Fasciner {beecris} {บีคริส}

ตอนที่ 7 : Partie 7 :: Double douleur x2 100% [revise]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    18 มี.ค. 62

ตอน 7 :: น้ำทิพย์เจ็บคูณทู!! (Double douleur x2)



     เเสงพระอาทิตย์ของวันหยุดสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้เเละพร้อมกับเสียงคนเดินรอบๆห้อง ศิรินคนที่อยู่ใต้ร่างน้ำทิพย์เธอรู้สึกถึงเสียงฝีเท้าที่กระทบกับพื้นห้อง ศิรินเธอลืมตาหนักๆของเธอมองไปรอบๆห้องเธอได้เจอกับคนเป็นหลานที่นอนทับเธอตั้งเเต่เมื่อคืน เเต่เอ๊ก่อนน่านี้ที่ศิรินยังหลับตาอยู่เธอได้ยินเสียงฝีเท้าหรือว่า…..

     ตื่นเเล้วเหรอลูกเสียงคนเป็นเเม่ดังมาจากโซฟาสีดำของเธอ ศิรินหันไปมองเธอพบกับคนเป็นเเม่จริงๆเธอก็ตกใจไม่น้อยเพราะต้อนนี้ เธอกับน้ำทิพย์ก็อยู่ในสภาพไม่ได้ใส่อะไรเลยเเละน้ำทิพย์ยังนอนทับตัวเธออีกเเต่ยังดีส่วนร่างมีผ้าห่มปิดอยู่ นั้นทำให้เห็นเเค่หลังน้ำทิพย์ที่เป็นลอยเล็บจิก 

     คือเเม่มันไ……” ศิรินพยายามที่จะอธิบายให้คนเป็นเเม่ฟังเเต่ก็คงไม่ทันเเล้วอ่ะดิ

     ไม่ต้องอธิบายอะไรเเล้ว เอาตรงๆน่ะเเม่ไม่ว่าที่ลูกจะมีอะไรกับหลานน่ะ" ศิรินพูดพร้อมกับยิ้มให้ลูกสาวของเธอเเต่ในใจเธอก็ผิดหวังเล็กน้อยกับลูกสาวของเธอที่ทำตัวเเบบนี้ เหนื่อยใจจัง "เเต่ก็ช่วยล็อกประตูเเละเบาๆหน่อยน่ะเเม่นอนไม่หลับ” 

     เเม่ค่ะ!!!” เธอตะโกนเสียงดังเเต่คนที่นอนหน้าซุกที่คอเธอยังไม่ขยับเลย สงสัยจะเหนื่อยเอามากๆ

     เเม่ว่าคริสปลุกหลานให้ไปอาบน้ำเเละลงไปทานข้าวกลางวันเเละเเม่มีไรจะคุยด้วย” ศิริพรเธอลุกจากโซฟาเเละเธอออกจากห้องโดยไม่ลืมล็อกประตูให้

     บีบีค่ะ…” ศิรินพรางตีที่หลังน้ำทิพย์เบาๆเพื่อเป็นการปลุก เพื่อที่เธอไปอาบน้ำ 

     อื้อ….คริสค่ะ” ก็ยังไม่ขยับอยู่ดี

     ค่ะบีตื่นได้เเล้วน่ะ เรายังไม่ได้เอาเซ็กซ์ทอยออกเลยน่ะ มันหน่วงๆคริสไม่ชอบศิรินพูดเเต่อีกคนกับนอนทับเธอเเละนิ่งเฉย “…บี….”

     ตื่นก็ได้ค่ะน้ำทิพย์ดันตัวเองเล็กน้อยมองหน้าศิรินที่มองเธอเช่นกันเเต่ตรงนั้นยังติดกันอยู่

     บีทำไมไม่เอาเซ็กซ์ทอยออกให้คริสล่ะ” ศิรินถามด้วยน้ำเสียงโมโหระดับหนึ่ง

     เอ่อ..บีลืม” น้ำทิพย์ตอบพร้อมกับใช้มือเรียวลูบท้ายทอยของตัวเองเเก้เขิน

     อืม..บะ..บี..เอาออกไม่ได้ให้ขยับมัน…” ก็น้ำทิพย์เริ่มขยับสะโพรกขึ้นลงช้า

     ของอีกนิดน่ะ” คนเป็นหลานตอบ

     อ๊าอือก็เร็วๆๆสิ หิวข้าวเเล้วน้ำทิพย์อย่างนั้นก็ได้ใจใหญ่เลยเธอก็กระเเทกเบาๆเเละหยุดพร้อมกับก้มลงไปซุกต้นคอ

     "บีหยุดทำไหมเนี่ยคริสไม่ไหวเเล้วน่ะ" ศิรินเอยขึ้นเมื่อคนเป็นหลานหยุดไปเฉยๆ หลายอารมณ์จังจะเอายังไงกับฉันห่ะคุณน้ำทิพย์!!

     "คริสก็ทำเองสิ" ว่าเเล้วน้ำทิพย์ก็พลิกตัวเองมาอยู่ข้างล้างส่วนศิรินก็คร่อมน้ำทิพย์อยู่ตรง....อ๊า ศึกนี้ก็คงอาจจะจบลงไปง่ายๆไม่ได้หรอก หึ!!

     สนามบินขนาดใหญ่ที่วุ่นวายมากพอสมควรที่จะทำให้หลัดหลงกันง่ายๆเเต่มันก็มีความปลอดภัยสูงพอสมควร ชายสองร่างสูงที่ดูเเล้วอยากเดินไปกระโดดใส่เเต่คนคนนั้นคงไม่รู้หลอกว่าหนึ่งในสองคนนั้นมีลูกสาวเเล้ว ชายร่างสูงที่เดินพูดคุยกันไปด้วยก้าวขึ้นรถสีดำอย่างสง่างามดูมีฐานะเเละมีงานการที่ดี รถสีดำคันนั้นเเล่นเข้ามาจอดที่บ้านของคุณครูหน้าหมวย     

     คุณธาราครับชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น ผมตื่นเต้นที่จะได้พบกับครอบครัวคุณ

     ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นเหรอครับครอบครัวผมน่ารักทุกคน” ธาราพูดกับชายอีกคนพร้อมร้อยยิ้มหวานๆส่งไป 

     ผมไม่ได้กลัวเเต่ตื่นเต้นพูดจบทั้งสองคนก็เดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน ที่ตอนนี้ในบ้านมีคนเป็นเเม่นั่งอยู่

     สวัสดีครับคุณเเม่ธาราเข้ากอดมารดาของเขา ผมคิดถึงเเม่มากน่ะครับ

     เเม่ก็คิดถึงลูกน่ะ เเละ…” ศิริพรหันไปทางชายอีกคนที่ยืนมองเเละยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร

     สวัสดีครับผมปั้นจั่นครับปรมะยกมือไหว้ 

     ดีจ๊ะศิริพรรับไหว้

     คุณเเม่ครับ เเละคริสกับบีล่ะธารามองหาทั้งสองคน อยู่ข้างบนเหรอครับ ผมขึ้นไปหาน่ะไม่ทันที้ศิริพรจะเอยพูดธาราก็วิ่งขึ้นไปทันที เขายืนอยู่หน้าห้องลูกสาวสุดที่รัก เขายืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่จะได้พบกับน้องสาวเเละลูกสาวที่รักของเขา เขายืนคิดอยู่สักพักว่าจะทำตัวอย่างไรจะทักทายอย่างไร เเต่ก็ตัดสินใจเปิดเข้าไป….สิ่งที่เค้าเห็นกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง……0_๐ 

     ในห้องว่างเปล่าไม่มีเเม้เเต่เหงาของลูกสาวเเละน้องสาวของเขาเลย ธาราจึงเดินไปที่ห้องของน้องสาวตัวเอง ธาราไม่รอช้าเปิดประตูเข้าไปทันที ก็ไม่พบใครเลยเเต่ได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำ เขาจึงเดินมานั่งรอที่โซฟาอย่างใจจดใจจอที่จะได้เจอคนที่เขารักมากเเละห่วงมากเเต่เขาเเค่มีรู้ว่าคนที่เขารักทั้งสองคนน่ะ อยู่ในสถานะไม่เหมือนเดิมเเล้ว

     ในห้องน้ำสองร่างเปล่าที่กำลังอาบน้ำให้กันและกันอยู่โดยมีน้ำทิพย์จอมเจ้าเล่ห์กับมือซนๆของเธอที่ไม่อยู่สุก  บางทีศิรินก็อยากจะหนีน้ำทิพย์ไปไกลๆเหมือนกันนะเเต่ก็คงไปไหนไม่ได้เพราะเธอห่วงอีกคนมากกลัวว่าเธอไม่อยู่เเล้วน้ำทิพย์จะดูเเลตัวเองได้มั้ย

     บีอือ..พอเเล้ว” ศิรินพยายามห้ามอีกคนเพราะว่าตอนนี้เธอหิวมาก

     ก็ได้ค่ะทั้งสองคนอาบน้ำกันอยู่สักพักก็ใส่ชุดคลุมออกมาจากห้องน้ำ หยอกล้อกันเหมือนทุกวันโดยไม่สังเกตุว่ามีบุคคลที่สามอยู่ในห้องด้วย

     นี้สนิทกันมากจนนอนด้วยกันอาบน้ำด้วยกันเลยเหรอคนที่นั่งโซฟาพูดขึ้นเมื่อเห็นคนเป็นลูกสาวเเละน้องสาวออกมาจากห้องน้ำพร้อมกัน 

     พ่อ!!” เสียงน้ำทิพย์คนเป็นลูกสาวดูเหมือนว่าจะตกใจมาก

     พี่ธารา!!” ศิรินก็ตกใจไม่เเพ้คนเป็นหลาน

     เห้ย!!..ตกใจอะไรขนาดนั้นน่ะธาราถามทั้งสองสาวเพราะดูสีหน้าเเล้วเหมือนเจอผีอย่างไงอย่างงั้นแหละ ฉันไม่ใช่ผีน่ะ ผีอะไรจะหล่อได้ขนาดนี้ลบความคิดนั้นไปได้เลย

     เปล่าค่ะก็คริสใส่ชุดไม่เรียบร้อยอยู่ศิรินทำท่าเขินนิดๆส่วนน้ำทิพย์นั้นเหรอเเค่เสือคลุมชิวมากเพราะอยู่บ้านเก่ากับพ่อเธอก็เคยทำประจำ

     ไม่ต้องอายเหรอ พี่เห็นมาเเต่เด็กเเล้ว” ธาราบอกพร้อมกับยักคิ้วกวนๆส่งให้

     พ่อ!!ออกไปเดี๋ยวนี้!!!ไม่ใช่เสียงอื่นเสียงใครเสียงน้ำทิพย์เจ้าเก่าเจ้าเดิมน้ำเสียงน้ำทิพย์ตอนนี้จะไม่ค่อยพอใจพ่อตัวเองที่พูดถึงภรรยาในอนาคตของเธอ ออกไปเลยน่ะ!!” ก็หวงไง

     อะไรเนี่ยบีเป็นอะไรของลูกเนี่ย!!ธาราทำเสียงไม่พอใจใส่กับลูกสาวกลับเพราะก็สงสัยว่าลูกสาวเธอเป็นอะไร เป็นบ้าไปเเล้วหรือไงยัยรู้สาวบ๊อง ที่พูดมามันก็เป็นเรื่องจริงพ่อก็เห็นของอาคริสเเละของลูกสาวพ่อมาตั้งเเต่เด็กเเล้ว

     ออกไปค่ะ..พ่อ!!! อย่าให้บีพูดซ่ำอีกครั้ง” น้ำทิพย์ชี้นิ้วไปทางประตู “NOW!!”

     บี!!” ศิรินที่ยืนนิ่งข้างน้ำทิพย์เอยขึ้นพร้อมกับสายตาค้อนสุดๆใส่ พี่ธาราคริสว่าไปรอข้างล่างก่อนดีกว่า เดียวคริสกับหลานเเต่งตัวเสร็จเดี๋ยวตามไป

     คริสว่าไงพี่ก็ว่างั้นครับเเละธาราก็หันไปหาลูกสาวของเขา ไปล่ะไอ้เเสบเเล้วเขาก็เดินออกไปนั้นทำให้ในห้องเหลือเเค่น้ำทิพย์กับศิรินตอนนี้ต่างฝ่ายมองหน้ากัน

     บีบีเป็นอะไรถึงไล่พ่อตัวเองไปขนาดนั้นศิรินเป็นคนเอยถามก่อน 

     คริสก็ดูพ่อพูดสิ” น้ำทิพย์ก็ยังทำน้ำเสียงไม่พอใจเหมือนเคย คริสรู้มั้ยว่ามีหวง

     บี..นั้นพี่ของคริสน่ะ” ศิรินบอก

     เเล้วไง..คริสก็เป็นเมียบีน่ะ” น้ำทิพย์เถียง

     ก็ใช่..โอ๊ย!!ไม่อย่าเถียงด้วยเเล้วไปเเต่งตัวได้ล่ะพูดจบทั้งสองก็เดินไปใส่เสือผ้าให้กันเเละกันย่ำ..เเค่ใส่เสือผ้าให้กันเเละกันน่ะ

     ธาราที่เดินออกจากห้องน้องสาวกับลูกสาว เขาก็ตรงไปที่ห้องรับเเขกเเต่กับไม่เจอใครในห้องนอกจากปรมะ

     ปั้น เเม่ละ” ธาราเอยถาม

     คุณพรไปที่ห้องครัวครับเอ่อ..ลืมบอกไปน่ะ ศิริพรชื่อเล่นชื่อพรน่ะ

     อืมเเละเป็นไงมั้งที่นี้น่ะธาราถาม

     ก็ดีครับ..น่าอยู่ดี” ปรมะพรางมองไปรอบๆบ้าน  ทั้งสองคุยกันอยู่สักพัก สองสาวเจ้าของบ้านก็เดินลงบันไดมาด้วยชุดที่เหมือนกันคือกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีขาว  น้ำทิพย์เดินเข้าไปหาคนเป็นพ่อเเละใครคนหนึ่งที่เธอมองเเล้วไม่ถูกชะตาเป็นอย่างมากถึงมากที่สุด

      คริส บีไม่ชอบตาหมอนี่น้ำทิพย์ที่นั่งลงข้างๆศิรินเเล้วเธอก็กระซิบขึ้นมา

     บี!! เขาหล่อขนาดนี้อ่ะน่ะ” ศิรินกระซิบกลับ

     นี่น่ะหล่อเห้ออ..ปลาช่อนลุยสวนชัดๆ” น้ำทิพย์พร้อมทำหน้าเซ็งๆ

     นี้สองคนมั่วคุยอะไรกันครับธาราเห็นว่าทั้งสองคนมั่วเเต่กระซิบกระซาบกัน 

     บีคริสนี่ปั้นจั่น เพื่อนพ่อเอง ปั้นนี่ลูกสาวผมชื่อบีเเละอีกคนคริสน้องผมเอง” ธาราพูด

     สวัสดีคะทั้งสองคนสวัสดีพร้อมกัน

     สวัสดีครับ น้องบีคุณคริสปรมะทักทายทั้งสองคนกลับ 

     ไม่ต้องเรียกน้องบีเหรอคะ บีไม่อยากมีพี่น้ำทิพย์พูดทั้งที่ไม่มองปรมะเลยสักนิด 

     บี!!” เสียงอำนาจเมีย

     โอ๊ย!! คริ..โอ๊ย!! จะ..เจ็บ!!ศิรินหยิกเเขนน้ำทิพย์ถึงทั้งสองครั้งเพราะน้ำทิพย์เกือบที่จะเรียกชื่อเล่นเธอว่า คริส ไม่ใช่อาคริส 

     เอ่อคริสว่าเราไปทานข้าวกันดีกว่า เเม่คงทำเสร็จเเล้วทั้งสี่คนพาร่างกายของตังเองเดินตรงไปที่โต๊ะอาหารที่ศิริพรจัดไว้เรียบร้อย 

     คุณคริสครับ ปลานี่อร่อยมากเลยน่ะครับ” ปรมะพรางตักให็ศิริน 

     ขอบคุณคะ” ศิรินตอบกลับพร้อมยิ้มหวานสส่งไป

     อาคริสบีจะกิบปลาขอน่ะไม่รออนุญาติ เจ้าน้ำทิพย์จอมร้ายกาจก็ตักใส่ปล อร่อยจังเลย

     บีมันเสียมารยาทน่ะลูก ปั้นเขาตั้งใจตักให้อาคริสเขาธาราพูดสั่งสองคนเป็นลูก

     ก็บีอยากกิน อาคริสยังไม่ว่าบีเลยน้ำทิพย์หันไปหาศิรินเเล้วยิ้มให้ เเละบีไม่ได้ไปเเย้งพ่อสักหน่อย

     บี!!เสียงต่ำของศิรินทำให้น้ำทิพย์หยุดพูดเเละหันมานั่งทานข้าวพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจ อ่ะนี้ให้ศิรินพรางตักผัดผักให้น้ำทิพย์

     บีไม่กินผัก”  น้ำทิพย์พูดประชด

     เเต่อาตักให้เลยน่ะบีศิรินยิ้มอย่างร้ายกาจให้ 

     ย่าคะ อาคริสเเกล้งบีอ่ะน้ำทิพย์หันไปฟ้องคนเป็นย่าหรือเเม่ยายดีน่ะ บีไม่อยากกิน” 

     อ้าว!! สองคนนี้ลงรอยกันเเล้วเหรอธาราเอยขึ้นเพราะรู้ว่าลูกสาวเธอนี้ไม่ค่อยถูกคอลงรอยกับเเม่ของเขาสักเท่าไหร่

     ดีกันเเล้ว รักกันมาก ใช่ไหมบีศิริพรหันไปถามน้ำทิพย์

     คะ..รักกันมากเเละทั้งห้าคนก็ทานข้าวกันเสร็จเป็นที่เรียบร้อย ธารากับปรมะก็ขึ้นไปอาบน้ำเเละเก็บข้าวของให้เรียนร้อย  เเล้วลงมาร่วมตัวกันที่ห้องรับเเขกใหญ่เละตอนนี้น้ำทิพย์นอนหนุนตักศิรินจนหลับไปเพราะเมื่อคนใช่เเรงเยอะจริงๆ

     คริส!!ธาราเรียกศิริยที่ก้มหน้าก้มตามองคนที่หลับบนตักเธอ 

     ค่ะ!!” ศิรินเอยตอบ

     คอไปโดนอะไรมา พี่ว่าจะถามตั้งเเต่เจอเเหละศิรินถึงกับหน้าเสียพรางคิดด่าคนในตักในใจชุดใหญ่จัดเต็ม 

     คงเเพ้เสื้อที่คริสซื้อมาใส่น่ะศิรินยิ้มเเห้งๆส่งไป พี่ธารามีอะไรคุยกับคริสเหรอคะ” 

     ก็ไม่มีไรมากเหรอ..ที่มาเนียเพราะมางานเเต่คุณสุธาธรน่ะจะชวนคริสไปด้วย” ศิรินไม่ได้ตอบอะไรเธอเเค่พยักหน้า เเละพี่คิดว่าจะเอาบีไปเรียนต่อที่อเมริกาคริสว่าไง” ศิรินได้ยินก็หน้าเสียไม่น้อยเพราะว่าถ้าเป็นอย่างนั้นเธอต้องห่างจากคนรักของเธอไปเเต่ถ้าบอกไม่ให้ไปก็ตัดอนาคตบีอีก ว่าไงคริสธาราถามซ่ำอีกครั้งเพราะเห็นน้อยสาวของเธอนิ่งไป

     มาถึงวันงานเเต่งที่ธารากับปรมะกลับมาไทยเพื่องานนี้โดยเฉพาะยามเช้าเเสงที่เริ่มจะเเสดงความสว่างงดงามเริ่มโชว์ให้รู้ว่านี้คือเช้าวันใหม่สองร่างที่นอนกอดกันกลมอยู่ที่เตียงนอนอย่างสบายใจ

     อื้อ….” เสียงครางในลำคอของคนเป็นหลานดังเล็กน้อย บงบอกว่าเธอตื่นจากฝันดีเเล้ว เมียจ๋าตื่นได้เเล้วน้ำทิพย์พรางใช่จมูกโด่ดของเธอฟัดที่เเก้มของอีกคน งื้อ…..ตื่นๆๆ

     อื้อ..บีอย่ากวนศิรินพยายามขยับตัวหนีเเต่ก็สู้เเรงคนที่กอดเธอไม่ได้ บอกว่าอย่ากวนไง!!…”

..!!ปัง!!..

     โอ๊ย!!...คริสบีเจ็บน่ะใช่เเล้วครับ น้ำทิพย์เจอฝาเท้าภรรยาสุดที่รักตีตาที่หน้าท้องเเต่เเรงเกินไปเลยทำให้น้ำทิพย์ต้องลงมานอนกองที่พื้นๆๆ ทำไมต้องถีบกันด้วยว่ะ!!

     มึง..ว่ะกับใคร!!คนที่หลับอยู่พูดออกมาโดยที่ตาปิดอยู่เลย 

     เอ่อ..ขอโทษครับผม บีไม่ได้ตั้งใจพูดน้ำทิพย์พรางลุกขึ้นมานั่งบนเตียงช้าๆๆ งื้อ..เจ็บ

     ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้!!ศิรินออกคำสั่งโดยมี่ตาก็ยังหลับเหมือนเดิม น้ำทิพย์ไม่ได้พูดอะไรเเต่ไปเดินเข้าไปอาบน้ำทั้งที ไม่นานน้ำทิพย์ก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนักเรียนเพราะว่าวันนี้ไม่ใช่วันหยุด น้ำทิพย์เดินกลับมาที่เตียงก็พบว่าอีกคนได้หายไปเเล้ว น้ำทิพย์เธอเลยตัดสินใจเดินลงไปข้างล่าง

     ในห้องครัวตอนนี้ศิรินกำลังทานมื้อเช้าที่คนเป็นเเม่ทำไว้ก่อนที่จะไปธุระกับพี่ชายของเธอ เธอกำลังคิดว่าเหตุการณ์เมื่อเช้าน้ำทิพย์จะโกรธเธอไหมที่ทำเขาถึงขนาดนั้นเละยังไล่น้ำทิพย์เเละไม่ได้ขอโทษไม่ได้ถามว่าเจ็บตรงสักคำเเต่ความคิดก็ต้องจบลง

     พี่ปั้นตื่นเเต่เช้าเลยน่ะค่ะศิรินทักทายคนที่พึ่งมาใหม่ “มาทานข้าวต้มกันค่ะศิรินพรางตักข้าวต้มให้ปรมะ 

     ขอบคุณครับทั้งสองคนทานข้าวต้มไปด้วยพูดคุยกันไปด้วยโดยที่ศิรินไม่รู้ว่านางพญาผึ้งจ้องเล่นงานเธออยู่น้ำตาเจ้ากรรมของคนที่ยืนมองดูคนรักของเธอกับคนอื่นคุยกัยสนุกสนาน น้ำทิพย์เผอทำกุญแจรถล่วงลงกับพื้นทำให้คนที่เธอยืนมองอยู่อย่างนั้นหันมามองเธอ

     บี!!..มาทายข้……” ศิรินยังเอยชวนอีกคนทานข้าวเช้ายังไม่จบคนเป็นหลานก็คือน้ำทิพย์หยิบกุญแจรถเเล้วรีบเดินออกจากบ้านตรงไปที่รถเเล้วขับออกไปอย่างไว น้ำทิพย์พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองเเต่มันก็ไม่ได้ผลเพราะต้องนี้อารมณ์เธอพุ้งขึ้นสูงขึ้นเหมือนรถของเธอที่เร็วจนจะลอยได้ น้ำทิพย์เลี้ยวเข้าซอยที่ไม่มีรถหรือนานๆมีรถจะผ่านทางนี้ น้ำทิพย์ระบายอารมณ์กับการที่เธอขับรถเร็วขึ้นเร็วขึ้น 

     เชี้…!!!” น้ำทิพย์อุทานก่อนที่ทั้งรถทั้งคนทั้งเลือดได้นอนกองไปกับพื้นถนนเป็นที่เรียบร้อยเเล้ว น้ำทิพย์นอนเเน่นิ่งด้วยอาการที่มึนงงชาในตอนเดียวกัน งื้อ….จะ..เจ็บไอ้!!ไอ้..ฮึก..ไอ้หมาบ้าการที่น้ำทิพย์ได้เกิดอุบัติเหตุครั้งนี้ด้วยอารมณ์หึงหวงโกรธเเละไอ้ตูบตัวเล็กที่วิ่งตัดหน้ารถจนเธอล้ม ไอ้หมาบ้ามึงรู้ไหมว่ากู so sad มากอ่ะ กำลังได้อารมณ์ขับรถเพื่อระบายอารมณ์ดีๆอยู่น้ำทิพย์เธอไม่สามารถที่จะขยับได้ เเต่เจ้าตูบตัวเล็กก็นั่งดูเธออยู่ข้างๆ ไอ้หมาบ้ายังจะมองหน้าเเละยิ้มให้อีกกูเจ็บน่ะขยับไม่ได้ด้วยเเละกลับบ้านไงเนียถึงอุบัติเหตุครั้งนี้ครั้งเเรกของน้ำทิพย์เธอก็ยังนอนเเน่นิ่งอยู่อย่างนั้นพร้อมบ่นกับเจ้าตูบตัวเล็ก ไอ้หมาบ้าคริสเค้าไม่รักกูเเล้วเหรอว่ะ ฉันไม่ดีตรงไหนห่ะ!!น้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลอาบเเก้มอีกครั้ง 

     ม๊อกๆๆ” เสียงเจ้าตอบ

     เห้ย!! นี่เเกฟังกูเข้าใจใช่มั้ย” น้ำทิพย์ถามเจ้าตูบ

     ม๊อกๆๆ”  โอเคมึงรู้เรื่อง

     นี่เเก มีเเผลด้วยนิ เจ็บมั้ยฉันขอโทษน่ะน้ำทิพย์เริ่มเปลี่ยนสรรพนามเรียกใหม่โดนไม่ใช่กูมึง เเละพ่อเเม่เเกล่ะ” 

     องือๆๆ” เจ้าตูบตัวเล็กก้มหน้าพรางตีหน้าเศร้ามันรู้เรื่องจริงว่ะ

     เเกไม่มีพ่อเเม่เหรอน้ำทิพย์เธอก็พยายามขยับตัวเองไปกอดเจ้าตูบน้อยที่น่าส่งสารเเต่ก็ทำไมได้ ได้เเค่นอนมอง ถนนเส้นนี้ก็บอกเเล้วว่าไม่ค่อยมีรถผ่านกันถ้ามีก็นานๆที่น้ำทิพย์ก็นอนคุยกับเจ้าตูบตัวเล็กที่ทำให้เธอเกิดอุบัติเหตุ 

     ปรี๊มๆๆ” สียงสวรรค์มาโปรดน้ำทิพย์ชัดๆรถกระบะคันเก่าวิ่งตรงมาหาเธอด้วยความเร็วไม่เร็วนัก เจ้าตูบน้อยตอนนี้กระโดดไปมาเพราะความดีใจ

     เป็นอะไรบ้างหนู” สองสามีภรรยาลงจากรถมาเพื่อมาช่วยน้ำทิพย์ เดียวป้าโทรเรียกรถโรงพยาบาลให้น่ะ” 

     ไม่นานรถของโรงพยาบาลก็วิ่งเร็วกว่า4จีมารับน้ำทิพย์อย่างไว้ นายพยาบาลหลายคนช่วยกันพาน้ำทิพย์ขึ้นรถอย่างถุลักถุเลเพราะว่ากลัวกระดูกของน้ำทิพย์ที่อาจจะหักขยับก็ได้เเละมันอาจเป็นอันตราย

     เดียวค่ะน้ำทิพย์พูดออกมาเมื่อเห็นว่าประตูรถจะปิดรถ เอ่อคือเจ้าหมาน้อยมันมีเเผลด้วยค่ะนายพยาบาลพยักหน้าเหมือนรู้ว่าน้ำทิพย์อยากจะเอาเจ้าตูบไปรักษาเเละนายพยาบาลก็ลงจากรถไปอุ้มเจ้าตูบขึ้นรถไปกับน้ำทิพย์ด้วย 

     ทางด้านศิรินที่เห็นน้ำทิพย์ขับรถออกไปอย่างไว้เธอก็ใจคอไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ เธอรีบไปอาบน้ำเเละตรงไปที่โรงเรียน

     สวัสดีค่ะ ครูคริสเพื่อนของน้ำทิพย์ทั้งสองคนยกมือไหว้เมียเพื่อน เเละบี….”

     บียังไม่มาโรงเรียนอีกเหรอทั้งสองคนยังพูดไม่จบก็เจอศิรินซวนกลับอย่างไว ได้ยินไหม!!

     เอ่อ..ยังค่ะ” ราศรีตอบ “แล้วบีไม่ได้มากับครูคริสเหรอคะหรือว่าทะเลาะกันอีก

     อืมศิรินตอบเเค่นั้นก็เเยกตัวออกจากสองคนเธอโทรบอกที่บ้านว่าน้ำทิพย์ไม่ได้อยู่โรงเรียน เเต่กลับได้คำตอบจากที่บ้านว่าน้ำทิพย์อยู่โรงพยาบาล ศิรินรีบลางานทันทีเเล้วไปที่โรงพยาบาลตอนนี้น้ำทิพย์ได้อยู่ห้องพักฟื้นเเล้วเเต่ตอนนี้น้ำทิพย์หลับอยู่เพราะว่าได้ยานอนหลับจากคุณหมอไป

     บีเป็นไงมั้งคะเเม่!!ศิรินที่เพิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าไม่บอกบุญสักเท่าไหร่ เพราะในใจกังวลว่าคนรักขอเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง ตอนเเรกเเม่คิดว่าคงเเขนหักขาหักไปเเล้ว เเต่ดีเป็นเเค่เเผลถลอกเท่านั้นเเต่ตอนนี้อย่าไปเพิ่งคุยกับบีมันตอนนี้เลยศิริพรพูดเเบบนั้นเพราะว่าก่อนที่น้ำทิพย์จะหลับเพราะพิษยาน้ำทิพย์เล่าเหตุการณ์เหมือนเช้าให้เธอฟัง

      บี….ไปทำอย่างไงให้รถล้มเนีย” ศิริพรถามคนเป็นหลานที่ร้องไห้ ไม่ใช่เพราะเป็นเเผล เเต่เจ็บที่ใจเธอคิดไปเรื่อยถ้าศิรินรักมันถ้าศิรินเลือกมันถ้าศิรินทิ้งเราถ้าศิรินเเต่งงานกับมัน… “ไม่ต้องร้องไห้เเล้วน่ะ ย่ารู้ว่าหนูเจ็บเเผลไม่ต้องร้องน่ะ

     ย่า!!!น้ำทิพย์เรียกศิรินพรเสียงเเข็ง คริสไม่รักบีเเล้ว คริสรักมันอ่ะย่า”  มันทำให้ศิรพรอึงที่อีกคนร้องไห้เพราะเจ็บใจส่ะมากกว่าเเผล 

     หนูรู้ได้ยังไงว่าคริสไม่รักบี เเละที่บีเรียกว่ามันคือใครของบีศิรินพรถามพร้อมโอบกอดน้ำทิพย์ไว้ ถึงเมื่อก่อนจะกัดกันตลอด ถึงจะไม่ลงลอยกันสำหรับศิริพรเเม้ยังไงน้ำทิพย์ก็เป็นหลานเเท้ๆของเธออยู่ดีเเต่วันเเรกที่เจอกันศิรินพรเองที่ทำให้น้ำทิพย์กับเธอไม่ถูกคอกัน

      ก็บีเมื่อเช้า…/$-/(*$*$*(+$@@)+/,$$,+{¥~• น้ำทิพย์เล่าเหตุการณ์ให้ฟัง ตอนนี้บีไม่โอเค บีไม่อยากเจอหน้าคริส…” 

     สิ่งที่คริสทำ เเม่ว่าคริสอาจจะไม่เป็นอย่างที่บีคิดก็ได้น่ะศิริพรเปลี่ยนสรรพนามเรียกเเทนตัวเองที่จริงต้องใช่ย่าเเต่ให้เเม่เเทนหู้ยๆๆๆ 

      เเต่อย่าไงบีก็ยังไม่พร้อมที่จะเจออยู่ดียังไงตอนนี้ร่างกายร่วมถึงใจมันอ่อนเเอไปหมดเลย ขอระยะห่างกันก่อนที่จะเจ็บไปกว่านี้..ห่างกันสักพัก….ห่างกันสักพัก

      เเต่คริสอยากคุยกับบีให้รู้เรื่องน่ะเเม่ก็อยากจะถามว่าทำไมต้องขี้รถเร็วเเละอยากขอโทษอยากอธิบายที่น้ำทิพย์เพื่อเข้าใจอะไรเธอผิดเเละอยากจะดูเเลอยากอยู่ใกล้ๆตลอดเวลานิผัวคริสทั้งคน!!

     งั้นถ้าอยากจะทำอะไรก็ทำเลยน่ะ เเต่ต้องใช่เหตุผลไม่ใช่อารมณ์เเละบีน่ะเป็นคนอารมณ์ร้อนคริสก็ใควรที่จะใช้น้ำเย็นพูดคุยกันเข้าใจมั้ยเเละเเม่ต้องไปงานเเต่งกับธารา ดูเเลกันดีๆน่ะย่ำ!! อย่าใช่อารมณ์กับบี บีมันอ่อนเเอเกิน เข้าใจมั้ย ไปเเล้วน่ะลูกสู้ๆน่ะ คนจะคู่กันยังไงก็ไม่จากกันเหรอถ้าโชคชะตาไม่เล่นตลกกับเรา” (โชคชะตาของบีคริสเรื่องนี้มันอยู่ในน้ำมือของโนเนมค่ะคุณศิรินพร) ศิริพรกอดศิรินเพื่องเป็นกำลังใจเเล้วจุ๊ปเบาที่หน้าผากเเล้วเดินออกไปปล่อยให้ศิรินอยู่กับน้ำทิพย์

     ศิรินเดินเข้วไปใกล้อีกคนเธอนั่งบนเตียงมองคนที่นอนหันหลังให้เธออยู่ เธอยกโทรศัพท์ขึ้นมากดสักพักก็มีเสียงเพลงดังขึ้นเบาๆ มีท่อนหนึ่งที่เธออยากจะถามน้ำทิพย์

โกรธกันแล้วในใจของเธอมีความสุขไหม

โกรธกับฉันจะทำให้เธอดีใจใช่ไหม

ถ้าไม่ยอมเปิดใจเข้าหากัน ก็บอกให้ฉันรู้ที

โกรธกันแล้วมันดีอย่างไร 

อยากให้เรากลับไปเหมือนเดิม

กลับมารักกันด้วยความเข้าใจ

รู้ไหมมันนานเท่าไหร่ ที่ไม่มีใครข้างๆ กัน

ไม่มีคนที่คอยห่วงใย ไม่ได้พบใครที่เคยผูกพัน

รู้ไหมฉันจะไม่ทน กับการไม่มีเธอต่อไป

เนื้อเพลง ดีอย่างไร - ที พิพิธพล ขำรัตน์

     บี..เสียงสั่นของคนเป็นอาเรียกคนรักของเธอ สิ่งที่เรียกนั้นจะไม่รู้ว่าเจ้าของชื่อจะได้ยินมั้ย คริสไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบีโกรธอะไรคริส เรื่องที่คริสถีบเหรอหรือเรื่องอะไรคริสไม่รู้เลย ถ้าบีคิดว่าบีโกรธเเล้วบีมีความสุขหรืออะไรก็เเล้วเเต่คริสก็จะยอมบีเเละสำหรับอากับหลานระหว่างเราสองคนน่ะความจริงมันไปกันไม่ได้หรอก มันไม่สมควรเกินขึ้นด้วยซ้ำบี เเต่บีก็ทำคริสก็ยอมเพราะรักบีไง อารักหลานน่ะบี อีกไม่นานเเล้วบีอีกไม่นาน…” ศิรินซบกอดอีกคนที่เเกล้งนอนหลับเเละสิ่งที่ศิรินพูดมากทุกอย่างน้ำทิพย์ได้ยินทุกคำได้ยินทุกประโยคที่ศิรินพูด

'บีเข้าใจที่คริสพูดน่ะ เเต่อีกไม่นานคืออะไรคริส'น้ำทิพย์ได้เเต่คิดในใจ

     คริส!!” น้ำทิพย์ที่เเกล้งนอนหลับเเละเงียบมาตลอด เอยเรียกชื่อคนที่พูดอยู่คนเดียวเเละคิดว่าเธอนอนหลับจริงๆ บีขอโทษน่ะ บีขอโทษที่ทำให้วันนี้มันเกิดขึ้น บีขอโทษที่ทำให้คริสต้องเสียใจ บีขอโทษที่ทำให้คริสไม่ได้เจอที่ใครดีกว่าบี  บีขอโทษที่บ้างครั้งเอาเเต่ใจ บีขอโทษที่ชอบงี่เง่าใส่ บีขอโทษที่บีเคยโกหกบีไม่เชื่อฟังบีขอโทษจริงๆ เเละบีก็อยากให้เราเป็นเหมือนเดิมน่ะอากับหลานน่ะ เเต่ว่าตอนนี้มันไม่ได้เเล้วจริงๆ บีรักคนนี้ บีเป็นของคนนี้เเละคนนี้ก็เป็นของบี บีรักคริสน่ะทั้งสองคนเข้าสงมกอดกันอยู่บนเตียงของโรงพพยาบาล 

     บี!! บีสัญญาได้มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็เเล้วเเต่อย่าใช้อารมณ์ให้มันมากถ้าเรามีปัญหาอะไรเราควรที่จะใช่เหตุผลคุยกันมากกว่าน่ะ เเละเรื่องที่ขับรถเร็วเนี่ยคริสขอบีเเล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่เคยฟังกันบ้างเนียเห็นมั้ยบีต้องมาเจ็บตัวเพราะอารมณ์ล่วนๆเเละอีกอย่าโกรธอะไรคริสค่ะน้ำทิพย์ผละกอดออกจากศิรินก่อนที่เธอจะตอบเธอกดจูบเช็ดน้ำตาให้อีกคน 

     หยุดร้องไห้ก่อนน่ะคนดี บีว่าเราไม่พูดถึงอดีตที่มันเลวร้ายดีกว่าน่ะคะ บีว่าบีง่วงนอนเเล้วอ่ะนอนกับบีน่ะมาๆกอดกันกอดกันน้ำทิพย์เลือกที่จะไม่ตอบว่าโกธรเพราะศิรินไปยุ้งกับอิตาปรมะนั้นมีหวังโดดบ่นอีกนาน… 

      ในวันเดียวกันที่น้ำทิพย์ได้เกิดอุบัติเหตุเเละทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจกันเเละจบลงด้วยการนอนกอดกันที่เตียงของโรงพยาบาล ตอนนี้ก็ดึกพอสมควรศิรินที่หลับในอ้อมกอดน้ำทิพย์ศิรินก็ขยับตัวเล็กน้อยเพราะเกิดอาการหิวเพราะวันนี้ได้เเต่นอนอยู่ในอ้อมกอดของอีกคนเกือบทั้งวัน ศิรินออกจากอ้อมกอดน้ำทิพย์ช้าๆๆเพื่อไม่ให้น้ำทิพย์รู้สึกเเต่น้ำทิพย์กับกอดเธอไว้เเน่นกว่าเดิม

     "งื้อ....บีปล่อยคริสก่อนคริสหิวข้าว" ศิรินพูดออกไปเเต่อีกคนก็ยังดื้อไม่ปล่อยเธออยู่ดี "บี!!จะปล่อยไม่ปล่อย"
     "ไม่!!..." เสียงเเข็งออกจากปากคนที่นอนหลับตายิ้มอย่างเอาใจ "ไม่...ขัดเมียอยู่เเล้วครับ" สุดท้ายน้ำทิพย์ก็ยอมปล่อยอีกคนให้เป็นอิสระเพราะตัวเธอก็หิวเหมือนกัน ศิรินลุกออกจากน้ำทิพย์เเล้วเธอก็ตรงเข้าไปห้องน้ำ สักพักเธอก็ออกมา 
     "บี..คริสจะไปซื้อของข้างล่างจะเอาอะไรมั้ย" ศิรินถามน้ำทิพย์พร้อมกับเดินไปหยิบกระเป๋าของเธอ ส่วนน้ำทิพย์ไม่ได้ตอบอะไรเธอนอนมองศิรินอย่างกับเด็กงอเเงหิวนมอะไรงั้นเเหละ "บีได้ยินมั้ย" ศิรินต้องถามอีกครั้ง
     "ไม่ไปได้มั้ย" เสียงเริ่มที่จะงอเเง "น่ะคริส...ไม่ไปน่ะ"
     “บี!!อย่างอเเงสิ” ศิรินเข้าไปกอดอีกคนที่ตอนนี้ได้นั่งอยู่บนเตียงเเล้ว “จะกินอะไรค่ะ เดี๋ยวซื้อมาให้” 
     “ไม่เอาคริส ถ้าคริวจะไปบีไปด้วยน่ะ” น้ำทิพย์ตอบ
     “บีจะไปทำมั้ย” ศิรินถาม
     “ก็บีกลัวคริสจะโดนลากไปข่มขืนล่ะ ไม่เอาบีไปด้วย” น้ำทิพย์กอดอีกคนเเน่นเเละซุกเข้าที่หน้าอกอย่างงอเเง งอเเงเพราะเป็นห่วงน่ะอาหมวย
     “บีจะไปอย่างไง” ศิรินถามก็ดูสิถ้าไปก็ต้องเอาสายน้ำกงน้ำเกลือไปอีกด้วย
     “ก็ไปได้น่า บีไม่ได้เเขนขาหักน่ะ” น้ำทิพย์ผละออกจากอีกคนเเละทำท่าทางโชว์ความเเข็งเเรง “อืมก็เเล้วเเต่ ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาน่ะ คริสนี้เเหละจะซ้ำบีเอง” 
     "เมียบีสายโหดครับ เเต่รักน่ะ…โอ๊ย!!” น้ำทิพย์ต้องร้องโอ๊ยขึ้นมาเพราะโดนศิรินดึงหู “คริสค่ะ…ปล่อยบีน่ะบียอมเเล้ว”
     “ก็ได้ค่ะ” ศิรินก่อนที่จะปล่อยมือดึงอีกครั้งทำให้อีกคนต้องร้องขอชีวิตกับเธออีกครั้ง “จะไปได้ยังค่ะ” ศิรินพูดจบเธอก็พยุงน้ำทิพย์ยืนเเละเดินไปลากเสาน้ำเกลืออีกฝั่ง 
     ทั้งสองลงลิฟท์มาชั้นโรงอาหารโดยมีศิรินที่ค่อยลากเสาน้ำเกลือให้น้ำทิพย์ ทั้งสองคนเดินมาซื้อข้าวกินกันกินเสร็จศิรินก็เดินเข้าไปซุปเปอร์มาร์เก็ตปล่อยให้น้ำทิพย์นั่งอยู่คนเดียว 
     “สวัสดีค่ะบี!!” น้ำเสียงหวานที่เธอเคยได้ยินมาจากทางได้หลังของน้ำทิพย์ น้ำทิพย์หันกลับไปตามเสียงเธอเจอคนที่เรียกชื่อเธอ ในใจของเธอต้องเบะปากใส่ ในใจเเค่นั้น… 
     “ครูเเพร!!” เสียงน้ำทิพย์
     “ว่าไงค่ะเรียกเหมือนกับเห็นผีเลยน่ะ” วทานิกาทักทายพร้อมกับเดินเข้ามาประชิดหลังน้ำทิพย์เเล้วใช่เเขนทั้งสองข้างกอดคอน้ำทิพย์พร้อมกับคางวางลงที่ไหล่กว้างของน้ำทิพย์ “เป็นไงมั้งคะ เเพรได้ข่าวว่าบีเกิดอุบัติเหตุเเพรก็รีบมาเลยน่ะคะ”  
     “เอ่อ…ครูเเพรคะบีว่าครูเเพรหยุดกอดบีก่อนน่ะบีอึดอัดค่ะ” น้ำทิพย์รู้ดีว่าถ้าคนเป็นอามาเห็นมีหวังเธอได้ตายเเน่ เเต่พูดไปดูท่าวทานิกาก็ยังไม่ปล่อยเธออยู่ดี “ปล่อยก่อนน่ะค่ะ…เดี๋ยวคริ….”
     “เเล้วไงค่ะ เเพรก็เป็นเมียบีเหมือนกับครูคริสนิค่ะ” วทานิกากระชับกอดให้เเน่ขึ้น “คิดถึงบีจังเลยค่ะ” 
     “ครูเเพร บีเตือนอีกครั้งน่ะค่ะ ปล่อยเถอะคะบีไม่อยากจะทำให้คริสเสียใจอีกเเล้วเเละเรื่องระหว่างเราบีไม่ได้ตั้งใจค่ะ ถ้าครูเเพรยังทำเเบบนี้อีกบีบอกเเล้วไงค่ะว่ายังมาทำให้เราสองคนต้องทะเลาะกันบีเอาครูตายเเน่” น้ำทิพย์จับขอมือศิรินเเละสะบัดออก เธอลุกขึ้นยืนเเล้วจ้องหน้าอีกคนอย่างไม่มีความรู้สึกมีเเต่สายตาที่เย็นชามอบให้  
     ศิรินที่ยืนมองดูน้ำทิพย์ของเธอว่าจะจัดการอย่างไงเธอเห็นเเค่นี้มันก็ทำให้รู้ว่าน้ำทิพย์รักเธอคนเดียว…มีความสุขโว๊ย!!555 ศิรินเดินตรงเข้าไปหาน้ำทิพย์ที่ยืนอยู่กับวทานิกาอยู่
     “บีค่ะ..คริสซื้อของเสร็จเเล้วเราขึ้นห้องกันดีกว่า” ศิรินเดินตรงเข้ามาหาน้ำทิพย์เเละพูดคุยตามภาษาคนรักกันโดยที่ทำเหมือนไม่สนใจวทานิกาเลย 
     “ครูคริสสวัสดีค่ะ” เป็นวทานิกาที่เป็นคนเปิดฉากทักทายศิรินก่อน 
     “อ้าว..ครูเเพรมาตอนไหนเนี่ยคริสไม่ยักจะรู้เลยว่าครูเเพรมา” ศิรินตีมึนทำไม่เห็น เอาจริงก็ไม่อยากเห็นหรอกน่ะ ก็ไม่ใช่คนสำคัญของชีวิตนิจำเป็นต้องสนด้วยล่ะ 
     “เหรอคะ…ครูคริสเเพรว่าครูคริสคงเเก่เเล้วมั้งครูคริสควรไปตัดเเว่นใส่มั้งน่ะค่ะ” ยั่วอารมณ์ศิรินเข้าไป สุดท้ายใครเจ็บล่ะก็หลานบีเจ้าเก่าเจ้าเดิมเเหละ ศิรินชีกยิ้มให้วทานิกาเเล้วพูดต่อ
     “เเก่เเล้วไงค่ะ ตาเล็กๆของคริสเอาไว้มองคนที่สำคัญกับชีวิตเท่านั้นค่ะ คนที่ชอบ…” ศิรินทำท่ามองวทานิกาหัวจรดปลายเท้าเเล้วพูดต่อ  “ชอบเเร…ดไปเเย้งผัวชาวบ้านเข้ากินเนี่ย…หึ..มันน่ารังเกียจมากจนคริสไม่อยากให้อยู่ในสายตาอ่ะค่ะ คริสไปก่อนน่ะคะ…บี!! ขึ้นห้องเดี๋ยวนี้” พูดจบศิรินก็ลากเสาน้ำเกลือเดินไปอย่างไวทำให้น้ำทิพย์ต้องรีบเดินตาม จะไม่ให้เดินตามได้ไงล่ะ…เจ็บๆ!!
     วทานิกาได้ยินที่ศิรินพูดเธอก็อยากจะกริ๊ดดังๆเเต่นี้เป็นโรงพยาบาลทำได้เเค่กริ๊ดในเท่านั้น วทานิกาเธอเป็นคนที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ไงเธอรีบเดินตามน้ำทิพย์กับศิรินไป…
     ศิรินมาถึงห้องเธอก็ล็อกประตูไว้เพราะเธอรู้นิสัยของวทานิกาดี เธอล็อกประตูเสร็จก็เดินมาหาคนเป็นหลานที่นั่งมองเธอเหมือมไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก่อนหน้านี้
     “บีมีอะไรจะบอกคริสมั้ยคะ” ศิรินถามพรางนั่งลงที่โซฟา น้ำทิพย์ไม่ได้พูดอะไรเเค่สายหัวให้เธอเท่านั้น “โอเคถ้าไม่มีอะไรคริสไปอาบน้ำก่อนน่ะ” ศิรินลุกขึ้นจากโซฟาที่เธอนั่งเเล้วเดินไปหยิบกระเป๋าที่มีชุดของเธออยู่ เธออาบน้ำอยู่สักพักใหญ่ก็เดินออกมาด้วยชุดใหม่เหมือนกัน
     “ยังไม่นอนอีกเหรอค่ะ” ตั้งเเต่ที่ศิรินเข้าไปอาบน้ำ น้ำทิพย์ก็ยังนั่งอยู่เเบบนั้น “กินนมมั้ยคะ” 
     “ไม่คะ…คริสคะ” น้ำทิพย์พูด
     “ว่าไงค่ะ” ศิรินเอย
     “เอ่อ…บีรักคริสน่ะ รักคริสคนเดียว” น้ำทิพย์พูด
     “หึ!!...มาอารมณ์ไหนเนี่ย” ศิรินถาม
     ”เปล่า…มานอนให้บีกอดหน่อยมาๆเจ้าหมอนข้างหน้าหมวย” ศิรินก็เชื่อฟังอย่างง่ายเดินมานอนให้น้ำทิพย์กอดเธอเหมือนทุดครั้ง “ฝันดีคะที่รัก”
     “ฝันดีเช่นกันค่ะที่รัก” ศิรินกดจูบที่ปลายคางของอีกคนเเล้วสักพักทั้งสองก็เข้าสู้ความฝัน…
     ในเวลาเช้าทั้งน้ำทิพย์เเละศิรินก็ตื่นกันปกติเหมือนทุกวันส่วนศิรินอาบน้ำเเต่งตัวเสร็จก็จะไปโรงเรียนเพราะเธอต้องไปบอกเเนวข้อสอบให้นักเรียนเพราะอาทิพย์หน้าต้องสอบกันเเล้ว เเละในขณะนี้เธอก็ไม่สามารถที่จะออกจากห้องได้
     “บีค่ะ!! ฟังคริสน่….”ศิรินพยายามใช่เสียงออกมาปกติที่สุด ที่จริงโคตรหมั่นไส้ความงอเเงของสามีอ่ะ “คริสเป็นครู คริสต้องไปโรงเรียนเพื่อไปสอน นักเรียนทุกคนรอคริสอยู่ เข้าใจคริสมั้ยคะ!!”
     “เเละคริสจะทิ้งผัวคริสตาดำๆทั้งคนเลยเหรอ” น้ำทิพย์ยืนกอดศิรินไว้หลวม “ผัวคริสก็ป่วยอยู่น่ะ ถ้าคริสไปใครจะดูเเลใครจะค่อยเอาใจค่ะ ถ้าคริสไปบีต้องหาพยาบาลสาวๆมาเเทน คริสไม่กลัวบีนอกใจเหรอค่ะ…น่ะๆๆอยู่กับบีน่ะคริส” ศิรินเเกะมือน้ำทิพย์ออกเพื่อให้ตัวเองเป็นอิสระเเละหันหน้ามาประจันหน้ากับคนที่ขึ้นชื่อว่าสามีขี้งอเเง ศิรินกระตุกยิ้มร้ายส่งให้ไปพร้อมกับมือประคองหน้าอีกคนเเละพูดว่า 
     “ถ้ากล้าก็ลองสิค่ะ คนอื่นก็ได้รู้ว่าสามีคริสอีกต่อไปคงไม่มีนิ้ว..หึ!!...เมียนี้เเละจะตัดนิ้วร้ายๆซนๆให้ขาดเลย” ศิรินพูด
     “ไม่เอาถ้าตัดไปเเล้วจะเอาอะไรทำกับเมียล่ะ” น้ำทิพย์พูดพร้อมโอบเอวคนเป็นอา “บีว่า บีต้องหาของเล่นใหม่มาให้เมียบีลองดีกว่า ไม่สิตอนนี้บีก็มี” 
     “…ไม่เอาไม่เล่น!!!...คริศจะไปโรงเรียนเเล้ว” ศิรินบอก
     “ไม่ไปบีอยากอยู่คริสน่ะ” น้ำทิพย์อ้อนวอน
     “บีอย่างงอเเงเป็นเด็กได้มั้ย คริสต้องไปทำงาน คริสต้องไปสอน” ศิรินเริ่มที่จะองค์เมียลงเเล้วจร้าา
     “ไม่ให้ไป!!” เสียงน้ำทิพย์
     “ เห้ย!! นี้ได้ผัวหรือได้ลูกเนี่ย” ศิรินยอมใจจริงยิ่งยอมน้ำทิพย์ น้ำทิพย์ก็จะเอาเเต่ใจอย่างนี้ต้อง “บี!!”
     “ค่ะ” เสียงน้ำทิพย์
     “คริสไม่ไปเเล้วก็ได้เเต่…บีห้ามเข้าใกล้คริสห้ามกอดห้ามจับห้ามอ้อนห้ามงอเเงเเละที่สำคัญห้ามเรื่องอย่างว่า 1 เดือนโอเคมั้ย” น้ำทิพย์ฟังจบก็พละศิรินออกเเละพูดอย่างไปเต็มใจนัก 
     “คริสไปโรงเรียนได้เเล้ว” เอาจริงน้ำทิพย์ก็ไม่อยากให้ศิรินไปอยากให้อยู่กับเธอเเต่ถ้าโดนศิรินห้ามทุกอย่างเเบบนี้เธอต้องตาย!!ตาย!!ตายเเน่ๆอ่ะ..งื้อ…
     “งั้นคริสไปโรงเรียนก่อนน่ะ รักบีน่ะ” พูดจบก็หอมเเก้มเจ้าตัวงอเเงเสร็จก็ถือกระเป๋าเอกสารออกจากห้องไป ส่วนน้ำทิพย์ก็เดินกับมานอนเตียงเเบบเหงาหงอยเหมือนหมา 
     ไม่นานเสียงเปิดประตูทำให้น้ำทิพย์ต้องหันตาม คนที่เปิดออกมาก็ไม่ใช่ใครอื่นก็พ่อกับใครอีกคนที่จะเเย้งเมียของเธอ
“ไงบี…ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า” คนเป็นพ่อถามด้วยความเป็นห่วง น้ำทิพย์ไม่ได้ตอบอะไรเเค่สายหัว “ไม่เป็นอะไรเเล้วทำไมลูกสาวพ่อถึงเหมือนหมาหงอยอย่างนี้ครับ”
     “พ่อคะ…” น้ำทิพย์มองหน้าคนเป็นพ่อเเละหันไปมองปรมะเเละหันกับมามองหน้าพ่อของเธออีกครั้ง “พ่อคะ บีจะไม่ยอมให้อาคริสเเต่งงานกับใครทั้งนั้นถึงคนนั้นจะเป็นคนที่พ่อหาให้ก็ตาม บีไม่ยอมเด็ดขาด…เพราะว่าคริสเป็น…..”
     “เมียบี!!” ธาราพูดออกมา 
     “พ่อรู้ได้ไง ใครบอกพ่อ” น้ำทิพย์ก็ตกใจไม่น้อยเพราะเธอไม่เคยคิดเลยว่าพ่อของเธอรู้เรื่องนี้  “พ่อไม่ต้องบอกก็ได้เเต่บีจะไม่ยอมให้ใครเอาคริสไปใหนเด็ดขาด!!..โดยเฉพาะเธอปั้นจั่น!!”
     “ปั้น??...ปั้นนี้น่ะ บี” ธาราถามน้ำทิพย์ เอาที่จริงธาราก็คิดว่าน้ำทิพย์รู้เรื่องนี้เเล้ว… “บีฟังพ่อน่ะ ปั้นเนี่ย..เออ..เขินว่ะบี”
     “อะไรของพ่อเนีย” เสียงน้ำทิพย์
     “ก็พ่อกับปั้นจั่นเราเป็นเเฟนกัน…อย่าพึ่งด่าพ่อน่ะบี พ่อต้องขอโทษน่ะที่ไม่ได้บอก” ธาราพูด
     “บีไม่ได้ว่าอะไรหรอก บีขัดใจคนไม่ให้รักกันได้ไง” น้ำทิพย์พูดจบก็กันไปมองปรมะ “สวัสดีค่ะคุณเเม่” น้ำทิพย์พูดทำให้ในห้องมีเเต่เสียงหัวเราะอย่างมีความสุข  มีงานเลี้ยงมันต้องมีการเลิกลาก็เหมือนเสียงหัวเราะที่ดังกับหายไปเพราะเเค่เสียงของคนเป็นพ่อของน้ำทิพย์  
     “บี…เทอมหน้าพ่อจะให้บีไปเรียนที่อเมริกา” ธาราพูดพร้อมยิ้มให้เเต่คนฟังอย่างน้ำทิพย์ถึงกับค้างในหัวเบอไปหมด…ต้องจากศิรินจริงๆเหรอ…ไม่น่ะ!!
     “พ่อบีไม่ไปได้มั้ย” น้ำทิพย์ถามคนเป็นพ่อที่ตอนนี้นั่งกอดกับปรมะที่โซฟาโดยไม่เกรงใจคนที่ถูกเมียทิ้งไปโรงเรียน 
     “ไม่ได้บี เดือนหน้าพ่อจะเปิดโรงเเรมที่นี้เเละพ่อจะบริหารรอบีมาเป็นผู้บริหารเเทนพ่อ เเค่ไปเรียนเเค่4ปีเองบี กลับมาบีก็มาเป็นผู้บริหารเเทนพ่อ “ พูดเเค่นี้
     เเละในเวลาเย็นก็มาถึงเวลาที่น้ำทิพย์รอค่อย ตอนนี้น้ำทิพย์อยู่คนเดียวเธอนอนพริกตัวไปมาอยู่บนเตียงคิดเรื่องพ่อเธอพูด 
     “บีค่ะ คริสกลับมาเเล้ว” เสียงของภรรยาสุดที่รัก “วันนี้เหงามั้ยคะ งอเเงหรือเปล่า” น้ำทิพย์เพียงเเค่สายหน้าพร้อมกับทำถ้าเรียกศิรินเข้าไปกอดอย่างอดอ่อน 
     “คริสค่ะ บีรักคริสน่ะ” น้ำทิพย์กระชับกอดเเน่ๆเเละยกอุ้มศิรินมานั่งตักของเธอ “ถ้าสมมุติน่ะเเค่สมมุติน่ะ ถ้าบีต้องไปหรือไม่อยู่กับคริสเเล้ว คริสต้องดูเเลตัวเองน่ะ ห้ามให้ใจใครไปเด็ดขาดเข้าใจมั้ย” ศิรินเธอไม่ได้งง?กับน้ำทิพย์พูดน่ะเพราะเรื่องนี้เธอก็รู้ รู้ก่อนน้ำทิพย์ด้วยซ้ำ 
     “บีคริสรู้เรื่องนี้เเล้ว” ศิรินพูด
     “ฮึก…คริสบีไม่อยากไป” น้ำทิพย์กอดคนบนตักให้เเน่นขึ้น “บีอยากอยู่กับคริส”
     “บีฟังคริสน่ะ คริสดูเเลตัวเองได้ คริสไม่นอกใจบีเเน่นนอนคริสจะรักเเค่บีเเละบีก็ต้องไปเพื่ออนาคตของบีเอง เเค่ไม่กี่ปี บีก็กลับมาอยู่กับคริสเเล้วเเละกลับมาเเต่งงานมีครอบครัวกับคริส บีโอเคมั้ยเเละไม่ต้องร้องไห้ไม่ต้องงอเเงเราใช่เวลาปิดเทอมก่อนที่บีจะไปให้คุ้มค่าดีกว่ามาเศร้าน่ะ” 
     “ก็ได้ค่ะ งั้นคริสไปอาบน้ำน่ะคงเหนื่อยน่าดูเเละมาให้บีฟัดด้วย” ความเศร้าไปความหื่นก็กลับมาตามเคย…ศิรินปวดใจ 
     ตอนนี้ทั้งสองคนกินข้าวเย็นเสร็จก็มานอนรวมกันที่โซฟา ศิรินนอนอ่านหนังสือ ส่วนอีกคนก็นอนกอดพร้อมกับส่งมืออันร้ายกาจกอบกุมทรวงอกของอีกคน
     “อื้อ…บะ..บีคริสขออ่านหนังสือก่อนน่ะ..อื้อ” บางที่ศิรินก็อยากจะให้น้ำทิพย์ไปเร็วๆน่ะ เพราะความหื่นที่หื่นตลอดเวลา 
     “คริสก็อ่านไปสิคะ” มือที่ครึงขย่ำจนคนอ่านหนังสือต้องครางออกมาเป็นบางครั้ง 
     “อื้อ…อะ…อื้ม” เสียงครางเบาๆของคนเป็นอา
     “ถ้าครางขนาดนี้ก็ไม่ต้องอ่านมันเเล้วคะ” ในที่สุดหนังสือเล่มนั้นก็ลอยหายไป 

 NC (ไม่อยากมีลงตอนเดียวกลัวโดนเเบนอีก)

     สุดท้ายเช้าวันใหม่ก็มาเยือนวันนี้น้ำทิพย์ได้ออกจากโรงพยาบาลกลับไปนอนอยู่บ้านอ้อนศิรินตามเค เเละวันนี้ต้องอยู่บ้านกันเพราะว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ เเต่วันนี้น้ำทิพย์ก็อ้อนศิรินมากไม่ได้เพราะโดนศิรินให้อ่านหนังสือสอบเเละศิรินก็ต้องทำงานเอกสาร ส่วนศิริพรก็กลับไปเเล้ว ธาราปรมะก็กลับไปกรุงเทพเพราะต้องเครียร์งานเเละทั้งสองคนไม่ต้องไปทำงานที่อเมริกาอีกด้วย ในบ้านก็มีเเค่น้ำทิพย์กับศิรินสองคนเหมือนเดิม 
     น้ำทิพย์นั่งอ่านหนังสืออย่าเซ็งๆเพราะมันหน้าเบื่อสิ…หึ…น้ำทิพย์หันไปเห็นศิรินสนใจเเต่คอมเธอจึงหยิบหนังสือที่เธอชอบขึ้นมาอ่าน…ก็น่าจะรู้ว่าหนังสืออะไร…เเต่ไรท์ของให้พี่คริสไม่รู้ว่าพี่บีอ่านหนังสือโป๊ล่ะกันถ้ารู้ตัวใครตัวมันน่ะพี่บีย์~~~~

 

 .............................


Talk :: มาเเล้วน่ะตอนหน้ามันคือตอนใหม่ที่ยังไม่เคยอัพน่ะเข้าใจมั้ยตามนี้โอเค เล่นเกมก่อน บรัยๆๆ (ติดเกม)

ปร.เเก้ใหม่

#หลานบีกับอาคริส

............................

.

.

.

.




.
.
.



.
.
.
Bee Namthip
.
.
.



.
.
.
Cris horwang
.
.
.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

879 ความคิดเห็น

  1. #877 Jane1001 (@Jane1001) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 18:27

    ขอด้วยค่ะ

    diamond230735@gamil.com

    #877
    0
  2. #829 bbeecriss (@bbeecriss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:59
    เข้าด้วยยยย ทันไหม
    kie5846908@gmail.com
    #829
    0
  3. #826 Praw_Gamer (@Praw_Gamer) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 08:55
    ขอด้วยค่า prxx106@gmail.com
    #826
    0
  4. #823 Sirayaporn17 (@Sirayaporn17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 10:56
    ขอด้วยค่าาา
    Kangsai17@gmail.com
    #823
    0
  5. #795 SsmileP (@SsmileP) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 04:14
    ขอncด้วยน้าาาาา
    piiz_parn@hotmail.com
    #795
    0
  6. #773 Phorntip0523 (@Phorntip0523) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 20:01
    ขอncด้วยค่ะ praewphorntip@icloud.com ยังทันไหมคะ
    #773
    0
  7. #770 กุลปริยา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:30

    Ncด้วยน้าา kulpreya2549za@gmail.com

    #770
    0
  8. #763 Supaporn Pinthong (@janexer) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:31
    ขอnc ด้วยค้าาาาาาาา jane12621@gmail.com
    #763
    0
  9. #757 JNBCx (@nenesuchanya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 11:03
    ไรท์ขาาา ขอ nc ด้วยค่ะ
    nenenosonn.94@gmail.com
    #757
    0
  10. #749 Filmwadee (@Filmwadee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 03:16
    ขอ nc หน่อยค่า
    Filmwadee@gmail.com
    #749
    0
  11. #747 beecris fc (@ploy_troll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:49
    ไรท์เค้าขอด้วย areenahahab345@gmail.com ทันมั้ยค่ะ เอาของตอนที่แล้วด้วยน่าาา
    #747
    0
  12. #746 PearArirat (@PearArirat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 10:03
    ขอด้วยนะคะ arirat5275@icloud.com
    #746
    0
  13. #745 MM5555 (@MM5555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 00:38
    ขอด้วย mukmix.30481@gmail.com

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 เมษายน 2561 / 00:37
    #745
    0
  14. #743 กุลปริยา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 22:22
    ขอด้วยน้าาา

    Kulpreya2549za@gmail.com
    #743
    0
  15. #740 toonny220345 (@toonny220345) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 15:26
    ขอNC ด้วยคร่าา
    toontoonzazii54@gmail.com
    #740
    0
  16. #737 026121296 (@026121296) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:56
    ขอด้วยน้าาาาา rrossaki@gmail.com
    #737
    0
  17. #735 miewsmalllitter (@miewsmalllitter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 16:26
    ไรท์สนุกมากอัฟอีกๆๆ
    #735
    0
  18. #734 miewsmalllitter (@miewsmalllitter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 16:26
    ขอncด้วยค่ะ
    Miew.smalllitter@gmail.com
    #734
    0
  19. #733 Anunitcha_na (@Anunitcha_na) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 14:17
    ขอด้วยค่ะไรท์ anunidcha.gmail.com
    #733
    0
  20. #732 AphinyaNeanudorn (@AphinyaNeanudorn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 11:59
    ขอด้วยค่าา boomblue063132@gmail.com
    #732
    0
  21. #731 AmolvanMN (@AmolvanMN) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 11:23
    ขอด้วยนะคะไรท์ จะอะไรยังไงเราก็จะรอไรท์มาอัพต่อปายยยย ชอบอ่าาาาา
    vrbear.do@gmail.com
    #731
    0
  22. #728 เด็กน้อยย 😗 (@tongrak45) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:34
    peaceja22145@gmail.com ขอด้วยนะคะ
    #728
    0
  23. #725 newrwdia (@newrwdia) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:46
    newrwdia@gmail.com ขอด้วยค่า
    #725
    0
  24. #723 Phatcharaphon_056 (@Mewcris) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:37
    ถ้าไรท์ไม่อยากลงNCไรท์ส่งเมล์มาก้ได้นะคะ555555
    #723
    1
  25. #722 mybx (@mybx) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:17
    เย้ไรท์มาอัพแล้ววววววว
    #722
    0