One Piece : Darkness From Angel

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 : การมาของราชาโจรสลัด?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 296 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

1 ปีต่อมา

ตอนนี้ในเกาะที่แองเจิลอาศัยอยู่ได้มีเรือสองลำมาจอดที่ริมหาดหิมะ ซึ่งเป็นเรือไม่ใหญ่มากเพราะลำหนึ่งเป็นเรือขนของและลำหนึ่งมีคนนั่งมาสามคนเป็นผู้หญิงหนึ่งและผู้ชายสองแลพวกเขาก็คือกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางนั่นเอง ซึ่งตอนนี้ก็มีลูฟี่และนามิที่ลงมาจากเรือแล้วเริ่มมองรอบๆ ส่วนทางด้านของโซโลก็หลับอยู่บนเรือ

ลูฟี่ : ถึงแล้ว!!!!

นามิ : แปลกจังแฮะ เป็นเกาะที่มีหิมะแท้ๆกลับไม่ได้หนาวอย่างที่คิดเอาไว้เลยแถมยังมีแต่ป่าอีกต่างหาก จะหาพรรคพวกแต่ดันมาในที่แบบนี้จะไปได้เรื่องอะไรกัน

ลูฟี่ : โซโลลงมาซิ!

นามิ : ปล่อยเขานอนไปเถอะ เขาเป็นคนเจ็บอยู่นะ

ลูฟี่ : มันก็ใช่นะ งั้นไปกันเหอะ

นามิ : ไปไหน?

ลูฟี่ : ในส่วนลึกของป่าอาจจะมีคนอยู่ก็ได้

นามิ : ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีใครอยู่ที่นี่หรอก แต่ถ้าอาจจะมีก็คงเป็นพวกผีมั้ง

จากนั้นทั้งลูฟี่และนามิก็ตัดสินใจเดินเข้าไปสำรวจโดยเดินไปตามทางเรื่อยๆ สิ่งที่น่าแปลก็คือไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตแม้แต่ตัวเดียวยกเว้นป่าที่เต็มไปด้วยพื้นหิมะ จนกระทั่งทั้งสองได้ยินเสียงบางอย่างจนน่าขนลุก

ลูฟี่ : รู้สึกป่านี้มันแปลกๆนะ

นามิ : นายได้ยินอะไรหรือเปล่า?

ลูฟี่ : อะไรเหรอนามิ? เสียง.....

นามิ : เสียงขลุ่ยไง มันดังมาจากข้างหน้า

ลูฟี่ : งั้นแสดงว่าก็ต้องมีคนอาศัยอยู่สินะ งั้นไปกันเหอะ!

นามิ : รอด้วย!!

จากนั้นลูฟี่ก็วิ่งนำนามิเพื่อไปหาที่มาของเสียงขลุ่ยปริศนา เมื่อทั้งสองวิ่งมาได้สักพักก็ต้องมาโผล่ที่ลานกว้างและทั้งสองก็เห็นกระท่อมทางด้านขวาริมป่าและกำลังมีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ที่ม้านั่งหน้าบ้านของเธอและกำลังเปล่าขลุ่ยอย่างสบายใจ เป็นหญิงสาวผมยาวสีขาวและใส่ชุดราตรีสีดำผสมกับสีขาวและมีผ้าสีดำพันรอบตาของเธอไว้และไม่ใช่ใครนอกจากแองเจิลนั่นเอง

ลูฟี่ : เห็นไหมฉันบอกแล้วว่าต้องมีคนอยู่!

นามิ : ทำไมฉันรู้สึกคุ้นๆจังเลยนะ....เดี๋ยวก่อนลูฟี่!

ยังไม่ทันที่นามิจะหายสงสัยบางอย่างลูฟี่ก็วิ่งเข้าไปหาแองเจิลทันที ในขณะที่ลูฟี่กำลังจะถึงตัวเธอ ทางด้านของแองเจิลก็รู้สึกถึงแรงเท้าที่เข้าใกล้เธอจึงหยุดเป่าแล้วเอาขลุ่ยวางไว้ข้างๆ

ลูฟี่ : นิๆ ขอโทษนะ เธอเป็นคนที่นี่สินะแล้วทำไมถึงมีบ้านแค่หลังเดียวล่ะ?

นามิ : ลูฟี่ใจเย็นก่อน!

แองเจิล : พวกคุณ....เป็นใคร?

ลูฟี่ : ฉันชื่อมั้งกี้ ดี ลูฟี่และนี่ก็นามิ พวกเราเป็นโจรสลัดน่ะ

นามิ : พูดกันง่ายๆเลยนะนาย

แองเจิล : โจรสลัด....มากันกี่คน?

ลูฟี่ : เอ๋? เธอตาบอดงั้นเหรอเนี่ยเห็นพันผ้าปิดตาด้วย

นามิ : ตาถั่วหรือไงก็เห็นอยู่ว่าตาบอด!

แองเจิล : ฮิๆ พวกคุณนี่เป็นโจรสลัดกันแน่เหรอ?

ลูฟี่ : ใช่แล้วล่ะ ความฝันของฉันก็คือการเป็นราชาโจรสลัดยังไงล่ะ!!!

แองเจิล : ราชาโจรสลัด....แล้วพวกเธอมาทำอะไรกันที่นี่แล้วมีกันกี่คน?

ลูฟี่ : อ้อ พวกเรากำลังมาตามหาพรรคพวกเพิ่มน่ะ ตอนนี้มีแค่ 3 คนเองและอีกคนก็ชื่อโซโลนอนอยู่ที่เรือ

แองเจิล : ถ้าพวกคุณจะมาพรรคพวกล่ะก็....ฉันบอกไว้เลยว่ามาผิดแล้วเพราะบนเกาะนี้มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น

นามิ : เอ๋ เธอตาบอดแล้วยังอยู่บนเกาะนี้คนเดียวอีกงั้นเหรอเนี่ย?!

แองเจิล : ถูกต้องแล้ว....แต่ถ้าพวกเธอต้องการความช่วยเหลืออะไรล่ะก็ ไม่ว่าจะเป็นเสเบียงหรือสมบัติฉันมีหมดแหละ

นามิ : สะ--สมบัติเหรอ?!!

แองเจิล : ใช่แล้วจ๊ะ ลองไปดูด้านข้างของกระท่อมฉันสิ

เมื่อนามิได้ยินเกี่ยวกับสมบัติเธอก็รีบวิ่งไปด้านข้างกระท่อมของแองเจิลในทันทีในขณะที่ลูฟี่ยืนเกาหัว เมื่อนามิวิ่งมาก็พบว่าสิ่งที่แองเจิลพูดไม่ได้ล้อเล่นเพราะมีกองสมบัติจำนวนมากถูกวางกองเอาไว้พิงกับกระท่อม

นามิ : ว้าวๆๆๆๆ สุดยอดไปเลย!!!

แต่ในขณะนั้นเองเธอก็ไม่ได้สังเกตทางด้านหลังเลยว่ามีอะไรบางอย่างอยู่ หมอกที่เท้าของเธอค่อยๆจางหายไปและเมื่อนามิหันมาข้างหลังก็ทำให้เธอต้องสตั้นทันทีและถึงกับกริ๊ดออกมาทันทีเพราะมีหลุมศพจำนวนมาก

นามิ : กริ๊ดดดด!!!!

ลูฟี่ : อะไรของเธอนามิ?!

เมื่อลูฟี่มาเห็นก็ต้องประหลาดใจเล็กน้อยกับหลุมฝังศพจำนวนมากและในขณะนั้นแองเจิลก็เดินมาพร้อมกับใช้ไม้เท้านำทางมาหาทั้งสองและเมื่อนามิหันมาที่เธอก็ทำให้นึกบางอย่างออก

แองเจิล : ตกใจอะไรเหรอ?

ลูฟี่ : เอ่อ ทำไมถึงมีหลุมฝังศพเต็มไปหมดเลยล่ะ?

นามิ : ตาบ้าแล้วจะไปถามทำไมล่ะ?!!

แองเจิล : คุณคงจะเกิดไม่ทันสินะคุณลูฟี่....เรื่องราวของเกาะแห่งความมืดและมีกองทหารเรือมาสำรวจที่นี่และไม่ได้กลับออกมาอีกเลย

นามิ : และพวกเขาก็ตายหมดแล้วใช่ไหมคะ?.....แม้แต่คนในหมู่บ้านและเธอก็คือแองเจิลใช่ไหม?!!

แองเจิล : คุณรู้สินะคุณนามิ

ลูฟี่ : เธอรู้อะไรเหรอนามิ?

นามิ : ตาบ้า! นายไม่เคยได้ยินเหรอ?! เรื่องราวของหญิงสาวจัดการทุกคนบนเกาะของตัวเองและฆ่าทหารเรือทั้งหมดที่มาที่เกาะนี่ไง!!!

ลูฟี่ : ไม่อ่ะ

นามิ : งั้นก็รีบไปจากที่นี่กันเหอะ!!!

แองเจิล : ไม่แปลกหรอกที่พวกคุณจะกลัวฉัน....

ลูฟี่ : ทำไมต้องกลัว?

แองเจิล : หือ?

ลูฟี่ : ฉันรู้ว่าทุกคนต้องมีเหตุผลกันทั้งนั่น ฉันอยากจะฟังเรื่องราวของเธอจัง

นามิ : อะไรของนายเนี่ย?!!!

แองเจิล : งั้นเหรอ....เข้าไปในกระท่อมฉันก่อน

หลังจากนั้นแองเจิลก็ได้ชวนลูฟี่และนามิเข้าไปในกระท่อมพร้อมกับเอาชาให้ทั้งสองคน สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจก็คือเธอเป็นแค่คนตาบอดแต่กลับทำอะไรได้เหมือนคนปกติ ในขณะที่นามิก็ยังกลัวๆเธออยู่และลูฟี่ก็ฟังเรื่องที่แองเจิลเล่าว่าเธอไม่ได้ตาบอดตั้งแต่เกิด แต่ตาบอดตั้งแต่ตอนอายุ 5 ขวบและได้รับพลังที่ไม่ใช่ผลปีศาจแต่เป็นความมืดแท้ๆและได้ทำการฆ่าทุกคนบนเกาะและพวกทหารเรือกับโจรสลัดที่เข้ามาที่นี่ทั้งหมดคนเดียวและก็คุยกันไปเรื่อยจนนามิหายกลัวและกลายเป็นหดหู่แทน

แองเจิล : งั้นแสดงว่าคุณลูฟี่กินผลปีศาจโกมุโกมุสินะ? แต่สำหรับฉันก็เคยเจอคนๆนึงที่มีพลังของผลปีศาจที่แข็งแกร่งมากมาก่อนเลยไม่แปลกใจเท่าไร....

ลูฟี่ : ฉันเองก็เพิ่งจะเคยเห็นคนตาบอดที่สามารถทำอะไรได้เหมือนคนปกติครั้งแรกเลยนะเนี่ย

แองเจิล : อืม....ฉันเองก็อยู่อย่างนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ก็ประมาณ 18 ปีมาได้แล้ว

นามิ : หา! ตั้ง 18 ปีเนี่ยนะ แสดงว่าเธอไม่ได้ออกไปไหนเลยเหรอ?!

แองเจิล : ใช่แล้ว....ก็ได้แต่นั่งเป่าขลุ่ยไปวันๆแล้วก็รอคนเข้ามา ถ้าเป็นศัตรูก็เป็นอย่างที่พวกคุณสองคนเห็น แต่ถ้ามาขอความช่วยเหลือฉันก็จะให้ในสิ่งที่ทำได้

นามิ : แต่ฉันเคยได้ข่าวว่าเมื่อปีก่อนเคยมีพลเรือเอกมาที่นี่นะ มันจริงหรือเปล่า?!

แองเจิล : ใช่....พวกเราสู้กันไม่นานและไม่ได้เอาจริงกันทั้งคู่เลย แต่ผลปีศาจของเขาทำให้ฉันสู้ลำบากมากจริงๆ แต่เมื่อกี้บอกว่าเป็นโจรสลัดสินะ

ลูฟี่ : ใช่แล้วล่ะ

แองเจิล : โจรสลัดนี่ดีจริงๆ นะได้ผจญภัยหาสมบัติแม้ต้องเสี่ยงชีวิตก็ไม่เคยกลัว แล้วพวกคุณมีแผนที่หรืออะไรที่ต้องการหรือเปล่าในกองสมบัตินั่นก็มีเยอะอยู่นะ

ลูฟี่ : ฉันมีแผนที่ของแกรนด์ไลน์น่ะ! ฉันตั้งใจจะเป็นวันพีช!

แองเจิล : วันพีชงั้นเหรอ....พวกคุณจะเข้าไปในแกรนด์ไลนงั้นสินะ

นามิ : เธอรู้จักใช่ไหม?

แองเจิล : แน่นอน ต้องข้ามเรดไลน์ไปก่อนน่ะ

ลูฟี่ : อะไรเหรอ?

นามิ : นายนี่มันจะเป็นโจรสลัดจริงๆหรือเปล่าเนี่ย?

หลังจากนั้นนามิก็เริ่มเล่าเกี่ยวกับเรดไลน์และทะเลในโลกนั้นจะมีแค่สองส่วน ซึ่งจะถูกแบ่งออกได้ชัดโดยเรดไลน์และถ้าผ่านเรดไลน์ไปได้ก็จะเข้าสู่แกรนด์ไลน์ของแท้แถมยังมีเรื่องเล่าขานว่าเป็นทางเดินเรือที่อันตรายสุดๆอีกต่างหากและนั่นก็ยิ่งทำให้ลูฟี่ตื่นเต้นขึ้นไปอีกระดับ

ลูฟี่ : อย่างนี้สิถึงจะเรียกว่าการผจญภัย! เธอเองก็โชดดีนะแองเจิลที่พวกเรามาที่นี่ในปีที่ 18 น่ะ

แองเจิล : ความจริงฉันก็จะใช้ชีวิตแบบนี้แหละจนกว่าจะหมดลมหายใจสุดท้ายของฉัน

ลูฟี่ : แล้วทำไมเธอถึงไม่มากับพวกเราล่ะ?

นามิ : อะไรของนายลูฟี่?!!

แองเจิล : หือ ทำไมคุณถึงชวนฉันล่ะบางทีฉันอาจจะไปเป็นตัวปัญหาของพวกคุณก็ได้

ลูฟี่ : ฉันก็ไม่เห็นว่าเธอจะมีปัญหาตรงไหนเลยนอกจากตาบอด แถมเธอยังเคยบอกว่าเธอเคยฟัดกับพลเรือเอกของกองทัพเรือมาแล้วนิ แสดงว่าฝึมือของเธอก็ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอนเลยและที่สำคัญเลยเธอเองก็ดูไม่ใช่คนไม่ดีอะไรนิ

นามิ : ลูฟี่....

หลังจากที่ลูฟี่พูดคำว่าเธอไม่ใช่คนไม่ดีเลยทำให้ทางด้านของแองเจิลสตั้นไปขณะนึงก่อนที่จะเริ่มจับไม้เท้าของเธอแน่นพร้อมกับก้มหน้า แต่ดูเหมือนว่าเขาจะยังพูดไม่จบ

ลูฟี่ : เธอคงจะเหงามากสินะที่ต้องอยู่คนเดียวมาทั้งชีวิตน่ะ ความจริงเธอไม่จำเป็นต้องอยู่คนเดียวตลอดชีวิตหรอกเพราะไม่มีอะไรมาบังคับเธอซะหน่อย

แองเจิล : คุณลูฟี่....

ลูฟี่ : มาเป็นโจรสลัดกับพวกฉันเหอะ!

แองเจิล : ฮิๆๆ คุณลูฟี่กับคุณนามินี่ต่างจากคนที่เคยมาที่นี่มากเลยนะ ขอบคุณมากนะ

ลูฟี่ : ไม่เป็นไรหรอกน่า เรื่องแค่นี้เล็กน้อย!

แองเจิล : ถ้าพวกคุณยืนยันที่จะเอาฉันไปด้วยละก็....ฉันอยากจะทดสอบกับคุณลูฟี่ซักหน่อยนะ

นามิ : ว่าไงนะ?!!

หลังจากนั้นไม่นานมากภาพก็ถูกตัดกลายเป็นว่าทั้งสองกำลังยืนอยู่ตรงกลางของลานกว้างและนามิก็กำลังดูทั้งสองอยู่ที่หน้ากระท่อมอย่างใจจดใจจ่อในขณะที่มองสมบัติไปด้วย ส่วนทางด้านของลูฟี่ก็จับหมวกของตัวเองและยิ้มให้ในขณะที่แองเจิลจับไม้เท้าสองมือ

แองเจิล : ถ้าคุณลูฟี่ทำให้ฉันประทับใจได้ ฉันก็จะไปกับคุณ....

ลูฟี่ : แน่นอนอยู่แล้วล่ะ!

แองเจิล : งั้นเริ่มเลย....

ตุบ!!!

หลังจากนั้นแองเจิลก็จับไม้เท้าสองมือก่อนที่จะกระแทกลงพื้นเบาๆ จากนั้นก็เกิดลวดลายสีดำขึ้นพื้นบนและขยายไปเรื่อยๆและมีเสาสีดำพุ่งขึ้นมาขังทั้งสองไว้และกลายเป็นว่าเหมือนกับทั้งสองกำลังอยู่ในกรงนกขนาดยักษ์เหมือนเคย

นามิ : กรงยักษ์?!

ลูฟี่ : ว้าว พลังอะไรกันเนี่ย?

แองเจิล : 1 นาทีคุณลูฟี่ต้องห้ามเหยียมสีดำ แต่ถ้าเหยียบโดนก็อย่าให้ฉันควบคุมคุณได้

ลูฟี่ : หมายความว่าไง?



จากนั้นไม่พูดพร่ำทำเพลงแองเจิลได้ใช้ไม้เท้าของเธอเคาะพื้นอีกรอบ สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือสัญลักษณ์สีดำที่พื้นของเธอเริ่มขยับและเคลื่อนไหวไปมาเป็นวงกลม ทางด้านของลูฟี่เองที่เห็นก็ตกใจไม่น้อยและพยายามไม่เหยียบสีดำ

ลูฟี่ : เย้ย! เฮ้ แองเจิลบอกฉันหน่อยถ้าฉันเหยียบไปนิดนึงจะเป็นไรไหม?!

แองเจิล : เหยียบได้....แต่อย่าให้ฉันควบคุมร่างกายของคุณได้และฉันก็จะบังคับพวกคุณสองคนออกไปจากเกาะซะ ส่วนฉันก็จะอยู่ของฉันเหมือนเดิม

ลูฟี่ : ไม่มีทางหรอกน่า ฉันนี่แหละจะเปลี่ยนชะตาของเธอเอง!

ลูฟี่ได้ใช้ความสามารถยางยืดของเขาในการกระโดดและหลบไปมาเพื่อไม่ให้พยายามเหยียบสีดำ แต่จังหวะนึงเขาก็พลาดเผลอใช้เท้าซ้ายไปเหยียบสีดำ สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือได้มีรอยสักปรากฏขึ้นมาทางขาด้านซ้ายของลูฟี่

ลูฟี่ : แย่ล่ะ!!!

แองเจิล : 48 วินาที....

ลูฟี่(ความคิด) : แย่แน่เพราะสัญลักษณ์พวกนี้เริ่มหมุนเร็วขึ้นแล้วมันต้องมีทางหลบง่ายๆสิ....เข้าใจแล้ว

ในขณะนั้นเขาก็มองไปที่แองเจิลที่ยืนอยู่ตรงกลาง เขาพุ่งลงพื้นในจังหวะที่ไม่มีสีดำและพุ่งเข้าใส่แองเจิลทันทีและสิ่งที่เขาจะทำก็คือเกาะตัวเธอเพื่อไม่ให้โดนสีดำ แต่ในจังหวะที่พุ่งไปแองเจิลก็สัมผัสได้อย่างรวดเร็วและหลบออกซ้ายอย่างง่ายๆทำให้ลูฟี่เสียจังหวะทันที

ลูฟี่ : รู้ได้ยังไงเนี่ย?!!

แองเจิล : 1 นาที...

ในที่สุดก็ครบ 1 นาทีพอดีและทางด้านของลูฟี่ก็ร่วงลงกระแทกกับหิมะไปทันที ส่วนแองเจิลก็ใช้ไม้เท้าเคาะพื้นเบาๆ ทำให้สัญลักษณ์และกรงยักษ์สีดำหายไปทันทีและเธอก็ยืดมือไปหาลูฟี่

แองเจิล : ยินดีด้วยคุณลูฟี่ คุณผ่านการทดสอบ....

ลูฟี่ : เย้!!! ที่นี่เธอก็เป็นสมาชิกกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางแล้วนะ!

แองเจิล : ชื่อกลุ่ม....อะไรนะ?

นามิ : ถ้างั้น....ก็เอาสมบัติข้างกระท่อมเธอไปด้วยได้น่ะสิ!

แองเจิล : ตามใจคุณนามิเถอะ เพราะมันก็ไม่ใช่ของฉันอยู่แล้ว....พวกคุณจะเอาเสเบียงไปเพิ่มด้วยก็ได้นะ

ลูฟี่ : เยี่ยมไปเลย เสเบียงเรากำลังขาดพอดี!

แองเจิล : งั้นตอนนี้คุณช่วยนำทางฉันหน่อย ตอนนี้ฉันก็แค่คนตาบอดคนหนึ่งแล้ว....

หลังจากนั้นเองนามิก็เริ่มเอาสมบัติที่แพงที่สุดใส่ถุงยักษ์ของเธอเพราะไม่สามารถขนไปหมดได้ ส่วนทางด้านของลูฟี่ก็เอาถุงยักษ์ขนเสเบียงโดยเฉพาะที่เยอะที่สุดก็เป็นพวกเนื้อ ส่วนแองเจิลก็เดินโดยใช้ไม้เท้านำทางเหมือนคนตาบอดทั่วไป จนในที่สุดก็เดินทางมาถึงที่เรือ

ลูฟี่ : เฮ้โซโล! พวกเราได้ของมาเพียบเลยรวมถึงเบียร์ด้วยนะ!

โซโล : เบียร์เหรอ?!

โซโลที่กำลังหลับอยู่ในเรือก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีพร้อมกับเห็นนามิและลูฟี่กำลังขนของจำนวนมากมาที่เรือ แต่สิ่งที่ทำให้เขามองแปลกๆก็คือแองเจิลและเขาก็เริ่มนึกออกพร้อมกับลุกขึ้นมาชักดาบ

โซโล : ลูฟี่ถอยออกมาเร็ว!

ลูฟี่ : ทำไม? อ้อ นี่แองเจิลพรรคพวกคนใหม่ของพวกเรา!

โซโล : นายเอาผู้หญิงคนนี้มางั้นเหรอ?!

นามิ : นายก็รู้จักเธอด้วยเหรอ?

โซโล : รู้จักแน่....หญิงสาวตาบอดที่มีพลังของความมืดที่จัดการเรือรบของทหารเรือ 16 ลำและฆ่าทุกคนที่มาที่เกาะนี้

นามิ : นั่นมันก็แค่เรื่องภายนอกที่คนอื่นได้ยินกันน่ะตาทึ่ม

แองเจิล : ถ้าฟังจากเสียงคุณคงจะเป็นโรโรโนอา โซโลสินะ ฉันแองเจิล....

โซโลมองมาที่แองเจิลด้วยความไม่ไว้ใจเล็กน้อย ซึ่งตอนนี้กลุ่มสมาชิกหมวกฟางก็ได้สาวตาบอดมาเพิ่มอีกหนึ่งคนและตอนนี้ทั้งหมดก็เดินทางออกทะเลต่อไปและเนื้อเรื่องที่จะไปต่อก็คือเกาะที่อุซปอาศัยอยู่นั่นเอง

to be continued....

สำหรับบางคนที่ยังสงสัยว่ากรงยักษ์ของแองเจิลทำงานยังไงก็ให้ลองนึกภาพเหมือนกับรังใยแมงมุม ซึ่งถ้ามีเหยื่อมาอยู่ในเขตก็จะรู้ถึงการสั่นไหวและรู้ว่าศัตรูอยู่ตรงไหนและเธอก็จะพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วสูง แต่ถ้าเธอไม่ได้สร้างอาเขตกรงยักษ์ก็จะทำให้เธอเป็นเหมือนคนตาบอดทั่วไป แต่ก็ยังรู้ว่าใครจะมาจากทางไหนได้บ้าง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 296 ครั้ง

170 ความคิดเห็น

  1. #129 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 23:10

    มันชวนให้จับจิ้มจริงๆ555

    #129
    0
  2. #116 มนุษย์เหมันต์ (@Mook123-_-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 19:09

    ป๊อกแป๊กๆ อย่าลืมไปปั่นไฟต่อนะลูก
    #116
    0
  3. #108 P_Chan and Me_Kung (@Phiyarat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 22:07

    ป๊อกแป๊กสายบวก555 อย่าลืมปั่นไฟนะน้องงงง5555

    #108
    0
  4. #96 JoeyTK (@JoeyTK) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 15:54
    สงสัยครับ นางมี ฮาคิใช่ไหมไม่งั้นฟัน คิซารุไม่ได้ แล้วไม่มีฮาคิสังเกตหรอ
    #96
    4
    • #96-1 Unknown2019 (@Nightmare_Filia) (จากตอนที่ 2)
      9 เมษายน 2562 / 17:34
      ถ้าอ่านไปเรื่อยๆจะรู้ว่า พลังของนางไม่ได้มีบนโลกครับ
      #96-1
    • #96-3 Unknown2019 (@Nightmare_Filia) (จากตอนที่ 2)
      9 เมษายน 2562 / 17:38
      ไม่มีฮาคิครับ ไสยศาสตร์ล้วนๆ
      #96-3
  5. #35 Goldlatte (@Weth) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:06
    เปลี่ยนจากแองเจิ้ลเป็นป๊อกแป๊ก
    #35
    2
  6. #32 yuriyuji (@yuriyuji) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 01:36

    สนุกมากเลยค่ะ อ่านเเล้วนึกภาพตามเป็นฉากๆเลย><

    #32
    0
  7. วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 23:12

    รอน้าาาาา
    #5
    1