Nimbus
ดู Blog ทั้งหมด

To . NaN

เขียนโดย Nimbus

ขอโทษที่ทำให้เทอร้องไห้
ขอโทษที่ทำให้เทอต้องเสียน้ำตา
ขอโทษที่ทำให้เราต้องเลิกกัน
ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
ขอโทษที่ทำให้เทอเสียเวลา
ขอโทษที่ทำให้ที่ผ่านมากลายเป็นศูนย์เปล่า
ขอโทษที่เป็นคนไม่เอาไหน
ขอโทษที่เป็นแฟนที่ไม่ดี
ขอโทษที่ดีไม่พอ
ขอโทษที่นอกจัย
ขอโทษที่ไปมีคนอื่น
ขอโทษที่ฉันทำอะไรโดยไม่คิด


...ตอนนี้ฉันรู้แล้วเทอมีค่ามากเหลือเกิน...


...แต่กว่าจะรู้...


...ทุกอย่าง...


...ก็สายไป...

 

 
ขอบคุณ5เดือนกัน30วันที่เราได้คบกัน

 

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบข้าวผัดกุ้ง
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบโดเรม่อน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบอุนตร้าแมน
ฉันจะไม่ลืมว่าบางทีเทอก็ชอบคิ๊ตตี้
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเกิดวันที่14ธันวา
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบเลข2
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเลขที่33
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอรักพิ๊กเก็ตกับพ็อกเก็ตแค่ไหน

ฉันจะไม่ลืมวันที่7ของทุกเดือนว่ามันเป็นวันที่เราคบกัน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบเพลงกันและกัน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบหนูน้อยโดเรมี
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอไม่ชอบกินยาไม่ชอบกินข้าว
ฉันจะไม่ลืมว่าถ้าเทอคุยโทรศัพท์ตอนดึกๆมากๆจะปวดหัว
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอกลัวผี

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอพูดมากแค่ไหนเวลาอยู่กับฉัน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอขี้แกล้งชอบพูดให้ฉันร้องไห้
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอทุ่มเทให้ฉันมากขนาดไหน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอสั่งให้ฉันตั้งใจเรียนให้ได้เกรดดีๆ
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอปากแข็ง
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอดีแค่ไหน

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอไม่เคยโกหก
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอขี้ใจร้อน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอดื้อและหัวแข็ง
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอไม่ชอบให้ใครขัดใจ
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอไม่ชอบให้ใครว่าไม่ชอบให้ใครสั่ง
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบรีดผมทั้งๆที่มันก็ตรงอยู่แล้ว

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอบ้าบอและติ๊งต๊องแค่ไหน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอแอบปากจัดเล็กๆ
ฉันจะไม่ลืมว่าเวลาเทอไม่สบายเสียงเทอจะเหมือนเป็ด
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอขี้บ่น
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอร้องเพลงได้แย่แค่ไหน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอน้ำเน่าโคตรๆเวลาอยู่กับฉัน

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยทำให้ฉันเขินเวลาเทอบอกรัก
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยทำให้ฉันร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดเพราะคิดถึงเทอ
ฉันจะไม่ลืมมาเทอเคยให้ฉันเฝ้าเวลานอนและเทอก็เคยเฝ้าฉัน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยแกล้งไม่ให้ฉันไปอาบน้ำทั้งๆที่ตัวเปียกๆ
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยนไป
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยร้องไห้และระบายเรื่องต่างๆให้ฉันฟัง

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบNice2MeetUและK-Oticมาก
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอฝังศพให้พิ๊กเก็ตพ็อกเก็ตแล้วบอกให้พ่อเทอหากุหลาบมาเซ่นมัน
แต่สุดท้าย...เทอก็ใช้กุหลาบปลอมแทน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบกุหลาบสีฟ้าและอยากได้มันมากๆ
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบสัญญาแต่ก็ผิดสัญญาบ่อยๆ
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอมีหมาชื่อไอ้ไข่ต้มแถมมันก็แสนรู้มากๆ

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยนั่งเถียงกับฉันว่าระหว่างมาชิโมโร่กะโดเรม่อนตัวไหนน่ารักกว่า
ผลจบลงที่ฉันยอมให้โดเรม่อนน่ารักกว่าทั้งๆที่มาชิโมโร่น่ารักกว่าเห็นๆ
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยเกี่ยงกับฉันว่าใครกันแน่จะวางสาย
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยนั่งบ่นให้ฉันฟังว่าง่วงๆ แต่ก็ดันไม่ยอมไปนอน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยเช็คตังให้ฉันฟังว่าตอนนี้เหลือตังค์กี่บาท
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบซุกเงินไว้ในกระเป๋าโดเรม่อน

ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบหอมแก้มเด็ก
ฉันจะไม่ลืมว่าแม้จะเป็นครั้งสุดท้ายเทอก็ยังพร่ำบอกว่าเทอรักฉัน
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอบอกให้ฉันโชคดี
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอชอบบอกว่าไม่ได้ร้องไห้ทั้งๆที่น้ำตาไหล
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอลงทุนซื้อซิมใหม่ใช้รายเดือนเพื่อโทรหาฉันคนเดียว
ฉันจะไม่ลืมว่าเทอเคยบอกว่า"จะให้เราเป็นอะไรก็ได้แต่ขออย่างเดียวอย่าเป็นพี่-น้อง"



...ฉันจะไม่ลืมว่าเราเคยรักกัน...

_____________________________

- = " My Tears " = -
8 เม.ย. 2551, 20:55 น.

ตั้งแต่ต้นจนเจ็บ

เห็นเธอกับเค้าจูงมือกันอยู่ ต้องรีบหันไปมองทางอื่น
ไม่อยากรื้อฟื้นความทรงจำ
ในวันที่ฉันเคยมีเธออยู่ ไม่เคยรู้ว่าเธอความสำคัญ
ทุกครั้งที่เธอห่วงกัน กลับมองเธอว่าคอยวุ่นวาย

เคยอธิษฐานวอนขอให้เธอกลับมา
อยากโทรไปหาเธอคงไม่อยากรับสาย
ส่งเพียงข้อความ หนึ่งคำ ว่าคิดถึงเธอมากมาย
รู้ดีเธอมีคนใหม่ ฉันควรรีบเดินออกไปให้พ้นทาง

ตั้งแต่ต้นจนมันเจ็บ ยังเก็บเอาไว้คือคำว่า รักเธอ
ต่อให้ฉันต้องทนเดียวดาย ยังไงกลับไป จะจมน้ำตา
ตั้งแต่ต้นจนมันเจ็บ กลบเกลื่อนด้วยยิ้มที่ไม่มีปัญหา
ฉันรู้ตัวดี มันเกินเยียวยา จะรักษาอาการที่มันรักเธอ (ฉันมี)

จากความผิดฉันที่มีวันเก่า ต้องชดใช้เธอด้วยความเศร้า
ต้องอยู่รับรู้ถึงความเหงา ไม่มีอีกแล้ว
เธอที่คอยห่วง คงจะสายเกินจะเสียดาย
แค่คิดใจมันก็หาย หมดทางทำให้เป็น เหมือนเดิม

เธอคนเดียวที่อยู่ในใจ ยังไม่อาจจะลบเลือนไป
ยังคงมีแต่เธอ เท่านั้น


__________________________________________________

|| >> To Be Lost << ||
7 เม.ย. 2551, 9:23 น.

ฉันทนนอนคนเดียวเปลี่ยวใจ…คืนไหนที่ลมหนาวมา
ใจมันเหมือนชาๆ ไม่รู้ว่าจะอดทนได้นานหรือเปล่า…
ฉันยืนมองตัวเองผ่านกระจกในอารมณ์สีเทา
สิ่งที่เห็นมีเพียงความเหงาเข้ามาปรกคุมรอบกาย


ไฟห้องนอน… เมื่อก่อนสะท้อนแสงเหงาสองเรานอนกอดกัน
วันนี้… ฉัน… อยู่ตรงนนี้ไม่มีเธอ… อยู่ตรงนี้ไม่ได้เจอ..อุ่นใด..ที่คุ้นเคย


ไม่รู้เลยเธออยู่ที่ไหน…กับใคร แต่ขอให้เธอได้โปรดฟังไว้ว่าคนคนนี้นั้นรออยู่
แม้หัวใจเธอเปลี่ยนไปแล้วก็รู้… แต่ฉันขอรอเธอ… จนถึงวันที่หยุดหายใจ


นั่งมองดาวดวงเดิมอยู่กลางคนรักกันเป็นร้อนพ้น.. .
อธิษฐานให้ดาวดวงนั้นเรียกเธอกลับมาซะที…
ไร้กำลังแรงกายอยู่กับความหวังที่มันหริบหรี่…
ก็ไม่รู้ในพุ้งนี้ชีวิตจะเป็นเช่นไร

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น