Fasciner {beecris} {บีคริส}

ตอนที่ 6 : Partie 6 :: Mère, épouse!! 100% [revise]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    18 มี.ค. 62

ตอน 5 ::น้ำทิพย์กับย่ารึเเม่ยาย!! (Mère, épouse!!)



     หลายวันผ่านมาพอสมควรตั้งเเต่ศิรินจับได้ว่าน้ำทิพย์หนีไปเที่ยว น้ำทิพย์ดูเหมือนจะยอมศิรินทุกอย่าง ยังเช่น ทุกๆเช้ามืดท้องฟ้ายังไม่สว่างดีนักศิรินจะปลุกน้ำทิพย์ไปขัดห้องน้ำเหมือนกับวันนี้ที่น้ำทิพย์ต้องตื่นเเต่เช้าเพื่อมาขัดห้องน้ำ
     "งื้อ...ง่วงน่ะโว๊ย!!..จะสั่งให้ขัดห้องน้ำทุกเช้าทุกวันเเบบนี้ น้ำทิพย์ไม่โอเค...เเงๆๆ" เสียงงัวเงียผสมกับน้ำเสียงงอเเงเหมือนกับเด็กหญิงน้ำทิพย์วัย 3ขวบ เสียงงอเเงของคนในห้องน้ำไม่ดังมาก เเต่คนที่ยืนเเอบฟังอยู่ที่หลังประตูได้ยินชัดเจนแน่นอน ไม่ถึงเเอบฟังก็ได้ยิน
     "ว่าไงน่ะ...หึ!!.." คนที่อยู่หลังประตูปรากฏตัวต่อหน้าคนคนงอเเง
     "คริส...เอ่อออ"  จะเเก้ตัวยังไงก็ไม่ได้พูดเเก้ตัวไปศิรินก็ต้องรู้ว่าเราโกหก เออยังไงกูก็จะโกหก 
     "เมื่อกี่ว่าไงน่ะ...ใครไม่โอเคน่ะ"  ศิรินไปอย่างงั้นเเหละ ก็เเค่อยากรู้ว่าน้ำทิพย์จะตอบเธอยังไง
     "เอ่อ...คริสเดียวบีขัดห้องน้ำก่อนน่ะ เสร็จเเล้วจะได้นอนต่อ" น้ำทิพย์พูดเปลี่ยนเลยทันที ดูเเล้วเธอง่วงอยู่พอสมควรเพราะตอนขัดห้องน้ำอยู่เนี่ยเธอไม่ได้ลืมตาเลยด้วยซ้ำ ตาสว่างเมื่องศรีภรรยามาปรากกฏตัวนี่เเหละ ฉันน้ำทิพย์ไม่ได้กลัวเมียเลย
     "ใครบอกว่าขัดห้องน้ำเสร็จเเล้วให้ไปนอนต่อ" ศิรินถามพร้อมกับกอดอกตัวเองยืนดูอยู่
     "เเละคริสจะให้บีทำอะไรอีกค่ะ....บียอมทุกอย่างอยู่เเล้วค่ะเมียขาาา" น้ำทิพย์พูดเเต่ก็ยังทำหน้าที่ของตัวเองก็คือก้มหน้าขัดพื้นห้องน้ำอย่างตั้งใจ
     "เอ่อ...ขัดห้องน้ำเสร็จก่อนเดี่ยวจะบอก" ศิรินบอกอีกคน "บีตรงนั้นคริสยังไม่เห็นไปขัดเลย ขัดทุกซอกทุกมุมด้วยน่ะ"
     "โอเคครับ  คุณหญิงศิริน" น้ำทิพย์พูดตอบเเละเธอพร้อมที่จะทำตามภรรยาสั่งทุกอย่าง 
     "มาทำเป็นพูดคุณยงคุญหญิง....เอ่ออ..คริสไปนอนรอที่เตียงน่ะ" ศิรินพูด
     "ครับผม" น้ำทิพย์ตอบรับคำบัญชา ส่วนศิรินไม่ได้ตอบอะไรเเค่เดินออกจากห้องน้ำเเละตรงไปที่เตียงของเธอ ศิรินล่มนอนลงบนเตียงเพื่อรออีกคนที่ขัดห้องน้ำอยู่ ศิรินหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้าเพราะเธอต้องลุกมาปลุกน้ำทิพย์ไปขัดห้อง ศิรินไม่ได้จะเเกล้งน้ำทิพย์น่ะ เเต่ไม่รู้ว่าช่วงนี้เป็นอะไรถึงเหม็นอะไรไปเลื่อย....เห่อ..เสียงหายใจของคนบนเตียงเริ่มที่จะสม่ำเสมอกันสักพัก ศิรินก็รู้สึกถึงเเขนที่ทับกลางลำตัวขอเธออย่าเบาๆเเละเริ่มที่ถึงเธอเข้าโอมกอด
      "บี!!..." ศิรินพรางจับเเขนอีกคนเเต่เธอก็ต้องตกใจ "บี...บีตัวร้อนมากเลยน่ะ" ใช่ตอนนี้น้ำทิพย์ตัวร้อนน่าจะเกิดจากการพักผ่อนน้อยเเละทำงานหนักๆเเต่เช้า  
     "บีตื่นก่อน...บี!!" ศิรินใช่มือบางๆของเธอเเตะที่หน้าผากของอีกคน  ศิรินรู้สึกถึงความร้อนจากหน้าผาก เธอจึงลุกจากเตียงเเละจับให้น้ำทิพย์นอนท่าที่สบายที่สุดเเละดึงผ้าห่ม ห่มให้น้ำทิพย์เธอเดินเข้าไปในห้องน้ำสักพักก็ออกจากห้องน้ำโดยถือกะละมังเล็กๆกับผ้าที่ชุบน้ำ ศิรินว่างกะละมังไว้ที่โต๊ะหัวเตียง  เธอดึงผ้าห่มที่เธอห่มให้น้ำทิพย์ออก
     “อื้อหนาว…คะ…คริสบีหนาว” คนที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นๆอยู่ โดนอีกคนดึงออกทำให้เธอรู้สึกหนาวรู้สึกเย็นขึ้นมาทันทีน้ำทิพย์นอนขดตัวกอดเเขนของตัวเองทั้งสองข้าง ศิรินเห็นเเบบนี้เธอรู้สึกผิดเอามากๆเเละเธอก็โทษตัวเองเหมือนกันที่ต้องทำให้คนที่เธอรักไม่สบาย “บีเดียวคริสเช็ดตัวให้น่ะ” ศิรินพรางใช่ผ้าที่ชุบน้ำเเล้วมาเช็ดหน้าขอกอีกคนอย่างเบามือ 
หมับ!!
“…คะ….คริสคะอย่าทิ้งบีไปน่ะ” น้ำทิพย์จับมือศิรินพรางพูดออกมาโดยไม่ลืมตา ตาหนักๆของเธอทำได้เเค่หลับตาไว้อย่างเดียว
     “คริสไม่ทิ้งบีไปไหนหลอกคะ…อยู่เฉยๆน่ะบีเดี่ยวคริสเช็ดตัวให้” ศิรินจับมือน้ำทิพย์มาว่าที่หน้าท้องน้ำทิพย์เเละเริ่มที่จะเช็ดเเขนทั้งสองข้าง เช็ดเเขนทั้งสองข้างเสร็จเธอก็เริ่มที่มาเช็ดหน้าท้องโดยส่อดมือไปใต้เสื้อ เธอเลือกที่จะไม่ถอดชุดน้ำทิพย์ออกตอนเช็ดตัวเพราะกลัวอีกคนจะหนาว ศิรินเช็ดตัวให้น้ำทิพย์เสร็จเธอก็เดินไปเก็บกะละมังเเละเดินกลับมาหาน้ำทิพย์ที่นอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มที่เธอห่มให้ 
     “หายเร็วๆนะคะ...ที่รัก” ศิรินพรางลูบผมของอีกคนอย่างเบามือเเล้วก้มลงจุ๊บที่เเหม่งของน้ำทิพย์  "คริสขอโทษน่ะที่รัก"
     ตอนนี้ก็ประมาณจะหกโมงเช้าเเล้ว ศิรินก็นั่งคิดอยู่ว่าเธอจะอยู่กับน้ำทิพย์ค่อยดูเเลน้ำทิพย์อยู่บ้านดีเเต่เธอก็ห่วงนักเรียนที่เธอสอนเพราะอีกไม่กี่วันก็ใกล้จะสอบปลายเทอมเเรกเเล้ว เธอนั่งคิดอยู่สักพักเธอก็หนักใจอยู่ไม่น้อย เเต่เธอก็ต้องหยุดความคิดของเธอลงเพราะมีสายโทรศัพท์เข้า เธอเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่โต๊ะเครื่องเเป้งเเละกลับมานั่งที่ปลายเตียง
     “ฮัลโล…ว่าไงคะพี่ธารา”  ศิรินรับสายพี่ชายสุดที่รักคนเดียวของเธอ
     ‘คิดถึงน้องสาวจึงโทรหา’ น้ำเสียงเข้มของพ่อสามี เห้ย!! พี่ชาย ต๊ายตายฉันไม่ได้เเรดดด
     “คริสก็คิดถึงพี่เหมือนกันน่ะ” เสียงเเหบๆป่นความเศร้าเล็กน้อยเเต่คนได้ยินก็รู้ว่าน้ำเสียงเเบบนี้ศิรินเป็นอะไรสักอย่างเเน่นอน 
     ‘คริส!!...เป็นอะไรรึป่าว’ ธาราถามคนเป็นน้องสาวด้วยความเป็นห่วง
     “เอ่อ..คริสไม่ได้เป็นอะไรหลอกค่ะ” ศิรินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆส่งให้พี่ชาย
     ‘เเต่น้ำเสียงนี้เหมือนคริสเป็นอะไรเลย..เอ่อ..บียังไม่ตื่นหรอ’ ถ้าน้องสาวเธอไม่ยอมบอกเธอก็จะไม่เซ้าซี้เอาความอะไร
     “เอ่อ....คือ..หลานป่วยน่ะตัวร้อนมากเลย…เเต่ตอนนี้คริสเช็ดตัวให้เรียบร้อยเเล้วไม่ต้องห่วง” ศิรินพูดด้วยน้ำเสียงให้อีกคนฟังเเล้วสบายใจ
     ‘พี่ไม่ห่วงบีมันหลอก พี่รู้ว่าบีอยู่กับคริสพี่ก็สบายใจ’ ธาราตอบกลับ
     “ค่ะ…เเละพี่มีอะไรอีกไหมค่ะเดียวคริสจะไปทำข้าวต้มให้หลาน” ศิรินเอยถามคนเป็นพี่ 
     ‘มีสิ…คือเเม่ได้โทรหาคริสบ้างไหม’ ธาราถาม
     “ไม่นิคะ ทำไมเหรอค่ะ" ศิรินถามกลับ
     ‘พี่ว่าละ…คืออย่างนี้คริสเเม่กำลังไปหาคริส ประมาณไม่ถึงชั่วโมงก็ถึงเเล้วมั้ง’ พูดถึงเเม่ทั้งสองคนเเล้วน่ะ เเม่ของเธอทั้งสองมีอายุพอสมควรเเต่เเต่งตัวนี้คือเเบบสาวอายุยี่สิบปลายๆ
     “อ้าว…จริงเหรอคะพี่” ศิรินตอบด้วยน้ำเสียงดีใจ
     ‘จริงสิ…เเละมีอีกอย่างนะคือเเม่กับบีมันไม่ค่อยถูกชะตากัน คริสก็รู้ใช่ไหม’ พูดถึงเรื่องนี่ก็อยากจะเล่าให้ฟังจังทั้งสองคนไม่ถูกกันตั้งเเต่เจอหน้ากันครั้งเเล้ว...

ย้อนไปเมื่อ 12 ปีที่แล้ว...'
     ...เด็กอ้วนตัวกลมได้เปลี่ยนการเป็นสาวน้อยสูงยาวเหมือนพ่อของเธอ เด็กหญิงน้ำทิพย์วัยนี้กำลังช่างพูดช่างเจรจาเเละที่สำคัญความรู้สึกของเธอก็ไว้พอสมควร ตั้งเเต่น้ำทิพย์หัดเดินหัดพูดได้ก็มีเเค่พ่อของเธอเเละอาศิรินคนสวยเเค่นี้ที่ค่อยดูเเล น้ำทิพย์ตอนนี้นั้นเธอจะเป็นเด็กที่ซนมากค่อยที่จะเเกล้งศิรินไม่ก็ช่วนไปเล่นด้วยเเต่นั้นทำให้ศิรินยังเคยด่าน้ำทิพย์ว่า น่ารำคาญ จะทำให้น้ำทิพย์งอลเเละจะหนีเเอบไปเล่นอยู่คนเดียวที่หน้าบ้าน ส่วนธาราไปทำงานเเต่เช้าเเละกลับก็ยังดึกมากพอให้น้ำทิพย์หลับก่อนทุกครั้ง 
     วันนี้ก็เหมือนทุกๆวันศิรินคนเป็นอาตอนนี้เรียนอยู่มหา'ลัยเเล้ว ทุกๆสี่โมงเย็นศิรินได้รับหน้าที่ไปรับจากพี่ชายของเธอให้ไปรับน้ำทิพย์กลับบ้าน กันนี้ศิรินก็ไปรับน้ำทิพย์ก่อนกลับเจ้าน้ำทิพย์ตัวน้อยก็จะอ้อนกินไอศกรีมทุกครั้ง 
    "อาคริส บีอยากกินไอศกรีมรสเเตงโมผสมนมสด" เด็กน้อยดึงชายกระโปรงของคนเป็นอาเเละมืออีกข้างชี้ไปที่ร้านไอศกรัมเจ้าเก่าเจ้าเดิม
     "นี่...น้องบี มันไม่มีรสเเตงโมผสมนมสดขายน่ะ" คนเป็นอานั่งยองๆเเละลูบเเก้มของหลานคนเดียวของเธอ "เเละอีกอย่างหนูยังไม่หายป่วยอีกด้วยน่ะ ถ้าอาซื้อให้เเละหนูอาการหนักกว่าเดิมพ่อของน้องบีเอาอาคริสตายเเน่ๆ" 
     "เเต่บีอยากกินนิ" สาวน้อยหน้ายู่ใส่คนเป็นอาเลยทั้นที พร้อมเบะปากจะร้องไห้ 
     "โอ๋ๆๆไม่ร้องน่ะค่ะเด็กดีของอาคริส" ศิรินดึงหลานตัวน้อยของเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด "ไม่ร้องน่ะ ถ้าหยุดร้องเดี๋ยวอาคริสพาไปซื้อจุ๊ปปาจุ๊ปดีมั้ย" 
     "โห่ๆ อาคริสอ่ะก็ได้ค่ะเเต่บีของเท่านี้เลยน่ะ" น้ำทิพย์ผละออกจากอ้อมกอดของคนเป็นอาเเละชูมือทั้งสองข้างต่อหน้าศิริน
     "นี่...จะเอาอาคริสจนเลยเหรอค่ะ" ศิรินส่งมือไปขยี้หัวของคนเป็นหลานเบาๆ "หลานใครเนี่ยร้ายจัง ไปกันค่ะ" ศิรินจูงมือหลานสาวตัวน้อยไปซื้อของที่ต้องการเเละตรงกลับบ้านกันเลยเพราะว่ากลัวจะมืดค่ำเอา
     พอกลับถึงบ้านศิรินก็พาเจ้าตัวเเสบขึ้นไปอาบน้ำทำการบ้านเเละมาทานข้าว ทานเสร็จศิรินจะปล่อยให้น้ำทิพย์เล่นอยู่ที่ีหน้องนั่งเล่นเหมือนทุกวันส่วนตัวเองก็จะไปอาบน้ำ
     "บีเล่นอยู่นี้ก่อนน่ะ เดี๋ยวอาไปอาบน้ำก่อน" ศิรินบอกเด็กน้อยเสร็จเธอก็ขึ้นไปจัดการเรื่องสวนตัวของตัวเอง
     น้ำทิพย์ตอนนี้เธอนั่งเล่นตุ๊กตาอยู่ที่หน้าโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่น
     "สวัสดีจ๊ะน้องสาว" น้ำทิพย์ใช่ตุ๊กตาผู้หญิงผมยาวทำท่าพูดคุยเธอใช่เสียงเข้ม "สวัสดีค่ะพี่" เสียงสองก็มา เธอสั่งเล่นตุ๊กตาพูดคุยอยู่สักพักมีเสียงดังอยู่หน้าประตู ทำให้เธอคิดว่าพ่อของเธอกลับมาเเล้ว เด็กน้องวิ่งตรงไปหาประตูบ้านพร้องกลับเปิดมันออกมา...อ้าว...ไม่ใช่พ่อของเธอเเต่กลับเป็นผู้หญิงสูงวัยที่เเต่งตัวทำท่าทางเหมือนเด็กยี่สิบกว่าๆ เด็กน้อยทักทายเป็นประโยคเเรกว่า
     "ยายมาผิดบ้านเเล้วค่ะ" จบประโยคเด็กน้อยก็ปิดประตูใส่ดังปัง!! มารยาทไม่ดีเลยน้องบีเดี๋ยวให้อาคริสจัดการซ่ะดีมั้ย? หลังน้ำทิพย์ปิดประตูเเล้วเสียงประตูก็เคาะปังขึ้นมาอีก
     "นี่ยายมาผิดบ้านเเล้ว" น้ำทิพย์เปิดประตูอีกครั้ง
     "หยุดก่อนไอ้เปี๊ยก" เสียงของหญิงวัยกลางพูดขึ้นพร้อมกับเเทรกตัวเข้ามาด้านในตัวบ้าน "ฉันมาถูกบ้านเเล้ว"
     "ยายเเก่นี้...นี้มันบ้านพ่อกับอาของฉันน่ะ" น้ำทิพย์เดินตามหญิงวัยกลางคนเข้ามาในห้องนั่งเล่น "ออกไปเดี๋ยวนี้น่ะ!!"
     "หยุดพูดวาจาน่าเกลียดเดี๋ยวนี้" หญิงวัยกลางคนเอยบอกน้ำทิพย์พร้อมกับนั่งลงมราโซฟาตัวยาวของบ้าน "นี้!! ธารากับยัยคริสไม่สั่งไม่สอนเลยหรือไง ทำไมพูดจาน่าเกลียดเเบบนี้ไม่มีมารยาทกับผู้หลักผู้ใหญ่เลย" 
     "หยุดว่าบีน่ะ!" น้ำทิพย์เดินมายืนต่อหน้าเเละชี้หน้าหญิงคนนั้นอย่างเอาเรื่อง "พ่อกับอาคริสสั่งสอนบีมาดี เเต่คุณก็ไม่สมควรที่จะเข้าบ้านคนอื่นก่อนได้รับอนุญาติเเละยังมาด่าเจ้าของบ้านอีก ดีน่ะบีไม่โทรเเจ้งตำรวจก็ดีเเค่ไหนเเล้ว"
     "พูดจาได้ดีนิ เเต่ฉันสามารถเข้าบ้านนี้ได้ตลอดอยู่เเล้ว" หญิงวัยกลางคนวางกระเป๋ากระดาษไว้บนโต๊ะตรงหน้าเธอ "นี่อ่ะ ของฝากฉันซื้อมาให้"
     "บีไม่จำเป็นต้องรับมัน" น้ำทิพย์กอดอกเเล้วเมินหน้านี้กระเป๋ากระดาษนั้น "เราไม่เคยรู้จักกันเเละเราเพิ่งเจอกันเมื่อ 2 นาทีที่เเล้วเเละยายก็เป็นคนบุกรุกบ้านหนู"
     "หยุดพูดว่านี้เป็นบ้านเธอ" หญิงวัยกลางคนยิ้มให้อย่างชอบใจ "เดี๋ยวเธอก็รู้ว่าฉันคือใครเเต่หนูหยุดเรียกฉันว่ายายเเละช่วยรับของฝากฉันด้วย"
     "ก็ได้ เเต่ถ้าหนูรับของเเล้ว ยา....คุณช่วยออกจากบ้านบีด้วย" น้ำทิพย์เธอเป็นเด็กฉลาดพอ "โอเคไหม?"
     "โอเค เเต่ลองดูของฝากฉันก่อนดีมั้ย" หญิงวัยกลางคนชี้ไปที่กระเป๋ากระดาษ น้ำทิพย์ไม่ได้ตอบอะไรเธอพยักหน้าเป็นกว่าตอบตกลง 
     เด็กน้อยนั่งลงข้างๆของหญิงวัยกลางคนคนนั้น เธอหันไปมองหน้าของคนข้างๆเธอก่อนที่จะหันกลับไปมองกระเป๋ากระดาาใบนั้น น้ำทิพย์เอื้อมมือของเธอไปดึงกระเป๋ากระดาษใบนั้นมาอยู่ตรงหน้าของเธอเอง เธอเปิดออกดูช้าๆเเต่ก็หันไปมองหญิงวัยกลางคนคนนั้นอีกครั้งอยู่สักพักเธอก็กลับมาจ้องมองกระเป๋าการดาษใบนั้น เธอเปิดมันออก 

กรี๊ด!!!

     กระเป๋ากระดาษใบนั้นลอยข้ามหัวหญิงคนนั้นใป ส่วนน้ำทิพย์ตอนนี้ก็กรี๊ดร้องเเละร้องไห้ทำให้คนเป็นอาที่ทำงานอยู่บ้านบนต้องรีบวิ่งลงมาดูหลานสาวคนเดียวของเธอ 
     "บี!! เเม่!!" ศิรินวิ่งถลาเข้ากอดคนเป็นหลานที่นั่งร้องไห้จนตัวสั่น "เเม่บีเป็นอะไร เเม่ทำอะไรหลาน"
     "เปล่า เเม่ไม่ได้ทำ" หญิงวัยกลางคนปฏิเสธ "เด็กนี้มันเพี้ยน"
     "กรี๊ด!! บ..บีกลัว" เด็กน้อยกอดคนเป็นอาเเน่น "ไม่เอาบีกลัว เอามันออกไป" น้ำทิพย์ชี้ไปที่ถุงกระดาษใบนั้น 
     "ไม่ร้องน่ะเด็กดีของอา" เเละในขณะนั้นธาราได้กลับบ้านมาพอดี เขาวิ่งเข้ามาในบ้านเพราะเขาได้ยินเสียงลูกสาวสุดที่รักของเขากรี๊ดร้อง เขาวิ่งเข้ามาหาลูกสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของน้องสาวเเละเขาก็พาเจ้าตัวน้องที่กรี๊ดร้องไม่หายพาขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อที่จะทำให้เด็กน้องสงบลง 
     ตอนนี้ในห้องนั่งเล่นเหลือเเค่ศิรินกับหญิงวัยกลางคนที่ศิรินเรียกหล่อนว่าเเม่ ศิรินเดินไปหยิบกระเป๋ากระดาษใบนั้นเปิดมาออกดูเธอก็ตกใจเล็กน้องเพราะกระเป๋ากระดาษใบนั้นมีงูปลอมตัวใหญ่อยู่ในนั้น ศิรินรู้ดีว่าน้ำทิพย์กลัวงูมารกเเละทำไมหญิงวัยกลางคนคนนั้นถึงรู้ล่ะเพราะว่าเธอเคยเล่าเรื่องบีกลัวงูให้หญิงคนนั้นฟัง นี้เเละเป็ยสาเหตุที่ทำให้น้ำทิพย์ไม่ถูกคอกับผู้เป็นเเม่ของพ่อ


ในปัจจุบัน
     “คะ…คริสรู้คริสจะไม่ให้บีอยู่กับเเม่ตามละพังเเน่นอนคะ” ศิรินตอบกลับ
     ‘โอเคงั้นเเค่นี้ก่อนน่ะ ไว้ว่างๆจะไปหาเเละฝากบอกบีว่าคิดถึงด้วยน่ะ’ ธาราพูด
     “ค่ะ” ศิรินพูดจบสายก็ถูกตัดไป เธอก็กลับเข้ามาในความคิดเก่าอีกครั้งเเละเพิ่มเรื่องอื่นอีกด้วย 
     ศิรินหันมองน้ำทิพย์อีกครั้งน้ำทิพย์ยังนอนขดอยู่ท่าเดิม  ศิรินมองอยู่สักพักเธอก็ตัดสินใจเดินลงไปทำข้าวต้มที่ครัวเธอต้องเพิ่มจำนวนข้าวต้มเป็นสามคนเพราะอีกไม่นานเเม่ของเธอก็จะมาเเล้ว ศิรินยุ่งอยู่ในครัวพักใหญ่เลยที่เดียวเธอมั่วเเต่ก้มหน้าก้มตาทำ เธอไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าท้องฟ้าเริ่มสว่างเเล้ว  เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้ศิรินสนใจกับประตูเธอเดินออกไปเปิดประตูช้าๆ เธอเปิดออกมาคนที่อยู่หลังประตูก็ไม่ใช่ใคร เเม่ของเธอนั้นเอง
     “เเม่..”  ศิรินตะโกนพร้อมกับวิ่งเข้ากอดเพราะความคิดถึงที่ไม่ได้เจอกันนาน
     “ร้องให้ทำไหมเนี่ย” เสียงของคนวัยกลางคนเอยถามคนเป็นลูกสาว
     “ก็คริสคิดถึงเเม่นิ ไม่ได้เจอเกือบปี” ศิรินพรางผละกอดออกเเละมองหน้าคนเป็นเเม่
     “จ้า…เเละไม่นึกจะชวนเเม่เข้าบ้านหน่อยเหรอ” ศิริพรเอยจบศิรินก็พาคนเป็นเเม่มานั่งที่โซฟากลางบ้าน
     “เเม่ค่ะหิวหรือยังค่ะคริสทำข้าวต้มไว้” ศิรินถามคนเป็นเเม่ของตน
     “เเม่ยังไม่หิวเลย” ศิริพรตอบ
     “งั้นหนูไปเอาน้ำมาให้น่ะคะ” ศิรินพูดจบเธอก็เดินเข้าไปในครัว ตอนนี้เหลือเเค่ศิริพรที่นั่งอยู่ที่โซฟา ศิริพรเธอมองไปลอบๆห้องจนไปสะดุดกับอะไรบางอย่างที่มีผ้ามีขาวปิดบังอยู่ที่ชั้นใต้โต๊ะหน้าโซฟา ศิริพรพรางใช่มือของเธอจับผ้าออก สิ่งที่พบก็ทำให้เธอตกใจเป็นที่เรียบร้อย
     “คริส!!!” เสียงตะโกนดังทำให้ศิรินที่อยู่ในห้องครัวรีบวิ่งออกมาโดนถึงเเก้วกับขวดน้ำ
     “มีไรเเม่” ศิรินถามด้วยความตกใจ
     “นี้มันคืออะไร…คริสเเม่ไม่เคยสอนให้ลูกเป็นคนเเบบนี้น่ะ” ศิรินมองไปที่มือของศิริพรที่ถืออะไรบางอย่างอยู่ ‘ชิบหา…เเล้วไหม ไอ้บี!!! ให้เอาไปทิ้งยังไม่ไปทิ้งอีกหรอ เดียวเจอกันน้ำทิพย์!!’ ศิรินเเค่คิดในใจ
     “เอ่อ…มะ…มันไม่ใช่ของคริสค่ะ” ศิรินพูดความจริงออกไปก็ หนังสือโป๊ มันไม่ใช่ของเธอนิ จ้างเธอดูจ้างเธอซื้อเป็นร้อยๆล้านเธอก็ไม่เอ่า
     “ถ้ามันไม่ใช่ของคริสเเละมันจะไปเป็นของใครได้” ‘ก็ของไอ้บี น้ำทิพย์ไงเเม่!! ลูกสาวของลูกชายสุดที่รักของเเม่ไง!!’ ก็เเค่คิดในใจ
     “…….” ศิรินก้มหน้าก้มตาเเละไม่ได้ตอบอะไร
     “อ่อ…หรือว่าลูกไม่ได้อยู่คนเดียว” ศิริพรถามอย่างคาดโทษ
     “ค่ะ” ศิรินตอบเเค่สั้นๆ
     “มันเป็นใ….” ศิริพรยังพูดไม่จบก็มีเสียงเหมือนคนตกบันได 
     “บี!!...” ศิรินรีบวิ่งออกไปดูทันทีก็พบน้ำทิพย์นั่งพับเพียบหลับตาอยู่ที่พื้นเเละตรงหัวเข่าก็มีลอยซ่ำของการกระเเทก
     “..ฮึก…คริสบีปวดหัว…ฮึก…บีเจ็บ” คนที่นั่งอยู่พูดออกมากด้วยความเจ็บพร้อมกับปล่อยน้ำตาเป็นสาย ศิรินมาถึงเธอก็วิ่งเข้าไปกอดน้ำทิพย์ทันที
     “บี…จะลงมาทำไมเนี่ย บีป่วยอยู่น่ะลงมาก็ได้เรื่องเลยเห็นไหม” ศิรินพูดด้วยความเป็นห่วงคุณสามี เธอกอดน้ำทิพย์พร้อมกับลูบผมของอีกคนอย่างเบามือ
     “ก็บีตื่นมาเเล้วไม่…ฮึก…จะ…เจอคริสบีคิดว่าคริสจะทิ้งบีไป” น้ำทิพย์ก็ยังร้องไห้อยู่อย่างนั้น
     “คริสอยู่นี้เเล้วน่ะ ไม่เอาไม่ร้องน่ะเดี๋ยวคริสทำเเผลให้ มาค่ะ” ศิรินพรางประคองน้ำทิพย์เดินไปที่โซฟาตัวเดิมโดยมีศิริพรยืนดูเหตุการณ์อย่างสงสัย ศิรินพาน้ำทิพย์ไปที่โซฟาเสร็จเธอก็เดินไปเอากล่องพยาบาล ส่วนศิริพรเดินเข้ามานั่งกับน้ำทิพย์ 
     “ว่าไงหลานรัก!!” น้ำทิพย์ที่นั่งก้มหน้ารอศิรินเธอก็ได้ยินเสียงอันชั่วร้ายเธอจำได้ดีเธอรู้ว่าเป็นใคร
     “คุณย่า....” น้ำทิพย์ไม่รู้ว่าศิริพรมา ถ้าศิริพรไม่ทักเธอก็ไม่รู้ว่าศิริพรมา ก็ไม่เห็นนิอ้อนเมียอยู่
     “เจอหน้ากันไม่รู้จะทักทามเลยเหรอ..หลานรัก!!” เหมือนศิริพรยั่วโมโหน้ำทิพย์เล่น
     “หวัสดีคะ!!” น้ำทิพย์พูดสั้นๆเเล้วก็กลับมาก้มหน้าเหมื่อนเดิมเพราะเธอปวดหัวเเละเจ็บที่หัวเข่าที่เป็นลอยสีม่วง
     “โตเป็นควายล่ะ ยังสำออยอีกมันเจ็บจนจะตายเลยเหรอ” ศิริพรพูด
     “…….” น้ำทิพย์ได้ตอบอะไร เเต่ถ้าปกติเเล้วน่ะเถียงคำตอบคำเลยเเหละหรือเรียกว่าเถียงคําไม่ตกฟากมากกว่า
     “ไม่เจอกันนาน นิสัยดีขึ้นน่ะ!! คิดว่ายังเป็นหมาเหมือนเมื่อก่อน” ยั่วเข้าไป
     “พอดีบีไม่ใช่หมาไงเลยไม่อยากกลับไปกัดกับหมาอีก” น้ำทิพย์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเเต่ก็ยังก้มหน้าอยู่อย่านั้น ศิริพรได้ยินที่น้ำทิพย์พูดมันทำให้เธอไม่พอใจเเต่ก็ต้องเก็บไว้เพราะลูกสาวของเธอกำลังเดินเข้ามา
     ศิรินถือถาดที่มีกล่องพยาบาลกับข้าวต้มหนึ่งถ้วยเเละน้ำเปล่า ศิรินพรางว่าถาดที่โต๊ะเเละเอยขึ้น
     “เเม่ค่ะ คริสว่าเเม่ไปทานข้าวเช้าได้เเล้วน่ะเดี๋ยวเเม่ต้องกินยาไม่ใช่เหรอค่ะ” ศิรินถามคนเป็นเเม่ด้วยความเป็นห่วง
     “อืม…เดี๋ยวเเม่ไปทานดีกว่าเดี๋ยวกินยาไม่ตรงเวลา”  ศิริพรพูดจบเธอก็ลุกเข้าไปในครัว
     ตอนนี้เหลือเเค่ศิรินกับน้ำทิพย์ เป็นน้ำทิพย์ที่เปิดปากก่อน
     “คริสค่ะ คริสทำไมไม่บอกว่าคุณย่าจะมา” น้ำทิพย์เงยหน้ามองอีกคน
     “คริสไม่รู้ พ่อบีพึ่งโทรมาหาคริสเมื่อเช้า” น้ำทิพย์ไม่ได้ตอบอะไร ศิรินทำเเผลให้น้ำทิพย์เสร็จเธอก็ค่อยป้อนข้าวต้มน้ำทิพย์ 
     “คริสบีอิ้มเเล้ว” น้ำทิพย์บอก
     “งั้นกินน้ำ เเละนี่ยา” น้ำทิพย์ปล่อยยาเข้าปากเเละตามด้วยน้ำศิรินเก็บของเสร็จเธอพาน้ำทิพย์ไปนอนบนห้องเเละพร้อมบอกกับอีกคนว่า
     “บี ตอนนี้คุณย่าอยู่บีต้องเรียกคริสว่าอาน่ะ” ศิรินพูดขึ้น
     “ค่ะ…คะ..อาคริสบีไม่อยากเจอคุณย่าอ่ะ” น้ำทิพย์บอก
     “บี…คริสรู้ว่าบีไม่ชอบคุณย่าเเละนั้นก็เเม่คริสน่ะ เค้ามาอยู่กับเราไม่กี่วันก็คงกลับ” ศิรินพูดพร้อมกับส่งมือไปลูบเเก้มของคนเป็นหลานเบาๆ
     “ค่ะ...เเละวันนี้อาคริสไม่ไปโรงเรียนเหรอ” น้ำทิพย์เอยถามขึ้น
     “จะไปได้ไงก็บีป่วยทั้งคน ปล่อยให้อยู่กับคุณย่าก็คงต้องฆ่ากันเเน่ๆ” ตอนที่ศิรินพูดเธอไม่ได้มองหน้าน้ำทิพย์เลยเเละหันมามองอีกที่น้ำทิพย์ก็หลับไปซ่ะเเล้ว “หายไวๆน่ะคะ ก็ได้มาเครียเรื่องหนังสือโป๊กัน” ศิรินพูดจบก็ก้มลงจุ๊บเหม่งเเละเกินออกจากห้องไปปล่อยให้คนที่ป่วยได้พักผ่อน
     ยามเย็นของวันนั้น ในห้องครัวขนาดกลางมีเสียงสองสาวที่ช่วยกันทำเย็นอย่างมีความสุขมีเสียงขำเสียงหัวเราะดังขึ้นมาเป็นระยะๆทำให้คนป่วยที่นั่งรออยู่โต๊ะอาหารถึงขั้นเบะปากทันที มันก็น้อยใจเหมือนกันน่ะ ตั้งเเต่ที่คุณย่าหรือเเม่ยายมาเธอก็เหมือนเป็นส่วนเกินมาทันที่ เพราะศิรินไม่ค่อยสนใจเธอมากเท่าไหร่ ถึงบางครั้งที่เธอนอนพักอยู่บนห้องศิรินจะเข้ามาดูอาการบ้าง เเต่เราก็ได้คุยกับไม่ถึงห้าประโยชน์เลยด้วยซ้ำ น้ำทิพย์นั่งจองศิรินที่อยู่กับเเม่ยายเธอด้วยความหมั่นไส้อยู่สักพักศิรินก็เดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับคัพเค้กสีหวาน
     “บี อาทำคัพเค้กมาให้ ดูดิน่ารักไหม” ศิรินพรางนั่งเก้าอี้ตรงข้ามน้ำทิพย์พร้อมกับชูคัพเค้กต่อหน้าอีกคนเเต่อีกคนกลับหันหน้าหนี “บีเป็นอะไร ยังไม่หายปวดหัวเหรอ” ศิรินพรางว่างคัพเค้าเเล้วเดินอ้อมโต๊ะไปฝั่งเดียวกับอีกคน
     “……” น้ำทิพย์ก็ยังไม่ตอบ ส่วนศิรินที่เดินมาฝั่งเดียวกับน้ำทิพย์เเล้วเธอก็พรางใช่หลังมือของเธอเเตะที่หน้าผากน้ำทิพย์เพื่อพิสูจณ์ว่าตัวยังร้อนอยู่รึเปล่า เเต่อีกคนกับปัดมือออก
     “บี เป็นอะไรบอกคริสสิ” ศิรินรู้เเล้วว่าอีกคนนั้นต้องงอลเธอเเน่ๆเธอเลยก้มกระซิบให้ได้ยินกันเเค่สองคน
     “งอล” เธอพูดออกด้วยน้ำเสียงอันหน้าส่งสาร น่าส่งสานจริงจริ๊งงง
     “เรื่อง…?” ศิรินพูดออกมาพร้อมกับนั่งเก้าอี้ข้างๆอีกคน
     “ก็ตั้งเเต่เเม่ยา..!! เอ้ย..คุณย่ามาคริสก็ไม่สนใจบีเลย บีก็มีหัวใจน่ะ” น้ำทิพย์ทำหน้ายู่ใส่
     “โอ๋เอ๋…ไม่งอลน่ะก็คริสไม่ได้เจอเเม่นานนิ” ศิรินพรางให้มือบางทั้งสองข้างขึ้นมาประคองหน้าอีกคนเเต่อีกคนยังทำหน้ายู่ใส่เธออยู่เลย “คริสต้องทำอย่างไง บีถึงจะหายงอลคริสน่ะ คุณสามีจอมขี้งอล”
     “จุ๊ป” ศิรินสายหัวเล็กน้อยเมื่อได้ยินอีกคนให้เธองอลโดยวิธีเเบบนี้
     “เเม่อยู่น่ะบี” ศิรินบอก
     “เเล้วไงบีไม่เเคร์นิ ถ้าคริสเเคร์คริสก็ไม่ต้องมาง้อบีก็ได้” น้ำทิพย์พูดจบเธอก็ลุกเเละเดินขึ้นห้องไปโดนไม่สนใจเสียงศิรินที่เรียกเธอเลย
     ในห้องครัวศิริพรที่ทำอาหารอยู่นั้นเธอก็เห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง สำหรับเธอเเล้วเธอสงสัยน่ะว่าทั้งสองคนเป็นอะไรกัน ถ้าสองคนนั้นมีอะไรที่ลึกซึ่งมากกว่าอากับหลานเธอก็ไม่อยากขัดอะไรน่ะ ถึงเธอจะไม่ชอบหลานคนนี้เลยเเต่เธอก็มีหลานคนเดียวนิ คนที่มีปัญหาก็ไม่ใช่ศิริพรเเล้วเเต่ต้องมีปัญหากับธารามากกว่าเพราะศิริพรรู้มาว่าลูกชายคนโตของเธอเนี่ย เคยบอกกับเธอว่า เขากำลังติดต่อเพื่อนสนิทของเขาให้มาเเต่งงานกับน้องสาวของเขาก็คือศิริน ส่วนลูกสาวของเขาก็ยังเด็กอยู่ไม่อย่างไห้เกี่ยวกับเรื่องเเบบนี้สักเท่าไหร่
     ศิริพรเธอเดินออกมาจากห้องครัวเพื่อเดินเข้าไปหาลูกสาวที่ยืนมองเเผ่นหลังน้ำทิพย์ที่เดินหนีศิรินไปพร้อมกับเสียงเรียกชื่ออีกคน
     “มีอะไรกันลูก เสียงดังเชียว” ศิรินพรถาม
     “ก็คริสเอาอัพเค้กมาให้หลานเเต่ไม่รู้ว่าหลานเป็นอะไรอยู่ดีๆก็เดินงอลขึ้นห้องเลย” ศิรินรู้ว่าน้ำทิพย์งอลเธอเรื่องอะไรเเต่เลี่ยงที่จะไม่พูดมันออกไปเพราะเธอกลัวศิริพรจะให้เราสองคนเเยกกันอยู่เเบบนี้ศิรินจะอยู่อย่างไรเหล่าาา…
     “ให้เเม่ไปคุยกับบีมันให้ไหม” ศิริพรเอย
     “ไม่ดีกว่าค่ะ เดี๋ยวคริสเคลีร์ยกับหลานเอง” ศิรินปฎิเสธทันที พร้อมกับยิ้มหวานให้ไป เเต่ในสายตาคนเป็นเเม่อย่างศิริพรเเล้วที่ศิรินยิ้มมันก็เเค่ยิ้มเเห้งๆส่งให้เธอเท่านั้น
     “งั้นก็ขึ้นไปดูหลานเถอะ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเเม่ทำอาหารเย็นต่อถ้าเสร็จเดี๋ยวไปเรียก” ศิรินเธอไม่ได้ตอบอะไรเเค่พยักหน้าให้กับคนเป็นเเม่เเละเดินขึ้นห้องตามน้ำทิพย์ไป ส่วนศิริพรเธอก็กับมาทำหน้าที่อย่างเก่าก็ที่ห้องครัวที่เดิมนั้นเเหละ
     ศิรินก้าวขาเรียวๆของเธอมาขึ้นขั้นบันไดขั้นบนสุดเธอก็เดินเลี้ยวซ้ายห้องริมสุดจะมีประตูสีขาวบานใหญ่กันขว้างไว้ศิรินตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปเธอก็พบอีกคนนั้นนั่งที่โซฟาสีดำเเละที่โต๊ะหน้าโซฟามีกล้องสีเเดงเเละข้างๆกล้องจะมีกองหนังสือประมาณ 5-6 เล่ม ไม่ขอบอกว่าหนังสืออะไรไปเดาเองน่ะว่าคุณหลานบี น้ำทิพย์เนียชอบอ่านหนังสืออะไร????...อืม…..จ๊าา
     ศิรินเดินเข้าไปใกล้ๆน้ำทิพย์มากขึ้นเลื่อยๆนั้นจะทำให้เธอโกรธมากขึ้นเพราะกองหนังสือโป๊เเละในกล้องสีเเดงที่น้ำทิพย์เปิดไว้เธอเห็น ‘เซ็กซ์ทอยสองด้านเเละกุญเเจมือ’ เเต่ศิรินต้องเก็บอาการไว้เพราะอีกคนยังงอลเธออยู่
     เสียงในห้องตอนนี้ไม่มีเสียงสนทนาพูดคุยอะไรเลยจนได้ยินเสียงเเอร์เบาๆเเละตอนนี้ศิรินย้ายตัวเองมาโซฟาเดียวกับอีกคนเธอนั่งลงข้างๆเเต่สายตาก็ยังจดจ้องอยู่ที่กล่อง ความคิดของศิรินตีกันไปหมดเพราะความกลัวก็คนมันไม่เคยนิไม่เคยที่จะอยากจะใส่อุปกรณ์เเบบนี้ด้วย…เเต่อีกความคิดคือ…อืมมันก็น่าลองน่ะ…อ๊าาา…
     ส่วนน้ำทิพย์เห็นตั้งเเต่ศิรินเข้ามาเธอก็ยังนั่งมองของในกล่องนั้นเช่นกันเเต่ใบหน้าเธอมียิ้มชั่วร้ายกับเเผนของเธอนี้บางๆๆ 
     “บะ..บีขา..” เสียงของคนตัวเล็กดังขึ้นเพื่อไม่ให้บรรยากาศห้องเงียบเหมื่อนเดิม…ก็มันอึดอันอ่ะ… “คือ…คริสอยากลอง...ซะ..เซ็กซ์ทอยน่ะ” ศิรินพูดออกมาด้วยความเขินเล็กน้อย หน้าเธอเเดงไปหมดเเดงเป็นลูกมะเขือเทศเลยเเหละ ส่วนน้ำทิพย์ที่ได้ยินก็เเปลกใจเล็กน้อยที่ร่างเล็กพูดเเบบนั้นเเต่มันเข้าทางเธอมากๆๆ
     “นี่คือการง้อ??” น้ำทิพย์ก็ต้องถ่อมตัวบ้างไรบ้าง
     “ค่ะ....” ศิรินตอบเสียงเบาบาง
     “ถ้าเป็นการง้อก็….ไม่ค่ะ!!”  น้ำทิพย์พูด
     “น่ะค่ะ…บีขาาา..เลิกงอลได้เเล้วน่ะ..อ๊าา…อื้อ…” ตอนนี้ศิรินได้มานั่งครอมตักของอีกคนเเล้วพรางสายสะโพรกวนไปเวียวมาเเละพร้อมครางเพื่อจะปลุกอารมณ์น้ำทิพย์ เเต่ความจริงที่เธอไม่รู้คือน้ำทิพย์เธอมีอารมณ์ตั้งนานละ…อ๊า555ชอบๆๆๆ >///<
     “รู้ไหมว่าคริสทำเเบบนี้จะทำให้คริสไม่ได้กินข้าวเย็น” น้ำทิพย์พูด
     “รู้สิค่ะ เเต่คริสไม่ชอบที่บีเป็นเเบบนี้…อ๊าา” ศิรินตอบ
     “คริส…บีว่าหยุดครางตอนพูดได้ไหม” น้ำทิพย์บอกอีกคนเพราะถ้ายังทำอยู่มันจะทำให้น้ำทิพย์ทนไม่ไหว
     “บีไม่ชอบเหรอค่ะ” ศิรินถามเสียงหวาน
     “ชอบสิ ชอบมาก” สายตาเเละท่าทางน้ำทิพย์กับดูเเล้วหื่นมากกว่าเก่า
     “งั้นจะรออะไรคะ คริสจะครางให้ฟังทั้งคืนเลย” ตัดไปที่เซ็กซ์ทอยในกล่อง..เเฮร่ๆๆๆ

เอ็นซีตัวโตๆๆ  #รุนเเรง

     ในครัวตอนนี้ศิริพรก็ยุ่งกับอาหารเย็นอย่างเต็มทีจนฟ้าเริ่มมืดนิดๆๆทุกอย่างมันก็เสร็จเรียบร้อย เธอทิ้งตัวเองนั่งกับเก้าอี้ที่อยู่ในครัวนี้เเหละ เธอรู้สึกเหนื่อยๆ ก็อยู่ที่บ้านของเธอก็มีเเม่บ้านค่อยทำให้เธ เเละอีกอย่างเธอก็เเต่เเล้วด้วย เธออายุ  60 เเล้วเเต่เธอเป็นคนรักสุขภาพรูปร่างหน้าตาก็อยู่ประมาณ 30 ต้นๆ เธอนั่งพักคิดเรื่องที่เธอจะจ้างเเม่บ้านสักสองสามคน 
     ศิริพรเธอตัดสินใจลุกเเละเดินขึ้นไปหาลูกสาวกับหลา เเต่เธอก็ต้องชักงักเมื่อได้สินเสียงศิรินกีดร้องเธอจึงรีบวิ่งขึ้นไปดูอย่างไว ศิริพรมาถึงกับพบกับประตูหน้าห้องที่เปิดนิดๆๆ ยิ่งเธอเดินเข้าใกล้ประตูนั้นเท่าไหร่เธอจะได้ยินเสียงอย่างชัดเจนว่าในห้องนั้นเขากำลังเล่นศึกฆ่าฟันกันอย่างดุเดือด ศิริพรเธอยืนอยู่หน้าประตูเธอไม่กล้าที่จะเเอบดู เธอจึงรีบเดินลงมาอยู่ที่ครัวเหมือนเดิมเเต่เสียงนั้นกับติดหูไม่จางหาย
     “ฉันไม่ว่าอะไรหรอกน่ะ เเต่ต้องไปเคลีร์ยกับพี่ชายเธอเองละยัยคริส” ศิริพรดูออกมาด้วยความเหนื่อยๆ เย็นนี้เธอต้องกินข้าวคนเดียวเเน่นอน



.............................

Talk :: จะบอกว่าเอ็นซีของไรท์มันรุนเเรงเลยขอตัดออกเพราะมันเคยถูกเเบนมาเเล้ว  เเต่ฟินค่ะ >///< 
สายบาปว่าไงจ๊ะ....
ปร.เเก้ใหม่ + พล็อตอดีต
#หลานบีกับอาคริส
............................
.
.
.
.



.
.
.



.
.
.
Bee Namthip
.
.
.



.
.
.
Cris horwang
.
.
.



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

879 ความคิดเห็น

  1. #876 Jane1001 (@Jane1001) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 02:29

    ยังทันอยู่มั้ยอะ ตามหามานานมากอะเรื่องนี้อะ

    diamond230735@gmail.com

    #876
    0
  2. #833 KyuryuMinmo (@KyuryuMinmo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:23
    ทันมั้ยยง่ะ

    nong32327@gmail.com
    #833
    0
  3. #832 KyuryuMinmo (@KyuryuMinmo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:23
    ทันมั้ยยง่ะ

    nong32327@gmail.
    #832
    0
  4. #830 bbeecriss (@bbeecriss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 07:32
    ขอออออออ
    kie5846908@gmail.con
    #830
    0
  5. #825 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 22:19
    เพิ่งตามมาอ่านค่ะ ขอด้วย
    peanut_yc@hotmail.com
    #825
    0
  6. #800 penkondee (@penkondee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 11:17
    พึ่งเข้ามาอ่านง่าา ;;-;; gigibabyshark@gmail.com
    #800
    1
    • #800-1 Nonameshine (@NoName22444) (จากตอนที่ 6)
      26 ตุลาคม 2561 / 22:46
      เข้ากลุ่มเลยๆๆ
      #800-1
  7. #799 Pairnawarat (@Pairnawarat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:40
    พึ่งเข้ามาอ่านน ขอตอนนี้ทันมั้ยคะ

    nungpairry@gmail.com
    #799
    3
    • #799-1 Nonameshine (@NoName22444) (จากตอนที่ 6)
      26 ตุลาคม 2561 / 22:54
      เข้ากลุ่มเลยครับ
      #799-1
  8. วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:08
    เราเพิ่งมาขอด้วยคนทันไหม
    kwannarang7491@gmail.com
    #798
    1
    • #798-1 Nonameshine (@NoName22444) (จากตอนที่ 6)
      25 ตุลาคม 2561 / 19:16
      เข้ากลุ่มเลยครับ
      #798-1
  9. #780 m1room211 (@m1room211) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:23
    ขอ NC หน่อยจิไร์&#128513;&#128513;ddtgj25589@gmail.com
    #780
    0
  10. #772 Phorntip0523 (@Phorntip0523) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 19:04
    ขอด้วยค่ะ praewphorntip
    #772
    1
    • #772-1 Phorntip0523 (@Phorntip0523) (จากตอนที่ 6)
      17 มิถุนายน 2561 / 19:05
      Praewphorntip@icloud.comค่ะ
      #772-1
  11. #771 Ruttiyapron (@Ruttiyapron) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 15:24

    ขอด้วยจิ ยังทันไหม

    2547ruttiyapron@gmail.com

    #771
    0
  12. #769 กุลปริยา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:23

    ไรท์ขอด้วยจิ

    Kulpreya2549za@gmail.com

    #769
    0
  13. #768 SomNongnapas (@SomNongnapas) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    ขอncหน่อยค่าา SomNongnapas@hotmail.com
    #768
    0
  14. #767 Mamy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 15:00
    ขอด้วย mamypoko_2@hotmail.com
    #767
    0
  15. #765 B.bellwara1156 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 13:25
    <p>ไรท์จ๋าาขอ nc ด้วยค่า</p><p> B.BellWaralin1156@hotmail.com</p>
    #765
    0
  16. #762 Supaporn Pinthong (@janexer) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 20:55
    ขอ nc หน่อยจิไรท์ jane12621@gmail.com
    #762
    0
  17. #761 nnissreenn (@nnissreenn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 14:01
    ขอncด้วยค่าาา nnissreenn@gmail.com
    #761
    0
  18. #760 Phorntip0523 (@Phorntip0523) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 08:33
    ขอ NC ด้วยค่ะ phorntip0523@gmail.com
    #760
    0
  19. #759 tang8647 (@tang8647) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:48
    ขอ nc ด้วยค่าา
    tang.8647@hotmail.com
    #759
    0
  20. #756 JNBCx (@nenesuchanya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:41
    ขอ nc ด้วยค่าา
    nenenosonn.94@gmail.com
    #756
    0
  21. #753 Parelovebeecris (@Parelovebeecris) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:34
    ขอหน่อยค่ะ. suwapat2224@gmail.com
    #753
    0
  22. #752 nnissreenn (@nnissreenn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 03:02
    ขอหน่อยค่า nnissreenn@gmail.com
    #752
    0
  23. #748 Filmwadee (@Filmwadee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 02:56
    ไรท์ ขอ nc โหน่ยยย
    Filmwadee@gmail.com
    #748
    0
  24. #742 กุลปริยา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 22:09
    ไรท์!! หนูขอ.. ด้วยได้ไหม

    Kulpreya2549za@gmail.com
    #742
    0
  25. #741 toonny220345 (@toonny220345) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 15:27
    ขอด้วยนะคะ
    toontoonzazii54@gmail.com
    #741
    0