ลำนำรักจิ้งจอกสวรรค์ (yaoi )

ตอนที่ 10 : ลำนำที่ 9 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    23 มิ.ย. 60


ลำนำที่ 9

 

 


หลังจากสององครักษ์เก็บอาการตื่นตกใจกลับเหตุการณ์เมื่อครู่ลงได้เรียบร้อยจึงได้เริ่มเล่าถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น หลังจากช่วยให้อี้เฟยหลงหนีไปแล้วองครักษ์ทั้งหมดก็เข้าห้ำหั่นกับเล่านักฆ่าหมายจะจับเป็นพวกมันให้ได้เพื่อเค้นข้อมูลผู้บงการ ไม่คลาดว่าเล่านักฆ่าเมื่อถึงคราวเพลี่ยงพล่ำก็จะรีบฆ่าตัวตายทันที และเนื่องจากจำนวนคนที่แตกต่างกันในที่สุดองครักษ์ทั้งหมดจึงถูกกำจัด เหลือเพียงซือเสียนและซือจิ้นที่หนีเอาตัวรอดมาได้แต่ก็บาดเจ็บสาหัสจนต้องไปหลบรักษาตัว เมื่อหายดีแล้วจึงได้มารออี้เฟยหลงที่หนานจิงตามการคาดเดาของซือเสียน และก็เป็นไปตามคาดหลังจากรอคอยมาหลายวันอี้เฟยหลงก็เดินทางมาถึง

 

ร่างสูงสง่านั่งนิ่งค่อยๆจิบชา ระหว่างฟังรายงานถึงเรื่องราวและสถานการณ์ต่างๆ แต่สายตาอดจะเหลือบมองคนข้างๆที่นั่งเคี้ยวขนมจนแก้มตุ่ยด้วยท่าทางมีความสุขนักหนาด้วยความประหลาดใจไม่ได้

นี่ขนมมันอร่อยถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?

 

คิดแล้วมือหนาก็เอื้อมออกไปเพื่อจะหยิบขนมมาชิมสักชิ้นและบังเอิญว่าชิ้นนั้นมันเป็นชิ้นสุดท้ายในจานพอดิบพอดี และก่อนที่ขนมจะถูกส่งเข้าปากก็ต้องชะงักเพราะสายตาร้อนแรงของใครบางคนที่ดูจะอาลัยอาวรณ์เจ้าขนมก้อนกลมสีเหลืองทองในมือเขาเสียเหลือเกิน ลูกแก้วสีน้ำตาลแวววาวช้อนขึ้นมองสบดวงตาคมริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ส่งผลให้ท่าทางนั้นแลดูทั้งน่าสงสาร น่าเอ็นดู และน่ากลั่นแกล้งไปพร้อมๆกัน อี้เฟยหลงทอดสายตามองนิ่ง ก่อนจะส่งขนมเข้าไปในปากตนแล้วยกยิ้มมุมปากให้คนที่มองเขาตาโต แล้วหันไปจิบชาต่ออย่างสบายอารมณ์

 

อะ อะ ไอ้บ้า!!! นี่มันท่าไม้ตาย ใช้กับศิษย์พี่ครั้งใดไม่เคยพลาดแท้ๆ อ้ายเยว่ได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันในใจ แก้มขาวซีดตูมออกอย่างขัดเคือง พร้อมจดบัญชีหนี้แค้นไว้อยู่ในใจ

 

และการกระทำของคนทั้งคู่ก็ไม่พ้นสายตาของสององครักษ์ที่ต้องยืนอ้าปากตาค้างยิ่งกว่าเดิม นะๆนี่องค์ชายทรงหยอกเย้าแย่งขนมกับข้ารับใช้? นี่มันเกิดเหตุวิบัติใดไปแล้ว?

 

และยังไม่ทันที่จะคิดสิ่งใดต่อ ร่างโปร่งของคนที่งอนได้ที่ก็ลุกพรึ่บขึ้นโดยไม่บอกไม่กล่าว เสียงหวานขัดกับหน้าตาจืดสนิทเอ่ยเพียงจะออกไปเดินเล่น แต่ก้าวขาไปไม่ถึงสองก้าวก็ซวนเซทำท่าจะล้มลงร้อนให้คนที่เฝ้ามองรีบเข้าไปประคองไว้แทบไม่ทัน

 

ใบหน้าที่ขาวซีดอยู่แล้วยิ่งซีดเซียวหนัก คนที่ดูปกติดีจนถึงเมื่อครู่จู่ๆก็ตัวร้อนราวกับไฟ เหงื่อเม็ดเล็กพุดพรายกลิ้งลงจากหน้าผากมน ดวงตาหวานรี่ลงริมฝีปากเม้มเม้มแน่นคลายกำลังเจ็บปวด

 

เสียงทุ้มตวาดลั่นให้ตามหมอ ก่อนจะช้อนอุ้มร่างโปร่งไปนอนที่เตียง ดวงตาคมกริบตวัดมองที่ขนมเฉียวกั่ว ด้วยคิดว่าอ้ายเยว่นั้นอาจถูกยาพิษที่ต้องสะสมในปริมาณมากจึงออกฤทธิ์ ซือจิ้นรีบใช้เข็มเงินจิ้มทดสอบลงไปในน้ำชาและเศษขนมเฉียวกั่วที่ยังเหลืออยู่ แต่ก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ อี้เฟยหลงจึงค่อยระบายลมหายใจคลายกังวลไปเปลาะหนึ่ง

 

“อ้ายเยว่ๆ เกิดอะไรขึ้น เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” มือหนายกขึ้นลูบแก้มบางใส เอ่ยเรียกเสียงเบา มือหนารับผ้าชุบน้ำบิดหมาดจากซือจิ้นมาซับทั่วใบหน้าให้เพื่อลดความร้อน การกระทำนั้นช่างอ่อนโยนยิ่ง อย่างที่ซือจิ้นไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว ตั้งแต่เหตุการณ์ครานั้น...

 

สัมผัสเย็นชื้นนุ่มนวลปลุกสติให้ร่างโปร่งรู้สึกตัวขึ้น แพขนตากระพริบถี่เพราะเจ้าของกำลังพยายามฝืนลืมตาและเรียบเรียงสติ จริงสินี่มันครบกำหนดแล้วนี่นา เจ้าบ้าเอ้ยนี่แกลืมไปได้อย่างไร เพราะอยู่บนเขานั้นไม่เคยต้องระวังเรื่องที่เขาจะอ่อนแอลงในคืนเดือนมืดจึงทำให้เขาเคยชินกับการไม่ระวังตนเองในเรื่องนี้เท่าที่ควรจนทำให้ลืมอยู่ร่ำไป อ้ายเยว่ได้แต่สัญญากับตนเองอยู่ในใจว่าหากหนนี้สามารถเอาตัวรอดไปได้จะไม่มีการลืมอีกเป็นครั้งที่สามแน่นอน..ละมั้ง

 

“อ้ายเยว่เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง...แล้วเมื่อใดหมอจะมาเสียที!” เสียงทุ้มทอดถามอย่างอ่อนโยน แต่ท้ายประโยคกับดุดันเมื่อทวงถามถึงซือเสียนที่ไปตามหมอแต่ยังไม่มาเสียที

 

โถ่ถัง.. ก็ซือเสียนพึ่งออกไปเพียงอึดใจ คนนะมิใช่ภูติผีเทวดาจะได้หายตัวไปหายตัวมาได้ชั่วพริบตา ซือจิ้นได้แต่รำพึงในใจโดยไม่กล้าปริปากพูดสิ่งใด และเมื่อเห็นซือเสียนเข้ามาพร้อมหมอจึงระบายลมหายใจอย่างโล่งอก ดวงตารีทอดมองไปยังร่างโปร่งบางบนเตียงที่มีหมอกำลังกุรีกุจอรักษาอยู่อย่างสงสัยใคร่รู้ เจ้าหนุ่มน้อยนี่เป็นใคร? มาจากไหน? มาอยู่กับฝ่าบาทได้อย่างไร? อ้ายเยว่หรือ?ชื่อนี้ใช่ของเจ้าอัปลักษณ์หรือไม่? แต่คนบนเตียงนี่ก็หน้าตาห่างไกลจากเจ้านั่นอักโข แต่เหนือสิ่งอื่นใดก็ไม่เท่ากับเจ้าหนุ่มน้อยนี่ดูจะมีความหมายกับองค์ชายมากจนน่าเป็นห่วง ในฐานะเพื่อนที่เติบโตมาด้วยกันซือจิ้นคิดว่านั่นเป็นเรื่องที่ดี  แต่ในฐานะของข้ารับใช้แล้วนี่อาจก่อให้เกิดปัญหาได้ในอนาคต

 

“ท่านหมออาการข้ารับใช้ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง?” ท่านหมอเหลือบตามองคนที่ห่วงข้ารับใช้จนหน้านิ่วคิ้วขมวด ก่อนเอ่ยอย่างนุ่มนวล “คงเพียงไข้เปลี่ยนฤดูข้าจะจัดยาให้มั่นกินสามเวลาไม่เกินสามวันน่าจะหายเป็นปกติ”

 

“ขอบคุณท่านหมอ..ซือเสียนไปส่งท่านหมอและรับยามาด้วย”

 

รับร่างท่านหมอร่างสูงจึงหันมาหาคนป่วยก่อนเอ่ยถามอย่างห่วงใย “เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง?”

 

คนป่วยอดจะส่งค้อนให้คนที่มาทำท่าห่วงใยเสียนักหนา แต่กลับยังบอกว่าเขาเป็นแค่ข้ารับใช้ไม่ได้ “หม่อมฉันเพียงเจ็บป่วยเล็กน้อย พักสักครู่คงหาย ไม่รบกวนองค์ชายต้องทรงเป็นห่วง หากไม่มีสิ่งใดแล้วขอเชิญองค์ชายและท่านองครักษ์ออกไปก่อนได้หรือไม่หม่อมฉันอยากจะพักผ่อน”

 

อี้เฟยหลงต้องขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจและไม่พอใจ เมื่อรับรู้ถึงกระแสความโกรธในน้ำเสียงกับคำพูดที่ดูห่างเหินของคนป่วย “เจ้าโกรธข้าเรื่องอันใด?”

 

“หม่อมฉันไม่ได้โกรธองค์ชาย หม่อมฉันอยากพักผ่อนแล้ว” พูดจบก็ตัดบทโดยการนอนตะแคงไปอีกด้านหันหลังให้คนที่ยังไม่เข้าใจว่าตนทำสิ่งใดผิด

 

เมื่ออ้ายเยว่ไม่ยอมปริปากพูดด้วยอีก อี้เฟยหลงจึงเพียงนั่งเงียบๆอยู่ข้างเตียง เมื่อผ่านไปสักครู่จึงเรียกคนป่วยให้ลุกขึ้นมาดื่มยา อ้ายเยว่ก็ลุกขึ้นมาดื่มอย่างไม่อิดออด ก่อนจะล้มตัวลงนอนหันหลังให้ร่างสูงเช่นเดิม อี้เฟยหลงได้แต่ระบายลมหายใจ ก่อนจะออกไปจากห้องปล่อยให้คนป่วยได้พักผ่อนตามที่ต้องการ

 

เมื่อลับร่างสูงแล้วคนที่นอนป่วยจึงค่อยลุกขึ้นมา ใบหน้าขาวยังซีดเซียว ก่อนจะลุกออกจากเตียงเดินไปที่หน้าต่าง เขาต้องรีบออกไปจากที่นี่ในขณะที่ยังมีแรงเหลือก่อนที่จะคืนร่างจริงเมื่อนั้นลูกแก้วที่อยู่กับอี้เฟยหลงต้องมีปฏิกิริยาแน่ๆ จะอยู่ใกล้ลูกแก้วไม่ได้เด็ดขาด เมื่อคิดดังนั้นร่างโปร่งจึงเปิดหน้าต่างออกก่อนจะเหินกายเร้นหายไปในความมืดมิดของราตรี



---------------ต่อ----------------

 

 

ออกมาจากโรงเตี๋ยมได้ไม่นานร่างโปร่งระหงก็ค่อยๆแปรสภาพไปจนเหลือเพียงจิ้งจอกน้อยตนหนึ่ง อ้ายเยว่พ่นลมออกจากจมูกเล็กกลมอย่างขัดเคืองใจที่ยังไม่ทันได้ไปไหนไกลก็กลับกลายร่างเสียก่อน หากยังไปเดินเตร็ดเตร่อีกอาจถูกพบเห็นก็เป็นได้ เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างจิ้งจอกสีขาวราวหิมะจึงกระโดดไปยึดเอาหลังคาบ้านหลังหนึ่งแล้วทรุดกายลงเพื่อหลบเร้นจากสายตาผู้คน ดวงตากลมวาวสีทับทิมหลับลงอย่างเหนื่อยล้ากะว่าจะขอหลับพักผ่อนเอาแรง เมื่อคืนร่างเดิมจึงค่อยกับโรงเตี๊ยม

 

ระหว่างที่กำลังครึ่งหลับครึ่งตื่นอยู่นั้น พลันอ้ายเยว่ก็สัมผัสได้ถึงพลังสายหนึ่งที่กำลังพุ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว หากเป็นในยามปกติใครเล่าจะสามารถเข้าใกล้เขาได้ แต่ในคืนที่ไร้พลังเช่นนี้ไม่ทันที่จะหลบหนีขยับกายก็ปรากฏร่างสูงของบุรุษผู้หนึ่งเข้ามาถึงตัวเสียแล้ว ฝีเท้าเบากริบอย่างผู้มีพลังยุทธสูงเยื้องย่างใกล้เข้ามา อ้ายเยว่จึงรีบดีดตัวลุกขึ้นเตรียมตั้งรับการจู่โจม  แต่เมื่อร่างนั้นเข้ามาใกล้แม้ในราตรีอันมืดมิดอ้ายเยว่กับเห็นคนผู้นั้นได้อย่าชัดเจน ร่างขาวที่เตรียมจะกระโดดเข้าห่ำหั่นพลันชะงักงัน เมื่อบุรุษที่ตนพบนั้นคือ อี้เฟยหลง!!

 

 

เมื่อครึ่งชั่วยามก่อนด้วยความเป็นห่วงคนที่นอนป่วย อี้เฟยหลงจึงอดไม่ได้ที่จะแอบย่องไปดูเจ้าเด็กดื้อที่ห้อง แต่ไม่คลาดคิดว่ากับต้องพบเพียงความว่างเปล่า ยิ่งพบว่าหน้าต่างห้องถูกเปิดทิ้งไว้ หัวใจของเขาพลันหล่นวูบ คิดไปว่าอ้ายเยว่อาจโกรธเคืองจนหนีตนไปแล้ว ร่างสูงไม่รอช้ารีบกระโจนออกทางหน้าต่างติดตามไปด้วยใจที่ร้อนรุ่มอย่างที่เจ้าตัวก็หาเหตุผลให้ตนเองไม่ได้

 

ระหว่างที่ตามหาอ้ายเยว่อยู่นั้น พลันลูกแก้วในอกเสื้อก็เปล่งรัศมีสีทองสุกสว่างมันสว่างจ้าอย่างที่อี้เฟยหลงไม่เคยเห็นมาก่อน ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าจิ้งจอกสวรรค์อยู่ใกล้ๆในบริเวณนี้ คิ้วเข้มขมวดเข้าอย่างอดนึกประหลาดในใจไม่ได้ จิ้งจอกสวรรค์ที่ตามหาแทบเป็นแทบตายทำอย่างไรก็ไม่พบ บทจะพบกับมาอยู่ในเมืองที่คนพลุกพล่านเช่นนี้เป็นไปได้อย่างไร  จากใจที่คิดจะติดตามคนพลันเปลี่ยนเป้าหมายมาติดตามหาเจ้าสัตว์ในตำนานแทน ร่างสูงเหินขึ้นไปบนยอดหลังคาสูง ดวงตาคมดุจเหยี่ยวสอดส่ายหาสิ่งที่ตามหาในความมืดมิด จนกระทั่งไปสะดุดตาเข้ากับก้อนกลมสีขาวบนหลังคาบ้านหลังหนึ่ง สัณชาตญาณสั่งให้เขาพุ่งร่างตรงไปที่เจ้าสิ่งนั้น

 

เมื่อมาถึงสิ่งที่อี้เฟยหลงพบนั้นคือจิ้งจอกน้อยตัวหนึ่ง ร่างเล็กกลมกระโดดลุกขึ้นแยกเขี้ยวข่มขู่ ขนสีขาวดุจหิมะพองฟูเมื่อเจ้าตัวกำลังตั้งท่าเตรียมจะกระโจนเข้าใส่หากเขาก้าวเข้าไปใกล้อีกเพียงนิดจนร่างสูงต้องหยุดฝีเท้าเพื่อเว้นระยะห่าง และที่เขาไม่เข้าไปใกล้มากกว่านี้ไม่ใช่เพราะเกรงกลัวแต่เป็นเพราะเจ้าก้อนกลมที่กำลังแยกเขี้ยวขู่ตนเองอยู่นั้นมันช่างน่าขบขันจนอดหลุดหัวเราะออกมาไม่ได้ นี่หรือจิ้งจอกสวรรค์ในตำนานที่ผลาญแผ่นดินอาณาจักรทั้ง6ในอดีตจนต้องหล่มสลาย หากไม่เห็นหางทั้งเก้าที่กวัดแกว่งไปมา ตนคงคิดว่านี่เป็นเพียงลูกจิ้งจอกหลงทางเป็นแน่แท้..จิ้งจอกสวรรค์ในตำนานอันน่าเกรงขามเหตุใดจึงมีร่างเล็กจ่อยกลมเป็นลูกบอลเช่นนี้กันเล่า!!

 

อี้เฟยหลงกับจิ้งจอกน้อยต่างยืนเผชิญหน้ากันโดยไม่มีฝ่ายใดขยับเขยื้อนกาย ตอนนี้จิ้งจอกน้อยไม่ได้แยกเขี้ยวข่มขู่คนแล้วเพียงแต่นั่งลงอย่างสงบ แต่ไม่รู้ทำไมอี้เฟยหลงกับรู้สึกว่าดวงตากลมใสสีทับทิมนั่นมองมาด้วยความขุ่นเคือง ก่อนจะสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง จนคิ้วเข้มต้องเลิกขึ้นด้วยความแปลกใจ ยิ่งพิศมองร่างกลมป้อมตรงหน้าก็ยิ่งไพล่นึกไปถึงคนบางคนที่ตอนนี้หนีหายไปที่ใดก็ไม่รู้?

 

นี่มันวันมหาวิปโยคอะไรว่ะเนี่ย ทำไมต้องมาเจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุดด้วย แล้วออกมาทำอะไรดึกดื่นค่ำมืดป่านนี้ทำไมไม่หลับไม่นอนละโว้ยยย!! อ้ายเยว่ที่อยู่ในร่างจิ้งจอกสวรรค์ได้แต่แต่คร่ำครวญก่นด่าความซวยของตนเองอยู่ในใจ แต่ก็ยังไม่วายตั้งท่าแยกเขี้ยวข่มขู่คนตรงหน้าไว้ก่อน แต่เมื่อลูกแก้วสีแดงมองสบกับดวงตาคม แทนที่มันจะมีความตื่นตะลึงหรือหวาดกลัวมันกับกำลังพราวระยับอย่างคนถูกอกถูกใจ ไม่พอเท่านั้นร่างสูงตรงหน้ายังหลุดเสียงหัวเราะอย่างขบขันออกมาคำหนึ่ง ส่งผลให้อ้ายเยว่ตวัดสายตามองคนด้วยความขุ่นเคืองและอยากจะกระโจนไปตะกรุยหน้าหล่อๆนั้นให้ลายพร้อยถึงจะสาแก่ใจ หากมิใช่ว่าถูกอาจารย์สะกดพลังไว้มีหรือที่ตนจะมีร่างที่น่าอับอายขายขี้หน้าเช่นนี้!!  ยิ่งคิดยิ่งเคืองจนอดส่งค้อนไปให้ร่างสูงอย่างอดไม่ได้

 

แต่เมื่อคิดขึ้นได้ว่าอีกไม่กี่ชั่วยามตะวันจะขึ้นแล้ว ขืนมากายร่างกับเป็นหลีอ้ายเยว่ต่อหน้าอี้เฟยหลงมันคงย่ำแย่ยิ่งกว่าที่อีกฝ่ายมาเห็นร่างนี้เสียอีก

 

อี้เฟยหลงเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจอีกครั้งเมื่อจู่ๆ ร่างเล็กป้อมนั่นก็ลุกขึ้น เดินเยื้องย่างเข้ามาใกล้ตนอย่างช้าๆ แม้จะสัมผัสไม่ได้ถึงจิตสังหารแต่เขาก็ไม่อาจลืมได้ว่าร่างตรงหน้านี้คือจิ้งจอกสวรรค์ซึ่งไม่สมควรที่จะประมาทแม้ร่างนี้จะดูน่ารักไร้พิษภัยปานใด ดวงตาคมสานสบกับลูกแก้วสีแดงที่ดูจะแดงกร่ำขึ้นจนแทบจะกลายเป็นสีดำ เมื่อนั้นเองสัญชาตญาณของเขาจึงร่ำร้องถึงอันตรายแต่ก็เหมือนจะสายไปเสียแล้วเมื่อตนไม่อาจขยับร่างหรือถอนสายตาจากดวงตางดงามนั้นได้เลยและชั่ววูบหนึ่งนั้นที่เขารู้สึกว่าเคยเห็นดวงตาเช่นนี้ที่ไหนสักแห่ง แต่ก่อนที่อี้เฟยหลงจะคิดออกร่างสูงก็อ่อนยวบทรุดลงหมดสติลงไปเสียก่อน

 

อ้ายเยว่ในร่างจิ้งจอกสวรรค์รีบเข้าไปงับแขนเสื้ออีกฝ่ายไว้ก่อนที่ร่างสูงจะไถลตกลงไปจากหลังคา ครันจะพาร่างสูงไปไว้ในที่ปลอดภัยกว่านี้สังขารตนก็ไม่เอื้ออำนวย เมื่อจัดท่าให้คนนอนอย่างดีแล้วจึงได้แต่นั่งเฝ้าอยู่ข้างๆไม่กล้าจะทิ้งคนไว้ด้วยกลัวว่าอาจจะล่วงหล่นลงไปด้านล่าง ในความคิดก็เฝ้าบอกตนเองว่าที่ทำนี่ก็เพื่อมนุษยธรรมล้วนๆไม่ได้เป็นห่วงอะไรใครสักหน่อย

 

เมื่อแสงแรกของยามเช้ามาเยือนอ้ายเยว่นั่งมองพระอาทิตย์ที่เริ่มจับขอบฟ้าใจหวนคิดไปถึงหุบเขาเทียมเมฆาที่ตนจากมา ที่นั่นเขามักจะไปนั่งดูพระอาทิตย์ขึ้นกับศิษย์พี่เสมอ อีกฝ่ายจะกอดเขาไว้ในอ้อมแขนพร้อมกับชี้ชวนดูธรรมชาติอันงดงามหาใดเปรียบ แม้ภาพดวงอาทิตย์ขึ้นที่นี่จะไม่งดงามเท่าแต่ก็นับว่างามแปลกตามีสีสันมีชีวิตชีวาไปอีกแบบด้วยภาพของผู้คนที่เริ่มออกมาดำเนินชีวิตประจำวัน บ้างหุงหาอาหารก่อไฟ บ้างก็ออกมาตั้งร้านปัดกวาดชัดถูบ้านเรือน อ้ายเยว่ที่บัดนี้กลับร่างไปเป็นเด็กหนุ่ม ใบหน้างดงามสะท้อนแสงอาทิตย์ย่ำรุ่งกระจ่างใสนุ่มนวล ริมฝีปากบางสีแดงดั่งผลอิ่งเถาคลี่ยิ้มอย่างพึ่งพอใจกับทัศนียภาพ  ใบหน้าหวานเบือนหน้ามามองร่างสูงพลางครุ่นคิด ลูกแก้วสีน้ำตาลวาวใสพิศมองเสี้ยวหน้าคมคายที่ยังอยู่ในห้วงนิทราก่อนจะยืนมือเข้าไปล้วงเอาลูกแก้วแสงจันทร์ออกมาจากคนที่ยังหลับใหล

 

“ขอลูกแก้วไปก่อนละนะ” อ้ายเยว่ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบเบาๆ ยกยิ้มอย่างพึงใจ ร่างโปร่งผุดลุกขึ้นยืนบิดกายด้วยความเมื่อยขบจากการนั่งเป็นเวลานาน ก่อนร่างบางกระโดดลงไปในตรอกแคบแล้วเดินออกสู่ถนนใหญ่ปะปนไปกลับผู้คนที่ออกจับจ่ายตลาดเพื่อกลับไปหออิ่งชุน

 




----------------------------------------------------------------------



**เมื่ออี้เฟยหลงพบจิ้งจอกสวรรค์**


จิ้งจอกสวรรค์ในความคิดของอี้เฟยหลง



จิ้งจอกสวรรค์ในความเป็นจริง!!






**เนื้อเรื่องทั้งหมดเรายังไม่ได้แก้คำผิดนะคะ คงเอาไว้แก้ไขที่เดียวซึ่งไม่รู้เวลาไหน แฮะๆ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่เข้ามาติดตามนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #148 may25631 (@may25631) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 22:39
    รูปจิ้งจอกน้อยน่ารัก
    #148
    0
  2. #135 แกงส้ม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 15:25
    เสียลูกแก้วไปแล้ว
    #135
    0
  3. #127 jjr119 (@jjr119) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 20:12
    สนุกกกกกก รอออค้าาา
    #127
    0
  4. #126 cczeonf (@cczeonf) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 19:58
    น่ารักกกกก
    รอออ
    #126
    0
  5. #125 Bonus0924165163 (@Bonus0924165163) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 20:59
    น่ารักกกกกกกT^T
    #125
    0
  6. #124 ROSALENE (@faketheway) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 18:53
    งุ้ย จิ้งจอกน้อย น่าร้ากกก
    #124
    0
  7. #121 takizabum (@takizabum) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 10:04
    จิ้งจอกน่ารักมากกกกกกก 55555555
    #121
    0
  8. #120 babelo. (@o_O_o) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:10
    พึ่งได้เข้ามาอ่าน สนุกมากกกก ฮือออออ จิ้งจอกน่ารักมากกก
    #120
    0
  9. #119 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 02:29
    อยากด้ายยยย~~
    #119
    0
  10. #118 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:38
    จะโดนตามไหม
    #118
    0
  11. #117 Zoul_Zap (@jane-1803) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 08:37
    จิ้งจอกน้อยน่ารักกกกกกก
    #117
    0
  12. #116 THE DO (@tabbydororo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 02:48
    นี่น้องเป็นจิ้งจอกหรือเป็นโจรกันแน่คะ55555
    #116
    0
  13. #115 Vampire Dragon (@pongaksorn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 22:45
    เมื่อไรจิมาต่ออออ รอออออ
    #115
    0
  14. #114 anima-tong (@anima-tong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 22:01
    จิ้งจอกน่าฟัดมากกกก
    #114
    0
  15. #113 THE DO (@tabbydororo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 08:32
    รูปน่ารักมากเลน งุ้ยยยยยย ;w;
    #113
    0
  16. #112 [ May! Nie! Mo! ] (@mayniemo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 12:03
    รูปน่ารักมากกกกกกกก รอพระเอกพบตัว
    #112
    0
  17. #111 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 08:49
    ค้างจังเลย
    #111
    0
  18. #110 Freefer (@Freefer) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 07:47
    ต่อๆๆๆ
    #110
    0
  19. #109 wboo (@karn40340) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 06:45
    จะรอดไหมคราวนี้555

    รูปจิ้งจอกด้านล่างน่ารักมากจัง
    #109
    0
  20. #108 TherainStar (@xicrer1911) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 02:44
    เอ้า หนีพระเอกทำมั้ย
    #108
    0
  21. #106 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 01:03
    รูปจิ้งจอกน่ารักน่าฟัดมากเลยค่ะ^?^
    #106
    0
  22. #105 Mellow 64 (@oiltyfou) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 00:40
    จะหนีรอดไหมเนี่ยอ้ายเยว่รอตามต่อนะคะ
    #105
    0