอกนะโรบิน....รวมถึงเธอด้วยแม่สาวตาบอดที่ยืนเงียบๆน่ะ

อาโอคิยิได้ชี้มาทางแองเจิลที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังสุด

แองเจิล : ฉัน?

นามิ : แองเจิลไปเกี่ยวอะไรด้วย?!!

อุซป : นั่นน่ะสิ ตอนนี้เธอมีค่าหัวแค่ 1 พันเบรีเองนะ!

อาโอคิยิ : มันเป็นธุระสำคัญน่ะ....แต่ว่าตอนนี้....

จากนั้นอาโอคิยิทำให้มือเป็นน้ำแข็งเข้าไปจับโรบินและสิ่งที่เกิดขึ้นคือร่างกายของโรบินได้กลายเป็นน้ำแข็งทั้งตัว ในตอนนั้นอาโอคิยิได้ยกหมัดขึ้นและเตรียมต่อยโรบินแต่ลูฟี่ได้เข้ามาช่วยเอาไว้ก่อนที่จะส่งตัวให้อุซปกับช็อปเปอร์พาโรบินกลับไปที่เรือ แต่โซโลและซันจิกำลังจะเตรียมบุก

อาโอคิยิ : พอเถอะ เพื่อโลกแล้วอย่าช่วยผู้หญิงคนนั้นมันจะดีกว่านะและอีกอย่างฉันต้องการคุยธุระกับเธอแองเจิล....

ลูฟี่ : แกมีอะไรกับเธอ?!!

อาโอคิยิ : ฉันบอกว่า....ธุระ....ไอซ์ไทม์

ในตอนนั้นอาโอคิยิได้เอามือมาแตะตัวของลูฟี่ จากนั้นร่างกายของลูฟี่ก็โดนแช่แข็งไปอย่างรวดเร็วจนทำให้ทุกคนสตั้นทันทีและเขาก็มองมาที่แองเจิล

อาโอคิยิ : เอาล่ะ ทีนี้เธอจะคุยได้หรือยัง?

แองเจิล : อึก....

ซันจิ : อย่ามายุ่งกับเธอนะโว้ย!

แองเจิล : พอก่อนค่ะคุณซันจิ คุณโซโล....รีบพาคุณลูฟี่กลับไปที่เรือเถอะค่ะ ฉันจะอยู่คุยกับเขาเอง....

โซโล : ว่าไงนะ?!

แองเจิล : ถ้าฉันอยู่....ได้โปรดอย่ายุ่งกับพวกเขา!

อาโอคิยิ : ค่อยคุยกันง่ายหน่อย....

หลังจากที่แองเจิลได้ขอร้องเพื่อนๆของเธอ นามิ ซันจิและโซโลก็รีบพาลูฟี่กลับไปที่เรือทันทีในขณะที่ตอนนี้เหลือแค่แองเจิลกับอาโอคิยิ

อาโอคิยิ : ตามรายงานที่คิซารุรายงานไว้เลย....ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเธอ

แองเจิล : ตอนนี้ฉันว่างแล้ว....และนี่คือสิ่งที่คุณทำกับเพื่อนฉัน.....

จากนั้นแองเจิลก็จับไม้เท้าสองมือก่อนที่จะกระแทกลงพื้นเบาๆ จากนั้นก็เกิดลวดลายสีดำขึ้นพื้นบนและขยายไปเรื่อยๆและมีเสาสีดำพุ่งขึ้นมาขังทั้งสองไว้และกลายเป็นว่าเหมือนกับทั้งสองกำลังอยู่ในกรงนกขนาดยักษ์



อาโอคิยิ : ฉันแค่ต้องการคุยเองนะ....ทูไอซ์เซเบอร์

ทางอาโอคิยิก็ได้สร้างดาบน้ำแข็งออกมาเหมือนเมื้อกี้แต่มีสองเล่ม แองเจิลก็ได้เอาดาบออกมาจากไม้เท้า จากนั้นทั้งสองคนก็พุ่งเข้าใส่กันทันทีและทั้งสองก็เริ่มฟาดฟันกันอย่างดุเดือด ในระหว่างฟาดฟันกันทั้งสองก็วาร์ปไปมาในบริเวณกรงดำด้วยความเร็วที่แทบจะมองไม่ทัน ก่อนที่ทั้งสองจะง้างดาบเข้าใส่

เพล้ง!!!!

แองเจิล : อึก!!!

อาโอคิยิ : ไม่เบาเลยนิ

ในตอนนั้นดาบของทั้งสองคนได้หลุดออกจากมือและจากนั้นทั้งสองก็หยิบดาบของฝ่ายตรงข้าม โดยแองเจิลหยิบดาบของอาโอคิยิและเขาก็หยิบดาบของแองเจิล ทั้งสองก็เริ่มฟาดฟันใส่กันกลางอากาศอย่างดุเดือดจนเกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณเกาะ ทั้งสองคนก็กระโดดถอยออกมา โดยอาโอคิยิได้ปล่อยน้ำแข็งเป็นเหมือนแทงแหลมพุ่งเข้าใส่ แต่แองเจิลก็ได้ใช้ดาบปัดได้หมดก่อนที่จะหมุนและเก็บดาบเตรียมชาร์ด



อาโอคิยิ : ดูเหมือนว่าที่คิซารุจะพูดไว้เป็นความจริงสินะ

แองเจิล : หือ?

ในตอนนั้นได้มีน้ำแข็งพุ่งขึ้นมาล็อคขาของแองเจิลไว้ทำให้ขยับไม่ได้ ก่อนที่เธอจะมองไปที่เขาและยกมือใส่ ทางด้านของอาโอคิยิได้สังเกตบางอย่างและเมื่อมองขึ้นไปก็พบว่าชิ้นส่วนหลังคาของกรงนกที่สูงกว่า 20 เมตรได้ร่วงลงมาใส่เขาเต็มๆ จากนั้นเธอก็ใช้ดาบฟันน้ำแข็งที่ขาออกก่อนที่จะมองไปและเธอก็รู้ว่าอาโอคิยิยังอยู่ดี

อาโอคิยิ : ลูกเล่นมากมายจริงๆนะ

แองเจิล : ฮ้ากกกก!!!

แองเจิลได้พุ่งเข้าไปหาอาโอคิยิด้วยความเร็วสูงและหมุ่นตัวฟันใส่ แต่อาโอคิยิก็บล็อคเอาไว้ได้และสไลด์ถอยออก เขาได้สร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาแต่แองเจิลก็ได้ฟันจนกำแพงขาดเป็นสองท่อนและพุ่งเข้ามาฟันดาบรั่วๆใส่เขา ก่อนที่ทั้งสองจะปะดาบกัน

อาโอคิยิ : ต้องแบบนี้สิ....ถึงจะตาบอดแต่ก็มีสายเลือดของทหารเรือ

แองเจิล : คุณพูดเรื่องอะไร?!!

จากนั้นทั้งสองก็สะบัดดาบใส่กันจนเกิดออร่าระเบิดขึ้น กรงดำของแองเจิลก็ค่อยๆแตกออกทีละนิดๆ ทางด้านของอาโอคิยิเองก็มีรอยเสื้อขาดที่ไหล่เล็กน้อย แต่ทางด้านของแองเจิลได้มีเลือดพุ่งออกมาจากแก้มและเธอก็ทรุดเข่าลงไปโดยจับดาบของเธอไว้



แองเจิล : ที่คุณพูดหมายความว่าไง?!!!

อาโอคิยิ : พ่อของเธอไม่เคยเล่าให้ฟังเลยเหรอ? ไซคุ....

แองเจิล : แฮ่ๆ....พ่อฉัน....ไม่ได้ชื่อนั้นซะหน่อย!!!

อาโอคิยิ : แล้วจะมีใครที่ไหนที่หนีมาพร้อมกับภรรยาของตัวเองที่กำลังตั้งท้องเพราะไม่อยากถูกพ่อบังคับให้เป็นทหารเรือล่ะ....คิดว่าเขาจะเล่าเรื่องในอดีตให้เธอฟังงั้นเหรอ?

แองเจิล : หา?

อาโอคิยิ : หลบหนีจากแกรนด์ไลน์มาที่เขตทะเลอีสท์บลูและแอบไปอาศัยที่เกาะต้องสาปแห่งนั้นและเปลี่ยนชื่อเพื่อที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่....แต่สุดท้ายก็ถูกฆ่าตาย 20 กว่าปีที่เราใช้เวลาตามสืบเรื่องของเธอเลยนะ เธอเองก็คงสงสัยสินะว่าทำไมค่าหัวถึงลดลงเหลือแค่พันเดียว?

แองเจิล : คุณต้องการจะบอกอะไรกันแน่?!!

อาโอคิยิ : ที่ฉันจะบอกคือ....พ่อของเธอเป็นลูกชายของเซ็นโงคุจอมพลสูงสุดกองทัพเรือบัญชาทหารเรือทั้งหมดและเธอก็เป็นหลานสาวของเขาไงล่ะ....แองเจิล

แองเจิล : อะ-อะไรนะ?!

to be continued....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

169 ความคิดเห็น

  1. #144 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 23:52

    ห๊ะะะ แองเจิลเปํนหลานสาวของเซนโงคุ พีคไปอีก

    #144
    0
  2. #85 Som_smile36 (@Som_smile36) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 22:14
    ห่ะ!

    ว่าอยู่ฟรีไฟร์มีคนลงพีคโคตรเยอะ

    #มาช้าแต่มานะ
    #85
    0
  3. #51 คนสำลักน้ำลาย (@phoomai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 10:33
    พีคในพีค
    #51
    0
  4. #50 CHECK224 (@Pear224) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:06
    ห้ะ สตั๊นสิ
    #50
    0
  5. #49 yamatano (@mitaino) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:30
    ห๋า___¤
    #49
    0
  6. #48 ขุนช้าง08 (@happy08) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:05

    ห๋าาาาาาา!!! อึ้งสิรอไร!
    #48
    0
  7. #47 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 21:10
    หาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #47
    0
  8. #46 Black Paladin (@zanna) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 21:07
    ......เข็มขัดสั้นมากอะ O[]O
    #46
    0
  9. #45 Sutboran (@sutboran) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:45
    นานนี-----------/(●○●)\
    #45
    0
  10. #44 สาวชอบฝัน (@suna-gr) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:29
    อึ้งแป๊บ
    #44
    0
  11. #43 B.Y/Zen (@jedtaweebyzen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:26
    nani!!!!
    #43
    0
  12. #42 จอมพลริวไอกะ (@mim0631143977) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:12
    !!!!!!!!!๏[ ]๏
    #42
    0
  13. #41 Creamy16888 (@Creamy16888) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:10

    สู้ๆนะคะไรท์
    #41
    0