เมื่อนักฆ่าสาวต้องมาเกิดใหม่เป็นนางร้ายในเกมโอโตเมะ...เดี๋ยวนะ!!เกมโอโตเมะงั้นเหรอ..!!!!

ตอนที่ 6 : แมว แมว แมว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    14 พ.ค. 61



นี่ก็ผ่านไปสัปดาห์กว่าๆแล้ว

   ถึงจะพูดเอาไว้ถึงเรื่องของอีตาคู่หมั้นกับคุณนางเอกอย่างนั้นก็เถอะ แต่ตอนนี้ชั้นขี้เกียจนิดๆ+ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบด้วยหล่ะ อย่างน้อยก็ขอ Top 10 หล่ะน้าาา เพราะฉะนั้นแล้วอ่านหนังสือก่อนเรื่องตบตีแย่งผู้ชายเอาไว้ทีหลัง

   อย่างที่ชั้นเคยบอกว่ามีหลายคนชอบนินทาว่าร้ายคริสติน่าแต่นั่นไม่รวมพวกเด็กทุนที่มีความรู้ความสามารถสูง และต้องไขว่คว้าความรู้แทบตลอดเวลา แต่ไม่รวมแม่นางเอกหรอกทั้งที่เป็นเด็กทุนแต่มีความตั้งใจจะจับผู้ชายมากกว่าการเรียนซะอีก

“ข้อนี้เธอใช้สูตรผิดแล้ว ต้องใช้สูตรนี้ต่างหาก”

  ซึ่งก็เป็นโชคดีของชั้นที่โลกนี้มีวิชาคณิตอยู่หล่ะนะ ถึงชั้นจะตายตอน 20 แต่ก็เพราะเป็นนักฆ่าจึงถูกเร่งให้เรียนวิชาแทบทุกอย่างเข้าขั้นปริญญาเอกจบด้วยอายุ 19 ปี เพื่อการปลอมตัวที่สมจริงด้วยหล่ะนะ

   ตอนนี้ตัวชั้นอายุ14 ซึ่งเนื้อหาก็เป็นเรื่องของพื้นฐานของประถมทั้งนั้นเลย  ยังไงชั้นก็ควรผูกมิตรกับคนพวกนี้เอา
ไว้

“ขอบคุณมากๆค่ะท่านหญิง”

“ไม่เป็นไรจ้ะ”

“คริสจังไปกินข้าวกัน~”

“อื้ม”

   ซึ่งตอนนี้สวนที่ชั้นไปครั้งแรกกลายเป็นที่ประจำของพวกชั้นแล้ว
แต่เหมือนจะมีคนมาเพิ่มแฮะ

“สวัสดีครับ ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง” ใคร..?

“เจ้าพี่บ้า!!”

“ไงเอเรนไม่เจอกันนานนะ”

“ฮะ ฮะ ต้องขอโทษด้วยตอนนั้นชั้นปลอมตัวอยู่หน่ะ”

   หมอนั่นพูดพร้อมทำหน้าที่ไม่ค่อยมีความรู้สึกผิดเลย แล้วสรุปแกเป็นใครหล่ะฟะ

“ชั้นชื่อ มาคัส วอลเกอร์ไง”มาคัส วอลเกอร์... ที่แท้ก็เป็นเจ้าคนตะกละนั่นเองสินะ ไม่น่าเชื่อว่าเป็นพี่ของเอเรน

“เฮ้ อย่ามองชั้นด้วยสายตาอย่างงั้นสิ”นี่สายตาชั้นแสดงออกขนาดนั้นเลยเหรอ

"ช่างเถอะ ว่าแต่เอเรนปล่อยชั้นก่อนได้มั้ย"อยู่ดีๆเอเรนก็เข้ามากอดเอวชั้นซะแน่นเลย

"ไม่ยอมยกคริสจังให้หรอกนะ!!"

     ช่างเถอะตอนนี้ชันหิวมากเลยหล่ะ เพราะอย่างงั้นชั้นเลยปล่อยให้เอเรนกอดไปอย่างนั้นพร้อมกินข้าวไปด้วย

"ฮะๆ"เสียงหัวเราะแห้งๆของมาคัสดังขึ้นมาเป็นระยะๆ
     ส่วนชั้นก็ทำได้แค่ชั่งมันเถอะ

===========================
        ดูเหมือนฝนจะตกเลยแฮะ ฟ้าสีครึ้มออกดำ ลมแรงๆ ควรรีบกลับบ้านซินะ ตอนนี้เป็นคาบเรียนสุดท้ายของวันแล้วหล่ะ ส่วนเอเรนก็ขอตัวกลับไปทำธุระก่อนแล้วหล่ะ

"คริสจังคะอยากมาเที่ยวกับพวกเรามั้ยคะ"มีเสียงแทรกขึ้นมาระหว่างชั้นกำงเก็บของ
     จะเป็นใครได้....คุณนางเอกเบลล่าไง ดูเหมือนคุณนางเอกจะตั้งใจเรียกชั้นว่าคริสตั้งแต่พบแล้วแฮะ ตั้งใจจะกวน teen สินะ

"ใคร"  

"เอ๊ะ ชั้นเบลล่าไงคะ"

"ใครขอ แล้วก็ใครอนุญาติให้เรียกชั้นว่าคริส ชั้นไม่เห็นจะจำได้เลยนะว่ามีเพื่อนคนอื่นนอกจากเอเรนหน่ะ ยัยชะนี"

   ชั้นกระซิบข้างหูยัยนี่ พร้อมส่งจิตสังหารแบบเจาะจงไปให้

"อึก"อา สายตาเคียดแค้นหล่ะ

"ว้าว สายตาของหล่อนเนี่ยน่ารังเกียจชะมัด ถ้าชั้นเอาลูกตาของแกออกมาซักข้างแกจะยังกล้าส่งสายตาอย่างนั้นมั้ยน้าาา"

"เบลล่า!!" อา เจ้าพวกตัวละครหลักน่ารำคาญอีกแล้ว

"หล่อนจะทำอะไรเบลล่าหน่ะ!!"น่ารำคาญชะมัดเลยแฮะเจ้าเพื่อนสมัยเด็กนี่

"ทั้งที่เบลล่าอุส่ายอมให้มาเที่ยวด้วยกันแท้ๆเลยน้าา"เจ้าบารอนเจ้าเลห์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"ใคร"

"ฮะ อะไร"

"ใครขอ แล้วนายหน่ะกล้าดีนี่ที่เรียกชั้นด้วยคำว่าหล่อนหน่ะ ไม่เจียมตัวเลยน้าาา"ดูท่าเจ้าหมอนี่อยากเล่นเกมกับชั้นสินะ

"แล้วก็ คุณคู่หมั้นช่วยมาคุยกันหน่อยสิ"หลังจากนั้นชั้นก็ลากคอคุณคู่หมั้นไปที่สวนเงียบๆ

"มีอะไรก็ว่ามาคริส!"ถึงตอนแรกกะจะสอบให้เสร็จก่อนก็เถอะ แต่เห็นแล้วน่ารำคาญใจชะมัด

"ยื่นหน้าเข้ามา"

"ห้ะ อะระ"

"ชั้นบอกให้ยื่นหน้ามา" หลังจากนั้นชั้นก็เอา น้ำยากรอกปากหมอนั่นทันที

"แค่ก ๆ ทำบ้าอะไรของหล่อนเนี่ย!"ดูท่าจะสำลักแฮะ หลังจากนั้นหมอนั่นก็สลบลงไป

         ว่าแต่ชั้นจะเอาหมอนี่กลับยังไงดีหล่ะ ตอนนี้คุณคนขับรถน่าจะมารอแล้วหล่ะมั้ง งั้นเดี๋ยวฝากส่งกลับแล้วกัน
"เมี้ยว" เสียงแมว? ชั้นเดินหาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพบแมวสีดำที่บาดเจ็บอยู่


     ทำไมแมวมาอยู่ใกล้ๆกับทางเข้าป่าลึกลับกันนะ  แต่ชั่งเถอะ ชั้นอุ้มแมวขึ้นมาอย่างเบามือ แล้วใช้ริบบิ้นผูกผมทำแผลเบื้องต้นให้ พร้อมเดินเข้าไปลากคอเจ้าชายไปหาคนขับรถเพื่อกลับบ้าน
   ดูเหมือนคนขับรถจะตกใจนิดหน่ยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร ซึ่งนั่นก็ดีแล้ว


"เดี๋ยวช่วยขับไปส่งเจ้าชายที่หน้าพระราชวังก่อนนะ แล้วค่อยกลับบ้าน"

"ได้ครับคุณหนู" หลังจากนั้นชั้นก็ลากเจ้าชายขึ้นรถ แล้วปล่อยให้หมอนี่นอนพิงประตูไป ส่วนชั้นก็นั่งลูบหัวเจ้าแมวบนตัก

   หลังจากที่ส่งเจ้าชายกลับแล้ว ก็เดินทางกลับถึงบ้าน ดูเหมือนพวกเมดจะตกใจมากเลยหล่ะที่ชุดชั้นเปื้อนดินและคราบเลือดนิดหน่อย

"ไปพาหมอมารักษา แมวนี่หน่อย"หลังจากนั้นชั้นก็เดินไปทานอาหารกับท่านพ่อ

"คริส ลูกอยากเลี้ยงสัตว์งั้นเหรอ"ท่านพ่อถามชั้นขึ้นมา สงสัยเป็นเพราะชั้นเอาแมวมาหล่ะมั้ง

"ค่ะ ท่านพ่อลูกสามารถเลี้ยงได้ใช่มั้ยคะ"ชั้นพูดพร้อมจ้องหน้าท่านพ่อด้วยแววตาอ้อนวอน

"ได้แน่นอนค่ะลูก แต่เดี๋ยวพ่อคงต้องให้คนฉีดวัคซีนก่อนน้าา" เยส ทีนี้ชันก็จะได้นอนกอดท่านแมวแล้ว!!

=========================
จบไปอีกหนึ่งตอนแว้วววว
มีอะไรติชมได้นะคะ ไรต์ไม่กัดหรอก อิๆ 
ต้องขออภัยที่ใช้เวลานานด้วยค่ะ
ปล.ใครรู้วิธีเอารูปลงในตอนบ้างอ่ะ เค้าทำไม่เป็น????

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #9 ThelastHop (@teamzadarkkiller) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 10:31
    รู้อยู่นะแปปนึง
    #9
    0